Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Παναγιώτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18445 /17, 17/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18445 /17 Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας Κατηγορούσας Αρχής ν.
- XXXXX Παναγιώτου
- XXXXX Παναγιώτου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 17 Μαρτίου, 2020 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Θεοδότου Για τους Κατηγορούμενους : κ. Παρασκευά Κατηγορούμενοι : Παρόντες. Απόφαση Εισαγωγή Στην υπό κρίση υπόθεση ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες. Συγκεκριμένα αντιμετωπίζει μία κατηγορία σε σχέση με οδήγηση οχήματος με άδεια οδήγησης μαθητευόμενου χωρίς να επιβαίνει στο πρόσθιο διπλανό κάθισμα του οδηγού πρόσωπο που να κατέχει ισχύουσα άδεια οδήγησης και μια σε σχέση με το ότι οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου. Επιπλέον, κατηγορείται ότι οδήγησε το επίδικο όχημα χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Η Κατηγορούμενη 2, κατηγορείται ότι παρέλειψε να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για αποτροπή χρησιμοποίησης του μηχανοκίνητου οχήματος από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του Κατηγορητηρίου τα επίδικα αδικήματα έλαβαν χώρα στις 23.04.2017 στην οδό XXXXX στον XXXXX της Επαρχίας Λευκωσίας. Όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα του έντιμου πρώην Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πική, Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, 2η έκδοση, σελ. 100, το Κατηγορητήριο προσδιορίζει το πλαίσιο της δίκης. Έτσι στην υπό κρίση υπόθεση κρίσιμο για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των επίδικων αδικημάτων μέσα στο πλαίσιο που οριοθετεί το κατηγορητήριο. Μαρτυρία Πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο αστυφύλακας XXXXX XXXXX Παρασκευά. Ο ΜΚ1 κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του τη σχετική του κατάθεση. Επίσης κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 κατάθεση του πρώτου Κατηγορούμενου ημερομηνίας 06.05.2017 και ως Τεκμήριο 2 γραπτή κατηγορία εναντίον του πρώτου Κατηγορούμενου, ημερομηνίας 30.06.
- Επίσης, κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 κατάθεση της δεύτερης Κατηγορούμενης, ημερομηνίας 18.06.2017 και ως Τεκμήριο 4 τη γραπτή κατηγορία εναντίον της Κατηγορούμενης 2 ημερομηνίας 18.06.
- Περαιτέρω, κατέθεσε έγγραφο με τίτλο πιστοποιητικό οχήματος, ως Τεκμήριο 5 και ως Τεκμήριο 6 πιστοποιητικό με τίτλο "στοιχεία προσώπου". Κατά την κυρίως εξέτασή του δήλωσε ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε στην κατοχή του το ασφαλιστήριο σε σχέση με το επίδικο όχημα. Κατά την αντεξέτασή του δέχτηκε ότι ο ίδιος δεν είδε τον Κατηγορούμενο να οδηγεί το επίδικο όχημα. Σε σχέση με τον πρώτο Κατηγορούμενο δήλωσε ότι τον απασχόλησε αρκετές φορές στον Σταθμό για άλλες υποθέσεις. Σε σχέση με την αναφορά του Κατηγορούμενου ότι η καταγγελία γίνεται για εκδικητικούς λόγους, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορεί ο ίδιος να κρίνει τι είδε η παραπονούμενη. Επόμενη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η XXXXX Πραστίτη, ως ΜΚ
- Η ΜΚ2 κατάθεσε ως Έγγραφο Β την κατάθεσή της ημερομηνίας 23.04.
- Σε αυτήν αναφέρεται στο διάταγμα επικοινωνίας που βρισκόταν σε ισχύ προς όφελος του Κατηγορούμενου
- Δήλωσε ότι την επίδικη ημερομηνία ο Κατηγορούμενος 1 θα ασκούσε το δικαίωμα επικοινωνίας του. Από το παράθυρο του διαμερίσματός της είδε τον Κατηγορούμενο 1 να πηγαίνει με τα πόδια και να κάθεται στο αθλητικό πάρκο απέναντι από το σπίτι της. Η ίδια όταν πρόσεξε τον Κατηγορούμενο να κάθεται στο πάρκο ανέβηκε στην ταράτσα και τον παρακολουθούσε. Περί η ώρα 10:15 τον είδε που έφευγε με τα πόδια προς την οδό XXXXX, κατέβηκε από την πολυκατοικία και τον ακολούθησε. Ο Κατηγορούμενος μπήκε στην οδό XXXXX και τότε η ΜΚ2 τον είδε να εισέρχεται στο αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της μητέρας του με αριθμούς εγγραφής XXXXX92 και να αναχωρεί χωρίς να υπάρχει συνοδηγός στο όχημα. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε ότι ο λόγος που προέβαινε στις καταγγελίες δεν είναι γιατί παρακολουθούσε τον Κατηγορούμενο, αλλά διότι ο ίδιος τύχαινε να περνά από μπροστά της. Τέλος κατά τη δικάσιμο ημερομηνίας 17.01.2020 δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, ότι ο πρώτος Κατηγορούμενος στις 23.04.2017 ήταν κάτοχος μαθητικής άδειας οδήγησης και σε σχέση με την οδήγηση του επίδικου οχήματος δεν υπήρχε πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου που να τον καλύπτει. Οι Κατηγορούμενοι όταν κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να δώσουν οι ίδιοι μαρτυρία και κάλεσαν και έναν μάρτυρα προς υπεράσπισή τους. Πρώτος μάρτυρας προς Υπεράσπιση ήταν ο Κατηγορούμενος 1 ως ΜΥ
- Ο Κατηγορούμενος 1 υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεσή του, ημερομηνίας 06.05.
- Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι την επίδικη ημερομηνία, επειδή η σύζυγος του, ΜΚ2, έκανε συνέχεια παρακοές του διατάγματος επικοινωνίας, θεώρησε ορθότερο όπως αλλάξει το περιβάλλον επικοινωνίας με το να της προτείνει να μεταφέρει το ανήλικο τέκνο τους στο πάρκο για να περάσουν κάποιον χρόνο όλοι μαζί. Αρνήθηκε την υποβολή ότι οδήγησε το επίδικο όχημα την επίδικη ημερομηνία και δήλωσε ότι αναχώρησε πεζός από το πάρκο. Επόμενη μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν η Κατηγορούμενη 2 ως ΜΥ
- Η Κατηγορούμενη 2 υιοθέτησε την κατάθεσή της Τεκμήριο
- Κατά την αντεξέτασή της επέμεινε ότι η ίδια είναι νομοταγής πολίτης και ότι το επίδικο όχημα την επίδικη ημερομηνία βρισκόταν στο γκαράζ της οικίας της. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος 1 οδήγησε το επίδικο όχημα μεταξύ των ωρών 10:00 με 10:
- Επόμενη μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν η XXXXX Δρουσιώτη ως ΜΥ
- Η ΜΥ3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της την κατάθεσή της ημερομηνίας 10.05.2017, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Γ. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 23.04.2017 περί ώρα 09:55 μετέβη στην οικία της μητέρας του πρώτου Κατηγορούμενου και μετέφερε τον πρώτο Κατηγορούμενο με το όχημά της στο πάρκο του Αγίου Ανδρέα. Το αυτοκίνητο της μητέρα του Κατηγορούμενου το είδε να βρίσκεται στον χώρο στάθμευσης της οικίας της. Αφού άφησε τον Κατηγορούμενο 1 στο πάρκο απέναντι από την πολυκατοικία της ΜΚ2, η ίδια αναχώρησε. Ο Κατηγορούμενος 1 της ανέφερε ότι θα επιστρέψει με τα πόδια. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε ότι διατηρεί δεσμό με τον Κατηγορούμενο 1 και επέμεινε στη θέση της ότι την επίδικη ημερομηνία μετέφερε τον Κατηγορούμενο
- Αρνήθηκε την υποβολή ότι ισχυρίζεται τα πιο πάνω για να καλύψει τον Κατηγορούμενο
- Παραδεκτά Γεγονότα Αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι, γεγονός που δηλώνεται ως παραδεκτό αποτελεί όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο σε ουσιαστικό δεδομένο. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Ανδρέα κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 498 και Ihab Im Sbaih v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 188/2014, ημερομηνίας 17.7.2015. Συνεπώς, το Δικαστήριο εκλαμβάνει ως ουσιαστικά δεδομένα τα παραδεκτά γεγονότα, τα οποία δηλώθηκαν από τους συνηγόρους και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη τη φύση και τη διαδικαστική σημασία των παραδεκτών γεγονότων προχωρώ με αξιολόγηση της υπόλοιπης μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιόν μου. Αξιολόγηση μαρτυρίας. Όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα γίνεται με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω πλαίσιο έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Επιπλέον, σχετική είναι η απόφαση Βούτουνος Χαράλαμπος ν. Αστυνομίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 71, όπου υποδείχθηκε ότι είναι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα που τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης και όχι μόνο η εξωτερική εντύπωση που αυτός άφησε στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kadis v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:A202, Πολ. Έφεση 328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Διευκρινίζω, επίσης, ότι οι υποβολές των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλά μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ με αξιολόγηση της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ1 Ο ΜΚ1 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Παρά ταύτα η μαρτυρία του δεν μπορεί να διαφωτίσει τα επίδικα θέματα, αφού ο ίδιος δεν γνώριζε εξ ίδιας γνώσεως το κατά πόσο Ο Κατηγορούμενος 1 οδήγησε το επίδικο όχημα. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ2 Η ΜΚ2 ήταν η μόνη μάρτυρας που κατ΄ ισχυρισμόν είδε τον Κατηγορούμενο 1 να οδηγεί το επίδικο όχημα. Η μαρτυρία της επί του προκειμένου στερείται πειστικότητας. Συγκεκριμένα η θέση της ότι ακολούθησε τον Κατηγορούμενο και τον είδε να εισέρχεται και να οδηγεί το επίδικο όχημα δεν έχει επεξηγηθεί με την πρέπουσα σαφήνεια, ώστε να είναι πειστική. Συγκεκριμένα η αναφορά ότι η ΜΚ2 πρόλαβε να κατεβεί από την ταράτσα της πολυκατοικίας, να ακολουθήσει τον Κατηγορούμενο και να προλάβει να τον δει να εισέρχεται στ επίδικο όχημα είναι εξωπραγματική και υπερβολική. Θα ανέμενε κανείς πως η ΜΚ2 θα εξηγούσε την απόσταση και τον χρόνο που χρειάζεται κάποιος να διανύσει από το πάρκο μέχρι την οδό Βασιλέος Παύλου που κατ΄ ισχυρισμόν αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο 1 να εισέρχεται στο επίδικο όχημα και να οδηγεί. Η απουσία οποιασδήποτε διευκρίνησης σε σχέση με την απόσταση και τον χρόνο που χρειαζόταν η ΜΚ2, για να κατεβεί από την ταράτσα της πολυκατοικίας της και να κατευθυνθεί πεζή στο σημείο που κατ' ισχυρισμόν αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο 1 να εισέρχεται στο επίδικο όχημα, δεν επιτρέπει την αξιολόγηση της λογικότητας της εκδοχής της. Συνεπώς, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ακροσφαλές να βασισθεί στη μαρτυρία της ΜΚ 2 για την εξαγωγή ευρημάτων ως προς το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος οδήγησε το επίδικο όχημα. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ1 Η μαρτυρία του ΜΥ1 χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, σταθερότητα και πειστικότητα και η αξιοπιστία του δεν έχει κλονισθεί κατά την αντεξέταση. Τέλος η θέση του ότι δεν οδηγούσε το επίδικο όχημα δεν αντικρούεται από αντίθετη αξιόπιστη μαρτυρία. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ2 Σε σχέση με τη μαρτύρια της ΜΥ 2 παρατηρώ ότι αυτή χαρακτηρίζεται από ευθύτητα, ειλικρίνεια και σε κανένα σημείο δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση Επίσης, η μαρτυρία της δεν αντικρούεται από αντίθετη αξιόπιστη μαρτυρία. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ3 Η ΜΥ3 προκάλεσε επίσης θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρίας της χαρακτηρίζεται από συνοχή και σταθερότητα ενώ η μαρτυρία τα συνάδει με τη μαρτυρία των ΜΥ1 και ΜΥ2 και δεν αντικρούεται από αντίθετη μαρτυρία. Νομική πτυχή Στην υπό κρίση υπόθεση το βάρος απόδειξης της συνδρομής των συστατικών στοιχείων του επίδικου αδικήματος βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας αρχής, η οποία όφειλε να αποδείξει την υπόθεσή της στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η απόφαση Charitonos and others v. The Republic
(1971)2 CLR 40. Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκε ότι η αμφιβολία μπορεί να δημιουργηθεί είτε από τη μαρτυρία που υπάρχει είτε από την απουσία μαρτυρίας. Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Τούμπας ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να αθωωθεί και απαλλαγεί από την κατηγορία. Τονίζεται, περαιτέρω, ότι αποτελεί αξίωμα στο δικαιϊκό μας σύστημα ότι η απόδειξη κάθε στοιχείου που συγκροτεί την κατηγορία βαρύνει την κατηγορούσα αρχή και υποθέσεις αναφορικά με γεγονότα όσο εύλογες και να είναι δεν είναι επιτρεπτές. Κενά, αναφορικά με την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. Σχετική είναι η απόφαση Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363. Σχετικές, επίσης, είναι οι αποφάσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102 και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Περαιτέρω, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ηρακλέους ν. Δήμου Λεμεσού,
(1993)2 Α.Α.Δ. 410, αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη είναι η ενοχή του κατηγορουμένου που συνιστά τη βάση και το περιεχόμενό της εναντίον του κατηγορίας. Η αθωότητα του κατηγορουμένου δεν αποτελεί αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη. Όπως εύστοχα έχει υποδειχθεί από τη Νομολογία, η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης. Η πιο πάνω αρχή χαρακτηρίστηκε ως η πεμπτουσία της ποινικής δίκης στις πρόσφατες αποφάσεις ΧΧ ΧΧ ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 294/2018, ημερομηνίας 19.11.19 και Ε.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 231/2018, ημερομηνίας 19.11.
- Με γνώμονα τα πιο πάνω θα εξετάσω το κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεσή της στον απαιτούμενο βαθμό. Κοινό στοιχείο των τεσσάρων επίδικων αδικημάτων είναι το στοιχείο της οδήγησης ή της χρήσης του επίδικου οχήματος από τον Κατηγορούμενο
- Είναι προφανές ότι η έλλειψη αξιόπιστης μαρτυρίας σε σχέση με το ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε ή χρησιμοποίησε την επίδικη ημερομηνία το επίδικο όχημα, δεν επιτρέπει την καταδίκη σε οποιαδήποτε εκ των επίδικων κατηγοριών. Επομένως, οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις εναντίον τους κατηγορίες. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου , Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο