ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ κ.α., Αριθμός υπόθεσης: 268/2019, 3/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αριθμός υπόθεσης: 268/2019 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα αρχή και
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ
- XXXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ Κατηγορούμενοι 3 Ιουλίου, 2020 Για κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ Για κατηγορούμενους 9 και 11: κ. Κυπρίζογλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης περιλαμβάνει συνολικά 86 κατηγορίες. Κατηγορούμενοι είναι 12 φυσικά και 1 νομικό πρόσωπο. Η υπόθεση αφορά τα αδικήματα της απόσπασης από δημόσιο λειτουργό (άρθρο 101 Κεφ. 154), δεκασμό δημόσιου λειτουργού (άρθρο 100(α) Κεφ. 154), ενεργούς δωροδοκίας οικείων δημόσιων αξιωματούχων (Ν.23(ΙΙΙ)/2000), αθέμιτης απόκτησης περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου (Ν.51(Ι)/2004), κατάχρησης εξουσίας (άρθρο 105 Κεφ. 154), δόλου και κατάχρησης εμπιστοσύνης από δημόσιο λειτουργό (άρθρο 133 Κεφ. 154) και αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (Ν. 188(Ι)/2007). Οι κατηγορούμενοι 9 και 11 αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες 73, 75, 77, 79, 81, 83 και 85 και δεν έχουν ακόμα απαντήσει στις κατηγορίες. Μέσω του συνηγόρου τους έχουν αιτηθεί όπως δικαστούν ξεχωριστά από τους άλλους κατηγορούμενους. Ο συνήγορος τους, στη γραπτή αγόρευση που παρουσίασε προς υποστήριξη του αιτήματος, υποστηρίζει ότι στο υφιστάμενο κατηγορητήριο υπάρχει αδικαιολόγητη συσσώρευση κατηγοριών. Εξηγεί ότι από το σύνολο των 86 κατηγοριών, μόνο 14 αφορούν άμεσα ή έμμεσα τους κατηγορούμενος 9 και 11 - οι κατηγορίες 73, 75, 77, 79, 81, 83 και 85 στρέφονται συγκεκριμένα εναντίον τους ενώ εμπλέκονται και στα αδικήματα των κατηγοριών 74, 76, 78, 80, 82, 84, 86 που στρέφονται εναντίον άλλων συγκατηγορούμενων. Συνεχίζει ότι αυτές οι 14 κατηγορίες στηρίζονται σε γεγονότα που δεν έχουν σχέση με τις υπόλοιπες κατηγορίες του κατηγορητηρίου που αφορούν τους άλλους συγκατηγορούμενους τους. Ενόψει αυτού, συνεχίζει, ο διαχωρισμός είναι αναγκαίος για την εξασφάλιση των συμφερόντων της δικαιοσύνης και για την προάσπιση του δικαιώματος των κατηγορουμένων 9 και 11 να προωθήσουν την υπεράσπιση τους στα πλαίσια της δίκαιης δίκης. Σε αντίθετη περίπτωση, υποστηρίζει, οι κατηγορούμενοι 9 και 11 θα συρθούν αχρείαστα σε μια μακράς διάρκειας, πολύπλοκη δίκη. Αυτό θα συνιστούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και θα επηρέαζε δυσμενώς τα δικαιώματα τους. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής διαφώνησε. Υποστήριξε με τη σειρά της ότι το υφιστάμενο κατηγορητήριο δεν παραβιάζει τα δικαιώματα των κατηγορουμένων 9 και
- Υποστήριξε επίσης ότι ενδεχόμενος διαχωρισμός θα προκαλούσε σύγχυση γιατί θα είχε ως αποτέλεσμα οι ίδιοι μάρτυρες να κληθούν να μαρτυρήσουν για τα ίδια γεγονότα σε πολλαπλές διαδικασίες, στη βάση του ίδιου ερευνητικού έργου. Υποστήριξε ότι η υπόθεση δεν αφορά διαφορετικά αδικήματα και γεγονότα αλλά ότι όλες οι κατηγορίες έχουν το ίδιο πραγματικό υπόβαθρο και υπάρχει σύμπτωση μαρτύρων και μαρτυρίας. Αυτές είναι, συνοπτικά, οι θέσεις των δύο πλευρών. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει ξεχωριστή δίκη για κάποιο κατηγορούμενο προκύπτει από το άρθρο 40
(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 που προβλέπει τα εξής: «40.-
(2)Αν διαφορετικές κατηγορίες αφορούν διαφορετικά πραγματικά γεγονότα, το Δικαστήριο δύναται, αν θεωρεί αυτό ότι εξυπηρετεί το σκοπό της δικαιοσύνης, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να διατάξει όπως ο κατηγορούμενος δικαστεί χωριστά για οποιαδήποτε ή περισσότερες από τις κατηγορίες αυτές.» Η δυνατότητα διαχωρισμού της δίκης επεξηγείται στο σύγγραμμα των Λοΐζου και Πική, Criminal Procedure in Cyprus, σελ. 55 ως ακολούθως: «The interests of justice may require separate trials where it would be oppressive for the accused to defend himself, in the same spell, on a number of counts relating to different and distinct matters. Moreover, the accused may be prejudiced in that evidence inadmissible on one count may be admitted in relation to another count and thus embarrass him in the conduct of his defence. This danger however should not be exaggerated, as judges may be expected to approach the evidence in its proper perspective.» Στην υπόθεση Papadopoullos v Republic
(1980)2 CLR 10, το Εφετείο εξήγησε ότι ο διαχωρισμός της δίκης είναι επιθυμητός στην περίπτωση που: «If, however, different counts relate to different facts and if the Court thinks it conducive to the need of justice to do so it may, at any stage of the proceedings, direct that the accused shall be tried separately upon anyone or more of such counts.» Στη βάση των πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω την ουσία του αιτήματος των κατηγορουμένων 9 και
- Από το περιεχόμενο του κατηγορητήριου της παρούσας υπόθεσης και τις λεπτομέρειες των αδικημάτων σκιαγραφούνται οι θέσεις που θα προωθήσει η πλευρά της κατηγορούσας αρχής κατά την ακρόαση. Κάποιοι εκ των κατηγορουμένων ήταν, κατά τον επίδικο χρόνο, ιατροί ΩΡΛ στα Γενικά Νοσοκομεία Λευκωσίας, Λάρνακας και Λεμεσού. Συνιστά τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι οι γιατροί αυτοί, παράπεμπαν ασθενείς τους σε συγκεκριμένο ακουολογικό κέντρο και, παράνομα, λάμβαναν προμήθεια από άλλους κατηγορούμενους που συνδέονταν με το ακουολογικό κέντρο. Από αυτή την ισχυριζόμενη συμπεριφορά προκύπτουν τα αδικήματα που τους προσάπτουν. Η περίοδος του κατηγορητηρίου εκτίνεται από το 2008 μέχρι το
- Συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου των κατηγορουμένων 9 και 11 ότι το κατηγορητήριο περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό κατηγοριών, 86 συνολικά, και ότι μόνο 14 εξ αυτών φαίνεται να αφορούν ή να εμπλέκουν τους κατηγορούμενους 9 και
- Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται και 37 μάρτυρες, χωρίς να είμαι σε θέση να γνωρίζω στο παρόν στάδιο το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Παράλληλα όμως, οι λεπτομέρειες των αδικημάτων εισηγούνται ότι, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, όλα τα αδικήματα είχαν διαπραχθεί στα πλαίσια ενός συνόλου ίδιας, ουσιαστικά, παραβατικής συμπεριφοράς και οι εμπλεκόμενοι σε κάθε αδίκημα ενεργούσαν με συγκεκριμένο, παρόμοιο τρόπο. Προκύπτει επίσης ότι οι κατηγορούμενοι που συνδέονται με το ακουολογικό κέντρο εμπλέκονται, κατά τη θέση πάντα της κατηγορούσας αρχής, στα αδικήματα που αποδίδονται σε διάφορους από τους κατηγορούμενους ιατρούς. Συνεπώς, από τη μια δεν αφορούν όλες οι κατηγορίες τους κατηγορούμενους 9 και
- Από την άλλη όμως οι πληροφορίες που μπορούν να εξαχθούν από το κατηγορητήριο δεικνύουν ότι η υπόθεση αφορά ίδιας φύσης αδικήματα, στη διάπραξη των οποίων εμπλέκονται πρόσωπα στα οποία αποδίδονται συγκεκριμένα, όμοια, συμφέροντα και παρόμοιες ενέργειες και πράξεις. Φαίνεται επομένως να υπάρχει κοινό πραγματικό έδαφος στα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων των διαφόρων κατηγοριών. Διακρίνω ότι αυτός ήταν ο λόγος που συμπεριλήφθηκαν στο ίδιο κατηγορητήριο όλες οι κατηγορίες και όλοι οι κατηγορούμενοι και σημειώνω τη θέση της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι τα αδικήματα είχαν τύχει κοινής διερεύνησης, από τα ίδια πρόσωπα. Συνιστά θέση των κατηγορουμένων 9 και 11 ότι το υφιστάμενο κατηγορητήριο καταστρατηγεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και το δικαίωμα τους σε δίκαιη δίκη. Έχοντας όμως εξετάσει τα ενώπιον μου δεδομένα, δεν διακρίνω, τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο, να καταστρατηγούνται τα δικαιώματα των κατηγορούμενων 9 και 11 σε δίκαιη δίκη. Ο αριθμός των κατηγοριών και των μαρτύρων παραπέμπει στο ότι η ακροαματική διαδικασία ενδεχομένως να είναι μακρά. Αυτό όμως από μόνο του δεν επαρκεί για να καταργήσει τη δίκαιη δίκη και δεν συνιστά αφ εαυτού κατάχρηση ή καταπίεση. Δεν εντοπίζω στο παρόν στάδιο, συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο το υφιστάμενο κατηγορητήριο καταστρατηγεί την καλή πίστη, ή έχει συνταχθεί με τρόπο εκδικητικό ή καταπιεστικό για τους κατηγορούμενους 9 και 11[1]. Ενόψει των πληροφοριών που μπορούν να εξαχθούν από το κατηγορητήριο, αυτό που προκύπτει είναι ότι εάν διαταχθεί ο διαχωρισμός της δίκης ίσως αναγκαστούν διαφορετικά Δικαστήρια να ακούσουν μαρτυρία για γεγονότα που συνθέτουν μέρος της ίδιας συμπεριφοράς, από και σε σχέση με τα ίδια πρόσωπα. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι, στο παρόν στάδιο, δεν δικαιολογείται να διαταχθεί διαχωρισμός της δίκης κατά τον τρόπο που επιθυμούν οι κατηγορούμενοι 9 και
- Ακολουθεί ότι το αίτημα τους δεν μπορεί αν επιτύχει και απορρίπτεται. ......... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] David Scattergood v Γενικός Εισαγγελέας
(2005)1 ΑΑΔ 142, Connelly v DPP [1964] AC 1254 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο