ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΡΓΥΡΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 17842/2015, 23/1/2020

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΡΓΥΡΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 17842/2015, 23/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 17842/2015 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΧΧΧΧΧ ΑΡΓΥΡΟΥ Κατηγορούμενος 23 Ιανουαρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ Για κατηγορούμενο: κ. Ιωαννίδης Κατηγορούμενος, παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες. Η 1η κατηγορία αφορά το αδίκημα της διέγερσης προς διάπραξη ποινικού αδικήματος (άρθρο 370(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154). Η 2η κατηγορία αφορά το αδίκημα της διαφθοράς (άρθρο 3(β) του περί Προλήψεως Διαφθοράς Νόμου Κεφ. 161). Η 3η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ενεργούς δωροδοκίας οικείων δημοσίων αξιωματούχων (άρθρο 4 του περί της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Ποινικοποίηση της Διαφθοράς (Κυρωτικός) Νόμος 23(ΙΙΙ)/2000). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, όπως αναγράφονται στο κατηγορητήριο, στις 7.4.2012 ο κατηγορούμενος «διέγειρε τον [διαιτητή] ΧΧΧΧΧ Παναγή να αποδεχθεί ωφέλημα με σκοπό να αλλοιώσει το αποτέλεσμα ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των ομάδων Ένωσης Νέων Παραλιμνίου και Άρη Λεμεσού που θα διεξαγόταν στις 22/04/2012 ή του αγώνα μεταξύ των ομάδων Άρη Λεμεσού και Ένωσης Νέων Παραλιμνίου που θα διεξαγόταν στις 29/04/2012» (1η κατηγορία). , Την ίδια ημέρα, ενώ ο κατηγορούμενος συνόδευε τον τότε πρόεδρο της Επιτροπής Διαιτησίας της Κ.Ο.Π. κ. ΧΧΧΧΧ Ρέικβαρτ προσέφερε στον διαιτητή ΧΧΧΧΧ Παναγή διορισμό σε ποδοσφαιρικούς αγώνες στο εξωτερικό στους οποίους θα λάμβανε αυξημένο χρηματικό ποσό ως αμοιβή, με αντάλλαγμα «την τέλεση επιθυμητής διαιτησίας» στους προαναφερόμενους ποδοσφαιρικούς αγώνες (2η κατηγορία). Ταυτόχρονα, η προσφορά του αυτή προς τον διαιτητή ΧΧΧΧΧ Παναγή συνιστούσε «παράτυπο πλεονέκτημα προς όφελος του» (3η κατηγορία). Μετά το πέρας της παρουσίασης της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και, συνεπώς, αυτός πρέπει να αθωωθεί σε αυτό το στάδιο, χωρίς να κληθεί να προβάλλει την υπεράσπιση του[1]. Οι αρχές που διέπουν αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας είναι καλά γνωστές και έχουν αναλυθεί και επεξηγηθεί επανειλημμένα στη νομολογία[2]. Διακοπή της διαδικασίας και απαλλαγή και αθώωση του κατηγορούμενου σε αυτό το στάδιο καθίσταται επιτακτική όταν: (α) ελλείπει μαρτυρία αναφορικά με ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αποδίδονται στον κατηγορούμενο, ή (β) η μαρτυρία κατηγορίας είναι, αντικειμενικά κρινόμενη, τόσο αντινομική ή αναξιόπιστη ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας αφού αυτό είναι κάτι που επιτελείται μόνο στο τέλος της δίκης. Το βάρος απόδειξης που πρέπει να αποσείσει η κατηγορούσα αρχή στο στάδιο αυτό δεν είναι το ίδιο όπως στο τέλος της δίκης αλλά η μαρτυρία πρέπει να είναι τέτοια ώστε, από μια προκαταρτική αντικειμενική εκτίμηση, να μπορεί να στηρίξει καταδίκη[3]. Ένας κατηγορούμενος δεν πρέπει να καλείται σε απολογία και να συνεχίζει να εκτίθεται στον κίνδυνο καταδίκης εκτός εάν η μαρτυρία κατηγορίας είναι τέτοια που να στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως ενοχή. Το Δικαστήριο πρέπει να αποτρέπει την κατάσταση στην οποία ένας κατηγορούμενος να καλείται με την υπεράσπιση του, ενδεχομένως, να καλύψει κενά στην μαρτυρία κατηγορίας. Στην προκειμένη περίπτωση, ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί όλα τα συστατικά στοιχεία του κάθε αδικήματος. Επί των θέσεων του θα επανέλθω κατωτέρω. Ενόψει της φύσης των υπό εξέταση ζητημάτων, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω μια σύνοψη της μαρτυρίας κατηγορίας. Η πλευρά της κατηγορούσας αρχής παρουσίασε στο Δικαστήριο τη μαρτυρία ενός προσώπου. Κάποια γεγονότα εγκρίθηκαν ως παραδεκτά για τους σκοπούς του άρθρου 19 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, αρκετά έγγραφα παρουσιάστηκαν από κοινού και, κάποια εξ αυτών, έγιναν δεκτά για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Κατατέθηκε από κοινού, για την αλήθεια του περιεχομένου της, κατάθεση του κ. ΧΧΧΧΧ Μυλωνά που ήταν Γενικός Διευθυντής της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (Κ.Ο.Π.) κατά την 12.1.2015 (Τεκμήριο 12). Σύμφωνα με το περιεχόμενο της εν λόγω κατάθεσης, η Κ.Ο.Π. είναι εγγεγραμμένη στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού και στον Έφορο Σωματείων του Υπουργείου Εσωτερικών. Είναι μέλος των διεθνών ομοσπονδιών FIFA και UEFA και ακολουθεί τις οδηγίες και τους κανονισμούς τους. Η Επιτροπή Διαιτησίας της Κ.Ο.Π. συγκροτήθηκε με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Κ.Ο.Π. και είναι επιφορτισμένη με συγκεκριμένα καθήκοντα. Λειτουργεί με δικούς της κανονισμούς οι οποίοι έχουν εγκριθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο της Κ.Ο.Π. και μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις αυτόνομα. Οι κανονισμοί για τη συγκρότηση και λειτουργία της Επιτροπής Διαιτησίας καταγράφουν τα καθήκοντα του Προέδρου και των Μελών της. Ένα από τα καθήκοντα του Προέδρου της Επιτροπής Διαιτησίας είναι να ορίζει, μόνος του, τους διαιτητές της Α' και Β' κατηγορίας ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος. Τον Οκτώβριο 2011 ο κ. ΧΧΧΧΧ Ρέικβαρτ προσλήφθηκε ως Πρόεδρος της Επιτροπής Διαιτησίας με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Κ.Ο.Π. Το πρώτο συμβόλαιο εργοδότησης του είχε ισχύ για την περίοδο από 1.10.2011 μέχρι 30.6.2012 και υπογράφτηκε από τον τότε Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της Κ.Ο.Π. κ. ΧΧΧΧΧ Κουτσοκούμνη. Ακολούθως υπογράφτηκε νέο συμβόλαιο με ισχύ από 1.7.2012 μέχρι 30.12.2014 το οποίο υπόγραψε επίσης ο κ. Κουτσοκούμνης. Ο κ. Ρέικβαρτ συνέχισε ως Πρόεδρος της Επιτροπής Διαιτησίας και μεταγενέστερα. Δεύτερη κατάθεση του κ. ΧΧΧΧΧ Μυλωνά ημερομηνίας 19.5.2015 κατατέθηκε επίσης από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου της (Τεκμήριο 13). Σε αυτή αναφέρει ότι το 2011 ο κατηγορούμενος ορίστηκε συνοδός του κ. Ρέικβαρτ. Συγκεκριμένα, για χρονικό διάστημα περίπου 8 μηνών του ανατέθηκε να συνοδεύει ως μεταφραστής και οδηγός τον κ. Ρέικβαρτ κατά τις επισκέψεις του στην Κύπρο. Για τις συγκεκριμένες υπηρεσίες που παρείχε, του καλύφθηκαν κάποια έξοδα. Αυτό έγινε με οδηγίες του τότε προέδρου της Κ.Ο.Π. κ. Κουτσοκούμνη και του τότε αναπληρωτή προέδρου κ. ΧΧΧΧΧ Κούμα που χειρίζονταν τα θέματα της διαιτησίας. Δεν προσλήφθηκε ως υπάλληλος της Κ.Ο.Π. και δεν υπάρχει οποιαδήποτε αλληλογραφία για τον διορισμό του. Στα πλαίσια της ακρόασης κατατέθηκε η κατάθεση που είχε δώσει ο κατηγορούμενος στην αστυνομία ημερομηνίας 7.1.2015 (Τεκμήριο 11). Σε αυτή ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος στην Κυπριακή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης από το 1993. Σημειώνω ότι κατέστη παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος «εργάζεται στην Κυπριακή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης εδώ και είκοσι χρόνια περίπου, ως διοικητικός λειτουργός». Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος προσθέτει ότι τον Απρίλιο 2012 δεν είχε κανένα επίσημο ρόλο στην Κ.Ο.Π. Του ζητήθηκε όμως από τον τότε Πρόεδρο της Κ.Ο.Π. κ. Κουτσοκούμνη και τον Αντιπρόεδρο της Κ.Ο.Π. κ. Κούμα, όταν ερχόταν στην Κύπρο ο κ. Ρέικβαρτ να είναι ο συνοδός του λόγω του ότι γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα. Συγκεκριμένα, του ζήτησαν εάν μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως συνοδός για τη διακίνηση του κ. Ρέικβαρτ. Ο ίδιος συμφώνησε και ενήργησε ως συνοδός του όταν ερχόταν στην Κύπρο, για την 1η μόνο χρονιά που είχε διοριστεί ο κ. Ρέικβαρτ Πρόεδρος της Επιτροπής Διαιτησίας. Διευκρινίζει ότι δεν διορίστηκε με συμβόλαιο ως συνοδός αλλά πληρωνόταν ανάλογα με τη χρήση του οχήματος του, των ποσών που ξόδευε σε φαγητό και τις ώρες που εργαζόταν. Ο κατηγορούμενος περιγράφει τη σχέση του με τον κ. Ρέικβαρτ ως «αρκετά καλή και οικογενειακή» και τη σχέση του με τον κ. Κούμα ως «πάντοτε τυπική». Σε σχέση με τον παραπονούμενο ΧΧΧΧΧ Παναγή, αναφέρει ότι τον γνωρίζει από τότε που εκείνος ήταν αθλητής χειροσφαίρισης. Ο κατηγορούμενος προσθέτει επίσης ότι τον Μάιο 2014 εξελέγη Πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών. Προχωρώ στη μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας, κ. ΧΧΧΧΧ Παναγή (ΜΚ1), ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν διαιτητής ποδοσφαιρικών αγώνων και Γραμματέας του Συνδέσμου Διαιτητών. Αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 7.4.2012 είχε πάει για φαγητό στο οίκημα του Συνδέσμου Διαιτητών μαζί με συνάδελφο του διαιτητή. Εκεί ήταν ο κ. Ρέικβαρτ μαζί με τον κατηγορούμενο. Περιέγραψε τον κατηγορούμενο ως τον «συνδετικό κρίκο» μεταξύ του κ. Κούμα και του κ. Ρέικβαρτ, «έκανε μεταφράσεις στον κ. Ρέικβαρτ, του μετέφερε το τι γραφόταν στον τύπο, τα πάντα». Ο κ. Ρέικβαρτ μιλούσε στο τηλέφωνο και ήταν αναστατωμένος. Ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε ότι μιλούσε με τον κ. Κούμα για τον ποδοσφαιρικό αγώνα Α' κατηγορίας μεταξύ Εθνικού Άχνας - Άρη Λεμεσού που είχε προηγηθεί την ίδια μέρα. Ο ΜΚ1 συνέχισε λέγοντας ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι ο συγκεκριμένος αγώνας είχε λήξει ισόπαλος 1-1 και ότι ο διαιτητής του αγώνα κ. ΧΧΧΧΧ Ηρακλέους δεν είχε παραχωρήσει πέναλτι υπέρ της ομάδας του Εθνικού Άχνας αν και του το είχε υποδείξει ο Α' βοηθός διαιτητής του αγώνα κ. ΧΧΧΧΧ Χαραλάμπους. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε επίσης ότι ο κ. Κούμας «ωρυόταν» γιατί ο κ. Ρέικβαρτ είχε ορίσει διαιτητή του αγώνα εκείνου τον κ. Ηρακλέους και εξ αιτίας του το αποτέλεσμα του αγώνα δεν ήταν αρεστό στον κ. Κούμα. Αν και ο κ. Ρέικβαρτ ήταν το πρόσωπο που όριζε τους διαιτητές για τους ποδοσφαιρικούς αγώνες της Α' κατηγορίας της Κ.Ο.Π., σύμφωνα με τον ΜΚ1, ο κ. Ρέικβαρτ δεχόταν πιέσεις από τον κ. Κούμα με αποτέλεσμα οι ορισμοί των διαιτητών, βοηθών και παρατηρητών στους αγώνες αυτούς να γίνονται κατόπιν υποδείξεων του κ. Κούμα. Το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου αγώνα, συνεχίζει ο ΜΚ1, είχε «δημιουργήσει πρόβλημα» στον κ. Ρέικβαρτ γιατί τότε ήταν σε διαπραγματεύσεις με τον κ. Κούμα για ανανέωση του συμβολαίου του. Ακολούθως, σύμφωνα με τον ΜΚ1, ο κατηγορούμενος του είπε στην παρουσία του κ. Ρέικβαρτ «εν να κάμεις και εσύ κανένα παιχνίδι, το Παραλίμνι με τον Άρη την επόμενη συνάντηση ή στο Τσίρειο Άρης - Παραλίμνι, να βοηθήσεις λίγο την κατάσταση;» Από τα λόγια αυτά, ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος του ζητούσε να βοηθήσει την ομάδα της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου «να γλιτώσει τη διαβάθμιση και να στείλουν τον Άρη στην 2η κατηγορία». Ο ΜΚ1 απάντησε στο κατηγορούμενο ότι διαιτητεύει πάντα «50-50» και τότε ο κατηγορούμενος ανέφερε στον κ. Ρέικβαρτ στα Αγγλικά «Panayi is not for this job». Στη συνέχεια ανέφερε ότι «εγώ για να καταλάβω κατά πόσο ο Ρέικβαρτ ήταν στο κόλπο για να με επηρεάσουν, του είπα στα Αγγλικά «you can appoint ΧΧΧΧΧ Demetriou» και τότε ο [κατηγορούμενος] είπε επίσης στα Αγγλικά απευθυνόμενος στον Ρέικβαρτ «Ranayi is right» και σε μένα «να δούμε τι θα κάμουμε». Ο Ρέικβαρτ με τις κινήσεις της κεφαλής του έδειξε ότι συμφωνούσε με τα λεγόμενα του [κατηγορούμενου] και τα δικά μου». Ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι η συνομιλία του αυτή με τον κατηγορούμενο ήταν «μια ξεκάθαρη απόπειρα επηρεασμού μου προς βοήθεια της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου, αφού όπως θυμήθηκα τώρα, ο [κατηγορούμενος] μου ανάφερε ότι ο διαιτητής ΧΧΧΧΧ Ηρακλέους τους τα «εττούμπαρε» αφού η Άχνα δεν νίκησε τον Άρη». Αυτό που ουσιαστικά του ζητούσε ο κατηγορούμενος, υποστήριξε, ήταν «να σφυρίζω για εσκεμμένη διαιτησία υπέρ της ομάδας του Παραλιμνίου σε περίπτωση που το Παραλίμνι δεν μπορούσε να νικήσει από μόνο του. [Δηλαδή] να σφυρίξω για παράδειγμα ανύπαρκτο πέναλτι, να δείξω κίτρινη ή κόκκινη κάρτα σε παίχτη της άλλης ομάδας και γενικά να εκτελέσω μια εσκεμμένη και πλημμελή διαιτησία». Διευκρίνισε ότι από την παραίνεση του κατηγορούμενου αντιλήφθηκε ότι του ζητούσε να βοηθήσει να καθοριστεί το αποτέλεσμα ενός εκ των αγώνων μεταξύ Ένωσης Νέων Παραλιμνίου και Άρη Λεμεσού. Δεν αντιλήφθηκε ότι ζητούσαν τη βοήθεια του για την επαναδιαπραγμάτευση του συμβολαίου του κ. Ρέικβαρτ. Αναφορικά με το αντάλλαγμα που είχε αντιληφθεί ότι θα του προσφερόταν, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι «εάν υπάκουες στις οδηγίες τους, δηλαδή να φέρεις τα αποτελέσματα που ήθελαν δεν εξυπάκουε ότι θα έπαιρνες ανταμοιβή σε χρήματα αλλά η ανταμοιβή σου τις πλείστες περιπτώσεις εκτός από χρηματικό ποσό ήταν η συγκάλυψη από τους παρατηρητές ώστε να έχεις ψηλές βαθμολογίες μετά το τέλος της σεζόν ώστε να βρίσκεσαι στις προτεινόμενες λίστες με τους διεθνείς διαιτητές ή ακόμα και οι ορισμοί σου σε διεθνείς αγώνες στο εξωτερικό οι οποίοι δεν γίνονται από την UEFA αλλά από τις οικίες ομοσπονδίες μέσω προσκλήσεων για αποστολή διαιτητών. Το να διαιτητεύσεις αγώνα μέσω πρόσκλησης εξυπάκουε αμοιβή €600 μέχρι €2.000 ανάλογα με τη χώρα και ανέβαινε το prestige σου ως διεθνής διαιτητής. Όσον αφορά τους διεθνείς αγώνες που μπορούσες να διαιτητεύσεις μέσω της UEFA, το ποσό που έπαιρνες ήταν από €2.000 μέχρι €5.000». Τελικά, σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε ο ΜΚ1, στον αγώνα που έγινε στις 22.4.2012 μεταξύ Ένωσης Νέων Παραλιμνίου - Άρη Λεμεσού διορίστηκε διαιτητής ο κ. ΧΧΧΧΧ Δημητρίου και στον συγκεκριμένο αγώνα «κέρδισε το Παραλίμνι 1-0 με ανύπαρκτο πέναλτι στο 5 λεπτό και αποβολή παίκτη του Άρη. Σε αυτό τον αγώνα οι παράγοντες του Άρη βγήκαν και έκαναν δηλώσεις που δημοσιεύτηκαν στον τύπο [Τεκμήριο 9] και διαμαρτύρονταν για τη διαιτησία». Παρά ταύτα, συνεχίζει ο ΜΚ1, ο παρατηρητής του αγώνα είχε βαθμολογήσει τον διαιτητή με βαθμό 8.3 που «μεταφράζεται στα διαιτητικά σε μια πολύ καλή διαιτησία». Ο εν λόγω διαιτητής «αντί να τιμωρηθεί, ύστερα από μια εβδομάδα περίπου «επιβραβεύτηκε» με το να διαιτητεύσει αγώνα στον Λίβανο». Για τον συγκεκριμένο αγώνα και τη διαιτησία, πρόσθεσε ότι επέλεξε τότε να μην προβεί δημόσια σε καταγγελίες, όμως είχαν γίνει διαβήματα «πίσω από κλειστές πόρτες» προς τον κ. Κουτσοκούμνη. Στο σημείο αυτό να προσθέσω ότι στα πλαίσια της ακρόασης κατατέθηκε από κοινού, χωρίς όμως να γίνεται αποδεκτός για την αλήθεια του περιεχομένου του, φάκελος που λήφθηκε την Κ.Ο.Π. μέσω UEFA αναφορικά με τον αγώνα Ένωσης Νέων Παραλιμνίου - Άρη Λεμεσού που έλαβε χώρα στις 22.4.2012 (Τεκμήρια 14 Α και 14 Β) και ο οποίος έληξε 1-0 υπέρ της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου. Ο φάκελος έφερε την ένδειξη «Warning Level: 1» και, στη βάση των πληροφοριών και στοιχείων που περιλαμβάνει, η UEFA σημειώνει τα εξής: «Unusual pre-match and suspicious live betting for Aris Limassol FC to lose the match, and caution trading behavior exhibited by bookmakers, indicating their concern regarding the integrity of the match. All betting was successful. This followed strong pre-match rumours of potential manipulation by Enosis Neon Paralimni FC and match referee Vasilis Demetriou, and the alleged plot of fellow Group C teams conspiring to get Aris Limassol FC relegated». Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο ΜΚ1 ανέφερε επίσης ότι μετά που επέλεξε να προβεί σε δημόσιες δηλώσεις αναφορικά με τη διαφθορά που έκρινε ότι παρουσιάζεται στο Κυπριακό ποδοσφαίρου, είχε περιθωριοποιηθεί και στο τέλος σταμάτησε την εμπλοκή του με το ποδόσφαιρο ως διαιτητής. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, τέθηκε στον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος ποτέ δεν του ανέφερε τα όσα ισχυρίζεται κατά την επίδικη ημέρα, όμως ο ΜΚ1 επέμενε στη θέση του. Τέθηκε ακολούθως στον ΜΚ1 ότι ακόμα και εάν η συνομιλία του με τον κατηγορούμενο είχε γίνει, ως αυτός ισχυριζόταν ότι δεν περιελάμβανε οτιδήποτε μεμπτό. Ειδικότερα, ότι από τα λόγια που αποδίδει στον κατηγορούμενο δεν διαφαίνεται ότι του ζητείται να βοηθήσει την ομάδα της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου και ότι η ερμηνεία που δίνει δεν είναι η φυσική ερμηνεία των λέξεων. Ο ΜΚ1 διαφώνησε επιμένοντας ότι αυτό ήταν «ξεκάθαρο». Τέθηκε επίσης ότι εάν στον αγώνα που είχε προηγηθεί ο διαιτητής είχε αδικήσει την ομάδα του Εθνικού Άχνας από λανθασμένες του αποφάσεις που καθόρισαν το αποτέλεσμα, τότε ήταν φυσιολογικό να είναι δυσαρεστημένος ο κ. Κούμας αφού ήταν ο εκπρόσωπος της ομάδας στην Κ.Ο.Π. Ο ΜΚ1 συμφώνησε. Τέθηκε ακολούθως στον ΜΚ1 ότι με αυτό το δεδομένο δεν ήταν παράλογο ο κ. Κούμας να τηλεφωνήσει στον κ. Ρέικβαρτ για να διαμαρτυρηθεί. Ο ΜΚ1 διαφώνησε και υποστήριξε ότι αυτό δεν ήταν κάτι που συνηθίζετο ενώ υπήρχαν και οδηγίες από τον ίδιο τον κ. Κούμα να μην επικοινωνούν εκπρόσωποι σωματείων με τον Πρόεδρο της Επιτροπής Διαιτησίας για αποτελέσματα αγώνων. Τέθηκε στον ΜΚ1 ότι οι αναφορές του ότι «το αποτέλεσμα δεν ήταν αρεστό στον κ. Κούμα» ουσιαστικά δείχνει προκατάληψη από μέρους του αφού η πιο ορθή τοποθέτηση θα ήταν ότι συνεπεία των ενεργειών του διαιτητή είχε αδικηθεί η ομάδα του Εθνικού. Ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι στο συγκεκριμένο πρωτάθλημα η εντύπωση που είχε αποκομίσει ήταν ότι έπρεπε να παραμείνουν στην Α' κατηγορία ο Εθνικός Άχνας και η Ένωση Νέων Παραλινίου και να πάει διαβάθμιση ο Άρης Λεμεσού. Όταν ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στα 12-13 χρόνια που ήταν διαιτητής δεν είχε ξανα-προσεγγιστεί με αυτό τον τρόπο από τον κατηγορούμενο, η υπεράσπιση πρόβαλε τη θέση ότι, με δεδομένο πως δεν είχαν ιδιαίτερες σχέσεις με τον κατηγορούμενο, οι περιστάσεις της συγκεκριμένης νύχτας δεν ήταν τέτοιες που να δικαιολογούν να του γίνει η πρόταση που ισχυρίζεται από τον κατηγορούμενο. Του τέθηκε επίσης από το συνήγορο υπεράσπισης πως ενόψει του ότι εκείνη την περίοδο ήταν διεθνής διαιτητής και ήδη διαιτήτευε και παιχνίδια σε άλλες χώρες, δεν θα είχε κάποιο όφελος εάν ακολουθούσε τις παραινέσεις που ισχυρίζεται ότι είχε δεχθεί από τον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν του είχε αναφερθεί ρητά κάποιο όφελος από τον κατηγορούμενο όμως, πρόσθεσε, το όφελος θα μπορούσε να ήταν ένα ταξίδι στο εξωτερικό για να διαιτητεύσει παιχνίδι σε άλλη χώρα όπου η αμοιβή ήταν υψηλότερη. Μετά το επίδικο περιστατικό, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι τον Μάιο 2012 είχε βραβευθεί ως ο καλύτερος διαιτητής. Υποστήριξε ότι η εικόνα του στο γήπεδο ήταν τόσο καλή ώστε ούτε ο κ. Κούμας μπορούσε να εμποδίσει να του δίνουν καλή βαθμολογία. Επίσης μετά το συμβάν ακολούθησαν εκλογές του Συνδέσμου Διαιτητών και ο ίδιος είχε εκλεγεί στο Συμβούλιο ως Γενικός Γραμματέας μαζί με το σχήμα του κ. Τράττου. Σε εκλογές όμως που ακολούθησαν το καλοκαίρι 2014 είχε επικρατήσει άλλο σχήμα του οποίου ηγείτο ο κατηγορούμενος. Ο ίδιος θεωρούσε το σχήμα εκείνο ήταν «αρεστό» στην Κ.Ο.Π., στον κ. Κούμα και στον κ. Κουτσοκούμνη. Υποστήριξε ότι επειδή «δεν επρόκειτο να υπακούσω στις οδηγίες τους, ξεκίνησε μια διαδικασία «φαγώματος μου, μέσω των βαθμολογιών που μου έβαζαν οι παρατηρητές. Δηλαδή με οποιαδήποτε αμφιβολία και αμφισβήτηση, σε απόφαση μου στο γήπεδο, πάντοτε θεωρείτο λανθασμένη από τους παρατηρητές με αποτέλεσμα να μου δίνεται χαμηλή βαθμολογία. Γενικότερα, μηδαμινά λάθη που έκανα στο γήπεδο τους έδιναν υπερβολική σημασία και τα μεγαλοποιούσαν.» Η προσπάθεια αυτή για περιθωριοποίηση του ξεκίνησε, υποστήριξε, από το 2013. Επέλεξε όμως να μην τοποθετηθεί δημόσια για το θέμα της διαφθοράς στο Κυπριακό ποδόσφαιρο γιατί αποφάσισε να δεχτεί τις υποσχέσεις που λάμβανε το Διοικητικό Συμβούλιο και ο τότε Πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών κ. Τράττος από τον κ. Κουτσοκούμνη ότι θα επίλυε τα προβλήματα του Κυπριακού ποδοσφαίρου. Τέθηκε στον ΜΚ1 ότι ο λόγος που προέβη στις διάφορες καταγγελίες ήταν γιατί είχε δυσαρεστηθεί με το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε και υποστήριξε ότι επιδίωξη του με τις καταγγελίες ήταν «να διορθωθούν τα πράγματα στη διαιτησία». Ανέφερε ότι όταν προέβη στις καταγγελίες του ήταν ακόμα διαιτητής και διεθνής διαιτητής και ότι αποτέλεσμα της καταγγελίας ήταν αν απολέσει τη θέση του και τα εισοδήματα από αυτή την ενασχόληση. Πρόσθεσε ότι σκοπός του δεν ήταν να πλήξει τον κατηγορούμενο προσωπικά αλλά να αναδείξει τα προβλήματα του Κυπριακού ποδοσφαίρου. Πριν ολοκληρώσω τη συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία, αναφέρω ότι παρουσιάστηκαν από κοινού οι καταθέσεις (Τεκμήρια 6, 7 και 11) που είχε δώσει στην αστυνομία ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της διερεύνησης της υπόθεσης. Σε αυτές ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι δεν μπορεί να θυμηθεί το επίδικο περιστατικό. Προσθέτει ότι μπορεί να είχε πάει στο οίκημα του Συνδέσμου Διαιτητών την επίδικη ημέρα για φαγητό. Δεν θυμάται όμως να συνάντησε εκεί τον ΜΚ1, αρνείται ότι του είχε πει τα λόγια που εκείνος ισχυρίζεται, δεν θυμάται το παιχνίδι Εθνικός Άχνας - Άρης Λεμεσού που έγινε 7.4.2012 και ούτε τη διαιτησία του κ. Ηρακλέους. Αρνείται ότι ο κ. Κούμας ήταν δυσαρεστημένος με τον κ. Ρέικβαρτ για τον διαιτητή που είχε διοριστεί για να διαιτητεύσει εκείνο τον αγώνα. Δεν γνωρίζει, αναφέρει, εάν οι διορισμοί διαιτητών και παρατηρητών γίνονταν καθ' υπόδειξη του κ. Κούμα. Αρνείται επίσης ότι εις γνώση του κατά τον χρόνο εκείνο ο κ. Ρέικβαρτ ήταν σε διαπραγματεύσεις με τον κ. Κούμα για την ανανέωση του συμβολαίου του. Πιο συγκεκριμένα, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις που του τέθηκαν από τον αστυνομικό που έλαβε την κατάθεση, αρνείται ότι προέβη σε παράπονα προς τον ΜΚ1 σε σχέση με τον διαιτητή του αγώνα Εθνικού Άχνας - Άρη Λεμεσού που είχε γίνει στις 7.4.2012. Αρνείται επίσης ότι προσπάθησε να επηρεάσει τον παραπονούμενο ώστε να εκτελέσει πλημμελή διαιτησία στον αγώνα Ένωσης Νέων Παραλιμνίου - Άρη Λεμεσού που θα γίνονταν στις 22.4.2012. Αυτή είναι, συνοπτικά, η μαρτυρία κατηγορίας που έχει παρουσιαστεί. Προχωρώ να εξετάσω την ουσία της εισήγησης του συνηγόρου υπεράσπισης, ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Πριν προχωρήσω επαναλαμβάνω ότι στο παρόν στάδιο δεν γίνεται λεπτομερής αξιολόγηση της μαρτυρία της. Όμως έχω μελετήσει όλη τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, στο βαθμό που όφειλα και στο βαθμό που αρμόζει για τους περιορισμένους σκοπούς αυτού του σταδίου της διαδικασίας. Για σκοπούς συνοχής, όπως θα διαφανεί, θα ξεκινήσω από την 3η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος η οποία αφορά το αδίκημα της ενεργού δωροδοκίας οικείων δημόσιων αξιωματούχων κατά παράβαση του άρθρου 4 του περί της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Ποινικοποίηση της Διαφθοράς (Κυρωτικός) Νόμου 23(ΙΙΙ)/2000. Το συγκεκριμένο άρθρο παραπέμπει στο άρθρο 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου όπου επισυνάπτεται το κείμενο της Σύμβασης, σύμφωνα με το οποίο: «Each Party shall adopt such legislative and other measures as may be necessary to establish as criminal offences under its domestic law, when committed intentionally, the promising, offering or giving by any person, directly or indirectly, of any undue advantage to any of its public officials, for himself or herself or for anyone else, for him or her to act or refrain from acting in the exercise of his or her functions.» και σύμφωνα με την Ελληνική μετάφραση που εμπεριέχεται στο Νόμο: «Κάθε Μέρος υιοθετεί τέτοια νομοθετικά και άλλα μέτρα τα οποία κρίνονται ως απαραίτητα για την καθιέρωση ως ποινικών αδικημάτων στο εσωτερικό του δίκαιο, όταν διαπράττονται με πρόθεση, της υπόσχεσης, προσφοράς ή χορήγησης από οποιοδήποτε πρόσωπο, άμεσα ή έμμεσα, οποιουδήποτε παράτυπου πλεονεκτήματος σε οποιοδήποτε από τους δημόσιους αξιωματούχους του προς όφελος του ιδίου ή της ιδίας ή προς όφελος οποιουδήποτε άλλου προς το σκοπό όπως αυτός ή αυτή ενεργήσει ή απέχει από ενέργειες στην άσκηση των αρμοδιοτήτων του ή της.» Από το κείμενο προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το συγκεκριμένο αδίκημα πρέπει η μαρτυρία να δεικνύει ότι ένας κατηγορούμενος: (α) υποσχέθηκε, προσέφερε ή χορήγησε, (β) άμεσα ή έμμεσα, (γ) σε δημόσιο αξιωματούχο, (δ) οποιοδήποτε παράτυπο πλεονέκτημα, (ε) προς όφελος του ιδίου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, (στ) με πρόθεση, (ζ) όπως ο δημόσιος αξιωματούχος ενεργήσει ή απέχει από ενέργειες στην άσκηση των αρμοδιοτήτων του. Θέση της Υπεράσπισης είναι ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί ότι ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση, ΜΚ1, είναι «δημόσιος αξιωματούχος» και συνεπώς δεν υπάρχει μαρτυρία αναφορικά με το συγκεκριμένο συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Ο όρος «public official» / «δημόσιος αξιωματούχος», σύμφωνα με το άρθρο 1(α) του Πρώτου Μέρους του Ν. 23(ΙΙΙ)/2000 ερμηνεύεται ως εξής: «(
2. a)"public official" shall be understood by reference to the definition of "official", "public officer", "mayor", "minister" or "judge" in the national law of the State in which the person in question performs that function and as applied in its criminal law» και σε Ελληνική μετάφραση: «(α) ο όρος "δημόσιος αξιωματούχος" νοείται με αναφορά στον ορισμό της λέξης "αξιωματούχος", "δημόσιος λειτουργός", "δήμαρχος", "υπουργός" ή "δικαστής" ο οποίος δίδεται στο εθνικό δίκαιο του Κράτους στο οποίο το εν λόγω πρόσωπο ασκεί την αρμοδιότητα αυτή και όπως εφαρμόζεται στο ποινικό του δίκαιο». Στην υπόθεση Ορέστης Βασιλείου κ.α. ν Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 12/2015 κ.α., ημερομηνίας 4.7.2017, που αφορούσε αδικήματα του ιδίου νόμου, το Ανώτατο Δικαστήριο ερμήνευσε τον όρο «δημόσιος αξιωματούχος» παραπέμποντας στην ερμηνεία που δίδεται στον όρο σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. "δημόσιος λειτουργός" σημαίνει πρόσωπο που κατέχει οποιοδήποτε από τα πιο κάτω αξιώματα ή που ασκεί τα καθήκοντα που αρμόζουν σε τέτοιο αξίωμα, είτε ως αναπληρωτής ή διαφορετικά, δηλαδή- (α) οποιοδήποτε δημόσιο αξίωμα καθώς και οποιαδήποτε δημόσια θέση, εφόσον την εξουσία να διορίζει ή να παύει στη θέση αυτή έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή το Υπουργικό Συμβούλιο ή δημόσια επιτροπή ή συμβούλιο ή (β) οποιαδήποτε θέση, στην οποία κάποιο πρόσωπο διορίζεται ή υποδείχνεται με νόμο ή κατόπι εκλογής ή (γ) οποιαδήποτε δημόσια θέση, εφόσον την εξουσία να διορίζει ή να παύει στη θέση αυτή έχουν πρόσωπο ή πρόσωπα που κατέχουν δημόσιο αξίωμα ή θέση από αυτά που περιλαμβάνονται σε καθεμιά από τις δυο προηγούμενες παραγράφους του ορισμού αυτού ή (δ) οποιαδήποτε θέση διαιτητού ή επιδιαιτητού σε διαιτησία που ασκείται με διαταγή ή με έγκριση Δικαστηρίου ή κατά την εφαρμογή οποιουδήποτε νόμου ο όρος που αναφέρθηκε πιο πάνω περιλαμβάνει περαιτέρω- (
3. i)τα μέλη ερευνητικής επιτροπής, που διορίζονται κατά την εφαρμογή οποιουδήποτε νόμου (
4. ii)όλα τα πρόσωπα που απασχολούνται στην εκτέλεση ενταλμάτων και δικογράφων (iii) όλα τα πρόσωπα που ανήκουν στη στρατιωτική ή την αστυνομική δύναμη της Δημοκρατίας (
5. iv)όλα τα πρόσωπα που υπηρετούν σε κάποιο Κυβερνητικό Τμήμα (
6. v)τους θρησκευτικούς λειτουργούς οποιουδήποτε θρησκευτικού δόγματος, καθόσον αφορά τα καθήκοντα τους που αναφέρονται σε γνωστοποιήσεις μελλοντικών γάμων ή την ιερολογία γάμων, ή τον καταρτισμό ή την τήρηση ληξιαρχικών βιβλίων ή πιστοποιητικών γάμου, γέννησης, βάπτισης, θανάτου, ή ταφής όχι όμως καθόσον αφορά τα υπόλοιπα καθήκοντα τους (
7. vi)πρόσωπα στην υπηρεσία δημοτικής αρχής (vii) τον εκάστοτε κοινοτάρχη και τα μέλη της χωριτικής επιτροπής οποιασδήποτε κοινότητας Έχω παραθέσει πιο πάνω τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί αναφορικά με την ιδιότητα του ΜΚ1. Θέση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι ο ΜΚ1 είχε προσεγγιστεί από τον κατηγορούμενο ως διαιτητής ποδοσφαιρικών αγώνων, και ότι ο κατηγορούμενος επιδίωξε ή επιχείρησε να επηρεάσει τον τρόπο που θα διαιτήτευε σε συγκεκριμένους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Συμφωνώ με την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ΜΚ1, ως διαιτητής ποδοσφαιρικών αγώνων, δεν εμπίπτει στον ορισμό του «δημόσιου λειτουργού» του άρθρου 4 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και, κατά συνέπεια, δεν εμπίπτει στην έννοια του «δημόσιου αξιωματούχου» στην έννοια του άρθρου 4 του Ν. 23(ΙΙΙ)/2000. Συνεπώς η μαρτυρία κατηγορίας δεν πληροί το αντίστοιχο συστατικό στοιχείο του αδικήματος της 3ης κατηγορίας. Προχωρώ στη 2η κατηγορία που αποδίδεται στον κατηγορούμενο. Αφορά το αδίκημα της διαφθοράς του άρθρου 3(β) του περί Προλήψεως Διαφθοράς Νόμου Κεφ. 161 που προνοεί ότι: «Αν- .(β) οποιοδήποτε πρόσωπο άμεσα ή έμμεσα δίνει ή συμφωνεί να δώσει ή υπόσχεται ή προσφέρει ή αποπειράται να δώσει, κατά τρόπο που υποδηλώνει διαφθορά, για τον εαυτό του ή για οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, οποιαδήποτε δώρα ή αντιπαροχή σε οποιοδήποτε αντιπρόσωπο ως κίνητρο ή αμοιβή για την τέλεση ή αποχή από τέλεση οποιασδήποτε πράξης, ή για την τέλεση ή αποχή από τέλεση οποιασδήποτε πράξης που έλαβε χώρα μετά την θέσπιση του Νόμου αυτού η οποία αφορά τις υποθέσεις ή εργασίες του προϊστάμενου του, ή για την επίδειξη ή αποχή από επίδειξη εύνοιας ή δυσμένειας σε οποιοδήποτε πρόσωπο σχετικά με τις υποθέσεις ή εργασίες του προϊστάμενου του.. είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα επτά έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις εκατό χιλιάδες ευρώ (€100.000), ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.» Ο όρος «αντιπρόσωπος» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Κεφ. 161 ως «οποιοδήποτε πρόσωπο που εργοδοτείται ή ενεργεί για άλλο και οποιοδήποτε πρόσωπο που υπηρετεί τη Δημοκρατία η οποιοδήποτε δημόσιο οργανισμό ή οποιοδήποτε αλλοδαπό δημόσιο υπάλληλο ή υπάλληλο διεθνούς οργανισμού». Στο ίδιο άρθρο, ο όρος «δημόσιος οργανισμός» ερμηνεύεται ότι «περιλαμβάνει τοπικές και δημόσιες αρχές κάθε περιγραφής». Ο όρος «προϊστάμενος» ερμηνεύεται ότι «περιλαμβάνει εργοδότη». Για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της συγκεκριμένης κατηγορίας, η μαρτυρία πρέπει να δεικνύει ότι ένας κατηγορούμενος: (α) άμεσα ή έμμεσα δίνει ή συμφωνεί να δώσει ή υπόσχεται ή προσφέρει ή αποπειράται να δώσει, (β) σε οποιοδήποτε αντιπρόσωπο, (γ) για τον εαυτό του ή για οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, (δ) οποιαδήποτε δώρα ή αντιπαροχή, (ε) κατά τρόπο που υποδηλώνει διαφθορά, (στ) ως κίνητρο ή αμοιβή για την τέλεση ή αποχή από τέλεση οποιασδήποτε πράξης, (ζ) η οποία πράξη αφορά τις υποθέσεις ή εργασίες του προϊστάμενου του (παραπονούμενου), (η) ή για την επίδειξη ή αποχή από επίδειξη εύνοιας ή δυσμένειας σε οποιοδήποτε πρόσωπο σχετικά με τις υποθέσεις ή εργασίες του προϊστάμενου του (παραπονούμενου). Η θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης είναι ότι δεν υπάρχει μαρτυρία αναφορικά με προσφορά δώρου ή αντιπαροχής στον ΜΚ1 από τον κατηγορούμενο και ότι δεν υπάρχει μαρτυρία αναφορικά με πράξη, επίδειξη ή αποχή επίδειξης εύνοιας ή δυσμένειας σε άλλο πρόσωπο σχετικά με τις υποθέσεις ή εργασίες του προϊστάμενου του. Έχοντας κατά νου τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, διαφωνώ ότι υπάρχει κενό σε σχέση με προσφορά δώρου ή αντιπαροχής. Η μαρτυρία του ΜΚ1 περιλαμβάνει αναφορές σε όφελος που του είχε προσφερθεί έμμεσα έστω από τον παραπονούμενο (όπως ο ίδιος αντιλήφθηκε και εξήγησε το όφελος αυτό και τον τρόπο με τον οποίο θα του προσφερόταν). Συνεπώς, μαρτυρία αναφορικά με τα συγκεκριμένα συστατικά στοιχεία υπάρχει. Δεν εξετάζω σε αυτό το στάδιο την αξιοπιστία των αναφορών ή επάρκεια της αντιπαροχής. Αυτό όμως που με προβλημάτισε είναι κατά πόσο έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι ο ΜΚ1 ενεργούσε ως «αντιπρόσωπος», ως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στον σχετικό Νόμο και ότι η πράξη, επίδειξη ή αποχή επίδειξης εύνοιας «αφορούσε τις υποθέσεις ή εργασίες του προϊστάμενου» του ΜΚ1. Επί αυτών των συστατικών στοιχείων κρίνω ότι υπάρχει κενό. Δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία για το ποιος ήταν ο προϊστάμενος του ΜΚ1. Υπάρχει μαρτυρία ότι ο ΜΚ1 ήταν διαιτητής ποδοσφαιρικών αγώνων, γραμματέας του Συνδέσμου Διαιτητών. Δεν επεξηγήθηκε όμως εάν στην εκτέλεση των καθηκόντων του ως διαιτητή, είχε οποιοδήποτε προϊστάμενο. Μαρτυρία που να εισηγείται ότι ο ΜΚ1 τον επίδικο χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ενεργούσε ως «αντιπρόσωπος» τέτοιου προϊστάμενου δεν υπάρχει. Από το σύνολο της μαρτυρίας δεν προκύπτει να είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι ο ΜΚ1 ενεργούσε ως αντιπρόσωπος άλλου τη δεδομένη στιγμή ούτε ότι η προσπάθεια προσέγγισης ή επηρεασμού του από τον κατηγορούμενο έγινε υπό αυτή του την ιδιότητα, δηλαδή ως αντιπροσώπου. Υπενθυμίζω ότι το άρθρο 3 του Κεφ. 161 αφορά «συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά» και ότι ο όρος «αντιπρόσωπος» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του ιδίου Νόμου ως «οποιοδήποτε πρόσωπο που εργοδοτείται ή ενεργεί για άλλο και οποιοδήποτε πρόσωπο που υπηρετεί τη Δημοκρατία ή οποιοδήποτε δημόσιο οργανισμό ή οποιοδήποτε αλλοδαπό δημόσιο υπάλληλο ή υπάλληλο διεθνούς οργανισμού». Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι υπάρχει κενό μαρτυρίας αναφορικά με τα αντίστοιχα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 2ης κατηγορίας. Παραμένει η 1η κατηγορία στο κατηγορητήριο. Σύμφωνα με την Έκθεση του Αδικήματος εδράζεται στα άρθρα 370(β) και 35 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ, 154. Το άρθρο 35 του Κεφ. 154 καθορίζει τη γενική ποινή για πλημμελήματα. Το άρθρο 370(β) του Κεφ. 154 περιλαμβάνεται στο μέρος ΙΧ του Κεφ. 154 που αφορά «Απόπειρες και Συνομωσίες για τη διάπραξη εγκλημάτων». Σύμφωνα με αυτό: «Όποιος διεγείρει ή αποπειράται να υποκινήσει άλλο να διαπράξει ποινικό αδίκηµα, ανεξάρτητα αν ο άλλος συναινεί ή όχι να διαπράξει αυτό, είναι ένοχος— .(β) πληµµελήµατος, αν για το ποινικό αδίκηµα για το οποίο γίνεται λόγος είναι πληµµέληµα και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή προκειµένου για πληµµέληµα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση των δύο χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή.» Από το λεκτικό προκύπτει ότι συγκεκριμένη διάταξη του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 δεν έχει αυτοτέλεια. Πρέπει να συνυπάρχει με ένα υποκείμενο ή γενεσιουργό ποινικό αδίκημα[4]. Στην Έκθεση του Αδικήματος δεν γίνεται αναφορά σε νομοθετική διάταξη που να δημιουργεί ή να συνιστά το υποκείμενο ή γενεσιουργό ποινικό αδίκημα. Στις Λεπτομέρειες του αδικήματος υπάρχει μια αναφορά σε συμπεριφορά που αποδίδεται στον κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «διέγειρε τον [ΜΚ1]. να αποδεχθεί ωφέλημα με σκοπό να αλλοιώσει αποτέλεσμα ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των ομάδων Ένωσης Νέων Παραλιμνίου και Άρη Λεμεσού που θα διεξαγόταν στις 22/04/2012 ή τον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ των ομάδων Άρη Λεμεσού και Ένωσης Νέων Παραλιμνίου που θα διεξαγόταν στις 29/04/2012». Δεν διευκρινίζεται όμως με ποιο τρόπο οι συγκεκριμένες ισχυριζόμενες ενέργειες συνιστούν ποινικό αδίκημα ή ποιες νομοθετικές διατάξεις παραβαίνουν. Οι 2η και 3η κατηγορία, στις Λεπτομέρειες των οποίων γίνεται αναφορά περίπου στα ίδια γεγονότα, για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω δεν στοιχειοθετούνται. Με τον παραμερισμό τους, η 1η κατηγορία καθίσταται έκθετη σε απόρριψη αφού από μόνη της, χωρίς να συνδέεται με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα στο κατηγορητήριο, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη. Καταληκτικά, ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου σε καμία από τις κατηγορίες. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 74