← Κύπρος

ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ν. Σαββίδου κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 5994/2015, 16/10/2020

ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ν. Σαββίδου κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 5994/2015, 16/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B172 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 5994/2015 Μεταξύ: ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή εναντίον

  1. XXXXX Σαββίδου, Αγλαντζιά
  2. Γεωργιάδου XXXXX, Αγλαντζιά
  3. Γεωργιάδου XXXXX, Αγλαντζιά
  4. Γεωργιάδης XXXXX, Αγλαντζιά Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 16.10.2020 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Κ. Γιαπανά Για τις Κατηγορούμενες 1 και 2: κ. Δ. Παυλίδης Για την Κατηγορούμενη 3: κ. Γ. Αδαμίδης Κατηγορούμενος 4: Προσωπικά Κατηγορούμενοι 1 - 4: Παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης περιλαμβάνει 12 κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν από κοινού όλοι οι κατηγορούμενοι. Μετά το στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν στις κατηγορίες 1, 4, 7 και 10 και παρέμειναν οι υπόλοιπες οι οποίες αφορούν αδικήματα επίτρεψης μετατροπής και ανοχής μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής (κατηγορίες 2 και 3), επίτρεψης και ανοχής της μετατροπής/προσθήκης και/ή ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (κατηγορίες 5 και 6, 11 και 12) και επίτρεψης της χρήσης και ανοχής της χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης (κατηγορίες 8 και 9) τα οποία υπάρχει ισχυρισμός ότι διαπράχθηκαν κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(α) (β) (γ) (δ) (ε) (στ)
(2)(α), 4 (1 Α), 9, 10 και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος κάθε μίας από τις επίδικες κατηγορίες (2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 και 12) οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι διέπραξαν τα εν λόγω αδικήματα κατά ή περί τις 3.10.2014 ή/και προγενέστερα σε άγνωστο για την κατηγορούσα αρχή χρόνο. Κατηγορούνται επίσης ότι διέπραξαν τα ως άνω αδικήματα ως κάτοχοι ή/και ως ιδιοκτήτες του οικοπέδου και/ή του υποστατικού και/ή της οικοδομής που βρίσκεται επί του τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 21/63 W2, Τμήμα Β, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγλαντζιάς. Οι κατηγορίες 2 και 3 αφορούν την κατάργηση των υπόγειων χώρων στάθμευσης της οικοδομής και τη δημιουργία 4 διαμερισμάτων κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής με αριθμό 1963, ημερομηνίας 13.7.
  2. Οι κατηγορίες 5 και 6 αφορούν την προσθήκη ορόφου με την ανέγερση 2 διαμερισμάτων στο εσωτερικό της οικοδομής κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής με αριθμό 1963, ημερομηνίας 13.7.
  3. Οι κατηγορίες 8 και 9 αφορούν τη χρήση των χώρων στάθμευσης στην εν λόγω οικοδομή ως διαμερισμάτων και/ή ως κατοικήσιμων χώρων προ και χωρίς την έκδοση πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή. Τέλος οι κατηγορίες 11 και 12 αφορούν την προσθήκη δεύτερου υπογείου στην επίδικη οικοδομή στο οποίο ανεγέρθηκαν διαμερίσματα, αποθήκες, ντους, υπνοδωμάτια και κουζίνες κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής με αρ.
  4. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη των ισχυρισμών της παρουσίασε 3 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Παπαδούρη. Κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι εργάζεται ως τεχνικός στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αγλαντζιάς και ανάμεσα στα καθήκοντά της είναι η εξέταση αιτήσεων για χορήγηση άδειας οικοδομής, άδειας διαίρεσης οικοδομής και η έκδοση πιστοποιητικών τελικής έγκρισης. Ισχυρίστηκε ότι για το επίδικο τεμάχιο εκδόθηκε το έτος 1995 άδεια οικοδομής για την ανέγερση διώροφης οικοδομής με υπόγειο χώρο στάθμευσης που να περιλαμβάνει συνολικά 10 διαμερίσματα, 5 σε κάθε όροφο, αποθήκη και λεβητοστάσιο. Αντίγραφο της εν λόγω άδειας κατέθεσε ως τεκμήριο 1 και σε αυτή είναι επισυνημμένα το τοπογραφικό σχέδιο και τα αρχιτεκτονικά σχέδια της οικοδομής. Ισχυρίστηκε ότι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται η επίδικη οικοδομή είναι οι κατηγορούμενοι. Ισχυρίστηκε ότι μετά από έλεγχο που διενήργησε επί τόπου στο επίδικο ακίνητο στις 16.9.2014 διαπίστωσε ότι η οικοδομή αποτελείτο από 3 ορόφους και 2 υπόγεια. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το επίδικο υποστατικό το επιθεώρησε και η Πυροσβεστική Υπηρεσία και κατέθεσε ως τεκμήριο 4 αντίγραφο της σχετικής επιστολής της Υπηρεσίας ημερομηνίας 11.8.
  5. Κατά τον έλεγχο που διενήργησε η ίδια διαπίστωσε ότι στην επίδικη οικοδομή έγιναν τροποποιήσεις σε σχέση με τα σχέδια τα οποία είχαν εγκριθεί. Ισχυρίστηκε ειδικότερα ότι στο ισόγειο της επίδικης οικοδομής τα 5 διαμερίσματα τα οποία είχαν εγκριθεί να ανεγερθούν ήταν 2 μονάρια και 3 στούντιο και τελικά μετατράπηκαν σε 3 δυάρια και 2 μονάρια. Οι ίδιες μετατροπές έγιναν και στον 1ο όροφο. Επίσης τροποποιήθηκαν η είσοδος και το εσωτερικό κλιμακοστάσιο. Προστέθηκε ακόμα ένας όροφος με 2 διαμερίσματα στο εσωτερικό της οικοδομής και στο υπόγειο καταργήθηκαν όλοι οι χώροι στάθμευσης και δημιουργήθηκαν 4 διαμερίσματα. Το λεβητοστάσιο μετακινήθηκε κάτω από τη ράμπα αντί στη θέση που ήταν εγκεκριμένο. Επίσης στην οικοδομή προστέθηκε και δεύτερο υπόγειο στο οποίο υπάρχουν διαμερίσματα, αποθήκες, ντουζ, υπνοδωμάτια και κουζίνες. Κατέθεσε ως τεκμήριο 5 αντίγραφα των αρχιτεκτονικών σχεδίων στα οποία ισχυρίστηκε ότι φαίνονται οι παρανομίες. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις 16.9.2014 απέστειλε επιστολή στους ιδιοκτήτες με την οποία τους πληροφορούσε για την ύπαρξη μη εξουσιοδοτημένων εργασιών και ότι στις 3.10.2014 εκδόθηκε από τον Δήμο Αγλαντζιάς πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών. Σχετικά αντίγραφα της επιστολής και του εν λόγω πιστοποιητικού κατέθεσε ως τεκμήρια 6 και
  6. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι δεν εξασφάλισαν άδεια οικοδομής για να προχωρήσουν στις εργασίες που διαπίστωσε ότι υφίσταντο όταν διενήργησε τον έλεγχο ούτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού η σχετική αίτησή τους προς το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Λευκωσίας η οποία λήφθηκε στις 23.11.2015 απορρίφθηκε στις 13.10.
  7. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν εκ νέου αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας η οποία λήφθηκε στις 13.4.2018 η εξέτασή της οποίας εκκρεμούσε την ημέρα που είχε παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Κατέθεσε αντίγραφα των ως άνω εγγράφων ως τεκμήρια 8 και
  8. Ισχυρίστηκε τέλος ότι από το έτος 2011 και μετέπειτα η διαδικασία για την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης κινείται αυτεπάγγελτα από τον Δήμο και δεν είναι αναγκαία η υποβολή σχετικής αίτησης από τον ιδιοκτήτη. Κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο των κατηγορουμένων 1 και 2 η Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι η Πυροσβεστική Υπηρεσία ελέγχει τα μέτρα πυροπροστασίας σε μια οικοδομή και θέτει κάποιους όρους οι οποίοι στη συνέχεια τίθενται ως όροι και στην άδεια οικοδομής που εκδίδεται. Ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε κάθε μέρος της επίδικης οικοδομής για να εκδώσει το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών. Ισχυρίστηκε ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια τεκμήριο 5 στα οποία η ίδια σημείωσε πρόχειρα τις μετατροπές με το χέρι δεν αποτυπώνουν με ακρίβεια τις τροποποιήσεις που διαπίστωσε κατά την επιτόπου επίσκεψή της στην επίδικη οικοδομή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι αγνοεί ποιος από τους κατηγορούμενους προέβηκε στην προσθήκη ορόφου με την ανέγερση 2 διαμερισμάτων στο εσωτερικό της επίδικης οικοδομής. Ισχυρίστηκε ότι το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών τεκμήριο 7 το παρέλαβε η κατηγορούμενη 1 της οποίας το όνομα φαίνεται σε αυτό η οποία ήταν και το πρόσωπο που πλήρωσε τα σχετικά δικαιώματα για την έκδοσή του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι δεν απευθύνθηκαν ποτέ στον Δήμο Αγλαντζιάς. Κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο της κατηγορούμενης 3 η Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη 3 στις 16.9.2014 ήταν ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιος από τους κατηγορούμενους έκανε τις τροποποιήσεις στην επίδικη οικοδομή. Ισχυρίστηκε τέλος ότι η κατηγορούμενη 3 ήταν ιδιοκτήτρια από τις 4.12.
  9. Στη συνέχεια η Μ.Κ.1 αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο
  10. Κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι το κτίριο δεν ελέχθηκε κατά το στάδιο της ανέγερσής του παρά μόνο μετά το έτος 2011 που μετά την τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας οι Δήμοι απέκτησαν εξουσία να εκδίδουν αυτεπάγγελτα πιστοποιητικό έγκρισης της οικοδομής. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Τσίγκης ο οποίος ισχυρίστηκε ότι κατέχει τη θέση Κτηματολογικού Λειτουργού στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Αναφορικά με το επίδικο ακίνητο ισχυρίστηκε ότι σήμερα οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του είναι οι 4 κατηγορούμενοι κατά ¼ μερίδιο έκαστος. Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη 1 εγγράφηκε ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου στις 7.7.1966 και ότι στη συνέχεια δώρισε στις κατηγορούμενες 2 και 3 από ¼ μερίδιο στις 4.12.2006 και ακόμα ¼ μερίδιο στον κατηγορούμενο 4 στις 5.3.
  11. Κατέθεσε αντίγραφο του κτηματολογικού μητρώου αναφορικά με το επίδικο ακίνητο ως τεκμήριο
  12. Ο Μ.Κ.2 αντεξετάστηκε μόνο από τον δικηγόρο της κατηγορούμενης
  13. Στη μοναδική ερώτηση που του τέθηκε απάντησε πως την επικαρπία του ¼ μεριδίου του επίδικου ακινήτου το οποίο είναι εγγεγραμμένο στην κατηγορούμενη 3 την έχει η κατηγορούμενη
  14. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Τσιακίδης ο οποίος ισχυρίστηκε ότι υπηρετεί στην Πυροσβεστική Υπηρεσία στο Επαρχιακό Τμήμα Πυροπροστασίας Λευκωσίας. Στις 24.7.2014 μετά από αίτημα του Δήμου Αγλαντζιάς επιθεώρησε την επίδικη οικοδομή και διαπίστωσε ότι σε αυτή είχαν γίνει προσθήκες και μετατροπές που επηρεάζουν τα μέσα διαφυγής και την προστασία της οικοδομής. Ετοίμασε σχετική επιστολή ημερομηνίας 25.7.2014 την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο
  15. Κατά την επιτόπου επιθεώρηση που διενήργησε διαπίστωσε ότι η κατάσταση της οικοδομής δεν είχε καμία σχέση με τα σχέδια τα οποία είχαν υποβληθεί και για τα οποία η Πυροσβεστική Υπηρεσία είχε εκφράσει τις απόψεις της. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σε πρόσφατη επίσκεψή του στην επίδικη οικοδομή διαπίστωσε πως η κατάσταση όπως την είχε διαπιστώσει στις 24.7.2014 δεν διαφοροποιήθηκε. Ο Μ.Κ.3 αντεξετάστηκε μόνο από τον δικηγόρο των κατηγορουμένων 1 και
  16. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι επιθεώρησε προσωπικά την επίδικη οικοδομή και συνέταξε σχετική επιστολή η οποία είναι το τεκμήριο
  17. Ισχυρίστηκε ότι στην επίδικη περίπτωση όσα αναφέρονται στην επιστολή που στάλθηκε ήταν πάρα πολύ σημαντικά ούτως ώστε να είχε ζητηθεί να υποβληθούν νέα σχέδια και πως ήταν περιττό να προβεί σε λεπτομερείς υποδείξεις ως προς το ποια πράγματα έπρεπε να διορθωθούν. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή και αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων στις κατηγορίες 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 και 12 και τους κάλεσε να προβάλουν την υπεράσπισή τους οι κατηγορούμενες 1, 2 και 3 προχώρησαν σε ανώμοτη δήλωση και ο κατηγορούμενος 4 επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Οι εν λόγω δηλώσεις των κατηγορουμένων 1, 2 και 3 σημειώθηκαν ως Έγγραφα Α, Β και Γ. Η κατηγορούμενη 1 δήλωσε ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι εκείνη προέβηκε σε μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της επίδικης οικοδομής ούτε ότι την ανέχθηκε. Δήλωσε επίσης ότι δεν δόθηκε μαρτυρία κατά πόσο οι κατ' ισχυρισμό μετατροπές έγιναν πριν ή μετά τη μεταβίβαση του ¼ μεριδίου της οικοδομής από την ίδια. Η κατηγορούμενη 2 δήλωσε ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι προέβηκε σε μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της επίδικης οικοδομής ούτε ότι μπορούσε ως συνιδιοκτήτρια να επιτρέψει τη μετατροπή. Δήλωσε ότι ουδέποτε της αποστάλθηκε ούτε έλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση από την αρμόδια αρχή με την οποία κλήθηκε να συμμορφωθεί με τους όρους της άδειας οικοδομής. Δήλωσε επίσης ότι δεν έλαβε καμιά ειδοποίηση από τον Δήμο Αγλαντζιάς σχετικά με την έκδοση πολεοδομικής άδειας, άδειας οικοδομής και το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Δήλωσε επίσης ότι δεν δόθηκε μαρτυρία κατά πόσο οι κατ' ισχυρισμό μετατροπές έγιναν πριν ή μετά τη μεταβίβαση του ¼ μεριδίου της οικοδομής στην ίδια. Η κατηγορούμενη 3 στη δική της ανώμοτη δήλωση δήλωσε ότι ουδέποτε επέτρεψε ή ανέχθηκε την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής ή τη χρήση της χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Δήλωσε πως όταν η μητέρα της μεταβίβασε στην ίδια το ¼ μερίδιο της επίδικης οικοδομής εκείνη αγνοούσε εάν είχαν γίνει μετατροπές και προσθήκες σε αυτή. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο κατηγορούμενος 4 κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ. Ισχυρίστηκε ότι η επίδικη οικοδομή κτιζόταν αποκλειστικά με πρωτοβουλία της μητέρας του κατηγορούμενης 1 και ότι οι οικοδομικές εργασίες ολοκληρώθηκαν περί το έτος 1999 και έκτοτε η οικοδομή έχει την τελική της μορφή με το επιπλέον μεσοπάτωμα, το ισόγειο πάτωμα, τον 1ο και 2ο όροφο και κάποιους διαχωρισμούς στο υπόγειο. Ισχυρίστηκε ότι για να μπορέσει η μητέρα του να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή του δανείου που είχε λάβει αποφάσισε να μεταβιβάσει σε κάθε ένα από τα 3 παιδιά της το ¼ μερίδιο του επίδικου κτηρίου με σκοπό το καθένα τους να λάμβανε δάνειο €150.000 για να τη συνδράμουν οικονομικά. Το έτος 2008 επαναπατρίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ήταν καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια για να βοηθήσει τη μητέρα του να ενοικιάσει τα διαμερίσματα και να διορθώσει τις ζημιές έτσι ώστε να μπορέσουν να καλύπτουν τις μηνιαίες δόσεις των δανείων τους. Το έτος 2011 η κρίση άρχισε να επηρεάζει την Κύπρο με αποτέλεσμα να αδυνατεί να εξασφαλίσει ενοίκους για τα διαμερίσματα και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αμερική για να αναζητήσει εργασία. Ισχυρίστηκε ότι η παρούσα υπόθεση καταχωρίστηκε καταχρηστικά και εκδικητικά γιατί παρόλο που υπάρχουν χιλιάδες οικοδομικές παραβάσεις στον Δήμο Αγλαντζιάς ο Δήμος δεν κινήθηκε νομικά και εναντίον εκείνων. Επειδή κατά την κυρίως εξέτασή του ο κατηγορούμενος 4 ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη 1 μητέρα του έκτιζε με δική της πρωτοβουλία την επίδικη οικοδομή και ενοικίαζε τα διαμερίσματα της στην επίδικη οικοδομή τον λόγο έλαβε πρώτος για να τον αντεξετάσει ο δικηγόρος των κατηγορουμένων 1 και 2 κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 76 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  18. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι γνώριζε ότι η μητέρα του έκτισε την επίδικη οικοδομή ως έχει σήμερα επειδή η ίδια του το είχε πει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η μητέρα του τού είχε πει επίσης ότι το κτίριο ολοκληρώθηκε το έτος
  19. Ο κατηγορούμενος 4 κατά την αντεξέτασή του από τη δικηγόρο του Δήμου ισχυρίστηκε ότι επέστρεψε στην Κύπρο το έτος 2008 και διέμενε στο διαμέρισμά του στο επίδικο ακίνητο μέχρι και το έτος 2011 που έφυγε ξανά για την Αμερική. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σε ένα από τα διαμερίσματα της επίδικης οικοδομής διαμένει η αδελφή του κατηγορούμενη
  20. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος μετά που επέστρεψε στην Κύπρο εισέπραττε κάποια ενοίκια με τα οποία αποπλήρωνε τα δάνειά του. Ισχυρίστηκε ότι σήμερα η επίδικη οικοδομή αποτελείται από το μεσοπάτωμα, το ισόγειο, τον 1ο και τον 2ο όροφο. Ισχυρίστηκε ότι η μητέρα του είπε στον ίδιο ότι το μεσοπάτωμα κτίσθηκε μετά από απαίτηση της Πολιτικής Άμυνας η οποία ζήτησε να γίνουν και τα ντουζ στο υπόγειο. Μετά την ολοκλήρωση της προσκόμισης μαρτυρίας η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Έχω μελετήσει με προσοχή τις εισηγήσεις τους και θα αναφερθώ σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. Η κα Γιαπανά εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που παρουσίασαν οι μάρτυρες κατηγορίας είναι αξιόπιστη και πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 4 με τη μαρτυρία του ενοχοποίησε τον εαυτό του και την κατηγορούμενη 1 μητέρα του. Εισηγήθηκε τέλος ότι έχουν αποδειχθεί τα επίδικα αδικήματα και κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχους τους κατηγορούμενους στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Ο κ. Παυλίδης εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και 2 εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία την οποία παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή δεν επαρκεί για να κριθούν οι κατηγορούμενες ένοχες στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Ειδικότερα εισηγήθηκε ότι δεν θα ήταν δυνατό να θεωρηθεί ότι οι κατηγορούμενες ταυτόχρονα ανέχθηκαν τη μετατροπή της επίδικης οικοδομής και ότι επέτρεψαν τη εν λόγω μετατροπή. Εισηγήθηκε επίσης ότι δεν υπάρχει μαρτυρία κατά πόσο η μετατροπή έγινε πριν ή μετά τη μεταβίβαση του ¼ μεριδίου της οικοδομής από την κατηγορούμενη 1 προς την κατηγορούμενη 2 και τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Ο κ. Αδαμίδης εκ μέρους της κατηγορούμενης 3 εισηγήθηκε ότι η εκδοθείσα άδεια οικοδομής έληξε στις 19.1.1998 και δεν ανανεώθηκε με αποτέλεσμα να μην έχει αποδειχθεί η εγκεκριμένη χρήση της επίδικης οικοδομής. Εισηγήθηκε επίσης ότι δεν υπάρχει μαρτυρία εάν η μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής έγινε πριν ή μετά τη μεταβίβαση του ¼ μεριδίου στην κατηγορούμενη 3 και κατά συνέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εκείνη ανέχθηκε τη μετατροπή της. Εισηγήθηκε τέλος ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει είναι υπαλλακτικές και δεν θα ήταν δυνατό να κριθεί ταυτόχρονα ένοχη στις κατηγορίες της επίτρεψης και της ανοχής που αντιμετωπίζει. Ο κατηγορούμενος 4 όταν έλαβε τον λόγο για να αγορεύσει δήλωσε ότι δεν είχε οτιδήποτε να πει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι επίδικες κατηγορίες 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 και 12 σύμφωνα με όσα αναγράφονται στην Έκθεση Αδικήματος κάθε μιας στηρίζονται σε διάφορα άρθρα του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
  21. Στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 δίδεται ο ακόλουθος ορισμός της λέξης «οικοδομή»: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Το άρθρο 3 του Κεφ. 96 έχει ως ακολούθως: «3.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (α) να διανοίγει ή κατασκευάζει οδό (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή . (ε) να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής. (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο
(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως: Νοείται ότι, άδεια δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι δυνατό να αφορά αποκλειστικά συγκεκριμένο τμήμα οικοδομής ή οποιαδήποτε προσαρτήματα σε αυτή και αυτή η άδεια δε θα αποτελεί άδεια για άλλα τμήματα της οικοδομής για τα οποία δεν έχει εκδοθεί άδεια μετά την εξέταση σχετικής αίτησης». Το άρθρο 10 του Κεφ. 96 προνοεί τα ακόλουθα: «Πιστοποιητικό έγκρισης 10.-
(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου. ....». Τέλος το άρθρο 20 του Κεφ. 96 προνοεί τα ακόλουθα: «20.-
(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 10∙ (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)του άρθρου 10∙ . διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα
(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο
(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. ..». Στην υπόθεση Έπαρχος Πάφου ν. TREMETOUSHIOTIS DEVELOPERS LTD κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 153/2018, ημερομηνίας 27.3.2019, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με την υποχρέωση λήψης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης από τους ιδιοκτήτες της ακίνητης περιουσίας: «Η ουσία του άρθρου 10
(1), είναι η απαγόρευση κατοχής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, ανεξάρτητα από το αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα αυτής. Το γεγονός ότι η οικοδομή στο βαθμό που είχε συμπληρωθεί είχε ενοίκους, δεν σημαίνει ότι η λήψη του πιστοποιητικού έγκρισης δεν βάρυνε τους εφεσίβλητους ως ιδιοκτήτες των τεμαχίων γης και ως εκείνους που είχαν ανεγείρει την οικοδομή. Η έννοια της κατοχής («possession»), σύμφωνα με τα νομικά ερμηνευτικά λεξικά, μπορεί να υποδηλώνει την πραγματική κατοχή ή μπορεί να υποδηλώνει τη νομική κατοχή, δηλαδή, τον πραγματικό έλεγχο με πρόθεση χρήσης και το δικαίωμα εισόδου, (δέστε Oxford Dictionary of Law, 5η έκδ., σελ. 371 και Osborn: A Concise Law Dictionary, 5η έκδ., σελ. 245)». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου,
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη,
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.,
(2009)1 Α.Α.Δ 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva,
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη,
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Κρίνω ότι η Μ.Κ.1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Οι ισχυρισμοί της ότι για την επίδικη οικοδομή εκδόθηκε άδεια οικοδομής από τον Δήμο Αγλαντζιάς το 1995 επιβεβαιώνεται από το σχετικό έγγραφο το οποίο είναι το τεκμήριο 1 το οποίο δεν αμφισβητήθηκε. Κρίνω επίσης ότι επειδή επισκέφθηκε την επίδικη οικοδομή για να διενεργήσει έλεγχο απέκτησε άμεση και ιδία γνώση για όσα είδε εκεί και ήταν σε ευνοϊκή θέση να τα θυμάται και να τα μεταφέρει στο Δικαστήριο με ικανοποιητική επάρκεια. Ένας άλλος ισχυρισμός της και συγκεκριμένα ο ισχυρισμός της ότι για την επίδικη οικοδομή δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης επίσης δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή της, παρέμεινε ακλόνητος και ως εκ τούτου επίσης γίνεται αποδεκτός. Αποδέχομαι επίσης τον ισχυρισμό της ότι τα δικαιώματα για την έκδοση του πιστοποιητικού μη εξουσιοδοτημένων εργασιών πληρώθηκαν από την κατηγορούμενη
  1. Δεν αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό της ότι η επιστολή τεκμήριο 6 αποστάλθηκε σε όλους τους κατηγορούμενους επειδή η εν λόγω επιστολή ως φαίνεται στο σώμα της απευθύνθηκε μόνο προς την 1η κατηγορούμενη. Ο Μ.Κ.2 κρίνω ότι ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας ο οποίος δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να ευνοήσει οποιοδήποτε με τη μαρτυρία του. Οι ισχυρισμοί του δεν αμφισβητήθηκαν κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή του και ως εκ τούτου παρέμειναν ακλόνητοι. Η μαρτυρία του ήταν τυπική και οι ισχυρισμοί του αναφορικά με το ποιοι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο κτίστηκε η επίδικη οικοδομή επιβεβαιώνονται και από το κτηματολογικό μητρώο το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
  2. Κρίνω ότι η μαρτυρία του αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. Ο Μ.Κ.3 κρίνω ότι επίσης υπήρξε μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Επισκέφθηκε την επίδικη οικοδομή στα πλαίσια των καθηκόντων του στην Πυροσβεστική Υπηρεσία και ήταν σε καλή θέση λόγω της εκεί παρουσίας του να έχει άμεση και ιδία αντίληψη για την επιτόπου κατάσταση. Οι ισχυρισμοί του αναφορικά με τις διαπιστώσεις του τις οποίες μετέφερε στη σχετική επιστολή του τεκμήριο 11 επιβεβαιώνονται και από τη μαρτυρία της Μ.Κ.1 την οποία για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω αποδέχθηκα ως αξιόπιστη. Οι κατηγορούμενες 1, 2 και 3 προέβηκαν σε ανώμοτη δήλωση όπως ήταν δικαίωμά τους. Σύμφωνα με τη νομολογία ο χαρακτήρας της ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστικής παρά αποδεικτικής αξίας εφόσον δεν δύναται να τεκμηριώσει ή αποδείξει γεγονότα τα οποία δεν στοιχειοθετούνται από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού δύναται όμως να επεξηγήσει αποδεδειγμένα γεγονότα. Στην απόφαση στην υπόθεση Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R 97, αναφέρεται, σε σχέση με τον χαρακτήρα της ανώμοτης δήλωσης ότι: «What was said in a statement was not to be altogether brushed aside, but its potential effect was persuasive rather than evidential. It could not prove facts not otherwise proved by the evidence but it might show the evidence in a different light." Ως εκ τούτου δεν προσδίδω οποιαδήποτε αποδεικτική αξία σε όσα περιέχονται στις ανώμοτες δηλώσεις των κατηγορουμένων 1, 2 και
  1. Ο κατηγορούμενος 4 έχει επίσης κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο παρά το γεγονός ότι η μαρτυρία του σε μερικά σημεία της ήταν φλύαρη. Κρίνω ότι υπήρξε ειλικρινής και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Οδηγούμε στο συμπέρασμα ότι ήταν ειλικρινής επειδή εάν ήθελε να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια δεν θα ενέπλεκε με τους ισχυρισμούς του τη μητέρα του. Από τη μαρτυρία του αποδέχομαι ότι η επίδικη οικοδομή στη σημερινή της μορφή ολοκληρώθηκε το έτος 1999 και ότι η μητέρα του είχε αποφασίσει για τις εν λόγω εργασίες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα ως αξιόπιστη τα ακόλουθα αποτελούν τα ευρήματα μου σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης: το επίδικο ακίνητο είναι το οικόπεδο με αριθμό τεμαχίου 2016 το οποίο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγλαντζιάς. Ο εν λόγω Δήμος είναι η αρμόδια αρχή για την έκδοση αδειών για διενέργεια οικοδομικών εργασιών εντός των δημοτικών του ορίων. Το εν λόγω ακίνητο στις 7.7.1966 εγγράφηκε στο όνομα της κατηγορούμενης 1 κας XXXXX Σαββίδου δυνάμει δωρεάς από τον πατέρα της. Η κατηγορούμενη 1 αιτήθηκε την έκδοση άδειας και στις 7.7.1995 της παραχωρήθηκε από τον Δήμο Αγλαντζιάς άδεια για να εκτελέσει οικοδομικές εργασίες στο εν λόγω ακίνητο. Η άδεια την οποία έλαβε αφορούσε την ανέγερση διώροφης οικοδομής με υπόγειο χώρο στάθμευσης για 10 διαμερίσματα (5 σε κάθε όροφο), αποθήκη και λεβητοστάσιο. Η ως άνω ήταν και η χρήση η οποία εγκρίθηκε για την εν λόγω οικοδομή. Ως όρος για την παραχώρηση της εν λόγω άδειας τέθηκε όπως η οικοδομή ανεγερθεί σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία επισυνάφθηκαν σε αυτή. Σύμφωνα με αυτά στο ισόγειο όπως και στον 1ο όροφο της οικοδομής θα οικοδομούνταν από 3 στούντιο και 2 διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου (μονάρια) και στο υπόγειο θα υπήρχαν χώροι στάθμευσης. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το έτος 1999 και έκτοτε δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή στην οικοδομή. Η κατηγορούμενη 1 είχε αποφασίσει για τις εν λόγω εργασίες. Η κατηγορούμενη 1 στις 4.12.2006 δώρισε στις κατηγορούμενες 2 και 3 από ¼ μερίδιο του επίδικου ακινήτου και στις 5.3.2007 ακόμα ¼ μερίδιο στον κατηγορούμενο
  2. Ο κατηγορούμενος 4 το 2008 βοηθούσε τη μητέρα του κατηγορούμενη 1 να διορθώσει τις ζημιές που είχαν προκαλέσει στα διαμερίσματα τους στην επίδικη οικοδομή κάποιοι ενοικιαστές για να τα ενοικιάζουν και να καλύπτουν τις δόσεις των δανείων τους. Ο κατηγορούμενος 4 κατοίκησε στην εν λόγω οικοδομή από το έτος 2008 έως το έτος
  3. Η κα XXXXX Παπαδούρη που εργάζεται ως τεχνικός στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αγλαντζιάς και ανάμεσα στα καθήκοντά της είναι η εξέταση αιτήσεων για χορήγηση άδειας οικοδομής, άδειας διαίρεσης οικοδομής και η έκδοση πιστοποιητικών τελικής έγκρισης στις 16.9.2014 διενήργησε επί τόπου έλεγχο στο επίδικο ακίνητο και διαπίστωσε ότι η οικοδομή αποτελείτο από 3 ορόφους και 2 υπόγεια. Διαπίστωσε ότι στο ισόγειο της επίδικης οικοδομής τα 5 διαμερίσματα για τα οποία παραχωρήθηκε η ως άνω άδεια οικοδομής μετατράπηκαν σε 3 δυάρια και 2 διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου (μονάρια). Τα ίδια διαπίστωσε ότι έγιναν και στον 1ο όροφο. Διαπίστωσε επίσης ότι τροποποιήθηκαν η είσοδος και το εσωτερικό κλιμακοστάσιο καθώς επίσης ότι προστέθηκε ακόμα ένας όροφος με 2 διαμερίσματα στο εσωτερικό της οικοδομής. Στο υπόγειο καταργήθηκαν όλοι οι χώροι στάθμευσης και δημιουργήθηκαν 4 διαμερίσματα. Το λεβητοστάσιο μετακινήθηκε κάτω από τη ράμπα αντί στη θέση που ήταν εγκεκριμένο. Επίσης στην οικοδομή προστέθηκε και δεύτερο υπόγειο στο οποίο υπάρχουν διαμερίσματα, αποθήκες, ντουζ, υπνοδωμάτια και κουζίνες. Τις ως άνω μετατροπές είχε διαπιστώσει και ο κ. XXXXX Τσιακίδης όταν στις 24.7.2014 επιθεώρησε την επίδικη οικοδομή κατόπιν αιτήματος του Δήμου Αγλαντζιάς. Στις 16.9.2014 ο Δήμος Αγλαντζιάς απέστειλε επιστολή στην κατηγορούμενη 1 με την οποία την ενημέρωσε για την ύπαρξη μη εξουσιοδοτημένων εργασιών στην οικοδομή και στις 3.10.2014 η κατηγορούμενη 1 πλήρωσε τα δικαιώματα για την έκδοση από τον δήμο του πιστοποιητικού μη εξουσιοδοτημένων εργασιών. Ουδέποτε εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής για τις εργασίες που διαπιστώθηκε ότι υφίσταντο κατά την επιθεώρηση της οικοδομής από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.
  4. Επίσης ουδέποτε εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού η αίτησή των κατηγορουμένων προς το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Λευκωσίας η οποία λήφθηκε στις 23.11.2015 απορρίφθηκε στις 13.10.2016 και η παρόμοια αίτηση που καταχώρησαν στις 13.4.2018 δεν εξετάστηκε. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούμενη 1 γνώριζε ότι οι ως άνω εργασίες, που η ίδια είχε αποφασίσει, δεν καλύπτονταν από τη σχετική άδεια οικοδομής που της είχε παραχωρηθεί. Πέραν τούτου πάλι οδηγούμε στο ίδιο συμπέρασμα και από το γεγονός ότι η επιστολή τεκμήριο 6 αποστάλθηκε μόνο στην κατηγορούμενη 1 η οποία πλήρωσε και τα σχετικά δικαιώματα για την έκδοση του πιστοποιητικού μη εξουσιοδοτημένων εργασιών τεκμήριο
  5. Από τα πιο πάνω κρίνω ότι αποδείχθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 γνώριζε ότι οι επίδικες εργασίες δεν ήταν νόμιμες αφού δεν είχε ληφθεί άδεια οικοδομής για αυτές ούτε ήταν σύμφωνες με την άδεια οικοδομής που είχε εκδοθεί. Κρίνω επίσης ότι δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 γνώριζαν για την ύπαρξη των παρανομιών αφού ουδέποτε τους αποστάλθηκε η επιστολή τεκμήριο 6 ή ότι με οποιοδήποτε άλλο τρόπο γνώριζαν για τις παρανομίες. Το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 είναι συνιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου κρίνω ότι ούτε αυτό επαρκεί για να στοιχειοθετήσει γνώση τους για αυτές ούτε και προσκομίστηκε άλλη μαρτυρία για να οδηγήσει σε συμπέρασμα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι τις γνώριζαν και τις ανέχθηκαν ή τις επέτρεψαν. Κρίνω επίσης ότι η μαρτυρία που αποδέχθηκα δεν επαρκεί για να αποδείξει κάτι τέτοιο. Συνακόλουθα κρίνω ότι δεν αποδείχθηκε ότι οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 επέτρεψαν ή ανέχθηκαν αυτές. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι στην επίδικη οικοδομή στις 24.7.2014 και στις 16.9.2014 υφίσταντο μετατροπές για τις οποίες δεν είχε εκδοθεί άδεια οικοδομής που να τις επιτρέπει ούτε υφίστατο πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για τις εργασίες που είχαν γίνει. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι αποδείχθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 ανέχθηκε τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης των χώρων στάθμευσης του υπογείου σε 4 διαμερίσματα και συνεπώς κρίνεται ένοχη στην 3η κατηγορία επί τω ότι ανέχθηκε τη μετατροπή των χώρων στάθμευσης του υπογείου σε 4 διαμερίσματα κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής που είχε εκδοθεί. Κρίνω επίσης ότι αποδείχθηκε πως η κατηγορούμενη 1 ανέχθηκε τη μετατροπή της οικοδομής η οποία μετατροπή συντελέστηκε με την προσθήκη επιπλέον ορόφου και την ανέγερση 2 διαμερισμάτων στο εσωτερικό της οικοδομής για τα οποία δεν είχε εξασφαλίσει σχετική άδεια οικοδομής και συνακόλουθα κρίνεται ένοχη και στην 6η κατηγορία. Αναφορικά με τις κατηγορίες 8 και 9 που σύμφωνα με την Έκθεση Αδικήματος τους αφορούν σε «επίτρεψη» και «ανοχή» αντίστοιχα της χρήσης των χώρων στάθμευσης ως διαμερισμάτων ή και ως κατοικήσιμων χώρων κρίνω ότι οι ως άνω έννοιες δεν περιλαμβάνονται στον ορισμό του άρθρου 10
(1)του Κεφ. 96 το οποίο προνοεί ότι «Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής.» και συνεπώς δεν αποδείχθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 ενήργησε κατά παράβαση του εν λόγω άρθρου. Κρίνω επίσης πως αποδείχθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 ανέχθηκε τη μετατροπή της οικοδομής η οποία μετατροπή συντελέστηκε με την προσθήκη δευτέρου υπογείου στο οποίο ανεγέρθηκαν διαμερίσματα, αποθήκες, ντους, υπνοδωμάτια και κουζίνες κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής που είχε εκδοθεί και ότι με αυτόν τον τρόπο διέπραξε το αδίκημα της ανοχής ανέγερσης οικοδομής αφού για το εν λόγω τμήμα της οικοδομής δεν είχε εξασφαλιστεί σχετική άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή και συνεπώς κρίνεται ένοχη στη 12η κατηγορία. Τέλος έχοντας υπόψη μου το λεκτικό των αδικημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 3
(1)(β) και (ε) και 20 του Κεφ. 96, κρίνω πως από αυτό προκύπτει ότι τα εν λόγω αδικήματα είναι δυνατό να διαπραχθούν από κάποιο πρόσωπο με 3 διαφορετικούς τρόπους ήτοι (α) με θετική ενέργεια, ή (β) επιτρέποντας σε κάποιον άλλο να τα διαπράξει ή (γ) με ανοχή να διαπραχθούν από κάποιον άλλο. Έχοντας ήδη κρίνει ότι η κατηγορούμενη 1 ανέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 3, 6 και 12 κρίνω ότι δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ταυτόχρονα ότι επέτρεψε και τη διάπραξή τους. Συνακόλουθα κρίνω ότι η κατηγορούμενη 1 πρέπει να αθωωθεί στις κατηγορίες 2, 5 και 11. Λόγω των πιο πάνω η κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 3, 6 και 12 και αθωώνεται στις κατηγορίες 2, 5, 8, 9 και 11. Οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 αθωώνονται στις κατηγορίες 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 και 12. (Υπ.) ............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.