← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Γιάλλουρου, Αρ. Υπόθεσης: 16924/19, 8/4/2020

Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Γιάλλουρου, Αρ. Υπόθεσης: 16924/19, 8/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16924/19 Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας Κατηγορούσας Αρχής ν. XXXXX Γιάλλουρου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 08 Απριλίου, 2020 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Θεοδότου Για τον Κατηγορούμενο : κ. Μιχαήλ. Κατηγορούμενος : Παρών. Απόφαση Εισαγωγή Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία κατηγορία σε σχέση με αλόγιστη ή απερίσκεπτη ή επικίνδυνη οδήγηση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος στις 24.09.2018 στον Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX54 επικίνδυνα ή απερίσκεπτα για το κοινό. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ενώ δηλώθηκαν ταυτόχρονα και παραδεκτά γεγονότα. Συγκεκριμένα κατά τη δικάσιμο, ημερομηνίας 17.02.2020, δηλώθηκε ότι την επίδικη ημερομηνία το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος με αριθμούς XXXXX54 σε κάποιο στάδιο προπορευόταν του οχήματος στο οποίο επέβαινε ο ΜΚ

  1. Πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο XXXXX Ιωαννίδης ΜΚ
  2. Ο ΜΚ 1 κατάθεσε ως Έγγραφο Α στη διαδικασία αντίγραφο της κατάθεσής του, ημερομηνίας 24.09.
  3. Δήλωσε, επίσης, ότι κατά τη διάρκεια του επεισοδίου φωτογράφισε το προπορευόμενό του όχημα και η σχετική φωτογραφία κατατέθηκε Τεκμήριο
  4. Ο ΜΚ 1 προσδιόρισε ότι στην αρχή του επεισοδίου το όχημα στο οποίο επέβαινε βρισκόταν στον κυκλικό κόμβο Πηλακούτα, ερχόμενο από τον κυκλικό κόμβο του νοσοκομείου, με σκοπό να κατευθυνθεί προς Άγιο Δομέτιο. Όταν εξήλθαν από τον κυκλικό κόμβο αντιλήφθηκε ένα όχημα να τους προσπερνά. Ανέφερε ότι οι ίδιοι βρίσκονταν στην κανονική λωρίδα για να κατευθυνθούν δεξιά και το όχημα τους προσπέρασε από αριστερά. Το εν λόγω όχημα συνέχιζε να κάνει ελιγμούς και να προσπερνά. Όταν έφτασαν στον αυτοκινητόδρομο έλαβε τη σχετική φωτογραφία, Τεκμήριο
  5. Προσδιόρισε ότι το όχημα του Κατηγορούμενου ήταν αριστερά τους και τους προσπέρασε κάνοντας ζιγκ‑ζαγκ. Ανέφερε επίσης ότι βρέθηκε από αριστερά να έρθει δεξιά και ακολούθως μπροστά τους. Φρέναρε επίσης τρεις, τέσσερις φορές απότομα. Τα υπόλοιπα οχήματα κόρναραν και περνούσαν με μεγάλη ταχύτητα από δίπλα τους. Εξήγησε ότι στο σημείο υπήρχαν δύο λωρίδες. Τα άλλα οχήματα περνούσαν από τη δεξιά τους λωρίδα. Ανέφερε επιπρόσθετα ότι στον κυκλικό κόμβο πήγαιναν μαζί και ο Κατηγορούμενος επιτάχυνε. Σε κάποιο στάδιο βρέθηκαν μαζί στον δρόμο στα φώτα του ΑΠΟΕΛ. Εκείνην τη στιγμή ο Κατηγορούμενος προέβη σε έναν απότομο ελιγμό. Κατά την αντεξέτασή του κατατέθηκε αεροφωτογραφία ληφθείσα από την εφαρμογή Google Maps ως Τεκμήριο
  6. Ανέφερε, επίσης, ότι στον κυκλικό κόμβο κρατούσαν τη δεξιά λωρίδα και ο Κατηγορούμενος την αριστερή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το όχημά τους εντός του κυκλικού κόμβου. Σε ερώτηση όμως αν προπορευόταν όταν εισήλθαν στον δρόμο μετά τον κυκλικό κόμβο, απάντησε ότι δεν προπορευόταν το όχημα του Κατηγορούμενου και ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος έκανε "προσπέραση." Ισχυρίστηκε παράλληλα ότι δεν τους προσπέρασε ολόκληρο το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου στο σημείο πριν την έξοδο. Ακολούθως συμφώνησε ότι η δεξιά λωρίδα σε κάποιο στάδιο τελειώνει και μετατρέπεται σε νησίδα. Αρνήθηκε, όμως, ότι προσπάθησαν να περάσουν τον Κατηγορούμενο και να μπουν μπροστά του. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι προσπάθησαν να προσπεράσουν τον Κατηγορούμενο στο σημείο που τελειώνει η δεξιά λωρίδα και ενώνεται με την αριστερή. Αντίθετα ισχυρίστηκε ότι ήταν ο Κατηγορούμενος που προσπάθησε να τους προσπεράσει από αριστερά. Δέχτηκε ότι πιθανόν όταν βρίσκονταν πίσω από το όχημα του Κατηγορούμενου να κόρναραν. Επέμεινε ότι ουδέποτε προσπέρασαν το όχημα του Κατηγορούμενου. Δέχτηκε παράλληλα ότι ακολουθούσαν το όχημα του Κατηγορούμενου μέχρι τα φώτα Καλησπέρα τα οποία είναι ένα χιλιόμετρο μετά το σημείο του κυκλικού κόμβου. Αρνήθηκε όμως την υποβολή ότι καταδίωκαν το όχημα του Κατηγορούμενου. Επόμενη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η κυρία Στέφανη Κατσαντώνη ως ΜΚ
  7. Η μάρτυρας κατάθεσε την κατάθεσή της ημερομηνίας 24.09.2018 ως Έγγραφο Β. Η ΜΚ 2 ήταν η οδηγός του οχήματος στο οποίο επέβαινε ο ΜΚ
  8. Στην κατάθεσή της ανέφερε ότι την επίδικη ημερομηνία οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX
  9. Προσδιόρισε ότι στον κυκλικό κόμβο η ίδια κρατούσε την αριστερή λωρίδα με σκοπό να πάει προς τα φώτα του Καλησπέρα. Ενώ βρισκόταν εντός του κυκλικού κόμβου, αντιλήφθηκε ένα άσπρο βαν να προβαίνει σε επικίνδυνου ελιγμούς. Αντιλήφθηκε το εν λόγω βαν να προσπερνά το από τα αριστερά το διπλανό της όχημα. Ακολούθως στο σημείο της εξόδου προς Λευκωσία το εν λόγω βαν μπήκε ξαφνικά μπροστά της και να της απέκοψε την πορεία της στο στάδιο που επιχειρούσε να εισέλθει στον αυτοκινητόδρομο. Την στιγμή που αντιλήφθηκε ότι την προσπερνούσε πάνω στη νησίδα, η ίδια άναψε τα φώτα της και κόρναρε. Το προπορευόμενο βαν συνέχισε να φρενάρει μέχρι τα φώτα Καλησπέρα. Όταν ο δρόμος έγινε διπλής λωρίδας άλλαξε λωρίδα για να τον προσπεράσει. Τότε άλλαξε και το προπορευόμενό της όχημα λωρίδα και προπορευόταν και δεν την άφηνε να τον προσπεράσει μέχρι τα φώτα του Hilton. Εξήγησε ότι όταν το προπορευόμενο όχημα δεν την άφηνε να προσπεράσει, η ίδια κόρναρε και άναβε τα φώτα. Κατά την αντεξέτασή της αρνήθηκε την υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε την αριστερή λωρίδα και η ίδια τη δεξιά. Ανέφερε ότι προηγουμένως ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το όχημα που την ακολουθούσε. Ανέφερε επίσης, ότι το όχημά της το προσπέρασε, όταν κινείτο στο ανήφορο προς τα φώτα Καλησπέρα. Επίσης, κατά την αντεξέτασή της επέμεινε ότι μέχρι τη στιγμή που έφτασαν το ανήφορο δεν υπήρχε όχημα δίπλα της. Δέχτηκε ακολούθως ότι από τη στιγμή που βγήκαν στον αυτοκινητόδρομο ο Κατηγορούμενος προπορευόταν και η ίδια ακολουθούσε κορνάροντας και ανάβοντας τα φώτα. Ακολούθως σε υποβολή ότι στα φώτα του Καλησπέρα ο Κατηγορούμενος άλλαξε λωρίδα για να τους αποφύγει, απάντησε ότι δεν θυμόταν αν άλλαξε λωρίδα ο Κατηγορούμενος, αλλά θυμόταν ότι μετά δεν την άφηνε την ίδια να αλλάξει λωρίδα. Ο Κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ο ίδιος ένορκη μαρτυρία. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο Κατηγορούμενος κατάθεσε την κατάθεσή του, ημερομηνίας 09.05.2019, ως Έγγραφο Γ. Σύμφωνα με τον ίδιο την επίδικη ημερομηνία κινείτο προς το κέντρο για να πληρωθεί από κάποιαν πελάτιδά του. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι τους παραπονούμενους τους είδε μετά τον κυκλικό κόμβο στην οδό Καλαμών. Προσδιόρισε ότι στην οδό Καλαμών υπάρχουν δύο λωρίδες προτού γίνει μια για είσοδο στον αυτοκινητόδρομο. Στα μέσα περίπου της διαδρομής είδε από το δεξί καθρεφτάκι του το όχημα των παραπονουμένων. Ο ίδιος δήλωσε ότι κινείτο από τον κυκλικό κόμβο προς τα φώτα Καλησπέρα. Επίσης διαφώνησε ότι η παραπονούμενη βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα, δίπλα της ένα άλλο όχημα και ο ίδιος βρισκόταν πίσω από το διπλανό όχημα της παραπονούμενης. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι μπήκε βιαστικά στη λωρίδα της παραπονούμενης. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι ανάγκασε το αυτοκίνητο της παραπονούμενης να ελαττώσει ώστε να μην χτυπήσουν. Ανέφερε σχετικά ότι το αυτοκίνητο της παραπονούμενης ποτέ δεν προπορεύθηκε του δικού του. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι ξεκινούσε και σταματούσε απότομα. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι στα φώτα του ΑΠΟΕΛ έκανε έναν επικίνδυνο ελιγμό. Επέμεινε ότι ο ίδιος δεν είχε λόγο να αυξομειώσει ταχύτητα και κρατούσε κανονικά την πορεία του. Εισηγήσεις των διαδίκων Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προώθησαν ο κάθε ένας τη θέση του. Έχω υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των διαδίκων και θα γίνει αναφορά σε αυτές κατωτέρω όπου κριθεί σκόπιμο. Αξιολόγηση μαρτυρίας. Όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα γίνεται με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω πλαίσιο έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Επιπλέον, σχετική είναι η απόφαση Βούτουνος Χαράλαμπος ν. Αστυνομίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 71, όπου υποδείχθηκε ότι είναι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα που τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης και όχι μόνο η εξωτερική εντύπωση που αυτός άφησε στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kadis v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:A202, Πολ. Έφεση 328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Διευκρινίζω, επίσης, ότι οι υποβολές των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλά μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ.
  1. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ με αξιολόγηση της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ1 Ο ΜΚ1 δεν προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από υπερβολές και δεν συνάδει με το σύνολο της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Συγκεκριμένα, η μαρτυρία του ΜΚ1 συγκρούεται με τη μαρτυρία της ΜΚ2, γεγονός που επηρεάζει αναπόφευκτα την αξιοπιστία του μάρτυρα. Σημειώνεται ότι ο ΜΚ1 ήταν συνοδηγός στο όχημα που οδηγούσε η ΜΚ2 και ως εκ τούτου οι αντιφάσεις στη μαρτυρία των δύο μαρτύρων επηρεάζουν την αξιοπιστία αυτών. Επί του προκειμένου, ο ΜΚ1 επέμεινε ότι κατά τον επίδικο χρόνο κρατούσαν τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και ο Κατηγορούμενος την αριστερή. Η πιο πάνω θέση συγκρούεται και έρχεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία της ΜΚ2, η οποία επέμεινε ότι ο Κατηγορούμενος τους προσπέρασε από τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Επιπρόσθετα, η μαρτυρία του ΜΚ1 παρουσιάζει αντιφάσεις. Συγκεκριμένα, ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το όχημα στο οποίο επέβαινε εντός του κυκλικού κόμβου, ακολούθως ανέφερε ότι τελικά ο Κατηγορούμενος δεν τους προσπέρασε εντός του κυκλικού κόμβου. Ακολούθως περιόρισε την αναφορά του στο ότι τους προσπέρασε μέρος του οχήματος του Κατηγορουμένου. Η προβολή τριών διαφορετικών θέσεων σε σχέση με τα πρωτογενή γεγονότα της υπόθεσης, αποδυναμώνει αναπόφευκτα την αξιοπιστία της εκδοχής του μάρτυρα. Συνεπώς, κρίνω ότι είναι ακροσφαλές να βασισθώ στη μαρτυρία του ΜΚ1 για την εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ2 Ούτε η ΜΚ2 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία της παρουσιάζει έλλειψη συνοχής και πειστικότητας. Η εκδοχή που προώθησε η ίδια ήταν ότι κρατούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και ο Κατηγορούμενος την προσπέρασε από την δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Η πιο πάνω εκδοχή, όμως, συγκρούεται με την εκδοχή που προώθησε ο ΜΚ
  2. Επιπλέον, η εκδοχή της επί των επιδίκων γεγονότων παρουσιάζει αντιφάσεις και στερείται συνοχής και πειστικότητας. Συγκεκριμένα, ενώ η ΜΚ2 στην κατάθεσή της, Έγγραφο Β, ανέφερε ότι αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο να προσπερνά το διπλανό της αυτοκίνητο, κατά την αντεξέτασή της δήλωσε ότι ο Κατηγορούμενος προσπέρασε κάποιο όχημα που την ακολουθούσε και επέμεινε ότι δίπλα της δεν υπήρχε άλλο όχημα. Επιπλέον, ενώ στην κατάθεσή, της έγγραφο Β, δήλωσε ότι ο Κατηγορούμενος την προσπέρασε αποκόπτοντας της τον δρόμο στο σημείο της εξόδου προς Λευκωσία, στην αντεξέτασή της ανέφερε την προσπέρασε τελικά, όταν τα δύο οχήματα βρίσκονταν στο ανήφορο που οδηγεί στα φώτα του Καλησπέρα. Η προβολή αντικρουόμενων και διαφορετικών θέσεων σε σχέση με ουσιώδη ζητήματα που άπτονται της οδικής συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου, αποδυναμώνει αναπόφευκτα την εκδοχή της ΜΚ
  3. Επιπρόσθετα, το γεγονός ότι η ΜΚ2 προέβαλε διαφορετική εκδοχή από τον ΜΚ1, συνεπιβάτη του οχήματός της, είναι ζήτημα το οποίο επηρεάζει και την αξιοπιστία της ΜΚ2, αφού είναι λογικά αδύνατο δύο συνεπιβάτες να προβάλουν δύο διαφορετικές εκδοχές επί των γεγονότων. Το πιο πάνω επηρεάζει συνολικά την αξιοπιστία της εκδοχής της ΜΚ
  4. Τα πιο πάνω καθιστούν ακροσφαλές για το Δικαστήριο να βασιστεί στη μαρτυρία της για την εξαγωγή ευρημάτων σε σχέση με την οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατηγορουμένου Στον αντίποδα, ο ΜΥ1 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και σταθερότητα και δεν αντικρούεται από αντίθετη αξιόπιστη μαρτυρία. Ευρήματα Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και τα ενώπιόν μου παραδεκτά γεγονότα, προχωρώ στη διατύπωση ευρημάτων ως προς τα πρωτογενή γεγονότα της υπόθεσης. Ο Κατηγορούμενος στις 24.09.2018 στον Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX54 στην οδό Καλαμών, κινούμενος προς τον κυκλικό κόμβο με σκοπό να κατευθυνθεί προς τη Λευκωσία. Στην οδό Καλαμών υπάρχουν δύο λωρίδες κυκλοφορίας, οι οποίες συγχωνεύονται σε μια. Ο Κατηγορούμενος, όταν κινείτο από τον κυκλικό κόμβο Καλαμών προς τα φώτα Καλησπέρα, αντιλήφθηκε ότι τον ακολουθούσε ένα όχημα χρώματος άσπρου, το οποίο επιδίωξε να τον προσπεράσει. Το εν λόγω όχημα παρέμεινε πίσω του, δεν τον προσπέρασε και ακολούθως κόρναρε συνεχώς και αναβόσβηνε τα φώτα του. Νομική Πτυχή Στην υπό κρίση υπόθεση το βάρος απόδειξης της συνδρομής των συστατικών στοιχείων του επίδικου αδικήματος βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας αρχής, η οποία όφειλε να αποδείξει την υπόθεσή της στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η απόφαση Charitonos and others v. The Republic
(1971)2 CLR 40. Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκε ότι η αμφιβολία μπορεί να δημιουργηθεί είτε από τη μαρτυρία που υπάρχει είτε από την απουσία μαρτυρίας. Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Τούμπας ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να αθωωθεί και απαλλαγεί από την κατηγορία. Τονίζεται, περαιτέρω, ότι αποτελεί αξίωμα στο δικαιϊκό μας σύστημα ότι η απόδειξη κάθε στοιχείου που συγκροτεί την κατηγορία βαρύνει την κατηγορούσα αρχή και υποθέσεις αναφορικά με γεγονότα όσο εύλογες και να είναι δεν είναι επιτρεπτές. Κενά, αναφορικά με την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. Σχετική είναι η απόφαση Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363. Σχετικές, επίσης, είναι οι αποφάσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102 και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Περαιτέρω, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ηρακλέους ν. Δήμου Λεμεσού,
(1993)2 Α.Α.Δ. 410, αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη είναι η ενοχή του κατηγορουμένου που συνιστά τη βάση και το περιεχόμενό της εναντίον του κατηγορίας. Η αθωότητα του κατηγορουμένου δεν αποτελεί αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη. Όπως εύστοχα έχει υποδειχθεί από τη Νομολογία, η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης. Η πιο πάνω αρχή χαρακτηρίστηκε ως η πεμπτουσία της ποινικής δίκης στις πρόσφατες αποφάσεις ΧΧ ΧΧ ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 294/2018, ημερομηνίας 19.11.19 και Ε.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 231/2018, ημερομηνίας 19.11.2019. Με γνώμονα τα πιο πάνω θα εξετάσω το κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεσή της στον απαιτούμενο βαθμό. Το επίδικο αδίκημα ερείδεται επί του άρθρου 7 του περί μηχανοκίνητων οχημάτων και τροχαίας κίνησης Νόμου, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινός οδού αλογίστως, απερισκέπτως ή επικινδύνως διά το κοινόν, λαμβανομένων υπ' όψιν πασών των περιστάσεων, ιδία δε της φύσεως, της καταστάσεως και της χρήσεως της οδού, ως και του όγκου της τροχαίας, ήτις πραγματικώς υπάρχει κατά τον δεδομένον χρόνον ή ήτις ευλόγως θα ανεμένετο να υπάρχη κατά τον εν λόγω χρόνον επί της οδού ταύτης, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον τα δύο έτη ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1500 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Από το λεκτικό της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης προκύπτει ότι συστατικό στοιχείο του επίδικου αδικήματος είναι η αλόγιστη, επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση. Συνεπώς, αναδύεται η ανάγκη να εξεταστεί η έννοια των πιο πάνω όρων. Ως προς την ερμηνεία των όρων απερίσκεπτη και επικίνδυνη οδήγηση διαφωτιστική είναι η απόφαση Πέτρου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 233, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «σε σχέση με επικίνδυνη οδήγηση, σύμφωνα με τη νομολογία, απαιτείται τουλάχιστο απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους (fault) εκ μέρους του οδηγού. Στην Αγγλική υπόθεση R. v. Gosney [1971] 55 Cr. App.R. 502 σε σχέση με κατηγορία επικίνδυνης οδήγησης αναφέρεται ότι: "fault certainly does not necessarily involve deliberate misconduct or recklessness or intention to drive in a manner inconsistent with proper standards or driving ... Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of the driving and to the relevant circumstances of the case." 'Οσον αφορά την έννοια της απερίσκεπτης (reckless) οδήγησης σχετική είναι η απόφαση R. v. Lawrence [1981] 1 All Ε.R. 974, όπου αποφασίστηκε ότι ένα στοιχείο του αδικήματος της απερίσκεπτης οδήγησης είναι η πρόθεση (mens rea) με την έννοια ότι τέτοια πρόθεση είναι εκείνη σύμφωνα με την οποία ένας οδηγός ο οποίος πριν αρχίσει να οδηγά με τρόπο που περιέχει καθαρό και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης ή άλλης ζημιάς παραλείπει να λάβει υπόψη μιά τέτοια πιθανότητα ή την αγνοεί και αποφασίζει να διακινδυνεύσει οδηγώντας με αυτό τον τρόπο. (Δέστε και R. v. Caldwell [1981] 1 All E.R. 961).» Σχετική, επίσης, είναι και η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός
(2001)2 Α.Α.Δ. 18. Επιπρόσθετα, ως προς την έννοια των όρων αλόγιστη και απερίσκεπτη οδήγηση διαφωτιστικά είναι τα όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2020, κεφάλαιο 32 - Motor Vehicle Offences, παράγραφος 32-52, υπό τον τίτλο Meaning of careless, or inconsiderate driving. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα: «person is to be regarded as driving without due care and attention if (and only if) the way he drives falls below what would be expected of a competent and careful driver.
(3)In determining for the purposes of subsection
(2)above what would be expected of a careful and competent driver in a particular case, regard shall be had not only to the circumstances of which he could be expected to be aware but also to any circumstances shown to have been within the knowledge of the accused.
(4)A person is to be regarded as driving without reasonable consideration for other persons only if those other persons are inconvenienced by his driving.» Περαιτέρω, στο ίδιο σύγγραμμα στην παράγραφο 32-55, καταγράφονται τα ακόλουθα ως προς τι πρέπει να αποδειχθεί σε σχέση με την κατηγορία της αλόγιστης οδήγησης: «On a charge of driving without reasonable consideration the question at issue is whether other road users were actually inconvenienced by the inconsiderate driving of the defendant: Dilks v Bowman-Shaw [1981] R.T.R. 4, DC. » Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι για την απόδειξη της αλόγιστης ή απερίσκεπτης οδήγησης θα πρέπει να αποδειχθεί ότι προκλήθηκε κάποια δυσχέρεια στους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου. Επιπρόσθετα, στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice (ανωτέρω) στην παράγραφο 32- καταγράφονται τα ακόλουθα, ως προς την έννοια του όρου επικίνδυνη οδήγηση : "dangerous" refers to danger either of injury to any person or of serious damage to property; and in determining for the purposes of those subsections what would be expected of, or obvious to, a competen and careful driver in a particular case, regard shall be had not only to the circumstances of which he could be expected to be aware but also to any circumstances shown to have been within the knowledge of the accused.» Στην υπό κρίση υπόθεση δεν υφίσταται μαρτυρία ότι η οδήγηση του Κατηγορουμένου ενέπιπτε στον όρο της επικίνδυνης ή αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης ως έχει προσδιοριστεί ανωτέρω. Αντίθετα η μαρτυρία που έχει προσφερθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και αξιολογήθηκε πιο πάνω, ένεκα των αλληλοαντικρουόμενων εκδόχων των δύο μαρτύρων κατηγόριας, οι οποίοι ήταν συνεπιβάτες, αφήνει τουλάχιστον υποβόσκουσα αμφιβολία ως προς τα γεγονότα που συγκροτούν και υποστηλώνουν την κατηγορία εναντίον του Κατηγορουμένου. Επομένως, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της στο αναγκαίο επίπεδο. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. [Υπ.] ............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.