Merchant κ.α. ν. Χριστοδουλίδη, Αρ. Υπόθεσης: 1445/2016, 18/12/2020

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Οι παραπονούμενοι προς απόδειξη της υπόθεσής τους κάλεσαν 2 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η κα Μύρια XXXXX η οποία ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου. Η μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της επιταγής της EUROBANK CYPRUS LTD με αριθμό XXXXX6241 για το ποσό των €1.500,
2. Ισχυρίστηκε ότι η εν λόγω επιταγή κατατέθηκε για πληρωμή σε υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στις 13.5.2016 και 19.5.2016 και επιστράφηκε με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα» Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Αριστείδου ο οποίος ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην EUROBANK CYPRUS LTD. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κ. XXXXX Χριστοδουλίδης διατηρεί λογαριασμό στην εν λόγω τράπεζα από τον οποίο εξέδωσε μια επιταγή αξίας €1.500,00 με δικαιούχους τους παραπονούμενους XXXXX και XXXXX Merchant. Η επιταγή κατατέθηκε για πληρωμή σε υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου και όταν παρουσιάστηκε στην τράπεζά τους για πληρωμή επιστράφηκε με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα Please represent-insufficient funds». Μετά που έκλεισε η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής το Δικαστήριο καθηκόντως εξέτασε κατά πόσο αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ώστε να υποχρεώνεται να προβάλει την υπεράσπισή του. Αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης οι παράμετροι οι οποίες καθορίζουν το θέμα έχουν τεθεί στην Azinas v. Δημοκρατίας

(1981), 2 CLR, 9, στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχτεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον Κατηγορούμενο όταν κρίνει ότι από την ενώπιόν του μαρτυρία πρώτον, εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής δεν στοιχειοθετείται λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή δεύτερον, όταν η μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί από την Κατηγορούσα Αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτήν για να καταδικάσει τον Κατηγορούμενο. Το Δικαστήριο, ακόμη και στην περίπτωση που ένας Κατηγορούμενος δεν υποβάλει εισήγηση, είναι υποχρεωμένο στο στάδιο αυτό να εξετάσει κατά πόσο έχουν αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου. Και στις δυο αυτές περιπτώσεις, το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή, υποκειμενική αξιολόγηση της αξιοπιστίας του μάρτυρα, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιόν του αλλά περιορίζεται σε αντικειμενική και προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, και να έχει ως αντικειμενικό έρεισμα ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα χωρίς να υπεισέρχεται επί της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να οδηγήσει σε προκατάληψη εναντίον του Κατηγορούμενου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. Λόγω του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος δεν εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή για τα δικηγορικά έξοδα. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο