KUNSTLER SPORTS LTD ν. ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ, Αρ. Υπόθεσης:2420/2015, 29/5/2020

(1). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος την 13/08/14 εξέδωσε τις ακόλουθες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 10/9/2014, 26/09/14, 14/08/14, 18/12/14, 19/12/14, αντιστοίχως, για το ποσό των €5.000 για κάθε έκαστη επιταγή, πλην της 4ης επιταγής η οποία εκδόθηκε για το πόσο των € 17.261, 60 και της 5ης επιταγής η οποία εκδόθηκε για το ποσό των των €11.393, 29. Οι εν λόγω επιταγές εκδόθηκαν επ' ονόματι της παραπονούμενης και όταν εμφανίστηκαν κατά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστησαν πληρωτέες στην τράπεζα από την οποία εκδόθηκαν δεν εξοφλήθηκαν και επιστράφηκαν πίσω με την ένδειξη "να παρουσιαστούν ξανά‑ανεπαρκή υπόλοιπα" και ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να εξοφλήσει αυτές μέσα σε 15 μέρες από την παρουσίαση τους. Ο κατηγορούμενος δήλωσε τη μη παραδοχή του στις κατηγορίες του αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου η παρούσα υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι η παραπονούμενη, ιδιωτική εταιρεία δέοντως εγγεγραμμένη, ασχολείται με την εισαγωγή αθλητικών ειδών ένδυσης και υπόδησης αθλοπαιδιών. Τα προϊόντα που εισάγει η παραπονούμενη διατίθενται χονδρικώς σε μεταπωλητές αλλά και λιανικών μέσω των τριών καταστημάτων που διαθέτει. Στα πλαίσια των εργασιών της η παραπονούμενη είχε επαγγελματική συνεργασία με την εταιρεία Miltos Sports Ltd (στο εξής η «Miltos»). Στα πλαίσια αυτά η παραπονούμενη άνοιξε σχετική κατάσταση λογαριασμού στην οποία καταχωρούσε διάφορες πιστώσεις και πληρωμές που προέβαινε η εν λόγω εταιρεία. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες, την XXXXX Κοντεμενιώτη (Μ.Κ. 1) υπεύθυνη λογιστηρίου της παραπονούμενης και τον XXXXX Βιολάρη (Μ.Κ. 2) τραπεζικό λειτουργό στην Τράπεζα Κύπρου. Κατατέθηκαν συνολικά και 16 Τεκμήρια. Αφού το Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση του, κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία με βάση το Άρθρο 74

(1)(Β) του Κεφαλαίου 155 ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε στην επόμενη δικάσιμο και ως εκ τούτου το Δικστήριο, με βάση ενδιάμεση απόφαση, συνέχισε την ακροαματική διαδικασία, στη βάση του Άρθρου 89

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, κεφάλαιο 155, στην απουσία του. Η υπεράσπιση δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά και κρίνω ότι δεν είναι σκόπιμη η λεπτομερής παράθεση της στα πλαίσια σύνταξης της παρούσας απόφασης. Σε κάθε όμως περίπτωση το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας έχει μελετηθεί με προσοχή και έχει ληφθεί δεόντως υπόψη. Η Μ.Κ. 1 υιοθέτησε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της γραπτή της δήλωση (Τεκμήριο 1). Ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι στα πλαίσια της μεταξύ των μερών επαγγελματικής συνεργασίας, η οποία ξεκίνησε το 2009, οι οποιεσδήποτε πιστώσεις και πληρωμές, ως αυτές εμφαίνονται στη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 5), γίνονταν με οδηγίες και εντολές του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος τους ενημέρωσε ότι είχε 2 καταστήματα πώλησης αθλητικών ειδών στα οποία πωλούσε, μεταξύ άλλων, τα προϊόντα που αγόραζε από την παραπονούμενη. Στα πλαίσια της συνεργασίας τους ο κατηγορούμενος επισκεπτόταν τα γραφεία της παραπονούμενης όπου, αφού έβλεπε τα σχετικά δείγματα, προέβαινε και στις σχετικές παραγγελίες υπόγράφοντας σχετικό δελτίο. Το έτος 2014 η παραπονούμενη ειδοποίησε τον κατηγορούμενο ότι η Miltos καθυστερούσε να εξοφλήσει τα εκδοθέντα τιμολόγια της. Τον Αύγουστο του 2003 ο κατηγορούμενος προέβη σε παραγγελίες προϊόντων τα οποία θα παραλάμβανε τον Ιούνιο του

1. Η παραπονούμενη, αν και προέβη στην παραγγελία των προϊόντων, ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι προτού παραλάβει τη νέα παραγγελία θα έπρεπε να εξοφλήσει τα οφειλόμενα χρέη ειδάλλως αυτή δεν θα παραδιδόταν. Ο κατηγορούμενος υποσχόμενος ότι θα πληρώσει τα οφειλόμενα ποσά πρότεινε όπως εγγυηθεί ο ίδιος προσωπικά όσο και ο αδελφός του (Τεκμήριο 6), το κάθε οφειλόμενο ποσό της Miltos στην παραπονούμενη. Η εγγυητική εκδόθηκε και δόθηκε με αντάλλαγμα να παραληφθούν τα εμπορεύματα που Miltos παρήγγειλε προς την παραπονούμενη. Ο κατηγορούμενος όμως δεν φάνηκε συνεπής στις υποχρεώσεις του ακόμη και μετά που παρέλαβε τα προϊόντα και πρότεινε προς τον σκοπό αυτόν να εκδώσει τις επίδικες επιταγές. Στις 13/8/2014 προσήλθε προσωπικά ο ίδιος στα γραφεία της παραπονούμενης όπου εξέδωσε τις επίδικες επιταγές (Τεκμήρια 7, 8, 9, 10 και 11) και ακολούθως τις της παρέδωσε. Στην παρουσία της ο κατηγορούμενος συμπλήρωσε τα ποσά που αναγράφονται σε αυτές και τις υπόγραψε ενώ ημερομηνία πληρωμής είχε τοποθετήσει μόνο στην επιταγή Τεκμήριο
2. Για τις υπόλοιπες τέσσερις επιταγές ο ίδιος της ανάφερε ότι θα την ενημέρωνε αργότερα για την ημερομηνία πληρωμής τους. Την επόμενη μέρα η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε την επιταγή (Τεκμήριο 7) η οποία επιστράφηκε πίσω με την ένδειξη ανεπαρκή υπόλοιπα. Επικοινώνησε ακολούθως με τον κατηγορούμενο αναφέρονταν της να την καταθέσει εκ νέου, διαβεβαιώνοντας της ότι θα τιμηθεί. Επίσης της ανάφερε να συμπληρώσει τις υπόλοιπες ημερομηνίες πληρωμής επί των επίδικων επιταγών ως αυτές αναφέρονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 2 έως και
3. Όλες οι επιταγές επιστράφηκαν απλήρωτες με την ένδειξη ανεπαρκή υπόλοιπα και ο κατηγορούμενος υποσχόταν ότι θα τις εξοφλούσε. Στην παρουσία της Κατηγορούμενος επισκέφθηκε τον διευθυντή της παραπονούμενης τον Ιανουάριο του 15 ζητώντας πίστωση χρόνου για εξόφληση τους. Η παραπονούμενη στα πλαίσια αυτά καταχώρησε και πολιτική αγωγή εναντίον της Miltos του κατηγορούμενου κα του αδελφού του εκδίδοντας και σχετική απόφαση (Τεκμήριο 14). Μέχρι και σήμερα επιβεβαίωσε ότι οι επιταγές δεν έχουν πληρωθεί. Αντεξεταζόμενη επιβεβαίωσε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν αξιωματούχος της Miltos γιατί ο ίδιος ήταν κυβερνητικός υπάλληλος, εμφανιζόταν όμως δε ως αντιπρόσωπος της εν λόγω εταιρείας εφόσον αυτός αφενός προέβαινε στις πληρωμές και αφετέρου στις σχετικές παραγγελίες εκ μέρους της. Επανέλαβε ότι τα εμπορεύματα τα οποία παραγγέλθηκαν από την εταιρεία Miltos το 2013, παραδόθηκαν σε αυτήν το 2014 και προς εξόφληση του υπόλοιπου της Miltos εκδόθηκαν και οι επίδικες επιταγές. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ο κατηγορούμενος δεν υπέγραψε οποιανδήποτε εγγύηση εφόσον υπέγραψε στην παρουσία της. Αρνήθηκε επίσης κατηγορηματικά ότι ο κατηγορούμενος δεν εξέδωσε και δεν της παρέδωσε οποιεσδήποτε επιταγές ούτε και υπέγραψε μπροστά της αυτές. Ο Μ.Κ. 2 ανάφερε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στην Ευρύχου. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο προσωπικά εφόσον ο ίδιος διατηρούσε λογαριασμό στο εν λόγω υποκατάστημα. Προσκόμισε σχετική κατάσταση του εν λόγω λογαριασμού (Τεκμήριο 15) για την περίοδο από 1/1/14 μέχρι 31/12/
4. Ο λογαριασμός ανοίχθηκε στις 20/9/13 και κατά το άνοιγμα του λογαριασμού δόθηκε και στον Κατηγορούμενο βιβλιάριο επιταγών. Κατέθεσε, περαιτέρω, δείγμα υπογραφών του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 16). Επιβεβαίωσε ότι στις επίδικες επιταγές υπάρχει η υπογραφή του κατηγορούμενου συγκρίνοντας το δείγμα που η τράπεζα έχει στην κατοχή της με αυτό που φαίνεται επί των επιταγών. Επιβεβαίωσε περαιτέρω ότι οι επίδικες επιταγές έχουν εκδοθεί από τον λογαριασμό του Κατηγορούμενου και δεν έχουν τιμηθεί λόγω του ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα στο λογαριασμό του. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε τον λόγο για τον οποίο δεν τιμήθηκαν οι επίδικες επιταγές και ανάφερε ερωτώμενος σχετικά ότι ο λόγος που ο λογαριασμός του κατηγορούμενου δεν μπήκε στο ΚΑΠ ήταν γιατί κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν πληρούσε τα κριτήρια. Επιβεβαίωσε όμως ότι ο λογαριασμός του κατηγορούμενου παγοποιήθηκε στις 27/2/15 μετά την κατάθεση της τελευταίας επίδικης επιταγής. Επιβεβαίωσε ότι δικαίωμα να υπογράφουν επιταγές από τον λογαριασμό του κατηγορούμενου είχαν ένας εκ των δύο, δηλαδή είτε ο κατηγορούμενος είτε κάποια XXXXX Μιλτιάδους. Επιβεβαίωσε ότι ο εν λόγω λογαριασμός δεν ήταν λογαριασμός παρατραβήγματος, μπορούσε όμως σε ορισμένες περιπτώσεις η τράπεζα να επέτρεπε, σε συνεννόηση πάντοτε με τον κατηγορούμενο, κάποιες μικρές υπερβάσεις ποσών οι οποίες καλύπτονταν την επόμενη μέρα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Αγορεύοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας Αρχής ότι από την ενώπιον του τεθείσα μαρτυρία έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο. Από την άλλη ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου ότι η παρούσα ποινική υπόθεση έχει εγερθεί καταχρηστικά εφόσον για το ίδιο ποσό που αναγράφεται στις επίδικες επιταγές έχει εκδοθεί πολιτική απόφαση τόσο εναντίον της εταιρείας όσο εναντίον του κατηγορούμενου. Περαιτέρω ήταν η θέση του ότι για την έκδοση των επίδικων επιταγών δεν δόθηκε οποιοδήποτε νόμιμο αντάλλαγμα από την Παραπονούμενη και συνεπώς στη βάση των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να απαλλαχθεί και αθωωθεί από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Η αξιολόγησή τους θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119, Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614, νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1Α.Α.Δ. 820, C&Α Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Για παράδειγμα, ως συνάγεται από τις πιο πάνω αποφάσεις, σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν, μεταξύ άλλων, τα λεγόμενά του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο, η πηγή των γνώσεων του στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, η σαφήνεια των απαντήσεων του και η αληθοφάνεια της εκδοχής του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα όσα κατάθεσε. Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων (Κουδουνάρης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Επίσης το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητά της είτε μέρος της (Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266). Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ να αξιοποιήσω τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τόσο της Μ.Κ. 1 όσο και του Μ.Κ. 2 στην ολότητα της, εφόσον αυτή είναι αληθοφανής και έχει λογική συνοχή. Ήταν βέβαιοι για αυτά για τα οποία κατέθεταν και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι προσήλθαν στο Δικαστήριο να αναφέρουν την αλήθεια και αυτό έπραξαν. Η δε μαρτυρία τους υποστηρίζεται πλήρως από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια. Παρά την αντεξέταση τους παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους και δεν περιέπεσαν σε οποιανδήποτε αντίφαση η οποία θα ήταν ικανή ώστε να ανατρέψει τη θετική εικόνα που το Δικαστήριο αποκόμισε για αυτούς. Περαιτέρω, προσήλθαν στο Δικαστήριο να αναφέρουν τα όσα οι ίδιοι γνωρίζουν προσωπικά υπό την επαγγελματική τους ιδιότητα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Σημειώνω ότι η εκδοχή τους έχει παραμείνει αναντίλεκτη εφόσον η Υπεράσπιση δεν προσκόμισε οποιανδήποτε μαρτυρία ούτως ώστε να αμφισβητήσει και κατ΄ελάχιστο τα όσα οι ίδιοι υποστήριξαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης και αφού έχω λάβει υπόψη τα κατατεθειμένα Τεκμήρια μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια στα πιο κάτω ευρήματα: Η παραπονούμενη είχε επαγγελματική συνεργασία με τον κατηγορούμενο. Η μεταξύ τους συνεργασία ξεκίνησε στις 11/05/2009 όπου και συνεχίστηκε μέχρι τις 30/10

1. Στα πλαίσια της μεταξύ τους συνεργασίας η Miltos διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού η οποία παρουσιάζει υπόλοιπο στις 25/2/15 το συμποσούμενο ποσό των επίδικων επιταγών, δηλαδή το ποσό των € 43.654, 89 σεντ. 0 κατηγορούμενος εμφανιζόταν ως αντιπρόσωπος της πιο πάνω εταιρείας. Τον Αύγουστο του 2013 ο κατηγορούμενος προέβη σε παραγγελίες προϊόντων τα οποία θα παραλάμβανε πριν τον Ιούνιο
2. Λόγω του ότι εκκρεμούσε υπόλοιπο της εν λόγω εταιρείας προς την παραπονούμενη τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο αδελφός του υπέγραψαν σχετική εγγύηση των χρεών της πιο πάνω εταιρείας στις 25/6/
3. Η εγγυητική δόθηκε εις αντάλλαγμα ώστε να παραδοθούν τα εμπορεύματα που είχε παραγγείλει η Miltos. Λόγω του ότι η Miltos δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό ο κατηγορούμενος πρότεινε να εκδώσει τις επίδικες επιταγές. Στις 13/8/2014 ο κατηγορούμενος εξέδωσε και παρέδωσε τις επίδικες επιταγές στην παραπονούμενη. Τα ποσά που αναφέρονται στην κάθε έκαστη επιταγή έχουν αναγραφεί από αυτόν, το όνομα του δικαιούχου τοποθετήθηκε από την παραπονούμενη διά μέσου της Μ.Κ. 1 μέσω σφραγίδας, ενώ η ημερομηνία πληρωμής για τις επιταγές Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 έχουν αναγραφεί από την παραπονούμενη διά μέσω της Μ.Κ.
4. Οι επιταγές έχουν κατατεθεί και δεν έχουν τιμηθεί και επιστράφηκαν πίσω με την ένδειξη "Να παρουσιαστούν ξανά ‑ ανεπαρκή υπόλοιπα". Η παραπονούμενη καταχώρησε αγωγή εναντίον της Miltos, του κατηγορούμενου και του αδελφού του όπου στις 9/10/15 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της και εναντίον των πιο πάνω προσώπων για το ποσό των επίδικων επιταγών, πλέον τόκους και δικηγορικά έξοδα. Οι επιταγές έχουν εκδοθεί από τον λογαριασμό του κατηγορούμενου, αυτές φέρουν την υπογραφή του, καμία δεν έχει τιμηθεί λόγω ανεπαρκών υπόλοιπων και ο λογαριασμός του κατηγορούμενου παγοποιήθηκε στις 27/2/
5. Δικαίωμα να υπογράφει τις επίδικες επιταγές από τον εν λόγω λογαριασμό είχε, μεταξύ άλλων, και ο Κατηγορούμενος. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης, σωρευτικά, όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71, Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ.363 και Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Εναπόκειται, επίσης, στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως έχει αναφερθεί ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για τη διάπραξη του αδικήματος που προνοείται στο Άρθρο 305 (Α)

(1)του Κεφαλαίου 154, το οποίο έχει ως ακολούθως: «

(1)Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δυο ποινές.

(3)Σε περίπτωση επιστροφής απλήρωτης επιταγής, το πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου αυτή εκδόθηκε, οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει σε αυτήν τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της, δηλαδή αν η μη πληρωμή οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασής της προς πληρωμή, και η σφράγιση, καθώς και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα επί της επιταγής, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα και ή η σημείωση του πιστωτικού ιδρύματος, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή δυνάμει του παρόντος εδαφίου, καθώς και η καταχώριση της ημερομηνίας εμφάνισης της επιταγής προς πληρωμή αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται, περαιτέρω, ότι συμμόρφωση πιστωτικού ιδρύματος, με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσή του, δεν συνιστά ούτε μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνιστά παραβίαση, εκ μέρους του, του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών του...» Από το λεκτικό του άρθρου 305 Α

(1)του Κεφ. 154 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του πιο πάνω αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η έκδοση επιταγής.
2. Η παρουσίαση της επιταγής στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε.
3. Η παρουσίαση αυτή να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα.
4. Η μη εξόφληση της επιταγής, η οποία να οφείλετο, είτε στην έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, είτε στο ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της επιταγής, και
5. Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα, επιβεβαιώθηκαν στην υπόθεση Γεώργιος Κλεόπας και Yϊοι Ltd v Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποινική Έφεση αριθμός 90/14, ημερομηνίας 20.10.16, όπου εν προκειμένω αναφέρθηκε ότι: «Η αντικειμενική υπόσταση (reus actus) του αδικήματος του Άρθρου 305 Α

(1), στοιχειοθετείται με την έκδοση επιταγής, την παρουσίασή της στο πιστωτικό ίδρυμα του οποίου εκδόθηκε μετά ή κατά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα, τη μη εξόφληση της επιταγής λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων, ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασής της και στη συνέχεια, τη μη πληρωμή της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της.». Θα προχωρήσω ακολούθως να εξετάσω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Σε σχέση με το 1ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αυτό της έκδοσης των επίδικων επιταγών, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι επίδικες επιταγές έχουν εκδοθεί από τον λογαριασμό του κατηγορούμενου και φέρουν την υπογραφή του. Το ότι οι επίδικες επιταγές είναι επιταγές εντός της έννοιας του νόμου είναι κοινά παραδεκτό από τα μέρη. Εξάλλου, τα έγγραφα αυτά συγκεντρώνουν όλα τα χαρακτηριστικά και ουσιώδη γνωρίσματα που θα πρέπει να διαθέτει ένα έγγραφο για να θεωρηθεί επιταγή σύμφωνα με το Άρθρο 74 (Γ)

(6)του Κεφαλαίου 262, καθότι υπάρχει σε αυτό ο αύξων αριθμός επιταγής, το όνομα του πιστωτικού οργανισμού που διαθέτει τον λογαριασμό στο οποίον θα χρεωνόταν και επί του οποίου σύρεται η επιταγή, ο αριθμός λογαριασμού του Κατηγορούμενου καθώς και το ποσό της επιταγής. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία υπάρχουν. Είναι άνευ σημασίας ότι τα Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 συμπληρώθηκαν με μεταχρονολογημένη ημερομηνία. Ο ορισμός πλέον της επιταγής ο οποίος εισήχθηκε στον Ποινικό Κώδικα με τον Νόμο.164 (Ι)/03 καλύπτει σε όλες τώρα τις περιπτώσεις και τις μεταχρονολογημένες επιταγές. Η υπόθεση αυτή υποστηρίζεται από τον ορισμό της επιταγής που παρέχεται μέσα από το Άρθρο 4 του Κεφαλαίου 154, αλλά και από σχετική επί του θέματος Νομολογία η οποία ξεκαθάρισε το ζήτημα αυτό (Eurofreight Logistics Ltd v Georgiou

(2006)2 ΑΑΔ 29). Επομένως από την στιγμή που δεν αμφισβητήθηκε ότι οι επίδικες επιταγές αποτελούν επιταγές καθώς και η έκδοση τους τότε προκύπτει το συμπέρασμα ότι αυτές συνιστούν επιταγή εν τοι έννοια του Νόμου. Ως προς τον ορισμό της επιταγής, το Άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφάλαιο 154 (όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 164/2003) προβλέπει ότι: Επιταγή "Σημαίνει γραπτή εντολή του εκδότη προς τράπεζα για πληρωμή καθορισμένου ποσού σε ορισμένο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή σε δικαιούχο κομιστή, ανεξάρτητα από το αν καθίσταται πληρωτέα σε μεταγενέστερο χρόνο από την ημερομηνία έκδοσης της ή και παράδοσης της και περιλαμβάνει δίγραμμή επιταγή". Επίσης από την προσκομισθείσα μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου πληρείται και το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος που είναι η παρουσίαση της επίδικης επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα του οποίου έχει εκδοθεί. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό ο Μ.Κ. 2 ανάφερε ότι οι επίδικες επιταγές έχουν εκδοθεί από λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου και κατατέθηκαν για πληρωμή στην ίδια τράπεζα. Επίσης οι επιταγές Τεκμήρια 7 έως και 11 φέρουν ενυπόγραφες σφραγίδες για τον πραγματικό λόγο που αυτές δεν τιμήθηκαν, ο οποίος ήταν ότι ο λογαριασμός είχε ανεπαρκή υπόλοιπα. Οι υπογραφές αυτές αποτελούν μαχητό Τεκμήριο ως προς το αληθές του περιεχομένου τους. Το πιο πάνω γεγονός αυτό εξάλλου δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Επομένως πληρείται και το 2ο συστατικό στοιχείο. Σε σχέση με το 3ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, οι επιταγές έχουν παρουσιαστεί την ημερομηνία που αυτές έχουν καταστεί πληρωτέες όπως φανερώνουν και οι σφραγίδες επ' αυτών αλλά όπως και επιβεβαίωσε ο Μ.Κ. 2. Επομένως πληρείται και το εν λόγω συστατικό στοιχείο. Πληρείται επίσης και το 4ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος εφόσον έχει τεθεί μαρτυρία από τον Μ.Κ. 2 για τον λόγο για τον οποίο δεν πληρώθηκαν οι επίδικες επιταγές, εφόσον ο λογαριασμός του κατηγορουμένου δεν είχε επαρκή υπόλοιπα. Το γεγονός αυτό εξάλλου φαίνεται και από τις σφραγίδες που περιέχονται αυτές οι οποίες με βάση το Άρθρο 305 (Α)

(3)αποτελούν μαχητό Τεκμήριο επί του αληθούς του περιεχομένου τους. Επομένως και στην προκειμένη περίπτωση πληρείται και αυτό το συστατικό στοιχείο. Σε σχέση με το 5ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, σημειώνω ότι με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι επίδικες επιταγές δεν έχουν πληρωθεί μέχρι και σήμερα ούτε και τέθηκε από την Υπεράσπιση οποιαδήποτε περί του αντίθετου θέση. Οι επίδικες επιταγές δεν τιμήθηκαν εντός της προβλεπόμενης από το σχετικό άρθρο προθεσμίας λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του Κατηγορούμενου δεν είχε επαρκή υπόλοιπα και όπως επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου αυτός είχε παγοποιηθεί στις 25/2/15. Στην υπόθεση Πασχάλη κ.α ν Αστυνομίας

(1993)2ΑΑΔ 283 τονίστηκε πως η αναφορά του Άρθρου 305 (Α) σε διαθέσιμα κεφάλαια είναι αναφορά στο σύνολο των κεφαλαίων του εκδότη στον πιστωτικό οργανισμό, πλην όμως το βάρος της Κατηγορούσας Αρχής να καταδείξει έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσης της και στοιχειοθέτησης του εν λόγω συστατικού στοιχείου εξαντλείται είτε με μαρτυρία μόνιμου υπάλληλου του πιστωτικού oργανισμού ότι η επιταγή δεν πληρώθηκε λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων. Είτε βέβαια με τη βοήθεια σχετικής σφραγίδας του εν λόγω οργανισμού: Περαιτέρω στην υπόθεση Σωφρονίου ν Γιάγκου

(2005), 2ΑΑΔ 462, το Ανωτάτου Δικαστηρίου επεσήμανε ότι το βάρος της Κατηγορούσας Αρχής να καταδείξει την έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων εξαντλείται με τη μαρτυρία του τραπεζικού μάρτυρα και την κατάθεση των επιταγών στις οποίες υπήρχε σφραγίδα της τράπεζας περί έλλειψης κεφαλαίων για την εξαργύρωση τους. Από εκεί και πέρα εναπόκειται στον Κατηγορούμενο να αμφισβητήσει την ορθότητα και αποτελεσματικότητα της μαρτυρίας αυτής. Σε σχέση με την Υπεράσπιση που προέβαλε ο Κατηγορούμενος ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει δοθεί νόμιμο αντάλλαγμα για την έκδοση των επίδικων επιταγών, σημειώνω ότι ο Κατηγορούμενος υπέγραψε ως εγγυητής με βάση το Τεκμήριο 6 των χρεών της Miltos. Επίσης εξέδωσε ο κατηγορούμενος, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, τις επίδικες επιταγές για προϊόντα που η Miltos παρέλαβε. Σχετικό επί του προκειμένου είναι το Άρθρο 30

(1)του Κεφαλαίου 262, το οποίο εφαρμόζεται και σε επιταγές δεδομένων των προνοιών του Άρθρου 73 του Κεφαλαίου 262. Το εν λόγω Άρθρο δημιουργεί μαχητό Τεκμήριο για ύπαρξη αντιπαροχής υπέρ του κατόχου επιταγής, ότι δηλαδή ο τελευταίος έδωσε αντιπαροχή για την έκδοση της επιταγής. Το ως άνω αναφερθέν άρθρο προβλέπει τα εξής: «30

(1)"Κάθε μέρος του οποίου η υπογραφή εμφανίζεται σε συναλλαγματική θεωρείται εκ πρώτης όψεως ότι έχει καταστεί μέρος αυτής για αξία». Απόλυτα σχετική είναι η υπόθεση Μακάριος Παναγιώτου ν Γεωργίας Φουρνίδου

(2012), 2ΑΑΔ 916 σε σχέση με το νόμιμο αντάλλαγμα και την ύπαρξη Τεκμηρίου. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου έχει αποδειχθεί η νομιμοποίηση της παραπονούμενης στην κατοχή των επίδικων επιταγών και συνεπώς έχει ενεργοποιηθεί το Τεκμήριο της ύπαρξης νόμιμου ανταλλάγματος. Ήταν περαιτέρω η εισήγηση της Υπεράσπισης ότι η παρούσα υπόθεση έχει καταχωριστεί καταχρηστικά εφόσον έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση για το ίδιο ποσό των επίδικων επιταγών. Επί του προκειμένου αναφέρω πως το γεγονός ότι η παραπονούμενη εξασφάλισε δικαστική απόφαση υπέρ της σε αντίστοιχη αγωγή που κίνησε εναντίον των προσώπων που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 14 δεν επηρεάζει το καθεστώς της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Έχει νομολογηθεί (Χαραλαμπίδης ν Κωμοδρόμου

(2002), 2ΑΑΔ 522, Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v Σαββίδη κ.α

(2003), 2ΑΑΔ), ότι παράλληλη έγερση ποινικής και πολιτικής διαδικασίας δεν συνιστά κατάχρηση ούτε και επιφέρει παρανομία στη διαδικασία αφού ο σκοπός για τον οποίο η κάθε μια υπόθεση προωθείται είναι διαφορετικός. Κατά συνέπεια το Τεκμήριο 14 δεν μπορεί να έχει οποιανδήποτε αποδεικτική αξία στην παρούσα υπόθεση και ως εκ τούτου το Δικαστήριο ουδεμία βαρύτητα του αποδίδει. Συνεπώς και η εισήγηση αυτή της Υπεράσπισης απορρίπτεται. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέρα πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορούμενου. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της παραπονούμενης και εναντίον του κατηγορούμενου ως αυτά θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) Μ.Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο