ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ κ.α., Αριθμός υπόθεσης: 571/2016, 28/1/2020

(2)Ν. 59(Ι)/1976). Οι υπόλοιπες κατηγορίες στρέφονται εναντίον και των δύο κατηγορούμενων. Η 2η κατηγορία αφορά το αδίκημα της προσβολής υφιστάμενου δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, ήτοι ότι εξέθεταν έργα (ως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο Νόμο), εμπορικά, χωρίς την άδεια των δικαιούχων πνευματικής ιδιοκτησίας (άρθρο 14

(1)(β), Ν. 59(Ι)/1976). Η 3η κατηγορία αφορά το ίδιο αδίκημα όμως γιατί οι κατηγορούμενοι είχαν στην κατοχή τους τα εν λόγω έργα (άρθρο 14

(1)(γ), Ν. 59(Ι)/1976). Η 4η κατηγορία αφορά επίσης το ίδιο αδίκημα όμως γιατί οι κατηγορούμενοι παρήγαγαν για πώληση τα έργα (άρθρο 14

(1)(α), Ν. 59(Ι)/1976). Τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων εκτέθηκαν στο Δικαστήριο από τη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής. Συνοπτικά, στις 28.1.2015 η αστυνομία μετέβη στα υποστατικά του κατηγορούμενου 1 για εκτέλεση εντάλματος έρευνας. Στο γραφείο του εντοπίστηκε υπολογιστής στον οποίο υπήρχε πρόγραμμα για δημιουργία αντιτύπων μουσικών έργων και κινηματογραφικών ταινιών. Στο εργαστήριο του εντοπίστηκε άλλος ηλεκτρονικός υπολογιστής στον οποίο διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν αρχεία με επιγραφές που τοποθετούνται σε θήκες αντιτύπων μουσικών έργων και κινηματογραφικών ταινιών. Τρίτος υπολογιστής διαπιστώθηκε ότι περιείχε αρχεία με κινηματογραφικά έργα. Εντοπίστηκαν επίσης εννέα Duplicators χωρίς μάρκα και σειριακό αριθμό τα οποία χρησιμοποιούνταν για την αναπαραγωγή αντιτύπων. Σε ξύλινη βιβλιοθήκη με γυάλινες συρτές πόρτες υπήρχε αριθμός μη εξουσιοδοτημένων αντιτύπων κινηματογραφικών ταινιών στα οποία υπήρχε αύξων αριθμός. Σε ξύλινο έπιπλο δίπλα από την προαναφερόμενη βιβλιοθήκη εντοπίστηκαν 12 πλαστικά κυλινδρικά κουτιά με αριθμό μη εξουσιοδοτημένων αντίτυπων, ψηφιακών δίσκων, κινηματογραφικών έργων και 75 μη εξουσιοδοτημένων αντίτυπων ψηφιακών δίσκων κινηματογραφικών έργων σε πλαστικό πύργο. Στο ίδιο έπιπλο σε πλαστικές συρταροθήκες για ψηφιακούς δίσκους ανευρέθηκαν 1295 μη εξουσιοδοτημένα αντίτυπα με επιγραφές τίτλων κινηματογραφικών ταινιών καθώς και 154 θήκες από νάιλον που περιείχαν από 2 ψηφιακούς δίσκους έκαστη (σύνολο 308 δίσκοι) με επιγραφές τίτλων κινηματογραφικών ταινιών. Τα πιο πάνω αντικείμενα κατασχέθηκαν. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν αργότερα φάνηκε ότι τα κατασχεθέντα περιείχαν συνολικά 4.687 ψηφιακούς δίσκους, όλοι κλεψίτυπα, αντίγραφα των γνήσιων. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Σε ένα εξ αυτών εντοπίστηκαν εγκατεστημένα λογισμικά προγράμματα δημιουργίας/επεξεργασίας αντίτυπων ψηφιακών δίσκων. Αυτά αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής σημείωσε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Επιπρόσθετα αυτών, είχα την ευκαιρία να ακούσω όσα ανέφεραν οι συνήγοροι των κατηγορούμενων στις αγορεύσεις τους για μετριασμό της ποινής καθώς και να μελετήσω τις γραπτές τους αγορεύσεις και τη νομολογία στην οποία παραπέμπουν. Συνοπτικά σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι σήμερα 57 ετών ενώ κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 52 ετών. Ασχολείται επαγγελματικά με την παραγωγή / αναπαραγωγή οπτικοασκουστικών μέσων και οι απολαβές του ανέρχονται περίπου σε €900 μηνιαίως. Είναι παντρεμένος και διαμένει με τη σύζυγο του και τα τρία ενήλικα παιδιά τους. Η σύζυγος του εργάζεται με μηνιαίες απολαβές επίσης €

1. Περί το 2012 ο κατηγορούμενος 1 υποθήκευσε την οικογενειακή κατοικία για να εξασφαλίσει δάνειο ύψους €400.000 ώστε να επεκτείνει την επιχείρηση του με την αγορά μηχανημάτων για την κατασκευή ψηφιακών δίσκων. Λόγω της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε και της τεχνολογικής ανάπτυξης που περιόρισε σημαντικά τη χρήση ψηφιακών δίσκων, η επιχείρηση του επηρεάστηκε δυσμενώς. Η κατάσχεση εξοπλισμού του αξίας €25.000 στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης και ο στιγματισμός του συνεπεία αυτής μείωσαν περαιτέρω τον κύκλο εργασιών του. Ως αποτέλεσμα το δάνειο του κατέστη μη εξυπηρετούμενο και οι οφειλές του ανέρχονται σήμερα σε €700.
2. Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας ανάγκασαν τον μικρότερο υιό του κατηγορούμενου 1 ηλικίας σήμερα 25 ετών να διακόψει τη φοίτηση του γεγονός που βαραίνει τη συνείδηση του. Η επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης συνιστά, σύμφωνα με το δικηγόρο του, ενός είδους εξωδικαστηριακή τιμωρία που λαμβάνω υπόψη. Την επίδικη περίοδο ο κατηγορούμενος υπέστη έμφραγμα και παράλληλα διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου Β. Η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει κοστίζει €150 μηνιαίως και τα φάρμακα του δεν καλύπτονται από το ΓΕΣΥ. Έχω υπόψη μου το περιεχόμενο των καταστάσεων λογαριασμού και ιατρικών βεβαιώσεων που παρουσίασε ο δικηγόρος του κατηγορούμενου
3. Ο κατηγορούμενος 2 είναι 37 ετών σήμερα, έγγαμος και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών 4½ και 2½ ετών. Η σύζυγος του είναι άνεργη. Τους τελευταίους 15 μήνες εργάζεται ως βοηθός κτηματομεσίτη με μηνιαίες απολαβές €650 πλέον ποσοστά επί των πωλήσεων ενώ λαμβάνει ποσό €1.000 μηνιαίως από ενοίκια διαμερισμάτων που έχει κληρονομήσει. Τα δάνεια της οικογένειας συνολικού ύψους €120.000 αποπληρώνονται από τα εισοδήματα του. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι συνεπεία της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος 2 ενδεχομένως να υποστεί συνέπειες στην επαγγελματική του πορεία. Επισήμανε ότι ο περί Κτηματομεσιτών Νόμος 71(Ι)/2010 που ρυθμίζει το επάγγελμα του ορίζει ως μια από τις προϋποθέσεις για εγγραφή στο μητρώο κτηματομεσιτών (όπου ο κατηγορούμενος 2 ελπίζει να εγγραφεί στο μέλλον) όπως ο κτηματομεσίτης να μην έχει καταδικαστεί «για αδίκημα που ενέχει έλλειψη τιμιότητας ή ηθική αισχρότητα ή, σε περίπτωση που έχει καταδικαστεί, έχει αποκατασταθεί με βάση τις διατάξεις του περί Αποκαταστάσεως Καταδικασθέντων Νόμου». Λαμβάνω αυτό το δεδομένο υπόψη. Σημειώνω ότι τα γεγονότα δεν δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος 2 ενήργησε με ηθική αισχρότητα. Επίσης σημειώνω ότι η κακή πίστη δεν είναι συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που διέπραξε ενώ, ενδείξεις κακής πίστης από μέρους του δεν υπάρχουν. Σημαντικό μετριαστικό στοιχείο, όπως έχουν επισημάνει οι συνήγοροι υπεράσπισης, συνιστά το λευκό τους ποινικό μητρώο. Αυτό τους δίνει το δικαίωμα να αναμένουν πιο επιεική αντιμετώπιση από το Δικαστήριο[1]. Συνυπολογίζω επίσης την παραδοχή των κατηγορούμενων στο Δικαστήριο. Έστω και αν αυτή δεν ήταν άμεση είναι μια έμπρακτη ένδειξη της μεταμέλειας τους[2]. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 εξήγησε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν είχε παραδεχτεί αμέσως στο Δικαστήριο τη διάπραξη των αδικημάτων γιατί είχε λάβει λανθασμένη νομική συμβουλή από τον προηγούμενο δικηγόρο του. Παρά το ότι οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι φέρουν μέρος της ευθύνης για την καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεση με την επιλογή τους να μην παραδεχτούν τις εναντίον τους κατηγορίες ενωρίτερα, το γεγονός παραμένει ότι καλείται σήμερα το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή για αξιόποινη συμπεριφορά που χρονολογείται από τον Ιανουάριο
4. Σημειώνω ότι το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε ένα χρόνο μετά, τον Φεβρουάριο
5. Έχω κατά νου όλα τα πιο πάνω. Παράλληλα όμως σημειώνω ότι το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να επενεργεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εξουδετερώνει ή να υποβαθμίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων[3]. Τα αδικήματα που έχουν διαπράξει οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά και η σοβαρότητα αντικατοπτρίζεται στις προβλεπόμενες από τον Νόμο Ν.59(Ι)/1976 ποινές. Όλα τα αδικήματα τιμωρούνται με ποινή προστίμου μέχρι €80.000 ή και με ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια. Σημειώνω ότι σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης οι προβλεπόμενες ποινές αυξάνονται σε €100.000 ή και ποινή φυλάκισης μέχρι 4 χρόνια. Εξαιτίας της σοβαρότητας των αδικημάτων, κρίνω ότι η αρμόζουσα ποινή στην παρούσα περίπτωση είναι ποινή φυλάκισης. Σταθμίζοντας όλα τα ενώπιον μου δεδομένα επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: στον κατηγορούμενο 1, (α) ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην 1η κατηγορία, στους κατηγορούμενους 1 και 2, (β) ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην 2η κατηγορία, (γ) ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην 3η κατηγορία, και (δ) ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην 4η κατηγορία. Οι ποινές να συντρέχουν Εξέτασα κατά πόσο το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορούμενων δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί[4]. Η διακριτική ευχέρεια που παρέχει στο Δικαστήριο ο Νόμος 95/1972 είναι ευρεία και κατά την άσκηση της μπορεί και πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορους παράγοντες[5]. Στην παρούσα υπόθεση, όπως έχω ήδη επισημάνει, έχουν παρέλθει 5 περίπου χρόνια από τη διάπραξη των αδικημάτων[6]. Στο χρονικό αυτό διάστημα, οι κατηγορούμενοι δεν έχουν διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Έχουν επίσης μεταβληθεί σημαντικά οι προσωπικές τους περιστάσεις. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1, η οικονομική του κατάσταση έχει επιδεινωθεί, όπως εξήγησα πιο πάνω σε βαθμό που, θεωρώ ότι, οι επιπτώσεις από εγκλεισμό του στη φυλακή θα είναι δυσανάλογες για τον ίδιο και την οικογένεια του. Έχω επίσης συνυπολογίσει την επιδείνωση στην κατάσταση της υγείας του. Ο κατηγορούμενος 2 έχει αποκτήσει στο μεταξύ δύο παιδία που είναι σήμερα 4½ και 2½ ετών ενώ τον τελευταίο 1½ περίπου χρόνο έχει σταθερή εργασία σε άλλο κλάδο. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως οι ποινές που επιβλήθηκαν ανασταλούν και αναστέλλονται για 3 χρόνια από σήμερα. ............. Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ψωμά ν Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 40 [2] Χαρτούμπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28 [3] Ιωάννου άλλως Μουσικός v Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286 [4] Άρθρο 3, Ν. 95/1972, Siminoiu v Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583 [5] Demetriou v. R

(1976)2 JSC 386 και Γενικός Εισαγγελέας v Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303 [6] Χαραλαμπίδη ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 330 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο