Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Παπαγρηγορίου, Αρ. Υπόθεσης: 12927 /17, 3/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12927 /17 Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας Κατηγορούσας Αρχής ν. XXXXX Παπαγρηγορίου Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 03 Ιανουαρίου, 2020 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φ. Κακούρη Για την Κατηγορούμενη : κ. Καλλής με κα Καλλή. Κατηγορουμένη : παρoύσα ΠΟΙΝΗ Εισαγωγή Η Κατηγορούμενη αρχικά αντιμετώπιζε πέντε κατηγορίες μεταξύ των οποίων και κατηγορία για πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξη ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, κατά παράβαση των άρθρων 210, 211 και 213 του Ποινικού Κώδικα. Ακολούθως, όπως δήλωσε η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, έγινε τροποποίηση του Κατηγορητηρίου και η Κατηγορουμένη αντιμετώπιζε μόνο μια κατηγορία για πρόκληση θανάτου κατά παράβαση των άρθρων 210, 211, 213 του Ποινικού Κώδικα. Στις 18.12.0219 έγινε εκ νέου τροποποίηση του κατηγορητηρίου με τη προσθήκη δεύτερης κατηγορίας για αμελή οδήγηση, κατά παράβαση των άρθρων 2, 8, 19 και 20 Α του Περί Μηχανοκινήτων οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 166/87, 80(Ι)/2000 και την ΚΔΠ 312/
- Η Κατηγορουμένη παραδέχθηκε το αδίκημα της δεύτερης κατηγορία και η ποινική δίωξη σε σχέση με την πρόκληση θανάτου κατά παράβαση των άρθρων 210, 211 και 213 του Ποινικού Κώδικα διακόπηκε. Συνθήκες διάπραξης Τα γεγονότα, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, έχουν συνοπτικά ως ακολούθως: Την 22η .08.16 περί τις 20:00 η Κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX98 στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Στροβόλου με κατεύθυνση από Λακατάμια προς Λευκωσία. Η Κατηγορούμενη σε κάποιο σημείο του δρόμου παρά το Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου εισερχόμενη σε ελεγχόμενη συμβολή φώτων με πράσινο φως κινήθηκε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας για να προσπεράσει το προπορευόμενο της όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX15 που οδηγούσε η μάρτυρας
- Η Κατηγορούμενη δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τις δύο πεζές με αποτέλεσμα να παρασύρει και να προκαλέσει τον θανάσιμο τραυματισμό της XXXXX Αντωνίου και τον σοβαρό τραυματισμό της XXXXX Rasalingam. Στη σκηνή διαπιστώθηκαν τα ευρήματα που περιγράφονται στο σχεδιαγράφημα, το οποίο κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Το δυστύχημα επεσυνέβη κατά τη διάρκεια της νύχτας ενώ ο καιρός ήταν αίθριος. Ολόκληρη η λεωφόρος Στροβόλου, καθώς και η σκηνή του δυστυχήματος τόσο πριν όσο και μετά φωτίζεται από λαμπτήρες ψηλής ισχύος, οι οποίοι παρέχουν ικανοποιητικό φωτισμό. Στο σημείο από όπου εισήλθαν οι πεζές πάνω στο πεζοδρόμιο αριστερά προς Λευκωσία σε απόσταση 11 μέτρα και δεξιά σε απόσταση 22 μέτρα υπήρχαν κολώνες οδικού φωτισμού οι οποίες παρείχαν περαιτέρω ικανοποιητικό φωτισμό. Στο σημείο του δυστυχήματος ο δρόμος ως η πορεία της Κατηγορούμενης είναι ευθύς και επίπεδος. 50 μέτρα πριν τη διάβαση πεζών υπάρχει ελαφριά αριστερή στροφή ως η πορεία της. Περαιτέρω, όπως δηλώθηκε, η Κατηγορούμενη εισήλθε στη διασταύρωση με πράσινο φως. Στο σημείο όπου έγινε το δυστύχημα υπάρχει φωτοελεγχόμενη διάβαση πεζών τύπου «Γρηγόρη ‑ Σταμάτη», η οποία λειτουργεί με δύο διακόπτες. Παρόλο που ο ένας διακόπτης σύμφωνα με τον τεχνικό του Δήμου Λευκωσίας δεν λειτουργούσε εντούτοις υπήρχε δεύτερος διακόπτης τον οποίο μπορούσαν να κάνουν χρήση οι δύο πεζές. Σύμφωνα με την έκθεση λειτουργίας των φώτων, η οποία λήφθηκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων, όταν οποιοδήποτε φως της διασταύρωσης είναι πράσινο τότε στη διάβαση πεζών είναι αναμμένη η φιγούρα του «Σταμάτη», δηλαδή κόκκινο για πεζούς. Συνεπώς, τα δύο θύματα διασταύρωναν με κόκκινο. Τα δύο θύματα παρέλειψαν να διασταυρώσουν πάνω στη διάβαση και κινήθηκαν σε απόσταση ενός μέτρου μπροστά από αυτήν. Η Κατηγορούμενη εισήλθε στη διασταύρωση με ταχύτητα 55 χιλιόμετρα σύμφωνα με τη δική της παραδοχή και η ταχύτητα αυτή στοιχειοθετήθηκε και από δοκιμές που έγιναν από τον Αστυνομικό. Η πεζή XXXXX Αντωνίου τραυματίστηκε θανάσιμα και διαπιστώθηκε ο θάνατός της στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στις 20:38 από τον επί καθήκοντι γιατρό. Η XXXXX Rasalingam μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής της εισήχθηκε στην εντατική μονάδα όπου και διασωληνώθηκε. Η Κατηγορούμενη όταν της επεστήθη η προσοχή της στον Νόμο απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Η Κατηγορούμενη σήμερα δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και δεν έχει βαθμούς ποινής. Δηλώθηκε τέλος ότι έχουν προκύψει €90 έξοδα. Η αγόρευση για μετριασμό της ποινής. Προς μετριασμό της ποινής της Κατηγορουμένης, αγόρευσε ο ευπαίδευτος συνήγορος αυτής. Ο συνήγορος της Κατηγορουμένης ανέπτυξε της προσωπικές περιστάσεις αυτής, σημειώνοντας ότι η Κατηγορουμένη κατάγεται από οικογένεια βιοπαλαιστών. Η ίδια είναι σήμερα είναι 28 ετών. Σήμερα εργάζεται στον μεγάλη εταιρεία στο Λονδίνο ως Landscape Architect και λαμβάνει από την εργασία της 1.600 στερλίνες μηνιαίως. Σε περίπτωση που επιβληθεί αποτρεπτική ποινή θα απολέσει την εργασία της, αφού δεν θα μπορεί να λάβει άδεια παραμονής στη Βρετανία. Ακολούθως ο συνήγορος της Κατηγορουμένης υπογράμμισε τη μεταμέλεια της Κατηγορουμένης, η οποία φαίνεται κατά τον ίδιο από το γεγονός ότι, έπειτα από κάθε εμφάνιση στο Δικαστήριο ξεσπά σε κλάματα. Ανέφερε, επίσης, ότι μετά το επίδικο ατύχημα η Κατηγορούμενη αποφάσισε να μην ξαναοδηγήσει. Τόνισε ακολούθως το λευκό ποινικό μητρώο της Κατηγορουμένης και την παραδοχή της. Χαρακτήρισε δε την ευθύνη της ως οριακή. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της επιμέτρησης της ποινής. Είναι καλά θεμελιωμένη αρχή ότι στο στάδιο επιμέτρησης της ποινής, η πρώτιστη αρχή που πρέπει να έχει υπόψη του το Δικαστήριο, το οποίο επιβάλλει αυτή, είναι η ορθή εφαρμογή του Νόμου. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, 2nd Edition του κ. Γ.Μ. Πική, σελ.
- Περαιτέρω, σύμφωνα με τη Νομολογία, το Δικαστήριο, κατά το στάδιο επιβολής της ποινής, θα πρέπει να σταθμίζει την ανάγκη για αναμόρφωση του δράστη, την ανάγκη για αποτροπή του εγκλήματος και την προσήλωση στην ορθή εφαρμογή του Νόμου. Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Panayiotis Efstathiou Mirachis v. The Police
(1965)2 C.L.R 28. Επίσης, είναι καλά νομολογημένο ότι η ανώτατη ποινή που προβλέπεται από τον Νόμο είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας των αδικημάτων και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Souilmi v. Αστυνομίας,
(1992)2 Α.Α.Δ. 248. Το πιο πάνω στοιχείο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Δημοκρατία ν. Κυριάκου,
(1990), 2 Α.Α.Δ. 264, Λεβέντης ν. Αστυνομίας,
(1999), 2 Α.Α.Δ. 632 και Σαρίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 465. Η επιλογή δε της αρμόζουσας ποινής αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται από τη μια εξατομίκευση της ποινής, ώστε αυτή να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη και, από την άλλη, εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης. Παράλληλα, η ποινή δεν πρέπει να συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Σχετική είναι η απόφαση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224. Από την άλλη η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγήσει σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής. Σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ.2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 285. Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135, η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες αυτού. Με γνώμονα τα πιο πάνω θα προχωρήσω στο στάδιο επιμέτρησης της ποινής. Η σοβαρότητα του επίδικου αδικήματος Σε σχέση με το επίδικο αδίκημα σημειώνω, ότι το Άρθρο 8 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Ν. 86/72, προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος ή χρηματική ποινή μέχρι €1.708,00 ή και τις δύο αυτές ποινές. Ασφαλώς, η κρίση περί της σοβαρότητας του επίδικου αδικήματος δεν εξαντλείται στη παράθεση των προβλεπόμενων στον Νόμο ποινών, αλλά συνδέεται και με τις συνθήκες διάπραξης αυτών. Η επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα. Στην υπό κρίση υπόθεση η συμπεριφορά της Κατηγορουμένης είχε καταστροφικές συνέπειες, αφού επέφερε τον θάνατο της XXXXX Αντωνίου και τον σοβαρό τραυματισμό της XXXXX Rasalingam. Ένεκα των ανησυχητικών διαστάσεων που έχουν προσλάβει τα τροχαία δυστυχήματα στην χώρα μας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει επανειλημμένα την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις τροχαίων παραβιάσεων. Σχετικά παραπέμπω στις αποφάσεις Παναγή ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 75 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Γιάπα
(2006)2 Α.Α.Δ. 432. Περαιτέρω, διαφωτιστική ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης των αδικημάτων που σχετίζονται με την οδική αμέλεια είναι η απόφαση Μενελάου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 232, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που στην περίπτωση της οδικής αμέλειας χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας.» Επιπρόσθετα, σημειώνω ότι η στέρηση της άδειας οδηγού αποτελεί πρόσφορο τιμωρητικό μέτρο για παραβάσεις τροχαίας και μπορεί να επιβληθεί οποτεδήποτε το Δικαστήριο κρίνει ότι δικαιολογείται από τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Ευριπίδης Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135. Επίσης, στην υπόθεση Τσιελεπής ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 401, τονίστηκε πως σημαντικός παράγοντας στην επιβολή της ποινής στέρησης της άδειας οδήγησης είναι από τη μια η ανάγκη για συνετισμό του κατηγορουμένου και από την άλλη η προστασία του κοινωνικού συνόλου. Άλλωστε, όπως έχει νομολογηθεί, η άδεια οδηγού αποτελεί επίκτητο δικαίωμα, η άσκηση του οποίου είναι συνυφασμένη με τους όρους που θέτει ο νόμος για την οδική ασφάλεια. Σχετική είναι η απόφαση Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.
- Στην υπό κρίση υπόθεση, για σκοπούς επιμέτρησης, λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, ως προς τις συνθήκες διάπραξης του επίδικου αδικήματος. Ιδίως λαμβάνω υπόψη μου ότι η αμέλεια της Κατηγορουμένης είχε ως αποτέλεσμα τη πρόκληση του θανάτου της μιας εκ των δύο πεζών και την πρόκληση σοβαρών σωματικών βλαβών στη δεύτερη. Το γεγονός ότι η αμέλεια της Κατηγορουμένης επέφερε τον θάνατο ενός προσώπου και τον σοβαρό τραυματισμό ενός άλλου δεν μπορεί παρά να ληφθεί σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σχετική είναι η απόφαση Συλλούρη ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 189/2016 και 190/2016, ημερομηνίας 20.12.
- Περαιτέρω, από τα ενώπιόν μου δεδομένα προκύπτει ότι η αμέλεια της Κατηγορουμένης έγκειται στο αυτή επιχείρησε να προσπεράσει κοντά φωτοελεγχόμενη διάβαση πεζών τύπου «Γρηγόρη Σταμάτη», αποτυγχάνοντας να αντιληφθεί έγκαιρα τις πεζές που επιχειρούσαν να διασταυρώσουν τον δρόμο. Τονίζεται, όμως, ότι η Κατηγορουμένη κινείτο προς τη διάβαση πεζών επιχειρώντας να προσπεράσει, ενώ ο φωτεινός σηματοδότης ως η πορεία της έδειχνε πράσινο. Αντίθετα οι πεζές εισήλθαν στον δρόμο, ενώ ο σηματοδότης, ως η πορεία τους, έδειχνε κόκκινο. Μάλιστα οι πεζές δεν κινούντο επί της διάβασης πεζών, αλλά ένα μέτρο μπροστά από αυτή. Προκύπτει, συνεπώς, ότι μπορεί οι συνέπειες της αμέλειας της Κατηγορουμένης να ήταν σοβαρές, εντούτοις η οδική συμπεριφορά αυτής δεν εκδηλώθηκε ως εγωιστική αυθαιρεσία έναντι του νόμου και δεν ενέχει εγωιστικά ή αντικοινωνικά χαρακτηριστικά. Επομένως, η υπό κρίση υπόθεση προσομοιάζει, ως ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορουμένης υπέδειξε, με τα γεγονότα της απόφασης Λουκά ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 187/18, ημερομηνίας 18.9.
- Μάλιστα στην πιο πάνω υπόθεση ο οδηγός του οχήματος εισήλθε στη διασταύρωση, ενώ η ένδειξη του φωτεινού σηματοδότη έδειχνε κόκκινο. Το Εφετείο λαμβάνοντας υπόψη ότι τόσο ο οδηγός όσο και η πεζή κινήθηκαν ταυτόχρονα, υπέδειξε ότι η οδήγηση του εκεί εφεσείοντα δεν ήταν επικίνδυνη. Υπό το φώς των πιο πάνω, το Εφετείο επέβαλε ποινή πρόστιμου € 1.000 πλέον τέσσερις βαθμούς ποινής και δυο μήνες στέρηση της άδειας οδήγησης. Παράλληλα λαμβάνω υπόψη μου προς όφελος της Κατηγορουμένης, το λευκό της ποινικό μητρώο, την άμεση της παραδοχή στο αδίκημα που κρίθηκε ένοχη και τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές της περιστάσεις, όπως αυτές αναπτύχθηκαν με ενάργεια από τον συνήγορό της. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου ό,τι άλλο αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο αυτής, το οποίο μπορεί να αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στην Κατηγορούμενη ποινή προστίμου € 1.000, πλέον δέκα
(10)βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησής της. Επιπλέον, η Κατηγορούμενη στερείται του δικαιώματός της να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο εννέα
(9)μηνών από 04.01.2020 (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου , Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο