Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. P.D.S.I.S. LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4697/16, 14/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4697/16 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας Κατηγορούσα Αρχή εναντίον
- P.D.S.I.S. LTD, H.E. 270566
- PAFILI SCAFFOLDING & TRADING LTD
- XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
- XXXXX XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 14.7.2020 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Προδρόμου Για τους Κατηγορούμενους 1 και 4: κ. Στ. Σταύρου Για την Κατηγορούμενη 2: κ. Θ. Ιωαννίδης μαζί με κα Ζευκή Για τον Κατηγορούμενο 3: Προσωπικά Κατηγορούμενοι 3 και 4: Παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12.11.2014 συνέβηκε ατύχημα στο οποίο ο XXXXX Κασάπης έχασε τη ζωή του. Το ατύχημα διερευνήθηκε από Επιθεωρητή του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και μετά τη διερεύνησή του καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση που αφορά αδικήματα τα οποία κατ' ισχυρισμό της κατηγορούσας αρχής διαπράχθηκαν στις 12.11.2014 και σε άλλες μεταγενέστερες ημερομηνίες. Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται 22 κατηγορίες που αφορούν αδικήματα κατά παράβαση των προνοιών του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου 89(Ι)/1996, του περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμου 174/1989 και των σχετικών κανονισμών. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1 ‑ 8, η κατηγορούμενη 2 τις κατηγορίες 9 ‑ 16, ο κατηγορούμενος 3 τις κατηγορίες 17 ‑ 20 και ο κατηγορούμενος 4 τις κατηγορίες 21 και
- Ειδικότερα η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται ότι στις 18.12.2014 στο υποστατικό της στο χωριό Νήσου παρέλειψε να έχει στη διάθεσή της γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων (1η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων (2η κατηγορία). Επίσης ότι ενώ ήταν εργοδότης παρέλειψε από τις 12.11.2014 και μέχρι τις 28.11.2014 να υποβάλει γραπτή γνωστοποίηση ατυχήματος εντός 15 ημερών από την ημερομηνία που συνέβη το ατύχημα (3η κατηγορία) και ότι στις 18.12.2014 παρέλειψε να ασφαλιστεί έναντι της ευθύνης της για ατύχημα (4η κατηγορία). Κατηγορείται επίσης ότι ενώ ήταν εργοδότης (εργολάβος) στις 12.11.2014 παρέλειψε να μεριμνήσει για την εκπόνηση σχεδίου ασφάλειας και υγείας πριν την έναρξη της λειτουργίας του εργοταξίου στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 εταιρείας (5η κατηγορία) και ότι στις 18.12.2014 στο υποστατικό της παρέλειψε να διαθέσει κατάλληλες πληροφορίες στους εργοδοτούμενούς της σχετικά με τη χρήση και συναρμολόγηση του εξοπλισμού τον οποίο τους παρείχε (6η κατηγορία). Κατηγορείται τέλος ότι ως εργοδότης στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 παρέλειψε να παράσχει και να διατηρήσει ασφαλή μέθοδο εργασίας με αποτέλεσμα ο XXXXX Κασάπης και XXXXX Καουράνης να εκτεθούν σε κίνδυνο κατά την εκτέλεση των εργασιών (7η κατηγορία) και ότι ως εργοδότης στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της κατηγορουμένης 2 παρέλειψε να παρέχει κατάλληλη επιτήρηση των εργοδοτουμένων της με αποτέλεσμα πρόσωπα στην εργασία να εκτεθούν σε κίνδυνο (8η κατηγορία). Η κατηγορούμενη 2 εταιρεία κατηγορείται ότι στις 12.11.2014 στο υποστατικό της στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου παρέλειψε ενώ ήταν εργοδότης να έχει στη διάθεσή της γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων (9η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων (10η κατηγορία). Κατηγορείται επίσης ότι στις 12.11.2014 στο υποστατικό της ενώ ήταν εργοδότης και επέτρεψε σε άλλο εργοδότη να διεξάγει τις εργασίες του εκεί παρέλειψε να διασφαλίσει ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία θα διαθέτει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας καθώς και επαρκείς γραπτές εκτιμήσεις των κινδύνων (11η κατηγορία) και ότι στον ίδιο ως άνω τόπο και χρόνο παρέλειψε να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει οποιαδήποτε αλλοίωση της σκηνής στην οποία συνέβηκε το επίδικο ατύχημα (12η κατηγορία). Κατηγορείται επίσης ότι στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της παρέλειψε ως εργοδότης να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε ο εξοπλισμός εργασίας που τέθηκε στη διάθεση των προσώπων που εργάζονταν να ήταν κατάλληλος έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια και υγεία των προσώπων κατά τη χρησιμοποίησή του (13η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να αποτρέψει ή και επέτρεψε την ανύψωση του XXXXX Κασάπη και του XXXXX Καουράνη με ακατάλληλο μεταλλικό κλωβό με αποτέλεσμα την πτώση των πιο πάνω προσώπων και τον θανάσιμο τραυματισμό του XXXXX Κασάπη (14η κατηγορία). Κατηγορείται τέλος ότι ως εργοδότης στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της παρέλειψε να διαθέσει κατάλληλες πληροφορίες και οδηγίες χρήσης σχετικά με τον εξοπλισμό εργασίας και συγκεκριμένα για το περονοφόρο όχημα με αποτέλεσμα πρόσωπα στην εργασία να εκτίθενται σε κίνδυνο (15η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να επιτηρήσει ικανοποιητικά τους εργοδοτούμενούς της με αποτέλεσμα αυτοί να εκτίθενται σε κίνδυνο κατά τη διάρκεια εκτέλεσης εργασιών σε ύψους (16η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 3 κατηγορείται ότι στις 16.12.2014 στο υποστατικό του στη Νήσου ενώ ήταν εργοδότης παρέλειψε να έχει στη διάθεσή του γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων (17η κατηγορία) και ότι στον ως άνω χρόνο και τόπο παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων (18η κατηγορία). Κατηγορείται επίσης ότι ως εργοδότης που ανέλαβε εργασίες στις εγκαταστάσεις της κατηγορουμένης 2 στις 12.11.2014 παρέλειψε να διασφαλίσει την εκπόνηση σχεδίου ασφάλειας και υγείας πριν από την έναρξη λειτουργίας του εργοταξίου (19η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να διασφαλίσει ότι η κατηγορούμενη 1 διαθέτει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας καθώς και κατάλληλες και επαρκείς γραπτές εκτιμήσεις των κινδύνων (20η κατηγορία). Τέλος ο κατηγορούμενος 4 κατηγορείται ότι στις 12.11.2014 ενώ ήταν διευθυντής της κατηγορούμενης 1 η οποία ανέλαβε υπεργολαβικά τη συντήρηση των πινακίδων στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου παρέλειψε να διασφαλίσει για λογαριασμό της κατηγορουμένης 1 την παροχή και διατήρηση ασφαλούς μεθόδου για την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών με αποτέλεσμα οι XXXXX Κασάπης και XXXXX Καουράνης να εκτεθούν σε κίνδυνο κατά την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών και ο XXXXX Κασάπης να τραυματιστεί θανάσιμα (21η κατηγορία) και ότι στις 18.12.2014 ενώ ήταν διευθυντής της κατηγορουμένης 1 αρνήθηκε να παράσχει πληροφορίες σε Επιθεωρητή Εργασίας αναφορικά με τη διερευνώμενη υπόθεση θανατηφόρου ατυχήματος (22η κατηγορία). Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της παρουσίασε 5 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Καΐλας ο οποίος είναι Επιθεωρητής Εργασίας στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας. Ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι η επιθεώρηση για την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά σε θέματα ασφάλειας και υγείας στους χώρους εργασίας. Διερεύνησε το επίδικο περιστατικό και ετοίμασε σχετική έκθεση την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Κατά τη διερεύνηση του περιστατικού έλαβε καταθέσεις από τα πρόσωπα τα οποία θεώρησε ότι εμπλέκονταν σε αυτό οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια 1 ‑
- Έλαβε επίσης 25 φωτογραφίες οι οποίες επισυνάφθηκαν στην κατάθεσή του και τις οποίες επεξήγησε μία προς μία κατά τη μαρτυρία του. Ισχυρίστηκε ότι στις 12.11.2014 επισκέφθηκε τη σκηνή του ατυχήματος στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης
- Διαπίστωσε ότι το ατύχημα συνέβηκε έξω από την είσοδο του υποστατικού της κατηγορούμενης 2 στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου κατά την εκτέλεση εργασιών τοποθέτησης αυτοκόλλητων πανό και ότι η σκηνή του ατυχήματος είχε αλλοιωθεί. Η κατηγορούμενη 2 εμπορεύεται οικοδομικό εξοπλισμό και χρησιμοποιεί το υποστατικό σαν αποθήκη. Στις εγκαταστάσεις της διέθετε ανυψωτικό περονοφόρο όχημα τύπου forklift και στην είσοδο του υποστατικού υπήρχαν 3 μεταλλικές πινακίδες. Το εν λόγω όχημα χρησιμοποιήθηκε από τον υπάλληλο της κατηγορούμενης 2 κ. XXXXX Πετρίδη για να ανυψώσει τους εργάτες στις πινακίδες. Η πρώτη και μικρότερη πινακίδα ήταν στερεωμένη σε μεταλλικό πάσσαλο στην αυλή του υποστατικού μπροστά από την είσοδο, η δεύτερη και μεγαλύτερη βρισκόταν ακριβώς πάνω από την είσοδο του υποστατικού και ήταν στερεωμένη στον τοίχο πάνω από τις δύο συρόμενες πόρτες του και η τρίτη βρισκόταν δεξιά της εισόδου του υποστατικού και πάνω σε αυτή ήταν στερεωμένο με μαγνήτες αυτοκόλλητο πανό το οποίο είχε εκτυπωμένη διαφήμιση της κατηγορούμενης
- Δίπλα από την τρίτη πινακίδα στα αριστερά ήταν σταθμευμένο το ανυψωτικό μηχάνημα και δεξιότερα της πινακίδας στο πάτωμα υπήρχε ένα μεταλλικό ντεπόζιτο νερού χωρητικότητας 2 τόνων το οποίο είχε μεταποιηθεί σε καλάθι. Ζήτησε από τον εργοδοτούμενο της κατηγορούμενης 2 να κάνει αναπαράσταση του συμβάντος. Στο ανυψωτικό μηχάνημα υπήρχε σήμανση ότι απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για ανύψωση προσώπων. Το μεταλλικό ντεπόζιτο είχε διαστάσεις 1,90 μέτρα μήκος επί 0,90 μέτρα πλάτος επί 0,92 μέτρα περίπου ύψος και στη μια πλευρά του στο πλάτος του υπήρχε προσαρμοσμένη δικτυωτή συρόμενη προς τα πάνω μεταλλική θύρα ύψους 0,97 μέτρων περίπου η οποία δεν μπορούσε να ανοίξει επειδή ήταν στην κλειστή θέση και δεν λειτουργούσε. Ο εξωτερικός πάτος του ντεπόζιτου είχε «καθίσει» πάνω στις περόνες του οχήματος και ανασηκώνοντας τις περόνες του ανασηκώθηκε και το ντεπόζιτο. Οι εργαζόμενοι στέκονταν μέσα σε αυτό ο καθένας σε μία από τις άκρες του. Όταν ο ένας από αυτούς κινήθηκε προς το μέρος του άλλου μετατοπίστηκε το κέντρο βάρους του ντεπόζιτου και αυτό ανατράπηκε. Ισχυρίστηκε ότι μπορούσαν να είχαν γίνει πολλά ούτως ώστε να είχε αποφευχθεί το μοιραίο, όπως για παράδειγμα να είχε τοποθετηθεί οδηγός στον πάτο του ντεπόζιτου για να έμπαιναν σε αυτόν οι περόνες του οχήματος ούτως ώστε να ήταν αδύνατη η ανατροπή του δεξιά ή αριστερά ή για να μην φύγει από μπροστά να είχε τοποθετηθεί πίρος κάθετα σε κάθε μία από τις περόνες για να μην γλιστρήσει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί για την εργασία ειδική ανυψωτική εξέδρα που είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν στο ίδιο υποστατικό από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία για την ίδια εργασία. Από τη μαρτυρία που συνέλεξε διαπίστωσε επίσης ότι οι μετρήσεις για την κατασκευή των επίδικων πανό είχαν γίνει από τον κατηγορούμενο 4 ο οποίες είχε μεταβεί στο υποστατικό και ανυψώθηκε με ξύλινο καλάθι με το ίδιο ανυψωτικό μηχάνημα που υπήρχε εκεί. Διαπίστωσε επίσης ότι στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση των κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν σύστημα διαχείρισης των κινδύνων ούτε υπήρχε οποιοδήποτε πιστοποιητικό ή βεβαίωση παρακολούθησης εκπαίδευσης για τον χειρισμό του ως άνω ανυψωτικού μηχανήματος από τον χειριστή του. Ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε επίσης ότι στο επίδικο περιστατικό εμπλέκονταν ο XXXXX Κασάπης και ο XXXXX Καουράνης οι οποίοι ανυψώθηκαν από τον υπάλληλο της κατηγορούμενης 2 με το ανυψωτικό περονοφόρο όχημα μέσα στο ντεπόζιτο για εκτέλεση εργασίας τοποθέτησης αυτοκόλλητων πανό. Σε κάποια στιγμή ενώ τα εν λόγω πρόσωπα εργάζονταν στην τρίτη πινακίδα ο κλωβός γλίστρησε στις μεταλλικές περόνες του ανυψωτικού μηχανήματος με αποτέλεσμα να πέσουν στο έδαφος και ο μεν XXXXX Κασάπης να τραυματιστεί θανάσιμα στο κεφάλι ο δε XXXXX Καουράνης να τραυματιστεί ελαφρώς. Εκείνη την ώρα ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 εταιρείας είχε εξέλθει από το περονοφόρο όχημα για να καθαρίσει στο σημείο όπου οι ως άνω είχαν προηγουμένως τοποθετήσει τη δεύτερη διαφημιστική πινακίδα. Κατά την επίσκεψή του στο υποστατικό του κατηγορούμενου 3 στις 16.12.2014 παρατήρησε ότι αυτός διέθετε φωτοτυπικό κέντρο και πως η κατηγορούμενη 2 εταιρεία του είχε αναθέσει τον σχεδιασμό, εκτύπωση και τοποθέτηση αυτοκόλλητων πανό (διαφημίσεων) για το υποστατικό της στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου. Παρατήρησε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 3 ανέθεσε την εκτύπωση των αυτοκόλλητων πανό στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Στο υποστατικό δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν Σύστημα Διαχείρισης των Κινδύνων, δεν διέθετε σύστημα αξιολόγησης των συνεργατών του για θέματα ασφάλειας και υγείας ούτε υπήρχε πολιτική για εκπόνηση Σχεδίου Ασφάλειας και Υγείας για εργασίες σε ύψος ούτε απαίτηση του ιδίου να διαθέτουν οι συνεργάτες του αυτό το έγγραφο. Κατά την επίσκεψή του στο υποστατικό της κατηγορούμενης 1 εταιρείας στις 18.12.2014 ο Μ.Κ.1 παρατήρησε ότι εκεί υπήρχε εκτυπωτικό μηχάνημα καθώς και άλλα μηχανήματα για μεταλλικές κατασκευές. Δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή Εκτίμηση των Κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν Σύστημα Διαχείρισης των Κινδύνων. Ο κατηγορούμενος 4 μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της κατηγορούμενης 1 αρνήθηκε να του δώσει οποιαδήποτε πληροφορία για την υπόθεση την οποία διερευνούσε. Ο κατηγορούμενος 4 ήταν ο κάτοχος του οχήματος τύπου βαν το οποίο στις 12.11.2014 χρησιμοποιήθηκε από τον XXXXX Κασάπη και XXXXX Καουράνη. Κατά την επιθεώρηση του περιεχομένου του οχήματος παρατήρησε ότι σε αυτό υπήρχαν μεταξύ άλλων μια μικρή αλουμινένια σκάλα τύπου τριπόδι και πτυσσόμενη αλουμινένια σκάλα και στοιχεία εξειδικευμένου ικριώματος το οποίο μετά που συναρμολογήθηκε διαπίστωσε ότι είχε ύψος 2,09 μέτρα περίπου. Υπήρχε επίσης ενσωματωμένη σκάλα πρόσβασης στο δάπεδο εργασίας του ικριώματος, τροχοί με φρένα, μηχανισμός ρύθμισης ύψους των ορθοστατών και ανοιγόμενο πάτωμα και πόρτα εισόδου στο δάπεδο εργασίας. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο των κατηγορουμένων 1 και 4 ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι στις 18.12.2014 επισκέφθηκε το υποστατικό της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και συνάντησε τον διευθυντή της κατηγορούμενο
- Την ίδια μέρα με τη συνοδεία του κατηγορούμενου 4 μετέβηκε στον χώρο όπου βρισκόταν σταθμευμένο το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX24 ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης 1 εταιρείας για να επιθεωρήσει το περιεχόμενό του. Στην παρουσία του ο κατηγορούμενος 4 συναρμολόγησε τον εξοπλισμό ο οποίος βρισκόταν εντός του οχήματος και ο μάρτυρας έλαβε τις φωτογραφίες 13 ‑
- Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι το μεταλλικό ικρίωμα εάν είχε συναρμολογηθεί, θα μπορούσε να ήταν ασφαλής τρόπος εκτέλεσης της επίδικης εργασίας αλλά από τις πληροφορίες που συνέλεξε φάνηκε ότι δεν είχαν δοθεί τέτοιες οδηγίες. Ισχυρίστηκε επίσης ότι από τις πληροφορίες που συνέλεξε προέκυψε ότι ο XXXXX Κασάπης λάμβανε οδηγίες από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία και είχε τα κλειδιά του υποστατικού της και του οχήματος το οποίο χρησιμοποιούσε για να εκτελεί τις εργασίες της. Όταν απευθύνθηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων πληροφορήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν ο μοναδικός εργοδοτούμενός της. Αρνήθηκε υποβολή του δικηγόρου των κατηγορουμένων 1 και 4 ότι την επίδικη εργασία ανέλαβε προσωπικά ο XXXXX Κασάπης και ισχυρίστηκε ότι από τις καταθέσεις προκύπτει πως αυτή την είχε συμφωνήσει ο κατηγορούμενος 4 με τον κατηγορούμενο 3 και θα την εκτελούσε ο XXXXX Κασάπης μετά από τις σχετικές οδηγίες που έλαβε από τον κατηγορούμενο
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι κατά τον έλεγχο που διενήργησε στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 1 εταιρείας διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε γραπτή εκτίμηση των κινδύνων ούτε σύστημα διαχείρισης ασφάλειας και υγείας αναφορικά με τις εργασίες που θα εκτελούνταν στο εν λόγω υποστατικό ούτε για τις εργασίες που θα εκτελούνταν εκτός του υποστατικού για την τοποθέτηση των πανό στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης
- Ισχυρίστηκε τέλος ότι οι πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στον επιθεωρητή κατά τη διερεύνηση ενός συμβάντος πρέπει να είναι ουσιαστικές και ότι ο κατηγορούμενος 4 σε όλες τις ερωτήσεις που του υπέβαλε του απάντησε με τη φράση «ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο της κατηγορούμενης 2 εταιρείας ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι ο χώρος όπου συνέβηκε το επίδικο ατύχημα ήταν αποθήκη στην οποία η κατηγορούμενη 2 είχε αποθηκευμένα ικριώματα και άλλα είδη εργοταξίου. Το ανυψωτικό περονοφόρο όχημα το οποίο βρισκόταν εκεί χρησιμοποιείτο για την τοποθέτηση διάφορων υλικών στην αποθήκη. Αναφορικά με το επίδικο ατύχημα και σύμφωνα με τις καταθέσεις τις οποίες έλαβε διαπίστωσε ότι ζητήθηκε από την εταιρεία του κατηγορούμενου 3 η ετοιμασία και τοποθέτηση διαφημίσεων στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 εταιρείας. Ο κατηγορούμενος 3 συνεργαζόταν με την κατηγορούμενη 1 εταιρεία η οποία ανέλαβε να εγκαταστήσει τις πινακίδες τις οποίες είχε αναλάβει να ετοιμάσει η εταιρεία του κατηγορούμενου
- Στις 12.11.2014 ο αποβιώσας XXXXX Κασάπης και ο XXXXX Καουράνης μετέβηκαν στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 εταιρείας για να τοποθετήσουν τις διαφημιστικές πινακίδες και ζήτησαν από τον χειριστή του ανυψωτικού μηχανήματος υπάλληλο της κατηγορούμενης 2 εταιρείας κ. XXXXX Πετρίδη να τους ανυψώσει σε αυτές. Όταν τοποθέτησαν τη δεύτερη πινακίδα ο κ. Πετρίδης κατέβηκε από τη θέση του χειριστή του forklift και κατευθύνθηκε στο σημείο που τα πιο πάνω πρόσωπα είχαν εργαστεί προηγουμένως για να καθαρίσει. Κατά την αντεξέτασή του από τον κατηγορούμενο 3 ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι η τρίτη πινακίδα βρισκόταν σε ύψος 2,3 μέτρα και οι εργαζόμενοι μπορούσαν να τη διεκπεραιώσουν χρησιμοποιώντας τη σκαλωσιά (ικρίωμα) που υπήρχε μέσα στο όχημα που είχαν χρησιμοποιήσει για να μεταβούν εκεί. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Χαραλάμπους η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι ήταν η σύζυγος του XXXXX Κασάπη. Ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγός της ήταν υπάλληλος του κατηγορουμένου
- Αρχικά τοποθετούσε πινακίδες σε πασσάλους και στη συνέχεια εργαζόταν στο εργαστήριό του. Ισχυρίστηκε ότι εκείνος δεν του πλήρωνε εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων με αποτέλεσμα ο σύζυγός της να αποχωρήσει για μικρό χρονικό διάστημα από την εργασία του αλλά στη συνέχεια επέστρεψε αφού έλαβε μια μικρή αύξηση. Ισχυρίστηκε ότι την προηγούμενη μέρα που συνέβηκε το επίδικο συμβάν ο σύζυγος της είχε μιλήσει με τον κατηγορούμενο 4 αναφορικά με τον τόπο που θα πήγαινε για να εργαστεί και ότι εκείνος του ανέθεσε εκείνη την εργασία. Η μάρτυρας αναγνώρισε ότι το τεκμήριο 15 είναι η κατάθεση την οποία έδωσε στην Αστυνομία κατά τη διερεύνηση του επίδικου συμβάντος και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο των κατηγορουμένων 1 και 4 η Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγός της εργαζόταν στα αλουμίνια και του άρεσε να ασχολείται με τις μοτοσυκλέτες. Ισχυρίστηκε ότι το πρωί της ημέρας που προηγήθηκε του επίδικου συμβάντος άκουσε τον σύζυγό της να μιλά μέσω τηλεφώνου με τον κατηγορούμενο
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι γνώριζε τον λόγο για τον οποίο συνομιλούσαν. Κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή της Μ.Κ.2 από τον δικηγόρο της κατηγορούμενης 2 η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο XXXXX Καουράνης είναι ξάδελφος του συζύγου της. Δεν ήταν συνεργάτης του συζύγου της αλλά επειδή την επίδικη μέρα ο σύζυγός της ήθελε κάποιον για να τον βοηθήσει στην εργασία του ζήτησε από εκείνο να πάει μαζί του. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Καουράνης ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι την επίδικη μέρα βρισκόταν μαζί με τον ξάδελφό του XXXXX Κασάπη όταν επεσυνέβη το μοιραίο. Ισχυρίστηκε ότι ο XXXXX την προηγούμενη μέρα του ζήτησε να τον βοηθήσει και να πάει μαζί του στη δουλειά. Ισχυρίστηκε ότι από όσα ο XXXXX του έλεγε διαπίστωσε πως εκείνος εργαζόταν για κάποιον Πέτρο και συγκεκριμένα τοποθετούσε αυτοκόλλητα και διαφημιστικές πινακίδες. Ισχυρίστηκε ότι την επίδικη μέρα ξεκίνησαν μαζί και αρχικά μετέβηκαν στο εργοστάσιο που ο ξάδελφος του δούλευε μαζί με τον XXXXX και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς τον τόπο που θα εκτελούσαν την εργασία. Από εκεί ξεκίνησαν με το αυτοκίνητο που βρισκόταν στο εργοστάσιο και στη συνέχεια μετέβηκαν στην αποθήκη όπου συνάντησαν κάποιον υπάλληλο της κατηγορούμενης 2 με το όνομα XXXXX. Τον ρώτησαν κατά πόσο υπήρχε ένα ανυψωτικό μηχάνημα με τη χρήση του οποίου θα ανέβαιναν να τοποθετήσουν τα αυτοκόλλητα, εκείνος τους απάντησε καταφατικά και στη συνέχεια έφερε το μηχάνημα με φορτωμένο το ντεπόζιτο στο οποίο ανέβηκαν. Τοποθέτησαν το πρώτο πανό το οποίο ήταν στη μεγάλη πόρτα, στη συνέχεια έκαναν ένα διάλειμμα και ανέβηκαν ξανά για να συνεχίσουν την εργασία τους. Μόλις ανέβηκαν ξανά ο XXXXX κινήθηκε προς το μέρος του και το καλάθι ξεκίνησε να αναποδογυρίζεται παρά την προσπάθεια και των δυο να κατευθυνθούν προς την αντίθετη πλευρά για να ισορροπήσουν με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο στο έδαφος. Παρέμεινε για λίγα λεπτά αναίσθητος και όταν ανέκτησε τις αισθήσεις του διαπίστωσε ότι πάνω του βρισκόταν ο XXXXX. Μετά από λίγο ήρθε το ασθενοφόρο και μετέφερε τον XXXXX στο νοσοκομείο. Ισχυρίστηκε ότι ο XXXXX το πρωί της ημέρας που συνέβηκε το επίδικο ατύχημα μιλούσε με τον κατηγορούμενο 4 και λάμβανε οδηγίες από αυτόν για το τι θα έκαναν. Ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι στις φωτογραφίες 1 ‑ 4 φαίνονται το ανυψωτικό μηχάνημα, το ντεπόζιτο και ο χώρος όπου εργάστηκαν. Ισχυρίστηκε πως ο αποβιώσας γνώριζε ότι στον τόπο που θα εργάζονταν θα υπήρχε ανυψωτικό μηχάνημα (forklift) το οποίο θα τους ανέβαζε για να εκτελέσουν τις εργασίες τοποθέτησης των διαφημιστικών πινακίδων. Αρχικά τοποθέτησαν το πανό στη μεγάλη πόρτα της αποθήκης σε ύψος περίπου 3,5 με 4 μέτρα. Ισχυρίστηκε ότι μετά το συμβάν έδωσε γραπτές καταθέσεις στην Αστυνομία και αναγνώρισε αυτές ως τα τεκμήρια 8 έως
- Ισχυρίστηκε τέλος ότι κατά τον χρόνο που εργάζονταν εκεί δεν έφεραν κράνη ούτε ήταν προσδεμένοι με ζώνες. Κατά την αντεξέτασή του Μ.Κ.3 από τον δικηγόρο των κατηγορουμένων 1 και 4 ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι πριν τη μετάβασή τους στο χώρο που θα εκτελούσαν την εργασία μετέβηκαν στο εργοστάσιο του κατηγορουμένου 4 και επιβιβάστηκαν σε ένα βαν αυτοκίνητο. Ο αποβιώσας άνοιξε το πίσω μέρος του οχήματος και πήραν τα εργαλεία για να εκτελέσουν την εργασία τους χωρίς όμως ο ίδιος να δει τι υπήρχε μέσα. Ισχυρίστηκε πως δεν θυμόταν να είχε δει στο πίσω μέρος του βαν ότι υπήρχε κάποια σκαλωσιά. Ισχυρίστηκε ότι στις καταθέσεις τεκμήρια 8 και 9 δεν ανέφερε οτιδήποτε πως ο κατηγορούμενος 4 είπε στον αποβιώσαντα ότι στο μέρος που θα μετέβαιναν θα υπήρχε forklift το οποίο θα χρησιμοποιούσαν για να διεκπεραιώσουν την εργασία το ανέφερε όμως στην τελευταία χρονικά κατάθεσή του τεκμήριο 10 η οποία δόθηκε την 1.5.
- Ισχυρίστηκε ότι το ύψος της πινακίδας στην οποία εκτελούσαν την εργασία κατά τον χρόνο του ατυχήματος ήταν περίπου 2,5 με 2,7 μέτρα και ότι ο αποβιώσας του είπε πως μιλούσε με τον κατηγορούμενο 4 μέσω τηλεφώνου και λάμβανε από αυτόν οδηγίες για την εργασία που θα εκτελούσαν. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο της κατηγορούμενης 2 εταιρείας ο Μ.Κ.3 αρνήθηκε υποβολή ότι ο αποβιώσας ανέλαβε την πρωτοβουλία να ζητήσει από τον υπάλληλο της κατηγορούμενης 2 εταιρείας που βρισκόταν εκεί να τους ανεβάσει στο σημείο που θα εκτελούσαν την εργασία με το επί τόπου ευρισκόμενο forklift. Αρνήθηκε επίσης ότι μπορούσαν να εκτελέσουν την επίδικη εργασία τοποθέτησης της πινακίδας χρησιμοποιώντας τη σκάλα η οποία βρισκόταν στο πίσω μέρος του βαν και ότι χρησιμοποιήθηκε το forklift μετά από δική τους απαίτηση. Ισχυρίστηκε ότι ο αποβιώσας του ανέφερε πως ο κατηγορούμενος 4 ανέβηκε με το επίδικο forklift στις πινακίδες και τις μέτρησε και για αυτό το χρησιμοποίησαν και οι ίδιοι. Σε ερώτηση που υποβλήθηκε στον Μ.Κ.3 από τον κατηγορούμενο 3 ο μάρτυρας αναγνώρισε ότι στη φωτογραφία 18 φαίνεται η σκαλωσιά την οποία μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αλλά δεν το έπραξαν. Ως Μ.Κ.4 παρουσιάστηκε η αστυφύλακας XXXXX κα XXXXX Τερλικά η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι ήταν η εξετάστρια του επίδικου εργατικού ατυχήματος και ότι στα πλαίσια διερεύνησής του έλαβε κάποιες καταθέσεις και το τηλέφωνο του αποβιώσαντα. Ισχυρίστηκε ότι το τηλέφωνό του εξετάστηκε για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρχε επικοινωνία του με τον εργοδότη του και πως μετά τις εξετάσεις αυτό παρέμεινε υπό φύλαξη στον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωρίου. Η Μ.Κ. 4 αντεξετάστηκε μόνο από τον κ. Σταύρου. Κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι το τηλέφωνο της παραδόθηκε από τη σύζυγο του αποβιώσαντος κατόπιν δικού της αιτήματος και πως δεν απευθύνθηκε σε Δικαστήριο για την εξασφάλιση διατάγματος εξέτασής των δεδομένων του. Ως Μ.Κ.5 παρουσιάστηκε η αστυφύλακας XXXXX κα XXXXX Χαρίτου η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι κατά τα έτη 2014 - 2015 υπηρετούσε στο Τμήμα Τεχνολογικής Ανάπτυξης του Αρχηγείου Αστυνομίας. Αναγνώρισε ότι το τεκμήριο 18 είναι το τηλέφωνο το οποίο της δόθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Νήσου και ότι ετοίμασε με βάση κάποιο σχετικό έντυπο που της δόθηκε από τους ανακριτές του ως άνω Σταθμού μία έκθεση. Η εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Οι κατηγορούμενοι μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους και τους κάλεσε να προβάλουν την υπεράσπισή τους επέλεξαν να ασκήσουν το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσαν οποιοδήποτε μάρτυρα. Στη συνέχεια η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Ο κ. Προδρόμου εισηγήθηκε ότι όλα τα πρόσωπα τα οποία συνεργάστηκαν στη διεκπεραίωση της επίδικης εργασίας στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 είχαν υποχρέωση να παράσχουν στα πρόσωπα που θα εκτελούσαν την εν λόγω εργασία ασφαλείς και χωρίς κινδύνους μεθόδους εργασίας. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο νομοθέτης επέλεξε όπως τα αδικήματα που τελούνται στους χώρους εργασίας να είναι αδικήματα αυστηρής ευθύνης για αυτό και καθιέρωσε το άρθρο 54 του επίδικου νόμου 89(Ι)/1996 σύμφωνα με το οποίο σε διαδικασία για αδίκημα που διαπράττεται κατά παράβαση οποιωνδήποτε διατάξεών του αποτελεί ευθύνη του κατηγορούμενου να αποδείξει ότι δεν ήταν πρακτικώς ή ευλόγως εφικτό να πράξει περισσότερα από όσα έπραξε για εκπλήρωση της υποχρέωσης ή της απαίτησης που τέθηκε σε αυτό. Εισηγήθηκε ότι κανένας από τους κατηγορούμενους δεν προσκόμισε μαρτυρία και συνακόλουθα δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη ότι εκπλήρωσαν την ως άνω υποχρέωσή τους. Ο κ. Σταύρου εισηγήθηκε εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και 4 ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη 1 ήταν η εργοδότρια του XXXXX Κασάπη ούτε ότι αυτός ήταν εργοδοτούμενός της. Εισηγήθηκε ότι η περί τούτου μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν ασαφής και παρουσίαζε κενά αφού ο εν λόγω μάρτυρας δεν προέβηκε σε έρευνα στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για να διαπιστώσει αν ήταν εργοδοτούμενος της κατηγορούμενης
- Εισηγήθηκε ότι πρόκειται για ένα ατυχές συμβάν για το οποίο αποκλειστική ευθύνη φέρει ο αποβιώσας και πως δεν προσκομίστηκε μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αυτός ήταν εργοδοτούμενος της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 4 στις 18.12.2014 στον χώρο που βρισκόταν το βαν έστησε την σκαλωσιά που φαίνεται στις φωτογραφίες γεγονός το οποίο επιβεβαίωσε και ο Μ.Κ.1 και ως εκ τούτου ο ισχυρισμός του τελευταίου ότι ο κατηγορούμενος 4 δεν του παρείχε τις πληροφορίες τις οποίες ζήτησε δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ο κ. Ιωαννίδης εκ μέρους της κατηγορούμενης 2 εισηγήθηκε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 κ. Πετρίδης ενήργησε σύμφωνα με τις οδηγίες του αποβιώσαντα XXXXX Κασάπη και κατά τον επίδικο χρόνο δεν ελάμβανε οδηγίες από την κατηγορούμενη
- Εισηγήθηκε επίσης ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία στο σύνολό της είναι εξ ακοής και δεν μπορεί να αξιολογηθεί ώστε η κατηγορούμενη 2 να βρεθεί ένοχη. Εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου μεταξύ της κατηγορούμενης 2 και του XXXXX Κασάπη. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο χώρος εργασίας παραδόθηκε στους κατηγορούμενους 1, 3 και 4 για να τοποθετήσουν τις διαφημιστικές πινακίδες και ότι η κατηγορούμενη 2 δεν είχε οποιαδήποτε ευθύνη κατά τον επίδικο χρόνο αφού οι κατηγορούμενοι 1, 3 και 4 είχαν την εξουσία στο forklift. Ο κατηγορούμενος 3 εισηγήθηκε ότι δεν ευθύνεται για οτιδήποτε αφού ανέθεσε την εργασία στους κατηγορούμενους 1 και 4 οι οποίοι ήταν επαγγελματίες ταπελλογράφοι και τελικά κατέληξε άδικα να είναι κατηγορούμενος. Έχω μελετήσει με προσοχή τις θέσεις και εισηγήσεις που τέθηκαν ενώπιόν μου, τις έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σχετικός με την παρούσα υπόθεση είναι ο περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμος 89(Ι)/1996 και οι κανονισμοί οι οποίοι εκδόθηκαν δυνάμει αυτού. Στο άρθρο 2 του ως άνω Νόμου δίδονται οι ακόλουθοι ορισμοί: «εργοδότης» σημαίνει κάθε πρόσωπο που έχει την ευθύνη για το χώρο εργασίας, το υποστατικό, την επιχείρηση ή/και την εγκατάσταση στο οποίο απασχολείται ή απασχολήθηκε ο εργοδοτούμενος: Νοείται ότι ο εργοδότης περιλαμβάνει και πρόσωπο που δεν έχει άλλα εργοδοτούμενα πρόσωπα, αλλά διεξάγει οικονομική δραστηριότητα ή διευθύνει την επιχείρησή του με σκοπό κερδοσκοπικό ή μη· «εργοδοτούμενος» σημαίνει πρόσωπο που εργάζεται ή εργάστηκε με σύμβαση απασχόλησης με σκοπό την εκτέλεση εργασίας ή ασκούμενο ή μαθητευόμενο πρόσωπο και περιλαμβάνει πρόσωπο .. και ο όρος «εργοδότηση» θα ερμηνεύεται ανάλογα· «εργολάβος» σημαίνει κάθε πρόσωπο που συμβάλλεται με τον κύριο του έργου και αναλαμβάνει την εκτέλεση του έργου ή τμήματος αυτού «κύριος του έργου» σημαίνει κάθε πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου πραγματοποιείται ένα έργο «σύμβαση απασχόλησης» σημαίνει σύμβαση είτε ρητή είτε εξυπακουόμενη και, εάν είναι ρητή, είτε προφορική είτε γραπτή και περιλαμβάνει σύμβαση μαθητείας Στο άρθρο 13 προνοείται ότι κάθε εργοδότης πρέπει vα διασφαλίζει τηv ασφάλεια, υγεία και ευημερία στηv εργασία όλωv τωv εργoδoτoυμέvωv τoυ καθώς και άλλων προσώπων που μπορεί να επηρεάζονται από τις δραστηριότητές του ή τον τρόπο που διευθύνει την επιχείρησή του και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας των υποχρεώσεών του στο εδάφιο
(2)αναφέρονται διάφορες πτυχές από τις εν λόγω υποχρεώσεις του. Προνοείται επίσης (άρθρο 13
(16)) ότι στην περίπτωση που ένας εργοδότης επιτρέπει σε άλλο εργοδότη ή σε άλλο αυτοεργοδοτούμενο πρόσωπο να διεξάγει εργασίες στο υποστατικό, την επιχείρηση ή στην εγκατάστασή του ή αναθέτει τη διεξαγωγή μέρους των εργασιών του σε άλλο εργοδότη ή σε άλλο αυτοεργοδοτούμενο πρόσωπο τότε ο εργοδότης αυτός πρέπει καθόσον είναι εύλογα εφικτό πριν την διεξαγωγή ή την ανάθεση τέτοιας εργασίας να: (
- i)βεβαιώνεται ότι ο άλλος θα είναι σε θέση να εφαρμόσει ή να διατηρήσει τουλάχιστο το ίδιο επίπεδο ασφάλειας και υγείας στην εργασία που ισχύουν στο υποστατικό, την επιχείρηση ή στην εγκατάστασή του, (
- ii)διασφαλίζει ότι διαθέτει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή διαχείρισης των κινδύνων και (iii) βεβαιώνεται ότι διαθέτει τις επαρκείς γνώσεις και την πείρα καθώς και τα αναγκαία έγγραφα, άδεις ή πιστοποιητικά για τη διεξαγωγή της εργασίας. Το άρθρο 44
(1)(στ) του ως άνω νόμου καθορίζει τις εξουσίες του Επιθεωρητή και έχει ως εξής: «44.-
(1)Επιθεωρητής, ή Αρχιεπιθεωρητής πoυ διoρίζεται με βάση τo άρθρo 40, έχει εξoυσία, για τoυς σκoπoύς εφαρμoγής τoυ Νόμoυ αυτoύ, vα πρoβαίvει σε oπoιαδήπoτε ή σε όλες τις πιo κάτω πράξεις: ... (στ) vα απαιτεί από oπoιoδήπoτε πρόσωπo, για τo oπoίo έχει εύλoγη αιτία vα πιστεύει ότι μπoρεί vα παράσχει πληρoφoρίες σχετιζόμεvες με oπoιαδήπoτε επιθεώρηση, εξέταση ή αvάκριση ή διευκρίvηση, vα απαvτήσει σε σχετικές ερωτήσεις μόvoς τoυ ή στηv παρoυσία oπoιoυδήπoτε άλλoυ πρoσώπoυ πoυ μπoρεί vα επιτρέψει vα είvαι παρόv και vα απαιτεί από τo πρόσωπo vα υπoγράφει δήλωση ότι oι απαvτήσεις τoυ είvαι αληθείς». Το άρθρο 53 του ως άνω νόμου έχει ως ακολούθως: «53.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον παρόντα Νόμο ή τους Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει αυτού παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές, είvαι έvoχo αδικήματoς και υπoκείται σε πρόστιμo πoυ δεv υπερβαίvει τις ογδόντα χιλιάδες ευρώ ή σε φυλάκιση πoυ δεv θα υπερβαίvει τα τέσσερα χρόνια ή και στις δύo αυτές πoιvές.. 2) Κάθε πρόσωπo τo oπoίo παραβαίvει: . (ε) oπoιαδήπoτε απαίτηση τoυ Επιθεωρητή πoυ μπoρεί vα έχει με βάση τις εξoυσίες πoυ τoυ παρέχovται σύμφωvα με τo άρθρo 44 είvαι έvoχo αδικήματoς και υπόκειται σε πρόστιμo πoυ δεv υπερβαίvει τις ογδόντα χιλιάδες ευρώ ή σε φυλάκιση πoυ δεv υπερβαίvει τα τέσσερα χρόνια ή και στις δύo πoιvές. .
(6)Νομικό πρόσωπο είναι υπεύθυνο για τα αδικήματα που προβλέπονται στον παρόντα Νόμο, όταν αυτά διαπράττονται από οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο που ενεργεί είτε ατομικά είτε ως μέλος συλλογικού οργάνου του νομικού προσώπου και το οποίο κατέχει ηγετική θέση στο εν λόγω νομικό πρόσωπο, είτε βάση εξουσιοδότησης για εκπροσώπηση του νομικού προσώπου, είτε βάση της εξουσίας λήψης αποφάσεων για λογαριασμό του νομικού προσώπου, είτε βάση της εξουσίας άσκησης ελέγχου εντός του νομικού προσώπου και σε τέτοια περίπτωση την ευθύνη για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος φέρει, εκτός από το νομικό πρόσωπο, και το πιο πάνω αναφερόμενο φυσικό πρόσωπο». Το άρθρο 54 του ως άνω νόμου προνοεί ότι σε oπoιεσδήποτε διαδικασίες για αδίκημα πoυ διαπράττεται κατά παράβαση oπoιωvδήπoτε διατάξεών τoυ τo oπoίo συvίσταται σε παράλειψη πρoσώπoυ vα συμμoρφωθεί με υπoχρέωση ή με απαίτηση για εκτέλεση καθήκovτoς, καθόσo η συμμόρφωση αυτή είvαι πρακτικώς εφικτή ή είvαι ευλόγως εφικτή, απoτελεί ευθύvη τoυ κατηγoρoύμεvoυ vα απoδείξει ότι δεv ήταv πρακτικώς εφικτό ή δεv ήταv ευλόγως εφικτό vα πράξει περισσότερα από όσα έπραξε για εκπλήρωση της υπoχρέωσης ή της απαίτησης πoυ τέθηκαv σε αυτόv. Στους περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Γνωστοποίηση Ατυχημάτων και Επικίνδυνων Συμβάντων) Κανονισμούς του 2007 (Κ.Δ.Π. 531/2007) και συγκεκριμένα στους Κανονισμούς 2, 3 και 4 θεσπίζεται η υποχρέωση γνωστοποίησης ενός ατυχήματος ή ενός επικίνδυνου συμβάντος εντός 15 ημερών από την ημέρα που αυτό συμβαίνει. Την υποχρέωση γνωστοποίησης σύμφωνα με τον Κ.4(α)(ι) τη φέρει το «υπεύθυνο πρόσωπο» δηλαδή ο εργοδότης του εργοδοτούμενου. Σύμφωνα με τον Κ.7 της Κ.Δ.Π. 531/2007 το «υπεύθυνο πρόσωπο» πρέπει να διασφαλίζει ότι δεν θα υπάρχει οποιαδήποτε αλλοίωση της σκηνής όπου συνέβηκε το ατύχημα ή το επικίνδυνο συμβάν. Στους περί Ασφάλειας και Υγείας (Ελάχιστες Προδιαγραφές για Προσωρινά ή Κινητά Εργοτάξια) Κανονισμούς του 2002 (Κ.Δ.Π. 172/2002) και συγκεκριμένα στον Κανονισμό 5 θεσπίζεται η υποχρέωση του κυρίου του έργου πριν από την έναρξη λειτουργίας του εργοταξίου να διασφαλίσει ότι ο ανάδοχος μερίμνησε για την εκπόνηση σχεδίου ασφάλειας και υγείας. Αυτή η υποχρέωση υπάρχει όταν οι εργασίες που πρόκειται να εκτελεστούν ενέχουν ιδιαίτερους κινδύνους για την ασφάλεια και υγεία και συγκεκριμένα κινδύνους πτώσεως από ύψος (Κ.5
(2)(β)). Σχετικός επίσης είναι και ο περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμος 174/1989 στον οποίο στηρίζεται η 4η κατηγορία. Σύμφωνα με τον εν λόγω νόμο «εργοδότης» σημαίνει πρόσωπο με το οποίο ο εργοδοτούμενος έχει συνάψει σύμβαση εργασίας ή μαθητείας ή αν και δεν έχει συνάψει με αυτό σύμβαση εργασίας ή μαθητείας, η σχέση μεταξύ τους είναι σχέση εργοδότη και εργοδοτουμένου. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του ως άνω Νόμου «κάθε εργοδότης υποχρεούται να είναι ασφαλισμένος με οποιοδήποτε ασφαλιστή έναντι της ευθύνης του για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε κάθε εργοδοτούμενό του». Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ
(2004)2 Α.Α.Δ. 573, λέχθηκε ότι η ευθύνη για τη λήψη μέτρων συμμόρφωσης με τις πρόνοιες ενός νόμου ο οποίος ρυθμίζει θέματα ασφαλείας σε χώρους εργασίας βαρύνει αποκλειστικά τους εργοδότες. Στην υπόθεση Mass Pack Trading Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας Πάφου
(1996)2 Α.Α.Δ. 142, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το καθήκον του εργοδότη να παρέχει ασφαλές σύστημα εργασίας: «Έχει λεχθεί ότι ακόμα και όταν οι εργαζόμενοι αφαιρούν μετά την τοποθέτησή τους τα προφυλακτικά μέτρα, η ευθύνη του εργοδότη δεν μειώνεται γιατί η συνεχής παροχή ασφαλούς συστήματος εργασίας αποτελεί αποκλειστικά δική του ευθύνη. Κάθε εργοδότης πρέπει να διατηρεί συνεχή έλεγχο και επιτήρηση της πιστής εφαρμογής των κανονισμών ασφαλείας. Το καθήκον συντήρησης των προστατευτικών μέτρων στις οικοδομικές εργασίες είναι απόλυτο. Η υποχρέωση για διατήρηση των μέτρων ασφάλειας και η συντήρησή τους δεν είναι μόνο απόλυτη αλλά και διαρκής (Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Λεμεσού
(1989)2 Α.Α.Δ. 51, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου και Υιού Λτδ και Άλλου
(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Η μέριμνα για διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς ασφαλείας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών που είναι και οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας. Η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια του Μ.Κ.1 δυνατόν να σχετίζεται με τον καταμερισμό της ευθύνης σε πολιτική υπόθεση, δεν επηρεάζει όμως την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων για την παράλειψή τους να φροντίσουν όπως ο συγκεκριμένος εργάτης απασχολείται σε δάπεδο εργασίας που διέθετε μέσα προστασίας». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη
(2007)1 Α.Α.Δ. 204 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Ο Μ.Κ.1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και στα πλαίσια των εξετάσεων τις οποίες διενήργησε στις 12.11.2014 μετέβηκε στον χώρο όπου συνέβηκε το επίδικο ατύχημα. Κατέγραψε τις παρατηρήσεις του στην έκθεση την οποία ετοίμασε και η ορθή καταγραφή τους δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του. Οι διαπιστώσεις του όσον αφορά το σημείο που συνέβηκε το ατύχημα και τη χρήση του forklift και του ντεπόζιτου νερού επιβεβαιώθηκαν και από τις φωτογραφίες τις οποίες έλαβε από τον επίδικο χώρο οι οποίες επίσης δεν αμφισβητήθηκαν. Οι έρευνές του χρονικά ήταν πολύ κοντά στον επίδικο χρόνο. Σε άλλες ημερομηνίες μετέβη επίσης στους χώρους εργασίας των υπόλοιπων κατηγορουμένων και οι διαπιστώσεις του επίσης δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέτασή του. Ο εν λόγω μάρτυρας έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο αφού οι έρευνές του ήταν πλήρεις και εμπεριστατωμένες και χρονικά πολύ κοντά στον επίδικο χρόνο. Κρίνω ότι η μαρτυρία του αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. Η Μ.Κ.2 ήταν η σύζυγος του XXXXX Κασάπη και ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγός της ήταν υπάλληλος του κατηγορουμένου
- Αναφέρθηκε με ικανοποιητική λεπτομέρεια στο μισθό τον οποίο ο σύζυγός της ελάμβανε από εκείνον καθώς επίσης και στις εργασίες τις οποίες του ανέθετε. Την ημέρα που προηγήθηκε του επίδικου συμβάντος είχε ακούσει τον σύζυγό της να συνομιλεί τηλεφωνικά με τον κατηγορούμενο 4 σχετικά με το που θα πήγαινε να εργαστεί. Κρίνω ότι λόγω του γεγονότος πως ήταν η σύζυγός του αποβιώσαντος με τον οποίο ζούσαν κάτω από την ίδια στέγη ήταν σε ευνοϊκή θέση να γνωρίζει ότι εκείνος εργαζόταν στον κατηγορούμενο 4 και τι είπαν τηλεφωνικώς μεταξύ τους. Ο ως άνω ισχυρισμός της ότι ο σύζυγός της ήταν υπάλληλος του κατηγορουμένου 4 εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή της με αποτέλεσμα να παραμείνει αδιαμφισβήτητος. Κρίνω ότι η μαρτυρία της αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. Ο Μ.Κ.3 ήταν ο μοναδικός μάρτυρας ο οποίος ήταν παρών στον τόπο και κατά τον χρόνο όπου διαδραματίστηκαν τα επίδικα γεγονότα. Λόγω του γεγονότος ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας των όσων έλαβαν χώρα κρίνω ότι ήταν σε ευνοϊκή θέση να τα θυμάται και να τα μεταφέρει στο Δικαστήριο. Διαπίστωσα κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο ότι η μνήμη του για αυτά ήταν αρκετά καλή και τα μετέφερε στο Δικαστήριο με ικανοποιητική επάρκεια. Οι ισχυρισμοί του αναφορικά με το μέσο με το οποίο ο XXXXX και ο XXXXX ανυψώθηκαν για να εκτελέσουν τις επίδικες εργασίες συνάδουν με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 την οποία για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω αποδέχθηκα ως αξιόπιστη. Πλην του ισχυρισμού του στον οποίο θα αναφερθώ ευθύς αμέσως κρίνω ότι η μαρτυρία του αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. Από τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.3 δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό που προέβαλε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι στις 12.11.2014 όταν βρίσκονταν στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 ο XXXXX ρώτησε τον υπάλληλο της κατηγορούμενης 2 κ. XXXXX Πετρίδη αν υπήρχε forklift στον χώρο στο οποίο θα ανέβαιναν για να τοποθετήσουν τα αυτοκόλλητα. Δεν αποδέχομαι αυτόν τον ισχυρισμό επειδή για το εν λόγω θέμα ο Μ.Κ.3 δεν ήταν σταθερός και προέβαλε 3 διαφορετικές εκδοχές. Κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι ο XXXXX ρώτησε αν υπήρχε forklift, στην 1η χρονικά κατάθεσή του προς την αστυνομία ημερομηνίας 16.11.2014, τεκμήριο 8, δεν ανέφερε οτιδήποτε για forklift και στην κατάθεσή του ημερομηνίας 1.5.2015, τεκμήριο 10, ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος 4 είχε πει στον XXXXX ότι στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 θα υπήρχε forklift και ότι ο XXXXX όταν πήγαν εκεί είπε στον κ. Πετρίδη ότι γνώριζε για την ύπαρξη του forklift. Από αυτές τις 3 διαφορετικές εκδοχές που ο Μ.Κ.3 έδωσε για το συγκεκριμένο θέμα κρίνω ότι είναι προτιμητέα η εκδοχή που δόθηκε πρώτη χρονικά όπως αυτή φαίνεται στο τεκμήριο 8 το οποίο δόθηκε 4 μόνο μέρες μετά το ατύχημα και λόγω της χρονικής εγγύτητάς της με τα συμβάντα κρίνω ότι αποτυπώνει με περισσότερη ακρίβεια. Στην κατάθεσή του αυτή ο Μ.Κ.3 δεν αναφέρει πουθενά ότι ο XXXXX ρώτησε τον κ. Πετρίδη για το forklift ή του είπε οτιδήποτε για αυτό. Λόγω της απουσίας οποιασδήποτε αναφοράς στο τεκμήριο 8 δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του που προβλήθηκε 7 μήνες μετά κατά την τρίτη και πλέον απομακρυσμένη χρονικά κατάθεσή του ότι ο κατηγορούμενος 4 ανέφερε στον XXXXX ότι στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 υπήρχε forklift το οποίο θα χρησιμοποιούσαν. Λόγω απουσίας θετικής προς τούτο μαρτυρίας δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι ο κατηγορούμενος 4 έδωσε οδηγίες στον XXXXX να χρησιμοποιήσει το forklift και λόγω του γεγονότος ότι τελικά αυτό χρησιμοποιήθηκε κρίνω ότι αυτό έγινε κατόπιν δικής του απαίτησης. Η μαρτυρία της Μ.Κ.4 και της Μ.Κ.5 δεν έτυχε αμφισβήτησης κατά την αντεξέτασή τους με αποτέλεσμα αυτή να παραμείνει αδιαμφισβήτητη και συνακόλουθα να γίνεται αποδεκτή. Είναι νομολογημένο ότι τα επίδικα θέματα μιας υπόθεσης είναι όσα αποκρυσταλλώνονται στην ενώπιον του Δικαστηρίου δικογραφία και μόνο όσα από αυτά πράγματι αμφισβητήθηκαν. Στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητήθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία και ο κατηγορούμενος 4 ο διευθυντής της. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι στις 12.11.2014 στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 εταιρείας στη οδό Λευκωσίας 15 στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου ο αποβιώσας XXXXX Κασάπης μαζί με τον XXXXX Καουράνη εκτελούσαν εργασίες συντήρησης δηλαδή αφαιρούσαν τα παλαιά αυτοκόλλητα από τις 2 μεταλλικές πινακίδες που ήταν τοποθετημένες στον τοίχο του υποστατικού της. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 υπήρχε forklift ιδιοκτησίας της εν λόγω εταιρείας το οποίο χρησιμοποιήθηκε από τον εργοδοτούμενό της κ. XXXXX Πετρίδη για να ανυψώσει το μεταλλικό ντεπόζιτο νερού στο οποίο είχαν ανέβει τα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα ούτε ότι αυτό έχασε την ισορροπία του και αναποδογύρισε πέφτοντας στο έδαφος με αποτέλεσμα ο XXXXX να τραυματιστεί θανάσιμα και ο XXXXX να τραυματιστεί. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι στο εν λόγω όχημα ήταν επικολλημένη ένδειξη σε 2 σημεία με την οποία απαγορευόταν να χρησιμοποιηθεί για την ανύψωση ανθρώπων. Παρέμεινε επίσης αδιαμφισβήτητο ότι μετά τη μεταφορά του XXXXX στο Νοσοκομείο Λευκωσίας ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 κ. Πετρίδης μετακίνησε το όχημα και το ντεπόζιτο νερού από το σημείο του συμβάντος και ότι μετά έριξε στο μέρος εκείνο νερά για να καθαρίσει τα αίματα που υπήρχαν από τον τραυματισμό του XXXXX. Δεν αμφισβητήθηκε ακόμα ούτε ότι σε διάφορες άλλες ημερομηνίες που αναγράφονται στο επίδικο κατηγορητήριο ο Μ.Κ.1 μετέβηκε στα υποστατικά όλων των υπολοίπων κατηγορουμένων και κατά τους ελέγχους που εκεί διενήργησε διαπίστωσε ότι αυτοί δεν ήταν συμμορφωμένοι με τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλονται δυνάμει του Ν.89(Ι)/1996 και συγκεκριμένα ότι παρέλειψαν να έχουν στη διάθεσή τους γραπτή εκτίμηση για τους υφιστάμενους κατά την εργασία κινδύνους, ότι παρέλειψαν να εφαρμόσουν κατάλληλο σύστημα διαχείρισης των κινδύνων και ότι παρέλειψαν επίσης να εκπονήσουν σχέδιο ασφάλειας και υγείας πριν από την έναρξη των εργασιών συντήρησης στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 εταιρείας. Ό,τι αμφισβητήθηκε είναι το κατά πόσο ο αποβιώσας ήταν εργοδοτούμενος της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και εάν το forklift που βρισκόταν στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 χρησιμοποιήθηκε κατ' απαίτηση του αποβιώσαντος ή μετά από σχετικές οδηγίες του κατηγορούμενου 4 προς τον αποβιώσαντα. Στην παρούσα υπόθεση έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: περί τον Οκτώβριο του 2014 η κατηγορούμενη 2 εταιρεία επιθυμούσε να αλλάξει τις αυτοκόλλητες διαφημιστικές πινακίδες (πανό) που υπήρχαν στο υποστατικό της και ζήτησε από τον κατηγορούμενο 3 να της δώσει σχετική προσφορά η οποία τελικά έγινε αποδεκτή από την κατηγορούμενη 2 για το ποσό των €370,00 πλέον Φ.Π.Α. Ο κατηγορούμενος 3 στη συνέχεια απευθύνθηκε στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία, διευθυντής της οποίας είναι ο κατηγορούμενος 4, και του ζήτησε προσφορά για να εκτελέσει την εργασία που του ανέθεσε η κατηγορούμενη 2 εταιρεία. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία έδωσε προσφορά για το ποσό των €450,00 πλέον Φ.Π.Α. Στη συνέχεια η κατηγορούμενη 1 εκτύπωσε τις 3 επίδικες αυτοκόλλητες επιγραφές. Στις 11.11.2014 ο XXXXX Κασάπης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο 4 ο οποίος του είπε να μεταβεί στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 εταιρείας για να διεκπεραιώσει την εργασία. Στις 11 και 12.11.2014 ο κατηγορούμενος 4 βρισκόταν στο εξωτερικό και έδιδε τηλεφωνικώς οδηγίες προς τον XXXXX αναφορικά με την εκτέλεση των εργασιών στο υποστατικό της κατηγορούμενης
- Του έδωσε οδηγίες να μεταβεί στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 και να προχωρήσει στην τοποθέτηση των αυτοκόλλητων πινακίδων. Στις 12.11.2014 το πρωί ο XXXXX μαζί με τον εξάδελφό του XXXXX μετέβηκαν αρχικά στο υποστατικό της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Ο XXXXX μιλούσε με τον κατηγορούμενο 4 στο τηλέφωνο από τον οποίο πήρε οδηγίες για το που θα εργαζόταν και τι θα έκανε. Ο XXXXX είχε στην κατοχή του τα κλειδιά του υποστατικού της και του οχήματός με αριθμό εγγραφής XXXXX24 με το οποίο μετέβηκαν στη συνέχεια στο υποστατικό της κατηγορούμενης
- Εκεί ζήτησαν από τον υπάλληλό της να τους ανυψώσει στις πινακίδες που βρίσκονταν τοποθετημένες στον τοίχο εξωτερικά της αποθήκης της κατηγορούμενης
- Προς τούτο χρησιμοποίησαν το εν λόγω περονοφόρο όχημα και συγκεκριμένα εισήλθαν σε ένα ντεπόζιτο νερού το οποίο χρησιμοποίησαν ως εξέδρα. Ο υπάλληλος κάθισε στην καμπίνα του οχήματος. Χρησιμοποίησε το εν λόγω όχημα για την ανύψωση ανθρώπων παρόλο που αυτό απαγορευόταν. Το εν λόγω ντεπόζιτο στην κάτω πλευρά του είχε τοποθετημένα 2 κομμάτια σίδερο το οποίο το ανύψωναν σε απόσταση μερικών εκατοστών από το έδαφος για να είναι δυνατή η τοποθέτηση των περονών του οχήματος κάτω από αυτό. Στον πάτο του εν λόγω ντεπόζιτου δεν υπήρχε οποιοδήποτε εξάρτημα το οποίο να το κρατούσε σταθερό σε περίπτωση μετακίνησης των προσώπων που βρίσκονταν εντός του ή να το απέτρεπε από το να γλιστρήσει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Μετά που οι επιβαίνοντες στο ντεπόζιτο τοποθέτησαν την πινακίδα πάνω από τις πόρτες της αποθήκης που βρισκόταν σε ύψος 3,5 με 4 μέτρα προχώρησαν να τοποθετήσουν την άλλη πινακίδα σε ύψος 2,5 περίπου μέτρων. Σε κάποια στιγμή ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 εταιρείας εξήλθε από την καμπίνα στην οποία βρίσκονταν τα χειριστήρια του περονοφόρου οχήματος αφήνοντας τα εν λόγω πρόσωπα να εκτελούν την εργασία τους χωρίς επιτήρηση. Όταν οι εργαζόμενοι μετακινήθηκαν εντός του ντεπόζιτου το κέντρο βάρος του άλλαξε με αποτέλεσμα αυτό να πέσει στο έδαφος. Ο XXXXX τραυματίστηκε θανάσιμα ενώ τέθηκε σε κίνδυνο και ο XXXXX. Ειδοποιήθηκε για το περιστατικό ο Αστυνομικός Σταθμός Πέρα Χωρίου Νήσου και επί τόπου μετέβηκε η αστυφύλακας κα Τερλικά η οποία ανέλαβε ως εξετάστρια του δυστυχήματος. Εκεί μετέβη και ο Επιθεωρητής Εργασίας κ. Καΐλας καθώς και ασθενοφόρο το οποίο μετέφερε στο Νοσοκομείο Λευκωσίας τον XXXXX. Ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 εταιρείας μέχρι να μεταβεί ο κ. Καΐλας στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 εταιρείας είχε μετακινήσει το περονοφόρο όχημα και το ντεπόζιτο από το σημείο όπου είχε σημειωθεί το περιστατικό και είχε καθαρίσει με νερό τα αίματα. Στις 12.11.2014 μετά από έλεγχο που διενήργησε ο Επιθεωρητής του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 διαπιστώθηκε ότι εκεί δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση των κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν σύστημα διαχείρισης των κινδύνων ούτε υπήρχε οποιοδήποτε πιστοποιητικό ή βεβαίωση παρακολούθησης εκπαίδευσης για τον χειρισμό του ανυψωτικού μηχανήματος από τον υπάλληλό της χειριστή του. Στις 16.12.2014 μετά από έλεγχο που διενήργησε ο Επιθεωρητής του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας διαπιστώθηκε ότι στο υποστατικό του κατηγορούμενου 3 δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν Σύστημα Διαχείρισης των Κινδύνων. Δεν διέθετε σύστημα αξιολόγησης των συνεργατών του για θέματα ασφάλειας και υγείας ούτε υπήρχε πολιτική για εκπόνηση Σχεδίου Ασφάλειας και Υγείας για εργασίες σε ύψος ούτε και απαίτηση του ιδίου να διαθέτουν οι συνεργάτες του αυτό το έγγραφο. Στις 18.12.2014 μετά από έλεγχο που διενήργησε ο Επιθεωρητής του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας διαπιστώθηκε ότι στο υποστατικό της κατηγορούμενης 1 δεν υπήρχε διαθέσιμη γραπτή εκτίμηση των κινδύνων ούτε εφαρμοζόταν Σύστημα Διαχείρισης των Κινδύνων. Ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο 4 να δώσει πληροφορίες στον κ. Καΐλα αναφορικά με το επίδικο ατύχημα το οποίο συνέβηκε στις 12.11.2014 αλλά εκείνος αρνήθηκε να απαντήσει σε σχετικές ερωτήσεις. Έχοντας υπόψη μου τον ορισμό του όρου που δίδεται στον επίδικο νόμο κρίνω ότι «εργοδότης» στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ήταν η κατηγορούμενη 1 και ο κατηγορούμενος 3 οι οποίοι είχαν την ευθύνη για τον χώρο εργασίας στον οποίο απασχολήθηκαν ο XXXXX και ο XXXXX. Καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα λαμβάνοντας υπόψη μου ότι αυτοί ανέλαβαν έναντι αμοιβής να διεκπεραιώσουν την εργασία τοποθέτησης των αυτοκόλλητων επιγραφών στο υποστατικό της κατηγορούμενης
- Επιπλέον ο κατηγορούμενος 4 έδωσε σχετικές οδηγίες στον XXXXX. Κρίνω επίσης ότι η κατηγορούμενη 2 δεν είχε την ευθύνη για τον χώρο εργασίας αφού εκείνη είχε αναθέσει την εργασία στον κατηγορούμενο
- Συνακόλουθα κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης η κατηγορούμενη 2 δεν δύναται να θεωρηθεί ως εργοδότης σύμφωνα με τον ορισμό που δίδεται στον επίδικο νόμο αφού δεν είχε την ευθύνη για τον χώρο εργασίας στον οποίο απασχολήθηκαν ο XXXXX και ο XXXXX. Η εν τέλει χρήση του forklift της κατηγορούμενης 2 δεν έγινε με δική της πρωτοβουλία αλλά με πρωτοβουλία του XXXXX. Έχοντας επίσης υπόψη μου τα πιο πάνω καθώς επίσης και τον ορισμό που δίδεται στον Ν.89(Ι)/1996 για τη «σύμβαση εργοδότησης» κρίνω ότι η κατηγορούμενη 1 ήταν η εργοδότρια του XXXXX Κασάπη. Δεν θα ήταν λογικό κάποιος τρίτος χωρίς να είναι υπάλληλός της να κρατά τα κλειδιά των υποστατικών της ούτε τα κλειδιά του αυτοκινήτου της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ I. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ 1 (κατηγορίες 1 - 8) Έχοντας υπόψη μου τα ως άνω ευρήματά μου κρίνω ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η κατηγορούμενη 1 στις 18.12.2014 διέπραξε το αδίκημα της παράλειψης διάθεσης γραπτής εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων αφού η σχετική μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής παρέμεινε αναντίλεκτη. Τα ως άνω αδικήματα διαπράττονται όταν ο εργοδότης δεν διαθέτει γραπτή εκτίμηση των εν λόγω κινδύνων. Η ύπαρξη γραπτής εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων αποδεικνύεται με την παρουσίαση του σχετικού εγγράφου. Τέτοιο έγγραφο δεν παρουσιάστηκε εκ μέρους της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Συνεπώς κρίνω ότι έχει αποδειχθεί το αδίκημα της 1ης κατηγορίας και συνακόλουθα κρίνω την κατηγορούμενη 1 ένοχη στην εν λόγω κατηγορία. Για τον ίδιο λόγο κρίνω ότι έχει αποδειχθεί και το αδίκημα της 2ης κατηγορίας αφού δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε έγγραφο αναφορικά με την ύπαρξη κατάλληλου συστήματος ασφάλειας ή συστήματος διαχείρισης των κινδύνων. Σε σχέση με την κατηγορία 3 έχει αποδειχθεί ότι στις 12.11.2014 συνέβηκε το επίδικο ατύχημα από το οποίο προκλήθηκε ο θάνατος του εργοδοτούμενού της XXXXX Κασάπη το οποίο η κατηγορούμενη 1 ως εργοδότρια όφειλε εντός 15 ημερών από τότε που αυτό συνέβηκε να είχε γνωστοποιήσει στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας Λευκωσίας υποβάλλοντας το εγκεκριμένο έντυπο γνωστοποίησης ατυχήματος. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία έφερε το βάρος να αποδείξει ότι συμμορφώθηκε με την ως άνω υποχρέωσή της και δεν προσκόμισε οποιαδήποτε προς τούτο μαρτυρία με αναπόφευκτο αποτέλεσμα την καταδίκη της στην εν λόγω κατηγορία. Κρίνω επίσης ότι η κατηγορούμενη 1 δεν προσκόμισε μαρτυρία για να δείξει ότι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας 4 στις 18.12.2014 ως εργοδότρια είχε ασφαλίσει την ευθύνη της για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε κάθε εργοδοτούμενό της. Εργοδοτούμενός της είναι και ο κατηγορούμενος 4 διευθυντής της. Η κατηγορούμενη 1 δεν προσκόμισε οποιαδήποτε προς τούτο μαρτυρία με αναπόφευκτο αποτέλεσμα την καταδίκη της στην 4η κατηγορία. Σε σχέση με την 5η κατηγορία κρίνω ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ως εργοδότρια του XXXXX Κασάπη η οποία ανέλαβε τις εργασίες αφαίρεσης των παλαιών και τοποθέτησης των νέων αυτοκόλλητων πανό όφειλε να είχε εκπονήσει από πριν σχέδιο ασφάλειας και υγείας στο οποίο να περιγράφονταν οι κανόνες ασφαλείας στο εργοτάξιο και τα ειδικά μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για τις εργασίες που ενέχουν τους κινδύνους πτώσης από ύψος εκθέτοντας λόγω αυτής της παράλειψής της τους εργαζόμενους στο εργοτάξιο αλλά και άλλα πρόσωπα που διακινούνταν εκεί σε κίνδυνο τραυματισμού. Ως ανέφερε ο Μ.Κ.1 τέτοιο σχέδιο δεν εκπονήθηκε ούτε η κατηγορούμενη 1 προσκόμισε οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία με αποτέλεσμα να μην έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης και συνακόλουθα κρίνεται ένοχη στην 5η κατηγορία. Αναφορικά με την 6η κατηγορία κρίνω ότι δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη 1 παρέλειψε να δώσει σαφείς και συγκεκριμένες οδηγίες στον XXXXX και στον XXXXX πως να χρησιμοποιούσαν τον εξοπλισμό που υπήρχε μέσα στο βαν το οποίο οδήγησε ο XXXXX για να μεταβούν στον επίδικο χώρο. Ο Μ.Κ.1 κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε στο ότι από τη διερεύνηση του ατυχήματος δεν διαφάνηκε ότι είχαν δοθεί τέτοιες οδηγίες αλλά δεν έκανε ειδικότερη αναφορά στο πως κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα. Το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι δεν χρησιμοποίησαν τον εν λόγω εξοπλισμό κρίνω ότι δεν επαρκεί για να θεωρηθεί ότι δεν τους είχαν δοθεί τέτοιες οδηγίες αφού υπάρχει το ενδεχόμενο να τους είχαν δοθεί αυτές οι οδηγίες αλλά οι ίδιοι να επέλεξαν να μην τις ακολουθήσουν αφού τελικά με δική τους πρωτοβουλία επέλεξαν να ανυψωθούν για να εκτελέσουν τις επίδικες εργασίες χρησιμοποιώντας το forklift που βρισκόταν στο υποστατικό της 2ης κατηγορούμενης. Κρίνω συνεπώς ότι η αμφιβολία αυτή πρέπει να οδηγήσει στην αθώωση της κατηγορούμενης 1 από την 6η κατηγορία. Σε σχέση με την 7η κατηγορία αποτελεί εύρημά μου ότι η χρήση του περονοφόρου οχήματος το οποίο βρισκόταν στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 έγινε με την πρωτοβουλία του XXXXX. Τα ως άνω πρόσωπα ανυψώθηκαν για να εκτελέσουν εργασίες σε ύψος πέραν των 2 μέτρων χρησιμοποιώντας για την ανύψωσή τους τo περονοφόρο όχημα το οποίο βρισκόταν εκεί. Αυτό δεν ήταν κατάλληλο για τον σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιήθηκε επειδή η ανύψωση ανθρώπων με αυτό απαγορευόταν. Πέραν τούτου του γεγονότος χρησιμοποιήθηκε επίσης ως εξέδρα, στην οποία τα ως άνω πρόσωπα εισήλθαν και στέκονταν, ένα ντεπόζιτο νερού το οποίο είναι προφανές ότι δεν ήταν κατάλληλο να χρησιμοποιηθεί για αυτόν τον σκοπό αφού η χρήση του είναι για αποθήκευση νερού και όχι να χρησιμοποιείται ως εξέδρα εργασίας. Ακόμα ένα άλλο στοιχείο το οποίο αποδεικνύει ότι η χρήση του εν λόγω ντεπόζιτου δεν ήταν ασφαλής ήταν η απουσία μηχανισμού τοποθέτησης των περονών του εν λόγω οχήματος σε αυτό για σκοπούς σταθερότητας αφού δεν υπήρχε οδηγός για να εισέλθουν σε αυτό οι περόνες και με την μετακίνηση των προσώπων που στέκονταν σε αυτό υπήρχε ο κίνδυνος μετατόπισης του κέντρου βάρους του με επακόλουθο την ανατροπή του, την πτώση των εν λόγω προσώπων και δυστυχώς τον θανάσιμο τραυματισμό ενός από αυτούς. Υπό τις ως άνω περιστάσεις κρίνω ότι η χρήση του ως άνω περονοφόρου οχήματος και του ντεπόζιτου του νερού δεν αποτελούσε ασφαλή μέθοδο εργασίας. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 13
(12)του Νόμου 89(Ι)/1996 σύμφωνα με τις οποίες οι υποχρεώσεις των εργοδοτουμένων στον τομέα της ασφάλειας και της υγείας δεν θίγουν την αρχή της ευθύνης του εργοδότη καθώς και τη σχετική νομολογία (Mass Pack Trading Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας Πάφου) κρίνω ότι είναι αδιάφορο για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης το κατά πόσο η ανύψωση του XXXXX και του XXXXX με το ως άνω αναφερόμενο περονοφόρο όχημα και το ντεπόζιτο έγινε κατόπιν δικής τους απαίτησης επειδή η υποχρέωση παροχής και διατήρησης ασφαλών και χωρίς κινδύνους μεθόδων εργασίας βαρύνει αποκλειστικά τους εργοδότες και είναι απόλυτη και διαρκής. Συνεπώς κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 7ης κατηγορίας και συνακόλουθα η κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη σε αυτή. Αναφορικά με την 8η κατηγορία προέκυψε από τη μαρτυρία ότι ο XXXXX και ο XXXXX εκτελούσαν τις εργασίες που τους ανατέθηκαν χωρίς η κατηγορούμενη 1 να είχε μεριμνήσει να τους παράσχει κατάλληλη επιτήρηση με αποτέλεσμα τελικά να εκτεθούν σε κίνδυνο. Από τη μαρτυρία αποδείχθηκε ότι τα ως άνω πρόσωπα μετέβηκαν στο υποστατικό της κατηγορούμενης 2 για σκοπούς εργασίας χωρίς εκεί να παρίσταται οποιοδήποτε πρόσωπο εκ μέρους της κατηγορούμενης 1 εταιρείας για να τους επιβλέπει, ούτε μερίμνησαν να τους επιβλέπει κατόπιν δικών της οδηγιών οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Συνεπώς κρίνω την κατηγορούμενη 1 ένοχη στην 8η κατηγορία. II. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ 2 (κατηγορίες 9 - 16) Έχοντας υπόψη μου τα ως άνω ευρήματά μου κρίνω ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η κατηγορούμενη 2 στις 12.11.2014 διέπραξε το αδίκημα της παράλειψης διάθεσης γραπτής εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων αφού η σχετική μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής παρέμεινε αναντίλεκτη. Τα ως άνω αδικήματα, ως ανέφερα και πιο πάνω, διαπράττονται όταν ο εργοδότης δεν διαθέτει γραπτή εκτίμηση των εν λόγω κινδύνων. Η ύπαρξη γραπτής εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων αποδεικνύεται με την παρουσίαση του σχετικού εγγράφου. Τέτοιο έγγραφο δεν παρουσιάστηκε εκ μέρους της κατηγορούμενης 2 εταιρείας. Συνεπώς κρίνω ότι έχει αποδειχθεί το αδίκημα της 9ης κατηγορίας και συνακόλουθα κρίνω την κατηγορούμενη 2 ένοχη στην εν λόγω κατηγορία. Για τον ίδιο λόγο κρίνω ότι έχει αποδειχθεί και το αδίκημα της 10ης κατηγορίας αφού δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε έγγραφο αναφορικά με την ύπαρξη κατάλληλου συστήματος ασφάλειας ή συστήματος διαχείρισης των κινδύνων εκ μέρους της κατηγορούμενης
- Σε σχέση με την 11η κατηγορία κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο ότι η κατηγορούμενη 2 ήταν «εργοδότης» σε σχέση με τον XXXXX και τον XXXXX για τις εργασίες αντικατάστασης των επίδικων πινακίδων σύμφωνα με τον ορισμό του όρου που δίδεται στον επίδικο νόμο αφού αυτή δεν είχε την ευθύνη για τον χώρο εργασίας και συνακόλουθα κρίνω ότι πρέπει να αθωωθεί στην 11η κατηγορία. Σε σχέση με τη 12η κατηγορία σύμφωνα με την οποία η κατηγορούμενη 2 κατηγορείται ότι παρέλειψε να διασφαλίσει ότι δεν θα υπήρχε αλλοίωση της σκηνής όπου συνέβηκε το ως άνω ατύχημα το οποίο έπρεπε να είχε γνωστοποιηθεί στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας Λευκωσίας κρίνω ότι η κατηγορούμενη 2 δεν ήταν το «υπεύθυνο πρόσωπο» το οποίο όφειλε να διασφάλιζε τη μη αλλοίωση της σκηνής αφού δεν ήταν «εργοδότης» των προσώπων που διεξήγαγαν τις εργασίες αντικατάστασης των επίδικων διαφημιστικών πινακίδων. Συνεπώς κρίνω ότι η κατηγορούμενη 2 πρέπει να αθωωθεί στη 12η κατηγορία. Λόγω του γεγονότος ότι έκρινα πως η κατηγορούμενη 2 δεν ήταν «εργοδότης» του XXXXX και του XXXXX κρίνω ότι πρέπει επίσης να αθωωθεί στις κατηγορίες 13 και 14 αφού και σε αυτές τις κατηγορίες συστατικό στοιχείο των αδικημάτων αποτελεί η ιδιότητα του «εργοδότη». Συνεπώς λόγω τούτου η κατηγορούμενη 2 αθωώνεται στις κατηγορίες 13 και
- Κρίνω ότι έχει αποδειχθεί το αδίκημα της 15ης κατηγορίας που αφορά στην παράλειψη διάθεσης κατάλληλων πληροφοριών και οδηγιών χρήσης εξοπλισμού εργασίας που χρησιμοποιήθηκε κατά την εκτέλεση της ως άνω εργασίας στο υποστατικό της στις 12.11.
- Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1 από τις πληροφορίες που συνέλεξε διαπίστωσε ότι ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 2 εταιρείας δεν έτυχε τέτοιων πληροφοριών και οδηγιών αναφορικά με τη λειτουργία και χρήση του περονοφόρου οχήματος. Είναι γεγονός ότι στο μπροστινό μέρος του εν λόγω οχήματος υπάρχουν 2 αυτοκόλλητα δεξιά και αριστερά του μηχανισμού των περονών που φέρουν ένδειξη ότι απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για την ανύψωση προσώπων. Κρίνω ότι αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ο υπάλληλός της έτυχε ειδικών πληροφοριών αναφορικά με τη χρήση του. Συνεπώς κρίνω ότι έχει αποδειχθεί ότι στις 12.11.2014 η κατηγορούμενη 2 ως εργοδότης και έχουσα την ευθύνη της επιχείρησής της στην Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου η οποία αφορά την εμπορία και αποθήκευση σκαλωσιών παρέλειψε να διαθέσει κατάλληλες πληροφορίες και οδηγίες χρήσης του ως άνω οχήματος στον υπάλληλό της κ. Πετρίδη. Αναφορικά με την 16η κατηγορία κρίνω ότι δεν αποδείχθηκε ότι η κατηγορούμενη 2 ήταν «εργοδότης» των XXXXX και XXXXX. Με τη μαρτυρία την οποία έχω αποδεχθεί κρίνω πως η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει στον αναγκαίο βαθμό την εν λόγω κατηγορία και τις σχετικές λεπτομέρειες αδικήματος και ως εκ τούτου αυτή πρέπει να αθωωθεί στην 16η κατηγορία. III. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ 3 (κατηγορίες (17 - 20) Έχοντας υπόψη μου τα ως άνω ευρήματά μου κρίνω ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο κατηγορούμενος 3 στις 16.12.2014 διέπραξε το αδίκημα της παράλειψης διάθεσης γραπτής εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων αφού η σχετική μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής παρέμεινε αναντίλεκτη. Τα ως άνω αδικήματα, ως ανέφερα και πιο πάνω, διαπράττονται όταν ο εργοδότης δεν διαθέτει γραπτή εκτίμηση των εν λόγω κινδύνων. Η ύπαρξη γραπτής εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων αποδεικνύεται με την παρουσίαση του σχετικού εγγράφου. Τέτοιο έγγραφο δεν παρουσιάστηκε εκ μέρους του κατηγορούμενου 3 στον Επιθεωρητή κ. Καΐλα στις 16.12.2014 όταν εκείνος μετέβηκε στο υποστατικό του στο χωριό Νήσου. Συνεπώς κρίνω ότι έχει αποδειχθεί το αδίκημα της 17ης κατηγορίας και συνακόλουθα κρίνω τον κατηγορούμενο 3 ένοχο στην εν λόγω κατηγορία. Για τον ίδιο λόγο κρίνω ότι έχει αποδειχθεί και το αδίκημα της 18ης κατηγορίας αφού κατά τον έλεγχο που ο Επιθεωρητής Εργασίας διεξήγαγε στο υποστατικό του κατηγορουμένου 3 δεν του παρουσιάστηκε οποιοδήποτε έγγραφο αναφορικά με την ύπαρξη κατάλληλου συστήματος ασφάλειας ή συστήματος διαχείρισης των κινδύνων εκ μέρους του κατηγορούμενου
- Συνεπώς κρίνω τον κατηγορούμενο 3 ένοχο στην 18η κατηγορία. Σε σχέση με την 19η κατηγορία κρίνω ότι ο κατηγορούμενος 3 ως εργοδότης που ανέλαβε μαζί με την κατηγορούμενη 1 τις εργασίες συντήρησης στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 ήτοι την προμήθεια και επικόλληση των καινούργιων αυτοκόλλητων πινακίδων της τελευταίας όφειλε να είχε εκπονήσει από πριν σχέδιο ασφάλειας και υγείας στο οποίο να περιγράφονταν οι κανόνες ασφαλείας στο εργοτάξιο και τα ειδικά μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για τις εργασίες που ενέχουν ειδικούς κινδύνους εκθέτοντας λόγω αυτής της παράλειψής του πρόσωπα στην εργασία σε κίνδυνο. Ως ανέφερε ο Μ.Κ.1 τέτοιο σχέδιο δεν εκπονήθηκε ούτε ο κατηγορούμενος 3 προσκόμισε οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία με αποτέλεσμα να μην έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης και συνακόλουθα κρίνεται ένοχος στην 19η κατηγορία. Αναφορικά με την 20η κατηγορία κρίνω ότι ο κατηγορούμενος 3 ήταν εργοδότης εν τη εννοία του επίδικου νόμου αφού ανέλαβε μαζί με την κατηγορούμενη 1 να εκτελέσει τις εργασίες συντήρησης στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 2 και είχε την ευθύνη για τον χώρο εργασίας. Λόγω τούτου ήταν υποχρεωμένος να είχε διασφαλίσει πριν από τη διεξαγωγή ή την ανάθεση της εν λόγω εργασίας από την κατηγορούμενη 1 ότι αυτή θα διέθετε κατάλληλο σύστημα ασφάλειας και κατάλληλες και επαρκείς γραπτές εκτιμήσεις των υφιστάμενων κινδύνων κατά την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών. Από την αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.1 προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος 3 παρέλειψε να διασφαλίσει ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατά τον επίδικο χρόνο δηλαδή στις 12.11.2014 διέθετε κατάλληλο σύστημα ασφάλειας και κατάλληλες και επαρκείς γραπτές εκτιμήσεις των κινδύνων αφού τέτοιο έγγραφο δεν του παρουσιάστηκε. Λόγω τούτου κρίνω τον κατηγορούμενο 3 ένοχο στην 20η κατηγορία. IV. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ 4 (κατηγορίες 21 και 22) Ο κατηγορούμενος 4 αντιμετωπίζει την κατηγορία 21 σύμφωνα με την οποία κατηγορείται ότι ενώ ήταν διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας στις 12.11.2014 παρέλειψε με βάση την εξουσία λήψης αποφάσεων για λογαριασμό της εταιρείας την οποία διεύθυνε να διασφαλίσει την παροχή και διατήρηση ασφαλούς μεθόδου εκτέλεσης των εργασιών τις οποίες ανέλαβε στο υποστατικό της κατηγορούμενης
- Κρίνω ότι όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω σε σχέση με την 7η κατηγορία είναι σχετικά και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Η τήρηση ασφαλούς μεθόδου εκτέλεσης της εργασίας ήταν απόλυτη και διαρκής υποχρέωση της κατηγορούμενης 1 εταιρείας ως εργοδότριας και ήταν αδιάφορο κατά πόσο η ανύψωση των εργαζομένων με το περονοφόρο όχημα και το ντεπόζιτο έγινε κατόπιν δικής τους απαίτησης. Συνεπώς ο κατηγορούμενος 4 ο οποίος είναι ο διευθυντής της κατηγορούμενης 1 κρίνεται ένοχος στην 21η κατηγορία. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 4 έδωσε κατάθεση στην αστυνομία Νήσου στις 3.12.2014 η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 5 κρίνω πως δεν τον απαλλάσσει από την υποχρέωσή του να απαντήσει σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τον Επιθεωρητή. Αυτό του ζητήθηκε από τον Μ.Κ.1 να πράξει στις 18.12.2014 όταν ο τελευταίος τον επισκέφθηκε στο υποστατικό της κατηγορούμενης 1 και η σχετική μαρτυρία του δεν αντικρούστηκε. Κρίνω πως από την ενώπιόν μου μαρτυρία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν υποχρεωμένος να απαντήσει σε οποιοσδήποτε ερωτήσεις του τέθηκαν από τον Μ.Κ.
- Συνεπώς κρίνω ότι ο κατηγορούμενος 4 παρέλειψε να απαντήσει στις σχετικές ερωτήσεις που του υπέβαλε ο Μ.Κ.1 στα πλαίσια των εξουσιών του δυνάμει του άρθρου 44 και συνακόλουθα τον κρίνω ένοχο στην 22η κατηγορία. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει στον αναγκαίο για την παρούσα ποινική υπόθεση βαθμό την υπόθεσή της σε σχέση με την κατηγορούμενη 1 στις κατηγορίες 1, 2, 3, 4, 5, 7 και 8 στις οποίες αυτή κρίνεται ένοχη. Η κατηγορούμενη 1 αθωώνεται στην 6η κατηγορία. Η κατηγορούμενη 2 κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 9, 10 και 15 και αθωώνεται στις κατηγορίες 11, 12, 13, 14 και
- Ο κατηγορούμενος 3 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 17, 18, 19 και
- Ο κατηγορούμενος 4 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 21 και
- (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο