Κωνσταντίνου ν. Καΐμη, Αρ. Υπόθεσης: 3594/2015, 5/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B71 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3594/2015 Μεταξύ: XXXXX Κωνσταντίνου, XXXXX 10, XXXXX Λευκωσία Παραπονούμενος εναντίον XXXXX Καΐμη, XXXXX 8Α, XXXXX - Λευκωσία Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 5.6.2020 Για τον Παραπονούμενο: κ. Γ. Παπαθεοδώρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Στ. Βασιλακκάς Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ (Για το εκ πρώτης όψεως) Στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης περιλαμβάνονται 4 κατηγορίες. Πριν την έναρξη της ακρόασης αποσύρθηκε η 2η κατηγορία και παρέμειναν προς εκδίκαση οι ακόλουθες 3: «ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Πρώτη Κατηγορία Παροχή Πληροφοριών σε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο για την διενέργεια ανάκρισης, για το αδίκημα της κλοπής παρ' αντιπροσώπου τις οποίες πληροφορίες γνώριζε ότι είναι ψευδείς, κατά παράβαση των άρθρων 114 και 20 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος την ή περί την 9.3.2010 στη Λευκωσία με γραπτή επιστολή/καταγγελία προς τον Ανώτερο Εκτελεστικό Διευθυντή της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ο οποίος ήταν προϊστάμενος του παραπονούμενου, κατήγγειλε τον παραπονούμενο ότι ενώ ήταν υπάλληλος της ΑΤΗΚ επανειλημμένα και εν ώρα εργασίας μετέβαινε στο σπίτι του με αυτοκίνητο της ΑΤΗΚ και μετέφερε σωλήνες της ΑΤΗΚ για δική του χρήση ζητώντας του τη διενέργεια έρευνας/ανάκρισης για το αδίκημα αυτό της κλοπής. Οι πληροφορίες αυτές ήταν ψευδείς γεγονός το οποίο γνώριζε ο κατηγορούμενος. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Τρίτη Κατηγορία Πρόκληση σε άλλον τρόμο ή ανησυχία με απειλή χρήσης βίας ή άλλης παράνομης πράξης κατά παράβαση των άρθρων 91 Α και 20 του ΚΕΦ
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος την ή περί την 31.12.2010 στην οδό Νισύρου 8 Α στο Στρόβολο με χειρονομίες, βρισιές και απειλή για χρήση βίας εναντίον του τις οποίες αυτός εξεστόμιζε μεγαλόφωνα προς τον παραπονούμενο ο οποίος βρισκόταν στο σπίτι του στην οδό XXXXX 10, Στρόβολος, το οποίο συνορεύει με το σπίτι του κατηγορούμενου, προκάλεσαν σ' αυτόν ανησυχία και τρόμο. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Τέταρτη Κατηγορία Συλλογή και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων/παραπονούμενου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5, 6, 7, 26(α) μέχρι 26(η) και 26
(2)
(4)και
(6)του Ν.138
(1)2001 και του Νόμου ΚΕΦ. 154 άρθρο
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος χωρίς τη ρητή συγκατάθεση και εν αγνοία του παραπονούμενου, στη Λευκωσία, σε άγνωστο από τον παραπονούμενο χρόνο πριν την 9.3.2010 προέβαινε σε συλλογή και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων του παραπονούμενου τα οποία συνίσταντο στην παρακολούθηση της οικίας του παραπονούμενου, την καταγραφή και διατήρηση αρχείου και καταστάσεων αναφορικά με τις ημερομηνίες επίσκεψης της οικίας του, των ωρών επίσκεψης, τα αυτοκίνητα τα οποία ο παραπονούμενος οδηγούσε τις κινήσεις τις οποίες ο παραπονούμενος προβαίνει και τα άτομα τα οποία τον συνόδευαν». Ο παραπονούμενος ήταν ο μοναδικός μάρτυρας που έδωσε μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση για την κατηγορούσα αρχή. Κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: ήταν υπάλληλος της Α.ΤΗ.Κ. για 30 χρόνια από την οποία αφυπηρέτησε στις 30.12.
- Ο κατηγορούμενος είναι γείτονάς του και στις 9.3.2010 απέστειλε επιστολή στον Ανώτερο Εκτελεστικό Διευθυντή της Α.ΤΗ.Κ. με την οποία ψευδώς τον κατηγόρησε ότι κατά τη διάρκεια της εργασίας του πήγαινε στο σπίτι του και μετέφερε σωλήνες της υπηρεσίας για δική του χρήση. Η Α.ΤΗ.Κ. αρχικά πληροφόρησε τον παραπονούμενο ότι προέβηκε στον διορισμό 2 λειτουργών της για να εξετάσουν την έγγραφη καταγγελία που υπέβαλε εναντίον του ο κατηγορούμενος και στη συνέχεια με άλλη επιστολή της τον ενημέρωσε ότι ο κατηγορούμενος απέσυρε την έγγραφη καταγγελία του και ως εκ τούτου η εναντίον του πειθαρχική έρευνα τερματίστηκε. Ακολούθως ο παραπονούμενος ενημερώθηκε ότι και η υπηρεσιακή έρευνα που είχε διεξαχθεί εναντίον του ολοκληρώθηκε χωρίς την επιβολή οποιασδήποτε ποινής ή συνέπειας προς εκείνο. Μετά που ο δικηγόρος του παραπονούμενου απευθύνθηκε προς τον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα η Α.ΤΗ.Κ. του παρέδωσε αντίγραφο της γραπτής καταγγελίας του κατηγορούμενου ημερομηνίας 9.3.
- Εναντίον του κατηγορούμενου καταχώρησε στο Ε.Δ. Λευκωσίας την αγωγή με αρ. XXXXX/11 για δυσφήμιση και ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της ακρόασής της κατέθεσε αντίγραφα φωτογραφιών που ο ίδιος έβγαλε μια φορά που ο παραπονούμενος στάθμευσε στο σπίτι του εν ώρα εργασίας. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν έλαβε τη συγκατάθεσή του για να βγάλει τις εν λόγω φωτογραφίες. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε από τον δικηγόρο του κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ακόμα ότι στις 31.12.2010 ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι γνώριζε για την επιστολή που ο τελευταίος είχε στείλει στον εργοδότη του και πως θα τον οδηγούσε στη Δικαιοσύνη και τότε ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε με λέξεις προσβλητικές που έθιγαν την τιμή της οικογένειάς του και τον ίδιο. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή ο δικηγόρος του κατηγορουμένου υπέβαλε εισήγηση προς το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου ώστε να υποχρεώνεται να προβάλει την υπεράσπισή του και κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει από αυτό το στάδιο. Ειδικότερα σε σχέση με την 1η κατηγορία εισηγήθηκε ότι δεν έχει δοθεί ικανοποιητική μαρτυρία ότι το άτομο στο οποίο αποστάλθηκε η επιστολή ήταν αστυνομικός ούτε ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για τα καθήκοντα του παραπονούμενου και ότι όσα ανέφερε στην καταγγελία του ήταν ψευδή. Σε σχέση με την 4η κατηγορία εισηγήθηκε ότι ο παραπονούμενος παραδέχθηκε κατά την αντεξέτασή του ότι δεν γνωρίζει πότε τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 15 και συνεπώς δεν προσκόμισε μαρτυρία που να συνάδει με τις λεπτομέρειες της εν λόγω κατηγορίας. Τέλος σε σχέση με την 3η κατηγορία ο κ. Βασιλακκάς δεν υπέβαλε εισήγηση. Ο κ. Παπαθεοδώρου από την άλλη εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου ούτως ώστε να υποχρεώνεται να προβάλει την υπεράσπισή του και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την εισήγηση του δικηγόρου του κατηγορουμένου. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι καλά γνωστές και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω με λεπτομέρεια. Θα αναφέρω ενδεικτικά τις υποθέσεις Azinas v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, In Re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Σύμφωνα με τις πιο πάνω αυθεντίες ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο όταν: (α) Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Επιπλέον, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Δράκου
(2012)2 Α.Α.Δ. 851, υποδείχθηκε εκ νέου ότι: «στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει ο Δικαστής σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφασή του περιορίζεται, όπως αναφέραμε, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ' εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα». Παράλληλα σημειώνεται ότι η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή λαμβάνεται υπόψη στο απόγειό της. Σχετική είναι η απόφαση R. v. Galbraith
(1981)2 All E.R. 1060. Επιπρόσθετα στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Κουννίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 82, λέχθηκαν τα ακόλουθα ως προς το κριτήριο, το οποίο πρέπει να ικανοποιηθεί, ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία: «Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορουμένου εις το στάδιο που κλείει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας». Σε αντίθετη περίπτωση ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας αρχής, πράγμα ανεπίτρεπτο. Σχετική είναι η απόφαση Police v. Kallenos
(1980)J.S.C.145. Στην υπόθεση DENICKOM ENTERPRISES LTD v. SAVVA NIKIFOROU TRADING CO LTD κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 299/2015, ημερομηνίας 14.5.2018, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διακοπή της δίκης δικαιολογείται όταν η μαρτυρία δεν στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος, και όταν η μαρτυρία έχει κλονισθεί σε τέτοιο βαθμό, ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη (unreliable), ώστε κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή για να καταλήξει σε καταδικαστική απόφαση (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Χωρίς βεβαίως παρά ταύτα, το Δικαστήριο κατά το εν λόγω στάδιο, να εμποδίζεται να εξετάσει κατά πόσο η προσαχθείσα μαρτυρία, εξ όψεως κρινόμενη, (on the face of it), στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ζήτημα όμως που «διακρίνεται από την αξιοπιστία των μαρτύρων και τη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους» (Γιάγκου (Λεμόνα) ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 382). Με τη διαφορά όμως, ότι το μέτρο σε αυτό το στάδιο είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό, όπως εφαρμόζεται μετά το πέρας της υπόθεσης». Κρίνω ότι είναι αναγκαίο στο παρόν στάδιο να παρατεθεί το άρθρο 114 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 για σκοπούς εξέτασης της εισήγησης του δικηγόρου του κατηγορούμενου ότι δεν έχουν αποδειχθεί συστατικά στοιχεία του αδικήματος που το εν λόγω άρθρο προβλέπει. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί το αντικείμενο της 1ης κατηγορίας και έχει ως εξής: «Ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό
- Όποιος, γνωρίζει ή έχει λόγο να πιστεύει ότι διαπράχτηκε ποινικό αδίκημα, παρέχει πληροφορίες για αυτό σε αστυνομικό ή άλλο πρόσωπο εξουσιοδοτημένο για τη διενέργεια ανάκρισης για τέτοιο αδίκημα, τις οποίες αυτός γνωρίζει ή πιστεύει ότι είναι ψευδείς, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση ενός χρόνου». Από το λεκτικό του ως άνω άρθρου προκύπτει ότι συστατικό στοιχείο του ως άνω αδικήματος είναι η ιδιότητα και οι εξουσίες που έχει το πρόσωπο προς το οποίο παρασχέθηκαν οι ψευδείς πληροφορίες. Δηλαδή το πρόσωπο αυτό μπορεί να είναι αστυνομικός ή κάποιος άλλος ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος να διενεργήσει ανάκριση για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα. Στην παρούσα υπόθεση οι πληροφορίες φαίνεται να παρασχέθηκαν προς τον Ανώτερο Εκτελεστικό Διευθυντή της Α.ΤΗ.Κ. Δεν προσφέρθηκε μαρτυρία ότι το εν λόγω πρόσωπο είναι αστυνομικός ούτε ότι εξουσιοδοτήθηκε να διενεργεί ανακρίσεις για ποινικό αδίκημα. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου συστατικό στοιχείο του αδικήματος της 1ης κατηγορίας και συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται από την εν λόγω κατηγορία. Προχωρώ στη συνέχεια στην 3η κατηγορία. Το άρθρο 91 Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που αποτελεί το αντικείμενο της 3ης κατηγορίας τέθηκε σε ισχύ στις 13.4.2011 με τον Νόμο 56(Ι)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος το αδίκημα της 3ης κατηγορίας διαπράχθηκε στις 31.12.2010 δηλαδή σε χρόνο που το εν λόγω άρθρο δεν βρισκόταν σε ισχύ. Ενδεχόμενη κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία στην 3η κατηγορία υπό την ως άνω μαρτυρία θα αποτελούσε παραβίαση της θεμελιώδους αρχής που ισχύει στο ποινικό δίκαιο ότι καμία πράξη ή παράλειψη δεν θεωρείται ως ποινικό αδίκημα εκτός εάν κάτι τέτοιο προβλέπεται στον νόμο ο οποίος ισχύει κατά τον κρίσιμο χρόνο που η πράξη διενεργείται ή παραλείπεται (κανένα έγκλημα καμία ποινή χωρίς νόμο - nullum crimen sine lege). Η αρχή αυτή ενσωματώνεται στο Άρθρο 12.1 του Συντάγματος και στο Άρθρο 7 της Ε.Σ.Δ.Α. που ενσωματώθηκε στην έννομη τάξη μας με τον Ν.39/1962 (Νούρος ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 161). Λόγω των πιο πάνω ο κατηγορούμενος αθωώνεται στην 3η κατηγορία επειδή κατά τον χρόνο που αναφέρεται σε αυτή δεν υφίστατο το επίδικο ποινικό αδίκημα. Τέλος αντικείμενο της 4ης κατηγορίας αποτελούν τα άρθρα 2, 5, 6, 7, 26 (α) μέχρι 26 (η) και 26
(2)
(4)και
(6)του Ν.138(Ι)/2001. Οι πιο κάτω ορισμοί περιέχονται στο άρθρο 2 του ως άνω Νόμου: «δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα» ή «δεδομένα» σημαίνει κάθε πληροφορία που αναφέρεται σε υποκείμενο των δεδομένων που βρίσκεται εν ζωή. Δε λογίζονται ως δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα στατιστικής φύσεως συγκεντρωτικά στοιχεία, από τα οποία δε δύνανται πλέον να προσδιορισθούν τα υποκείμενα των δεδομένων, «επεξεργασία» ή «επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» σημαίνει κάθε εργασία ή σειρά εργασιών που πραγματοποιείται από οποιοδήποτε πρόσωπο με ή χωρίς τη βοήθεια αυτοματοποιημένων μεθόδων και που εφαρμόζεται σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και περιλαμβάνει τη συλλογή, καταχώριση, οργάνωση, διατήρηση, αποθήκευση, τροποποίηση, εξαγωγή, χρήση, διαβίβαση, διάδοση ή κάθε άλλης μορφής διάθεση, τη συσχέτιση ή το συνδυασμό, τη διασύνδεση, το κλείδωμα, τη διαγραφή ή την καταστροφή», Στο άρθρο 26 του ως άνω Νόμου προβλέπονται τα ακόλουθα: «26
(1)Διαπράττει αδίκημα- (α) .. ... (ε) όποιος, χωρίς δικαίωμα, επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, καταστρέψει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των εν λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιοδήποτε τρόπο .». Διαπιστώνω ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου προσαχθείσα μαρτυρία χωρίς στο παρόν στάδιο να αξιολογείται, παρά μόνο αντικειμενικά ιδωμένη, επιμαρτυρεί ότι ο παραπονούμενος έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στην 4η κατηγορία ούτως ώστε αυτός να υποχρεώνεται να προβάλει την υπεράσπισή του. Συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται στις κατηγορίες 1 και 3 και καλείται να προβάλει την υπεράσπισή του στην 4η κατηγορία. (Υπ.) ............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο