Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Stanev, Αρ. Υπόθεσης: 7667 / 18, 29/6/2020

(5)κατηγορίες. Συγκεκριμένα αντιμετωπίζει μια κατηγορία για αμελή οδήγηση, μια κατηγορία επί το ότι ενώ οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα, ενεπλάκη σε δυστύχημα και παρέλειψε να σταματήσει στο σημείο του δυστυχήματος και μια κατηγορία σε σχέση με το ότι παρέλειψε να λάβει προληπτικά μέτρα προς αποφυγή άλλου δυστυχήματος. Επίσης, αντιμετωπίζει μια κατηγορία σε σχέση με το ότι ενώ ενεπλάκη σε δυστύχημα, παρέλειψε να δώσει τα ακριβή στοιχεία της ταυτότητάς του και του οχήματός του στον οδηγό του άλλου οχήματος που είχε εμπλακεί στο δυστύχημα. Τέλος αντιμετωπίζει μια κατηγορία σε σχέση με ότι ενώ οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα το οποίο είχε εμπλακεί σε ατύχημα και προκάλεσε ζημιά σε περιουσία, εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του Κατηγορητηρίου ο Κατηγορούμενος στις 28.9.2016 στη συμβολή των οδών Φ. Φωτίου και Α. Λιμισή με Γρίβα Διγενή και Γρηγόρη Αυξεντίου στο Αρεδιού της επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το σκυβαλλοφόρο με αριθμούς εγγραφής XXXXX32 χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Επίσης, στον ίδιο τόπο και χρόνο διέπραξε και τα υπόλοιπα αδικήματα που του καταλογίζονται. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε τις εναντίον του κατηγορίες και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα του έντιμου πρώην Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πική, Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, 2η έκδοση, σελ. 100, το Κατηγορητήριο προσδιορίζει το πλαίσιο της δίκης. Έτσι, στην υπό κρίση υπόθεση κρίσιμο για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των επίδικων αδικημάτων μέσα στο πλαίσιο που οριοθετεί το κατηγορητήριο. Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσής της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε έξι

(6)μάρτυρες. Πρώτος μάρτυρας ήταν ο αστυφύλακας XXXXX XXXXX Δαμιανού, ο οποίος ήταν και ο εξεταστής της υπόθεσης, ως ΜΚ

1. Ο ΜΚ 1 κατάθεσε την κατάθεσή του ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Κατά την κυρίως εξέτασή του κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής, ως Τεκμήριο 2 συμμετρικό σχέδιο της σκηνής, ως Τεκμήριο 3 έντυπο περιγραφής ζημιών, ως Τεκμήριο 4 έγγραφο με τίτλο "Κώδικας Πρακτικής Εναέριες Κατασκευές Χαμηλής Τάσης". Επιπρόσθετα κατάθεσε δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από δύο φωτογραφίες ως Τεκμήρια 5 Α και 5 Β και ως Τεκμήριο 6 την κατάθεση του Κατηγορούμενου ημερομηνίας 17.11.2016, μαζί με τη μετάφρασή της. Τέλος ως Τεκμήριο 7 κατάθεσε γραπτή κατηγορία εναντίον του Κατηγορούμενου. Κατά την κυρίως εξέτασή του αναφέρθηκε στις ενέργειες στις οποίες προέβη στη σκηνή και κατά τη διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος. Κατά την αντεξέτασή του προσδιόρισε ότι στο οδόστρωμα δεν εντόπισε οποιαδήποτε ίχνη πέδησης. Ανέφερε, επίσης, ότι τρίτο πρόσωπο, το οποίο παρουσιάστηκε και ως μάρτυρας του ατυχήματος, αποπειράθηκε να εισπράξει ασφάλιστρα από την ασφαλιστική εταιρεία του Κατηγορούμενου και εναντίον του εκκρεμεί υπόθεση, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Διευκρίνισε ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν ήταν στον κατάλογο μαρτύρων επί του Κατηγορητηρίου. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο XXXXX Σελλάς, ο οποίος είναι γραμματέας της εταιρείας ΜΙ.ΠΑ Μεταφορές Ltd, ως ΜΚ
2. Ο μάρτυρας κατάθεσε την κατάθεσή του, ημερομηνίας 16.11.2016, ως Έγγραφο Β. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι είναι γραμματέας της εταιρείας ΜΙ.ΠΑ Μεταφορές Ltd. Εξήγησε ότι στα σκυβαλοφόρα της εταιρείας του εργάζεται ο οδηγός και συνήθως στο σκυβαλλοφόρο επιβαίνουν ακόμα δύο εργάτες. Δέχτηκε ότι στις 28.09.2016, το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX32, το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο, ανέλαβε τη συγκομιδή σκυβάλων από τον Άγιο Ιωάννη της Επαρχίας Λευκωσίας. Κατά την επιστροφή του οχήματος στην εταιρεία ο Κατηγορούμενος δεν ανέφερε οτιδήποτε για οποιοδήποτε δυστύχημα. Ανέφερε ότι δέχτηκε κάποια τηλεφωνήματα μέσω των οποίων ερωτάτο αν το σκυβαλλοφόρο ήταν χρώματος μπλε ή πράσινο. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο XXXXX Αυγουστή, ως ΜΚ
3. Ο ΜΚ3 κατάθεσε ως Έγγραφο Γ την κατάθεσή του, ημερομηνίας 28.09.2016 και ως Έγγραφο Δ την κατάθεσή του, ημερομηνίας 12.05.
4. Ο μάρτυρας κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι στις 28.09.2016 και περί τις 13:40, οδηγούσε το όχημά του με αριθμούς εγγραφής XXXXX94 στον κύριο δρόμο Παλαιχωρίου Ανθούπολης, με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Όταν πέρασε το κατάστημα υλικών οικοδομής "Κλαδευτηράς" στο Αρεδιού και πλησιάζοντας σε διασταύρωση που εφάπτεται του πιο πάνω καταστήματος, αντιλήφθηκε από απόσταση 15 μέτρων περίπου ένα φορτηγό σκυβαλοφόρο να εισέρχεται στην πορεία του από τα αριστερά, με αποτέλεσμα το τελευταίο να του ανακόψει την πορεία του. Ο ίδιος πάτησε τα φρένα του αυτοκινήτου του αλλά επειδή δεν θα προλάβαινε να σταματήσει έγκαιρα, έστριψε προς τα αριστερά και αφού χτύπησε σε καλώδιο αντιστήριξης πασσάλου της ΑΗΚ και κατέληξε σε παρακείμενο χωράφι. Παρέμεινε στο σημείο μέχρι ωσότου ήρθε η Αστυνομία. Στο Έγγραφο Δ προσδιόρισε ότι κατά την παραμονή του στη σκηνή του ατυχήματος, ο κύριος δρόμος Λευκωσίας‑Παλαιχωρίου δεν παρουσίασε οποιαδήποτε θραύσματα από πέτρες ή άλλα αντικείμενα. Ανέφερε, επίσης, ότι τον πλησίασε ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε κάποιο πρόσωπο ονόματι Πέτρος Δανιήλ, το οποίο του ανέφερε ότι είναι πρόθυμο να δώσει κατάθεση ως μάρτυρας για το ατύχημα. Το εν λόγω πρόσωπο χωρίς να κατεβεί από το αυτοκίνητό του, του έδωσε τα στοιχεία του και αναχώρησε από το σημείο. Κατά την αντεξέτασή του επέμεινε ότι είδε το σκυβαλοφόρο να εξέρχεται από τα αριστερά του και να του ανακόπτει την πορεία του. Σε ερώτηση να προσδιορίσει την απόσταση, ανέφερε ότι το αντιλήφθηκε περίπου 10 με 15 μέτρα πριν. Δέχθηκε ότι σύμφωνα με τις συνθήκες του δρόμου μπορεί να δει κάνεις από απόσταση μεγαλύτερη των 15 μέτρων, αλλά ο ίδιος δεν πρόλαβε να ελαττώσει ταχύτητα. Ερωτηθείς για την ταχύτητά του, ανέφερε ότι αυτή ήταν περίπου στα 70 km ανά ώρα. Σε ερώτηση αν θυμάται το χρώμα του σκυβαλοφόρου, απάντησε ότι δεν θυμάται. Σε σχέση με το αν έκανε χρήση των φρένων του οχήματός του, απάντησε ότι πάτησε φρένα ελάχιστα και αντιλήφθηκε ότι δεν προλάβαινε να σταματήσει. Επίσης, δεν θυμόταν ούτε τους αριθμούς εγγραφής του επίδικου σκυβαλλοφόρου. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο XXXXX Αυγουστή, ως ΜΚ
5. Ο ΜΚ4 είναι ο πατέρας του ΜΚ
6. Ο μάρτυρας κατάθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του την κατάθεσή του, ημερομηνίας 28.09.2016, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Ε. Κατάθεσε επίσης ως Τεκμήριο 8 φωτογραφίες του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX96 και ως Τεκμήριο 9 δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από 16 φωτογραφίες. Κατά την αντεξέτασή του προσδιόρισε ότι ο ίδιος δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας στη σκηνή και δεν είδε οτιδήποτε σχετικό με το επίδικο ατύχημα. Δέχθηκε, επίσης, ότι τηλεφώνησε ο ίδιος στον διευθυντή της εταιρείας στην οποίαν ανήκει το σκυβαλοφόρο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Δήλωσε, περαιτέρω, ότι πρόσωπα τα οποία ήταν αυτόπτες μάρτυρες στη σκηνή, του ανέφεραν πως το σκυβαλλοφόρο ήταν χρώματος πράσινου και κίτρινου αλλά ο ίδιος ουδέποτε το είδε. Ήταν θετικός στο ότι το αλτ, από το οποίο κατ΄ ισχυρισμόν εξήλθε το επίδικο σκυβαλλοφόρο, είναι ορατό από απόσταση 100 μέτρων προηγουμένως. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο XXXXX Θεοχάρους, ως ΜΚ
7. Ο ΜΚ5 κατάθεσε την κατάθεσή του, ημερομηνίας 12.05.2017, ως Έγγραφο Στ. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην κυρίως εξέτασή του στις συνθήκες υπό τις οποίες αντιλήφθηκε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX96 να συγκρούεται με το καλώδιο αντιστήριξης του πασσάλου της ΑΗΚ. Επίσης, ο ίδιος μάρτυρας κατάθεσε και κατάθεση, ημερομηνίας 19.10.2016 ως Έγγραφο Ζ. Στο έγγραφο Ζ, ανέφερε ότι την επίδικη ημερομηνία αντιλήφθηκε να εξέρχεται από την οδό Γρίβα Διγενή ένα κίτρινο σκυβαλοφόρο φορτηγό. Τα πιο πάνω τα αντιλήφθηκε ενώ ετοιμαζόταν να εισέλθει στην αυλή καταστήματος υλικών οικοδομής. Στο έγγραφο Ζ προσδιόρισε ότι, ενώ ετοιμαζόταν να εισέλθει στην αυλή του εν λόγω καταστήματος είδε το επίδικο σκυβαλλοφόρο να βγαίνει από το αλτ. Με την είσοδο του σκυβαλλοφόρου στον κύριο δρόμο άκουσε δύο φόρες ήχους από φρεναρίσματα και είδε ένα άσπρο σαλούν αυτοκίνητο να βρίσκεται σε απόσταση 20 με 30 μέτρων από το σκυβαλλοφόρο. Κατά την αντεξέτασή του αρνήθηκε την υποβολή ότι το σκυβαλλοφόρο κινείτο κανονικά προς Λευκωσία και το άσπρο σαλούν όχημα εξετράπη από μόνο του και όχι γιατί του απέκοψε την πορεία του το σκυβαλοφόρο. Ταυτόχρονα δήλωσε ότι το επίδικο σκυβαλοφόρο προχωρούσε κανονικά προς Λευκωσία. Επέμεινε, όμως, ότι άκουσε δυο φορές φρεναρίσματα. Ως προς την αναφορά του για 20 - 30 μέτρα απόσταση δέχθηκε ότι τελικά δεν γνωρίζει αν όντως ήταν απόσταση 20 με 30 μέτρων. Σε ερώτηση αν αντιλήφθηκε οποιοδήποτε άλλο αυτοκίνητο να κατευθύνεται από Λευκωσία προς Παλαιχώρι, απάντησε ότι δεν αντιλήφθηκε οποιοδήποτε άλλο όχημα. Δήλωσε παράλληλα ότι μετά το ατύχημα, στο σημείο θυμάται να υπήρχαν μόνο ακόμα 4 με 5 άτομα, τα οποία κατέβηκαν από τα οχήματά τους. Προσδιόρισε ότι τα εν λόγω πρόσωπα μετέβησαν στη σκηνή μετά το ατύχημα. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Πέτρος Δανιήλ, ως ΜΚ
8. Ο ΜΚ6 κατάθεσε την κατάθεσή του, ημερομηνίας 15.10.2016, ως Έγγραφο Η. Σε αυτήν αναφέρει ότι τσις 28.09.2016 περί τις 13:30, οδηγούσε το όχημά του με αριθμούς εγγραφής XXXXX24, στον κύριο δρόμο Ανθούπολης Παλαιχωρίου, με κατεύθυνση προς Παλαιχώρι. Φτάνοντας στο κατάστημα Κλαδευτηράς στο Αρεδιού, αντιλήφθηκε να βγαίνει από πάροδο στα δεξιά του ένα κίτρινο σκυβαλλοφόρο όχημα, ενώ ταυτόχρονα ερχόταν ένα άσπρο σαλούν όχημα από απέναντι του. Αμέσως οδήγησε το όχημα του όσο αριστερά μπορούσε εκτός του δρόμου, σταμάτησε και αντιλήφθηκε τον οδηγό του άσπρου σαλούν να κάνει ελιγμό στα αριστερά του για να μην συγκρουστεί με το σκυβαλλοφόρο. Το εν λόγω όχημα συγκρούστηκε τελικά με καλώδιο αντιστήριξης ηλεκτρικού πασσάλου το οποίο απέκοψε. Κατά την είσοδο του άσπρου σαλούν στο χωράφι, εκσφενδονίστηκαν πέτρες και διάφορα αντικείμενα από τον πάσσαλο της Ηλεκτρικής πάνω στο αυτοκίνητο του, στο οποίο προκάλεσαν ζημιές. Στη συνέχεια οδήγησε το όχημα του σε πάροδο αριστερά του δρόμου και αφού το στάθμευσε πήγε κοντά στο άσπρο σαλούν. Αφού βεβαιώθηκε ότι ο οδηγός του άσπρου σαλούν δεν είχε τραυματιστεί, του έδωσε τα στοιχεία του και έφυγε. Επίσης, κατά την κυρίως εξέτασή του αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό του σκυβαλλοφόρου. Κατά την αντεξέτασή του προσδιόρισε ότι αντιλήφθηκε το σκυβαλλοφόρο από απόσταση 40 με 50 μέτρων και το είδε να εξέρχεται από την πάροδο χωρίς να κάνει αλτ. Δήλωσε παράλληλα ότι το σκυβαλλοφόρο απέκοψε και στον ίδιο τον δρόμο. Συγκεκριμένα δήλωσε πως ενώ πλησίαζε στην πάροδο, όταν αντιλήφθηκε πως το σκυβαλοφόρο δεν θα έκανε αλτ, σταμάτησε και είδε απέναντι του το άσπρο σαλούν να έρχεται από απέναντι. Ανέφερε επίσης ότι το σκυβαλοφόρο στην προσπάθεια του να στρίψει έπιασε πέραν των 3/4 του δρόμου και πέρασε ξυστά από δίπλα του. Ανέφερε, επίσης, ότι το άσπρο σαλούν χτύπησε πάνω στο σύρμα του πασσάλου της Ηλεκτρικής και τα καλώδια από πάνω του έβγαζαν φωτιές και ακούστηκαν τεράστιες εκρήξεις από το χτύπημα των καλωδίων μεγάλου φορτίου. Στη συνέχεια πετάχτηκαν αντικείμενα. Προσδιόρισε ότι αμέσως μετά το ατύχημα μίλησε με τον οδηγό του άσπρου saloon αυτοκινήτου. Ο μάρτυρας δέχτηκε ότι με βάση την κατάθεση που έδωσε, είχε καταχωρηθεί Ποινική Υπόθεση εναντίον του. Ο Κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ο ίδιος ένορκη μαρτυρία. Ο Κατηγορούμενος κατά την κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο
9. Κατά την κυρίως εξέταση του δήλωσε επίσης ότι στις 28.09.2016 μετέβη στον Άγιο Ιωάννη για αποκομιδή σκυβάλων και θα πήγαινε προς Λευκωσία για να αποθέσει τα σκύβαλα εκεί. Στον δρόμο Παλαιχωρίου‑Λευκωσίας υπήρχε κάποιο αλτ στο οποίο και σταμάτησε. Στο σημείο δεν είδε οποιοδήποτε όχημα να έρχεται από τα δεξιά ή τα αριστερά του και προχώρησε κανονικά προς Λευκωσία. Κατά την αντεξέτασή του δήλωσε ότι ολοκλήρωσε την αποκομιδή σκυβάλων περί τις 13:30 με 13:
10. Στο όχημα δεν ήταν μόνος του αλλά υπήρχε και ένας εργάτης. Αρνήθηκε την υποβολή ότι την επίδικη ημερομηνία δεν σταμάτησε στο αλτ και εξήλθε από αυτό χωρίς να ελέγξει τον δρόμο. Τόνισε πως ο ίδιος δεν είδε κανένα αυτοκίνητο. Επέμεινε ότι δεν είχε αυτοκίνητα στο σημείο, βγήκε κανονικά, ούτε χτύπησε σε κανένα ούτε χτυπήθηκε από κανένα. Εισηγήσεις των διαδίκων Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προώθησαν ο καθένας τη θέση του. Αξιολόγηση μαρτυρίας Όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα γίνεται με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω πλαίσιο έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Επιπλέον, σχετική είναι η απόφαση Βούτουνος Χαράλαμπος ν. Αστυνομίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 71, όπου υποδείχθηκε ότι είναι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα που τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης και όχι μόνο η εξωτερική εντύπωση που αυτός άφησε στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, (ανωτέρω). Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:A202, Πολ. Έφεση 328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Διευκρινίζω, επίσης, ότι οι υποβολές των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλά μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Τονίζεται, περαιτέρω, ότι η πραγματική μαρτυρία αποτελεί κατά κανόνα καλό οδηγό για τη διακρίβωση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, βοηθά στην καλύτερη κατανόηση των συνθηκών του δυστυχήματος και στην εξαγωγή λογικών συμπερασμάτων. Σχετική είναι η απόφαση Νικήτα Ελένη ν. Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού

(2003)1 ΑΑΔ 344. Όμως πραγματική μαρτυρία είναι αυτή που πηγάζει, όπως υποδηλώνει ο ίδιος ο όρος, από τα ίδια τα πράγματα και μόνο. Σχετική είναι η απόφαση Κυριακίδου ν. Νικολάου

(1993)1 Α.Α.Δ

1. Με γνώμονα τα πιο πάνω προχωρώ με αξιολόγηση της ενώπιόν μου μαρτυρίας Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ1 Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστή της υπόθεσης. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από συνοχή και πειστικότητα ενώ τα ευρήματά του δεν έχουν αμφισβητηθεί. Συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία του για σκοπούς εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ2 Ο ΜΚ2 ήταν ο γραμματέας της εταιρείας στην οποία ανήκει το επίδικο σκυβαλλοφόρο. Ο ΜΚ2 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από ευθύτητα και ειλικρίνεια. Επιπρόσθετα βασικές θέσεις του δεν αντικρούονται από αντίθετη μαρτυρία. Ιδιαίτερα η θέση του ότι σε κάθε σκυβαλλοφόρο δεν εργάζεται μόνο ο οδηγός αλλά και δύο εργάτες δεν αντικρούεται από αντίθετη μαρτυρία και συνάδει με τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου, ο οποίος δήλωσε ότι την επίδικη ημερομηνία το σκυβαλλοφόρο μετέφερε ακόμα ένα εργάτη. Επιπρόσθετα, παρόλο που ο ΜΚ2 ήταν ο γραμματέας της εταιρείας στην οποία ανήκε το επίδικο σκυβαλλοφόρο, δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε στη μαρτυρία που να κατατείνει στο συμπέρασμα ότι αυτός προσπάθησε να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο. Συνακόλουθα, κρίνω ότι μπορώ να βασισθώ στη μαρτυρία του ΜΚ2 για την εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ3 Σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ3 παρατηρώ ότι σε κάποια σημεία έχει παραμείνει αδιαμφισβήτητη. Συγκεκριμένα δεν έχει αμφισβητηθεί ότι την επίδικη ημερομηνία οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX96 στην οδο Γρίβα Διγενή στο Αρεδιού με κατεύθυνση από Παλαιχώρι προς Λευκωσία και ότι σε κάποιο στάδιο κτύπησε σε καλώδιο αντιστήριξης πασάλου της ΑΗΚ. Επιπλέον, δεν έχει αμφισβητηθεί ο κύριος δρόμος Λευκωσίας Παλαιχωρίου δεν παρουσίασε οποιαδήποτε θραύσματα από πέτρες ή άλλα αντικείμενα. Όμως, η μαρτυρία του σε σχέση με τις συνθήκες επέλευσης του επίδικου ατυχήματος παρουσιάζει κενά, στερείται λογικής και πειστικότητας και δεν συνάδει με το σύνολο της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Ιδίως η θέση του ότι δεν θυμάται το χρώμα του οχήματος που είδε να βγαίνει από τη διασταύρωση απάδει πλήρως της λογικής. Μάλιστα ο ΜΚ3, όπως προσδιόρισε στην αντεξέτασή του, δεν θυμόταν ούτε κατά τον χρόνο της κατάθεσής του στην αστυνομία το χρώμα του σκυβαλλοφόρου. Επιπλέον, σύμφωνα με τον ΜΚ3 ο ίδιος είδε το επίδικο σκυβαλλοφόρο να εξέρχεται από το αλτ, ενώ βρισκόταν σε απόσταση 15 μέτρων από αυτό. Θα ανέμενε κανείς όπως ο ΜΚ3, ο οποίος κατά τη θέση του είδε το επίδικο σκυβαλλοφόρο να εξέρχεται από το αλτ από κοντινή απόσταση, ήτοι 15 μέτρα, να πρόσεχε και το χρώμα του. Σημειώνεται ότι το χρώμα ενός οχήματος που εξέρχεται από κάποιο αλτ και αποφράσει τον δρόμο σε διερχόμενο οδηγό δεν είναι μια απλή λεπτομέρεια που ο οδηγός μπορεί να μην θυμάται. Επομένως, υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, η αναφορά του ΜΚ3 ότι δεν θυμάται το χρώμα του επίδικου σκυβαλλοφόρου επηρεάζει την αξιοπιστία του. Επίσης, η θέση του στην κατάθεσή του ότι κινείτο με χαμηλή ταχύτητα αναιρέθηκε από τον ίδιο στην αντεξέτασή του, όπου παραδέχθηκε ότι κινείτο με ταχύτητα με 70 χ.α.ω αντί 65 χ.α.ω. Ο χαρακτηρισμός χαμηλή ταχύτητα μπορεί μεν να έχει κάποιο υποκειμενικό στοιχείο. Όμως, η οδήγηση πάνω από το όριο ταχύτητας κάποιου δρόμου από όποια σκοπιά και εάν ιδωθεί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως χαμηλή. Έτσι, η προσπάθεια του μάρτυρα να παρουσιάσει την ταχύτητά του ως χαμηλή ενώ στην πραγματικότητα υπερέβαινε το όριο ταχύτητας δεικνύει την πρόθεσή του να μην παρουσιάσει την πλήρη εικόνα ως προς τις συνθήκες του επίδικου συμβάντος. Σημειώνεται ότι τα πιο είναι ουσιώδη στοιχεία που άπτονται των αιτίων πρόκλησης του κατ΄ ισχυρισμόν αδικήματος. Συνεπώς, η προσπάθεια του μάρτυρα να παρουσιαστεί ότι δεν θυμόταν το χρώμα του οχήματος που κατ' ισχυρισμόν του έφραξε τον δρόμο σε συνδυασμό με τη προσπάθεια να παραπλανήσει ως προς την ταχύτητά του, επηρεάζουν καταλυτικά την αξιοπιστία του. Τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία του, σε σχέση με τις συνθήκες επέλευσης του κατ΄ ισχυρισμόν ατυχήματος, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Συνακόλουθα, κρίνω ότι μπορώ να βασισθώ μερικώς στη μαρτυρία του ΜΚ3 για την εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ4 Ο ΜΚ4 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και ειλικρίνεια. Επί των συνθηκών πρόκλησης του επίδικου συμβάντος η μαρτυρία του δεν μπορεί να είναι διαφωτιστική, αφού ο ίδιος δήλωσε ότι δεν ήταν μάρτυρας στην σκηνή. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ5 Ο ΜΚ5 προσπάθησε να παρουσιαστεί ως αυτόπτης μάρτυρας, αλλά η μαρτυρία του παρουσιάζει κενά. Συγκεκριμένα η θέση του για την απόσταση των δύο οχημάτων αναιρέθηκε από τον ίδιο κατά την ανετεξέτασή του και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Επίσης, η θέση του ότι άκουσε δύο φόρες φρεναρίσματα δεν υποστηρίζεται ούτε από την ενώπιόν μου πραγματική μαρτυρία ούτε από το σύνολο της μαρτυρίας. Συγκεκριμένα ο ΜΚ1 δήλωσε ότι δεν εντόπισε ίχνη τροχοπέδησης στον δρόμο και ο ΜΚ3 οδηγός του άσπρου σαλούν οχήματος ανέφερε ότι πάτησε μόνο ελαφρώς τα φρένα του οχήματός του χωρίς να αναφέρει ότι το έπραξε δυο φορές. Προκύπτει, συνεπώς, ότι οι ουσιαστικές θέσεις του ως προς τις συνθήκες επέλευσης του κατ΄ ισχυρισμόν ατυχήματος δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Επομένως, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασισθώ στη μαρτυρία του για την εξαγωγή ευρημάτων ως προς τις συνθήκες του κατ΄ισχυρισμόν ατυχήματος. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ6 Ο ΜΚ6 προκάλεσε αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο, η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από υπερβολές και δεν συνάδει με το σύνολο της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Συγκεκριμένα η θέση του ότι από το ατύχημα εκσφενδονίστηκαν πέτρες και διάφορα αντικείμενα από τον πάσσαλο της Ηλεκτρικής πάνω στο αυτοκίνητο του δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα. Αντίθετα αντικρούεται από τη μαρτυρία του ΜΚ
2. Μάλιστα κατά την αντεξέτασή του ο ΜΚ6 προσέθεσε στον πιο πάνω ισχυρισμό ότι τα καλώδια της Ηλεκτρικής έβγαλαν φωτιές και ακούγονταν τεράστιες εκρήξεις. Τα πιο πάνω κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι ο ΜΚ6, πέραν από ανυπόστατους ισχυρισμούς, προέβαλε και υπερβολικούς ισχυρισμούς. Επίσης, η θέση του μάρτυρα περί φωτιάς και τεραστίων εκρήξεων τέθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση. Θα ανέμενε κανείς πως, εάν όντως υπήρξε φωτιά ή τεράστιες εκρήξεις ο μάρτυρας να το ανέφερε ευθύς εξ αρχής στην κατάθεσή του. Η καταφυγή του μάρτυρα στην προβολή υπερβολικών ισχυρισμών δεικνύει ότι ο τελευταίος ήλθε στο Δικαστήριο όχι για να πει την αλήθεια άλλα για να δημιουργήσει εντυπώσεις. Επίσης, η μαρτυρία του παρουσιάζει λογικά κενά. Συγκεκριμένα, ενώ υποστήριξε ότι το επίδικο σκυβαλλοφόρο πέρασε ξυστά από δίπλα του και ότι είδε τον Κατηγορούμενο να το οδηγεί, δεν ανέφερε εάν είδε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εντός του σκυβαλλοφόρου. Όμως, σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΚ2 στο σκυβαλλοφόρο δεν βρίσκεται μόνο ο οδηγός αυτού, αλλά και εργάτες. Έτσι, εάν όντως το επίδικο σκυβαλλοφόρο περνούσε ξυστά από δίπλα του με τρόπο που θα έβλεπε τον οδηγό, θα ανέμενε κανείς ότι θα έβλεπε και άλλο ή αλλά πρόσωπα επ' αυτού. Η πιο πάνω παράλειψη δημιουργεί εύλογη αμφιβολία ως προς το εάν όντως ο ΜΚ6 είδε τα όσα ανέφερε. Τα πιο πάνω καθιστούν ακροσφαλές για το Δικαστήριο να βασισθεί στη μαρτυρία του ΜΚ6 για την εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατηγορουμένου Ο Κατηγορούμενος προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από ευθύτητα, ειλικρίνεια και σταθερότητα. Η θέση του ότι δεν ήταν μόνος του στο επίδικο σκυβαλλοφόρο συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ2 . Η θέση του ότι εισήλθε στον κύριο δρόμο κινούμενος προσεκτικά δεν έχει κλονιστεί κατά την αντεξέταση. Παράλληλα δεν υφίσταται αξιόπιστη μαρτυρία που να υποδεικνύει ότι σε κοντινή του απόσταση κινείτο κάποιο όχημα. Συνεπώς, κρίνω ότι μπορώ να βασισθώ στη μαρτυρία του Κατηγορουμένου για την εξαγωγή ευρημάτων. Ευρήματα Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ με τη διατύπωση των ευρημάτων του Δικαστηρίου ως προς τα πρωτογενή γεγονότα της υπόθεσης. Από την ενώπιόν μου μαρτυρία προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος στις 28.9.2016 οδηγούσε το σκυβαλλοφόρο με αριθμούς εγγραφής EMP
3. Την επίδικη ημερομηνία ο Κατηγορούμενος ανέλαβε την αποκομιδή σκυβάλων από τον Άγιο Ιωάννη της Επαρχίας Λευκωσίας. Περί τις 13 : 30 και 13 : 40 της ίδιας μέρας ο Κατηγορούμενος ολοκλήρωσε την εργασία του και επέστρεφε στην Λευκωσία. Στο επίδικο όχημα επέβαινε ακόμα ένας εργάτης. Σε κάποιο στάδιο ο Κατηγορούμενος κινείτο στην οδό Φ. Φωτίου & Α. Λιμισή. Η εν λόγω οδός ενώνεται με την οδό Γρίβα Διγενή και υπήρχε αλτ, ως η πορεία του Κατηγορουμένου. Ο Κατηγορούμενος, κινούμενος επί της πιο πάνω οδού, έφθασε στο αλτ και ακολούθως εισήλθε στην οδό Γ. Διγενή με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Ο ίδιος δεν πρόσεξε να έρχονται οχήματα ούτε από τα δεξιά ούτε από τα αριστερά του. Επί της οδού Γρίβα Διγενή με κατεύθυνση προς Λευκωσία κινείτο το όχημα XXXXX96, το οποίο οδηγείτο από τον ΜΚ
4. Το εν λόγω όχημα παρεξέκλινε της πορείας του, εισήλθε σε παρακείμενο χωράφι, και προσέκρουσε σε καλώδιο αντιστήριξης ηλεκτρικού πασάλου της ΑΗΚ. Ο επίδικος δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης με μονή διαχωριστική γραμμή. Επίσης ο δρόμος, ως η πορεία του οχήματος XXXXX96, είναι ελαφρά κατηφορικός με ελαφριά δεξιά στροφή. Από την οδό Γρίβα Διγενή το αλτ επί της οδού Φ. Φωτίου & Α. Λιμισή είναι ορατό από απόσταση 100 μέτρων. Νομική Πτυχή Στην υπό κρίση υπόθεση το βάρος απόδειξης της συνδρομής των συστατικών στοιχείων του επίδικου αδικήματος βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας αρχής, η οποία όφειλε να αποδείξει την υπόθεσή της στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η απόφαση Charitonos and others v. The Republic

(1971)2 CLR 40. Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκε ότι η αμφιβολία μπορεί να δημιουργηθεί είτε από τη μαρτυρία που υπάρχει είτε από την απουσία μαρτυρίας. Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να αθωωθεί και να απαλλαγεί από την κατηγορία. Τονίζεται, περαιτέρω, ότι αποτελεί αξίωμα στο δικαιϊκό μας σύστημα ότι η απόδειξη κάθε στοιχείου που συγκροτεί την κατηγορία βαρύνει την κατηγορούσα αρχή και υποθέσεις αναφορικά με γεγονότα όσο εύλογες και να είναι δεν είναι επιτρεπτές. Κενά, αναφορικά με την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. Σχετική είναι η απόφαση Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363. Σχετικές, επίσης, είναι οι αποφάσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Περαιτέρω, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ηρακλέους ν. Δήμου Λεμεσού,

(1993)2 Α.Α.Δ. 410, αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη είναι η ενοχή του κατηγορουμένου που συνιστά τη βάση και το περιεχόμενο της εναντίον του κατηγορίας. Η αθωότητα του κατηγορουμένου δεν αποτελεί αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη. Όπως εύστοχα έχει υποδειχθεί από τη Νομολογία, η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης. Η πιο πάνω αρχή χαρακτηρίστηκε ως η πεμπτουσία της ποινικής δίκης στις πρόσφατες αποφάσεις ΧΧ ΧΧ ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 294/2018, ημερομηνίας 19.11.19 και Ε.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 231/2018, ημερομηνίας 19.11.2019. Με γνώμονα τα πιο πάνω θα εξετάσω το κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεσή της στον απαιτούμενο βαθμό. Το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας ερείδεται επί του άρθρου 8 του περί μηχανοκίνητων οχημάτων και τροχαίας κίνησης Νόμου, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Σημειώνεται ευθύς εξ αρχής ότι, όπως έχει κριθεί στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 409, ο βαθμός αμέλειας για ένταξη της εκάστοτε συμπεριφοράς στο Άρθρο 8 του Νόμου αρ. 86/72 δεν είναι μεγαλύτερος από την αμέλεια στις αστικές υποθέσεις. Παράλληλα όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο. Το τί διαφέρει είναι το βάρος απόδειξης. Σχετική, επίσης, είναι και η πρόσφατη απόφαση Χαραλάμπους ν. MC Gill, ECLI:CY:AD:2019:A527, Πολιτική Έφεση 38/2015, ημερομηνίας 18.12.

1. Τονίζεται, επίσης, ότι σε ποινική υπόθεση, έστω και μικρού βαθμού αμέλεια είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη. Σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Λουκά ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 187/18, ημερομηνίας 18.9.
2. Η έννοια της αμέλειας έχει τύχει ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ίδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον επιμέλειας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Επί του προκειμένου διαφωτιστική είναι η απόφαση Σωκράτους ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης για να αποφασισθεί- (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξή του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια.» Παράλληλα, σύμφωνα με τη νομολογία το καθήκον επιμέλειας κάθε οδηγού συναρτάται με τη δυνατότητα πρόβλεψης κινδύνου. Όταν η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου στον δρόμο είναι ευλόγως εμφανής, τότε η παράλειψη λήψης μέτρου προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Μιχαήλ Φοινικαρίδης κ.ά. ν. Γεωργίου Λάμπρου Γεωργίου κ.ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 475 και Ελπινίκη Παναγιώτου ν. Γεώργιος Κυρ. Μαύρου

(1970)1 C.L.R. 215. Σχετική, επίσης, είναι και η απόφαση Νεοφύτου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), όπου κρίθηκε πως όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή ο οδηγός οφείλει να ασκεί τη δέουσα παρατηρητικότητα στις συνθήκες που επικρατούσαν στο χρόνο και τόπο του ατυχήματος. Επίσης, έχει νομολογηθεί πως, όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης. Σχετική, επί του προκειμένου, είναι η απόφαση Ξιπτέρα ν. Κυπριανού

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1696. Επιπλέον, στην υπόθεση Κυπριανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 816, κρίθηκε ότι η ενέργεια του Εφεσειόντος να προβεί σε κίνηση προς τα δεξιά, ενώ η μοτοσικλέτα βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από τον ίδιο στοιχειοθετούσε αμέλεια. Περαιτέρω, στην υπόθεση Γιωργαλλή ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 21, κρίθηκε ότι η επιλογή της εφεσείουσας να επιχειρήσει στροφή δεξιά και να αποκόψει την πορεία επερχόμενης μοτοσυκλέτας συνιστούσε αμέλεια γιατί η οδηγός απέτυχε να δει τη μοτοσυκλέτα ενώ είχε τη δυνατότητα να την δει. Προκύπτει, συνεπώς, ότι η απόφραξη του δρόμου δυνατόν δικαιολογεί την απόδοση ευθύνης. Όμως, η απόδοση ευθύνης δεν προκύπτει αυτόματα, αλλά λαμβάνονται υπόψη τα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση Ζίκκου ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 18. Στην υπό εξέταση υπόθεση, η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι εκτροπή του οχήματος XXXXX96 οφείλεται στην ενέργεια του Κατηγορουμένου να εξέλθει από το αλτ Φ. Φωτίου & Α. Λιμισή. Στην υπό κρίση υπόθεση είναι προφανές ότι η επιλογή του Κατηγορουμένου να εισέλθει από το αλτ εντός του κύριου δρόμου ενείχε εύλογα προβλεπτό κίνδυνο να ανακόψει την πορεία τυχόν επερχόμενου οχήματος. Επομένως, ο Κατηγορούμενος όφειλε να ασκήσει τη δέουσα παρατηρητικότητα στις συνθήκες που επικρατούσαν στον χρόνο και τόπο του ατυχήματος. Επιπλέον, στην υπό κρίση υπόθεση, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος όταν εισήλθε από το αλτ στον κύριο δρόμο δεν είχε δει οποιοδήποτε όχημα. Επίσης, προκύπτει ότι στον κύριο δρόμο κινείτο το όχημα XXXXX96, το οποίο εξετράπη από την πορεία του και εισήλθε στο παρακείμενο χωράφι. Όμως, στην υπό κρίση υπόθεση, δεν υφίσταται αξιόπιστη μαρτυρία σε σχέση την απόσταση στην οποία βρισκόταν το όχημα XXXXX96, όταν ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο αλτ και επιχειρούσε να στρίψει δεξιά. Σύμφωνα, όμως, με την απόφαση Γιωργαλλή (ανωτέρω) η δυνατότητα του οδηγού, ο οποίος κατ΄ ισχυρισμόν αποφράσσει τον δρόμο, να δει το επερχόμενο όχημα αποτελεί ένα από τα στοιχεία που συγκροτούν την αμέλεια του οδηγού σε τέτοιες υποθέσεις. Συνακόλουθα, προκύπτει ότι υφίσταται κενό σε σχέση την απόσταση στην οποία βρισκόταν το όχημα KUK 396, όταν ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο αλτ και επιχειρούσε να στρίψει δεξιά. Το πιο πάνω κενό δεν επιτρέπει να αξιολογηθεί το κατά πόσο το γεγονός ότι Κατηγορούμενος δεν είδε οποιοδήποτε όχημα να κινείται στον δρόμο πριν εισέλθει σε αυτόν συνιστά αμέλεια. Δηλαδή υπάρχει κενό σε σχέση με τις συνθήκες που επικρατούσαν στον δρόμο κατά τον χρόνο που ο Κατηγορούμενος εισήλθε στον κύριο δρόμο. Το πιο πάνω κενό δεν επιτραπεί στο Δικαστήριο να αξιολογήσει το κατά πόσο η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου αφίσταται του επιπέδου επιμέλειας του μέσου συνετού οδηγού. Ενόψει των πιο πάνω η πρώτη κατηγορία παρέμεινε ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. Περαιτέρω, εφόσον δεν έχει αποδειχθεί η αμέλεια του Κατηγορουμένου δεν μπορεί να θεμελιωθεί ότι ο Κατηγορούμενος έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στο ότι ο οδηγός του οχήματος XXXXX96 παρεξέκλινε της πορείας του, εισήλθε σε παρακείμενο χωράφι, και προσέκρουσε σε καλώδιο αντιστήριξης ηλεκτρικού πασάλου της ΑΗΚ. Αφ' ης στιγμής δεν έχει αποδειχθεί η εμπλοκή του Κατηγορουμένου στο πιο πάνω συμβάν, δεν μπορούν να αποδειχθούν ούτε οι υπόλοιπες κατηγορίες επί του Κατηγορητηρίου, οι οποίες προϋποθέτουν εμπλοκή στο πιο πάνω συμβάν. Συνεπώς, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της στο αναγκαίο επίπεδο και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου , Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο