Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωαννίδης, Αριθμός Υπόθεσης: 15341/16, 16/12/2020

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός, με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του ξεχωριστά, αλλά πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων στην παρούσα ποινική υπόθεση είχα υπόψη μου και το εξής σαφές και περιεκτικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στη Monteanu v. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 459: «Το έργο του Δικαστηρίου στην αναζήτηση της αλήθειας στο μέτρο βεβαίως του ανθρωπίνως δυνατού, είναι έργο περίπλοκο, περίτεχνο και ιδιαίτερα λεπτό. Η ανθρώπινη εμπειρία, την αντικειμενική συνισταμένη της οποίας εκφράζει το κάθε Δικαστήριο, διδάσκει ότι είναι απροσδιόριστα απεριόριστη η περιπτωσιολογία της ανθρώπινης έκφρασης μ' όλες τις εκφάνσεις της. Είναι γι' αυτό που ένα Δικαστήριο, ιδιαιτέρως ποινικής δικαιοδοσίας, οφείλει να διυλίζει, να διηθίζει και να φιλτράρει την όλη μαρτυρία με περισσή επιμέλεια και τέτοια προσοχή έτσι ώστε αν καταλήξει σε ενοχή, αυτή να είναι συμβατή με το διαχρονικό αξίωμα και θεμέλιο στην ποινική δίκη, ότι ουδείς καταδικάζεται εκτός εάν κριθεί ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Πρέπει να λεχθεί, σε αυτό το σημείο ότι, η παραπονούμενη ουδέποτε ήρθε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει τις καταθέσεις της στην Αστυνομία, ημερομηνιών 6/8/16 και 20/8/16 (Τεκμήρια προς αναγνώριση 14 και 18 αντίστοιχα) και να αντεξεταστεί επ' αυτών. Οι καταθέσεις της κατατέθηκαν ως Τεκμήρια προς αναγνώριση και ουδέποτε προσήλθε για να τις αναγνωρίσει. Έτσι έχουν μηδαμινή αποδεικτική αξία και τα περιεχόμενά τους δεν θα ληφθούν καθόλου υπόψη στην εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος στην υπόθεση (βλ. Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου ν. Πλοίου Arabella

(2003)1B ΑΑΔ 900, Δήμος Λευκωσίας v. ELK Trading Ltd

(2003)2 ΑΑΔ 120, Οδυσσέως ν. Χατζηλούκα

(2000)1A ΑΑΔ 185, Demeco Co Limited v. Beckhoff Gasellchaft Mbh

(1998)1 CLR 82). Στην περίπτωση που οι καταθέσεις της παραπονούμενης κατατίθεντο ως Τεκμήρια (όχι προς αναγνώριση) και με δεδομένη την απουσία της παραπονούμενης από το Δικαστήριο, το Δικαστήριο θα δύνατο να εφαρμόσει τις προϋποθέσεις του άρθρου 27 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, ώστε να αποφασίσει αν θα μπορούσε να προσδώσει βαρύτητα, και ποια, στα περιεχόμενά τους. Εν τούτοις, όπως προανέφερα, τούτο δεν έγινε. Ως θα διαφανεί κατωτέρω, η μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου ήταν αποκλειστικά περιστατική, πλην μιας εξαίρεσης. Εξηγώ. Εντός της μπυραρίας η Αστυνομία βρήκε και περισυνέλεξε το πρωί της επίδικης μέρας γενετικό υλικό (αίμα) το οποίο κατόπιν εξετάσεων από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου (στο εξής «το Ινστιτούτο Γενετικής») ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Το προεξάρχον ερώτημα, επομένως, στην παρούσα υπόθεση είναι αν τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας στην υπόθεση σε συνδυασμό με την άμεση αυτή μαρτυρία γενετικού υλικού από το εσωτερικό της μπυραρίας, είναι επαρκή ώστε να οδηγήσουν με την ασφάλεια που χρειάζεται σε ποινική υπόθεση στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή έδωσαν ο Αστ. XXXXX, Κ. Θεοδώρου του ΤΑΕ Λευκωσίας, ανακριτής της υπόθεσης (ΜΚ1), ο XXXXX Φερέλλης (ΜΚ2), ο Δρ. XXXXX Καριόλου, Διευθυντής Καρδιαγγειακής Γενετικής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου (ΜΚ3), ο Υπαστυνόμος XXXXX Γέρου (ΜΚ4), ο οποίος προσήλθε δύο φορές στο Δικαστήριο κατόπιν κλήτευσης και επανακλήτευσης του και ο XXXXX Κωστάππη (ΜΚ5). Ο κατηγορούμενος τήρησε σιωπή ως είχε δικαίωμα. Έγιναν στην υπόθεση αρκετά παραδεκτά Τεκμήρια μεταξύ των δικηγόρων που θα αναφερθώ στη συνέχεια στον βαθμό και έκταση που χρειάζεται για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας και έκδοσης της απόφασης. Ο ΜΚ1 είπε ότι κατόπιν λήψης πληροφορίας στο ΤΑΕ Λευκωσίας, ημερ. 6/8/16 και ώρας περί τις 09:30, έφτασε στην πολυκατοικία στον οδό XXXXX 17-19 στο Καϊμακλί και διαπίστωσε ότι είχε καεί πλήρως το αυτοκίνητο της παραπονούμενης, ενώ η φωτιά επεκτάθηκε και στο αυτοκίνητο και στη μοτοσυκλέτα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 2 και 3. Κατέγραψε το παράπονο της παραπονούμενης μεταξύ των ωρών 09:35 ‑ 10:15, η οποία του ανέφερε προφορικά, μεταξύ άλλων, ότι για τον εμπρησμό του αυτοκινήτου της υποψιαζόταν τον κατηγορούμενο με τον οποίο εδώ και περίπου 7 χρόνια είχε κατά διαστήματα δεσμό. Ενώ λάμβανε το παράπονο της παραπονούμενης της τηλεφώνησε μια φίλη της και της ανέφερε ότι υπήρχαν ζημιές και στην μπυραρία. Ο ΜΚ1 μετέβηκε στον χώρο της μπυραρίας και διαπίστωσε ότι ο δράστης εισήλθε εντός αυτής χωρίς να παραβιάσει την κλειδαριά και προκάλεσε πολλές ζημιές εντός αυτής, δηλαδή έσπασε ποτά, καρέκλες, τραπέζια, βιτρίνες, τηλεόραση, jukebox και άλλα. Έθεσε υπό τη φύλαξή του τέφρα που λήφθηκε από δύο συγκεκριμένα σημεία του καμένου οχήματος της παραπονούμενης (το σημείο

(2)από το πάτωμα του οχήματος μπροστά από τη θέση του οδηγού και το σημείο

(1)ήταν εκτός του οχήματος και δίπλα από την πόρτα του οδηγού - βλ. Τεκμήριο 19) καθώς και 7 δείγματα γενετικού υλικού- αίματος που λήφθηκαν από συγκεκριμένα σημεία εντός της μπυραρίας (βλ. Τεκμήριο 20), με σκοπό να τα μεταφέρει στο Κρατικό Χημείο και στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας αντίστοιχα για τις απαραίτητες εξετάσεις. Ο κατηγορούμενος συγκατατέθηκε στη λήψη αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού (μέσω παρειακών επιχρισμάτων) από την αστυνομία. Έλαβε γραπτώς τα παράπονα των XXXXX Χριστοδούλου, XXXXX Πίττα και XXXXX Μακρίδη για τις ζημιές που προκάλεσε η φωτιά στα διαμερίσματα 103 και 109 καθώς και στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας αντίστοιχα. Κατέγραψε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ1 κατέθεσε επίσης δύο δέσμες φωτογραφιών που λήφθηκαν από τη σκηνή του εμπρησμού των επίδικων αυτοκινήτων, Τεκμήριο 19, καθώς και από το εσωτερικό της μπυραρίας, Τεκμήριο

1. Κατά την αντεξέτασή του, εξήγησε ότι η παραπονούμενη του ανέφερε ότι η φίλη της, XXXXX, της είπε πως ο κατηγορούμενος πήρε την XXXXX τηλέφωνο και της παραδέχθηκε ότι αυτός ευθύνεται για τα αδικήματα στα οχήματα και στη μπυραρία. Εξήγησε ότι το ποιος κατείχε αντικλείδι του αυτοκινήτου και της μπυραρίας ήταν σημαντικό για τη διερεύνηση, διότι η πόρτα της μπυραρίας βρέθηκε μη παραβιασμένη, ενώ η πόρτα του οχήματος, κατά τη διάρκεια που αυτό φλεγόταν, βρέθηκε ανοικτή, ενώ η παραπονούμενη στην κατάθεσή της ανέφερε ότι την είχε κλειδώσει περί τις 5 το πρωί που στάθμευσε στην πυλωτή της πολυκατοικίας της. Εν τούτοις, παραδέχθηκε ότι δεν έστρεψε την προσοχή του στο ποίος άλλος πέρα από τον κατηγορούμενο είχε αντικλείδι σε αυτά. Φαίνεται να αρκέστηκε στο ότι η παραπονούμενη στη δική της κατάθεση, Τεκμήριο προς αναγνώριση 14, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε αντικλείδι τόσο του αυτοκινήτου, όσο και της μπυραρίας και είναι το μόνο πρόσωπο που η παραπονούμενη μπορούσε να υποψιαστεί αφού δεν έχει με κανέναν άλλο διαφορές. Πάντως, ο κατηγορούμενος στη δική του κατάθεση ούτε επιβεβαίωσε, ούτε αρνήθηκε το γεγονός αυτό. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι αντικλείδι της μπυραρίας είχαν η καθαρίστρια της μπυραρίας και κάποιος Σάββας που έκανε εργασίες σε αυτή, αλλά και η XXXXX που εργαζόταν εκεί ως barwoman. Εξήγησε ότι δεν εντοπίστηκε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που να υποβοηθά τη διερεύνηση. Η μοτοσυκλέτα τύπου Gas ‑ Gas που ο A. Αλεξάνδρου, στη βάση του παραδεκτού Τεκμηρίου 32 αναφέρει πως είδε να φεύγει από τη σκηνή, δεν εντοπίστηκε είπε και ούτε έγιναν προσπάθειες για να εντοπιστεί. Του υπεβλήθη ότι το αίμα που βρέθηκε στις χαρτοπετσέτες που ήταν σκορπισμένες εντός της μπυραρίας ήταν πράγματι το αίμα του κατηγορούμενου, αφού στις 5/8/2016 αυτός σέρβιρε φαγητά και εδέσματα στους πελάτες της μπυραρίας και κόπηκε με μαχαίρι κατά την ετοιμασία τους. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, ούτε διερεύνησε αν στη διασκέδαση στις 5/8/16 είχαν σπάσει αντικείμενα, πιάτα ή ποτήρια αφού θεώρησε δεδομένο ότι με βάση τη σκηνή που βρήκε μπροστά του (και φαίνεται στο Τεκμήριο 20) σκοπός του δράστη ήταν να κάνει ζημιές. Φαίνεται να μη διερεύνησε οποιοδήποτε άλλο ενδεχόμενο. Του υπεβλήθη ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος είπε ψέματα στην κατάθεσή του ότι την επομένη των εμπρησμών πήγε για διακοπές στην Αγία Νάπα και έμενε εντός του αυτοκινήτου του ήταν διότι δεν ήθελε να μάθει η παραπονούμενη, που ήταν φιλενάδα του για τα προηγούμενα 7 χρόνια, ότι αυτός είχε επαφές με άλλη γυναίκα. Ο ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί σχετικά. Θεωρώ τον ΜΚ1 απόλυτα αξιόπιστο μάρτυρα. Μαρτύρησε καθηκόντως για τις ενέργειες του στην υπόθεση και, κρίνω, αληθώς, χωρίς διάθεση υπεκφυγής. Δεν δίστασε να εξηγήσει τις ανακριτικές του ενέργειες και τους λόγους για αυτές, ούτε δίστασε να παραδεχθεί σε ποιες ανακριτικές ενέργειες δεν προέβηκε. Τον κρίνω ως αξιόπιστο μάρτυρα. Εν τούτοις, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στην τοποθέτησή του ότι, η παραπονούμενη του ανέφερε προφορικά ότι η φίλη της, XXXXX, της είπε πως ο κατηγορούμενος πήρε τηλέφωνο την XXXXX και της παραδέχθηκε ότι αυτός ευθύνεται για τα αδικήματα στα οχήματα και στη μπυραρία. Αυτή η μαρτυρία είναι εξ ακοής μαρτυρία τρίτου βαθμού. Αξιολόγησα αυτήν στη βάση των προϋποθέσεων του άρθρου 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 και αποδίδω σε αυτή μηδενική βαρύτητα, αφού ούτε η παραπονούμενη, ούτε η XXXXX ήρθαν στο Δικαστήριο να μαρτυρήσουν και να αντεξεταστούν επί των τοποθετήσεων τους (αν και λόγω του ότι δεν τους επιδόθηκε ποτέ η κλήση μάρτυρος που εκδόθηκε εναντίον τους). Σημειώνεται περαιτέρω ότι η κατάθεση της XXXXX στην Αστυνομία, ημερομηνίας 22/8/16, ουδέποτε κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, παρόλο που ο ΜΚ1 αναφέρθηκε σε ημερολόγιο ενεργείας του ΤΑΕ ημερομηνίας 10/8/16, στο οποίο αυτή του η τοποθέτηση καταγράφηκε, ούτε το ημερολόγιο αυτό κατατέθηκε, ώστε να μπορώ να το λάβω υπόψη μου. Επομένως, βάσει των πιο πάνω το σκέλος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ1 δεν λαμβάνεται υπόψη ως μαρτυρία στην υπόθεση. Ο ΜΚ2 ανέφερε στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 21 ότι κατά τις 07:40 το πρωί είδε σε παρακείμενο δρόμο της λεωφόρου XXXXX, στην οποία βρίσκεται η μπυραρία ένα αυτοκίνητο μαύρο, μάρκας Toyota Celica που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, τον οποίο γνώριζε από πριν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι, το σημείο στο οποίο τον είδε ήταν 8 ‑ 10 δρόμους μακριά από την μπυραρία και δεν γνωρίζει προς τα πού κατευθύνθηκε αφότου τον είδε. Έτσι, αν και αξιόπιστος, αφού η αξιοπιστία του ουδόλως αμφισβητήθηκε, η μαρτυρία του δεν βοηθά σε τίποτε την Κατηγορούσα Αρχή. Το ότι ο ΜΚ2 είδε τον κατηγορούμενο είδε στις 07:40 το πρωί της επίδικης μέρας, θα μπορούσε να διαψεύσει τον κατηγορούμενο ως προς τον χρόνο που αυτός, λέει στην κατάθεσή του ότι, πήγε στο σπίτι του και κοιμήθηκε, μόνο εάν ο τελευταίος έδιδε συγκεκριμένη ώρα που αυτό συνέβηκε. Εν τούτοις δεν ανέφερε κάτι τέτοιο. Η εμπειρογνωμοσύνη του ΜΚ3 δεν αμφισβητήθηκε. Εξήγησε πως δόθηκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής 7 δείγματα από σημεία της μπυραρίας και δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου προς σύγκριση γενετικού υλικού. Ένα από τα 7 δείγματα που λήφθηκε, και το οποίο βρέθηκε στο πάτωμα στο χώρο της εισόδου της μπυραρίας (βλέπε Τεκμήριο 20, φωτογραφίες 6 και 7) δεν παρήξε αποτέλεσμα στο επίπεδο του γενετικού υλικού. Τα υπόλοιπα 6 δείγματα που παρέλαβε, τα οποία συμπεριελάμβαναν χαρτομάντιλα από τέσσερις διαφορετικές τοποθεσίες εντός της μπυραρίας ( στα σημεία 2, 4, 5 και 6 στο Τεκμήριο 20- φωτογραφίες 9, 10, 11, 14, 15, 16, 17, 19, 20, 2 1, 26, 27) και επιχρίσματα από δύο άλλα σημεία (σημείο 3 - αίμα στο πάτωμα ως η φωτογραφία 19 και σημείο 7- αίμα πάνω σε αντικείμενο πεταμένο στο χώρο ως η φωτογραφία 18) απομονώθηκε γενετικό υλικό, το οποίο συγκρινόμενο με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου διαπιστώθηκε πως ταυτίζεται. Εξήγησε πως η πιθανότητα εντοπισμού γενετικού υλικού στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό σε άτομο άλλο από τον κατηγορούμενο είναι 1 στα 28 εξάκις εκατομμύρια, ενώ σημείωσε πως ο πληθυσμός της γης είναι αυτήν τη στιγμή περίπου 7 ‑ 8 δισεκατομμύρια. Του υπεβλήθη ότι το δείγμα στο σημείο 1 από το οποίο δεν έγινε κατορθωτό να απομονωθεί γενετικό υλικό προς εξέταση ανήκε σε άλλο πρόσωπο και όχι στον κατηγορούμενο. Απάντησε πως δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί αφού η εξέταση δεν μπόρεσε να διεξαχθεί. Εξήγησε επίσης πως σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο της σελίδας 6 της έκθεσής του, Τεκμήριο 23, οι εξετάσεις γενετικού υλικού από μόνες τους δεν είναι σε θέση να καθορίσουν τον χρόνο εναπόθεσης γενετικού υλικού πάνω σε ένα αντικείμενο, ούτε και τον τρόπο εναπόθεσής του. Ο χρόνος και ο τρόπος εναπόθεσης είναι συμπέρασμα είπε, το οποίο θα εξάξει αρχικά ο ανακριτής της υπόθεσης και κατά τελευταίο λόγο το Δικαστήριο. Θα ήταν σε θέση να εκφέρει γνώμη επί τούτου, είπε, εάν γνώριζε από ποια σημεία στον χώρο λήφθηκαν δείγματα, πότε ήταν η τελευταία φορά που ο κατηγορούμενος ήταν εκεί, αν ήταν τραυματισμένος και πότε καθαρίστηκε ο χώρος για τελευταία φορά και τι είδαν αυτοί που τον καθάρισαν. Στην απουσία αυτών των στοιχείων, δεν μπορεί να εκφέρει άποψη για την πιθανότητα το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου να εναποτέθηκε στη σκηνή σε χρόνο πριν από τον επίδικο και με τρόπο αθώο. Ο ΜΚ3 είναι απόλυτα αξιόπιστος εμπειρογνώμονας μάρτυρας. Η εμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκε, ούτε και οι τοποθετήσεις του. Έδωσε στο Δικαστήριο τα απαραίτητα εφόδια για να αξιολογήσει τη τεχνική μαρτυρία του και προβαίνω σε ευρήματα ως η μαρτυρία του. Εν τούτοις, και παρά την ταύτιση του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου σε διάφορα σημεία της μπυραρίας ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί ως προς τον χρόνο ή τρόπο εναπόθεσής τους εκεί, κάτι για το οποίο η Υπεράσπιση έδωσε σαφή εξήγηση μέσα από τις υποβολές στον Μάρτυρα Κατηγορίας 1, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος κόπηκε με μαχαίρι ενώ ετοίμαζε εδέσματα για τους πελάτες της μπυραρίας τη νύχτα πριν τον επίδικο χρόνο. Μαρτυρία δεν υπάρχει για να καταρρίψει αυτόν τον ισχυρισμό. Το γεγονός ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε κάτι τέτοιο στην ανακριτική του κατάθεση δεν μπορεί να ενεργήσει εναντίον του, διότι ουδέποτε ρωτήθηκε σχετικά. Εικάζω, διότι μέχρι τις 18/8/2016 που ο ΜΚ1 έλαβε την κατάθεσή του δεν είχαν ακόμα εκδοθεί τα αποτελέσματα των δικανικών εξετάσεων από το Ινστιτούτο Γενετικής. Ο ΜΚ4, αξιωματικός υπηρεσίας κατά τον επίδικο χρόνο σε πυροσβεστικούς σταθμούς ετοίμασε τις εκθέσεις Τεκμήρια 24 και 25 από τις οποίες προκύπτουν τα εξής. Σε σχέση με την πυρκαγιά στην πυλωτή της επίδικης πολυκατοικίας, η Πυροσβεστική Υπηρεσία έφτασε στο μέρος 08:28 και κατέσβησε την πυρκαγιά. Από την πυρκαγιά, τη θερμότητα και τον καπνό το όχημα της παραπονούμενης καταστράφηκε ολοσχερώς και «παρέμεινε ο μεταλλικός σκελετός». Το όχημα που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας 2 έπαθε σοβαρές ζημιές και έσπασαν οι υαλοπίνακες του, ενώ η μοτοσυκλέτα που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας 3 έπαθε ζημιές στο πλαστικό μπροστινό μέρος της καθώς και στο πλαστικό κάθισμα αυτής. Η πολυκατοικία είχε ζημιές στη βαφή της οροφής στο χώρο στάθμευσης. όπου βρίσκονταν σταθμευμένα τα επίδικα οχήματα και στην πρόσοψη της πολυκατοικίας ανατολικά και δυτικά. Έπαθε ζημιά ένας κομπρεσόρος κλιματιστικού στη δυτική πλευρά, καθώς και μια μονόφυλλη ξύλινη υπαλλακτική θύρα στο ισόγειο. Η παραπονούμενη του ανέφερε προφορικά ότι στάθμευσε και κλείδωσε το όχημά της γύρω στις 05:00 την επίδικη μέρα στον χώρο που βρέθηκε να καίγεται. Κατά την άφιξη της Πυροσβεστικής στο μέρος, η πυρκαγιά στο όχημα της παραπονούμενης ήταν σε πλήρη εξέλιξη και επεκτεινόταν και στο Mazda. Σύμφωνα με το παραδεκτό Τεκμήριο 32, o A. Αλεξάνδρου είδε την πόρτα του οδηγού του οχήματος της παραπονούμενης ανοικτή και καπνό να βγαίνει από αυτό. Ο ΜΚ4 κατέληξε σε ευρήματα ότι: 1) το όχημα της παραπονούμενης περιλούστηκε με εύφλεκτο υγρό, 2) από το χώρο μέσα και γύρω από το όχημα αναδυόταν έντονη οσμή πετρελαιοειδών, 3) η πορεία και κατεύθυνση της πυρκαγιάς ήταν έντονη και γρήγορη, 4) οι ζημιές στο MAZDA ήταν καθαρά προέκταση της πυρκαγιάς στο όχημα της παραπονούμενης και οι ζημιές στη μοτοσυκλέτα προκλήθηκαν από τη θερμότητα της πυρκαγιάς. Κατέληξε σε συμπέρασμα ότι η πυρκαγιά τέθηκε κακόβουλα. Σε σχέση με την απόπειρα εμπρησμού στην μπυραρία ανέφερε στην έκθεσή του ότι, η εστία της πυρκαγιάς ανευρέθηκε σε ταμειακή μηχανή που βρισκόταν στον πάγκο της μπυραρίας που βρισκόταν στη νότια πλευρά. Η φωτιά αυτοσβέστηκε χωρίς να προκαλέσει ζημιές. Υπήρχαν και άλλες ζημιές στην μπυραρία που δεν οφείλονταν στην πυρκαγιά. Στον χώρο της ταμειακής μηχανής βρέθηκαν μισοκαμένες χαρτοπετσέτες, ενώ στο χώρο της μπυραρίας βρέθηκαν σπασμένες καρέκλες, μπουκάλια και ο χώρος ήταν περιλουσμένος με διάφορα χυμένα οινοπνευματώδη, ενώ οι θύρες εισόδου της μπυραρίας δεν ήταν παραβιασμένες. Κατέληξε σε συμπέρασμα ότι η πυρκαγιά τέθηκε κακόβουλα. Στην αντεξέτασή του εξήγησε πως στην μπυραρία δεν εντοπίστηκε εύφλεκτη ύλη αλλά μόνο μισοκαμένες χαρτοπετσέτες. Δεν ξέρει αν το κάψιμο των χαρτοπετσετών προηγήθηκε της πυρκαγιάς στην ταμειακή μηχανή, πάντως σίγουρα δεν ήταν η ταμειακή που πυροδότησε τις χαρτοπετσέτες, είπε, διότι η τελευταία αυτοσβέστηκε. Η ταμειακή μηχανή δεν είχε παροχή ηλεκτρισμού, ώστε η πυρκαγιά να προκληθεί τυχαία με βραχυκύκλωμα. Δεν μπορεί να πει το ακριβές χρονικό σημείο που κάηκαν οι χαρτοπετσέτες, αλλά ήταν όντως πρόσφατα πριν την επίσκεψή του στον χώρο (μέχρι και 15 ώρες πριν) γιατί έβγαινε ακόμα καπνός όταν έφτασε εκεί. Κατά την αντεξέτασή του, κατόπιν επανάκλησής, εξήγησε πως παρόλο που από την τέφρα που περισυνελέγη από τα σημεία 1 και 2 έξω και μέσα από το όχημα της παραπονούμενης (ως φαίνεται στις φωτογραφίες 3, 4, 19, 23 και 24 στο Τεκμήριο 19) δεν ανευρέθηκε εύφλεκτη ύλη σύμφωνα με το παραδεκτό Τεκμήριο 29, έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, εντούτοις συνεχίζει να πιστεύει ότι η πυρκαγιά τέθηκε κακόβουλα διότι όταν έφτασε στον χώρο ήταν τόσο έντονη η μυρωδιά εύφλεκτης ύλης και τόσο μεγάλη η ένταση και ταχύτητα της πυρκαγιάς. Απέκλεισε, ξανά, η πυρκαγιά να οφείλεται σε τυχαίο γεγονός ή βραχυκύκλωμα, διότι είπε ήταν τόσο έντονη και γρήγορη που το όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς στα 5 λεπτά που πήρε στην πυροσβεστική να καταφθάσει στο μέρος. Θεωρώ και τον ΜΚ4 αξιόπιστο μάρτυρα. Δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση, παρόλο που τα συμπεράσματά του αμφισβητήθηκαν κατά κόρον. Επέμεινε στην άποψή του εξηγώντας με λεπτομέρεια τους λόγους που κατέληξε στα συμπεράσματά του. Θεωρώ ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα και προβαίνω σε ευρήματα ως η μαρτυρία του. Ο ΜΚ5 ανέφερε στην κατάθεσή του ότι είναι ο ιδιοκτήτης του jukebox που βρισκόταν εντός της μπυραρίας. Η παραπονούμενη του ανέφερε ότι υπήρχε ζημιά στην πρόσοψη του μηχανήματος. Αποκατέστησε τις ζημιές μέχρι και τις 12/8/16, οι οποίες ανήλθαν στα €1.
2. Κατά την αντεξέτασή του εξήγησε ότι, περί τον Απρίλιο του 2016 επισκέφθηκε την μπυραρία για επιδιόρθωση του jukebox γιατί αυτό είχε παραβιαστεί και είχαν κλαπεί από μέσα λεφτά. Βρίσκω και τον ΜΚ5 αξιόπιστο μάρτυρα και προβαίνω σε εύρημα ότι η ζημιά στο jukebox ήταν €1.
3. Άλλωστε τούτο δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Γ. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Η αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας μέσω γενετικού υλικού είναι μεγάλη, νοουμένου ότι από αυτήν δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα παρά η ενοχή του Κατηγορούμενου (βλ. Σάββας Πλαστήρα Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στη Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ 485, το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε στην ενοχή του εφεσείοντα γιατί στο χερούλι της πόρτας του αυτοκινήτου απομονώθηκε γενετικό υλικό το οποίο επιστημονικά αποδόθηκε σ' αυτόν. Επίσης, στην εσωτερική πλευρά της δεξιάς πόρτας ανιχνεύτηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού για το οποίο, σύμφωνα με την επιστημονική μαρτυρία ο εφεσείων δεν μπορούσε να αποκλειστεί ως δότης. To Εφετείο ανέτρεψε την καταδίκη και τόνισε πως η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι αφενός μεν άμεση, αφετέρου δε να μην επιτρέπει άλλη λογική ερμηνεία. Το ερώτημα που πρέπει το Δικαστήριο να θέτει πάντοτε στον εαυτό του είναι κατά πόσο η ανεύρεση γενετικού υλικού έχει την αμεσότητα και τη σύνδεση με τα επίδικα αδικήματα ώστε να δικαιολογείται η κατάληξη του Δικαστηρίου σε συμπεράσματα ενοχής του κατηγορουμένου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος δεν οφείλει να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση ως προς το λόγο ύπαρξης του γενετικού του υλικού στη σκηνή διάπραξης των αδικημάτων. Το βάρος απόδειξης παραμένει καθ΄ολη τη διάρκεια της δίκης επί των ώμων της κατηγορούσας αρχής, η οποία θα πρέπει να αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι' αν είναι (Charitonos v. Republic

(1971)2 C.L.R. 40 και Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746, ο εφεσείων καταδικάστηκε από το κακουργιοδικείο μετά από ακροαματική διαδικασία ενώπιον Κακουργοδικείου για τα αδικήματα της απόπειρας καταστροφής περιουσίας, της κατοχής εκρηκτικών υλών και της μεταφοράς εκρηκτικών υλών. Υπήρχε μόνο περιστατική μαρτυρία στην υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, δηλαδή οι εξετάσεις γενετικού υλικού κατέδειξαν ότι στην εσωτερική επιφάνεια του δακτυλίου έλξης της περόνης ασφαλείας της χειροβομβίδας που προκάλεσε την έκρηξη και στην εξωτερική επιφάνεια του μοχλού όπλισής της υπήρχε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Η καταδίκη επικυρώθηκε αφού η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα γενετιστή Δρ. Μ. Καριόλου, ήταν καταπελτική υπέρ του ότι το γενετικό υλικό άνηκε στον Εφεσείοντα και κρίθηκε αξιόπιστη. Το Κακουργιοδικείο βρήκε την πιο πάνω μαρτυρία ασύμβατη με οποιαδήποτε άλλη εκδοχή παρά την ενοχή του κατηγορούμενου. Η καταδίκη επικυρώθηκε από το Εφετείο. Σχετική είναι και η Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571, όπου Κακουργιοδικείο βρήκε ένοχο τον εφεσείοντα σε κατηγορία για ένοπλη ληστεία και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Κατά τον επίδικο χρόνο, κουκουλοφόρος εισέβαλε σε τράπεζα και με την απειλή πιστολιού εξανάγκασε τους υπαλλήλους να του αδειάσουν σε πλαστική σακούλα τις £11.300 περίπου που περιείχαν τα ταμεία. Απομακρύνθηκε οδηγώντας μοτοσυκλέτα, χωρίς ποτέ να ανευρεθούν τα κλοπιμαία. Δεν υπήρχε μαρτυρία κατ' ευθείαν αναγνωριστική του εφεσείοντα. Σε απόσταση 700 μέτρων από το υποκατάστημα της τράπεζας βρέθηκε μαύρη κουκούλα και σε 6 σημεία της στο μπροστινό της μέρος, εντοπίστηκε γενετικό υλικό μόνο ενός ανθρώπου. Σε απόσταση 2-3 χλμ. περίπου από το υποκατάστημα της τράπεζας βρέθηκε μοτοσυκλέτα, στους "καραόλους" του τιμονιού της οποίας εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό, κύριος δότης του οποίου ήταν ο εφεσείοντας. Τούτη ήταν η μαρτυρία εμπειρογνώμονα μάρτυρα, ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος. Στη βάση αυτής της μαρτυρίας γενετικού υλικού και σε συνδυασμό με όσα έγιναν δεκτά από το Κακουργιοδικείο ως γενικά χαρακτηριστικά του δράστη και τη συμπεριφορά του εφεσείοντα από την επομένη της ληστείας, το Κακουργιοδικείο κατέληξε πως αποδείχτηκε η κατηγορία. Η κρίση αυτή επικυρώθηκε από το Εφετείο και η καταδίκη και η ποινή επικυρώθηκαν. Στην Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας, Π.Ε. 51/2012, ημερ. 22/10/2013 ο κατηγοροούμενος κατηγορείτο για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάρους 980,10γρ. Η ξηρή φυτική ύλη, εντοπίστηκε από την Αστυνομία εντός δύο μεγάλων κυλινδρικών πλαστικών δοχείων, του είδους που χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση τροφίμων, τα οποία ήταν τοποθετημένα μέσα σε ανοικτό χαρτοκιβώτιο, πάνω σε δύο μαύρα νάιλον σακούλια, σε αποθήκη στην αυλή της οικίας των γονέων του εφεσείοντα. Διαπιστώθηκε από τις επιστημονικές εξετάσεις γενετικού υλικού, μεταξύ άλλων, πως το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από την κάτω πλευρά του νάιλον διαφανούς σακουλιού που υπήρχε στο κυλινδρικό δοχείο με το σπασμένο πώμα, καθώς και στα μαύρα σακούλια, ανήκε σε πρόσωπα άγνωστα στα γεγονότα της υπόθεσης, ενώ το επίχρισμα της δειγματοληψίας που έγινε από το νάιλον διαφανές σακούλι που παρεμβάλλετο μεταξύ του άλλου δοχείου και του πώματος του, από την πάνω πλευρά όπως ήταν τοποθετημένο, σε σημείο που καλυπτόταν από το πώμα, ταυτιζόταν με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του εφεσείοντα, Τούτη η περιστατική μαρτυρία από μόνη δεν θα μπορούσε, ανέφερε το Εφετείο, να οδηγήσει σε ασφαλή καταδίκη του Εφεσίοντα. Ακόμα και στην απουσία οποιασδήποτε εξήγησης εκ μέρους του δεν μπορούσε με ασφάλεια να εξαχθεί συμπέρασμα επαρκούς σύνδεσης μεταξύ του και του εγκλήματος. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θεωρώ ότι, παρόλο που όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας βρέθηκαν αξιόπιστοι και κατέληξα σε ευρήματα σύμφωνα με τη μαρτυρία τους, καμία από τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου δεν αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σε σχέση με τις κατηγορίες 1-6 και την πυρκαγιά στο όχημα της παραπονούμενης η οποία επεκτάθηκε σε άλλα οχήματα, αλλά και στην πολυκατοικία στην οδό XXXXX 17 ‑ 19 στο Καϊμακλί, ο κατηγορούμενος δεν τοποθετείται στη σκηνή με οποιαδήποτε ενώπιον μου μαρτυρία. Το ότι ο ΜΚ2 τον είδε στις 07:30 του επίδικου πρωινού στους γύρω δρόμους, δεν βοηθά στην εξαγωγή σχετικού συμπεράσματος, πόσω μάλλον συμπεράσματος για την υπαιτιότητα του για τους εμπρησμούς. Δεν βρέθηκε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ή άλλη μαρτυρία που να τοποθετεί τον κατηγορούμενο στο χώρο και ούτε η μαρτυρία του A. Αλεξάνδρου (παραδεκτό Τεκμήριο 32) ότι είδε να αποχωρεί από τη σκηνή της πυρκαγιάς μια μοτοσυκλέτα τύπου Gas ‑ Gas διερευνήθηκε επαρκώς από την Αστυνομία, ώστε να μπορεί να αποτελέσει βάση για εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος. Επίσης, η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος ήταν το μόνο άτομο που είχε αντικλείδι στο όχημα της παραπονούμενης, ενώ τούτο ήταν απόλυτα ουσιώδες αφού η πόρτα του φλεγόμενου αυτοκινήτου βρέθηκε ανοιχτή. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεσή του παράμεινε σιωπηλός ως προς το εάν κατείχε ο ίδιος αντικλείδι είτε στο αυτοκίνητο είτε στη μπυραρία και η Υπεράσπιση, μέσω των σχετικών υποβολών στους μάρτυρες κατηγορίας, δεν δέχθηκε κάτι τέτοιο, αντίθετα επικεντρώθηκε στο να καταδείξει ότι κι άλλα άτομα είχαν αντικλείδι. Ούτε οι κατηγορίες 6 ‑ 8, δηλαδή της διάρρηξης, της απόπειρας εμπρησμού και της κακόβουλης ζημιάς στην μπυραρία αποδεικνύονται. Παρόλο που η φωτιά στην ταμειακή μηχανή, είναι δεδομένο ότι τέθηκε κακόβουλα, παρόλο που το γενετικό υλικό που βρέθηκε στη σκηνή ταυτίζεται με αυτό του κατηγορούμενου και παρόλο που οι φωτογραφίες Τεκμήριο 20 καταδεικνύουν τις ζημιές που έγιναν εντός της μπυραρίας, διατηρώ τις αμφιβολίες μου αν ο κατηγορούμενος ήταν ο δράστης, αφού η Υπεράσπιση έδωσε μία πιθανή εξήγηση για την παρουσία του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στον χώρο. Ότι δηλαδή σέρβιρε εδέσματα στους πελάτες το προηγούμενο βράδυ και κόπηκε με μαχαίρι. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος ήταν το μόνο πρόσωπο που είχε αντικλείδι στην μπυραρία, ενώ τούτο ήταν απόλυτα ουσιώδες, αφού η πόρτα της μπυραρίας δεν βρέθηκε παραβιασμένη. Ακόμα και για το ψεύδος του κατηγορούμενου ότι μετά το συμβάν πήγε στην Αγία Νάπα και διέμενε στο αυτοκίνητό του, δόθηκε μία αθώα εξήγηση από την Υπεράσπιση, μέσω των υποβολών στον ΜΚ1: ότι δεν ήθελε να μάθει η παραπονούμενη μέσω της Αστυνομίας ότι βρέθηκε εκεί με άλλη γυναίκα. Περαιτέρω, η κατηγορία 9 αναπόφευκτα απορρίπτεται, αφού η μόνη μαρτυρία περί των απειλών αυτών βρίσκεται στην κατάθεση της παραπονούμενης (Τεκμήριο προς αναγνώριση 14), η οποία όπως προανέφερα ουδέποτε κατέστη μαρτυρία στην υπόθεση. Δ. Κατάληξη Συνεπώς, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο