ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ, Αριθμός Υπόθεσης: 296/16, 23/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B213 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αριθμός Υπόθεσης: 296/16 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή v. ΧΧΧΧΧΧΧΧ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 23/12/2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Μιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Π. Αγαπητός Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν απόρριψης δύο κατηγοριών στο εκ πρώτης όψεως στάδιο παρέμεινε προς απόφανση από το Δικαστήριο η τρίτη κατηγορία, διά της οποίας ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 3 Νοεμβρίου του 2015 στο Αρεδιού και σε δημόσιο χώρο, δηλαδή σε χωράφι παρά τον δρόμο Λευκωσίας - Παλαιχωρίου, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο και ταραχή με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, κατά παράβαση των άρθρων 95 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 3). Έρεισμα για την καταχώριση της υπόθεσης παρείχε, όπως άκουσα, διένεξη μεταξύ διευθυντών της εταιρείας ΟΣΕΛ, η οποία δημιουργήθηκε λόγω προσπάθειας της μίας από τις δύο παρατάξεις να επιδώσει δικαστικό διάταγμα στην άλλη. Κατά τη διάρκεια της διένεξης κάποια λεωφορεία της ΟΣΕΛ αποκλείστηκαν σε χώρο στάθμευσης στο δρόμο Λευκωσίας - Παλαιχωρίου, όπου και στεγάζονταν τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας. Υπήρξαν διενέξεις μεταξύ δύο αντίπαλων παρατάξεων, αλλά και με την Αστυνομία η οποία προσήλθε στο μέρος για να διατηρήσει την τάξη. Ο κατηγορούμενος είναι γιος του XXXXXX Μιχαηλίδη, εκ των διευθυντών της ΟΣΕΛ κατά τον επίδικο χρόνο. Μαρτυρία έδωσαν στην υπόθεση ο Υπαστυνόμος Π. Πέτρου (στο εξής ΜΚ1), ο αστυνομικός XXXXX, XXXXX Σταύρου (στο εξής ο ΜΚ2), ο αστυνομικός XXXXX, Ν. Νεοφύτου (στο εξής ο ΜΚ3) και ο XXXXX Καραγιώργης, υπεύθυνος ιδιωτικής εταιρείας φρούρησης (στο εξής ο ΜΚ4). Ο κατηγορούμενος τήρησε σιωπή και καμία μαρτυρία δεν δόθηκε για την Υπεράσπιση. Θα αγνοήσω τη μαρτυρία που έδωσαν οι μάρτυρες ΜΚ1 και ΜΚ3 σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2 αφού αυτή δεν κρίθηκε επαρκής ώστε η υπόθεση να περάσει τη σκόπελο του εκ πρώτης όψεως σταδίου. Θα αναφερθώ μόνο σε εκείνη τη μαρτυρία έκαστου μάρτυρα κατηγορίας η οποία δύναται να υποστηρίξει την κατηγορία
- Ο ΜΚ1 ανέφερε στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 1, ότι μετέβη στο δρόμο Λευκωσίας ‑ Παλαιχωρίου παρά την Κλήρου στις 3/11/15 και περί ώρα 23:15 κατόπιν οδηγιών ανώτερου Υπαστυνόμου μαζί με 17 άλλους αστυνομικούς, με όχημα μεταφοράς κρατουμένων και λεωφορείο που μετέφερε οδηγούς λεωφορείων για να οδηγήσουν τα λεωφορεία που βρίσκονταν αποκλεισμένα στον χώρο στάθμευσης του ΟΣΕΛ. Οι οδηγίες του ήταν να βοηθήσει να οδηγηθεί αριθμός λεωφορείων με ασφάλεια εκτός του χώρου στάθμευσης. Ο χώρος είχε αποκλειστεί από διάφορα οχήματα, λεωφορεία, τρέιλερ και ιδιωτικά saloon και από χαράκωμα στο έδαφος που είχε ανοιχτεί ακριβώς για τον αποκλεισμό λεωφορείων εντός του χώρου στάθμευσης. Τα πνεύματα ήταν τεταμένα και μόλις οι παρευρισκόμενοι αντιληφθήκαν την παρουσία της Αστυνομίας, εκτός του αποκλεισμένου χώρου, γύρω στα 25 άτομα που βρίσκονταν εντός του αποκλεισμένου χώρου άρχισαν να φωνάζουν απειλητικά με φράσεις όπως «θα φέρουμε τα G3 αν κοντέψετε», «θα έρτει το Παλαιχώρι πάνω σας», κ.ά. Η κατάσταση χαρακτηρίστηκε ως χαώδης από τον ΜΚ1, υπήρχαν στο μέρος εκσκαφείς και καδενοφόρα οχήματα και οι παρευρισκόμενοι δημιουργούσαν φασαρία. Ο XXXXXX Μιχαηλίδης, πατέρας του κατηγορούμενου, έφτασε αργότερα στη σκηνή και εισήλθε εντός του αποκλεισμένου χώρου μαζί με άλλα 30 με 40 άτομα. Τότε, αφού η ένταση κατευνάστηκε προσωρινά, ο ΜΚ1, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, έβαλε τον σταυρό του και πήγε εντός του αποκλεισμένου χώρου για να δει αν υπήρχε έδαφος διαβούλευσης. Για να μην προκαλέσει τα πνεύματα δεν πήρε κάποιον μαζί του. Αντιλήφθηκε πως δεν υπήρχε τέτοιο έδαφος και αποχώρησε. Πήρε επίσης οδηγίες για αποχώρηση όλων των αστυνομικών από τον χώρο και επιστροφή τους στα συνήθη καθήκοντά τους. Δεν έκανε οποιαδήποτε έρευνα για το νομικό καθεστώς του αποκλεισμένου χώρου, αν ήταν δηλαδή ιδιωτικός ή δημόσιος. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης ο οποίος δεν ήταν παρών στο περιστατικό και η ανάμειξη του οποίου στη διερεύνηση περιορίστηκε στη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο και απαγγελίας σ' αυτόν της γραπτής κατηγορίας για ανησυχία ως η κατηγορία 3 στο κατηγορητήριο. Δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση, αφού η μαρτυρία του ήταν περιορισμένης αξίας για τα επίδικα θέματα. Ο ΜΚ3 μετέβηκε μαζί με τον ΜΚ1 στο χώρο, με τις ίδιες οδηγίες. Επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του ΜΚ
- Όταν ήταν εκτός του αποκλεισμένου χώρου δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί ποιο άτομο από τα 25 που βρίσκονταν στον αποκλεισμένο χώρο, φώναξε ποια φράση. Εν τούτοις τις άκουσε στα σίγουρα. Ο ΜΚ4, η μαρτυρία του οποίου είναι η ουσιαστικότερη για την κατηγορία 3, ήταν ότι εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία φρούρησης ως υπηρεσιακός διευθυντής. Η εταιρεία του ήταν κατά τον επίδικο χρόνο συμβεβλημένη με τον ΟΣΕΛ και είχε φρουρούς στο επίδικο μέρος. Στις 3/11/15 και γύρω στις 10:00 το βράδυ δέχτηκε τηλεφώνημα από κάποιον Ιορδάνους, έτερο διευθυντή της εταιρείας ΟΣΕΛ και απ' ό,τι φάνηκε της αντίπαλης παράταξης του κατηγορούμενου, ο οποίος του ζήτησε ο επίδικος χώρος να ενισχυθεί από δύο ακόμα φρουρούς της εταιρείας του, αφού είχαν πρόθεση να εκτελέσουν δικαστικό διάταγμα που εκδόθηκε υπέρ τους. Μετέβηκε προσωπικά στον χώρο μαζί με ακόμα ένα φρουρό για ενίσχυση. Όταν έφτασε εκεί, ο κατηγορούμενος, τον οποίο γνωρίζει προσωπικά, του είπε να φύγουν από τον χώρο και ότι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Αργότερα, ο κατηγορούμενος περπατούσε προς το μέρος του και του είπε «εννά σας σάσω ρε κκελλέ» και πήγε στο λυόμενο κτήριο που βρισκόταν στον χώρο και τον άκουσε να λέει να ξεκινήσουν τα τράκτορ για να βγάλουν χαντάκια. Ο μάρτυρας μαζί με τους φρουρούς του έμειναν να τους βλέπουν καθώς έσκαβαν τα χαντάκια. Ο ΜΚ4 ενημέρωσε τον πελάτη του για ό,τι γινόταν στο χώρο. Αργότερα είδε να έρχονται με κατεύθυνση από το Παλαιχώρι τέσσερα περιπολικά και ένα λεωφορείο του ΟΣΕΛ και να σταθμεύουν απέναντι από τον αποκλεισμένο χώρο. Τότε άκουσε τον κατηγορούμενο να λέει στον οδηγό ενός μικρού τράκτορ να πηγαίνει πάνω ‑ κάτω στον χώρο και να ανεμίζει τη χούφτα του. Ο κατηγορούμενος βρισκόταν πάνω σε καδενοφόρο όχημα, το οποίο οδηγούσε ανεμίζοντας επίσης τη χούφτα του. Το μικρό τράκτορ κατευθύνθηκε τότε προς το μέρος του ΜΚ4 και άλλων φρουρών, με κατεβασμένη τη χούφτα του τρακτέρ σε ενάμιση μέτρο ύψος από το έδαφος και σε απόσταση μόνο 3 μέτρων από κοντά τους έστριψε και άλλαξε πορεία. Τότε, ο ΜΚ4 για σκοπούς ασφάλειας του ιδίου και των φρουρών του, αποφάσισε να πάνε στον παρακείμενο χώρο στάθμευσης που ήταν έξω από τον περιφραγμένο χώρο και λόγω του χαντακιού ουδείς θα μπορούσε να τους κάνει κακό. Πλησίασε τον ΜΚ1 και τον ενημέρωσε για την κατάσταση και τότε άκουσε τον κατηγορούμενο να φωνάζει κάποιος να του φέρει το G3 από την αποθήκη. Τότε ένα τράκτορ, της αντίπαλης παράταξης, που κλήθηκε στο μέρος για να κλείσει τα χαντάκια αποτράπηκε από το να εισέλθει κοντά στον αποκλεισμένο χώρο, αφού το προαναφερθέν μικρό τράκτορ κατευθύνθηκε κάθετα στον δρόμο και ύψωσε τη χούφτα του με αποτέλεσμα το έτερο τρακτέρ να λοξοδρομήσει. Πήγε μαζί με τον ΜΚ1 κοντά στον κατηγορούμενο και ο ΜΚ1 του εξήγησε για το διάταγμα. Τότε ο κατηγορούμενος του είπε ότι θέλει ένταλμα και είναι ιδιωτικός ο χώρος εκεί και έτσι ο ΜΚ4 και ο ΜΚ1 έφυγαν από το σημείο. Άτομα που βρίσκονταν εντός του περιφραγμένου χώρου άρχισαν να βρίζουν αυτόν και τους φρουρούς του, αλλά και την Αστυνομία. Στη συνέχεια ήρθε στο σημείο ο Τάσος Μιχαηλίδης μαζί με τη σύζυγό του και ο ΜΚ4 μαζί με τον ΜΚ1 προσπάθησαν να τους μιλήσουν. Τότε τους προσέγγισε ο κατηγορούμενος και τους είπε «τζιαμέ που εννά σας έβρω εννά σας σκοτώσω». Αργότερα ο κατηγορούμενος του είπε «ρε κκελλέ θα σου κόψω τα πόθκια σου. Κανόνισε φύε που δαμέ». Ο κατηγορούμενος συνέχισε τις απειλές εναντίον του ΜΚ4, αφού αργότερα κρατώντας ένα στελίφι του κούσπου του είπε «θα σου σπάσω τα πόθκια σου ρε κκελλέ». Τότε ο πατέρας του, Τάσος Μιχαηλίδης παρενέβη και του είπε να σταματήσει. Δεν υπήρχε έδαφος διαβούλευσης και έφυγε από το σημείο, τόσο ο ίδιος όσο και η Αστυνομία. Στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο και αντεξεταζόμενος επέμεινε στα λεγόμενά του δίδοντας περισσότερες λεπτομέρειες για αυτά. Εξήγησε πως ο ρόλος του ήταν ρόλος παρατηρητή αφού η Αστυνομία ήταν στο μέρος για τα υπόλοιπα. Εξήγησε ότι ο κατηγορούμενος ήταν πολύ θυμωμένος και εν βρασμώ ψυχής κατά τον επίδικο χρόνο γι' αυτό δεν θέλησε να προωθήσει κατηγορία εναντίον του για απειλές. Βρίσκω όλους τους Μάρτυρες Κατηγορίας αξιόπιστους. Οι ΜΚ1, 2 και 3 ήταν αστυνομικοί που μαρτύρησαν καθηκόντως και χωρίς περιστροφές. Ήταν εμφανής η επιθυμία τους να αναφέρουν στο Δικαστήριο οτιδήποτε γνώριζαν για την υπόθεση, χωρίς διάθεση υπεκφυγής ή καταδίκης του κατηγορούμενου. Δεν είχαν οποιοδήποτε λόγο να παραποιήσουν την πραγματικότητα και προβαίνω σε ευρήματα ως η μαρτυρία τους. Και ο ΜΚ4 ήταν απόλυτα αξιόπιστος μάρτυρας. Θυμόταν τα γεγονότα πολύ καλά, παρόλο που εκτυλίχθηκαν 5 χρόνια πριν τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Η κατάθεσή του στην Αστυνομία ήταν λεπτομερής και ακόμα λεπτομερέστερες οι απαντήσεις του κατά την αντεξέταση. Ήταν ιδιαίτερα ευθύς, απαντώντας με αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τα όσα βίωσε την επίδικη μέρα. Θεωρώ ότι παρόλο που ήταν φρουρός ασφαλείας της αντίπαλης παράταξης του ΟΣΕΛ από αυτήν του κατηγορούμενου, δεν είχε λόγο να παραποιήσει τα όσα έζησε. Μάλιστα παρά τις σοβαρές απειλές που ο κατηγορούμενος εκστόμισε εναντίον του δεν υπέβαλε καταγγελία στην Αστυνομία, δίδοντάς του ελαφρυντικό ότι βρισκόταν εν βρασμώ ψυχής. Θεωρώ πως αν η επιδίωξή του ήταν η καταδίκη του κατηγορούμενου θα προχωρούσε στην καταγγελία του εξαρχής και όχι στη σαφή δήλωση εντός της κατάθεσής του πως δεν επιθυμεί να διερευνηθούν οι απειλές εναντίον του. Προβαίνω σε ευρήματα ως η μαρτυρία του. Σύμφωνα με το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όποιος, χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών. Τα συστατικά στοιχεία, επομένως, του αδικήματος είναι:
- Ο κατηγορούμενος να προκαλεί θόρυβο ή ταραχή,
- χωρίς εύλογη αιτία,
- σε δημόσιο χώρο,
- κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, (βλ. Pitsillos v. The Police
(1966)2CLR 50) Στο άρθρο 4 του Κεφ. 154, προβλέπονται τα ακόλουθα: «δημόσιος χώρος» ή «δημόσιο υποστατικό» περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης, όπου κάθε φορά το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου, είτε χωρίς όρους, είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο ή χώρο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση». Ο όρος «δημόσιος χώρος» του άρθρου 4 του Κεφ. 154 ερμηνεύτηκε, από την επί του θέματος νομολογία, ως οποιοσδήποτε χώρος όπου το κοινό έχει ελεύθερη πρόσβαση, λ.χ. γραφείο παραπόνων της αστυνομίας, κέντρα αναψυχής, ακόμα και ιδιωτικό κατάστημα και γραφείο (βλ. Νετζιήπ ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 1, Anthony Castelow and Another ν. The Police
(1970)2 C.L.R. 141 και Ευθυμιάδης ν. Αστυνομίας και Νίκη Μιχαήλ κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 362), Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 493)). Δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος η πράγματι πρόκληση της ανησυχίας, αλλά μόνο το ενδεχόμενο πρόκλησης αυτής. Όταν όμως πράγματι δημιουργείται ανησυχία στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, το κριτήριο είναι αντικειμενικό (Ηροδότου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 373). Εξετάζοντας τα ευρήματα του Δικαστηρίου υπό το φως των πιο πάνω νομικών αρχών, κρίνω ότι πληρούνται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που δημιουργεί το άρθρο 95 του Κεφαλαίου
- Ο κατηγορούμενος με τα λεγόμενά του προς τον ΜΚ4 και τις απειλές που εκστόμισε προς αυτόν ήτοι, «εννά σας σάσω ρε κκελλέ»,«τζιαμέ που εννά σας έβρω εννά σας σκοτώσω», «ρε κκελλέ θα σου κόψω τα πόθκια σου. Κανόνισε φύε που δαμέ» και αργότερα, κρατώντας ένα στελίφι του κούσπου «θα σου σπάσω τα πόθκια σου ρε κκελλέ», προκάλεσε θόρυβο και ταραχή. Επίσης, η τοποθέτηση του «κάποιος να φέρει το G3 από την αποθήκη» ήταν αναπόφευκτο να προκαλέσει θόρυβο και ταραχή. Περαιτέρω, είπε στους υπολοίπους να ξεκινήσουν τα τράκτορ για να βγάλουν χαντάκια, πράγμα που τελικά έγινε, αποκλείοντας λεωφορεία της ΟΣΕΛ εντός του χώρου στάθμευσης. Περαιτέρω, η οδηγία του κατηγορούμενου προς τον οδηγό του μικρού τράκτορ να πηγαίνει πάνω και κάτω και να ανεμίζει τη χούφτα του, καθώς και η οδήγηση από τον ίδιο καδενοφόρου οχήματος ανεμίζοντας τη χούφτα του, ήταν ενδεχόμενα να προκαλέσουν διασάλευση της ειρήνης και πράγματι την προκάλεσαν (αν και τούτο, όπως προανέφερα, δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος). Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου ήταν, λοιπόν, όχι μόνο απειλητική προς τον ΜΚ4, αλλά και άκρως προκλητική και ήταν ενδεχόμενο να οξύνει, και πράγματι όξυνε τα πνεύματα. Μάλιστα, τα λεωφορεία της ΟΣΕΛ αποκλείστηκαν στο χώρο στάθμευσής τους από το όρυγμα που άνοιξε η παράταξη του κατηγορούμενου, με δική του παρακίνηση. Ο χώρος ήταν δημόσιος υπό την έννοια του άρθρου 4 του Κεφαλαίου 154, δηλαδή ήταν ανοικτός και υπαίθριος χώρος στάθμευσης λεωφορείων, όπου το κοινό είχε δικαίωμα πρόσβασης, παρόλο που το όρυγμα που άνοιξε στον χώρο η παράταξη του κατηγορούμενου απέτρεψε λεωφορεία να εξέλθουν αυτού και να διακινηθούν ελεύθερα. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, έξω από τον περιφραγμένο χώρο υπήρχαν τουλάχιστον 17 αστυνομικοί και εντός αυτού, και κατά την άφιξη των ΜΚ1 και ΜΚ3, γύρω στα 25 άλλα άτομα. Μετά την άφιξη, δε, του Τάσου Μιχαηλίδη τα άτομα αυτά αυξήθηκαν κατά 30-
- Όλα τα πιο πάνω άτομα μπορούσαν να διακινούνται ελεύθερα στο χώρο. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την Υπεράσπιση περί του εάν ο κατηγορούμενος είχε εύλογη αιτία να ενεργήσει όπως ενήργησε. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ4 οι ενέργειες αυτές του κατηγορούμενου ήταν αντίδραση σε επίδοση, από την αντίπαλη παράταξη, διατάγματος Δικαστηρίου, το οποίο τεκμαίρεται νόμιμο. Επομένως, η αντίδραση του κατηγορούμενου ήταν χωρίς εύλογη αιτία. Το εάν οι πράξεις του κατηγορούμενου ήταν η αφετηρία της ανησυχίας που παρατηρήθηκε στον επίδικο χώρο, και η εισήγηση της Υπεράσπισης ήταν ότι δεν ήταν, είναι στοιχείο ουδέτερο εν προκειμένω. Ασχέτως του ποίος ξεκίνησε την ανησυχία, σημασία έχει ότι οι πράξεις του κατηγορούμενου, ως αναφέρθηκαν πιο πάνω, συνιστούν αφ΄εαυτών ανησυχία. Ο κατηγορούμενος καταδικάζεται, συνεπώς, στην κατηγορία
- (Υπ.) Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο