ΑΣΤΥΝΟΜΙKOY ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. MATTAR, Αρ. Υπόθεσης: 2539/19, 9/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:B6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2539/19 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΣΤΥΝΟΜΙKOY ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Κατηγορούσας αρχής ν. ....... MATTAR Κατηγορούμενου ----------------------------------------------- Ημερομηνία: 09/10/2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Α. Δημοσθένους (για ν' ακούσει την απόφαση η κα Π. Πίτσιλλου) Για τον Κατηγορούμενο: Ο κ. Κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος στην προκειμένη περίπτωση έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην 2η κατηγορία, η οποία αφορά το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας, κατά παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 08/08/19 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου παράνομα και άσεμνα επιτέθηκε κατά της XXXXX Barbieri από την Ιταλία. Παρεμβάλλω ότι η 1η κατηγορία που αντιμετώπιζε έχει διακοπεί από την Κατηγορούσα Αρχή κατά την τελευταία δικάσιμο και ο κατηγορούμενος εν σχέση με αυτή έχει απαλλαγεί. Ως προς τα γεγονότα που διέπουν τη διάπραξη του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, πέραν των όσων αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αναφέρθηκε στην είσοδο του κατηγορούμενου στο δωμάτιο της παραπονούμενης η ώρα 5:30 τα ξημερώματα στο ξενοδοχείο που διέμενε και στο ότι ο κατηγορούμενος αυτό το οποίο έκανε ήταν να φιλήσει την παραπονούμενη στο στόμα και να την αγγίξει σε απόκρυφα σημεία και στα γεννητικά όργανα, και γενικότερα έδωσε λεπτομέρειες για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα το επίδικο πρωινό. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ετοίμασε γραπτώς την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής και σε αυτήν αναφέρεται κατ' αρχήν στα γεγονότα της υπόθεσης και σε τραγικές συμπτώσεις όπως αναφέρει που οδήγησαν τον κατηγορούμενο στη θέση που βρίσκεται. Επίσης αναφέρεται στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και ζητά να ληφθούν υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο, η παραδοχή, η έμπρακτη μεταμέλεια και η συνεργασία του με την Αστυνομία. Η έμπρακτη μεταμέλεια του σημειώνει προκύπτει και από το ότι ο κατηγορούμενος μέσω του συνηγόρου του έχει παραδώσει στην κατηγορούσα αρχή επιστολή που απευθύνεται στην παραπονούμενη για να αποσταλεί στην τελευταία με την ολοκλήρωση της υπόθεσης και στην οποία της εξηγά τι ακριβώς συνέβη, απολογείται και αναλαμβάνει εφόσον της έχει καταστρέψει τις διακοπές της να αναλάβει τα έξοδα για διακοπές μίας εβδομάδας στην Κύπρο ή σε άλλο μέρος της Μεσογείου (η σχετική επιστολή σημειώνω έχει κατατεθεί και στο Δικαστήριο). Ακόμη αναφέρει ότι εάν παραταθεί η φυλάκιση του αυτός θα απωλέσει την εργασία του, θα υπάρξουν επιπτώσεις σε τρίτους και συγκεκριμένα στη μητέρα του, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και βοηθείται από τον κατηγορούμενο και περαιτέρω σημειώνει ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα ενώ ήταν μεθυσμένος. Τέλος, ο συνήγορος αναφέροντας ότι ήταν μία απερίσκεπτη ενέργεια, χωρίς προσχεδιασμό και ένα μεμονωμένο περιστατικό και επαναλαμβάνοντας τα πιο πάνω αλλά και το ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στις κεντρικές φυλακές από τις 08/08/19, είναι συντετριμμένος και έχει τιμωρηθεί ήδη αρκετά, ζητά να του δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία και εφόσον επιβληθεί ποινή φυλάκισης αυτή ν' ανασταλεί. Πριν την τροποποίηση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα, το προβλεπόμενο αδίκημα ενέπιπτε στα πλημμελήματα. Με την τροποποίηση του εν λόγω άρθρου με το άρθρο 3 του Τροποποιητικού Νόμου 64(I)/2009 η έκνομη αυτή συμπεριφορά κατατάσσεται στα κακουργήματα και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 5 χρόνια. Η ανάγκη λοιπόν αναβάθμισης της κατηγορίας της άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και το ύψος της προβλεπόμενης ποινής, αντανακλά και τη σοβαρότητα του αδικήματος αυτού. Πάγια γραμμή της νομολογίας είναι ότι αδικήματα σεξουαλικής φύσης τιμωρούνται από τα Δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές, σε μια προσπάθεια καταστολής τους, τόσο γιατί στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά, όσο και γιατί συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Κυριάκου Κυριάκου
(2008)2 ΑΑΔ 562, 568). Όπως έχει επίσης εντοπιστεί νομολογιακά, τα εγκλήματα άσεμνης επίθεσης τυγχάνουν αυστηρής αντιμετώπισης (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Παύλου
(1997)2 ΑΑΔ 170, 174). Η σοβαρότητα του αδικήματος της άσεμνης επίθεσης σημειώνεται προκύπτει και μέσα από όσα αναφέρονται στις αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνηγόρος του κατηγορούμενου ήτοι Κυπριακή Δημοκρατία v Ιεροδιακόνου, Υπόθεση αρ. 323/2012 του Στρατιωτικού Δικαστηρίου (συγκροτημένου με σύνθεση Κακουργιοδικείου), ημερ.05/12/12, Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας v Αντωνίου, Υπόθεση αρ. 885/12 του Ε.Δ.Λευκωσίας, ημερ. 11/03/15 και Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας v Κωνσταντίνου, Υπόθεση αρ.22312/2013, ημερ.29/01/16. Φυσικά θα πρέπει να λεχθεί ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της καθώς και ότι υπάρχει, ανάλογα με τα περιστατικά αυτά, διαβάθμιση στη σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται στην ποινή. Στην παρούσα λαμβάνω υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος ως αυτή διαφαίνεται με βάση όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω και την έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της φύσης, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τον μεγάλο αριθμό τέτοιων υποθέσεων που καταχωρούνται ενώπιον μου, καθώς και ότι η έξαρση αυτή καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Πάρα τα πιο πάνω δεν μειώνεται σε καμία περίπτωση η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου κατηγορούμενου. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας ούτε του στοιχείου της αποτροπής, που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά των αδικημάτων τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171, Σωκράτους ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Μουσικός ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286). Προς όφελος λοιπόν του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου:
- Ως προς τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ενήργησε απερίσκεπτα, ευρισκόμενος σε κατάσταση μέθης και θεωρώντας ότι βρίσκεται στο δωμάτιο του και η κοπέλα είναι εκεί επειδή οι φίλοι του ήθελαν να του κάνουν φάρσα.
- Ότι η μέθη στην οποία βρισκόταν άμβλυνε τον αυτοέλεγχο του και η χαλαρότητα που επέφερε επίδρασε στις πράξεις του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τσιόλη
(1991)2 Α.Α.Δ. 194 και Pernell κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 417), ενώ η κατανάλωση του αλκοόλ δεν έγινε προς διευκόλυνση της υλοποίησης απόφασης του για τη διάπραξη των αδικημάτων (βλ. Μελανίτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ 309). Βεβαίως δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν υπό κατάσταση μέθης κατόπιν δικής του επιλογής να καταναλώσει αλκοολούχα ποτά.
- Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου.
- Τη συνεργασία του με την Αστυνομία και την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία δεν ήταν μεν άμεση και μάλιστα έγινε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, πλην όμως έστω και στο στάδιο που έγινε δείχνει την μεταμέλεια του και την αναγνώριση του λάθους του. Η παραδοχή του συντέλεσε σημειώνεται τόσο στην εξοικονόμηση χρήματων για τη Δημοκρατία αφού δεν χρειάστηκε να έρθει η παραπονούμενη από την Ιταλία για να καταθέσει και περαιτέρω ακριβώς η παραπονούμενη δεν αναγκάστηκε να καταθέσει και να ξαναζήσει τα γεγονότα της επίδικης νύχτας. Σημειώνω επίσης εδώ σχετικά όσα αναφέρονται στην επιστολή του κατηγορούμενου προς την παραπονούμενη η οποία παραδόθηκε στην κατηγορούσα αρχή για να της αποσταλεί και την απολογία του σε αυτήν.
- Τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου όπως τούτες αναφέρονται στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του και συγκεκριμένα ότι είναι ηλικίας 23 ετών, εργάζεται σε εταιρεία φύλαξης στο Λίβανο, είναι ορφανός από πατέρα από μικρή ηλικία και είναι μοναχοπαίδι, διαμένει δε με τη μητέρα του στη Βηρυτό. Η μητέρα του έχει πρόβλημα νεφρικής ανεπάρκειας και δύο φορές την εβδομάδα προβαίνει σε αιμοκάθαρση και ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που ήταν επιφορτισμένο με τη φροντίδα και τη μεταφορά της μητέρας του προς τους θεράποντες ιατρούς. Έχει υπηρετήσει κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παρεμβάλλω εδώ ότι η αναφορά του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου για το ότι αν παραταθεί η φυλάκιση του θα απωλέσει την εργασία του ετέθη πολύ γενικά και χωρίς να παρουσιαστούν συγκεκριμένα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, οπότε δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ως προς τις επιπτώσεις που θα υπάρχουν από τυχόν φυλάκιση του στη μητέρα του κατηγορούμενου, στο σημείο αυτό ν' αναφερθεί ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει στον παράγοντα αυτό μεγάλη βαρύτητα. Αυτό γιατί με βάση τη Νομολογία, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορούμενου συγκαταλέγονται μεν μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων αλλά δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (Domotov κ.α. -v- Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ.328). Όλοι δε οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων, όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή στην παρούσα είναι αυτή της φυλάκισης και επιβάλλω στον κατηγορούμενο στην 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου έρχομαι να εξετάσω κατά πόσο στην προκειμένη περίπτωση δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, και έχοντας υπόψη βέβαια το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε τον πιο πάνω Νόμο, με τον οποίο η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς, όπως προνοείται «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41
(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Πρέπει να σημειωθεί ότι η περίπτωση του κατηγορούμενου στην παρούσα με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα ως προς το θέμα της αναστολής. Χωρίς δε να μου διαφεύγει η σοβαρότητα του αδικήματος, αφού έλαβα υπόψη μου τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, την παραδοχή και τη μεταμέλεια του, το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του και τις προσωπικές του περιστάσεις και θεωρώντας ότι ευρισκόμενος υπό κράτηση τους τελευταίους 2 μήνες έχει τιμωρηθεί αρκετά, αλλά και ότι με την περαιτέρω κράτηση του θα υπάρξουν προφανώς επιπτώσεις και στην άρρωστη μητέρα του, έχω αποφασίσει να του δώσω μια ευκαιρία. Ως εκ των άνω διατάσσεται όπως η ποινή φυλάκισης η οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο ανασταλεί για περίοδο 3 ετών. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης). €65 έξοδα να καταβληθούν άμεσα από τον κατηγορούμενο. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο