ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. KIRDAR κ.α., Υπόθεση υπ' αρ.: 9115/2020, 14/5/2020

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ---------- Ημερομηνία: 14/05/

1. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Μ. Μιχαήλ-Αβραμίδου. Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Ε. Χειμώνας. Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Σ. Αργυρού. Κατηγορούμενοι 1 και 2, Παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ Νομική πτυχή
2. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την κράτηση κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, πηγάζει από τα Άρθρα 48, 92 και 157

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 [[i]] [[ii]]. [Στην προκείμενη περίπτωση, εφαρμογής τυγχάνει το Άρθρο 92 του Κεφ. 155]. Αυτή, ασκείται δικαστικά, βάσει αρχών που έχουν καθιερωθεί νομολογιακά. Αφετηρία, αποτελεί η αρχή [[iii]], ότι, κάθε πρόσωπο το οποίο κατηγορείται για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, δικαιούται να απολυθεί υπό όρους εγγύησης, εκτός εάν συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι περί του αντιθέτου [[iv]]. Σκοπός της κράτησης, είναι βεβαίως, η εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου στην δίκη του και όχι η τιμωρίας του. Συνεπώς, το ζήτημα των όρων εγγύησης, εξετάζεται, εφόσον αποφασιστεί ότι ο κατηγορούμενος θα αφεθεί ελεύθερος μέχρι την ημέρα της δίκης του [[v]]. Οι παράγοντες για την κρίση του Δικαστηρίου

1. Τρία είναι τα βασικά στοιχεία που, αντικειμενικά, λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος μέχρι την δίκη του, ή, αν, στο μεταξύ, θα τεθεί υπό κράτηση [[vi]]: i. Ο κίνδυνος μη προσέλευσής του στη δίκη [[vii]]. ii. Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων [[viii]] και, iii. Η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων [[ix]].
2. Σύμφωνα με την νομολογία, οι προαναφερόμενοι παράγοντες δεν είναι σωρευτικοί, αλλά ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο. Ένας ή περισσότεροι από αυτούς, μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα κατά την εξέταση του ζητήματος [[x]].
3. Συνεκτιμούμενοι αυτοί, πάντοτε, όταν το ζήτημα της κράτησης τίθεται επί της πιθανότητας μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στην δίκη του, με τους όποιους άλλους παράγοντες (τους «υποκειμενικούς»), πιθανόν, σε κάποια περίπτωση κατηγορουμένου, να υπάρχουν, που είναι σχετικοί με το πρόσωπο του, και οι οποίοι, ενδεχομένως, να εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας του [[xi]], ή που είναι σχετικοί με τις περιβάλλουσες περιστάσεις της υπόθεσης, που, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου [[xii]], όπως, για παράδειγμα, είναι το ζήτημα του χρόνου της κράτησης [[xiii]]. Το Αίτημα του Κατήγορου και η τοποθέτηση των Κατηγορουμένων 1 και 2
4. Ο Κατήγορος, έχει βασίσει το αίτημα του, όπως οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 παραμείνουν υπό αστυνομική κράτηση, επί της πιθανότητας μη προσέλευσης τους στην δίκη τους.
5. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, δεν έφεραν ένσταση στο αίτημα του Κατήγορου. Η πιθανότητα μη προσέλευσης κατά τη δίκη
6. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος μη προσέλευσης κατά την δίκη, συναρτάται προς τη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την ποινή που δυνατό να επιβληθεί (βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). (i) Η σοβαρότητα του αδικήματος
7. Στην προκείμενη περίπτωση, τα αδικήματα είναι ιδιαιτέρως σοβαρά, ώστε σε περίπτωση καταδίκης, θα επιφέρουν, αναπόφευκτα (και ανάλογα βέβαια με τις ιδιαίτερες συνθήκες έκαστου κατηγορουμένου), αυστηρές ποινές φυλάκισης. Για τέτοιας σοβαρότητας αδικήματα, κατά κανόνα, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης και για μεγάλο χρονικό διάστημα.
8. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές. Σημείο αναφοράς, αποτελεί πάντοτε, η προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη ποινή (βλ. Παπαγεωργίου ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, Λεβέντης ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Αυτή, αποτελεί την βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή κατηγορουμένου, σε περίπτωση καταδίκης του στο κατηγορητήριο του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου, Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, 18/09/2017). 10. Για τους σκοπούς εξέτασης ζητήματος κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, έχει νομολογηθεί, ότι, όσο πιο σοβαρή είναι μία κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του (βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Τσαπατσάρης ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 600). 11. Συγκεκριμένα: [Α]. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, αμφότεροι κατηγορούνται ότι διέπραξαν το ακόλουθο αδίκημα: Κατηγορία με αρ. 1: Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος. Σύμφωνα με το Άρθρο 371 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη οποιουδήποτε κακουργήματος, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης επτά χρόνων. [Β]. Ο Κατηγορούμενος 1, περαιτέρω, κατηγορείται ότι διέπραξε τα ακόλουθα αδικήματα: Κατηγορία με αρ. 2: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β'. Σύμφωνα με τα Άρθρα 6[

(1)και

(2)], 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', τιμωρείται με ποινή φυλάκισης οχτώ χρόνων [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορία με αρ. 3: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα Άρθρα 6[

(1)και

(3)], 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης δια βίου [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορία με αρ. 4: Είσοδος στη Δημοκρατία από παράνομο λιμένα. Σύμφωνα με το Άρθρο 12

(5)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, το αδίκημα της εισόδου στην Δημοκρατία από μη εγκεκριμένο λιμάνι, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δώδεκα μήνες [ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1.708 ή και με τις δύο αυτές ποινές]. Κατηγορία με αρ. 5: Απαγορευμένη μετανάστευση. Σύμφωνα με το Άρθρο 19

(2)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, το αδίκημα της απαγορευμένης μετανάστευσης, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και τριών χρόνων [ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €8.543 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. [Γ]. Ο Κατηγορούμενος 2, κατηγορείται περαιτέρω, ότι διέπραξε τα ακόλουθα αδικήματα: Κατηγορία με αρ. 6: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β'. Σύμφωνα με τα Άρθρα 6[

(1)και

(2)], 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και οχτώ χρόνων [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορία με αρ. 7: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα Άρθρα 6[

(1)και

(3)], 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορία με αρ. 8: Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β'. Σύμφωνα με τα Άρθρα 5

(2)(α), 6[

(1)και

(3)], 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' σε άλλα πρόσωπα, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορία με αρ. 9: Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Σύμφωνα με το Άρθρο 4[

(1),(α),(iii)] του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007, Νόμος 188(I)/2007, το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δεκατεσσάρων χρόνων [ή με χρηματική ποινή μέχρι και €500.000 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορία με αρ. 10: Χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β'. Σύμφωνα με τα Άρθρα 10(α), 30[

(1)και

(3)(α)(β)] του Νόμου 29/1977, το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί].

1. Συνεπώς, η σοβαρότητα των αδικημάτων, αναντίλεκτα, είναι δεδομένη.
2. Εντούτοις, όπως έχει νομολογηθεί, η σοβαρότητα του αδικήματος από μόνη της, δεν αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του (βλ. Δημητρίου ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 130). (ii) Η πιθανότητα καταδίκης και η αναμενόμενη ποινή 14. Δεδομένης της σοβαρότητας των προαναφερόμενων αδικημάτων, στρέφομαι στο κριτήριο της πιθανότητας καταδίκης των Κατηγορουμένων 1 και 2 σε αυτά. Στο στάδιο αυτό, σημειώνεται, το Δικαστήριο περιορίζεται αυστηρά στην εξέταση της δύναμης του αποδεικτικού υλικού που τίθεται ενώπιον του, με σκοπό να διαπιστώσει κατά πόσον πιθανολογείται καταδίκη (βλ. Καλλή ν Δημοκρατίας Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015), χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή και έλεγχο της αξιοπιστίας της, ζήτημα που κρίνεται σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Κουννάς κ. α. ν Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423 και Ευριπίδου κ. α. ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Όπως έχει λεχθεί στην Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, και υιοθετήθηκε στις Μαλά v Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 135 και Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013, αυτό, συνιστά μια απόλυτη θεμιτή διαδικασία, δεν έχει σχέση με την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και δεν την επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο. Το μαρτυρικό υλικό, για σκοπούς της διαδικασίας, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα (βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). Αρχή της νομολογίας μας, που, ως έχει λεχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Chrishantha ν Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 93, είναι σε απόλυτη αρμονία με αυτές του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 15. Υπό τύπο επισήμανσης του έργου του Δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης του αιτήματος κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νικήτα ν Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54, όπου δια της έντιμης, Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε), Ε. Παπαδοπούλου, αναφέρθηκε: «Με δεδομένο ότι οι εφεσείοντες είναι αθώοι και, συνακόλουθα, θα έπρεπε να αφεθούν ελεύθεροι με εγγύηση, εξετάστηκε κατά πόσο υπήρχε ο κίνδυνος αυτοί να μην εμφανιστούν κατά τη δίκη τους. Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις. Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος - (βλ. Ευριπίδου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423).». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)

1. Ως εκ τούτου, προχωρώ στην καταγραφή της προσαχθείσας μαρτυρίας, προς τον σκοπό διαπίστωσης εάν αυτή αρκεί για να πιθανολογήσει καταδίκη, ως επίσης και το [ενδεχόμενο] είδος και ύψος της ποινής σε μία τέτοια περίπτωση.
2. Από το μαρτυρικό υλικό, εξάγονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί για τα γεγονότα: i. Η ΥΚΑΝ της Αστυνομίας, περί το τέλος του μηνός Απριλίου του τρέχοντος έτους, πληροφορήθηκε ότι, ο Κατηγορούμενος 2, -Τούρκος υπήκοος, στον οποίο αναγνωρίστηκε το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα, που διαμένει μόνιμα στην Κύπρο, βλ. την κατάθεση του XXXXX Θεμιστοκλέους ημερομηνίας 07/05/2020, Έγγραφο 21-, μαζί με άλλα πρόσωπα, διακινούν μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών τις οποίες αποκρύπτουν στις οικίες τους. ii. Ο Κατηγορούμενος 2, διαμένει σε διαμέρισμα στην Οδό XXXXX 9 στην XXXXX και είναι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX
3. iii. Στις 05/05/2020, δόθηκε νέα πληροφορία στην ΥΚΑΝ της Αστυνομίας, βάσει της οποίας, ο Κατηγορούμενος 2, μαζί με άγνωστο πρόσωπο, θα διακινούσαν ναρκωτικά σε συγκεκριμένη περιοχή της Λευκωσίας. Μέλη της ΥΚΑΝ οργανώθηκαν για να επιχειρήσουν διερεύνηση της πληροφορίας. iv. Στις 16:20 της ημέρας εκείνης, ο Κατηγορούμενος 2 εντοπίστηκε από τον Α/Αστ. XXXXX να βρίσκεται σε συγκεκριμένη καφετέρια και ετέθη υπό παρακολούθηση. Στις 17:18 ο Κατηγορούμενος 2 αναχώρησε από την καφετέρια και μετά πάροδο κάποιων λεπτών κατέφθασε στο διαμέρισμα του. Μπήκε και παρέμεινε σε αυτό για δέκα περίπου λεφτά και μετά αναχώρησε και πάλι με το αυτοκίνητο του, το οποίο οδήγησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, με κατεύθυνση προς την εκκλησία της Παναγίας Χρυσαλινιώτισσας στην Παλουριώτισσα. Σε κάποιο σημείο της οδού Οδυσσεώς, περί τις 17:42, ο Κατηγορούμενος 2, έφερε σε στάση το αυτοκίνητο του, το οποίο προσέγγισε πρόσωπο το οποίο κινείτο πεζός, που πήρε από την θέση του συνοδηγού μία αθλητική τσάντα χρώματος κόκκινου με μαύρο. Ακολούθως, το πρόσωπο αυτό κινήθηκε πεζός με κατεύθυνση την προαναφερόμενη εκκλησία, ενώ, ο Κατηγορούμενος 2, οδήγησε το αυτοκίνητο του, και πάλι με ιλιγγιώδη ταχύτητα και απομακρύνθηκε. Ο Α/Αστ. XXXXX, που καθόλη την διάρκεια που το περιστατικό αυτό βρισκόταν σε εξέλειξη, παρακολουθούσε, αποκαλύφθηκε στον πεζό τον οποίο κάλεσε να σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος 2, είχε ήδη διαφύγει με το αυτοκίνητο του. Το εν λόγω πρόσωπο, παρά το γεγονός ότι ο Α/Αστ. XXXXX του ανέφερε ότι ήταν αστυνομικός, τόσο στην ελληνική, όσο και στην αγγλική γλώσσα, στην όψη του, τράπηκε σε φυγή. Ο Α/Αστ. XXXXX τον καταδίωξε. Τον είδε να εισέρχεται σε συγκεκριμένο νηπιαγωγείο και ειδοποίησε συναδέλφους του που ελάμβαναν επίσης μέρος στην επιχείρηση της ΥΚΑΝ για το γεγονός, δίδοντας της περιγραφή του. Βλ. την κατάθεση του Α/Αστ. XXXXX ημερομηνίας 05/05/2020, Έγγραφο
4. v. Στην κλήση του Α/Αστ. XXXXX, ανταποκρίθηκε ο Αστ. XXXXX, ο οποίος κατέφθασε στο συγκεκριμένο νηπιαγωγείο περί τις 18:
5. Εκεί, εντόπισε, εντόπισε τον Κατηγορούμενο 1, ο οποίος ταίριαζε με την περιγραφή του Α/Αστ. XXXXX, να κρύβεται μέσα σε μεγάλο πράσινο κάδο σκουπιδιών, που βρισκόταν στην αυλή του νηπιαγωγείου, κρατώντας την αθλητική τσάντα χρώματος κόκκινου με μαύρο που ο Α/Αστ. XXXXX τον είδε να παίρνει μέσα από το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου
6. Μετά από αυτό, μεταξύ άλλων, ο Αστ. XXXXX, ερεύνησε την τσάντα που κρατούσε ο Κατηγορούμενος 1, εντός της οποίας εντόπισε συσκευασίες περιτυλιγμένες με καφέ ταινία. Μετά από επίστηση του Κατηγορουμένου 1 στον νόμο, αυτός, του ανέφερε «weed». Περί τις 18:05, επί της σκηνής κατέφθασε και ο Α/Αστ. XXXXX, ο οποίος αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο που πήρε μέσα από το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου 2 την αθλητική τσάντα χρώματος κόκκινου με μαύρο την οποία είδε και αναγνώρισε ως αυτήν και στην σκηνή. Βλ. τις καταθέσεις του Αστ. XXXXX ημερομηνίας 05/05/2020, Έγγραφο 9 και Α/Αστ. XXXXX ημερομηνίας 05/05/2020, Έγγραφο
7. vi. Διαπιστώθηκε, τότε, μετά από προφορική ανάκριση του συλληφθέντος από τον Αστ. XXXXX, ότι επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο
8. Σύμφωνα με την κατάθεση που ο Κατηγορούμενος 1 έδωσε στην Αστυνομία στις 11/05/2020, βλ. Έγγραφο 23, είναι μόνιμος κάτοικος στην κατεχόμενη Λευκωσία. Αμφότεροι του οι γονείς είναι Τούρκοι. Αυτός γεννήθηκε στην Κύπρο. Βλ. επίσης και την κατάθεση του XXXXX Αραούζου της Επαρχιακής Διοίκησης Λευκωσίας, ημερομηνίας 07/05/2020, Έγγραφο 20, σύμφωνα με την οποία, ο Κατηγορούμενος 1 δεν είναι καταχωρημένος στο Αρχείο Πληθυσμού και Μετανάστευσης της Δημοκρατίας. vii. Στο μεταξύ, το διαμέρισμα του Κατηγορουμενου 2 παρακολουθείτο από άλλα μέλη της ΥΚΑΝ. Εκκρεμούσε ήδη, σε ότι αφορούσε αυτό, ένταλμα έρευνας που εκδόθηκε από το Δικαστήριο. Ο Αστ. XXXXX, παρακολουθούσε την πολυκατοικία όπου βρίσκεται το διαμέρισμα του Κατηγορουμένου 2, από τις 17:40 της ημέρας εκείνης. Ο Κατηγορούμενος 2, παρατηρήθηκε τελικά ότι επέστρεψε στο διαμέρισμα του, πεζός, περί τις 20:
9. Ο Αστ. XXXXX, ανέκοψε τον Κατηγορούμενο 2 στην είσοδο της πολυκατοικίας, εξωτερικά, αποκαλύπτοντας του την Αστυνομική του ταυτότητα και ενημερώνοντας τον για το ένταλμα του Δικαστηρίου για την έρευνα του διαμερίσματος του. Ο Κατηγορούμενος 2 τράπηκε σε φυγή, όμως καταδιώχθηκε και ανακόπηκε από τον Αστ. XXXXX, περίπου, 100 μ. απόσταση πιο κάτω. Κατά την επιστροφή τους στο χώρο της εν λόγω πολυκατοικίας, μετά από επίστηση του στο νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε στον Αστ. XXXXX, ότι, εντός του διαμερίσματος του, είχε 20 γρ. κάνναβης. Ο Αστ. XXXXX, στην συνέχεια, διερεύνησε το γιατί ο Κατηγορούμενος 2 κατέφθασε πεζός στο σημείο, όταν στην κατοχή του είχε κλειδιά αυτοκινήτου. Αυτή η διερεύνηση του ζητήματος, οδήγησε στην αποκάλυψη, ότι, σε άλλο αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας φίλης του Κατηγορουμένου 2 το οποίο κατείχε ως δανεικό, και το οποίο ήταν σταθμευμένο στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας, υπήρχε ποσότητα κάνναβης ενός κιλού. Μετά από επίστηση της προσοχής του στο νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ομολόγησε στον Αστ. XXXXX, ότι αυτός είχε προμηθεύσει τον Κατηγορούμενο 1 με τις ναρκωτικές ουσίες. Στην κατοχή του Κατηγορουμένου 2 ο Αστ. XXXXX βρήκε και €1.260 σε μετρητά. Βλ. την κατάθεση του Αστ. XXXXX ημερομηνίας 05/05/2020, Έγγραφο
10. viii. Περί τις 20:30, ξεκίνησε η έρευνα στο διαμέρισμα του Κατηγορουμένου 2 στη βάση του δικαστικού εντάλματος, από μέλη της ΥΚΑΝ. Εκεί, μεταξύ άλλων, εντοπίστηκαν: (α) ποσότητα ξηρής φυτικής ίνης, σε ότι αφορά την οποία, μετά από επίστηση της προσοχής του στον νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι, είναι το τσιγάρο που καπνίζει; (β) ζυγαριά ακριβείας με ίχνη ξηρής φυτική ύλης, σε ότι αφορά την οποία, μετά από επίστηση της προσοχής του στον νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι, την χρησιμοποιεί για να ζυγίζει τα ναρκωτικά; (γ) διαφανές νάιλον σακούλι στο οποίο περιείχετο ξηρή φυτική ίχνη όμοια με κάνναβη, σε ότι αφορά το οποίο, μετά από επίστηση της προσοχής του στον νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι είναι κάνναβη για δική του χρήση; (δ) ζυγαριά ακριβείας με ίχνη άσπρης ουσίας; (ε) κολλητικές ταινίες, καφέ κολλητική ταινία, διαφανή σακούλια σε ρολό και κομμάτι νάιλον διαφανές σακούλι, σε ότι αφορά τα οποία, μετά από επίστηση της προσοχής του στον νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι τα είχε χρησιμοποιήσει για την προετοιμασία τον ναρκωτικών τα οποία προμήθευσε τον Κατηγορούμενο 1; (ζ) χειροποίητικο τσιγάρο με βιομηχανοποιημένο καπνό και ξηρή φυτική ύλη - κάνναβη, σε ότι αφορά την οποία, μετά από επίστηση της προσοχής του στον νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ότι του ανήκε; (η) σακούλα σκουπιδιών στην οποία περιείχοντο διάφορες συσκευασίες, σε ότι αφορά τις οποίες, μετά από επίστηση της προσοχής του στον νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι ήταν κάνναβης, συνολικής ποσότητας ενός κιλού, δίδοντας λεπτομέρεια σχετικά με το βάρος της κάνναβης σε έκαστη συσκευασία. Ακολούθως, περί τις 21:50, ερευνήθηκε και το όχημα της φίλης του Κατηγορουμένου 2, που βρισκόταν σταθμευμένο στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας που βρίσκεται το διαμέρισμα του, σε ότι αφορούσε την οποία εξασφαλίστηκε ένταλμα από το Δικαστήριο, όπου και εντοπίστηκαν, μεταξύ άλλων τέσσερεις νάιλον συσκευασίες σφραγισμένες αεροστεγώς που περιείχαν ξηρή φυτική ύλη όμοια με κάνναβη, σε ότι αφορά την οποία, μετά από επίστηση της προσοχής του στον νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι ήταν η ποσότητα κάνναβης ενός κιλού που είχε αναφέρει στον Αστ. XXXXX. Βλ. την κατάθεση του Αστ. XXXXX ημερομηνίας 06/05/2020, Έγγραφο
11. ix. Φαίνεται, ότι, τα προαναφερόμενα γεγονότα, για τα οποία υπάρχει η θέση του Κατήγορου ότι η υπάρχει η άμεση μαρτυρία των προαναφερόμενων Αστυνομικών, ο Κατηγορούμενος 2, στο βαθμό που αφορούν το πρόσωπο του, τα έχει αποδεχθεί και έχει δώσει, σε ότι αφορά αυτά, και περαιτέρω λεπτομέρειες, στην ανακριτική κατάθεση του στην Αστυνομία ημερομηνίας 12/05/2020, Έγγραφο
12. x. Ο Κατηγορούμενος 1, στην δική του κατάθεση στην Αστυνομία ημερομηνίας 11/05/2020, Τεκμήριο 20, παραδέχεται την παραλαβή της τσάντας από τον Κατηγορούμενο 2, υποστηρίζει όμως ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενο της.
13. Έχοντας υπόψη την προαναφερόμενη μαρτυρία βρίσκω ότι [με εξαίρεση τις κατηγορίες με αρ. 4 και 5 που αφορούν τον Κατηγορούμενο 1] υπάρχει πιθανότητα καταδίκης αμφότερων των Κατηγορουμένων 1 και 2 στα αδικήματα που τους καταλογίζονται.
14. Μέσα από τις αποφάσεις των Δικαστηρίων και δη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, φαίνεται ότι, οι ποινές που τα Δικαστήρια επιβάλλουν για τα προαναφερόμενα αδικήματα, είναι [και πρέπει να είναι] αυστηρές. Έτσι, ενδεικτικά, αναφορά γίνεται στην υπόθεση Μαυρίκιου ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, όπου, η ποινή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, [33 ετών, έγγαμο, πατέρα ανήλικου παιδιού] από το Κακουργιοδικείο, για το προαναφερόμενο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, ήτοι 6.341,3376 γρ. ρητίνης κάνναβης, μετά από παραδοχή, των 12 ετών φυλάκιση, δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Όπως επίσης και στην υπόθεση Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350, όπου, η ποινή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, [27 ετών, αρραβωνιασμένο, περιστασιακό χρήστη ναρκωτικών] από το Κακουργιοδικείο, για το προαναφερόμενο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', ήτοι 2.307,5256 γρ. ρητίνης κάνναβης, μετά από δίκη, των 7 ετών φυλάκιση, δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Στην προκείμενη περίπτωση, στους Κατηγορούμενους 1 και 2, καταλογίζονται τα προαναφερόμενα αδικήματα [αναλόγως περίπτωσης], σχετικά με ποσότητα, 1.176 γρ., 2.206 γρ., 1.030 γρ. κάνναβης.

1. Η σοβαρότητα μίας υπόθεσης, -που, όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα σημεία της υπάρχουσας μαρτυρίας, σοβαρή είναι και η παρούσα υπόθεση-, ως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015, καθιστά, χωρίς άλλο, υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του κατηγορουμένου προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει. Ήτοι, επιβολή, [ενδεχομένως] άμεσης ποινής φυλάκισης, μεγάλης διάρκειας. Αυτή είναι η κατάληξης μου και σε αυτή την υπόθεση σε ότι αφορά τους Κατηγορουμένους 1 και 2, δεδομένης της διαπίστωσης μου ότι υπάρχει μαρτυρία που στην όψη της πιθανολογεί καταδίκη τους, στα αδικήματα που τους καταλογίζονται.
2. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 ανωτέρω: «η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του εφεσείοντα προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει.». Οι υποκειμενικοί παράγοντες
3. Έχοντας εξετάσει και καταλήξει, ότι, στην προκείμενη περίπτωση, πληρείται, ο προαναφερόμενος, αναγνωρισμένος από τη νομολογία, αντικειμενικός παράγοντας για κράτηση των Κατηγορουμένων 1 και 2, προχωρώ στην εξέταση των προσωπικών τους περιστάσεων και κατά πόσο αυτοί εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας τους, ώστε να καταλήξω τελικώς κατά πόσο θα ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια προς ικανοποίηση ή όχι του αιτήματος του Κατήγορου για την κράτηση τους [[xiv]]. Ως έχει νομολογηθεί, την πρωταρχική ευθύνη για την ορθή παρουσίαση των προσωπικών δεδομένων υπόδικου (με επαρκή τεκμηρίωση), τη φέρει ο ίδιος [[xv]]. Μάλιστα, έχει αναγνωριστεί, ότι, διαφορές στις προσωπικές περιστάσεις μεταξύ των κατηγορουμένων, συνεκτιμούμενης πάντοτε και της ποιότητας της εναντίον τους μαρτυρίας, δικαιολογεί διάκριση μεταξύ τους σε ότι αφορά το ζήτημα της κράτησης [[xvi]].
4. Οι προσωπικοί δεσμοί ενός κατηγορουμένου με την Κύπρο, είναι ένας τέτοιος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση αιτήματος για την κράτηση υποδίκου [[xvii]]. Εντούτοις, σύμφωνα με την νομολογία, οι δεσμοί αυτοί, από μόνοι τους, δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία εμπλέκεται [[xviii]]. Εν προκειμένω, αξίζει να σημειωθεί, ότι, στην υπόθεση Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790, το Ανώτατο Δικαστήριο, αποφάσισε, ότι, εν όψει της σοβαρότητας των κατηγοριών και της πιθανότητας μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη, η ύπαρξη των παιδιών (δύο ανήλικων) και η ευθύνη των υπερήλικων (τυφλών) γονιών του εκεί κατηγορουμένου, δεν ήταν δεδομένα αρκετά για να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσής του. Μάλιστα τα στοιχεία αυτά κρίθηκαν ότι δεν είναι αρκούντως ιδιάζοντα, αλλά εγγενή και πιθανά για κάθε Κύπριο που αντιμετωπίζει ποινική δίωξη. Στην δε [μεταγενέστερη] υπόθεση Νίκος Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 170, αποφασίστηκε, ότι, σε ότι αφορά το ζήτημα κατά πόσο αποκλείεται ο κατηγορούμενος να φυγοδικήσει λόγω των οικογενειακών του υποχρεώσεων, το επιχείρημα δεν είναι πειστικό, ιδιαίτερα αν κάποιος σκεφτεί ότι σε περίπτωση καταδίκης του, αυτός, πιθανόν (ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και της ενδεχόμενης ποινής) να παραμείνει μακριά από αυτές του τις υποχρεώσεις για μεγάλο, ίσως, χρονικό διάστημα. Η προσέγγισης αυτή, υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην υπόθεση Νικήτα ν Δημοκρατία, κ. α.,

(2011)2 Α. Α. Δ. 54, -η οποία πραγματεύθηκε και την νομολογία στην οποία ο συνήγορος του Κατηγορουμένου 2 βασίστηκε κατά την τοποθέτηση του στο αίτημα του Κατήγορου, και δη την Hurnam v State of Mauritius [2005] UKPC 49-, κατά την οποία κρίθηκε ότι, η κράτησης του εκεί κατηγορουμένου, που, τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του, ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, με δύο παιδία, χωρίς περιουσία στο εξωτερικό ή άλλη σχέση με αυτό, ήταν δικαιολογημένη. Αναφορά, έγινε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790 ανωτέρω.

1. Στην προκείμενη περίπτωση, πρέπει να σημειωθεί, ότι, σε ότι αφορά τους Κατηγορουμένους 1 και 2, δεν έχω ενώπιον μου, ένεκα και της τοποθέτησης τους στο αίτημα του Κατήγορου, οτιδήποτε συγκεκριμένο σχετικά με τις περιστάσεις τους. Από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, προκύπτει ότι, ο Κατηγορούμενος 1 είναι τουρκικής καταγωγής και διαμένει μόνιμα στις μη αποτελεσματικά ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές. Εκεί μένει και όλη του η οικογένεια. Ενώ, όπως ισχυρίζεται, αυτή είναι η πρώτη φορά που επισκέπτεται τις αποτελεσματικά ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές. Δηλώνει περαιτέρω, άνεργος. Ο Κατηγορούμενος 2, είναι Τούρκος υπήκοος, κουρδικής όμως καταγής, ο οποίος βρίσκεται στην Δημοκρατία χρόνια τώρα με το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα. Στην Κύπρο, βρίσκεται και η οικογένεια του. Εργάζεται περιστασιακά και μένει μόνος σε διαμέρισμα στην Λευκωσία. Δηλώνει χρήστης ναρκωτικών.
2. Έχω εξετάσει τα δεδομένα των Κατηγορουμένων 1 και 2, ως προκύπτουν από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, και η κατάληξης μου είναι ότι, οι προσωπικές τους περιστάσεις, δεν δικαιολογούν την απόλυση τους με όρους εγγύησης, καθότι αυτές, δεδομένης, πάντοτε, της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν, της υπάρχουσας ως προς αυτά εναντίον τους μαρτυρίας και της ενδεχόμενης ποινής, δεν εξαλείφουν την πιθανότητα φυγοδικίας τους. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 ανωτέρω: «Περαιτέρω το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 3 - εφεσείοντα και έκρινε πως αυτές δεν δικαιολογούσαν απόκλιση από την προαναφερόμενη απόφαση κράτησής του μέχρι την ακρόαση της υπόθεσης. Θεώρησε ότι η μεγάλη ποσότητα των σκληρών ναρκωτικών που είναι το αντικείμενο των κατηγοριών αυτών και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο εφεσείων εμπλέκεται, δικαιολογούσαν την απόφασή του. Και σε αυτό το σημείο θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να διαφωνήσουμε ούτε και δικαιολογείται η ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης. Όπως ορθά παρατήρησε το Κακουργιοδικείο, η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του εφεσείοντα προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει.». Ο χρόνος κράτησης
3. Ο χρόνος κράτησης, δεν είναι από μόνος του αποφασιστικός παράγων, αλλά συνυπολογίζεται μαζί με όλα τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης [[xix]]. Η νομολογία, δίνει προεξάρχοντα ρόλο στην καθυστέρηση που σημειώνεται μέχρι τη δίκη ενός ατόμου και όσον επιμηκύνεται ο χρόνος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να επενεργήσει το κριτήριο αυτό υπέρ του κατηγορουμένου ώστε να αφεθεί ελεύθερος [[xx]]. Η διάρκεια της κράτησης, σε κάθε περίπτωση, κρίνεται κατά απομόνωση [[xxi]]. Αποτιμάται (σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση, που το ζήτημα της κράτησης εξετάζεται κατόπιν παραπομπής κατηγορουμένου σε απευθείας δίκη από το Κακουργιοδικείο), μόνο ο χρόνος που θα διαρρεύσει μεταξύ της κράτησης και της πρώτης εμφάνισης στο Κακουργιοδικείο και όχι η πιθανότητα περαιτέρω κράτησης, διότι, σε κάθε στάδιο, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να θέτει θέμα ελευθερίας του και είναι ζήτημα που το Δικαστήριο, εν προκειμένω το Κακουργιοδικείο, θα πρέπει να εξετάζει και αποφασίζει ανάλογα, σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομολογημένες αρχές [[xxii]].
4. Κατά τη νομολογία, χρόνος τριών και τεσσάρων μηνών κράτησης μέχρι την έναρξη της δίκης, δεν θεωρείται ανεπίτρεπτα μεγάλος ώστε να διαταχθεί η απελευθέρωση κατηγορουμένου που κατά τα άλλα το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι θα πρέπει να τελεί υπό κράτηση [[xxiii]]. Έχει δε λεχθεί ότι χρόνος ακόμη και έξι, οκτώ ή δέκα μηνών, δεν είναι, από μόνος του, μεγάλος [[xxiv]], για να θεωρηθεί ως παράγων, που, κατ' απομόνωση προς τα υπόλοιπα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο, να μπορεί να οδηγήσει σε διάταγμα, άλλο από κράτηση [[xxv]].
5. Συνεπώς, η υπό κρίση υπόθεση, που έχει οριστεί για την παρουσίαση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στις 24/10/2019, δηλαδή, σε χρόνο σαράντα ημερών, δεν παρουσιάζει τέτοια καθυστέρηση που δικαιολογεί την απόλυση τους. Κατάληξης
6. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, η απόφαση του Δικαστηρίου, είναι, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, να παραμείνουν υπό κράτηση, μέχρι και την προσαγωγή τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου για την δίκη τους, στην ημερομηνία και ώρα που έχει, ήδη, ανακοινωθεί. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το Άρθρο 48 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Κάθε Δικαστήριο δύναται, αν θεωρεί αυτό σκόπιμο να αναβάλει οποιαδήποτε υπόθεση που είναι ενώπιον του και βάσει της αναβολής αυτής δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου 157, είτε να απολύσει τον κατηγορούμενο υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε να προφυλακίσει αυτόν.». Το Άρθρο 157 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού, Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία δύναται, αν θεωρεί ότι είναι σωστό, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να απολύσει με εγγύηση οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατηγορήθηκε ή καταδικάστηκε για ποινικό αδίκημα, με την εκτέλεση από το πρόσωπο αυτό γραμματίου απόλυσης με εγγύηση όπως προβλέπεται στο Νόμο αυτό.

(2)Σε καμιά περίπτωση δεν απολύεται με εγγύηση πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η θανατική ποινή και κανένα πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα που τιμωρείται με τη θανατική ποινή δεν απολύεται με εγγύηση, εκτός κατόπι διατάγματος Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.». Το Άρθρο 92 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Όταν προσάπτεται κατηγορία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου για ποινικό αδίκημα που δεν δικάζεται συνοπτικά ή για το οποίο ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας είναι της γνώμης ότι δεν είναι κατάλληλο για να δικαστεί συνοπτικά, ο Δικαστής παραπέμπει απευθείας το πρόσωπο αυτό σε δίκη από το Κακουργιοδικείο που συνεδριάζει στην επαρχία όπου καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο και είτε απολύει αυτόν με εγγύηση ή υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε τον φυλακίζει για ασφαλή κράτηση.». [ii] Βλ. Dogan v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/2015 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία. [iii] Η οποία υποδεικνύεται από το τεκμήριο της αθωότητας και το Άρθρο 11 του Συντάγματος. Βλ. Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21/12/2015. [iv] Βλ. Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/2016. [v] Βλ. Μωυσίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. [vi] Βλ. Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [vii] Βλ. R v Solomonides 14 C.L.R. 127, Καραγιώργης κ. α. ν Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 92, Μιχαηλίδης ν Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Κazanjian v Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 326, Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790. [viii] Βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Τσιάκκας κ. α. ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 164, Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130. [ix] Βλ. Σιημητράς κ. α. ν Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 397 και Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [x] Βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σκούρος v Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 140, Νικολάου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 840 και Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013. [xi] Βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Μαρίνου ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 350, Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Δημητρίου ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 130, Dogan v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/2015. [xii] Βλ. Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Γενικός Εισαγγελέας ν Κυριάκου κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373. [xiii] Βλ. Κρασοπούλης ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450, Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Γενικός Εισαγγελέας ν Κυριάκου κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. [xiv] Βλ. Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/
2. [xv] Βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790. [xvi] Βλ. Ziya ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 497. [xvii] Βλ. Σιβιτανίδης ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 22 και Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ.

1. [xviii] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015 και Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/
2. [xix] Βλ. Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/
3. [xx] Βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013 και Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
4. [xxi] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
5. [xxii] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
6. [xxiii] Βλ. Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49 και Αλαμάνγκος ν Αστυνομίας, Ποινική Εφεση Αρ. 132/2015, 01/07/2015. [xxiv] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49, Houssein v Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34, Σωτηρίου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 442, Κρασοπούλης ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450, Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 και Tasev ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 72/16, 26/05/2016. [xxv] Βλ. Μωυσίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο