Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Παυλήμπεης, Αρ. Υπόθεσης: 3016/18, 14/11/2019

(4)κατηγορίες ήτοι για επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία), για απειλή, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του ίδιου νόμου (2η κατηγορία), για ανησυχία, κατά παράβαση του άρθρου 95 του ίδιου νόμου (3η κατηγορία) και για συμπεριφορά διασαλεύουσα την ειρήνη, κατά παράβαση των άρθρων 4 και 186Α του ίδιου νόμου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 13/07/2018 και περί ώρα 1830 στο εστιατόριο FOUCOU GRILL HOUSE στη Λεωφ. Πρωταρά - Κάβο Γκρέκο στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου, παράνομα επιτέθηκε στο XXXXX Κυριάκου από τα Λειβάδια και προξένησε σε αυτόν πραγματική σωματική βλάβη. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία προκάλεσε τρόμο στον XXXXX Κυριάκου από τα Λειβάδια, απειλώντας τον ότι με παράνομη πράξη θα του κάνει κακό λέγοντας του «Αν χρειαστεί εν να σε σπάσω που το ξύλο τζαι εγώ τες απειλές μου κάμω τες πράξη». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο μέρος με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία συμπεριφέρθηκε σε δημόσιο μέρος κατά τρόπο που προκάλεσε διασάλευση της ειρήνης. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ένας

(1)μάρτυρας, ενώ η κατάθεση του Αστυφύλακα XXXX κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της. Έγινε επίσης ένα παραδεκτό γεγονός. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε ένα

(1)μάρτυρα υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου παρουσίασε γραπτώς την τελική του αγόρευση, ενώ η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΜΚ1 XXXXX Κυριάκου: Ο μάρτυρας κατ΄ αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 16/07/18 (Τεκμήριο 1). Εις αυτήν αναφέρει ότι με τον κατηγορούμενο, που είναι σιδεράς στο επάγγελμα, πριν δύο περίπου μήνες έκαναν μαζί κάποιες εργασίες και από τότε του ζητά συνεχώς λεφτά με τον ισχυρισμό ότι ακόμα δεν τον εξόφλησε. Στις 13/07/18 πήγε κανονικά στη δουλειά του και περί της 18:30 ενώ ήταν μόνος του στο εστιατόριο όπου εργάζεται προσήλθε ο κατηγορούμενος μαζί με ένα φίλο του και του ζήτησε το ποσό των 240 ευρώ ως ποσό που του οφείλει. Ο ίδιος είπε ότι η δουλειά που έκαναν δεν αξίζει τόσα λεφτά και προσφέρθηκε να του δώσει τα μισά, όμως ο κατηγορούμενος εξαγριώθηκε, σηκώθηκε απότομα από την καρέκλα του και είπε μεγαλόφωνα «Εγιώ με τον έναν τρόπο ή με τον άλλον εν να πιάσω τα ριάλλια μου». Τότε ο ίδιος φοβήθηκε και μπήκε μέσα στο μπάρ, ενώ ο κατηγορούμενος του είπε εν συνεχεία επίσης μεγαλόφωνα «αν χρειαστεί εν να σε σπάσω που το ξύλο τζιαι τις απειλές μου κάμμω τες πράξη», με τον ίδιο να απαντά «Ρε XXXXX άφηστες απειλές». Όμως ο κατηγορούμενος σε κλάσματα δευτερόλεπτου εισήλθε στο χώρο του μπαρ όπου βρισκόταν και με τα δύο του χέρια τον πήρε από τον λαιμό και τον γρονθοκοπούσε με το ένα χέρι στο πρόσωπο ενώ με το άλλο τον κρατούσε από το λαιμό. Ενώ του έδινε γροθιές στο πρόσωπο και στο σώμα του, σε κάποια στιγμή κατάφερε να ελευθερωθεί από τα χέρια του αλλά πάλι τον άλλαξε από το κεφάλι με τεχνική κεφαλοκλείδωμα. Δεν μπορούσε να αντιδράσει καθόλου και άκουσε τον φίλο του κατηγορούμενου που τον συνόδευε και την κοπέλα από το διπλανό κατάστημα επ΄ ονόματι XXXXX να του φωνάζουν για να τον αφήσει. Μάλιστα θυμάται συνεχώς τον φίλο του να τον αποτρέπει από να τον κτυπά αλλά αυτός δεν άκουγε κανένα και τον κτυπούσε με μανία. Τον άφησε όταν η κα XXXXX άρχισε να φωνάζει. Εν συνεχεία επικοινώνησε με τον αστυνομικό σταθμό Παραλιμνίου και περί ώρα 23:00 που έκλεισε το εστιατόριο επισκέφθηκε την αστυνομία όπου τον εφοδίασε με βεβαίωση και πήγε στις πρώτες βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου όπου εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό που περιέθαλψε τα τραύματα του. Ο μάρτυρας κατέθεσε το έντυπο που του δόθηκε για να επισκεφθεί το νοσοκομείο ως Τεκμήριο 2. Ανέφερε πιο συγκεκριμένα ότι το δεξί του φρύδι σχίστηκε και τα μάτια του ήταν μαυρισμένα. Στον αγκώνα του φούσκωσε και στο σβέρκο του που τον κρατούσε έπαθε πρόβλημα και δεν μπορούσε να ταράξει τον λαιμό του. Ήταν τα κοστώματα ούλα που είχε πάνω του. Τον αγκώνα του που ήταν φουσκωμένος τον τύλιξε μόνος του και ο γιατρός του είπε για κατάγμα αλλά δεν θυμάται. Κατά την αντεξέταση του δέχθηκε ότι είδε το προηγούμενο βράδυ τον κατηγορούμενο στον φούρνο Μαργαρίτα αλλά είπε ότι δεν είδε τον φίλο του που αναφέρει, τον οποίο δεν είχε ξαναδεί. Επίσης δέχθηκε ότι ο ίδιος είπε στον κατηγορούμενο εκείνο το βράδυ να έρθει στο υποστατικό του για να βρουν μία λύση. Δέχεται ότι οφείλει στον κατηγορούμενο και ότι υπήρχε ένα υπόλοιπο να του δώσει απλά έπρεπε να δουν ποιο είναι το ποσό και πώς θα πληρώσει. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και αρνήθηκε ότι του είπε ότι χρειάζεται τα χρήματα για επεμβάσεις. Εν σχέση με το επεισόδιο ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος με το ένα χέρι έπιασε τα χέρια του και τον γρονθοκόπησε και μετά τον έπιασε από το λαιμό με το ένα χέρι και τον γρονθοκόπησε. Ερωτήθηκε για την αναφορά στην κατάθεση του ότι τον έπιασε με τα δύο χέρια από το λαιμό και είπε ότι ύστερα έγινε και εκείνο. Εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε να θυμάται ακριβώς. Αρχικά έπιασε τον από το λαιμό και μετά έπιασε τα χέρια του και άρχισε να του κτυπά μπουνιές και εξήγησε στη συνέχεια ότι συνέβησαν όλα πολύ γρήγορα και ότι θυμάται μετά ήταν ότι βρέθηκε μες τα αίματα που σχίστηκε το φρύδι του. Είπε επίσης ότι ένιωσε κτυπήματα στα πλευρά και πάνω στα πλευρά είχε λίγα κοστώματα. Όταν τον έσπρωξε κτύπησε πάνω στον τοίχο, πάνω στον αγκώνα του, τον έσυρε, τον πήρε από το κεφάλι και κτύπησε με το κεφάλι. Όταν του τέθηκε δε ότι πρώτη φορά μιλά για σπρώξιμο, εξήγησε πως όταν ήρθε με δύναμη πάνω του τον έσπρωξε και κτύπησε στην αγκώνα πάνω στην κολώνα και τον έριξε κάτω και τον κρατούσε από το κεφάλι. Σε υποβολή ότι δεν λέει την αλήθεια και ουδέποτε του επιτέθηκε ο κατηγορούμενος, είπε ότι τον είδε και η κα XXXXX να τον κρατά από το κεφάλι και να είναι μέσα στα αίματα και φώναξε και τον άφησε. Δεν γνωρίζει αν έδωσε μαρτυρία η κα XXXXX αλλά ήταν εκεί. Ανέφερε επίσης ότι δεν υπάρχουν κάμερες στο υποστατικό ή σε διπλανά υποστατικά. Του υποβλήθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και έχει συμβουλή από τον γιατρό του να απέχει από σωματική κόπωση, πόσο μάλλον να εμπλακεί σε επεισόδιο επίθεσης και απάντησε ότι αυτό έγινε. Σε άλλο σημείο είπε ότι δεν συνέχισε την εργασία του μετά το επεισόδιο και περίμενε να έρθει κάποιος να τον αλλάξει. Έκατσε να ηρεμήσει, έβαζε πάγους και δεν ένιωθε καλά αφού ζαλιζόταν και δεν θυμάται τι ώρα πήγε στο νοσοκομείο. Ανέφερε όμως ότι πήγε πιο γρήγορα στο νοσοκομείο και περίμενε μία - δύο ώρες μέχρι να τον δει ο γιατρός. Η ώρα 21:00 περίπου τον άλλαξαν και πήγε στο νοσοκομείο και ο γιατρός θα τον είδε 23:20 περίπου, δεν θυμάται ακριβώς την ώρα. Ερωτήθηκε πώς γίνεται ο αστυνομικός να λέει ότι 23:00 ήταν στον σταθμό και στις 23:20 να τον είδε ο γιατρός με τον ίδιο να απαντά ότι δεν μπορεί να θυμηθεί αλλά νομίζει πήγε δύο φορές στον αστυνομικό σταθμό . Πήγε νομίζει έκαμε την καταγγελία και τον παρέπεμψαν στο νοσοκομείο και πήγε πίσω στην αστυνομία. Είπε ακόμη ότι η φανέλα του σχίστηκε και άλλαξε φανέλα αλλά δεν του ζητήθηκε να την δώσει σαν τεκμήριο και επίσης είπε ότι δεν ξέρει αν την έχει πετάξει, πρέπει να δει. Έχοντας υπόψη την αναφορά του ότι σχίστηκε το δεξί του φρύδι και έτρεχαν αίματα του τέθηκε ότι σύμφωνα με το πιστοποιητικό υπήρχε τραύμα στο αριστερό φρύδι και ανέφερε ότι δεν θυμάται αν ήταν δεξιά ή αριστερά και νομίζει ότι τον έραψε δεξιά. Αν έγραψε αριστερό, τότε ήταν αριστερό, ήταν και ο ίδιος λίγο συγχυσμένος. Του ετέθη και πάλι ότι έδειχνε προηγουμένως το δεξί φρύδι και σημάδι και ο ίδιος απάντησε ότι τα μάτια του ήταν μαυρισμένα αλλά αν ήταν το αριστερό που έραψε είχε κάποιες κουτσατζιές (ραφές). Για το ότι στο ιατρικό πιστοποιητικό δεν υπάρχει καμία αναφορά για κοκκινίλες στο λαιμό που τον έπιασε με τα δύο χέρια, για εκδορές, για κτυπήματα, για μώλωπες στις παίες (πλευρά) που ανέφερε και είπε ότι τα είδε ο γιατρός, όπως είδε και στο γόνατο και στον αγκώνα. Ο γιατρός τα έγραψε ότι τον ρωτούσε του είπε. Τέλος σε υποβολή ότι ο μόνος λόγος που αποδίδει στον κατηγορούμενο αυτές τις κατηγορίες είναι ότι του οφείλει χρήματα είπε ότι δεν είναι αυτός ο λόγος και ερωτώμενος αν του έχει δώσει τα χρήματα που του οφείλει είπε ότι μετά το περαστικό δεν έχουν ξαναμιλήσει. Επίσης στην υποβολή ότι το δεύτερο άτομο που ήταν μαζί του ήταν ο αδερφός του τον οποίο συνάντησε και στην Μαργαρίτα είπε ότι δεν το γνωρίζει και αρνήθηκε ότι το μοναδικό πρόσωπο που ύψωσε τη φωνή του ήταν ο ίδιος. - Κατάθεση του Αστυφύλακα XXXX Κατσαντώνη, ημερομηνίας 04/09/18, Τεκμήριο 3 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της). Εις αυτήν αναφέρει τα εξής (αυτούσια): « Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Επαρχίας Αμμοχώστου και είμαι αποσπασμένος στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου. Την 13/07/2018 και περί ώρα 2300 ενώ βρισκόμουν καθήκον στο γραφείο παραπόνων του Σταθμού προσήλθε ο XXXXX Κυριάκου, Δ.Τ. XXXXX8124 από XXXXX 22, Λειβάδια Λάρνακας, τηλ. XXXXX1103 και κατήγγειλε ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 2000, ενώ βρισκόταν στο εστιατόριο με την ονομασία FOUCOU GRILL HOUSE PROTARA, όπου εργάζεται, ο XXXXX, τηλ. XXXXX6235, πρώην συνεργάτης του, του επιτέθηκε προκαλώντας του τραύματα και τον απείλησε. Εγώ αμέσως του εξέδωσα ιατρική βεβαίωση για να επισπευτεί το τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου και να εξεταστεί από τον επί καθήκοντι ιατρό. Στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου ο Κυριάκου εξετάστηκε από τον Δρ. XXXXX Θεοδώρου, ο οποίος διαπίστωσε ότι φέρει θλαστικό τραύμα στο αριστερό φρύδι και μώλωπες περί οφθαλμικά και οίδημα αγκώνα. Μετά την καταγγελία του Κυριάκου διενέργησα εξετάσεις και διαπίστωσα ότι ο άντρας που του επιτέθηκε και τον απείλησε είναι ο XXXXX Παυλήμπεης, Δ.Τ. XXXXX2862, τηλ. XXXXX6235 κάτοικος Παραλιμνίου. Την 16/07/18 και μεταξύ των ωρών 1250-1330 στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου έλαβα από τον XXXXX Κυριάκου κατάθεση στην οποία περιγράφει την επίθεση και τον τραυματισμό που δέχτηκε από τον XXXXX. Επίσης καταθέτει ότι κατά τη διάρκεια της επίθεσης ο XXXXX τον απείλησε μεγαλόφωνα με τις φράσεις «Εγιώ με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο εν να πιάσω τα ριάλλια μου» «Αν χρειαστεί εν να σε σπάσω που το ξύλο τζαι εγώ τες απειλές μου κάμμω τες πράξη». Την 13/08/18 και ώρα 1045 στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου πληροφόρησα τον XXXXX Παυλήμπεη, Δ.Τ. XXXXX2862 για τη διερευνώμενη εναντίον του υπόθεση του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και αφού του επέδωσα γραπτώς τα δικαιώματά του απάντησε «Εδούλεψα του τζαι άφηκε με απιέρωτον τζαι επία για να με πιωρώσει». Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 1055-1100 στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου κατηγόρησα γραπτώς τον XXXXX Παυλήμπεη επί του ότι:

(1)την 13/07/2018 και περί ώρα 1830 στο εστιατόριο με την ονομασία FOUCOU GRILL HOUSE στον Πρωταρά - Παραλίμνι παράνομα επιτέθηκε στον Κυριάκο Κυριάκου και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη,

(2)στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στη πρώτη κατηγορία απείλησε τον XXXXX Κυριάκου με τις φράσεις «Εγιώ με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο εν να πιάσω τα ριάλλια μου» «Αν χρειαστεί εν να σε σπάσω που το ξύλο τζαι εγώ τες απειλές μου κάμμω τες πράξη»,

(3)στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία σε δημόσιο χώρο, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο ή ταραχή κατά τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει ανησυχία στους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης και

(4)στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στη πρώτη κατηγορία σε δημόσιο χώρο προκάλεσε διασάλευση της ειρήνης, του επέστησα τη προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Ότι έχω να πώ εν να το πώ στο Δικαστήριο ». » - Παραδεκτό Γεγονός (που εγκρίθηκε από το Δικαστήριο) ήταν ότι : η κυρία XXXXX Τάττου, έχει κληθεί να δώσει κατάθεση σχετικά με το εν λόγω περιστατικό και αρνήθηκε να το πράξει. - Κατηγορούμενος: Στην δήλωση που κατέθεσε με την έναρξη της κυρίως εξέτασης του ως τεκμήριο 5, αναφέρει τα εξής: «

1. Κατά ή περί τις 12/07/2018, βράδυ προς απόγευμα, επισκέφτηκα τον φούρνο Margarita στο Παραλίμνι μαζί με τον αδερφό μου XXXXX Παυλήμπεη. Εκεί συναντήσαμε τυχαία τον XXXXX Κυριάκου, παράπονούμενο, και του ανάφερα ότι πρέπει να μου κανονίσει τα λεφτά που μου χρωστά για την δουλειά που του έκανα.
2. Αυτός μου απάντησε να περιμένω ακόμα λίγο καιρό και εγώ του εξήγησα ότι τα χρειάζομαι γιατί έχω προβλήματα υγείας και χρειάζομαι φάρμακα αλλά και συχνές εξετάσεις. Τότε ο Κυριάκου μου είπε να πάω την επομένη μέρα στο μαγαζί του για να τα κανονίσουμε.
3. Την επόμενη μέρα γύρω στις 18:00 επισκέφτηκα τον Κυριάκου στο μαγαζί που διατηρεί. Μαζί μου βρισκόταν και ο αδερφός μου ο οποίος το τελευταίο διάστημα βρίσκεται συνεχώς στο πλάι μου ένεκα και των προβλημάτων υγείας που έχω.
4. Όταν πήγα στο μαγαζί του Κυριάκου καθίσαμε σε ένα τραπεζάκι, ο Κυριάκου ήταν ειρωνικός μαζί μου και μου είχε αναφέρει ότι θα μου έδινε μόνο €100 ευρώ. Τότε εγώ αντέδρασα, δεν δέχτηκα και σηκώθηκα να φύγω. Σε εκείνο το σημείο ο Κυριάκου άρχισε να μου φωνάζει έντονα δεν θυμάμαι αν μίλησα και εγώ έντονα. Δεν θυμάμαι τι μου είχε αναφέρει ακριβώς γιατί ήμουν ξαφνιασμένος, αυτό που θυμάμαι είναι το ότι μου είπε να μην το απειλώ και ότι θα με βάλει φυλακή. Εκεί ήταν και ο αδελφός μου αλλά ήταν πιο πίσω.
5. Εγώ δεν κτύπησα τον Κυριάκου ούτε τον απείλησα αλλά ούτε και φώναζα. Όπως έχω αναφέρει αποφεύγω τις εντάσεις αλλά και την σωματική κούραση ένεκα του ότι αντιμετωπίζω προβλήματα υγείας που έχω σχετίζονται με την καρδία μου.
6. Όταν με κάλεσε η Αστυνομία για κατάθεση εγώ το μόνο που είπα ήταν ότι ο Κυριάκου μου χρωστά λεφτά. Δεν γνωρίζω για ποιο λόγο ο Κυριάκου ανάφερε ότι το κτύπησα. » Ως προς τα αναφερόμενα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει κατέθεσε ως τεκμήριο 6 ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 08/10/
7. Στην αντεξέταση του είπε ότι είχε αναφέρει στον παραπονούμενο την προηγούμενη όταν βρεθήκαν στο Μαργαρίτα ότι χρειαζόταν τα λεφτά γιατί έχει πρόβλημα υγείας που απαιτεί πολλές εξετάσεις και πολλά πράγματα και άρα γνώριζε για τα προβλήματα υγείας. Αυτός ήταν ο λόγος που πήγε να πληρωθεί. Αναφέρθηκε σε συμφωνία που έκαναν με τον παραπονούμενο για μεροκάματο 70 ευρώ τη μέρα και είπε ότι του είχε δώσει κάποια λεφτά. Έμειναν 3,5 μεροκάματα τα οποία ανεβαίνουν στα 240 ευρώ και είπε ότι δεν ήθελε να δώσει άλλα από ότι φαίνεται. Στην υποβολή ότι τότε αυτός εξαγριώθηκε, σηκώθηκε απότομα από την καρέκλα και του είπε μεγαλοφώνως απειλώντας τον, ότι αν χρειαστεί εν να τον σπάσει που το ξύλο και τις απειλές του κάμνει τες πράξεις, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει φόβο, είπε ότι τούτο μπορούσε να το πει όταν ήταν 20 χρονών, όχι τώρα που είναι σχεδόν
8. Έχει οικογένεια, μωρά και λόγω προβλήματος υγείας αποφεύγει το οτιδήποτε μπορεί να αποφέρει φασαρία ή οτιδήποτε άλλο. Επίσης αρνήθηκε ότι όταν ο παραπονούμενος του είπε να αφήσει τις απειλές και ότι τότε αμέσως τον έπιασε με τα 2 του χέρια από τον λαιμό, τον γρονθοκόπησε με το ένα του χέρι στο πρόσωπο, ενώ με το άλλο τον κρατούσε από τον λαιμό, καθώς και ότι του έδωσε γροθιές στο πρόσωπο με αποτέλεσμα να του προκαλέσει θλαστικό τραύμα στο αριστερό του φρύδι και να του γίνει συρραφή μετά στο νοσοκομείο, λέγοντας ότι δεν έκανε τίποτε από αυτά. Και συνέχισε λέγοντας ότι δεν ξέρει τι έγινε μετά και πως τον προειδοποίησε ότι θα τον κάτσει φυλακή. Συγκεκριμένα την ώρα που ο ίδιος δεν δέχθηκε το ποσό που του είπε και αντέδρασε, αυτός (ο παραπονούμενος) του είπε θα τον κάτσει φυλακή. Αρνήθηκε επίσης ότι έχει προκαλέσει αρκετά κοστώματα στον παραπονούμενο αφού τον κτυπούσε σε διάφορα μέρη του σώματος του, λέγοντας ότι δεν τον χτύπησε. Σηκώστηκε και έφυγε μετά που τον παρότρυνε και ο αδελφός του να πάνε να φύγουν και φτάνει. Δεν άξιζε τον κόπο για 100 ‑ 200 ευρώ να κάνει οτιδήποτε για να μπουν περαιτέρω σε φασαρίες. Σε άλλο σημείο είπε πως συζήτησαν 10-15 λεπτά και δεν ήρθε κανένας εκεί, ούτε κάποια Μηλίτσα, που εν πάση περιπτώσει ο ίδιος δεν γνωρίζει την κα Μηλίτσα που ανέφερε ο παραπονούμενος σαν πρόσωπο. Ούτε αν εργάζεται εκεί δίπλα στο κατάστημα που έγινε το συμβάν. Ανέφερε περαιτέρω ότι τώρα δουλεύει στην εταιρεία Τσόκος, στο ξενοδοχείο Αναστασία και είναι Head Barman. Ερωτώμενος για τη δουλειά του στις 13/07/18, είπε ότι έκανε κουτσοδούλια τον χειμώνα, απλά για να βγάλει τα προς το ζην και συγκεκριμένα ξυλουργικές εργασίες, σιδεράς και ότι περνούσε από το χέρι του. Στην ερώτηση αν οι εν λόγω δουλειές δεν είναι βαριές εν σχέση με το πρόβλημα υγείας που έχει, το οποίο παρουσιάζει ως τόσο σοβαρό, είπε ότι είναι σοβαρό. Δεν είχε υποβληθεί στην εξέταση θάλλιο, την οποία είχε προβεί τον περασμένο μήνα και του έδωσαν την ακριβή κατάσταση της υγείας του, δηλ. μια αρτηρία κλειστή και 2 μισόκλειστες. Για το πρόβλημα αυτό περιμένει το νοσοκομείο να τον πάρει τηλέφωνο να του πει πότε έχει ραντεβού για να πάει να κάνει καθετηριασμό. Τέλος, του τέθηκε ότι με τις γροθιές που έδωσε στον παραπονούμενο όπως ο ίδιος ανέφερε είχε ως αποτέλεσμα να μαυρίσουν τα 2 του μάτια και βασικά του προκάλεσε οιδήματα και αυτός απάντησε ότι πέραν από τη συζήτηση που είχαν τίποτε άλλο δεν έκανε, σηκώθηκε και έφυγε. - XXXXX Παυλήμπεης - ΜΥ1 Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε πως στις 13/07/18 συνόδευσε τον αδελφό του για να συναντήσει τον παραπονούμενο. Όταν έφτασαν στον χώρο, ο ίδιος περίμενε στο αυτοκίνητο. Μετά από 12 λεπτά συζήτησης, βγήκε η ένταση πάνω, κάποιες φωνές, κατέβηκε κάτω από το αυτοκίνητο και του είπε πρέπει να φύγουν. Τον έπιασε και έφυγαν. Δεν είδε κάποια συμπλοκή. Οι δύο τους είχαν και απόσταση 1 ‑ 2 μέτρα. Δεν ήρθε στην αντίληψη του ότι υπήρχε και άλλο πρόσωπο. Ήταν μόνος του ο άνθρωπος έξω στα τραπέζια, έστρωνε, δεν ξέρει. Έκαμνε κάποιες δουλειές ο άνθρωπος και ήταν μόνος του. Είπε ακόμη ότι απ' ότι ήξερε του χρωστούσε λεφτά ο παραπονούμενος, το όνομα του οποίου δεν ξέρει. Πήγε να εισπράξει, πήγε να τα πιάσει όπως συνεννοήθηκαν. Είχαν βρεθεί σε έναν φούρνο την προηγούμενη και του είπε ο κατηγορούμενος να τον πληρώσει και αυτός του είπε ότι δεν μπορεί εκείνη την ώρα και να πάει την επομένη εκεί να τα κανονίσουν. Ήταν και ο ίδιος εκεί στον φούρνο. Στην αντεξέταση του είπε πως ο αδελφός του, δηλ. ο κατηγορούμενος, έχει πρόβλημα υγείας με την καρδία του. Έχει αρτηρίες κλειστές, κάτι πιέσεις πάνω κάτω. Έχει κάμποσα θέματα. Τη συγκεκριμένη ημερομηνία που είπε ότι ήταν στο αυτοκίνητο ανέφερε πως το αυτοκίνητο του ήταν σταθμευμένο ακριβώς έξω από το εστιατόριο. Η τραπεζαρία είναι έξω και ήταν απόσταση 5 μέτρα από την τραπεζαρία. Στην συνέχεια είπε ότι ενώ ήταν στο αυτοκίνητο δεν άκουε τίποτε. Τα τζάμια ήταν κλειστά. Μόλις άκουσε φωνές κατέβηκε από το αυτοκίνητο και του είπε να φύγουν και έφυγαν. Ξέρει για ποιο θέμα φώναζαν αλλά δεν ξέρει ακριβώς τι έλεγαν. Λέχθηκε κάτι για τα λεφτά, χρωστάς μου λεφτά και θέλω τα λεφτά μου και τα λοιπά. Έτσι φώναζε ο άλλος λέει θα σε πληρώσω, έπιασε τον κατηγορούμενο και έφυγαν, αλλά είχε φωνές πριν κατέβει. Είπε ακόμη ότι είχε οπτική επαφή και δεν υπήρξε καμία συμπλοκή. Πρώτα ο άνθρωπος ήταν κινούμενος. Πήγαινε από τραπέζι σε τραπέζι, διότι έκαμνε δουλειές και ο κατηγορούμενος μιλούσε, συζητούσαν. Σε κάποια φάση βγήκε η ένταση πάνω και όταν βγήκε η ένταση πάνω, ο ίδιος άκουγε και έπιασε τον κατηγορούμενο και έφυγαν. Τον παραπονούμενο δεν τον ξέρει, πρώτη φορά τον είδε. Δεν είδε αίματα πάνω στον κατηγορούμενο. Δεν υπήρχε εμπλοκή σε καμιά περίπτωση και δεν είδε τον αδελφό του να χτυπά τον παραπονούμενο και να του προκαλεί και τραύματα. Και συνέχισε λέγοντας « Ούτε ήταν κοντά στο μέτρο οι 2, τους έβλεπα, ήμουν στο αυτοκίνητο και έβλεπα. Ήταν στα 5 μέτρα. » ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου ήτοι το τεκμ.3 και το παραδεκτό γεγονός, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και το άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). - ΜΚ1 XXXXX Κυριάκου: Έχοντας παρακολουθήσει προσεκτικά το μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του, να πω κατ' αρχήν ότι αυτός σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά την κρίση μου δε αυτός περιέγραψε γεγονότα τα οποία έζησε στην πραγματικότητα και όχι μια «φτιαχτή» ιστορία, όπως είναι η θέση ουσιαστικά της υπεράσπισης. Βεβαίως δεν έχουν διαφύγει του Δικαστηρίου κάποια σημεία της μαρτυρίας του, που θα μπορούσε κάποιος να εισηγηθεί με βάση αυτά ότι προκύπτουν αντιφάσεις. Ευθέως όμως αναφέρεται πως δεν διαπιστώνονται τέτοιες ουσιώδεις αντιφάσεις που να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του. Για παράδειγμα το γεγονός ότι κατά την διαδικασία μιλούσε για σχίσιμο πάνω από το δεξί του μάτι (φρύδι) και συρραφή, ενώ στην πραγματικότητα με βάση την ιατρική αναφορά το θλαστικό τραύμα ήταν στο αριστερό φρύδι και έγινε συγκόλληση, είναι ένα θέμα που απασχόλησε το Δικαστήριο. Η ουσία του πράγματος όμως θεωρώ πως είναι ότι διαπιστώθηκε θλαστικό τραύμα όπως ισχυρίστηκε και έγινε συγκόλληση του. Αν έκανε λάθος κατά την εξιστόρηση των γεγονότων και αν δεν θυμόταν επακριβώς πως αντιμετωπίστηκε το σχίσιμο, ενθυμούμενος συρραφή αντί συγκόλληση, δεν συνεπάγεται πως ο παραπονούμενος είπε ψέματα για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα με τον κατηγορούμενο. Επίσης εδώ θα ήθελα να σημειωθεί πως θεωρώ λογικό κατά την εξιστόρηση των γεγονότων στην κατάθεση του και κατά την εξιστόρηση τους στο Δικαστήριο, δηλ. 1 χρόνο και 3 μήνες περίπου μετά, να υπάρχουν κάποιες μικροδιαφορές. Δεν βρίσκω εν πάση περιπτώσει κάτι ουσιαστικό ως εκ της αναφοράς για παράδειγμα στη μαρτυρία του ότι με το ένα χέρι τον έπιασε από τα χέρια και τον γρονθοκόπησε και μετά τον έπιασε από το λαιμό και τον γρονθοκόπησε, ενώ στην κατάθεση του λέει ότι τον έπιασε με τα 2 χέρια από το λαιμό και τον γρονθοκοπούσε με το ένα χέρι και με το άλλο τον κρατούσε από το λαιμό. Εξάλλου μιλούμε για ένα επεισόδιο κατά το οποίο ο παραπονούμενος δέχτηκε επίθεση με γροθιές κλπ, και όπως ο ίδιος ανέφερε συνέβησαν όλα πολύ γρήγορα και σε κάποια στιγμή βρέθηκε μέσα στα αίματα όταν σχίστηκε το φρύδι του και ήταν συγχυσμένος. Θα ήταν παράλογο σημειώνω υπό τις περιστάσεις ν' αναμένει κάποιος ότι θα περιγράφει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τα γεγονότα εκείνης της στιγμής. Σε κάθε περίπτωση λέγοντας αυτά και αφού σημειώσω πως ακολούθως ξεκαθάρισε τα πράγματα λέγοντας ότι τον έπιασε από το λαιμό και μετά έπιασε τα χέρια του και άρχισε να του κτυπά μπουνιές, σημειώνω πως έχοντας υπόψη τη μαρτυρία του δεν εντοπίζεται κάποια ουσιώδης διαφορά εν σχέση με όσα ανέφερε τότε στην κατάθεση του ώστε να μπορεί να λεχθεί ότι υπάρχει ουσιώδης αντίφαση που πλήττει τον πυρήνα της μαρτυρίας του ή την αξιοπιστία του. Η ουσία των όσων ανέφερε παραμένει ίδια. Ν' αναφερθεί επίσης εδώ πως το γεγονός ότι αναφέρθηκε σε κοστώματα στα πλευρά, ενώ δεν αναφέρεται κάτι σχετικό στην ιατρική αναφορά τεκμ.2 δεν συνεπάγεται από μόνο του αναξιοπιστία του, κυρίως έχοντας υπόψη ότι η γενική εικόνα που έδωσε για τον τραυματισμό του, δηλ. σχίσιμο φρυδιού, μαυρισμένα μάτια, φούσκωμα αγκώνα και ότι δεν μπορούσε να ταράξει το λαιμό του, συνάδει με τα ιατρικά ευρήματα και με παράπονα του κατά την εξέταση. Βεβαίως εφόσον δεν αναφέρεται οτιδήποτε στο τεκμ.2 περί τέτοιων κοστωμάτων ο ισχυρισμός αυτός δεν θα γίνει αποδεκτός. Επίσης θα πρέπει να σημειώσω ότι η θέση της υπεράσπισης για ψεύδη του παραπονούμενου επειδή ο γιατρός δεν αναφέρεται σε κοκκινίλες στο λαιμό και εκδορές στα χέρια δεν μπορεί παρά ν' απορριφθεί ως αυθαίρετη, αφού ουδέποτε έγινε σχετική αναφορά από τον παραπονούμενο. Το γεγονός εν πάση περιπτώσει ότι τον κρατούσε από το λαιμό ή τα χέρια ο κατηγορούμενος δεν συνεπάγεται αυτόματα ως ζήτημα λογικής ότι θα έπρεπε οπωσδήποτε να έχει κοκκινίλες ή εκδορές. Έχω μελετήσει βεβαίως όλα όσα σημειώνει στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγούμενος ουσιαστικά αναξιοπιστία του παραπονούμενου. Δεν εντοπίζω όμως επαναλαμβάνω κάτι τόσο ουσιαστικό που να πλήττει καίρια τον πυρήνα της μαρτυρίας ή την αξιοπιστία του παραπονούμενου. Με αυτά υπόψη κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. - Κατηγορούμενος: Έχοντας παρακολουθήσει προσεκτικά τον κατηγορούμενο ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του και αφού μελέτησα σφαιρικά τη μαρτυρία του, συνδυαστικά και με τη λοιπή μαρτυρία, καταλήγω ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Υπάρχουν θεωρώ ουσιαστικές αντιφάσεις στη μαρτυρία του εν σχέση και με τη μαρτυρία του αδελφού του, ΜΥ1, έλλειψη λογικής, καθώς επίσης γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί. Εν πάση περιπτώσει κατά την κρίση μου αυτός δεν είπε την αλήθεια. Εξηγώ. Κατ' αρχήν ο κατηγορούμενος είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι αυτός δεν θυμάται αν μίλησε και ο ίδιος έντονα αλλά θυμάται ότι ο παραπονούμενος του είπε να μην τον απειλεί και ότι θα τον βάλει φυλακή. Για να του πει όμως ο παραπονούμενος να μην τον απειλεί σημαίνει και η λογική υπαγορεύει ότι κάτι εκστόμισε ο κατηγορούμενος και εδώ επιβεβαιώνεται ο παραπονούμενος που ανέφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος του είπε ότι θα τον σπάσει από το ξύλο κλπ αυτός του είπε να αφήσει τις απειλές. Εν πάση περιπτώσει είναι ξεκάθαρο ότι ο κατηγορούμενος θυμόταν στην προκειμένη περίπτωση ότι τον συνέφερε, έχοντας αυτό που ονομάζουμε επιλεκτική μνήμη. Επίσης να προσθέσω ότι ο ΜΥ1 ανέφερε ότι άκουσε να φωνάζουν δηλ. και ο κατηγορούμενος ζητώντας τα λεφτά, ενώ περαιτέρω δεν υπόβαλε ποτέ στον παραπονούμενο η υπεράσπιση αυτόν τον πολύ ουσιαστικό ισχυρισμό, ότι δηλ. ο τελευταίος του είπε ότι θα τον βάλει φυλακή απλά και μόνον επειδή ο κατηγορούμενος δεν δέχτηκε το ποσό που του πρότεινε. Παρεμβάλλω εδώ ως προς την μη υποβολή της πιο πάνω ουσιαστικής θέσης στον μάρτυρα κατηγορίας για σχολιασμό, ότι με βάση τη Νομολογία ο ισχυρισμός αυτός ούτως ή άλλως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, ενώ περαιτέρω προκύπτει και αναξιοπιστία της Υπεράσπισης ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. (βλ. Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723). Διαψεύδοντας επίσης τη θέση του αδελφού του ότι βρισκόταν στο αυτοκίνητο, είπε ότι εκεί ήταν και ο αδελφός μου αλλά ήταν πιο πίσω. Με αυτό υπόψη βεβαίως επιβεβαιώνεται η θέση του παραπονούμενου ότι το πρόσωπο που ήταν μαζί με τον κατηγορούμενο ήταν εκεί παρών και όταν τον κτυπούσε φώναζε να τον αφήσει. Επίσης να τονίσω εδώ πως παρόλο που ο κατηγορούμενος τοποθετεί τον αδελφό του στη σκηνή αλλά εκεί πιο πίσω, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ο ΜΥ1 δεν υποστήριξε ποτέ ότι ο παραπονούμενος είπε στον κατηγορούμενο ότι θα τον βάλει φυλακή κάτι που καταδεικνύει βεβαίως ότι αυτό που ισχυρίστηκε ήταν ψέμα. Άλλη ουσιώδης αντίφαση εν σχέση με τη μαρτυρία του ΜΥ1 είναι η εξής. Ο ίδιος αναφέρει πως με τον παραπονούμενο κάθισαν σε τραπεζάκι και μιλούσαν, ενώ ο ΜΥ1, ο οποίος υποτίθεται έβλεπε και είχε συνεχώς οπτική επαφή, ανέφερε πως ήταν όρθιοι και μάλιστα ο παραπονούμενος κινείτο συνεχώς στρώνοντας τραπέζια και κάνοντας δουλειές. Την ίδια στιγμή ν' αναφερθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε η θέση του παραπονούμενου ότι όταν ο κατηγορούμενος εξαγριώθηκε αυτός φοβήθηκε και εισήλθε μέσα στο μπάρ και πως ο κατηγορούμενος εισήλθε στο μπάρ. Δεν μπορεί να μην σημειωθεί επίσης ότι ο κατηγορούμενος επικαλούμενος ένα πρόβλημα υγείας ισχυρίστηκε ουσιαστικά ότι είχε συμβουλή να απέχει από κόπωση και δεν μπορούσε να εμπλακεί σε ένα επεισόδιο επίθεσης. Στην πραγματικότητα όμως αυτή η θέση ήταν ένα κατασκεύασμα της υπεράσπισης για να στηρίξει ότι ο κατηγορούμενος δεν επιτέθηκε στον παραπονούμενο. Κατ' αρχήν να λεχθεί πως καμία ιατρική μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε για την κατάσταση του κατηγορούμενου τον επίδικο χρόνο. Ότι παρουσιάστηκε είναι το τεκ.6, ημερ. 08/10/19, με βάση το οποίο ο γιατρός του Νοσοκομείου Δρ. Νικολαίδης, ένα και πλέον χρόνο μετά το επίδικο περιστατικό, διαπιστώνει κάποια πράγματα και αναφέρεται σε περαιτέρω έλεγχο. Ας σημειωθεί ότι τον επίδικο χρόνο με βάση όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος αυτός εργαζόταν ως σιδεράς, ξυλουργός και γενικότερα έκανε βαριές εργασίες. Ποιος του έδωσε συμβουλή να απέχει από κόπωση, πότε και υπό ποιες συνθήκες είναι άγνωστο. Εν πάση περιπτώσει όχι μόνον δεν υποστήριξε τη θέση του αυτή με μαρτυρία ο κατηγορούμενος, αλλά αντίθετα προκύπτει να ήταν τότε σε θέση να κάνει βαριές εργασίες και τίποτε δεν τον εμπόδιζε από τη σκοπιά της υγείας του να επιτεθεί στον παραπονούμενο ως ισχυρίστηκε ο τελευταίος. Εξάλλου ως ο ίδιος ισχυρίστηκε έμαθε για τη σοβαρότητα της κατάστασης του όταν έκανε την εξέταση με θάλλιο ένα μήνα πριν τη μαρτυρία του (που δόθηκε στις 09/10/19) δηλ. περί τον Σεπτέμβριο

1. Κοντολογίς απορρίπτω τη μαρτυρία του. - XXXXX Παυλήμπεης - ΜΥ1 Είναι σαφές με βάση όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω και έχοντας υπόψη τις ουσιώδεις αντιφάσεις που εντοπίζονται εν σχέση με τη μαρτυρία του κατηγορούμενου ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο μάρτυρας είναι σαφές ότι κατέθεσε απλά και μόνον για να βοηθήσει τον αδελφό του, ο οποίος βρίσκεται ομολογουμένως σε μία δύσκολη θέση, λέγοντας ψέματα. Τούτο σημειώνω διαφάνηκε και από τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις, δηλαδή με προσοχή, λέγοντας λίγα και αφού σκεφτόταν, προκειμένου αντιλήφθηκα να πει ότι χρειάζεται και μην πει προφανώς κάτι που θα φέρει τον αδελφό του σε δύσκολη θέση. Εν πάση περιπτώσει η όλη προσπάθεια του, λέγοντας ότι είχε συνεχώς οπτική επαφή, επικεντρώθηκε ακριβώς στο να πείσει ότι ο αδελφός του όχι μόνον δεν είχε επαφή με τον παραπονούμενο αλλά ήταν συνεχώς και σε κάποια απόσταση. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι η απόσταση τους ήταν 1-2 μέτρα, ενώ στην αντεξέταση του προφανώς έχοντας ξεχάσει τι είπε προηγουμένως είπε ότι δεν ήταν ούτε κοντά στο ένα μέτρο και είχαν απόσταση 5 μέτρα. Ούτε και είναι λογικό προσθέτω ο ίδιος να παρέμεινε στο αυτοκίνητο για 12 λεπτά, με κλειστά παράθυρα, να είχε συνέχεια οπτική επαφή στα 5 μέτρα και να κατέβηκε δήθεν μόλις άκουσε φωνές. Δεν έβλεπε μπροστά του τι γινόταν; Δεν είδε ότι μιλούσαν έντονα; Δεν ανησύχησε για τον αδελφό του με τα προβλήματα υγείας, εάν ληφθεί υπόψη η θέση του κατηγορούμενου ότι ήταν μαζί του ο αδελφός του συνεχώς λόγω των προβλημάτων υγείας του; Εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνω ότι ο κατηγορούμενος τον τοποθετεί στη σκηνή πίσω του. Ότι έλεγε ψέματα είναι ξεκάθαρο. Καταληκτικά αναφέρεται πως ο μάρτυρας αυτός καθόλου δεν έπεισε και απορρίπτω τη μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νουν την αποδεκτή μαρτυρία πιο πάνω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής : Στις 13/07/18, ο ΜΚ1 βρισκόταν στο εστιατόριο που εργάζεται στο Παραλίμνι, όταν προσήλθε ο κατηγορούμενος μαζί με τον ΜΥ1 και του ζήτησε το ποσό των 240 ευρώ ως ποσό που του οφείλει. Ο ίδιος είπε ότι η δουλειά που έκαναν δεν αξίζει τόσα λεφτά και προσφέρθηκε να του δώσει τα μισά, όμως ο κατηγορούμενος εξαγριώθηκε, σηκώθηκε απότομα από την καρέκλα του και είπε μεγαλόφωνα «Εγιώ με τον έναν τρόπο ή με τον άλλον εννα πιάσω τα ριάλλια μου». Τότε ο ίδιος φοβήθηκε και μπήκε μέσα στο μπάρ, ενώ ο κατηγορούμενος στη συνέχεια του είπε επίσης μεγαλόφωνα «αν χρειαστεί εννά σε σπάσω που το ξύλο τζιαι τις απειλές μου κάμνω τις πράξη», με τον ίδιο να απαντά «Ρε XXXXX άφηστες απειλές». Όμως ο κατηγορούμενος σε κλάσματα δευτερόλεπτου εισήλθε στο χώρο του μπαρ όπου βρισκόταν και με τα δύο του χέρια τον πήρε από τον λαιμό και τον γρονθοκοπούσε με το ένα χέρι στο πρόσωπο ενώ με το άλλο τον κρατούσε από το λαιμό. Ενώ του έδινε γροθιές στο πρόσωπο και στο σώμα, σε κάποια στιγμή ο MK1 κατάφερε να ελευθερωθεί από τα χέρια του αλλά αυτός τον έσπρωξε και κτύπησε πάνω στον τοίχο, τον έριξε κάτω και τον άρπαξε από το κεφάλι με τεχνική κεφαλοκλείδωμα. Δεν μπορούσε να αντιδράσει καθόλου και άκουσε τον ΜΥ1 και την κοπέλα από το διπλανό κατάστημα επ΄ ονόματι XXXXX Τάττου να του φωνάζουν για να τον αφήσει. Ο κατηγορούμενος δεν άκουγε κανένα και τον κτυπούσε με μανία και τον ελευθέρωσε την ώρα που η κυρία XXXXX φώναζε. Συνεπεία των κτυπημάτων που δέχτηκε και με βάση την ιατρική αναφορά ο ΜΚ1 έφερε θλαστικό τραύμα στο αριστερό φρύδι και έγινε συγκόλληση του, μώλωπες περιοφθαλμικά άμφω (τα μάτια του ήταν μαυρισμένα), οίδημα αριστερού αγκώνα και είχε άλγος λεκάνης και αυχένα. Να σημειωθεί ότι δεν μπορούσε να κινήσει το λαιμό του. NOMIKH ΠTYXH ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη (1η κατηγορία), το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, είναι τα ακόλουθα:
2. Επίθεση ενάντια σε άλλο πρόσωπο και
3. Η πρόκληση στο πρόσωπο αυτό πραγματικής σωματικής βλάβης από την εν λόγω επίθεση. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 964). Στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 αναφέρεται ότι "σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή είτε μόνιμη είτε προσωρινή. Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης) που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police

(1985)2 C.L.R. 56 μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 (βλ. επίσης R. v. Miller

(1954)2 All E.R. 529 και Αστυνομία v. Ιωάννου

(1989)2 Α.Α.Δ. 61). Στο σύγγραμμα Archbold 41η έκδοση, παρ. 20 - 116, αναφέρεται ότι πραγματική σωματική βλάβη σημαίνει κάποια πραγματική σωματική κάκωση. Δεν είναι αναγκαίο να είναι κάκωση μόνιμου χαρακτήρα, ούτε να είναι αυτό που θεωρείται οδυνηρή (grievous) σωματική βλάβη. Συνεπώς δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα. Έχοντας κατά νουν όσα αναφέρθηκαν είναι προφανές ότι όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος πληρούνται. Διότι αναμφίβολα η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου έναντι του ΜΚ1 και τα κτυπήματα σε αυτόν, με συνέπεια τον τραυματισμό του ΜΚ1 ως ανωτέρω αναφέρεται και κατ' επέκταση την πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης σ' αυτόν, συνεπάγεται ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας στηρίζεται στο άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόµο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκηµα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη». Ως προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη.
2. Με την εν λόγω απειλή να προκληθεί στο άλλο πρόσωπο τρόμος ή ανησυχία. Δεν είναι λοιπόν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί η ύπαρξη απειλής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. Θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον παραπονούμενο. Το περιεχόμενο και η σημασία της απειλής για τον παραπονούμενο είναι συνεπώς βασικά για να διαπιστωθεί εάν πράγματι του προκλήθηκε τέτοιος τρόμος ή ανησυχία. Πιο κάτω παραθέτω νομολογία που παρόλο ότι αναφέρεται στο αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας εντούτοις οι νομικές αρχές είναι κοινές με το αδίκημα της απειλής και ως εκ τούτου εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Στην υπόθεση Νετζιήπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ 16, η οποία αφορούσε επαναλαμβάνω συναφές αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, λέχθηκε σχετικά ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου την δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Ως φαίνεται δε από την πιο πάνω υπόθεση το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην υπόθεση Βοσκού ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 510, λέχθηκε ότι πέραν από τα απειλητικά λόγια, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απειλή να αποσκοπεί στο να εκφοβίσει κάποιον για να μην διενεργήσει πράξη την οποία δικαιούται νόμιμα να διενεργήσει ή για να διενεργήσει πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει. Αν λείπει το τελευταίο αυτό στοιχείο, τα απειλητικά λόγια δεν στοιχειοθετούν το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας (βλ. Kallenos v. The Police

(1969)2 C.L.R 210). Βλ. και την Ποιν. Έφ. 41/2014, Καραπασιη v Αστυνομίας, ημερ.24/01/2017. Ο κατηγορούμενος στην προκειμένη περίπτωση σαφώς απείλησε τον ΜΚ1 ότι με τη χρήση βίας θα του κάνει κακό, κάτι που υλοποίησε αμέσως μετά. Από εκεί και πέρα σημειώνω πως η μαρτυρία του ΜΚ1 έγινε αποδεκτή και συνεπώς είναι αποδεκτό ότι αυτός γενικότερα ένιωσε φόβο. Μάλιστα πριν του πει ότι θα τον σπάσει από το ξύλο, λόγω φόβου μπήκε μέσα στο μπάρ. Την ίδια μέρα δε προέβη και σε καταγγελία στην Αστυνομία. Εν πάση περιπτώσει είναι λογικό υπό τις περιστάσεις να ένιωσε φόβο. Ανεξαρτήτως τούτου όπως αναφέρεται στην υπόθεση Νετζιήπ (ανωτέρω), το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ' αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην παρούσα περίπτωση η απειλή του κατηγορούμενου σαφώς ενείχε αυτή την δυνατότητα εκφοβισμού. Ως εκ τούτου κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της 2ης κατηγορίας. Το αδίκημα της ανησυχίας (3η κατηγορία) προβλέπεται από το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα. Από το λεκτικό του υπό αναφορά άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (βλ. Pitsillos v. The Police

(1966)2CLR 50):

1. Ο κατηγορούμενος να προκαλεί θόρυβο ή ταραχή,
2. Σε δημόσιο χώρο,
3. Κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης,
4. Η πιο πάνω ενέργεια του κατηγορούμενου να γίνεται χωρίς εύλογη αιτία. Όσον αφορά το τι συνιστά δημόσιο χώρο, ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Κεφ. 154, όπου προβλέπονται τα ακόλουθα: «δημόσιος χώρος» ή «δημόσιο υποστατικό» περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης, όπου κάθε φορά το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου, είτε χωρίς όρους, είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο ή χώρο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση». Για το αδίκημα της ανησυχίας γενικά βλ. επίσης Ηροδότου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 373 και Νετζιήπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.

1. Τα γεγονότα της παρούσας εκτυλίχθηκαν στο εστιατόριο που εργαζόταν ο ΜΚ1 και προφανώς όχι σε δημόσιο χώρο, ως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Κεφ. 154 πιο πάνω. Άρα δεν έχει αποδειχθεί συγκεκριμένο συστατικό στοιχείο του αδικήματος και κατ' επέκταση το αδίκημα. Τέλος, το αδίκημα της συμπεριφοράς διασαλεύουσας την ειρήνη που αφορά η 4η κατηγορία, προβλέπεται στο άρθρο 186Α του Ποινικού Κώδικα που έχει ως εξής: «Ο συμπεριφερόμενος σε δημόσιο χώρο κατά τρόπο που προκαλεί διασάλευση της ειρήνης είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μηνός ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο ποινές.» Ισχύουν τα ίδια που αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω αναφορικά με τον δημόσιο χώρο και συνεπώς ούτε το συγκεκριμένο αδίκημα έχει αποδειχθεί. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 και 2, τις οποίες η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και αθωώνεται στις κατηγορίες 3 και
2. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο