Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Φραντζίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15473/20, 11/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2020:18 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15473/20 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v.
- XXXXX Φραντζίδη
- XXXXX Αργύρη Κατηγορουμένων ------------------------- Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σιγάρ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2: κ. Σταύρου Κατηγορούμενος 2 παρών ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας την κατηγορία ότι την 4.8.2020, εσκεμμένα και παράνομα, έθεσαν φωτιά σε μηχανοκίνητο όχημα (1η κατηγορία) και ότι μεταξύ 20.7.2020 και 4.8.2020 συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν το συγκεκριμένο κακούργημα του εμπρησμού (2η κατηγορία). Ο 1ος κατηγορούμενος παραδέχτηκε ενοχή στην 1η κατηγορία ενώ αρνήθηκε αυτήν της συνωμοσίας. Ο 2ος κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή σε αμφότερες τις κατηγορίες. Το Κακουργιοδικείο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 10.2.
- Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραμείνουν υπό κράτηση, ως είχε διαταχθεί και κατά την παραπομπή τους στο Κακουργιοδικείο. Από την πλευρά του, ο 1ος κατηγορούμενος δεν έφερε ένσταση στο εν λόγω αίτημα στη βάση, αφενός, της παραδοχής του στην 1η κατηγορία και της συνεπαγόμενης ικανοποίησης του παράγοντα του κινδύνου φυγοδικίας, ως καθορίζεται από τη νομολογία, και, αφετέρου, της ικανοποίησης του παράγοντα της πιθανολόγησης διάπραξης άλλων αδικημάτων, ως απόρροια του ποινικού του μητρώου. Στη βάση αυτών, το Κακουργιοδικείου αποφάσισε, χθες, την κράτηση του κατηγορουμένου 1 στη βάση των ως άνω και άκουσε τις εισηγήσεις των δύο πλευρών αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος φέρει ένσταση στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Λόγω συνεχιζόμενης ακρόασης άλλης υπόθεσης χθες, δεν υπήρχε ευχέρεια να αποφασιστεί το ζήτημα χθες, συνεπώς αφέθηκε για έκδοση της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου σήμερα. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής βασίστηκε στον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορουμένου 2 στη δίκη καθώς επίσης στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων στο μεσοδιάστημα. Ως προς την πρώτη βάση, η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή αναφέρθηκε στη σοβαρότητα του αδικήματος που επιφέρει ποινή φυλάκισης 14 ετών και στην ποινή που δυνατό να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης. Ως προς την πιθανότητα καταδίκης, παρέπεμψε το Δικαστήριο στο μέρος του μαρτυρικού υλικού το οποίο εμπλέκει τον κατηγορούμενο
- Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρθηκε στη δεδηλωμένη πρόθεση του κατηγορούμενου 1 να ανακαλέσει τις συγκεκριμένες αναφορές στη θεληματική του κατάθεση αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2, για να εισηγηθεί ότι στο στάδιο αυτό δεν εξετάζεται η θεληματικότητα της αναφοράς. Περαιτέρω δε, αναφέρθηκε σε περιπτώσεις όπου η ομολογία συγκατηγορούμενου μπορεί να είναι αποδεκτή ως μαρτυρία εναντίον συγκατηγορούμενου. Ως προς τη δεύτερη βάση του αιτήματος, η συνήγορος παρέπεμψε το Δικαστήριο στο ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 2, το οποίο έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, με την εισήγηση ότι από αυτό προκύπτει η εν λόγω πιθανότητα. Από την πλευρά του, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον κατηγορούμενο 2 αναφορικά με τον κίνδυνο φυγοδικίας, εισηγήθηκε ότι όλες οι υποθέσεις ενώπιον Κακουργιοδικείου ικανοποιούν τους τρεις παράγοντες που θέτει η νομολογία. Όμως ο κανόνας εξακολουθεί να είναι όπως ο κατηγορούμενος να αφήνεται ελεύθερος με όρους και η κράτηση να αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα. Σε σχέση με το μαρτυρικό υλικό εξήγησε ότι η ουσιαστική αναφορά προκύπτει από την ομολογία του κατηγορούμενου 1, χωρίς την οποία δεν υπάρχει ρεαλιστική προοπτική καταδίκης του κατηγορούμενου
- Το Δικαστήριο εξετάζει στην όψη του το μαρτυρικό υλικό για να καταλήξει στη δίκαιη υπό τις περιστάσεις απόφαση θέτοντας όλα τα στοιχεία στην πλάστιγγα. Στην προκειμένη περίπτωση, ως ανέφερε, ο κατηγορούμενος 2 είναι Κύπριος πολίτης, έγγαμος, πατέρας τεσσάρων παιδιών. Η σύζυγος του εγκυμονεί και τον Δεκέμβριο του 2020 αναμένεται η γέννηση του πέμπτου του παιδιού. Διαμένει στη Λεμεσό σε συγκεκριμένη διεύθυνση και οι δεσμοί του με την χώρα είναι τέτοιοι που αν αφεθεί ελεύθερος δεν θα φυγοδικήσει. Στη μη ικανοποίηση της βάσης αυτής, ο ευπαίδευτος συνήγορος βάσισε την εισήγηση του και για τον δεύτερο παράγοντα κράτησης, αφού στην απουσία πιθανότητας καταδίκης του κατηγορούμενου 2 δεν τίθεται θέμα εξέτασης πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων. Είναι σαφώς νομολογημένο ότι για να διαταχθεί η κράτηση ενός κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη, θα πρέπει να συντρέχει ένας, έστω, από τους ακόλουθους παράγοντες: (α) πιθανότητα μη προσέλευσης στη δίκη (β) πιθανότητα διάπραξης του ιδίου ή άλλου αδικήματος στο μεσοδιάστημα (γ) πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109). Βασική αρχή παραμένει ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος εκτός αν καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο. Ο κανόνας είναι ότι ο κατηγορούμενος παραμένει ελεύθερος, με ανάλογους όρους εγγύησης, με την κράτηση να αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου
(2001)2 Α.Α.Δ. 373, Ανδρέας Καραγιώργης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 92). Δεν είναι αναγκαία η συνύπαρξη και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου αφού οι λόγοι είναι ανεξάρτητοι και αυτόνομοι (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Κλείτου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 213). Κάθε ένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση (βλ. Mingxia Hua ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 152, Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130). Έχουμε εξετάσει με προσοχή τις εισηγήσεις και των δύο συνηγόρων, ως έχουν καταγραφεί στο πρακτικό της χθεσινής συνεδρίας του Κακουργιοδικείου και έχουν συνοψισθεί ανωτέρω. Ο παράγοντας της πιθανότητας μη προσέλευσης στη δίκη συναρτάται από τη σοβαρότητα του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, την πιθανότητα καταδίκης του με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία και την ποινή που δυνατόν να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης. Στην υπόθεση Θεοδωρίδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, τονίστηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη. Ως επισημαίνεται στην υπόθεση Μαυρομιχάλη κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 31/2020, 32/2020 ημερ. 29.6.20, πρωταρχικό μέλημα του Ποινικού Δικαστηρίου είναι να διασφαλιστεί η παρουσία του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο στον καθορισμένο χρόνο και τόπο για την εκδίκαση της υπόθεσής του. Στην Suleyman κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 20/2020 και 122/2020, απόφαση ημερομηνίας 11.8.2020 το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι η σοβαρότητα του αδικήματος αποτελεί σημαίνοντα παράγοντα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση πάντα της προσέγγισης ότι η πρώτη επιλογή είναι η απόλυση με εγγύηση. Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα ισχυριζόμενα αδικήματα διαδραματίζουν επίσης ρόλο στην κρίση του στοιχείου της μη προσέλευσης κατά τη δίκη (βλέπε Καννά κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 144). Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την Κύπρο (βλέπε Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109), χωρίς, όμως, να αφήνονται να υπερφαλαγγίσουν το γενικό δημόσιο συμφέρον προς απονομή της ποινικής δικαιοσύνης (βλέπε Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Για την διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο αποφασίζει μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (βλέπε Μαλά ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135). Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα) εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι του κατηγορουμένου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Αυτό συνάγεται και από την προβλεπόμενη ποινή η οποία για το αδίκημα του εμπρησμού μηχανοκίνητου οχήματος ανέρχεται σε 14 χρόνια φυλάκιση. Όσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης, λαμβάνουμε υπόψη όχι μόνο την εμπλοκή που ο κατηγορούμενος 1 αποδίδει στον κατηγορούμενο 2 στην ομολογία του. Τέτοια εμπλοκή προκύπτει τόσο από καταθέσεις του XXXXX Αντωνίου (Κυανούν 7 και 37) και της XXXXX Αντωνίου (Κυανούν 36), όσο και από την κατάθεση του XXXXX Γεωργίου (Κυανούν 21). Κρίνουμε, επομένως, ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης, επαναλαμβάνοντας ότι σε αυτό το στάδιο το μαρτυρικό υλικό κρίνεται στην όψη του και μόνο και δεν τίθεται θέμα εξαγωγής τελικών συμπερασμάτων. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι, με βάση τη φύση και τα περιστατικά των αδικημάτων και την αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο νομοθέτης και η νομολογία τα αδικήματα αυτά, η ποινή, η οποία δυνατό να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης, ενδέχεται να είναι ποινή πολυετούς φυλάκισης. Δεν παραβλέπουμε τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου και συνεκτιμούμε τα ως άνω με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου αναφορικά με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Δεν αγνοούμε ότι ο κατηγορούμενος 2 έχει οικογενειακούς δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ωστόσο, ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει ενώπιον του Κακουργιοδικείου μία σοβαρή υπόθεση και, όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Βασιλείου (ανωτέρω), οι επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου, έστω και αν είναι δυσμενείς, δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Κρίνουμε, μέσα από αυτή τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων ότι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου 2 δεν είναι τέτοιες ώστε να εξουδετερώνουν την πιθανότητα μη προσέλευσης του στη δίκη, ως αυτή προκύπτει από τα ως άνω. Αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης του ιδίου ή άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος, ζήτημα που αποτέλεσε εισήγηση της κατηγορούσας αρχής και συνάντησε την αντίθετη εισήγηση της υπεράσπισης παρατηρούμε τα ακόλουθα: Η πρόβλεψη για ύπαρξη και αποτίμηση κινδύνων οι οποίοι σταθμίζονται κατά την εξέταση θέματος κράτησης δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του κατηγορούμενου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τέτοια στοιχεία είναι η συμπεριφορά του υποδίκου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή οι προηγούμενες καταδίκες του και μάλιστα όχι κατ' ανάγκη για παρόμοια αδικήματα, η πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων αλλά και τάσεις που επιδεικνύει και ανάγονται στο μέλλον και για τις οποίες μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες περιστάσεις (βλέπε Χ" Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 43). Όπως υποδείχθηκε και στην υπόθεση Αριστοδήμου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 567, δεν είναι απαραίτητη η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για να διαπιστωθεί ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί η ύπαρξη άλλων υποθέσεων που εκκρεμούν εναντίον του (βλέπε Μιχαηλίδης ν Αστυνομίας (αρ.2)
(2006)2 Α.Α.Δ. 255). Μάλιστα, για τους σκοπούς εξέτασης του δεύτερου παράγοντα δεν είναι αναγκαίο να καταδειχθεί ότι τα αδικήματα που ενδεχομένως να διαπραχθούν θα είναι της ίδιας φύσεως με το υπό εκδίκαση (βλέπε Νικόλας Κυριάκου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 432). Στην Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 131 τα οποία υιοθετήθηκαν στην Σκούρος ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 140: «Για κατάληξη σε συμπέρασμα για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν με βάση όλα τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει η πιθανότητα. Πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξ άλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Διερωτάται κανένας πώς μπορεί να αποδειχθεί μια πιθανολόγηση. Το δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντα ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικήματος, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται ότι η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον, για την οποία το δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα βασιζόμενο μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του ή σε διάφορες άλλες περιστάσεις.» Έχει τεθεί ενώπιον μας το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 2, από το οποίο, παρόλο που αφορά διαφορετικά αδικήματα, το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να συναχθεί είναι η ισχυρή εντύπωση για ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων σε περίπτωση που κατηγορούμενος 2 αφεθεί ελεύθερος. Συνακόλουθα των ως άνω και αφού λάβαμε υπόψη το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος 2 τελεί υπό κράτηση, δηλαδή από την 6.10.2020, όταν παραπέμφθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ως και τον χρόνο μέχρι την ακρόαση της υπόθεσης, η οποία ορίστηκε στις 10.2.2021, θεωρούμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της κράτησης του κατηγορούμενου 2 στη βάση αμφοτέρων των πυλώνων που έχουν εξεταστεί. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Ο κατηγορούμενος 2 να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης στις 10.2.2021. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο