ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Ν., Αριθμός υπόθεσης: 756/2017, 21/1/2020

(2)περί Βίας Στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμος 119

(1)/2000). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, όπως είναι διατυπωμένες στο κατηγορητήριο, οι δύο κατηγορίες αφορούν δύο περιστατικά που συνέβηκαν στις 16.9.2016, οπόταν ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον της κόρης του η οποία ήταν τότε 13 ετών. Από τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων, όπως τα εξέθεσε στο Δικαστήριο η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, φαίνεται ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν κατά την εξέλιξη του ίδιου συμβάντος. Ο κατηγορούμενος είχε χωρίσει με τη μητέρα της παραπονούμενης και η γονική μέριμνα και επικοινωνία με το παιδί ρυθμιζόταν δυνάμει Δικαστικού διατάγματος. Την επίδικη ημέρα και ώρα, ο κατηγορούμενος πήγε να παραλάβει τη θυγατέρα του από το φροντιστήριο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του διατάγματος. Η παραπονούμενη δεν ήθελε να πάει μαζί του και αυτός την τράβηξε από το χέρι και την έβαλε στο αυτοκίνητο. Αυτή του η κίνηση συνιστά το αδίκημα της 1ης κατηγορίας. Ακολούθως η ανήλικη επικοινώνησε με τη μητέρα της και της είπε ότι ήθελε να πάει στο σπίτι της και η μητέρα της πήγε να την παραλάβει από το σπίτι του κατηγορούμενου. Συνοδευόταν από μια φίλη της. Ο κατηγορούμενος διαφώνησε γιατί πρόκειτο για μέρα που, σύμφωνα με το διάταγμα, είχε τη φροντίδα της ανήλικης. Υπήρξε μια όξυνση της κατάστασης και ο κατηγορούμενος αγκάλιασε σφικτά την ανήλικη για να την εμποδίσει να φύγει. Αυτή του η ενέργεια συνιστά τη 2η κατηγορία. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι ένα σημαντικό μετριαστικό στοιχείο. Ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο που απασχολεί το Δικαστήριο για πρώτη φορά και αυτό του δίδει το δικαίωμα να αναμένει μια πιο επιεική αντιμετώπιση[1]. Το αδίκημα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρό. Ο Ποινικός Κώδικας προνοεί ότι το αδίκημα της κοινής επίθεσης τιμωρείται με ποινή φυλάκιση μέχρι 1 έτος και/ή πρόστιμο μέχρι €1.

1. Το γεγονός ότι διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο σε βάρος της ανήλικης τότε θυγατέρας του το καθιστά αυξημένης σοβαρότητας. Αντικατοπτρίζοντας την αυξημένη σοβαρότητα, το άρθρο 4 του Ν. 119(Ι)/2000 παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να επιβάλει αυξημένη ποινή μέχρι 2 χρόνια φυλάκιση και/ή το προβλεπόμενο πρόστιμο. Κατά την επιλογή του είδους και την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξατομικεύσει την ποινή την οποία θα επιβάλει. Πρέπει δηλαδή σε κάθε περίπτωση, να λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκε το αδίκημα αλλά και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου[2]. Είχα την ευκαιρία να ακούσω τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής. Στάθηκε ιδιαίτερα στο ότι από 14.4.2011 ο κατηγορούμενος είχε εξασφαλίσει διάταγμα που να ρυθμίζει τη γονική μέριμνα της θυγατέρας του (Έγγραφο Α). Το διάταγμα είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Σύμφωνα με αυτό οι μέρες κατά τις οποίες ο κάθε γονέας θα είχε μαζί του το παιδί ήταν ουσιαστικά μοιρασμένες εξ ίσου. Το εν λόγω διάταγμα τροποποιήθηκε, και πάλιν εκ συμφώνου, στις 22.1.2014 (Έγγραφο Β) με αποτέλεσμα το παιδί να περνά περισσότερο χρόνο με τον κατηγορούμενο παρά με τη μητέρα. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου τόνισε ιδιαίτερα ότι το δεύτερο διάταγμα ήταν σε ισχύ την ημέρα που διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα και ότι ο κατηγορούμενος είχε ενεργήσει σύμφωνα με τις πρόνοιες του διατάγματος όταν πήγε να παραλάβει την θυγατέρα του από το φροντιστήριο. Εξήγησε ότι η άρνηση της θυγατέρας του να τον ακολουθήσει στο σπίτι τον έκανε να αισθανθεί απογοήτευση και αγανάκτηση. Στην ένταση της στιγμής έπιασε τη θυγατέρα του από το χέρι για να την οδηγήσει στο αυτοκίνητο. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφερε επίσης ότι για τα όσα διαδραματίστηκαν αργότερα στην οικία του όταν η μητέρα της ανήλικης ήρθε να την παραλάβει, ο κατηγορούμενος έχει υποβάλει καταγγελία στην αστυνομία και έχει καταχωρηθεί εναντίον της ποινική υπόθεση η οποία εκκρεμεί στο Δικαστήριο. Δέχομαι την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι τα πιο πάνω δεδομένα και ο τρόπος που εξελίχθηκαν τα γεγονότα δείχνει ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε παρορμητικά κάτω από συναισθηματική φόρτιση[3]. Δεν έχω ενώπιον μου στοιχεία που να δείχνουν ότι ενήργησε με πρόθεση ή προμελέτη, δηλαδή ότι είχε διαμορφώσει από προηγουμένως πρόθεση να ενεργήσει με το συγκεκριμένο τρόπο προς τη θυγατέρα του. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε επίσης από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τις συνέπειες που είχε αυτό το περιστατικό για τον κατηγορούμενο και στη σχέση του με την ανήλικη θυγατέρα του. Ανέφερε ότι συνεπεία του περιστατικού, της καταγγελίας και της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος μειώθηκε η επικοινωνία που έχει μαζί της. Σημαντικό επίσης στοιχείο που επισήμανε ο συνήγορος του κατηγορούμενου είναι ο χρόνος που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων, τα οποία συνέβησαν πριν 3 και πλέον χρόνια. Επί αυτού πρέπει να σημειώσω ότι ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε τις εναντίον του κατηγορίες πρόσφατα, οπόταν μεγάλη ευθύνη για την καθυστέρηση βαραίνει τον ίδιο. Είναι όμως γεγονός ότι καλείται σήμερα το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή για αξιόποινη συμπεριφορά που χρονολογείται από 16.9.
2. Ο χρόνος που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων είναι σημαντικός και για άλλο ένα λόγο. Δεν έχω ένδειξη ότι από τη διάπραξη των αδικημάτων υπήρξε οποιοδήποτε άλλο περιστατικό μεταξύ του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης. Αυτό, σε συνάρτηση με το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου δείχνουν ότι το επίδικο περιστατικό ήταν μια μεμονωμένη περίπτωση και ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι πρόσωπο που συνηθίζει να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο. Πέραν των πιο πάνω, σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος είναι σήμερα 37 ετών ενώ κατά τη διάπραξη των αδικημάτων ήταν
3. Έχει ξαναπαντρευτεί και από το γάμο του έχει αποκτήσει ένα γιό ο οποίος είναι σήμερα δύο ετών. Εργάζεται ως οδηγός εκσκαφέα και τα εισοδήματα του είναι περιορισμένα. Επιπρόσθετα, λαμβάνω επίσης υπόψη την παραδοχή του κατηγορούμενου στις κατηγορίες, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Θεωρώ ότι αυτό δείχνει έμπρακτα τη μεταμέλεια του, την οποία εξέφρασε και στο Δικαστήριο μέσω του δικηγόρου του. Έχω κατά νου όλα τα πιο πάνω τα οποία ασφαλώς λαμβάνω υπόψη. Παράλληλα όμως σημειώνω ότι το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να επενεργεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εξουδετερώνει ή να υποβαθμίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων[4]. Όπως επισήμανα και στην αρχή της απόφαση μου, τα αδικήματα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Γενικά το αδίκημα της επίθεσης αφορά πράξεις και συμπεριφορές που δημιουργούν αίσθημα φόβου και ανασφάλειας και πλήττει την αξιοπρέπεια του θύματος[5]. Το γεγονός ότι, στην παρούσα περίπτωση, η επίθεση διενεργήθηκε από ένα μέλος της οικογένειας προς άλλο, και μάλιστα, στην περίπτωση της 2ης κατηγορίας, στην παρουσία τρίτου προσώπου, προσδίδει μια ιδιαίτερη σοβαρότητα[6]. Έχω προβληματιστεί αναφορικά με το είδος της ποινής. Έχω κατά νου ότι δεν επιβάλλεται ποινή φυλάκισης σε κάθε περίπτωση επίθεσης. Εξαρτάται πάντοτε από τις ιδιαίτερες περιστάσεις, την ένταση της επίθεσης και τις επιπτώσεις στο θύμα. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η χρηματική ποινή εμφανίζεται ως καταλληλότερη από αυτή της στερητικής της ελευθερίας[7]. Περιπτώσεις στις οποίες η ποινή του προστίμου κρίνεται καταλληλότερη από ποινή φυλάκισης είναι αυτές στις οποίες η επίθεση δεν κρίθηκε ιδιαίτερα σφοδρή κάτι που ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Συμπεριλαμβάνουν επίσης εκείνες στις οποίες ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν διακρίνεται προσχεδιασμός στις ενέργειες του. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η κατάλληλη ποινή στην παρούσα περίπτωση είναι ποινή προστίμου. Αναφορικά με το ύψος της ποινής, επιπρόσθετα των πιο πάνω, έχω κατά νου και όσα ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορούμενου σε σχέση με τα εισοδήματα του. Εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω στον κατηγορούμενο: (α) πρόστιμο €150 στην 1η κατηγορία, και (β) πρόστιμο €150 στην 2η κατηγορία. ............. Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 [2] Φιλίππου ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245 [3] Γενικός Εισαγγελέας ν Βίκτωρα Μενελάου Ιωάννου

(1999)2 Α.Α.Δ. 603 [4] Ιωάννου άλλως Μουσικός v Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286 [5] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) [6] ΓΕ ν. Αεροπόρου

(1997)2 ΑΑΔ 18 [7]Θεοχάρους ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575, Yeates κ.α. v Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 320, Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v Αδαμίδη Ποινική Έφεση 155/2011, ημερομηνίας 17.10.2012 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο