← Κύπρος

Δήμος Λευκωσίας ν. ADBOARD MEDIA LIMITED (H.E.122809) κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14134/2016, 18/9/2020

Δήμος Λευκωσίας ν. ADBOARD MEDIA LIMITED (H.E.122809) κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14134/2016, 18/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14134/2016 Μεταξύ: Δήμος Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή εναντίον

  1. ADBOARD MEDIA LIMITED (H.E.122809), Αγίας Παρασκευής 23, 7ος όροφος, Λευκωσία
  2. XXXXX Κυριακίδης, XXXXX 23, XXXXX όροφος, Λευκωσία
  3. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED (H.E.165), Στασίνου 51, Αγία Παρασκευή, Στρόβολος, Λευκωσία
  4. XXXXX Γαβριηλίδης, XXXXX 12, XXXXX, Λευκωσία Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 18.9.2020 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Θέμης Για τους Κατηγορούμενους αρ. 1: κ. Α. Πετρίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα υπόθεση η οποία καταχωρήθηκε από τον Δήμο Λευκωσίας εναντίον των προσώπων που φαίνονται στο κατηγορητήριο προωθήθηκε μέχρι τέλους μόνο σε σχέση με τους κατηγορούμενους
  5. Το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 8.8.2016 και στις 15.6.2017 τροποποιήθηκαν η Έκθεση και οι Λεπτομέρειες Αδικήματος των κατηγοριών 1 και
  6. Η υπόθεση αναφορικά με τους κατηγορούμενους 2 και 4 απορρίφθηκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και εναντίον της κατηγορούμενης 3 μετά που ολοκληρώθηκε η μαρτυρία του Μ.Κ.
  7. Ειδικότερα σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 η υπόθεση απορρίφθηκε λόγω μη επίδοσης και σε σχέση με τον κατηγορούμενο 4 επειδή η κατηγορούσα αρχή επέλεξε να την αποσύρει. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία αντιμετωπίζει 2 κατηγορίες επί τω ότι επέδειξε διαφήμιση και επί τω ότι προκάλεσε την επίδειξη διαφήμισης κατά παράβαση των άρθρων 2, 4(β), 5, 6, 7, 9 και 14 του περί Εκθέσεως Διαφημίσεων (Έλεγχος) Νόμου Κεφ. 50, των άρθρων 7, 83, 84(η), 84(ια), 84(ιζ) και 84(κ) του περί Δήμων Νόμου αρ. 111/
  8. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των επίδικων κατηγοριών η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται ότι στις 14.6.2016 και μέχρι σήμερα στη Λεωφ. Κυριάκου Μάτση 1, παρά τα φώτα Γαβριηλίδη, εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λευκωσίας, επέδειξε διαφήμιση η οποία καλύπτει ολόκληρη την πρόσοψη του 1ου ορόφου του κτιρίου με την ονομασία «Γαβριηλίδη», άνευ αδείας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λευκωσίας (1η κατηγορία). Κατηγορείται επίσης ότι κατά την ίδια ως άνω ημερομηνία και στον ίδιο τόπο όπως αναφέρεται στην 1η κατηγορία προκάλεσε την επίδειξη διαφήμισης η οποία καλύπτει ολόκληρη την πρόσοψη του 1ου ορόφου του κτιρίου με την ονομασία «Γαβριηλίδη», άνευ αδείας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λευκωσίας (2η κατηγορία). Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσής της κάλεσε 5 μάρτυρες. Ο Μ.Κ.1 κ. XXXXX Νεοφύτου κατέθεσε γραπτή δήλωσή του η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του. Η εν λόγω δήλωση κατατέθηκε ως Έγγραφο Α και σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: εργάζεται ως βοηθός γραμματειακός λειτουργός στον Δήμο Λευκωσίας από τις 17.9.
  9. Η κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και ο XXXXX Κυριακίδης είναι ο διευθυντής της. Στην οδό Κυριάκου Μάτση 1 εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λευκωσίας βρίσκεται το κτίριο «Γαβριηλίδης». Ιδιοκτήτης του εν λόγω κτιρίου είναι ο κ. XXXXX Γαβριηλίδης ο οποίος ενοικιάζει μέρος του 1ου ορόφου του στους XXXXX Κυριακίδη και XXXXX Χρίστου. Κατέθεσε σχετικό πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ως τεκμήριο 3 και αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.5.2015 ως τεκμήριο
  10. Τα ως άνω πρόσωπα είναι αξιωματούχοι της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και οι ενοικιαστές του 1ου ορόφου του εν λόγω κτιρίου. Στις 14.6.2016 προέβηκε σε επί τόπου έλεγχο στην περιοχή του κτιρίου «Γαβριηλίδη» και διαπίστωσε ότι στον 1ο όροφό του υπήρχε ένα διαφημιστικό κατασκεύασμα στο οποίο διαφημιζόταν η Bank of Cyprus Public Company Limited. Στις 21.6.2016 σε νέο έλεγχο φωτογράφισε την εν λόγω διαφήμιση και στη συνέχεια εκτύπωσε τη σχετική φωτογραφία. Η εν λόγω φωτογραφία κατατέθηκε ως τεκμήριο
  11. Σε έλεγχο που έκανε στη συνέχεια στα αρχεία του Δήμου Λευκωσίας διαπίστωσε ότι δεν είχε εξασφαλιστεί άδεια από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λευκωσίας για την τοποθέτηση της εν λόγω διαφήμισης. Σε μεταγενέστερους επί τόπου ελέγχους που διενήργησε διαπίστωσε ότι η εν λόγω διαφήμιση ήταν αναρτημένη στον ίδιο τόπο μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης και ότι έως σήμερα στο ίδιο σημείο εξακολουθούν να διαφημίζονται διάφορα άλλα προϊόντα και υπηρεσίες. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο της κατηγορούμενης 1 ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι στο σημείο που φαίνεται στο τεκμήριο 11 υπάρχει μέχρι σήμερα αναρτημένο διαφημιστικό κατασκεύασμα στο οποίο αναρτώνται διαφημίσεις. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στο τεκμήριο 4 φαίνονται ως ενοικιαστές του 1ου ορόφου του κτιρίου «Γαβριηλίδης» οι XXXXX Κυριακίδης και XXXXX Χρίστου και όχι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία η οποία υπέγραψε ως εγγυήτρια. Ισχυρίστηκε ότι είχε ενημερωθεί ότι η διαφήμιση από την Τράπεζα Κύπρου γινόταν μέσω της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και ότι η Τράπεζα είχε συμβληθεί με την εν λόγω εταιρεία για να διαφημίσει στον συγκεκριμένο χώρο. Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία διαχειρίζεται εκ μέρους του XXXXX Κυριακίδη και XXXXX Χρίστου την εξωτερική διαφήμιση στον 1ο όροφο του κτιρίου «Γαβριηλίδη» και ότι είναι η διαχειρίστρια των διαφημίσεων επί του εν λόγω κτιρίου. Ισχυρίστηκε ότι η συγκεκριμένη πινακίδα είχε τοποθετηθεί χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση της αναγκαίας άδειας από τον Δήμο Λευκωσίας και ότι αυτό προκύπτει από διάφορα έγγραφα τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του Δήμου. Ο κ. XXXXX Κούννος ήταν ο Μ.Κ.
  12. Κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στο τμήμα μάρκετινγκ της Τράπεζας Κύπρου. Όταν του ζητήθηκε να δει τη φωτογραφία τεκμήριο 5 ισχυρίστηκε ότι σε αυτή αναγνωρίζει μία διαφήμιση της Τράπεζας Κύπρου. Ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία η οποία διαχειρίζεται τον χώρο στον οποίο τοποθετήθηκε εκείνη η διαφήμιση είναι η ADBOARD MEDIA LIMITED και ότι στην εν λόγω εταιρεία απευθύνθηκε σχετικά η διαφημιστική εταιρεία της Τράπεζας Κύπρου με το όνομα DELEMA. Κατέθεσε ως τεκμήριο 12 αντίγραφο του τιμολογίου με αριθμό 75595 της DELEMAMcCANN με επισυνημμένο σε αυτό το αντίγραφο του «Binding offer» ημερομηνίας 15.5.2016 της εταιρείας Adboard Media Ltd. Ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω τιμολόγιο αφορά την περίοδο 1.6.2016 έως 31.7.2016 και αφορούσε τη διαφήμιση του προγράμματος «Ανταμοιβή» της Τράπεζας Κύπρου στην τοποθεσία που είναι τα φώτα Γαβριηλίδη. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι δεν είχε προσωπική εμπλοκή με τα γεγονότα της υπόθεσης ούτε και με το τεκμήριο 12 και ότι την υπόθεση την είχε χειριστεί άλλος συνάδελφός του και ο ίδιος ήταν ενήμερος για αυτή από όσα συζητούσε με τους συναδέλφους του στην εργασία τους οι οποίοι ασχολήθηκαν με το εν λόγω θέμα. Ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει πότε τραβήχτηκε η φωτογραφία τεκμήριο
  13. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η φωτογραφία τεκμήριο 9 δεν μπορούσε να είχε αναρτηθεί για άλλη περίοδο εκτός από τη διμηνία Ιουνίου και Ιουλίου αφού οι οδηγίες της Τράπεζας Κύπρου ήταν να αναρτηθεί η διαφήμιση του «Ανταμοιβή» την εν λόγω περίοδο. Ισχυρίστηκε ότι με βάση τη συμφωνία που έγινε μεταξύ της DELEMA και της Adboard η 1η Ιουνίου ήταν η πρώτη ημέρα που τοποθετήθηκε η εν λόγω διαφήμιση. Συμφώνησε με υποβολές του δικηγόρου της κατηγορούμενης 1 ότι η Τράπεζα Κύπρου δεν είχε καμιά επαφή με την ADBOARD MEDIA LTD ούτε συνομίλησε με οποιοδήποτε αξιωματούχο της σχετικά με την εν λόγω διαφήμιση ούτε της κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό για αυτή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ίδιος είχε δει την εν λόγω διαφήμιση να είναι αναρτημένη τυχαία κάποια ημέρα κατά την διμηνία Ιουνίου και Ιουλίου. Ισχυρίστηκε επίσης ότι θυμόταν ότι η διαφήμιση αφορούσε την εν λόγω περίοδο επειδή ήταν η πρώτη διαφημιστική εκστρατεία την οποία προώθησε η Τράπεζα Κύπρου μετά από χρόνια και εκείνη ήταν η μοναδική περίοδος που το συγκεκριμένο προϊόν διαφημίστηκε και επειδή ήταν μεγάλων διαστάσεων περνώντας από το εν λόγω σημείο την είχε δει. Επόμενος μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή ήταν ο κ. XXXXX Γαβριηλίδης (Μ.Κ.3). Ο εν λόγω μάρτυρας κατά την κυρίως εξέτασή του αναγνώρισε ότι η δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 10 ανήκει στον ίδιο. Ισχυρίστηκε ότι η πινακίδα στην οποία αναφέρεται στην εν λόγω δήλωσή του τοποθετήθηκε από τους ενοικιαστές του. Ισχυρίστηκε ότι στη φωτογραφία τεκμήριο 11 φαίνεται μια διαφημιστική πινακίδα η οποία τοποθετήθηκε στον 2ο όροφο του κτιρίου «Γαβριηλίδη» και ότι το frame (πλαίσιο) που φαίνεται στον 1ο όροφο τοποθετήθηκε είτε από τους ενοικιαστές του είτε τους υπαλλήλους τους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η συμφωνία ενοικίασης τεκμήριο 4 υπογράφηκε από τον ίδιο ως ιδιοκτήτη και τους XXXXX Κυριακίδη και XXXXX Χρίστου ως ενοικιαστές. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις φωτογραφίες τεκμήρια 5 και 9 παρουσιάζεται το κτίριό του και η πινακίδα την οποία έβαλαν οι ενοικιαστές του. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι το διαφημιστικό κατασκεύασμα πανί στον 1ο όροφο του κτιρίου του είναι ιδιοκτησίας ή τυγχάνει διαχείρισης από τους Μιχάλη Κυριακίδη και Κωνσταντίνο Χρίστου. Ως Μ.Κ.4 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Καλογήρου η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι είναι αντιπρόεδρος της διαφημιστικής εταιρείας DELEMAMcCANN Cyprus στην οποία εργοδοτείται από το έτος
  14. Όταν της επιδείχθηκε το τεκμήριο 12 αναγνώρισε ότι είναι τιμολόγιο της εταιρείας στην οποία εργάζεται προς την Τράπεζα Κύπρου και κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 13 το πρωτότυπο του εν λόγω τιμολογίου που έχει αριθμό
  15. Ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω τιμολόγιο αφορούσε διαφήμιση της ως άνω τράπεζας και ότι στο τεκμήριο 5 παρουσιάζεται η συγκεκριμένη διαφήμιση. Ισχυρίστηκε ότι με βάση τη διαδικασία την οποία τηρεί η εταιρεία της, προτού δώσει τη δική της προσφορά προς τους πελάτες της, ζήτησε από τους προμηθευτές της να της δώσουν προσφορές και ότι ο προμηθευτής της για αυτήν την περίπτωση στο συγκεκριμένο σημείο στα φώτα «Γαβριηλίδη» ήταν η εταιρεία Adboard. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια 14 και 15 αντίγραφα της αλληλογραφίας της εταιρείας της προς την Τράπεζα Κύπρου για την έγκριση της διαφημιστικής δαπάνης για τη συγκεκριμένη διαφήμιση. Ισχυρίστηκε τέλος ότι η διαφήμιση για το εν λόγω σημείο ήταν για περίοδο 1 με 2 μηνών. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Κ.4 ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει ότι η εταιρεία Adboard εκμεταλλεύεται το διαφημιστικό κατασκεύασμα που υπάρχει στην πρόσοψη του κτιρίου «Γαβριηλίδη» και ότι η εταιρεία Adboard Media Ltd τους έστελνε τα τιμολόγια. Τέλος ο κ. XXXXX Ηρακλέους παρουσιάστηκε ως ο Μ.Κ.
  16. Κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι οικονομικός διευθυντής στην εταιρεία Delema Consultancy Ltd από τον Σεπτέμβρη του έτος
  17. Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει αν αναγνωρίζει το έγγραφο με τίτλο «Binding offer» που είναι επισυνημμένο στο τεκμήριο 12 ισχυρίστηκε ότι είναι το έγγραφο το οποίο έλαβε η εταιρεία τους από την εταιρεία Adboard Dynamic Communication αναφορικά με προβολή πινακίδας του πελάτη τους που ήταν η Τράπεζα Κύπρου. Ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω έγγραφο είναι ημερομηνίας 15.5.2016 και ότι στη συνέχεια έλαβαν και τα τιμολόγια τα οποία σχετίζονται με το εν λόγω «Binding offer» τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήριο
  18. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τα εν λόγω τιμολόγια του τεκμηρίου 16 πληρώθηκαν με 2 επιταγές της Τράπεζας Κύπρου οι οποίες αρχικά κατατέθηκαν ως τεκμήρια 1 και 2 προς αναγνώριση και στη συνέχεια σημειώθηκαν ως τεκμήρια 17 και
  19. Οι εν λόγω επιταγές πληρώθηκαν προς την εταιρεία ADBOARD MEDIA LIMITED. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.5 ισχυρίστηκε ότι με τις επιταγές τεκμήρια 17 και 18 η εταιρεία του πλήρωσε τον προμηθευτή της που ήταν η Adboard και ότι με τη σειρά της θα πληρωνόταν από τον δικό της πελάτη την Τράπεζα Κύπρου. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή και αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους οι κατηγορούμενοι 1 κλήθηκαν να προβάλουν την υπεράσπισή τους. Ο κ. XXXXX Βασιλείου (Μ.Υ.1) ήταν ο μοναδικός μάρτυρας τον οποίο κάλεσαν οι κατηγορούμενοι
  20. Κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Σε αυτή ισχυρίστηκε ότι είναι στην υπηρεσία του Ομίλου Εταιρειών ADBOARD στον οποίο συγκαταλέγονται μια εταιρεία που διαχειρίζεται διαφημιστικούς χώρους στους Διεθνείς Αερολιμένες Λάρνακας και Πάφου, μια εταιρεία που διαχειρίζεται διαφημιστικούς χώρους σε αθλητικές εγκαταστάσεις όπως το στάδιο Γ.Σ.Π., άλλη μια εταιρεία που διαχειρίζεται διαφημιστικούς χώρους σε εμπορικά κέντρα και τέλος η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ADBOARD MEDIA LIMITED και η εταιρεία ADBOARD LTD οι οποίες ασχολούνται με διαφημίσεις εξωτερικού χώρου. Ισχυρίστηκε επίσης ότι λόγω της προσωπικής του εμπλοκής γνωρίζει ότι το «διαφημιστικό κατασκεύασμα» στη γνωστή πολυκατοικία «Γαβριηλίδη» δεν είναι τίποτε άλλο από ένα απλό αδιάβροχο πανί το οποίο σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί διαφημιστική πινακίδα. Αποτελείται από το ίδιο ακριβώς υλικό με το οποίο ντύνονται διάφορα κτίρια ανά το Παγκύπριο και στη Λευκωσία για το οποίο ο Δήμος δεν εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο ούτε το χαρακτήρισε ως διαφημιστική πινακίδα ή κατασκεύασμα. Ο Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε επίσης ότι το εν λόγω πανί κατά την επίδικη περίοδο ενέπιπτε στην αποκλειστική διαχείριση της εταιρείας ADBOARD LTD και όχι της κατηγορούμενης 1 εταιρείας ADBOARD MEDIA LTD. Κατέθεσε ως τεκμήρια 19 και 20 τα πιστοποιητικά σύστασης των εν λόγω εταιρειών. Ισχυρίστηκε ότι η μοναδική σύνδεση της κατηγορούμενης 1 εταιρείας με την επίδικη υπόθεση είναι το γεγονός ότι υπέγραψε ως εγγυήτρια το ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμήριο 4 και όχι ως ενοικιάστρια. Ισχυρίστηκε ότι είναι το αρμόδιο πρόσωπο το οποίο ασχολείται κατά κύριο λόγο με τα ζητήματα της εξωτερικής διαφήμισης στον Όμιλο ADBOARD και γνωρίζει ότι ο Δήμος Λευκωσίας χρησιμοποίησε το έτος 2016 τη συγκεκριμένη τοποθεσία για την προβολή του Nicosia Beer Fest και ότι ζήτησε τη βοήθεια και συνδρομή του ιδίου για να προβληθεί. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 21 δέσμη από 3 φωτογραφίες στις οποίες φαίνεται το λογότυπο του Δήμου Λευκωσίας μαζί με το λογότυπο άλλων χορηγών. Ισχυρίστηκε τέλος ότι όταν ο παραπονούμενος Δήμος προβάλλεται επί του συγκεκριμένου σημείου δεν υφίσταται παρανομία αλλά όταν το πανί αλλαχτεί τότε ο Δήμος ως κατηγορούσα αρχή καταχωρεί δικαστικές υποθέσεις για τιμωρία των δήθεν παρανομούντων και η συμπεριφορά του αυτή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αλλά και της δεσπόζουσας θέσης του έναντι των κατηγορουμένων. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε ότι είναι το άτομο το οποίο αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το στήσιμο μιας κατασκευής ή το κρέμασμα ενός πανιού και έχει υπό την ευθύνη του τα συνεργεία τοποθέτησης των διαφημιστικών πανιών μεταξύ των οποίων και εκείνο που τοποθετήθηκε στον 1ο όροφο του κτηρίου «Γαβριηλίδη». Ισχυρίστηκε ότι τις σχετικές οδηγίες τις έλαβε από την εταιρεία ADBOΑRD LTD. Μετά που η ακρόαση ολοκληρώθηκε η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Έχω μελετήσει τις θέσεις και εισηγήσεις τους, τις έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτές στο σημείο όπου είναι αναγκαίο. Ο κ. Θέμης εισηγήθηκε ότι η κατηγορούσα αρχή με τη μαρτυρία την οποία προσκόμισε απέδειξε ότι η κατηγορούμενη 1 διέπραξε τα επίδικα αδικήματα. Εισηγήθηκε ότι αυτά αποτελούν αδικήματα αυστηρής ευθύνης και πως από τη στιγμή που αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης τους το βάρος μετατέθηκε στην κατηγορούμενη 1 να αποδείξει ότι είχε εξασφαλίσει τη σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή. Εισηγήθηκε επίσης ότι η κατηγορούμενη 1 δεν απέσεισε το εν λόγω βάρος και κάλεσε το Δικαστήριο να την κρίνει ένοχη στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. Ο κ. Πετρίδης από την άλλη εισηγήθηκε ότι παραβιάστηκε από την κατηγορούσα αρχή η αρχή της δίκαιης δίκης λόγω του γεγονότος ότι μετά την απόρριψη της υπόθεσης εναντίον της κατηγορούμενης 3 παρουσιάστηκε ως μάρτυρας κατηγορίας κάποιος υπάλληλός της. Εισηγήθηκε επίσης ότι ελλείπει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι το τεμάχιο εντός του οποίου βρίσκεται το επίδικο κτήριο εμπίπτει εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας. Εισηγήθηκε ότι τα τεκμήρια 3 και 4 είναι αντίθετα μεταξύ τους ως προς το που βρίσκεται το επίδικο ακίνητο και προκαλούν σύγχυση στο Δικαστήριο. Ο κ. Πετρίδης εισηγήθηκε επίσης ότι η κατηγορούσα αρχή είχε υποχρέωση να παρουσιάσει μαρτυρία και μάλιστα ισχυρή που να μπορεί να αποδείξει ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας και ότι λόγω τούτου οι κατηγορίες πρέπει να απορριφθούν. Ο κ. Πετρίδης κάνοντας αναφορά στην υπόθεση Λοΐζου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, εισηγήθηκε ότι «η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνει εξολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή, δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και εάν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Εισηγήθηκε επίσης ότι υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας επειδή η κατηγορούσα αρχή καταχώρισε εναντίον της κατηγορούμενης 1 συνολικά 11 υποθέσεις για την ίδια διαφημιστική πινακίδα στον ίδιο τόπο στο ίδιο ακριβώς σημείο που αφορούν διαδοχική χρονική περίοδο. Εισηγήθηκε τέλος ότι υφίσταται δεδικασμένο επειδή το παρόν Δικαστήριο εκδίκασε την ποινική υπόθεση με αριθμό XXXXX/2016 που αφορούσε την ίδια πινακίδα στο ίδιο σημείο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σχετικός με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης είναι ο περί Εκθέσεως Διαφημίσεων (Έλεγχος) Νόμος Κεφ.
  1. Το άρθρο 2 του Νόμου δίδει τον ακόλουθο ορισμό των λέξεων «advertisement» και «hoardings» "advertisement" includes any word, letter, model, sign, placard, board, notice, bill, poster, device or representation, whether illuminated or not, in the nature of, and employed wholly or in part for the purpose of advertisement, announcement or direction (excluding any such thing employed wholly as a memorial), and, without prejudice to the foregoing provision, includes also any hoarding or similar structure, whether fixed or movable, used or adapted for use for the display of advertisements and references to the display of advertisements "hoarding" means any board, panel or structure erected in order that space upon it may be used for the display of advertisements; Τα άρθρα 4, 5 και 14 του Κεφ. 50 προνοούν τα ακόλουθα:
  2. No person shall- (a) erect, or cause to be erected, or authorize the erection of any hoarding except in accordance with the provisions of section 5 or section 6; or (b) display or cause to be displayed any advertisements to which this Law applies except (i) upon a hoarding lawfully erected in accordance with the provisions of section 5 or (ii) in accordance with the provisions of section 6». Hoardings may be erected in specified places 5.-
(1)Within the area of a municipal corporation the Council may erect, or cause to be erected, or authorize the erection in specified places of, hoardings on which advertisements may be displayed.
(2)In relation to any hoarding erected or caused to be erected or of which the erection is authorized under subsection
(1)the Council shall have power to specify the period during which such hoarding shall remain erected or any advertisement shall be displayed thereon and, without prejudice to any powers conferred upon the Council by this Law or any bye-laws made thereunder, to impose conditions as regards the proper maintenance of such hoardings or advertisements.
(3)Within an Improvement Area the Improvement Board may erect, or cause to be erected, hoardings on which advertisements may be displayed.
(4)In relation to any hoarding erected or caused to be erected under subsection
(3)the Improvement Board shall have power to specify the period during which such hoarding shall remain erected or any advertisement shall be displayed thereon and, without prejudice to any powers conferred upon the Improvement Board by this Law or any bye-laws made thereunder, to impose conditions as regards the proper maintenance of such hoardings or advertisements. Offences and penalties 14.-
(1)Any person who erects or causes to be erected or authorizes the erection of any hoarding or who displays or causes to be displayed any advertisement in contravention of the provisions of this Law shall be guilty of an offence and shall be liable on conviction to a fine not exceeding ,125, and to a further fine not exceeding ,25 for every day during which the contravention is continued after his conviction thereof and in the event of any person persistently contravening the provisions of this Law, the Court may at the request of a Council or a Commissioner or an Improvement Board, as the case may be, authorize the forfeiture and confiscation of the offending advertisement or hoarding:
(2)All fines recovered under this Law or any bye-laws made thereunder for offences committed within the area of a municipal corporation shall be paid to the town fund of the municipal corporation concerned. Έχοντας υπόψη μου όσα προβλέπονται από τα άρθρα 4, 5, 6 και 14 του Κεφ. 50 κρίνω ότι το εν λόγω αδίκημα που προβλέπεται στο άρθρο 14 διαπράττεται όταν κάποιο πρόσωπο επιδεικνύει διαφήμιση ή προκαλεί την επίδειξη διαφήμισης σε πινακίδα που βρίσκεται αλλού από το συγκεκριμένο μέρος στο οποίο τέτοιες διαφημίσεις επιτρέπεται να εκτίθενται όπως το Δημοτικό Συμβούλιο κάποιας Δημοτικής Αρχής ορίζει σχετικά. Κρίνω επίσης ότι το εν λόγω αδίκημα είναι διαρκές ή συνεχιζόμενο και ότι λόγω τούτου για κάθε μέρα που διατηρείται η παρανομία υπάρχει δυνατότητα καταχώρισης ξεχωριστής υπόθεσης. Λόγω της φύσεως του επίδικου αδικήματος ως διαρκούς κρίνω πως επιτρέπεται η καταχώριση υπόθεσης για κάθε μία ημέρα που η παρανομία συνεχίζει να υφίσταται. Έχοντας αυτό υπόψη μου καθώς επίσης ότι οι υποθέσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Πετρίδης δεν αφορούν την ίδια ημέρα αλλά διαφορετικές ημερομηνίες κρίνω ότι η εισήγηση του ότι υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας επειδή η κατηγορούσα αρχή καταχώρισε 11 υποθέσεις εναντίον της κατηγορούμενης 1 εταιρείας για την ίδια διαφημιστική πινακίδα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κρίνω επίσης ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ούτε η άλλη εισήγησή του ότι υφίσταται δεδικασμένο λόγω του γεγονότος ότι το παρόν Δικαστήριο εκδίκασε την υπόθεση με αριθμό XXXXX/2016 επειδή εκείνη η υπόθεση αφορούσε άλλη περίοδο από αυτή που αφορά η παρούσα και λόγω τούτου δεν υπάρχει χρονική ταύτιση των 2 υποθέσεων και συνεπώς ούτε ταύτιση επιδίκων θεμάτων. Στην υπόθεση Δήμος Αγίας Νάπας ν. Στέλλας Ιωάννη Καραγιάννη
(2001)2 Α.Α.Δ. 42 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τον τρόπο απόδειξης των ορίων που καταλαμβάνει ένας Δήμος και τη μορφή που μπορεί να λάβει η σχετική προς τούτο μαρτυρία: «Δεν είναι φορμαλιστικός ο τρόπος απόδειξης ενός επίδικου γεγονότος περιοριζόμενος, στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση, στην παρουσίαση τοπογραφικού σχεδίου ή χάρτη με την επίδικη οικοδομή και άμεσης σύνδεσής του με την "περιοχή" που καταλαμβάνει ο Δήμος. Η μαρτυρία, όπως τουλάχιστον απορρέει από την Ιωάννου, μπορεί να πάρει και άλλες μορφές για να καταδείξει το ίδιο στοιχείο, υπό την αίρεση φυσικά ότι τέτοια μαρτυρία δεν προσκρούει σε κανόνα του δικαίου της απόδειξης. Την άποψη αυτή για την πολυμορφία της παραδεκτής μαρτυρίας ισχυροποιεί και η απόφαση στις Δήμος Λεμεσού ν. Λοφίτη κ.ά.
(2000)2 Α.Α.Δ. 162. Από το παρακάτω απόσπασμα της απόφασης του Κωνσταντινίδη Δ προκύπτει η ευρύτητα ενατένισης του θέματος: "Στην προκείμενη περίπτωση η μαρτυρία πως η οικοδομή που ανεγειρόταν ήταν επέκταση άλλης για την οποία είχε εκδώσει άδεια ο Δήμος Λεμεσού, κατά το τεκμήριο της κανονικότητας (omnia praesumuntur rite esse acta) ήταν μαρτυρία πως ο Δήμος Λεμεσού ήταν η αρμόδια αρχή και, κατ' επέκταση, πως η οικοδομή ανεγειρόταν μέσα στην περιοχή Λεμεσού για την οποία είχε αρμοδιότητα. Μάλιστα, η άδεια οικοδομής είχε εκδοθεί μετά από αίτηση των εφεσιβλήτων, η οποία κατατέθηκε, προς το Δήμο Λεμεσού που συνιστούσε μαρτυρία αποδοχής του ως της αρμόδιας αρχής». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου,
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη,
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.,
(2009)1 Α.Α.Δ 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva,
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη,
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Κρίνω ότι προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιόν μου πως είναι κατάλληλο το σημείο να εξετάσω την εισήγηση του κ. Πετρίδη ότι η κατηγορούσα αρχή παραβίασε την αρχή της δίκαιης δίκης λόγω του γεγονότος ότι ο Μ.Κ.2 είναι υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου η οποία είχε συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο της παρούσας ως κατηγορούμενη
  1. Κρίνω ότι αυτή η εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για τον λόγο ότι η κατηγορούμενη 1 είχε τη δυνατότητα να αντεξετάσει τον εν λόγω μάρτυρα και συνεπώς δεν παραβιάστηκε η αρχή της δίκαιης δίκης στην οποία περιλαμβάνεται και η δυνατότητα αντεξέτασης από ένα διάδικο των μαρτύρων της άλλης πλευράς. Ο Μ.Κ.1 έχει κάνει καλή εντύπωση ως μάρτυρας αφού λόγω των καθηκόντων που ασκεί ως γραμματειακός λειτουργός του Δήμου Λευκωσίας είναι σε θέση να γνωρίζει ποιοι υποβάλλουν αιτήσεις στον Δήμο για να τους χορηγηθεί άδεια ανάρτησης διαφημιστικής πινακίδας σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος. Επίσης λόγω της άμεσης εμπλοκής του στη διερεύνηση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης κρίνω ότι ήταν σε πλεονεκτική θέση να θυμάται πως αυτά έλαβαν χώρα και να τα μεταφέρει στο Δικαστήριο με επαρκή λεπτομέρεια. Ο ισχυρισμός του ότι σε πινακίδα που τοποθετήθηκε στην πρόσοψη της επίδικης πολυκατοικίας αναρτήθηκε διαφήμιση της Τράπεζας Κύπρου δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του, επιβεβαιώθηκε δε και από την έγγραφη μαρτυρία και λόγω τούτου γίνεται αποδεκτός. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ούτε ο ισχυρισμός του ότι ο Δήμος Λευκωσίας δεν χορήγησε στην κατηγορούμενη 1 άδεια τοποθέτησης της επίδικης διαφήμισης στον 1ο όροφο του κτιρίου «Γαβριηλίδη» ούτε και προσκομίστηκε οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είχε εξασφαλίσει τέτοια άδεια. Πτυχές της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 επιβεβαιώθηκαν επίσης από την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία όπως για παράδειγμα από τις 2 φωτογραφίες τεκμήρια 5 και 9 τις οποίες ο ίδιος τράβηξε και εκτύπωσε και οι οποίες παρουσιάζουν την επίδικη διαφήμιση. Επιβεβαιώθηκε επίσης από τη φωτογραφία τεκμήριο 11 στην οποία παρουσιάζεται η επίδικη διαφημιστική πινακίδα καθώς και από τον Μ.Υ.1 ο οποίος επιβεβαίωσε ότι το «διαφημιστικό πανί», όπως ο ίδιος αποκαλεί την επίδικη διαφήμιση, ήταν πράγματι αναρτημένο στην πολυκατοικία «Γαβριηλίδη» αφού ο ίδιος είχε λάβει οδηγίες να το αναρτήσει. Επίσης από το ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμήριο 4 στο οποίο φαίνεται η υπογραφή της κατηγορούμενης 1 επιβεβαιώθηκε ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 ότι το επίδικο κτίριο βρίσκεται εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λευκωσίας. Στην 1η σελίδα του εν λόγω εγγράφου και συγκεκριμένα στον όρο 3 αυτού φαίνεται ότι το ακίνητο βρίσκεται εντός των Δημοτικών Ορίων του παραπονούμενου Δήμου. Επιπλέον, από τον ισχυρισμό του Μ.Υ.1 στην παράγραφο 8 της δήλωσής του στην οποία εκφράζει τη δυσαρέσκειά του ότι ο Δήμος Λευκωσίας διώκει όλους τους άλλους οι οποίοι διαφημίζουν στον επίδικο χώρο αλλά παρανομεί και ο ίδιος αναρτώντας στο ίδιο σημείο δικές του διαφημίσεις επιβεβαιώθηκε ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 ότι το επίδικο κτίριο βρίσκεται εντός των Δημοτικών Ορίων του παραπονούμενου Δήμου και ότι ο Δήμος είναι η αρμόδια αρχή για την παραχώρηση αδειών για την τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων και διαφημίσεων στο επίδικο σημείο το οποίο βρίσκεται εντός των τοπικών του ορίων. Ο Μ.Κ.2 ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας και δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να ευνοήσει οποιοδήποτε από τους διαδίκους με τη μαρτυρία του. Ο μάρτυρας εργάζεται στο Τμήμα μάρκετινγκ της Τράπεζας Κύπρου και λόγου τούτου ήταν σε ευνοϊκή θέση να γνωρίζει για τις διαφημιστικές της εκστρατείες. Ο ισχυρισμός του ότι στη φωτογραφία τεκμήριο 5 απεικονίζεται διαφήμιση της Τράπεζας Κύπρου επιβεβαιώνεται από το εν λόγω τεκμήριο στο οποίο, στο πάνω δεξί μέρος του, αναγράφεται το όνομά της εν λόγω τράπεζας. Κρίνω επίσης ότι οι ισχυρισμοί του ότι η περίοδος κατά την οποία διήρκεσε η ανάρτηση της ως άνω διαφήμισης ήταν από την 1.6.2016 έως τις 31.7.2016 και ότι ο ίδιος είχε δει την εν λόγω διαφήμιση καθώς επίσης και τους λόγους για τους οποίους θυμάται τα πιο πάνω οι οποίοι είναι λογικοί και γίνονται αποδεκτοί. Κρίνω ότι η μαρτυρία του αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. Ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι είναι ιδιοκτήτης του κτιρίου «Γαβριηλίδης» και ότι οι ενοικιαστές του είναι ο XXXXX Κυριακίδης και ο XXXXX Χρίστου. Οι εν λόγω ισχυρισμοί του επιβεβαιώνονται και από το ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμήριο 4 το οποίο δεν αμφισβητήθηκε. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η επίδικη πινακίδα και το πλαίσιο στον 1ο όροφο της πολυκατοικίας του τοποθετήθηκαν από τους ως άνω ενοικιαστές του. Αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι οι ενοικιαστές του τοποθέτησαν το εν λόγω πλαίσιο αφού είναι λογικό τα πρόσωπα τα οποία ενοικιάζουν τον εν λόγω όροφο και είχαν πρόσβαση σε αυτό το μέρος του κτιρίου να το τοποθέτησαν. Δεν αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό του ότι οι εν λόγω ενοικιαστές ήταν και τα πρόσωπα τα οποία τοποθέτησαν τη διαφήμιση στην εξωτερική πλευρά του 1ου ορόφου της πολυκατοικίας του επειδή αυτός ο ισχυρισμός είναι αντίθετος με την υπόλοιπη μαρτυρία την οποία αναφέρω στη συνέχεια και την οποία αποδέχομαι ως αξιόπιστη για το επίδικο θέμα του ποιος τοποθέτησε την επίδικη διαφήμιση. Η Μ.Κ.4 κρίνω ότι ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας η οποία μετέφερε στο Δικαστήριο όσα σχετικά με τα επίδικα θέματα γνωρίζει μέσα στα πλαίσια της εργασίας της. Η μαρτυρία της ήταν σταθερή και είχε συνοχή και δεν περιείχε αντιφάσεις. Κρίνω ότι οι ισχυρισμοί της επιβεβαιώνονται και από την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία όπως για παράδειγμα από τα τεκμήρια 12 και 13 τα οποία εκδόθηκαν από την εταιρεία της προς την Τράπεζα Κύπρου. Κρίνω ότι η μαρτυρία της αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. Ο Μ.Κ.5 κρίνω επίσης ότι ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας ο οποίος δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να ευνοήσει οποιοδήποτε διάδικο με τη μαρτυρία του και κρίνω ότι μετέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Οι ισχυρισμοί του ότι η κατηγορούμενη 1 έδωσε προσφορά προς την εταιρεία DELEMA στην οποία εργάζεται επιβεβαιώνεται και από την έγγραφη μαρτυρία και ιδίως από το έγγραφο ημερομηνίας 15.5.2016 με τίτλο «Binding offer» που αποτελεί μέρος του τεκμηρίου 12 καθώς επίσης και από τα τιμολόγια της κατηγορούμενης 1 εταιρείας προς την ως άνω εταιρεία που αποτελούν το τεκμήριο
  2. Επιβεβαιώνονται επίσης και από τις επιταγές τεκμήρια 17 και 18 με τις οποίες η DELEMA πλήρωσε την κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Αναφορικά με τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για τον λόγο ότι είναι αντίθετη με τη μαρτυρία των Μ.Κ.4 και 5 την οποία για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω αποδέχθηκα ως αξιόπιστη. Από την πιο πάνω μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα προκύπτει ότι η κατηγορούμενη 1 έδωσε προσφορά στην εταιρεία DELEMA για την κατασκευή και τοποθέτηση της διαφήμισης της Τράπεζας Κύπρου για το προϊόν της με το όνομα «Ανταμοιβή» στον 1ο όροφο του κτιρίου «Γαβριηλίδη» στην Κυριάκου Μάτση αρ. 1 στη Λευκωσία. Συνεπώς ο ισχυρισμός του ότι η τοποθέτηση της πινακίδας στον 1ο όροφο του κτιρίου «Γαβριηλίδη» στην Κυριάκου Μάτση έγινε για λογαριασμό άλλης εταιρείας και όχι της κατηγορούμενης 1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα καθώς επίσης και τη μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητήθηκε τα ακόλουθα είναι τα ευρήματά μου σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης: η κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών και διευθυντής της είναι ο κ. XXXXX Κυριακίδης. Η Τράπεζα Κύπρου περί τον Μάιο του 2016 επιθυμούσε να διαφημίσει το προϊόν της με το όνομα «Ανταμοιβή» στον 1ο όροφο του κτιρίου «Γαβριηλίδη» στην Κυριάκου Μάτση αρ. 1 στη Λευκωσία. Απευθύνθηκε στη διαφημιστική εταιρεία DELEMA η οποία με τη σειρά της ζήτησε προσφορά από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Η κατηγορούμενη 1 της απέστειλε σχετική γραπτή προσφορά με τίτλο «binding offer» στις 15.5.2016 στην οποία αναγράφεται ότι η εκτύπωση και τοποθέτηση (Printing and placement cost) θα κόστιζε €950,00 και επιπλέον ότι η χρέωση για την περίοδο από 1.6.2016 έως 31.7.2016 θα κόστιζε €6.000,
  3. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία έδωσε οδηγίες στον υπάλληλό του ομίλου στον οποίο ανήκει και η ίδια κ. XXXXX Βασιλείου να τοποθετήσει τη διαφήμιση στον 1ο όροφο του κτιρίου «Γαβριηλίδη». Η κατηγορούμενη 1 στις 22.6.2016 και 5.7.2016 εξέδωσε 2 τιμολόγια για το συνολικό ποσό των €6.950,00 προς την εταιρεία DELEMA η οποία την πλήρωσε με 2 επιταγές ημερομηνίας 26.10.2016 και 28.11.
  4. Οι επιταγές εκδόθηκαν για ποσά μεγαλύτερα από τα 2 ως άνω τιμολόγια και σε αυτά περιλαμβάνονταν και τα ποσά των 2 πιο πάνω τιμολογίων για τις υπηρεσίες τις οποίες η κατηγορούμενη 1 προσέφερε στη DELEMA. Στην εν λόγω διαφήμιση αναγραφόταν η ακόλουθη φράση: «Κάθε μέρα κερδίζεις. Γιατί κάθε σου αγορά μπορεί να κρύβει και μια ανταμοιβή». Κρίνω ότι η πιο πάνω διαφήμιση αποτελεί «διαφήμιση» σύμφωνα με τον ορισμό που δίδεται από το άρθρο 2 του Κεφ. 50 αφού με αυτή διαφημίζεται το συγκεκριμένο προϊόν της Τράπεζας Κύπρου με την ονομασία «Ανταμοιβή». Το κατά πόσο η εν λόγω διαφήμιση είναι αποτυπωμένη σε πανί, μέταλλο ή άλλο υλικό κρίνω ότι είναι αδιάφορο λόγω του γεγονότος ότι το σχετικό άρθρο του νόμου αναφέρει ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά το τι μπορεί να αποτελέσει διαφήμιση ούτε περιορίζει τη μορφή την οποία αυτή μπορεί να έχει. Κρίνω πως από τη μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα έχει αποδειχθεί στον αναγκαίο βαθμό για ποινική υπόθεση ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία επέδειξε τη διαφημιστική πινακίδα στον 1ο όροφο του κτιρίου Γαβριηλίδη στη Λευκωσία για την περίοδο από την 1.6.2016 έως τις 31.7.
  5. Από τη στιγμή που έκρινα ότι η κατηγορούμενη 1 επέδειξε την εν λόγω διαφήμιση κρίνω ότι δεν μπορεί ταυτόχρονα να κριθεί και ένοχη επί τω ότι προκάλεσε την επίδειξη της εν λόγω διαφήμισης. Κρίνω ότι η επίδειξη μιας διαφήμισης και η πρόκληση της επίδειξης της διαφήμισης αποτελούν 2 διαφορετικούς τρόπους διάπραξης του αδικήματος του άρθρου 14 του Κεφ. 50 και ως εκ τούτου δεν μπορεί κάποιος να κριθεί ένοχος ότι διέπραξε με την ίδια αξιόποινη συμπεριφορά το ίδιο αδίκημα με 2 διαφορετικούς τρόπους. Λόγω των πιο πάνω η κατηγορούμενη 1 εταιρεία κρίνεται ένοχη στην 1η κατηγορία και αθωώνεται στη 2η κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.