← Κύπρος

Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. P.D.S.I.S. LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4697/16, 28/7/2020

Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. P.D.S.I.S. LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4697/16, 28/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4697/16 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας Κατηγορούσα Αρχή εναντίον

  1. P.D.S.I.S. LTD, H.E. 270566
  2. PAFILI SCAFFOLDING & TRADING LTD
  3. XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
  4. XXXXX XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 28.7.2020 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Προδρόμου Για τους Κατηγορούμενους 1 και 4: κ. Στ. Σταύρου Για την Κατηγορούμενη 2: κ. Θ. Ιωαννίδης μαζί με κα Ζευκή Για τον Κατηγορούμενο 3: Προσωπικά Κατηγορούμενοι 3 και 4: Παρόντες ΠΟΙΝΗ Μετά από ακροαματική διαδικασία οι κατηγορούμενοι στις 14.7.2020 κρίθηκαν ένοχοι ως ακολούθως: η κατηγορούμενη 1 στις κατηγορίες 1 έως 5, 7 και 8, η κατηγορούμενη 2 στις κατηγορίες 9, 10 και 15, ο κατηγορούμενος 3 στις κατηγορίες 17 έως 20 και ο κατηγορούμενος 4 στις κατηγορίες 21 και
  5. Ειδικότερα η κατηγορούμενη 1 κρίθηκε ένοχη ότι στις 18.12.2014 στο υποστατικό της στο χωριό Νήσου παρέλειψε να έχει στη διάθεσή της γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων (1η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων (2η κατηγορία). Επίσης ότι ενώ ήταν εργοδότης παρέλειψε από τις 12.11.2014 και μέχρι τις 28.11.2014 να υποβάλει γραπτή γνωστοποίηση ατυχήματος εντός 15 ημερών από την ημερομηνία που συνέβη το ατύχημα (3η κατηγορία) και ότι στις 18.12.2014 παρέλειψε να ασφαλιστεί έναντι της ευθύνης της για ατύχημα (4η κατηγορία). Κρίθηκε επίσης ένοχη ότι ενώ ήταν εργοδότης (εργολάβος) στις 12.11.2014 παρέλειψε να μεριμνήσει για την εκπόνηση σχεδίου ασφάλειας και υγείας πριν την έναρξη της λειτουργίας του εργοταξίου στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 εταιρείας (5η κατηγορία). Κρίθηκε επίσης ένοχη ότι ως εργοδότης στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 παρέλειψε να παράσχει και να διατηρήσει ασφαλή μέθοδο εργασίας με αποτέλεσμα ο XXXXX Κασάπης και XXXXX Καουράνης να εκτεθούν σε κίνδυνο κατά την εκτέλεση των εργασιών (7η κατηγορία) και ότι ως εργοδότης στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της κατηγορουμένης 2 παρέλειψε να παρέχει κατάλληλη επιτήρηση των εργοδοτουμένων της με αποτέλεσμα πρόσωπα στην εργασία να εκτεθούν σε κίνδυνο (8η κατηγορία). Η κατηγορούμενη 2 εταιρεία κρίθηκε ένοχη ότι στις 12.11.2014 στο υποστατικό της στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου παρέλειψε ενώ ήταν εργοδότης να έχει στη διάθεσή της γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων (9η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων (10η κατηγορία). Κρίθηκε επίσης ένοχη ότι ως εργοδότης στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της παρέλειψε να διαθέσει κατάλληλες πληροφορίες και οδηγίες χρήσης σχετικά με τον εξοπλισμό εργασίας και συγκεκριμένα για το περονοφόρο όχημα με αποτέλεσμα πρόσωπα στην εργασία να εκτίθενται σε κίνδυνο (15η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 3 κρίθηκε ένοχος ότι στις 16.12.2014 στο υποστατικό του στη Νήσου ενώ ήταν εργοδότης παρέλειψε να έχει στη διάθεσή του γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων (17η κατηγορία) και ότι στον ως άνω χρόνο και τόπο παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων (18η κατηγορία). Κρίθηκε επίσης ένοχος ότι ως εργοδότης που ανέλαβε εργασίες στις εγκαταστάσεις της κατηγορουμένης 2 στις 12.11.2014 παρέλειψε να διασφαλίσει την εκπόνηση σχεδίου ασφάλειας και υγείας πριν από την έναρξη λειτουργίας του εργοταξίου (19η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να διασφαλίσει ότι η κατηγορούμενη 1 διαθέτει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας καθώς και κατάλληλες και επαρκείς γραπτές εκτιμήσεις των κινδύνων (20η κατηγορία). Τέλος ο κατηγορούμενος 4 κρίθηκε ένοχος ότι στις 12.11.2014 ενώ ήταν διευθυντής της κατηγορούμενης 1 η οποία ανέλαβε υπεργολαβικά τη συντήρηση των πινακίδων στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου παρέλειψε να διασφαλίσει για λογαριασμό της κατηγορουμένης 1 την παροχή και διατήρηση ασφαλούς μεθόδου για την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών με αποτέλεσμα οι XXXXX Κασάπης και XXXXX Καουράνης να εκτεθούν σε κίνδυνο κατά την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών και ο XXXXX Κασάπης να τραυματιστεί θανάσιμα (21η κατηγορία) και ότι στις 18.12.2014 ενώ ήταν διευθυντής της κατηγορουμένης 1 αρνήθηκε να παράσχει πληροφορίες σε Επιθεωρητή Εργασίας αναφορικά με τη διερευνώμενη υπόθεση θανατηφόρου ατυχήματος (22η κατηγορία). Τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως αυτά καταγράφονται στην απόφαση ημερομηνίας 14.7.2020 έχουν ως ακολούθως: «Στην παρούσα υπόθεση έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: περί τον Οκτώβριο του 2014 η κατηγορούμενη 2 εταιρεία επιθυμούσε να αλλάξει τις αυτοκόλλητες διαφημιστικές πινακίδες (πανό) που υπήρχαν στο υποστατικό της και ζήτησε από τον κατηγορούμενο 3 να της δώσει σχετική προσφορά η οποία τελικά έγινε αποδεκτή από την κατηγορούμενη 2 για το ποσό των €370,00 πλέον Φ.Π.Α. Ο κατηγορούμενος 3 στη συνέχεια απευθύνθηκε στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία, διευθυντής της οποίας είναι ο κατηγορούμενος 4, και του ζήτησε προσφορά για να εκτελέσει την εργασία που του ανέθεσε η κατηγορούμενη 2 εταιρεία. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία έδωσε προσφορά για το ποσό των €450,00 πλέον Φ.Π.Α. Στη συνέχεια η κατηγορούμενη 1 εκτύπωσε τις 3 επίδικες αυτοκόλλητες επιγραφές. Στις 11.11.2014 ο XXXXX Κασάπης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο 4 ο οποίος του είπε να μεταβεί στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 εταιρείας για να διεκπεραιώσει την εργασία. Στις 11 και 12.11.2014 ο κατηγορούμενος 4 βρισκόταν στο εξωτερικό και έδιδε τηλεφωνικώς οδηγίες προς τον XXXXX αναφορικά με την εκτέλεση των εργασιών στο υποστατικό της κατηγορούμενης
  6. Του έδωσε οδηγίες να μεταβεί στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 και να προχωρήσει στην τοποθέτηση των αυτοκόλλητων πινακίδων. Στις 12.11.2014 το πρωί ο Σάββας μαζί με τον εξάδελφό του XXXXX μετέβηκαν αρχικά στο υποστατικό της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Ο XXXXX μιλούσε με τον κατηγορούμενο 4 στο τηλέφωνο από τον οποίο πήρε οδηγίες για το που θα εργαζόταν και τι θα έκανε. Ο XXXXX είχε στην κατοχή του τα κλειδιά του υποστατικού της και του οχήματός με αριθμό εγγραφής XXXXX24 με το οποίο μετέβηκαν στη συνέχεια στο υποστατικό της κατηγορούμενης
  7. Εκεί ζήτησαν από τον υπάλληλό της να τους ανυψώσει στις πινακίδες που βρίσκονταν τοποθετημένες στον τοίχο εξωτερικά της αποθήκης της κατηγορούμενης
  8. Προς τούτο χρησιμοποίησαν το εν λόγω περονοφόρο όχημα και συγκεκριμένα εισήλθαν σε ένα ντεπόζιτο νερού το οποίο χρησιμοποίησαν ως εξέδρα. Ο υπάλληλος κάθισε στην καμπίνα του οχήματος. Χρησιμοποίησε το εν λόγω όχημα για την ανύψωση ανθρώπων παρόλο που αυτό απαγορευόταν. Το εν λόγω ντεπόζιτο στην κάτω πλευρά του είχε τοποθετημένα 2 κομμάτια σίδερο το οποίο το ανύψωναν σε απόσταση μερικών εκατοστών από το έδαφος για να είναι δυνατή η τοποθέτηση των περονών του οχήματος κάτω από αυτό. Στον πάτο του εν λόγω ντεπόζιτου δεν υπήρχε οποιοδήποτε εξάρτημα το οποίο να το κρατούσε σταθερό σε περίπτωση μετακίνησης των προσώπων που βρίσκονταν εντός του ή να το απέτρεπε από το να γλιστρήσει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Μετά που οι επιβαίνοντες στο ντεπόζιτο τοποθέτησαν την πινακίδα πάνω από τις πόρτες της αποθήκης που βρισκόταν σε ύψος 3,5 με 4 μέτρα προχώρησαν να τοποθετήσουν την άλλη πινακίδα σε ύψος 2,5 περίπου μέτρων. Σε κάποια στιγμή ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 εταιρείας εξήλθε από την καμπίνα στην οποία βρίσκονταν τα χειριστήρια του περονοφόρου οχήματος αφήνοντας τα εν λόγω πρόσωπα να εκτελούν την εργασία τους χωρίς επιτήρηση. Όταν οι εργαζόμενοι μετακινήθηκαν εντός του ντεπόζιτου το κέντρο βάρος του άλλαξε με αποτέλεσμα αυτό να πέσει στο έδαφος. Ο XXXXX τραυματίστηκε θανάσιμα ενώ τέθηκε σε κίνδυνο και ο XXXXX. Ειδοποιήθηκε για το περιστατικό ο Αστυνομικός Σταθμός Πέρα Χωρίου Νήσου και επί τόπου μετέβηκε η αστυφύλακας κα Τερλικά η οποία ανέλαβε ως εξετάστρια του δυστυχήματος. Εκεί μετέβη και ο Επιθεωρητής Εργασίας κ. Καΐλας καθώς και ασθενοφόρο το οποίο μετέφερε στο Νοσοκομείο Λευκωσίας τον XXXXX. Ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 εταιρείας μέχρι να μεταβεί ο κ. Καΐλας στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 εταιρείας είχε μετακινήσει το περονοφόρο όχημα και το ντεπόζιτο από το σημείο όπου είχε σημειωθεί το περιστατικό και είχε καθαρίσει με νερό τα αίματα. Στις 12.11.2014 μετά από έλεγχο που διενήργησε ο Επιθεωρητής του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 διαπιστώθηκε ότι εκεί δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση των κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν σύστημα διαχείρισης των κινδύνων ούτε υπήρχε οποιοδήποτε πιστοποιητικό ή βεβαίωση παρακολούθησης εκπαίδευσης για τον χειρισμό του ανυψωτικού μηχανήματος από τον υπάλληλό της χειριστή του. Στις 16.12.2014 μετά από έλεγχο που διενήργησε ο Επιθεωρητής του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας διαπιστώθηκε ότι στο υποστατικό του κατηγορούμενου 3 δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν Σύστημα Διαχείρισης των Κινδύνων. Δεν διέθετε σύστημα αξιολόγησης των συνεργατών του για θέματα ασφάλειας και υγείας ούτε υπήρχε πολιτική για εκπόνηση Σχεδίου Ασφάλειας και Υγείας για εργασίες σε ύψος ούτε και απαίτηση του ιδίου να διαθέτουν οι συνεργάτες του αυτό το έγγραφο. Στις 18.12.2014 μετά από έλεγχο που διενήργησε ο Επιθεωρητής του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας διαπιστώθηκε ότι στο υποστατικό της κατηγορούμενης 1 δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση των κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν Σύστημα Διαχείρισης των Κινδύνων. Ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο 4 να δώσει πληροφορίες στον κ. Καΐλα αναφορικά με το επίδικο ατύχημα το οποίο συνέβηκε στις 12.11.2014 αλλά εκείνος αρνήθηκε να απαντήσει σε σχετικές ερωτήσεις». Ο κ. Προδρόμου ανέφερε ότι δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε διαθέσιμες προηγούμενες καταδίκες σε σχέση με τους κατηγορούμενους. Στη συνέχεια ο κ. Σταύρου εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και 4 αγόρευσε προς μετριασμό της ποινής. Ο κ. Σταύρου κατά την αγόρευσή του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 4 είναι άτομο ηλικίας 34 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και έχει τη μέριμνα της ηλικιωμένης μητέρας του η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και χρειάζεται φροντίδα την οποία αυτός της παρέχει. Παρέδωσε στο Δικαστήριο Έκθεση Ολοκληρωμένου Πορίσματος Αξιολόγησης Αναπηρίας από την οποία προκύπτει ότι η μητέρα του έχει σοβαρή κινητική αναπηρία και λαμβάνει, μεταξύ άλλων, επίδομα βαριάς κινητικής αναπηρίας και αναπηρικό επίδομα. Είναι αυτοεργοδοτούμενος και από την εργασία του λαμβάνει το ποσό των €800,00 μηνιαίως. Εισηγήθηκε, όπως αποτελεί εξάλλου εύρημα του Δικαστηρίου, ότι η χρήση του ανυψωτικού μηχανήματος στις 12.11.2014 έγινε με πρωτοβουλία του XXXXX Κασάπη και όχι κατόπιν υπόδειξης του κατηγορουμένου 4, γεγονός το οποίο μειώνει ουσιωδώς τον βαθμό ευθύνης του τελευταίου. Εισηγήθηκε επίσης ότι διαπιστώνεται καθυστέρηση στην καταχώρηση του κατηγορητηρίου της επίδικης υπόθεσης αφού αυτό καταχωρήθηκε περίπου 1 ½ χρόνο μετά που συνέβηκε το ατύχημα και περίπου 11 μήνες μετά την ετοιμασία της Έκθεσης του Επιθεωρητή του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας. Το γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή περίπου 6 χρόνια μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, εισηγήθηκε, επηρεάζει και το είδος της ποινής που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει. Εισηγήθηκε τέλος ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας, δύναται, λόγω των περιστατικών της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου 4, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αναστολής της άμεσης εκτέλεσής της. Ο κ. Ιωαννίδης εκ μέρους της κατηγορούμενης 2 εταιρείας εισηγήθηκε ότι τα αδικήματα για τα οποία η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη δεν έχουν σχέση με το ατύχημα και αφορούν παράλειψή της να έχει γραπτή εκτίμηση των κινδύνων κατά την εκτέλεση των εργασιών της. Εισηγήθηκε ότι υπέρ της κατηγορούμενης 2 πρέπει να προσμετρήσει το λευκό ποινικό της μητρώο καθώς επίσης η συμμόρφωσή της αφού μετά την τέλεση των αδικημάτων για τα οποία κρίθηκε ένοχη κατάρτισε γραπτό σχέδιο εκτίμησης των κινδύνων. Παρέδωσε στο Δικαστήριο τη γραπτή εκτίμηση των κινδύνων και εισηγήθηκε ότι η κατηγορούμενη, η οποία συμμορφώθηκε με τις νομικές της υποχρεώσεις, δύναται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος 3 στο γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσε στο Δικαστήριο αναφέρθηκε στις οικογενειακές του περιστάσεις και ανέφερε ότι είναι πατέρας 2 ανήλικων κοριτσιών τα οποία γεννήθηκαν στις 3.3.2015 και 28.12.2017 αντίστοιχα. Εισηγήθηκε επίσης ότι το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημέρα του ατυχήματος καθώς επίσης και το γεγονός ότι είναι άτομο με λευκό ποινικό μητρώο. Έχω ακούσει με μεγάλη προσοχή και έλαβα υπόψη μου όλα τα γεγονότα τα οποία περιβάλουν τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων καθώς επίσης και όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των κατηγορουμένων για μετριασμό της ποινής των κατηγορουμένων τους οποίους εκπροσωπούν και όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος 3 προσωπικά. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ

(2004)2 Α.Α.Δ. 573 λέχθηκε ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό. Κυρίαρχα στοιχεία κατά την επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής είναι η σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή αντικατοπτρίζεται μέσα από την ποινή που προβλέπεται από τον σχετικό Νόμο και οι συνέπειες της παρανομίας. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.ά.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575, έγινε επισκόπηση της Νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για παρόμοια αδικήματα. Στην ως άνω υπόθεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας έχει τονιστεί επανειλημμένα (βλ. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Βάσου Μαρκίδη Εστέϊτς κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 340, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Γενεθλής Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 373, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Μ.Γ. Μακροσέλλης Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 328, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 332, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Aristo Developers Ltd κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 63, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδη Λτδ κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου & Υιοί Λτδ κ.ά.
(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Στην Sedora (πιο πάνω) τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού. Αναφορικά με τη φύση του αδικήματος λέχθηκαν τα εξής (βλ. σελ. 337): «Η υποχρέωση διατήρησης συνθηκών ασφάλειας σε εργοστάσια και άλλους χώρους που απασχολούνται άνθρωποι, δεν είναι μόνο μια υποχρέωση που πηγάζει από το Νόμο, είναι μια προέκταση διεθνών υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν από τη Δημοκρατία κάτω από το άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, κάτω από τον οποίο μια συμβαλλόμενη χώρα αναλαμβάνει όχι μόνο τη θέσπιση κανονισμών για συνθήκες ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων στον τόπο εργασίας αλλά και την περαιτέρω υποχρέωση της εφαρμογής τους με μέτρα για την αποτελεσματική εποπτεία της συμμόρφωσης προς τις ανειλημμένες αυτές υποχρεώσεις. Η αποτελεσματική εποπτεία συνεπάγεται την εφαρμογή των Νόμων και των Κανονισμών και, όπου απαιτείται, την ποινική δίωξη και τον εξαναγκασμό των παραβατών προς συμμόρφωση προς αυτούς. Επομένως και τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου που, πέραν των ανθρωπιστικών στόχων, αποτρέπει τη μείωση της παραγωγικότητας και την αποφυγή ασκόπων οικονομικών επιβαρύνσεων λόγω τραυματισμού, επηρεασμού της υγείας και θανάτου». (Βλ. και Peppis Company Ltd κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 272: «Τα αδικήματα άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων, τομέας στον οποίο η κοινωνία επιδεικνύει αυξανόμενη ευαισθησία λόγω σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και υγεία». Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. P. Pastellis Engineering Works Ltd κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 90, σε σχέση με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £150, £100 και £150, στην εταιρεία και £150 και £150 στο Διευθυντή της σε σχέση με κάθε κατηγορία. Το Εφετείο έκρινε ότι οι πιο πάνω ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς και επέβαλε ποινές προστίμου £500, £400 και £500 στην εταιρεία και ποινές προστίμου £500 και £500 στο Διευθυντή της. Σημειώνουμε ότι στην πιο πάνω υπόθεση είχε σημειωθεί τραυματισμός εργοδοτουμένου της εταιρείας. Στην Petros Kimonas & Nicos Kofteros Construction Ltd v. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 310, σχετικά με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £700, στην κάθε μια από 4 κατηγορίες και £600 και £300 σε άλλες δύο κατηγορίες - σύνολο £3700. Το Εφετείο υπέδειξε πως οι κατηγορίες ήταν πολύ σοβαρές. Η κάθε μια συνιστούσε ξεχωριστό κίνδυνο για τους εργαζόμενους και μέχρι της ημέρας που το Δικαστήριο επελήφθη της υπόθεσης δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις εκ του Νόμου απορρέουσες υποχρεώσεις της εταιρείας. Επεκύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο ότι τις θεώρησε αυστηρές γιατί έκρινε πως δεν εμπίπτουν μέσα στα όρια της έκδηλα υπερβολικής ποινής. Ο νομοθέτης έχει μεριμνήσει για την επιβολή των πιο πάνω αυστηρών ποινών με στόχο την αποτροπή ατυχημάτων τα οποία έχουν σαν αποτέλεσμα πολλές φορές την απώλεια ζωής ή σοβαρούς τραυματισμούς. Στόχος του νομοθέτη είναι η πρόληψη των ατυχημάτων στους χώρους εργασίας. Επομένως το γεγονός ότι δεν έχει σημειωθεί οποιοσδήποτε τραυματισμός δεν αποτελούσε παράγοντα ο οποίος μπορούσε να οδηγήσει στις επίδικες ποινές (βλ.και Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικές Επιχειρήσεις Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, 10). «Επιεικής μεταχείριση με το δικαιολογητικό ότι δεν έχει σημειωθεί τραυματισμός ισοδυναμεί με εξουδετέρωση των σκοπών του Νόμου ο οποίος εις ένα και μόνο αποβλέπει, στην πρόληψη των ατυχημάτων». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Μουσκουντής ν. Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας, Ποινική Έφεση Αρ. 58/2020, ημερομηνίας 23.6.2020, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι λόγω του ουσιωδώς μειωμένου βαθμού ευθύνης των εργοδοτών του θύματος η επιλογή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν στο μεταίχμιο. Στην εν λόγω υπόθεση ο θάνατος του θύματος προκλήθηκε από την πτώση ραφιού το οποίο εκ της κατασκευής του ήταν προσβάσιμο και από τις 4 πλευρές και λόγω τούτου δεν ήταν απαραίτητη η στερέωσή του στον τοίχο της αποθήκης. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον νομοθέτη όπως αυτή προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο. Το άρθρο 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996 προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο, στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω Νόμο ή τους Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει αυτού, παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο πoυ δεv υπερβαίνει τις €80.000 (ογδόντα χιλιάδες ευρώ) ή σε φυλάκιση πoυ δεv θα υπερβαίνει τα τέσσερα χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 53
(6)του ως άνω Νόμου προβλέπει ότι νομικό πρόσωπο είναι υπεύθυνο για τα αδικήματα που προβλέπονται στον εν λόγω Νόμο όταν αυτά διαπράττονται από οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο που ενεργεί είτε ατομικά είτε ως μέλος συλλογικού οργάνου του νομικού προσώπου και το οποίο κατέχει ηγετική θέση στο εν λόγω νομικό πρόσωπο είτε βάση εξουσιοδότησης για εκπροσώπηση του νομικού προσώπου είτε βάση της εξουσίας λήψης αποφάσεων για λογαριασμό του νομικού προσώπου είτε βάση της εξουσίας άσκησης ελέγχου εντός του νομικού προσώπου και σε τέτοια περίπτωση την ευθύνη για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος φέρει, εκτός από το νομικό πρόσωπο, και το πιο πάνω αναφερόμενο φυσικό πρόσωπο. Το άρθρο 21
(1)του Ν.174/1989 προβλέπει ότι ο εργοδότης που παραλείπει να ασφαλιστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω Νόμου, διαπράττει αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δε θα υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δε θα υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000,00) ή και στις δύο ποινές. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου ότι η χρήση του ανυψωτικού μηχανήματος ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης 2 το οποίο βρισκόταν στο υποστατικό της οφείλεται σε πρωτοβουλία του αποβιώσαντα XXXXX Κασάπη και όχι σε υπόδειξη οποιουδήποτε από τους κατηγορούμενους 1, 3 ή
  1. Κρίνω ότι το γεγονός αυτό μειώνει ουσιωδώς τον βαθμό ευθύνης των τελευταίων σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να αποτελέσει ικανό λόγο να επηρεάσει το είδος της ποινής και να μην επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όπως αυτή αναφύεται μέσα από την προαναφερθείσα νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τον ουσιωδώς μειωμένο βαθμό ευθύνης των κατηγορουμένων οι οποίοι δεν συνδέονται άμεσα με την επιλογή του θύματος να χρησιμοποιήσει το ακατάλληλο για την ανύψωση ανθρώπων ανυψωτικό περονοφόρο όχημα αφού η χρήση του έγινε με πρωτοβουλία του θανούντος και όχι κατόπιν υποδείξεων των κατηγορουμένων. Προς όφελος των κατηγορούμενων για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) το γεγονός ότι όλοι οι κατηγορούμενοι έχουν λευκό ποινικό μητρώο, (β) το γεγονός του ουσιωδώς μειωμένου βαθμού ευθύνης των κατηγορουμένων 1, 3 και 4, (γ) το γεγονός ότι μετά το επίδικο συμβάν η κατηγορούμενη 2 συμμορφώθηκε με όλες τις νομικές υποχρεώσεις της και πλέον διαθέτει γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων, κάτι το οποίο οι κατηγορούμενοι 1 και 3 παρέλειψαν να πράξουν. Επιπλέον και ειδικότερα σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3 λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις στις οποίες αναφέρθηκε και ιδίως ότι μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων απέκτησε 2 θυγατέρες ηλικίας σήμερα 4 ½ και 2 ½ ετών αντίστοιχα. Ειδικότερα σε σχέση με τον κατηγορούμενο 4 λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο δικηγόρος του και ιδίως ότι σήμερα έχει τη φροντίδα της μητέρας του η οποία παρουσιάζει σοβαρή κινητική αναπηρία και το γεγονός ότι μεσολάβησε από τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων μέχρι σήμερα ο θάνατος του πατέρα του. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν περί τα τέλη του έτους 2014 και ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή μετά από την πάροδο περίπου 6 ετών από τότε. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και της ανάγκης για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται στην απουσία οποιασδήποτε υπόδειξης από τους αρμόδιους λειτουργούς, οι οποίοι επιθεωρούσαν τα μηχανήματα, προς την κατεύθυνση οποιασδήποτε τροποποίησης, η οποία θα συνέβαλλε στην αποτροπή του ατυχήματος. Πρέπει ωστόσο να υποδείξουμε πως η ευθύνη για λήψη μέτρων συμμόρφωσης με τις επιταγές ενός Νόμου ο οποίος ρυθμίζει θέματα ασφάλειας στους τόπους εργασίας βαρύνει αποκλειστικά τους εργοδότες». Επιβάλλω στους κατηγορούμενους τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία ποινή προστίμου €500,00 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1, 2 και
  2. Ποινή προστίμου €250,00 στην 4η κατηγορία. Ποινή προστίμου €1.000,00 στην 5η κατηγορία. Ποινή προστίμου €2.000 στην 7η κατηγορία. Ποινή προστίμου €1.000 στην 8η κατηγορία. Στην κατηγορούμενη 2 εταιρεία επιβάλλω ποινή προστίμου €350,00 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 9 και
  3. Ποινή προστίμου €1.000 στην 15η κατηγορία. Στον κατηγορούμενο 3 επιβάλλω ποινή προστίμου €500,00 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 17 και
  4. Ποινή προστίμου €1.000,00 στην 19η κατηγορία. Ποινή προστίμου €500,00 στην 20η κατηγορία Στον κατηγορούμενο 4 επιβάλλω ποινή προστίμου €2.000,00 στην 21η κατηγορία και ποινή προστίμου €500,00 στην 22η κατηγορία. (Υπ.) .................................. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.