Αν. Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Πέτσας, Αρ. Υπόθεσης: 30286/2014, 15/9/2020

(1)(α) των περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Γνωστοποίηση Ατυχημάτων και Επικίνδυνων Συμβάντων) Κανονισμών του 2007 και των άρθρων 2, 3, 13, 38 και 53

(1)του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου 89(Ι)/1996 (1η κατηγορία). Παράλειψη αποστολής της γραπτής γνωστοποίησης ατυχήματος εντός 15 ημερών στο αρμόδιο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας σχετικά με ατύχημα που συνέβηκε σε εργοδοτούμενό του πρόσωπο το οποίο κατέστη ανίκανο για περισσότερες από 3 ημερολογιακές ημέρες να εκτελεί στη συνηθισμένη εργασία του κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 3 και 4

(1)(α) των περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Γνωστοποίηση Ατυχημάτων και Επικίνδυνων Συμβάντων) Κανονισμών του 2007 και των άρθρων 2, 3, 13, 38 και 53

(1)του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου 89(Ι)/1996 (2η κατηγορία). Παράλειψη εργοδότη να είναι ασφαλισμένος με οποιοδήποτε ασφαλιστή έναντι της ευθύνης του για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε κάθε εργοδοτούμενό του κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)και 21 των περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμου 174/1989 (3η κατηγορία). Παράλειψη εργοδότη να έχει στη διάθεσή του γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων για την ασφάλεια και την υγεία των εργοδοτουμένων του και άλλων προσώπων κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 3, 4

(1)και 4

(2)των περί Διαχείρισης Θεμάτων Ασφαλείας και Υγείας στην Εργασία Κανονισμών του 2002 και των άρθρων 2, 3, 13, 38, 53

(1)και 53

(4)του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου 89(Ι)/1996 (4η κατηγορία). Παράλειψη εργοδότη για παροχή επιτήρησης για τη διασφάλιση της ασφάλειας και υγείας των εργοδοτουμένων κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 13

(2)(γ), 13

(12)και 53

(1)του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου 89(Ι)/1996 (5η κατηγορία). Παράλειψη διάθεσης κατάλληλων πληροφοριών, οδηγιών χρήσης και εκπαίδευσης σχετικά με τον εξοπλισμό εργασίας που χρησιμοποιείτο κατά την εργασία κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 3 και 9 των περί Ελαχίστων Προδιαγραφών Ασφάλειας και Υγείας (Χρησιμοποίηση κατά την εργασία εξοπλισμού Εργασίας Κανονισμών του 2001 και 2004 και των άρθρων 2, 3, 13, 38, 53

(1)και 53

(4)του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου 89(Ι)/1996 (6η κατηγορία). Τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως αυτά καταγράφονται στην απόφαση ημερομηνίας 28.7.2020 έχουν ως ακολούθως: «ο κατηγορούμενος εμπορεύεται φρούτα και λαχανικά και για την εργασία του αυτή διατηρεί πάγκο στη λαϊκή αγορά του «ΟΧΙ» στη Λευκωσία. Προμηθεύει επίσης με τα προϊόντα του και διάφορα άλλα υποστατικά. Κατά το έτος 2013 ο κατηγορούμενος εργοδοτούσε την κα XXXXX Κυριάκου και τον κ. XXXXX Hafez χωρίς να ήταν ασφαλισμένος με οποιοδήποτε ασφαλιστή έναντι της ευθύνης του για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια για κάθε εργοδοτούμενό του. Στις 5.3.2014 ο Μ.Κ.2 ο οποίος είναι Αιγύπτιος πολίτης που είχε έρθει στην Κύπρο το έτος 2011 εργαζόταν για τον κατηγορούμενο στη λαϊκή αγορά του «ΟΧΙ» και μετά το κλείσιμο της λαϊκής φόρτωσε μαζί με κάποιον άλλο εργάτη από το Μπαγκλαντές με το όνομα XXXXX τα κιβώτια με τα φθαρτά στο φορτηγό όχημα με αριθμό εγγραφής KRS 704 το οποίο ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε για την εργασία του. Στη συνέχεια μετέβηκαν στην οδό Ιφιγενείας 39 στο υποστατικό με το όνομα COSTAS SMYRNIOS "HOME" KIOSK LTD στον Στρόβολο που χρησιμοποιείται ως φρουταρία. Ο Μ.Κ.2 ανέβηκε στην ανυψωτική πλατφόρμα του φορτηγού και ο Σαχίν κατά λάθος ενεργοποίησε την ανυψωτική πλατφόρμα με αποτέλεσμα το δεξί του πόδι να εγκλωβιστεί μεταξύ της πλατφόρμας και της κάσας του φορτηγού. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών στο εν λόγω υποστατικό για να επιτηρεί για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της υγείας των ως άνω εργοδοτουμένων του ούτε είχε μεριμνήσει να επιτηρεί κάποιο άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του. Όταν στη συνέχεια απεγκλωβίστηκε φώναξε τον οδηγό του φορτηγού και του ζήτησε να ειδοποιήσει ασθενοφόρο αλλά εκείνος ειδοποίησε τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος μετέβηκε εκεί τον μετέφερε με το αυτοκίνητό του αρχικά στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και στη συνέχεια στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Εκεί τους ζήτησαν €15.000 για την εγχείρηση και επειδή δεν είχαν το εν λόγω ποσό ο κατηγορούμενος τον μετέφερε στο δικό του σπίτι και μετά στην αγορά του «ΟΧΙ» που τον περίμεναν κάποιοι φίλοι του. Αυτοί τον μετέφεραν στο Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου υποβλήθηκε σε 2 χειρουργικές επεμβάσεις και παρέμεινε εκεί μέχρι τις 14.4.

1. Από το συμβάν ακρωτηριάστηκε το δεξί του πόδι από τις μεταταρσιοφαλαγγικές αρθρώσεις. Ο κατηγορούμενος τον επισκέφθηκε όταν βρισκόταν στο Νοσοκομείο 3 φορές και του πρότεινε να του δώσει λίγα λεφτά και να του κόψει το εισιτήριο για να επιστρέψει στη χώρα του. Στις 12.3.2014 ο κατηγορούμενος στην παρουσία του Μ.Κ.4 του ανέφερε ότι θα μεριμνήσει ούτως ώστε η ασφάλειά του να καλύψει τον Μ.Κ.2 για το ατύχημα και τον τραυματισμό που είχε υποστεί. Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να ειδοποιήσει με οποιοδήποτε τρόπο το Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας Λευκωσίας για το ως άνω ατύχημα ούτε εντός 15 ημερών από τις 5.3.2014 που το ατύχημα συνέβηκε απέστειλε γραπτή γνωστοποίηση για αυτό». Ο κ. Προδρόμου ανέφερε ότι δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε διαθέσιμες προηγούμενες καταδίκες σε σχέση με τον κατηγορούμενο καθώς επίσης ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αποζημίωση του εργοδοτούμενου ο οποίος τραυματίσθηκε. Στη συνέχεια ο κ. Χατζηχάννας εκ μέρους του κατηγορούμενου αγόρευσε προς μετριασμό της ποινής. Κατά την αγόρευσή του ανέφερε ότι το ατύχημα ήταν ένα εντελώς απρόβλεπτο γεγονός και ήταν αναπόφευκτο διότι οφειλόταν σε ξένες προς τον κατηγορούμενο ανώμαλες και απρόβλεπτες συνθήκες. Ο κατηγορούμενος είναι οικογενειάρχης, πατέρας 2 θυγατέρων και έχει σοβαρά προβλήματα υγείας αφού είναι καρκινοπαθής και παρακολουθείται από ογκολόγο. Είναι επίσης διαβητικός. Από την εργασία του λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €1.
2. Εισηγήθηκε επίσης ότι στην παρούσα υπόθεση ελλείπει το επιβαρυντικό στοιχείο ότι ο κατηγορούμενος είχε οποιοδήποτε κίνητρο ή προσδοκούσε να αποκομίσει κέρδος από το επίδικο ατύχημα. Εισηγήθηκε επίσης ότι λόγω του γεγονότος ότι μεσολάβησαν 6 χρόνια από τότε που διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης. Εισηγήθηκε τέλος ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας, δύναται, λόγω των περιστατικών της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αναστολής της άμεσης εκτέλεσής της. Επεσήμανε ειδικότερα προς τούτο το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και την έλλειψη οποιουδήποτε κινήτρου. Έχω ακούσει με μεγάλη προσοχή και έλαβα υπόψη μου όλα τα γεγονότα τα οποία περιβάλουν τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων καθώς επίσης και όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου για μετριασμό της ποινής. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ

(2004)2 Α.Α.Δ. 573 λέχθηκε ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό. Κυρίαρχα στοιχεία κατά την επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής είναι η σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή αντικατοπτρίζεται μέσα από την ποινή που προβλέπεται από τον σχετικό Νόμο και οι συνέπειες της παρανομίας. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.ά.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575, έγινε επισκόπηση της Νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για παρόμοια αδικήματα. Στην ως άνω υπόθεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας έχει τονιστεί επανειλημμένα (βλ. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Βάσου Μαρκίδη Εστέϊτς κ.ά.

(1992)2 Α.Α.Δ. 340, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Γενεθλής Λτδ

(1992)2 Α.Α.Δ. 373, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Μ.Γ. Μακροσέλλης Λτδ

(1992)2 Α.Α.Δ. 328, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.

(1992)2 Α.Α.Δ. 332, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ

(1996)2 Α.Α.Δ. 7, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Aristo Developers Ltd κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 63, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδη Λτδ κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου & Υιοί Λτδ κ.ά.

(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Στην Sedora (πιο πάνω) τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού. Αναφορικά με τη φύση του αδικήματος λέχθηκαν τα εξής (βλ. σελ. 337): «Η υποχρέωση διατήρησης συνθηκών ασφάλειας σε εργοστάσια και άλλους χώρους που απασχολούνται άνθρωποι, δεν είναι μόνο μια υποχρέωση που πηγάζει από το Νόμο, είναι μια προέκταση διεθνών υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν από τη Δημοκρατία κάτω από το άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, κάτω από τον οποίο μια συμβαλλόμενη χώρα αναλαμβάνει όχι μόνο τη θέσπιση κανονισμών για συνθήκες ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων στον τόπο εργασίας αλλά και την περαιτέρω υποχρέωση της εφαρμογής τους με μέτρα για την αποτελεσματική εποπτεία της συμμόρφωσης προς τις ανειλημμένες αυτές υποχρεώσεις. Η αποτελεσματική εποπτεία συνεπάγεται την εφαρμογή των Νόμων και των Κανονισμών και, όπου απαιτείται, την ποινική δίωξη και τον εξαναγκασμό των παραβατών προς συμμόρφωση προς αυτούς. Επομένως και τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου που, πέραν των ανθρωπιστικών στόχων, αποτρέπει τη μείωση της παραγωγικότητας και την αποφυγή ασκόπων οικονομικών επιβαρύνσεων λόγω τραυματισμού, επηρεασμού της υγείας και θανάτου». (Βλ. και Peppis Company Ltd κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 272: «Τα αδικήματα άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων, τομέας στον οποίο η κοινωνία επιδεικνύει αυξανόμενη ευαισθησία λόγω σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και υγεία». Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. P. Pastellis Engineering Works Ltd κ.ά.

(2001)2 Α.Α.Δ. 90, σε σχέση με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £150, £100 και £150, στην εταιρεία και £150 και £150 στο Διευθυντή της σε σχέση με κάθε κατηγορία. Το Εφετείο έκρινε ότι οι πιο πάνω ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς και επέβαλε ποινές προστίμου £500, £400 και £500 στην εταιρεία και ποινές προστίμου £500 και £500 στο Διευθυντή της. Σημειώνουμε ότι στην πιο πάνω υπόθεση είχε σημειωθεί τραυματισμός εργοδοτουμένου της εταιρείας. Στην Petros Kimonas & Nicos Kofteros Construction Ltd v. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 310, σχετικά με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £700, στην κάθε μια από 4 κατηγορίες και £600 και £300 σε άλλες δύο κατηγορίες - σύνολο £3700. Το Εφετείο υπέδειξε πως οι κατηγορίες ήταν πολύ σοβαρές. Η κάθε μια συνιστούσε ξεχωριστό κίνδυνο για τους εργαζόμενους και μέχρι της ημέρας που το Δικαστήριο επελήφθη της υπόθεσης δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις εκ του Νόμου απορρέουσες υποχρεώσεις της εταιρείας. Επεκύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο ότι τις θεώρησε αυστηρές γιατί έκρινε πως δεν εμπίπτουν μέσα στα όρια της έκδηλα υπερβολικής ποινής. Ο νομοθέτης έχει μεριμνήσει για την επιβολή των πιο πάνω αυστηρών ποινών με στόχο την αποτροπή ατυχημάτων τα οποία έχουν σαν αποτέλεσμα πολλές φορές την απώλεια ζωής ή σοβαρούς τραυματισμούς. Στόχος του νομοθέτη είναι η πρόληψη των ατυχημάτων στους χώρους εργασίας. Επομένως το γεγονός ότι δεν έχει σημειωθεί οποιοσδήποτε τραυματισμός δεν αποτελούσε παράγοντα ο οποίος μπορούσε να οδηγήσει στις επίδικες ποινές (βλ. και Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικές Επιχειρήσεις Π. Γιατρός Λτδ

(1996)2 Α.Α.Δ. 7, 10). «Επιεικής μεταχείριση με το δικαιολογητικό ότι δεν έχει σημειωθεί τραυματισμός ισοδυναμεί με εξουδετέρωση των σκοπών του Νόμου ο οποίος εις ένα και μόνο αποβλέπει, στην πρόληψη των ατυχημάτων». Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ 557) και ΣΠΕ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ.) ΛΤΔ ν. Δράκου, Ποινική Έφεση Αρ. 29/2015, ημερομηνίας 15.11.2017. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου

(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον νομοθέτη όπως αυτή προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο. Το άρθρο 53

(1)του Ν.89(Ι)/1996 προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο, στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω Νόμο ή τους Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει αυτού, παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο πoυ δεv υπερβαίνει τις €80.000 (ογδόντα χιλιάδες ευρώ) ή σε φυλάκιση πoυ δεv θα υπερβαίνει τα τέσσερα χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 21

(1)του Ν.174/1989 προβλέπει ότι ο εργοδότης που παραλείπει να ασφαλιστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω Νόμου, διαπράττει αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δε θα υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δε θα υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000,00) ή και στις δύο ποινές. Η υποχρέωση αυτή που επιβάλλεται προς τον εργοδότη αποσκοπεί τόσο προς τη δική του προστασία αφού σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος η ασφαλιστική του εταιρεία θα τον καλύψει καθώς επίσης και στη διασφάλιση της καταβολής αποζημίωσης προς το πρόσωπο που τραυματίστηκε. Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όπως αυτή αναφύεται μέσα από την προαναφερθείσα νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις συνέπειες που είχε η παρανομία του κατηγορούμενου στη σωματική ακεραιότητα του εργοδοτούμενού του και τη μορφή και την έκταση του τραυματισμού του. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου και το απομακρυσμένο της εμπλοκής του κατηγορούμενου στον τραυματισμό του εν λόγω προσώπου αφού ο τραυματισμός του οφείλεται σε λάθος του συναδέλφου του ο οποίος εργαζόταν μαζί του στο επίδικο φορτηγό όχημα και όχι σε ενέργεια ή παράλειψη του κατηγορούμενου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου την έλλειψη μεταμέλειας εκ μέρους του κατηγορούμενου όπως αυτή προκύπτει από το γεγονός ότι δεν αποζημίωσε τον τραυματισθέντα. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν τον Μάρτιο του έτους 2014 και ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή μετά από την πάροδο περίπου 6 ετών από τότε. Προς όφελος του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι έχει λευκό ποινικό μητρώο καθώς επίσης τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο δικηγόρος του καθώς επίσης και το απομακρυσμένο της εμπλοκής του στον τραυματισμό του εργοδοτουμένου του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και της ανάγκης για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται στην απουσία οποιασδήποτε υπόδειξης από τους αρμόδιους λειτουργούς, οι οποίοι επιθεωρούσαν τα μηχανήματα, προς την κατεύθυνση οποιασδήποτε τροποποίησης, η οποία θα συνέβαλλε στην αποτροπή του ατυχήματος. Πρέπει ωστόσο να υποδείξουμε πως η ευθύνη για λήψη μέτρων συμμόρφωσης με τις επιταγές ενός Νόμου ο οποίος ρυθμίζει θέματα ασφάλειας στους τόπους εργασίας βαρύνει αποκλειστικά τους εργοδότες». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Μουσκουντής ν. Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας, Ποινική Έφεση Αρ. 58/2020, ημερομηνίας 23.6.2020, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι λόγω του ουσιωδώς μειωμένου βαθμού ευθύνης των εργοδοτών του θύματος η επιλογή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν στο μεταίχμιο. Στην εν λόγω υπόθεση ο θάνατος του θύματος προκλήθηκε από την πτώση ραφιού το οποίο εκ της κατασκευής του ήταν προσβάσιμο και από τις 4 πλευρές και λόγω τούτου δεν ήταν απαραίτητη η στερέωσή του στον τοίχο της αποθήκης. Στην παρούσα υπόθεση έχοντας πάντοτε υπόψη μου ότι ο τραυματισμός του εργοδοτούμενου του κατηγορούμενου προήλθε από λανθασμένη ενέργεια του προσώπου το οποίο εργαζόταν μαζί με τον τραυματισθέντα ο οποίος κατά λάθος ενεργοποίησε την ανυψωτική πλατφόρμα στην οποία εγκλωβίστηκε το πόδι του τελευταίου κρίνω ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης δεν είναι επιβεβλημένη. Το γεγονός ότι ο τραυματισμός προήλθε από όσα ανέφερα πιο πάνω και δεν οφείλεται σε άμεση ενέργεια ή παράλειψη του κατηγορούμενου είναι ενδεικτικό του ουσιωδώς μειωμένου βαθμού ευθύνης του κατηγορούμενου. Βεβαίως η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα για να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό. Υπό τις ως άνω περιστάσεις κρίνω ότι η αρμόζουσα ποινή είναι η επιβολή ποινής προστίμου. Επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή προστίμου €500,00. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή προστίμου €500,00. Στην τρίτη κατηγορία ποινή προστίμου €750,00 Στην τέταρτη κατηγορία ποινή προστίμου €1.000,00. Στην πέμπτη κατηγορία ποινή προστίμου €1.000,00. Στην έκτη κατηγορία ποινή προστίμου €1.000,00. (Υπ.) .................................. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο