Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας μέσω του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος ν. CHRISTAKIS N. NEOFYTOY BIOGAS LTD (HE227551)

(1)(ε) του Ν.106(Ι)/2002 τα συστατικά στοιχεία του οποίου αποδείχθηκαν από την αξιόπιστη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε. Εισηγήθηκε επίσης ότι για το εν λόγω αδίκημα δεν προβλέπεται οποιαδήποτε υπεράσπιση όπως συμβαίνει στις άλλες περιπτώσεις του εν λόγω άρθρου. Εισηγήθηκε επίσης ότι ακόμα και στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι εφαρμόζεται το άρθρο 6

(1)(α) και παρέχεται υπεράσπιση στους κατηγορούμενους αυτή δεν θα μπορούσε να επιτύχει λόγω του γεγονότος ότι δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία. Λόγω των πιο πάνω κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχους τους κατηγορούμενους στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Ο δικηγόρος των κατηγορουμένων από την άλλη πλευρά εισηγήθηκε ότι οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι βασίζονται στο άρθρο 6

(1)(α) του Ν.106(Ι)/

1. Εισηγήθηκε ειδικότερα ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία ότι τα υγρά απόβλητα τα οποία οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι απέρριψαν στην κοίτη του ποταμού Οβγού ήταν «απόβλητα» εν τη εννοία του Ν.185(Ι)/2011 με αποτέλεσμα να ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Εισηγήθηκε επίσης ότι κακώς ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ως συνεργός δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα αφού στον επίδικο νόμο 185(Ι)/2011 υπάρχει ειδική διάταξη στο άρθρο 29 η οποία είναι η μόνη η οποία μπορεί να τύχει εφαρμογής η οποία όμως αφορά τα αδικήματα δυνάμει του άρθρου 8 του επίδικου νόμου και όχι τα επίδικα που στηρίζονται στο άρθρο
2. Εισηγήθηκε επίσης ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από το Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και εισηγήθηκε την αθώωση των κατηγορουμένων στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Μελέτησα με προσοχή και έχω υπόψη μου τις θέσεις και εισηγήσεις των δικηγόρων των διαδίκων και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. Προχωρώ ευθύς αμέσως να εξετάσω την εισήγηση του κ. Τριλλίδη ότι οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι βασίζονται στο άρθρο 6

(1)(ε) του Ν.106(Ι)/2002. Είναι γεγονός ότι στην Έκθεση Αδικήματος των επίδικων κατηγοριών αναγράφεται μόνο το άρθρο 6 χωρίς εξειδίκευση ως προς το ποια από τις περιπτώσεις (α) έως (στ) του εδαφίου

(1)αφορούν. Έχοντας όμως υπόψη μου ότι στην Έκθεση Αδικήματος αναγράφονται οι λέξεις «εντός κοίτης ποταμού» κρίνω ότι οι επίδικες κατηγορίες αφορούν την περίπτωση του άρθρου 6

(1)(α) του επίδικου νόμου αφού στην περίπτωση που εισηγήθηκε ο κ. Τριλλίδης δεν περιλαμβάνονται οι ως άνω λέξεις. Λόγω τούτου κρίνω ότι τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι βασίζονται στο άρθρο 6

(1)(α) και ως εκ τούτου η ενασχόληση του Δικαστηρίου στη συνέχεια της παρούσας απόφασης θα αφορά το εν λόγω άρθρο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι επίδικες κατηγορίες σύμφωνα με όσα αναγράφονται στην Έκθεση και στις Λεπτομέρειες Αδικήματος κάθε μιας από αυτές στηρίζονται στα άρθρα 2 και 6 του Ν.106(Ι)/2002 και το άρθρο 20 του Κεφ. 154. Στο άρθρο 2 του Ν.106(Ι)/2002 δίδονται οι ακόλουθοι ορισμοί: «απόβλητο» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 2 του περί Αποβλήτων Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται· «απόρριψη» σημαίνει την άμεση ή έμμεση εναπόθεση, διοχέτευση ή ρίψη ουσιών στο νερό ή στο έδαφος από σημειακές ή διάχυτες πηγές εγκατάστασης και περιλαμβάνει την εκπομπή στο νερό ή στο έδαφος κραδασμών, θερμότητας ή θορύβων· Το άρθρο 6 του ως άνω νόμου έχει ως ακολούθως: «Αδικήματα σχετικά με τη ρύπανση των νερών 6.—

(1)Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2),

(3),

(4)και

(5), πρόσωπο, το οποίο- (α) απορρίπτει, εναποθέτει ή διαθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει τη ρίψη ή εναπόθεση ή διάθεση, σε ρυάκι ή στην ξηρή κοίτη οποιουδήποτε ρυακιού του ή σε παράκτια νερά, λίμνη ή υδατοφράκτη οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης, η οποία ρυπαίνει ή τείνει να ρυπάνει τα νερά τους, (β) απορρίπτει, εναποθέτει ή διαθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει τη ρίψη ή εναπόθεση ή διάθεση, στο έδαφος ή στο υπέδαφος οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης, κατά τρόπο ώστε αυτή να ρυπαίνει ή να τείνει να ρυπάνει τα παράκτια νερά ή τα υπόγεια νερά ή τα νερά ρυακιού, λίμνης ή υδατοφράκτη, (γ) εναποθέτει ή προκαλεί ή επιτρέπει την εναπόθεση ή ρίψη οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης σε τόπο από τον οποίο δυνατό να πέσει ή μεταφερθεί σε ρυάκι ή στην ξηρή κοίτη οποιουδήποτε ρυακιού του ή σε λίμνη ή υδατοφράκτη, κατά τρόπο ώστε να ρυπαίνει ή να τείνει να ρυπάνει τα νερά τους, (δ) απορρίπτει, εναποθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει την εναπόθεση ή ρίψη οποιουδήποτε αντικείμενου, ουσία ή ύλης, υγρού αποβλήτου, λάσπης ή άλλου ημίρρευστου ή στερεού αποβλήτου, επί ή εντός του εδάφους ή του υπεδάφους, (ε) απορρίπτει, εναποθέτει, προκαλεί, επιτρέπει ή ανέχεται την απόρριψη ή εναπόθεση από οποιαδήποτε εγκατάσταση σε επιφανειακά χερσαία νερά ή σε παράκτια νερά, οποιουδήποτε υγρού ή στερεού αποβλήτου ή οποιουδήποτε άλλου υγρού που περιέχει αιωρούμενη ύλη, και/ ή (στ) απορρίπτει, εναποθέτει, προκαλεί, επιτρέπει ή ανέχεται την απόρριψη ή εναπόθεση στη θάλασσα, λάσπης ή άλλης ουσίας ή ύλης που προέρχεται από επεξεργασία αποβλήτων, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.

(2)Πρόσωπο δεν είναι ένοχο αδικήματος δυνάμει του εδαφίου

(1), αν η απόρριψη, εναπόθεση ή διάθεση γίνεται σύμφωνα με άδεια που παραχωρείται από τον Υπουργό με βάση τον παρόντα Νόμο.

(3)Θα αποτελεί υπεράσπιση σε ποινική δίωξη βάση των παραγράφων (β) και (γ) του εδαφίου

(1)αν αποδειχθεί ότι η απόρριψη ή εναπόθεση ή διάθεση έγινε με βάση τις διατάξεις κώδικα ορθής γεωργικής πρακτικής που εγκρίθηκε με βάση τον παρόντα Νόμο ή με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου.

(4)Σε ποινική δίωξη δυνάμει των παραγράφων (α) και (β) του εδαφίου

(1), θα αποτελεί υπεράσπιση αν ο κατηγορούμενος αποδείξει ότι η απόρριψη, εναπόθεση ή διάθεση οφειλόταν σε αίτια πέραν του ελέγχου του, ότι επέδειξε την οφειλόμενη φροντίδα και επιμέλεια για να προλάβει ή να παρεμποδίσει τη διάπραξη του αδικήματος και ότι, μόλις αντιλήφθηκε την αδυναμία του να το πράξει, έλαβε όλα τα δυνατά μέτρα για επανόρθωση χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

(5)Η ρίψη, εναπόθεση ή διάθεση οποιασδήποτε ουσίας σε δημόσιο υπόνομο δεν αποτελεί αδίκημα εάν η απόρριψη πραγματοποιείται με βάση άδεια της αρχής η οποία έχει τον έλεγχο του υπονόμου». Ο περί Αποβλήτων Νόμος αρ. 185(Ι)/2011 στο άρθρο 2 ορίζει ότι «απόβλητο» σημαίνει κάθε ουσία ή αντικείμενο, το οποίο ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει». Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 6

(1)(α) του Ν.106(Ι)/2002 είναι τα ακόλουθα: α) πρόσωπο το οποίο, β) απορρίπτει ή εναποθέτει ή διαθέτει (οποιοδήποτε αντικείμενο ή ουσία ή ύλη) ή προκαλεί ή επιτρέπει τη ρίψη ή εναπόθεση ή διάθεση, γ) σε ρυάκι ή στη ξηρή κοίτη οποιουδήποτε ρυακιού ή σε παράκτια νερά, λίμνη ή υδατοφράκτη, δ) οποιουδήποτε αντικειμένου ή ουσίας ή ύλης, ε) η οποία ρυπαίνει ή τείνει να ρυπάνει τα νερά τους. Κρίνω ότι το αδίκημα του άρθρου 6

(1)(α) δύναται να διαπραχθεί με 3 διαφορετικούς τρόπους. Πρώτο με την απόρριψη, εναπόθεση ή διάθεση (οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης), δεύτερο με την πρόκληση της ρίψης, εναπόθεσης ή διάθεσης (οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης) και τρίτο με την επίτρεψη της ρίψης, εναπόθεσης ή διάθεσης οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης η οποία ρυπαίνει ή τείνει να ρυπάνει τα νερά ρυακιού ή παράκτια νερά ή λίμνη ή υδατοφράκτη. Κρίνω ότι για να αποδειχθεί το υπό β) πιο πάνω συστατικό στοιχείο του αδικήματος ήτοι η απόρριψη ή εναπόθεση ή διάθεση οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης ή της πρόκλησης της ρίψης ή εναπόθεσης ή διάθεσης οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης, είναι απαραίτητο να προσκομιστεί μαρτυρία ότι ο δράστης προέβηκε σε κάποια θετική ενέργεια δηλαδή ότι ο ίδιος με δικές του πράξεις απέρριψε ή εναπόθεσε ή διέθεσε αυτό το αντικείμενο, ουσία ή ύλη ή ότι με δικές του πράξεις προκάλεσε τη ρίψη ή εναπόθεση ή διάθεση των πιο πάνω. Σχετική επίσης με την παρούσα υπόθεση είναι και η Κ.Δ.Π. 157/2003 ημερομηνίας 28.2.2003 η οποία εκδόθηκε δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3 του Ν.215(Ι)/2002 τον οποίο αντικατέστησε ο Ν.185(Ι)/2011. Με την ως άνω Κ.Δ.Π. δημοσιεύθηκε ο κατάλογος αποβλήτων στον οποίο περιλαμβάνονται τα απόβλητα από τις μονάδες διαχείρισης αποβλήτων, εγκαταστάσεις επεξεργασίας αποβλήτων υδάτων εκτός σημείου παραγωγής και υδάτων βιομηχανικής χρήσεως. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη

(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Είναι νομολογημένο ότι τα επίδικα θέματα σε μια υπόθεση είναι όσα αποκρυσταλλώνονται από την ενώπιον του Δικαστηρίου δικογραφία και μόνο όσα από αυτά έχουν αμφισβητηθεί. Στην παρούσα υπόθεση διαπιστώνω ότι κατά την ακρόαση δεν αμφισβητήθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία, παρόλο που με την αγόρευσή του ο δικηγόρος των κατηγορουμένων εγείρει το σχετικό θέμα. Αυτή η διαπίστωση προκύπτει από το γεγονός ότι κατά την 1η ερώτηση που τέθηκε στον Μ.Κ.1 κατά την αντεξέτασή του ζητήθηκε από αυτόν να απαντήσει κατά πόσο γνωρίζει την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται ο βιολογικός σταθμός της εταιρείας Χριστάκης Νεοφύτου Biogaz Λτδ. Ομοίως δεν αμφισβητήθηκε ότι ο επίδικος χώρος τον οποίο επισκέφθηκε ο Μ.Κ.1 ήταν ο ποταμός Οβγός στο Παλιομέτοχο. Αμφισβητήθηκε και συνεπώς κατέστη επίδικο το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι απέρριψαν ή εναπόθεσαν ή διέθεσαν οποιοδήποτε αντικείμενο ή ουσία ή ύλη η οποία ρυπαίνει ή τείνει να ρυπάνει τα νερά του ποταμού Οβγού. Έχοντας αυτά υπόψη προχωρώ ευθύς αμέσως στην αξιολόγηση της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Ο Μ.Κ.1 έχει κάνει καλή εντύπωση ως μάρτυρας και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Λόγω της άμεσης εμπλοκής του με τα επίδικα θέματα, αφού ήταν ο εξεταστής της καταγγελίας η οποία υποβλήθηκε στην υπηρεσία του, κρίνω ότι ήταν σε ευνοϊκή θέση να τα θυμάται καλά και να τα μεταφέρει στο Δικαστήριο με ικανοποιητική επάρκεια. Την επόμενη ημέρα που η καταγγελία περιήλθε εις γνώση του επισκέφθηκε τον χώρο και συνάντησε τον κατηγορούμενο 2. Δεν αμφισβητήθηκε ότι είχε συνομιλία με αυτόν και ότι εκείνος του ανέφερε ότι προκλήθηκε διαρροή χοιρολυμάτων από τον βιολογικό σταθμό επεξεργασίας της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Κρίνω ότι με τη μαρτυρία του μετέφερε στο Δικαστήριο το πως πράγματι έλαβαν χώρα τα γεγονότα χωρίς προσπάθεια να αποκρύψει οτιδήποτε απλώς για να πετύχει την καταδίκη των κατηγορουμένων. Αυτή η ειλικρίνειά του φάνηκε από τους ισχυρισμούς που προέβαλε κατά την αντεξέτασή του και ιδίως από το γεγονός πως παραδέχθηκε ότι ο καιρός κατά τον επίδικο χρόνο ήταν πολύ βροχερός σε τέτοιο βαθμό που οδήγησε στην αστοχία μίας από τις δεξαμενές που διατηρούσε στον επίδικο χώρο η κατηγορούμενη 1 εταιρεία η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη διαρροή ποσότητας λυμάτων στον ποταμό Οβγό. Η πιο πάνω θέση του ότι η διαρροή οφειλόταν στις καιρικές συνθήκες ήταν σταθερή αφού την προέβαλε σε 3 διαφορετικά σημεία της αντεξέτασής του και δεν προσπάθησε να τη μεταβάλει για να εξυπηρετήσει την κατηγορούσα αρχή. Η μαρτυρία του επίσης είχε συνοχή και δεν αντικρούστηκε από αντίθετη μαρτυρία με αποτέλεσμα να παραμείνει αναντίλεκτη και ως εκ τούτου κρίνω ότι αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο τα ακόλουθα αποτελούν τα ευρήματά μου σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης: ο κ. XXXXX Αθανασιάδης (Μ.Κ.1) είναι Λειτουργός Περιβάλλοντος και τον Φεβρουάριο του έτους 2015 εργαζόταν στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος. Μετά από καταγγελία που υποβλήθηκε στην υπηρεσία του από εκπρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με απορρίψεις κτηνοτροφικών αποβλήτων στον ποταμό Οβγό στην περιοχή Παλιομετόχου την επόμενη ημέρα ήτοι στις 25.2.2015 επισκέφθηκε την εν λόγω περιοχή. Στην περιοχή λειτουργεί ο βιολογικός σταθμός της κατηγορούμενης 1 εταιρείας η οποία αιτήθηκε σχετική άδεια η οποία βρίσκεται στο στάδιο της αξιολόγησης. Στο σταθμό γίνεται δευτεροβάθμια επεξεργασία χοιρολυμάτων και κατά το έτος 2015 τα υγρά διοχετεύονταν σε χωμάτινες δεξαμενές που η κατηγορούμενη 1 διατηρούσε εκεί. Ο κ. Αθανασιάδης κατά την επιτόπου παρουσία του είχε παρατηρήσει ότι σε τουλάχιστον 3 σημεία του ποταμού υπήρχαν διαρροές χοιρολυμάτων στον ποταμό. Σε συνάντηση που είχε με τον κατηγορούμενο 2 αυτός του ανέφερε ότι λόγω των πολλών βροχών που σημειώθηκαν εκείνες τις ημέρες προκλήθηκε διαρροή σε μία από τις χωμάτινες δεξαμενές που διατηρούσε εκεί η κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Η κατηγορούμενη 1 επιδιόρθωσε το συντομότερο δυνατό τη διαρροή χοιρολυμάτων από την εν λόγω χωμάτινη δεξαμενή της. Σήμερα η κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατασκεύασε και διατηρεί νόμιμα δεξαμενές οι οποίες πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές. Από τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει ότι στις 24.2.2015 στον ποταμό Οβγό στο Παλιομέτοχο διέρρευσαν χοιρολύματα από μία από τις χωμάτινες δεξαμενές τις οποίες η κατηγορούμενη 1 διατηρεί στον σταθμό επεξεργασίας χοιρολυμάτων τον οποίο λειτουργεί στην περιοχή. Κρίνω επίσης ότι τα χοιρολύματα αποτελούν απόβλητα εν τη εννοία του άρθρου 2 του Ν.185(Ι)/2011 και του σχετικού καταλόγου αποβλήτων ο οποίος δημοσιεύθηκε με την Κ.Δ.Π. 157/2003 και ότι δεν ήταν αναγκαίο να υποβληθούν σε οποιαδήποτε εξέταση για να διαπιστωθεί ότι πράγματι είναι απόβλητα. Η διαρροή αυτή δεν αποτελεί «απόρριψη» εν τη εννοία του άρθρου 6 του Ν.106(Ι)/2002 αφού δεν οφείλεται σε θετική ενέργεια οποιουδήποτε των κατηγορουμένων αλλά σε αστοχία η οποία προκλήθηκε από τη μεγάλη βροχόπτωση που σημειώθηκε μερικές ημέρες πριν τον επίδικο χρόνο. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω καθώς επίσης και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος κρίνω ότι η διαρροή των χοιρολυμάτων στον ποταμό Οβγό στις 24.2.2015 δεν οφείλεται σε οποιαδήποτε προς τούτο θετική ενέργεια είτε της κατηγορούμενης 1 εταιρείας ή του κατηγορούμενου 2 αλλά σε διαρροή η οποία προκλήθηκε από αστοχία σε μία από τις χωμάτινες δεξαμενές που διατηρούσε εκεί η κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Κανένας από τους κατηγορούμενους δεν έριψε τα χοιρολύματα στον ποταμό ούτε η διαρροή τους προκλήθηκε από οποιαδήποτε ενέργειά τους ούτε οποιοσδήποτε από αυτούς επέτρεψε τη διαρροή τους αλλά αυτή οφείλεται στη μεγάλη βροχόπτωση που σημειώθηκε μερικές ημέρες πριν τον επίδικο χρόνο. Έχοντας διαπιστώσει ότι η διαρροή των ως άνω αποβλήτων οφειλόταν στη μεγάλη βροχόπτωση που είχε σημειωθεί μερικές ημέρες πριν τον επίδικο χρόνο κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί το ως άνω συστατικό στοιχείο του αδικήματος ότι οποιοσδήποτε από τους κατηγορούμενους απέρριψε τα ως άνω απόβλητα ή προκάλεσε ή επέτρεψε την απόρριψή τους στον ως άνω ποταμό. Έχοντας διαπιστώσει ότι ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος κρίνω ότι δεν είναι αναγκαίο να εξετάσω κατά πόσο οι κατηγορούμενοι απέδειξαν την υπεράσπιση που τους προσφέρεται από το άρθρο 6

(4)του επίδικου νόμου αφού κατά λογική σειρά η εξέταση του κατά πόσο αυτή αποδείχθηκε έπεται της διαπίστωσης ότι αποδείχθηκαν όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 6

(1)(α) κάτι το οποίο για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω έκρινα ότι δεν συμβαίνει. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει στον αναγκαίο για ποινική υπόθεση βαθμό την ενοχή των κατηγορουμένων οι οποίοι συνακόλουθα αθωώνονται στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο