ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ν. Σαββίδου κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 5994/2015, 25/6/2020

(1)(α) (β) (γ) (δ) (ε) (στ)

(2)(α), 4 (1 Α), 9, 10 και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος κάθε μίας από τις επίδικες κατηγορίες οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι διέπραξαν τα εν λόγω αδικήματα κατά τις 3.10.2014 ή και προγενέστερα. Κατηγορούνται ότι προέβηκαν στη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της επίδικης οικοδομής ή και ότι επέτρεψαν ή και ανέχθηκαν τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της επίδικης οικοδομής (κατηγορίες 1 έως 3), ότι προέβηκαν στην ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια ή και ότι επέτρεψαν ή και ανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομής χωρίς την προηγούμενη έκδοση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή ήτοι τον Δήμο Αγλαντζιάς (κατηγορίες 4 έως 6 και 10 έως 12) και τέλος ότι χρησιμοποιούσαν οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης ή και ότι επέτρεψαν ή και ανέχθηκαν τη χρήση της εν λόγω οικοδομής χωρίς να είχε εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής χρήσης για αυτή (κατηγορίες 7 έως 9). Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη των ισχυρισμών της παρουσίασε 3 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Παπαδούρη η οποία ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αγλαντζιάς ως τεχνικός και ανάμεσα στα καθήκοντά της είναι η εξέταση αιτήσεων για χορήγηση άδειας οικοδομής, άδειας διαίρεσης οικοδομής και η έκδοση πιστοποιητικών τελικής έγκρισης. Για το επίδικο τεμάχιο είχε εκδοθεί το έτος 1995 άδεια οικοδομής για την ανέγερση διώροφης οικοδομής με υπόγειο χώρο στάθμευσης που να περιλαμβάνει συνολικά 10 διαμερίσματα 5 σε κάθε όροφο. Ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου στο οποίο βρίσκεται η επίδικη οικοδομή είναι οι κατηγορούμενοι. Μετά από έλεγχο που διενήργησε επί τόπου στο επίδικο ακίνητο στις 16.9.2014 διαπίστωσε ότι σήμερα η οικοδομή αποτελείται από 3 ορόφους και 2 υπόγεια. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι δεν εξασφάλισαν άδεια οικοδομής για να προχωρήσουν στις εργασίες που διαπίστωσε ότι υφίσταντο κατά τον έλεγχο που διενήργησε ούτε είχαν εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού η αίτησή τους προς το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Λευκωσίας η οποία λήφθηκε στις 23.11.2015 απορρίφθηκε στις 13.10.
2. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν εκ νέου αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας η οποία λήφθηκε στις 13.4.2018 και εκκρεμεί ακόμα η εξέτασή της. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Τσίγκης ο οποίος ισχυρίστηκε ότι κατέχει τη θέση Κτηματολογικού Λειτουργού στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Αναφορικά με το επίδικο ακίνητο ισχυρίστηκε ότι σήμερα οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του είναι οι κατηγορούμενοι κατά ¼ μερίδιο έκαστος. Η κατηγορούμενη 1 εγγράφηκε ως ιδιοκτήτρια στις 7.7.1966, οι κατηγορούμενες 2 και 3 στις 4.12.2006 και ο κατηγορούμενος 4 στις 5.3.
3. Κατέθεσε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας ως τεκμήριο. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Τσιακίδης ο οποίος ισχυρίστηκε ότι υπηρετεί στην Πυροσβεστική Υπηρεσία στο Επαρχιακό Τμήμα Πυροπροστασίας Λευκωσίας. Στις 24.7.2014 μετά από αίτημα του Δήμου Αγλαντζιάς επιθεώρησε την επίδικη οικοδομή και διαπίστωσε ότι σε αυτή είχαν γίνει προσθήκες και μετατροπές που επηρέαζαν τα μέσα διαφυγής και την προστασία της οικοδομής. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή οι δικηγόροι των κατηγορουμένων και ο κατηγορούμενος 4 προσωπικά υπέβαλαν εισήγηση προς το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορούμενων ώστε να υποχρεώνονται να προβάλουν την υπεράσπισή τους και κάλεσαν το Δικαστήριο να τους αθωώσει από αυτό το στάδιο. Ειδικότερα ο κ. Παυλίδης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία την οποία παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αντιφατική και προς τούτο επεσήμανε ότι οι κατηγορούμενοι ταυτόχρονα κατηγορούνται ότι ανέχθηκαν τις επίδικες μετατροπές και ότι τις επέτρεψαν. Κάτι τέτοιο εισηγήθηκε πως δεν είναι λογικό να συμβαίνει. Εισηγήθηκε επίσης ότι η κατηγορούμενη 2 δεν έλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση και ουδέποτε ήταν κάτοχος του επίδικου υποστατικού. Εισηγήθηκε τέλος ότι δεν υπάρχει μαρτυρία αναφορικά με το πότε έγιναν οι επίδικες μετατροπές. Ο κ. Αδαμίδης εκ μέρους της κατηγορούμενης 3 επίσης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία είναι αντινομική και στερείται πειστικότητας καθότι δεν υπάρχει μαρτυρία κατά πόσο η μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της επίδικης οικοδομής έγινε πριν ή μετά τη μεταβίβαση του ¼ μεριδίου της οικοδομής στην κατηγορούμενη 3 και αφού η ίδια δεν είχε σχέση με το υποστατικό δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη ότι ανέχθηκε την εν λόγω μετατροπή. Εισηγήθηκε τέλος ότι οι κατηγορίες είναι υπαλλακτικές και δεν είναι δυνατό η κατηγορούμενη 3 να είναι ταυτόχρονα ένοχη για τη μετατροπή και για την ανοχή της μετατροπής. Ο κατηγορούμενος 4 κατά την εισήγησή του υιοθέτησε όσα εισηγήθηκε ο κ. Παυλίδης εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και

1. Η κα Γιαπανά από την άλλη εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορούμενων ούτως ώστε να υποχρεώνονται να προβάλουν την υπεράσπισή τους και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την εισήγηση των κατηγορουμένων. Οι επίδικες κατηγορίες σύμφωνα με όσα αναγράφονται στην Έκθεση Αδικήματος κάθε μιας στηρίζονται σε διάφορα άρθρα του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
2. Στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 δίδεται ο ακόλουθος ορισμός της λέξης «οικοδομή»: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Το άρθρο 3 του Κεφ. 96 έχει ως ακολούθως: «3.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (α) να διανοίγει ή κατασκευάζει οδό (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή . (ε) να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής. (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως: Νοείται ότι, άδεια δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι δυνατό να αφορά αποκλειστικά συγκεκριμένο τμήμα οικοδομής ή οποιαδήποτε προσαρτήματα σε αυτή και αυτή η άδεια δε θα αποτελεί άδεια για άλλα τμήματα της οικοδομής για τα οποία δεν έχει εκδοθεί άδεια μετά την εξέταση σχετικής αίτησης». Το άρθρο 10 του Κεφ. 96 προνοεί τα ακόλουθα: Πιστοποιητικό έγκρισης 10.-

(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου. . Τέλος το άρθρο 20 του Κεφ. 96 προνοεί τα ακόλουθα: 20.-

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου

(2)του άρθρου 10∙ (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10∙ . διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. .. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι καλά γνωστές και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω με λεπτομέρεια. Θα αναφέρω ενδεικτικά τις υποθέσεις Azinas v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, In Re Kakos

(1985)1 C.L.R. 250 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Σύμφωνα με τις πιο πάνω αυθεντίες ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο όταν: (α) Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Επιπλέον, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Δράκου

(2012)2 Α.Α.Δ. 851, υποδείχθηκε εκ νέου ότι: «στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει ο Δικαστής σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφασή του περιορίζεται, όπως αναφέραμε, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ' εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα». Παράλληλα σημειώνεται ότι η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή λαμβάνεται υπόψη στο απόγειό της. Σχετική είναι η απόφαση R. v. Galbraith

(1981)2 All E.R. 1060. Επιπρόσθετα στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Κουννίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, λέχθηκαν τα ακόλουθα ως προς το κριτήριο, το οποίο πρέπει να ικανοποιηθεί, ώστε ένας κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία: «Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορουμένου εις το στάδιο που κλείει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας». Σε αντίθετη περίπτωση ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας αρχής, πράγμα ανεπίτρεπτο. Σχετική είναι η απόφαση Police v. Kallenos

(1980)J.S.C.145. Στην υπόθεση DENICKOM ENTERPRISES LTD v. SAVVA NIKIFOROU TRADING CO LTD κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 299/2015, ημερομηνίας 14.5.2018, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διακοπή της δίκης δικαιολογείται όταν η μαρτυρία δεν στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος, και όταν η μαρτυρία έχει κλονισθεί σε τέτοιο βαθμό, ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη (unreliable), ώστε κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή για να καταλήξει σε καταδικαστική απόφαση (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Χωρίς βεβαίως παρά ταύτα, το Δικαστήριο κατά το εν λόγω στάδιο, να εμποδίζεται να εξετάσει κατά πόσο η προσαχθείσα μαρτυρία, εξ όψεως κρινόμενη, (on the face of it), στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ζήτημα όμως που «διακρίνεται από την αξιοπιστία των μαρτύρων και τη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους» (Γιάγκου (Λεμόνα) ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 382). Με τη διαφορά όμως, ότι το μέτρο σε αυτό το στάδιο είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό, όπως εφαρμόζεται μετά το πέρας της υπόθεσης». Διαπιστώνω ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου προσαχθείσα μαρτυρία χωρίς στο παρόν στάδιο να αξιολογείται, παρά μόνο αντικειμενικά ιδωμένη, επιμαρτυρεί ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να στοιχειοθετεί ότι οποιοσδήποτε από τους κατηγορούμενους προέβηκε σε μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της επίδικης οικοδομής και λόγω τούτο δεν έχει αποδειχθεί συστατικό στοιχείου του αδικήματος αναφορικά με την κατηγορία

1. Διαπιστώνω επίσης ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να στοιχειοθετεί ότι οι κατηγορούμενοι προέβηκαν στην ανέγερση 2 διαμερισμάτων στο εσωτερικό της επίδικης οικοδομής και ως εκ τούτου ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κατηγορίας
2. Ομοίως διαπιστώνω ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι χρησιμοποιούν τους χώρους στάθμευσης στην επίδικη οικοδομή χωρίς να έχει εκδοθεί για τους χώρους αυτούς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και ως εκ τούτου ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κατηγορίας
3. Διαπιστώνω επίσης ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να στοιχειοθετεί ότι οι κατηγορούμενοι ανήγειραν χωρίς άδεια δεύτερο υπόγειο στην επίδικη οικοδομή και ως εκ τούτου ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κατηγορίας
4. Διαπιστώνω ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου προσαχθείσα μαρτυρία χωρίς στο παρόν στάδιο να αξιολογείται, παρά μόνο αντικειμενικά ιδωμένη, επιμαρτυρεί ότι παρουσιάστηκε μαρτυρία με την οποία η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων στις κατηγορίες 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 και 12 ούτως ώστε αυτοί να υποχρεώνονται να προβάλουν την υπεράσπισή τους. Συνεπώς οι κατηγορούμενοι αθωώνονται στις κατηγορίες 1, 4, 7 και 10 και καλούνται να προβάλουν την υπεράσπισή τους στις κατηγορίες 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 και
5. (Υπ.) ............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο