← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου ν. Χοίρα, Αρ. Υπόθεσης: 2295/16, 8/10/2019

Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου ν. Χοίρα, Αρ. Υπόθεσης: 2295/16, 8/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:B5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2295/16 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου Κατηγορούσας Αρχής v. .... Χοίρα Κατηγορούμενου ----------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 8 Οκτωβρίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αστυνομία: Η κα Π. Πίτσιλλου (για ν' ακούσει απόφαση ο κ.Δημοσθένους) Για τον Κατηγορούμενο: Ο κ. Α. Πιττάτζιης (για ν' ακούσει απόφαση ο κ.Κουτσόφτας) Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες και συγκεκριμένα την κατηγορία της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία) και την κατηγορία της ανησυχίας, κατά παράβαση του άρθρου 95 του ίδιου Νόμου (2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 26/6/16 στην οδό XXXXX στο Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου παράνομα επιτέθηκε στον XXXXX XXXXX Jones, από την Αγγλία και προξένησε σε αυτόν πραγματική σωματική βλάβη. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται πιο πάνω, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο μέρος με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της παρουσίασε δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα τον XXXXX XXXXX Jones - παραπονούμενο (Μ.Κ.1) και την Αστ. XXXX XXXXX Σιοπαχά (Μ.Κ.2). Ο κατηγορούμενος δε μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και δεν παρουσίασε οποιοδήποτε μάρτυρα. Ήδη από το σημείο αυτό αναφέρω ότι η επιλογή του κατηγορούμενου να μην πει οτιδήποτε ήταν ένα δικαίωμα του το οποίο άσκησε και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του ή να εξαχθεί εκ τούτης της επιλογής του οιονδήποτε συμπέρασμα ενοχής. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι οι δύο πλευρές προέβησαν στο εξής παραδεκτό γεγονός, το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο: Το ύψος του κατηγορούμενου είναι 1 μέτρο και 63 εκατοστά και με τα χέρια ψιλωμένα μέχρι το τέλος το ύψος του είναι 2 μέτρα και 4 εκατοστά. Το εν λόγω παραδεκτό γεγονός γίνεται εύρημα του Δικαστηρίου. Μετά το πέρας της διαδικασίας οι δύο πλευρές προέβησαν σε αγορεύσεις. Η μεν συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ με τη σειρά του ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου παρουσίασε στο Δικαστήριο γραπτώς την αγόρευση του και απλά πρόσθεσε ένα σημείο προφορικά. Στο σημείο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια στο τι αναφέρουν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις του και θα αρκεστώ να πω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις αγορεύσεις των δύο πλευρών και τις θέσεις που προβάλλουν μέσα από αυτές. Εάν χρειαστεί θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Ως ήδη αναφέρθηκε ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο παραπονούμενος, ο οποίος κατ΄ αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση του προς την αστυνομία, Τεκμήριο 1, αναφέροντας όμως ότι υπάρχουν κάποιες λανθασμένες λέξεις σε αυτή. Ανέφερε δε στη συνέχεια ότι ο Δημήτρης που σημειώνει στην κατάθεση του είναι ο κατηγορούμενος, με τον οποίο είναι γείτονες αφού τα σπίτια τους είναι δίπλα το ένα από το άλλο και όπως ανέφερε δυστυχώς μοιράζονται ένα οικόπεδο, κάτι που πρέπει να αλλάξει, να γίνει διαχωρισμός και να έχει ο καθένας το δικό του. Επίσης ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 4, δηλαδή το έντυπο που του δόθηκε από την Αστυνομία και επισκέφθηκε το νοσοκομείο και είπε ότι ο κατηγορούμενος όταν του γύρισε το αυτί το έκοψε. Πρέπει να ήταν με το νύχι του και κόπηκε στο λοβό του αυτιού. Τέλος είπε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά και ακόμα ότι η γιατρός του έκαμε αντιτετανική ένεση αφού είναι η συνήθης διαδικασία. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι έτρεχε αίμα από τον λοβό του αυτιού και υπήρχε αίμα στο κολλάρο του πουκαμίσου που φορούσε και στο λοβό του αυτιού. Ερωτώμενος για το πού είναι το πουκάμισο, είπε ότι πέρασαν 3 ½ χρόνια ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι το είδε η αστυνομία και τώρα το πουκάμισο είναι στο σπίτι αφού δεν του κάνει πια. Ανέφερε δε ότι δεν το παρέδωσε στην αστυνομία και δεν του ζητήθηκε να το παραδώσει ως τεκμήριο. Σε άλλο σημείο είπε ότι στο σημείο εκείνο του περιτοιχίσματος που έβαλε σκάλα δεν μπορεί να δει από την άλλη πλευρά και διευκρίνισε ότι πρόκειται για ένα συνεχόμενο τοίχο με δύο διαφορετικά ύψη. Σε εκείνο το σημείο που έβαλε τη σκάλα δεν είναι δύο μέτρα το ύψος όπως σε άλλο σημείο όμως είναι ψηλότερο από τον ίδιο. Περαιτέρω διευκρίνισε πως ανέβηκε στη σκάλα μέχρι το σημείο ή/και το ύψος του στήθους του. Στη συνέχεια δε ο μάρτυρας περιέγραψε πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα λέγοντας ότι ρώτησε τον κατηγορούμενο με ευγενικό τρόπο τι έκανε και επειδή πρόκειται για ένα πολύ θυμωμένο άνθρωπο του επιτέθηκε και του έκοψε το αυτί. Επίσης του φώναζε με πολύ βίαιο τρόπο. Ακόμη το πρόσωπο που έκανε τη δουλειά με το forklift, δηλαδή ο οδηγός, έβαλε το πρόσωπο του 5 εκατοστά από το δικό του και άρχισε να του φωνάζει κατά ένα βίαιο τρόπο λέγοντας του να πάει σπίτι του. Ανέφερε δε ότι ο ίδιος προσπαθούσε να αποφύγει τον κατηγορούμενο και ερωτώμενος είπε ότι δεν κατέβηκε από τη σκάλα διότι δεν θα φώναζε από κάτω και θέλει να μιλά με κάποιο ευθέως. Ανέφερε επίσης ότι μετά που τον έπιασε από το αυτί πήρε και μία πένσα από εκεί που παρκάρει και προσπάθησε να τον κτυπήσει στο πρόσωπο και ο ίδιος έκαμε κίνηση για να τον αποφύγει. Ερωτώμενος και πάλι γιατί όταν πήγε ο κατηγορούμενος να πάρει την πένσα δεν κατέβηκε από τη σκάλα διερωτήθηκε γιατί να φύγει από τον τοίχο και την περιουσία του και πρόσθεσε ότι δεν γνώριζε ότι πήγε να πάρει πένσα. Όσον αφορά προηγούμενες επιθέσεις που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο είπε ότι δεν προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία και χαρακτήρισε τον κατηγορούμενο ως ένα κακοδιάθετο ανόητο. Σε άλλο σημείο ο μάρτυρας αναγνώρισε στη φωτογραφία Τεκμήριο 2 μία πινακίδα που είναι στην αυλή του, στην οποία αναφέρεται "TRESPASSERS WILL BE SHOT", λέγοντας ότι όταν πάει στη δουλειά του ο κατηγορούμενος έρχεται στην αυλή του και κάνει ότι θέλει και διευκρίνισε ότι σε εκείνη τη συγκεκριμένη περίσταση δεν συμφωνούσε με τον τόπο που θα έμπαιναν τα θεμέλια του τοίχου. Ο μάρτυρας όταν ερωτήθηκε αν θεωρεί ότι είναι ένας έντιμος άνθρωπος και λέει την αλήθεια έδωσε καταφατική απάντηση και ακολούθησαν ερωτήσεις αναφορικά με προηγούμενες καταδίκες του για συγκεκριμένα αδικήματα. Τέλος, αρνήθηκε υποβολή ότι δεν τον κτύπησε ο κατηγορούμενος όπως επίσης αρνήθηκε ότι προέβη στην καταγγελία εκδικητικά ένεκα της καταδίκης του σε δύο υποθέσεις που κυκλοφορούσε γυμνός με παραπονούμενη τη γυναίκα του κατηγορούμενου και της καταδίκης του για κλοπή με παραπονούμενο τον κατηγορούμενο. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε την κατάθεση που ετοίμασε για την υπόθεση, Τεκμήριο 5 και την γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 6, ενώ περαιτέρω αναγνώρισε το Τεκμήριο 4 ως το έντυπο που έδωσε στον παραπονούμενο για να μεταβεί στο νοσοκομείο. Κατά την αντεξέταση της συμφώνησε ότι ήταν η εξετάστρια της υπόθεσης αλλά ανέφερε ότι δεν θυμάται αν υπήρχαν σύμφωνα με τον παραπονούμενο άλλα άτομα παρόντα, κάτι όμως με το οποίο συμφώνησε στη συνέχεια αφού είδε την κατάθεση του κατηγορούμενου. Ως προς τον αυτόπτη μάρτυρα που οδηγούσε το forklift είπε ότι από ότι θυμάται τον είχε επιζητήσει στο τηλέφωνο αλλά αυτός δεν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε. Ανέφερε δε ότι δεν θυμάται το όνομα του και δεν έγραψε οτιδήποτε στις παρατηρήσεις της ενώ δεν τον ανάγκασε να παρουσιαστεί και να δώσει κατάθεση αφού δεν επιθυμούσε. Επίσης είπε ότι δεν έπιασε κατάθεση από τον κατηγορούμενο και από τα γεγονότα ότι αδίκημα προέκυψε τον κατηγόρησε. Μπορεί να ήταν λάθος αλλά δεν το έκανε. Επίσης δεν πήρε κατάθεση ούτε από τη σύζυγο αλλά ούτε από την κόρη του κατηγορούμενου. Είπε ακόμη ότι δεν πήγε επί τόπου να ρωτήσει περιοίκους αν είδαν ή άκουσαν οτιδήποτε, έχοντας υπόψη ότι έγινε ένας καβγάς και ο κατηγορούμενος φώναζε όπως ισχυρίζεται ο παραπονούμενος αλλά ούτε πήγε επιτόπου στη σκηνή για να προβεί σε οιεσδήποτε εξετάσεις. Επίσης είπε ότι δεν αναζήτησε την πένσα στην οποία αναφέρθηκε ο παραπονούμενος. Τέλος, ανέφερε ότι όταν ήρθε ο παραπονούμενος φαινόταν εκδορά και είχε αίμα στο αυτί, δεν ήταν όμως αιματωμένος. Διευκρίνισε δε καταλήγοντας ότι οι μόνες ενέργειες στις οποίες προέβη ήταν να πάρει κατάθεση από τον παραπονούμενο και να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο. Ερχόμενος τώρα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου, αναφέρονται τα εξής. MK1 Παραπονούμενος Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω πολύ προσεκτικά τον παραπονούμενο ενώ κατέθετε, την όλη συμπεριφορά του από το εδώλιο του μάρτυρα, τις αντιδράσεις του και τις απαντήσεις του. Ευθέως αναφέρω ότι δεν έχω πεισθεί για την ειλικρίνεια του και θεωρώ πως δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για εξαγάγω ασφαλή συμπεράσματα ως προς τα γεγονότα. Εν πάση περιπτώσει η εικόνα που έχω αποκομίσει για τον παραπονούμενο, ο οποίος παρεμβάλλω σε κάποια στιγμή επιτέθηκε στον χαρακτήρα του κατηγορούμενου χαρακτηρίζοντας τον «κακοδιάθετο, ανόητο», είναι πως ο ίδιος είναι ένας άνθρωπος κακού χαρακτήρα, με επιθετικές τάσεις, ευέξαπτος, με ροπή προς το έγκλημα και αδιαφορία για το συνάνθρωπο του. Εκτός της επιθετικής του στάσης έναντι του δικηγόρου του κατηγορούμενου και της γενικότερης συμπεριφοράς του από το εδώλιο, τούτα συνάγονται κυρίως από τα εξής. Ο ίδιος ερωτώμενος σχετικά στην αντεξέταση του είπε ότι είναι ένας έντιμος άνθρωπος και λέει την αλήθεια. Της απάντησης του αυτής ακολούθησαν ερωτήσεις αναφορικά με προηγούμενες καταδίκες του. Παρά τις καταδίκες του όμως με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις και την επιβολή ποινών σε αυτόν, αυτός είχε για όλες μια δικαιολογία και δήλωνε ουσιαστικά αθώος. Αυτό βεβαίως προκάλεσε αρνητική εντύπωση για το μάρτυρα, ενώ σε κάποια σημεία φάνηκε ακριβώς ξεκάθαρα η ανειλικρίνεια του. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης αρ. XXXXX/10 Ε. Δ. Αμμοχώστου, καταδικάστηκε στις 4/9/12 (βλ. τεκμ.6) για τα αδικήματα της βαριάς σωματικής βλάβης, κατοχής επιθετικού όπλου δηλ. μιας μεταλλικής σωλήνας, σε 2 κατηγορίες απειλής βιαιοπραγίας (απείλησε να σπάσει τα πόδια των παραπονούμενων αν τον καταγγείλουν στην αστυνομία) και σε 2 κατηγορίες για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία (ένεκα της ίδιας απειλής). Έχει σημασία δε να λεχθεί πως την ίδια στιγμή που η ιστορία του κρίθηκε ως αναξιόπιστη από το δικαστήριο και κρίθηκε ένοχος, η ιστορία που είπε στο δικαστήριο εδώ για να δικαιολογηθεί και να δηλώσει ουσιαστικά αθώος διαφέρει ουσιωδώς ούτως ή άλλως από αυτήν που προώθησε στο δικαστήριο που εκδίκασε την εν λόγω υπόθεση 2590/10 και αυτό δείχνει ακριβώς ότι έλεγε ψέματα. Παρεμβάλλω εδώ ότι στην εν λόγω απόφαση ο αδελφός δικαστής στη σελ.16 (στο κάτω μέρος, σημείο 2), σημειώνει ότι ο κατηγορούμενος αρχικά αρνήθηκε ότι είχε άλλη καταδίκη για αδικήματα επίθεσης και δημόσιας εξύβρισης, αλλά στη συνέχεια αναγκάστηκε να παραδεκτεί εκείνη την καταδίκη όταν η κατηγορούσα αρχή του έθεσε συγκεκριμένα πράγματα, κάτι που έδειξε την ανειλικρίνεια του, ως αναφέρθηκε.
  2. Το 2015 δέχτηκε ότι καταδικάστηκε για κλοπή και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης με αναστολή, όμως και πάλιν δήλωσε αθώος. Φάνηκε ότι ο παραπονούμενος στην υπόθεση εκείνη ήταν ο εδώ κατηγορούμενος.
  3. Τα τελευταία 2-3 χρόνια καταδικάστηκε επίσης για το ότι περπατούσε γυμνός στην αυλή του και τον έβλεπαν οι γείτονες. Του επιβλήθηκε πρόστιμο. Είπε πάλιν μια ιστορία για να δικαιολογήσει τις πράξεις του.
  4. Ερωτώμενος αν καταδικάστηκε το 2009 για άλλη υπόθεση κλοπής, απάντησε «αν έχετε απόδειξη ναι». Στη συνέχεια δε αρνήθηκε ότι καταδικάστηκε, ενώ σε άλλο σημείο δέχτηκε ότι καταδικάστηκε για μια υπόθεση με βιβλία. Επίσης είπε σε κάποιο σημείο ότι δεν θυμάται το αδίκημα που καταδικάστηκε, ενώ μετά ήρθε να δεχτεί ότι επρόκειτο για κλοπή βιβλίων. Εν πάση περιπτώσει διαπίστωσα εδώ ότι ο μάρτυρας ξεκάθαρα προσπαθούσε ν' αποφύγει να πει την αλήθεια για την καταδίκη του αυτή, προσπαθώντας αρχικά με τις απαντήσεις του να «ψαρέψει» τον δικηγόρο για να δει τι ακριβώς γνωρίζει για τη συγκεκριμένη υπόθεση, πριν δηλαδή παραδεχτεί την καταδίκη, και έδειξε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την ανειλικρίνεια του. Με βάση όλα τα πιο πάνω και τη φύση των αδικημάτων τα οποία τα τελευταία χρόνια προκύπτει να έχει διαπράξει, θεωρώ πως επιβεβαιώνεται του λόγου το αληθές. Ο τρόπος δε που σκέφτεται θα πρόσθετα εδώ προκύπτει και από την πινακίδα τεκμ.2 που παραδέχτηκε ότι είχε βάλει στην αυλή του για να αποτρέψει κατά τη θέση του τον κατηγορούμενο να εισέρχεται σε αυτήν, εις την οποία αναγράφεται ότι «οι επεμβασίες θα πυροβολούνται». Σε κανένα σημείο δεν ανέφερε σημειώνεται ότι την έβαλε με διάθεση να αστειευτεί. Ανεξάρτητα των ανωτέρω να σημειώσω ότι προκύπτουν και κάποια ερωτηματικά αναφορικά με την εκδοχή του.
  5. Με βάση την περιγραφή που έδωσε στο δικαστήριο για την κατάσταση του τη συγκεκριμένη ημέρα, θα έπρεπε όταν επισκέφθηκε την αστυνομία να υπήρχαν αίματα στο πουκάμισο του που εύκολα να μπορούσαν να εντοπιστούν από τους αστυνομικούς όταν επισκέφθηκε το σταθμό. Η ΜΚ2 όμως είπε ότι έφερε εκδορά και είχε αίμα στο αυτί, χωρίς να επιβεβαιώνει τα λεγόμενα του και συνεπώς παρατηρείται ένα κενό στην εκδοχή του. Εν πάση περιπτώσει θεωρώ πως αν υπήρχαν αίματα στο πουκάμισο τότε η αστυνομία θα ζητούσε να το λάβει σαν τεκμήριο.
  6. Δεν διευκρινίστηκε επαρκώς το ύψος του τοίχου στο σημείο όπου ήταν ανεβασμένος στη σκάλα και είπε ότι τον έπιασε από το αυτί ο κατηγορούμενος. Ναι μεν μίλησε για 2 διαφορετικά ύψη, ένα μέρος 2 μέτρα και ένα όχι τόσο, που ήταν το σημείο που έβαλε τη σκάλα, αλλά είχε σημασία να γνωρίζουμε. Υπενθυμίζεται ότι επί τόπου εξετάσεις από την αστυνομία δεν έγιναν. Διότι ακόμη και αν ήταν 1.90 ή 1.95 μέτρα για παράδειγμα, σε συνάρτηση με τη μαρτυρία του ότι βρισκόταν πάνω στη σκάλα από το στήθος και πάνω, και το παραδεκτό γεγονός, προφανώς πάλιν γεννιούνται ερωτηματικά για το κατά πόσο θα μπορούσε ο κατηγορούμενος ευρισκόμενος στην αυλή του να τον πιάσει πράγματι από το αυτί ως ο ίδιος ανέφερε.
  7. Επίσης ερωτηματικό προκύπτει για τη θέση του πως ο οδηγός του φόρκλιφτ έβαλε το πρόσωπο του 5 cm από το δικό του, με δεδομένο ότι ο παραπονούμενος ήταν ανεβασμένος σε σκάλα ως ανωτέρω αναφέρεται ενώ ο οδηγός πιο πάνω πατούσε στην αυλή στην απέναντι πλευρά του τοίχου. Εν πάση περιπτώσει με βάση όσα αναφέρθηκαν δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο η καταγγελία του να μην ήταν αληθινή και να έγινε απλά για να εκδικηθεί τον κατηγορούμενο, γείτονα του, ως η σχετική υποβολή της υπεράσπισης, με τον οποίο προκύπτει να έχουν διαφορές και με βάση καταγγελία του τελευταίου, αλλά και καταγγελίες της γυναίκας του, ο παραπονούμενος καταδικάστηκε προηγουμένως για άλλα αδικήματα. Παρεμβάλλω εδώ ότι ένα γδάρσιμο στο αυτί θα μπορούσε να προκληθεί εύκολα, ακόμη και από τον ίδιο τον παραπονούμενο. Εν κατακλείδι η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. ΜΚ2 Γ/Αστ.XXXX Η μάρτυρας ήταν η εξετάστρια της υπόθεσης. Ουσιαστικά έλαβε το παράπονο του ΜΚ1 και κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (τεκμ.6). Εις ουδεμία άλλη ενέργεια προέβη. Ως προς τις ενέργειες που προέβη αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Όμως είναι σαφές πως η διερεύνηση της υπόθεσης ήταν πλημμελής και η μάρτυρας δεν ενήργησε αντικειμενικά ως όφειλε σαν εξετάστρια της υπόθεσης. Κατ' αρχήν τούτο προκύπτει ως εκ του ότι δεν λήφθηκε κατάθεση από τον κατηγορούμενο για να του δοθεί η ευκαιρία να πει τη δική του εκδοχή. Η μάρτυρας είπε ότι δεν έλαβε κατάθεση διότι ότι αδίκημα προέκυπτε από τα γεγονότα τον κατηγόρησε. Στην ουσία δηλαδή, έχοντας υπόψη τη μαρτυρία της και το γεγονός ότι εις ουδεμία εξέταση προέβη πέραν των όσων αναφέρονται ανωτέρω, με βάση την κατάθεση του ΜΚ1 και την δική του εκδοχή, την οποία πίστεψε χωρίς άλλο, θεώρησε ότι προέκυπταν τα αδικήματα και προχώρησε να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο. Δεν νοείται όμως ένας αντικειμενικός ανακριτής να ενεργεί τοιουτοτρόπως. Θα μπορούσε κάλλιστα με βάση όσα θα της έλεγε ο κατηγορούμενος να προέκυπτε κάτι ουσιαστικό που να την οδηγούσε σε περαιτέρω διερεύνηση και σε αντίθετο αποτέλεσμα εν σχέση με ότι έλεγε ο ΜΚ
  8. Επίσης υπήρχαν εξετάσεις που θα μπορούσαν να γίνουν για να επιβεβαιώσουν ή να αποκλείσουν ανάλογα συγκεκριμένους ισχυρισμούς του ΜΚ1 και δεν έγιναν. Για παράδειγμα, το βασικότερο, δεν κλήθηκαν για κατάθεση άτομα που με βάση τη μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν παρόντα στο περιστατικό. Και δεν δέχομαι τη δικαιολογία που εδόθη ότι ένα εκ των προσώπων αναζητήθηκε και δεν επιθυμούσε να πει οτιδήποτε. Παρεμβάλλω πως ούτε καν το όνομα του δεν σημειώθηκε. Εν πάση περιπτώσει καμία ενέργεια δεν έγινε για εξαναγκασμό του να παρουσιαστεί και να δώσει κατάθεση. Περαιτέρω καμία εξέταση δεν έγινε επί τόπου στη γειτονιά των εμπλεκόμενων στην υπόθεση για να διαπιστωθεί αν κάποιος περίοικος είδε ή άκουσε τον κατηγορούμενο να φωνάζει πράγματι ως ισχυρίστηκε ο ΜΚ
  9. Εν κατακλείδι ο κατηγορούμενος θεωρώ πως δεν αντιμετωπίστηκε αντικειμενικά και δίκαια από την Αστυνομία. Κατάληξη Έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία του παραπονούμενου και με βάση όσα αναφέρθηκαν θεωρώ πως δεν χρειάζεται οιαδήποτε ανάλυση των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Δεν υπάρχει καμία αποδεκτή μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να μπορεί να αποτελέσει το υπόβαθρο για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξετάσει περαιτέρω κατά πόσο πληρούνται τα συστατικά στοιχεία οιουδήποτε εκ των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος συνεπώς απαλλάσσεται και αθωώνεται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ήτοι τις κατηγορίες 1 και
  10. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.