ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Υπόθεση υπ' αρ.: 10299/2019, 10/4/2020

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960, Νόμος 14/1960, έχω εξουσία να σου επιβάλω.

1. Σύμφωνα με τα γεγονότα που μου έχουν παρουσιαστεί, διέπραξες το αδίκημα περί τον Ιούλιο του έτους 2018 -σε κάθε περίπτωση, πριν την 16η ημέρα του εν λόγω μηνός-, όταν ήσουν ηλικίας 19 ½ ετών. Αγόρασες, μου αναφέρθηκε, από άγνωστο προς εσένα πρόσωπο, μοτοσικλέτα αξίας €1.500, που στις 11/10/2017 είχε δηλωθεί από τον ιδιοκτήτη της στην Αστυνομία ως κλοπιμαία, για €
2. Αντιλήφθηκες ότι ήταν κλοπιμαία, επειδή δεν είχε τίτλο ιδιοκτησίας, παρά ταύτα, προχώρησες στην αγορά της. Στις 16/07/2018, την μετέφερες στο μηχανουργείο συγκεκριμένου προσώπου για επισκευή, όπου και εντοπίστηκε τελικά από την Αστυνομία, λόγω της καταχώρισης της ως κλοπιμαίας. Αυτή, τελικά, επιστράφηκε στον νόμιμο δικαιούχο της.
3. Αυτό, δεν είναι το μοναδικό αδίκημα που διέπραξες.
4. Μετά από αίτημα σου, και αφής στιγμής ο Κατήγορος δια της εκπροσώπου του συναίνεσε σε αυτό (βλ. Ευστάθιος Ανδρέα Παναγή ν Της Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 47), κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, άσκησα την διακριτική ευχέρεια που αυτό μου παρέχει, ώστε, κατά τη λήψη της απόφασης μου για την ποινή που θα σου επιβάλω σε αυτή την υπόθεση, έλαβα υπόψη μου το αδίκημα της Υπόθεσης με αρ. 10467/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας [και τα γεγονότα που το αφορούν], το οποίο επίσης παραδέχθηκες ότι διέπραξες και έχεις καταδικαστεί ως εκ τούτου σε αυτό, που αφορά το επίσης σοβαρό αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Σύμφωνα με την νομολογία, «όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα, μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιων του μόνο τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο.» (βλ. Ιωάννου ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 και στο σύγγραμμα του έντιμου, πρώην Π. Α. Δ., Γ. Μ. Πική, Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, 2η έκδοση, στις σελίδες 231 και 232). Το προαναφερόμενο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, είναι, όπως και το προαναφερόμενο αδίκημα της κλεπταποδοχής, σε έξαρση και ως εκ τούτου πρέπει και αυτό να αντιμετωπίζεται ποινικά με αυστηρότητα. Από τα Άρθρο 309 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, που ποινικοποιεί την προαναφερόμενη πράξη σου, αντλώ εξουσία να σου επιβάλω, ποινή φυλάκισης έξι μηνών. Βεβαίως, και πάλι, σύμφωνα με το Άρθρο 29 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, εναλλακτικά, μπορώ να σου επιβάλω ποινή φυλάκισης λιγότερου χρόνου, ή, αντί αυτού του είδους την ποινή, ως προαναφέρθηκε, χρηματική ποινή, για ποσό που δεν υπερβαίνει το ποσό για το οποίο, βάσει του Άρθρου 24

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960, Νόμος 14/1960, έχω εξουσία να σου επιβάλω.

1. Σύμφωνα με τα γεγονότα που μου έχουν παρουσιαστεί, διέπραξες το προαναφερόμενο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, την ίδια περίοδο που διέπραξες και το προαναφερόμενο αδίκημα της κλεπταποδοχής του κατηγορητηρίου σου αυτής της Υπόθεσης. Στις 21/07/2018, περί τις 00:55, οδηγούσες μοτοσικλέτα στο χωριό της Κλήρου, χωρίς φώτα πορείας, και όταν κλήθηκες από Αστυνομικό με στολή να σταματήσεις για έλεγχο, παρέλειψες να το πράξεις. Η εν λόγω μοτοσικλέτα, δεν έφερε αριθμούς εγγραφής. Υπήρξε καταδίωξης σου από την Αστυνομία, της οποίας πέτυχες να διαφύγεις. Μετά πάροδο κάποιας ώρας, η Αστυνομία σε εντόπισε ξανά. Και πάλι σου έγινε σήμα από τον ένστολο Αστυνομικό να σταματήσεις, στο οποίο και πάλι δεν συμμορφώθηκες και επιχείρησες να διαφύγεις. Καταδιώχθηκες και πάλι, όμως σε κάποιο σημείο του δρόμου απώλεσες τον έλεγχο της μοτοσικλέτας, ακινητοποιήθηκες και συλλήφθηκες από την Αστυνομία. Ο αριθμός πλαισίου της εν λόγω μοτοσικλέτας είχε, με μηχανική επέμβαση, απαλειφθεί. Όταν κατηγορήθηκες για το αδίκημα της παράνομης κατοχής της εν λόγω μοτοσικλέτας, στην Αστυνομία, δεν ανέφερες οτιδήποτε.
2. Είσαι παιδί εξαμελούς οικογένειας. Είσαι το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας. Οι γονείς σου είναι χαμηλόμισθοι εργάτες. Λόγω διαταραχής ελλειμματικής προσοχής υπερκινητικότητας (Δ.Ε.Π.Υ.), δεν ολοκλήρωσες την δευτεροβάθμια εκπαίδευση σου. Φοίτησες μόνον μέχρι και την Α' Γυμνασίου. Ένεκα τούτου, από πολύ νεαρή ηλικία, ξεκίνησες να εργάζεσαι. Είσαι χρήστης ναρκωτικών από νεαρή ηλικία. Παρά το γεγονός ότι το έτος 2017 εντάχθηκες σε πρόγραμμα απεξάρτησης (έλαβες μέρος στο 9μηνο θεραπευτικό πρόγραμμα «Περσέας»), δεν πέτυχες αυτό τον στόχο και συνεχίζεις να κάνεις χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η συστηματική χρήση ναρκωτικών ουσιών, σου προκάλεσε, φαίνεται, προβλήματα ψυχικής υγείας. Αντιμετωπίζεις Σχιζοσυναισθηματική Διαταραχή για την οποία πρέπει να λαμβάνεις φαρμακευτική αγωγή και να υποβάλλεσαι σε θεραπεία [i]. Μου έχει αναφερθεί ότι δεν ήσουν συνεπής στην λήψη της φαρμακευτικής σου αγωγής. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει. Λόγω του προβλήματος σου αυτού, τον Αύγουστο του έτους 2018, δηλαδή, σε χρόνο αμέσως μετά την διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία σε τιμωρώ σήμερα, νοσηλεύτηκες στο Ψυχιατρείο Αθαλάσσας για περίοδο τεσσάρων εβδομάδων. Λόγω τούτου, θα σε αντιμετωπίσω ως ένα παραβάτη του νόμου, που, λόγω της ψυχωσικής διαταραχής από την οποία προφανώς ήσουν ασθενής κατά τον ουσιώδη χρόνο, με την κατάλληλη θεραπεία ενδεχομένως να ήσουν σε θέση να ασκήσεις καλύτερο έλεγχο των πράξεων σου και να απείχες από την διάπραξη των προαναφερόμενων αδικημάτων (βλ. Παναγή ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2016, 23/11/2018) [ii]. Αν και εξακολουθείς να χρησιμοποιείς ναρκωτικές ουσίες, δεν το πράττεις πλέον συστηματικά και βούλησης σου, λόγω της δημιουργίας οικογένειας, είναι, έχει δηλώσει, να διακόψεις πλήρως την χρήση τους.
3. Σήμερα είσαι 21 ½ ετών. Όπως προανέφερα, τα αδικήματα τα διέπραξες όταν ήσουν ηλικίας 19 ½ ετών. Δηλαδή, πριν από δύο χρόνια. Η ποινική δίωξης σου, καταχωρήθηκε, σε σχέση με τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, με ένα περίπου χρόνο καθυστέρηση. Έκτοτε, δεν διέπραξες οποιοδήποτε άλλο αδίκημα και οι περιστάσεις σου έχουν διαφοροποιηθεί. Έχεις συνάψει σχέση και συμβιώνεις με νεαρή κοπέλα ηλικίας 22 ετών, η οποία σήμερα κυοφορεί το παιδί σου. Διαμένετε στο XXXXX, σε ενοικιαζόμενη οικία. Το παιδί της από προηγούμενη σχέση, ηλικίας σήμερα 10 μηνών, διαβιεί μαζί σας. Είσαι το μοναδικό τους στήριγμα. Οι γονείς της, είναι διαζευγμένοι, και με τον μοναδικό από αυτούς που έχει επικοινωνία, είναι με τον πατέρα της, ο οποίος δεν μπορεί να αποτελέσει βοήθεια λόγω διαφόρων προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Στο παρόν στάδιο είσαι άνεργος, και το νοικοκυριό σου συντηρείται από το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που λαμβάνει η συμβία σου. Αιτητής για την λήψη του, είσαι και εσύ. Τέλος, όπως μου αναφέρθηκε, είσαι λευκού ποινικού μητρώου.
4. Η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία καταδικάστηκες, διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Αυτές, σου αναφέρθηκαν. Σημείο αναφοράς, αποτελεί πάντοτε η προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη ποινή. Αυτή αποτελεί την βάση από την οποία ξεκινώ για να επιμετρήσω την ποινή σου. Όπως σου προανέφερα, για αυτά τα αδικήματα, προβλέπεται ποινή φυλάκισης. Αυτή, όπως επίσης σου προανέφερα, είναι η αυστηρότερη ποινή που μπορώ να σου επιβάλω. Για την περίπτωση σου, παρά το γεγονός ότι παραδέχθηκες αμέσως τα αδικήματα που διέπραξες και το λευκό σου ποινικό μητρώο, θεωρώ ότι, η επιβολή ποινής φυλάκισης επιβάλλεται. Η φύση των αδικημάτων που διέπραξες και η έξαρση τους, αλλά και οι συνθήκες διάπραξης τους, σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα προαναφερόμενα ελαφρυντικά σου, την καθιστούν ως την καταλληλότερη ποινή. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, υπό τις περιστάσεις, θα ήταν ακατάλληλη. Όπως για το προαναφερόμενο αδίκημα της κλεπταποδοχής, -που είναι το σοβαρότερο αδίκημα στο καταδικάστηκες-, αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Mihaylov v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 210/2013, 26/11/2014, «ενδεχομένως η κλοπή να μην ήταν τόσο διαδεδομένη, αν δεν υπήρχε η κλεπταποδοχή».
5. Στην βάση των όσων έχουν προαναφερθεί, εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας της ποινής, σου επιβάλλω την ακόλουθη ποινή: Στην 1η Κατηγορία: 3 μήνες φυλάκιση. Η ποινή φυλάκισης που σου έχω επιβάλει, θα αρχίσει να εκτίεται από σήμερα που σου έχει ανακοινωθεί.
6. Αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που αγγίζουν το ζήτημα της ποινής κατηγορουμένου για ομοειδή αδικήματα με αυτά του κατηγορητηρίου σου αυτής της Υπόθεσης, είναι μόνον ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι, «ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Αυτό, αναφέρθηκε από τον έντιμο, Δ. Α. Δ., Σ. Ναθαναήλ, ο οποίος έδωσε την ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ναζίπ ν Αστυνομίας

(2014)2Β Α.Α.Δ 808. Όπως επεσήμανε ο έντιμος, Δ. Α. Δ. εν προκειμένω, «εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου». Τέτοιες, σε ότι αφορά την υπόθεση αυτή, είναι οι ακόλουθες αποφάσεις: Ψωμά ν Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 40, Mihaylov v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 210/2013, 26/11/

1. Βλ. επίσης, στο σύγγραμμα του έντιμου πρώην Π. Α. Δ., Γ. Μ. Πική, Sentencing in Cyprus, 2η έκδοση, στις σελίδες 148 - 154 και 160 - 161 , όπου γίνεται ανάλυσης των προαναφερόμενων αδικημάτων.
2. Ενόψει των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης και τις προσωπικές σου, --επανεξεταζόμενες για την απόφαση μου επί αυτού του ζητήματος: ιδιαιτέρως, το νεαρό της ηλικίας σου, το λευκό σου ποινικό μητρώο, ο χρόνος που παρήλθε από την διάπραξη των αδικημάτων λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην δίωξη σου και η αλλαγή των περιστάσεων σου έκτοτε σε ουσιαστικό βαθμό- αποφασίζω, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκες ένοχος, η οποία είναι δεδομένη, όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της αναστολής έκτισης της ποινής. Ως εκ τούτου, η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης ως προαναφέρθηκε, αναστέλλεται με βάση το σχετικό νόμο (βλ. περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Νόμος 95/72, Άρθρο 3) για περίοδο τριών χρόνων. Βλ. Αργυρίδης κ. α. ν Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 449, Γεωργίου κ. α. ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 27/2016, 19/07/2016, Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 583, Καουσλίεβ ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 237/2018, 11/12/

2. Θα σου εξηγήσω τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι, η ποινή φυλάκισης, είναι ποινή φυλάκισης, αλλά δεν ενεργοποιείται αμέσως, διότι κρίνω ότι θα πρέπει να σου δοθεί άλλη μια ευκαιρία, με την προϋπόθεση ότι δεν θα διαπράξεις άλλο αδίκημα. Αυτό σημαίνει ότι, εάν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια δεν διαπράξεις οποιοδήποτε άλλο αδίκημα που τιμωρείται με φυλάκιση, δεν θα κληθείς να υπηρετήσεις την ποινή φυλάκισης. Αν όμως διαπράξεις οποιοδήποτε άλλο τέτοιο αδίκημα, θα μπορεί το Δικαστήριο να σου επιβάλει ποινή για το αδίκημα εκείνο αλλά και να διατάξει να υπηρετήσεις, [ακόμη] και το υπόλοιπο της ποινής φυλάκισης που σου έχει επιβληθεί και η οποία σήμερα ανεστάλη. Επομένως πρέπει να δώσεις ιδιαίτερη σημασία στην επιείκεια που σου έχω επιδείξει, εφαρμόζοντας τον Νόμο, για την ποινική μεταχείριση σου, σε σχέση με τη μελλοντική σου συμπεριφορά. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Η ψύχωσης («ψυχωσική διαταραχή»), όπως υποστηρίζεται από σχετική αρθρογραφία, είναι η διαταραχή της σκέψης, κατά την οποία η αντίληψη και η ερμηνεία της πραγματικότητας είναι σημαντικά παθολογικές. Τα ψυχωσικά συμπτώματα, όπως είναι π. χ. οι παραισθήσεις και οι ψευδαισθήσεις, μπορεί να προέρχονται και από τη χρήση ορισμένων ναρκωτικών, ειδικά παραισθησιογόνων και αμφεταμινών, από υπερβολική δόση ουσιών ή από στερητικό σύνδρομο ναρκωτικών ή οινοπνευματωδών. Η διαταραχή αυτή, μπορεί να αντιμετωπιστεί με θεραπευτική αγωγή, ήτοι, την λήψη αντιψυχωσικών φαρμάκων, σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία, η οποία, μεταξύ άλλων, σκοπεί στην υποβοήθηση του ασθενή, να μην παραμελεί ή ξεχνά να ακολουθεί πιστά τις οδηγίες της θεραπευτικής αγωγής του. Σε αυτό, σημαντική, όπως υποστηρίζεται, είναι η συνεισφορά και της οικογένειας σε καθημερινό επίπεδο. [ii] Όπως αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478, τα ψυχολογικά προβλήματα [ή τα προβλήματα που προκαλούν διαταραχή προσωπικότητας] ενός κατηγορουμένου, μπορούν να μετριάσουν την ποινή του: «Έχει διατυπωθεί πρόσφατα στην Abe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 A.A.Δ. 211, ότι παρά την αυστηρότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται οι υποθέσεις ναρκωτικών και παρά τη διαχρονική νομολογιακή αναφορά ότι οι προσωπικές συνθήκες σε αυτού του είδους τις υποθέσεις έχουν μειωμένη αξία, δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι στην ουσία δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη, εξουδετερώνοντας έτσι την ενασχόληση του Δικαστηρίου με τη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Στην επιβληθείσα εδώ ποινή, θα μπορούσαν να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου έτι περισσότερο τα ψυχολογικά του προβλήματα, για τους λόγους που καταγράφηκαν προηγουμένως, ώστε να αντανακλούνται αυτά στο καθορισθέν ποινικό μέτρο κατά δικαιότερο τρόπο.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Εντούτοις, όπως αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ιωάννου ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382, τέτοιου είδους προβλήματα, αν και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προς μετριασμό της ποινής ενός κατηγορουμένου, δεν πρέπει να οδηγούν σε ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου και του χαρακτήρα της ποινής, ιδιαιτέρως στις περιπτώσεις αδικημάτων η διάπραξης των οποίων είναι σε έξαρση και επιβάλλεται για σκοπούς αποτροπής η αυστηρή τιμωρία τους προς προστασία της κοινωνίας: «Ενόψει του γεγονότος ότι η ψυχολογική κατάσταση του εφεσείοντα λήφθηκε υπόψη από το Δικαστήριο ο λόγος αυτός της έφεσης δεν μπορεί να ευσταθήσει. Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο .... Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε σοβαρά όμως αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. (Βλέπε: Alarsan v. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 11, Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430, Κλεοβούλου, Αργυρού (πιο πάνω)).». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Αυτό που σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται, είναι, δεδομένης της ασθένειας του Κατηγορουμένου, ο καθορισμός από το Δικαστήριο, του βαθμού ευθύνης του για τα αδικήματα που διέπραξε, το πόσο επικίνδυνος μπορεί να είναι στην κοινωνία και για πόση χρονική περίοδο μπορεί να είναι επικίνδυνος (βλ. Λεμής ν Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 340, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 613, Politis ν Police, Criminal Appeal No. 3470, 07/08/1973). Όπως αναφέρθηκε από το Ανωτάτο Δικαστηρίο στην υπόθεση Ψύλλας ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430: «Το παράπονο του εφεσείοντα είναι συγκεκριμένο. Εισηγήθηκε πως το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έχει προσδώσει τη δέουσα βαρύτητα στο γεγονός ότι έπασχε από ορισμένο ψυχολογικό πρόβλημα, εξαιτίας του οποίου αισθανόταν την ακατανίκητη τάση να κλέπτει. Υποστήριξε πως με τη θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε μετά τη σύλληψη του, έχει πια ξεπεράσει το πρόβλημα και εισηγήθηκε πως το πρωτόδικο δικαστήριο, εφόσον κατάληξε στο συμπέρασμα πως η αρμόζουσα ποινή ήταν εκείνη της φυλάκισης, θα έπρεπε να είχε αναστείλει την εκτέλεση της ποινής. Είναι καλά θεμελιωμένο ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο παραβάτης είναι παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής και την επιμέτρησή της. Πολύ περισσότερο όταν αυτά τα προβλήματα συναρτούνται προς το ίδιο το αδίκημα που διαπράχθηκε, έτσι που να εμφανίζουν την ευθύνη του παραβάτη μειωμένη. Το πρωτόδικο δικαστήριο ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τους ισχυρισμούς του εφεσείοντα αναφορικά με τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε. Προκάλεσε την εισαγωγή σχετικής επιστημονικής μαρτυρίας και κατάληξε στην απόφασή του, αφού είχε ενώπιόν του όλα τα σχετικά στοιχεία. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο εφεσείων διέπραξε τέτοιας μορφής αδικήματα και δεν ήταν η πρώτη φορά που επικαλέστηκε τα ίδια ψυχολογικά προβλήματα για να τα δικαιολογήσει. Το 1984 για το αδίκημα της διάρρηξης και κλοπής, καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας σε φυλάκιση τεσσάρων χρόνων. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή τονίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανησυχητική συχνότητα του. (Βλέπε Michael Andrea. Psylla v. The Republic

(1984)2 C.L.R., 420.) To πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε πως παρά τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο εφεσείων, η ποινή της φυλάκισης που επέβαλε ήταν αναπόφευκτη ως μέτρο για την προστασία της κοινωνίας. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι συντρέχει λόγος για να παρέμβουμε. Η ποινή που επιβλήθηκε δεν ήταν λανθασμένη σαν θέμα αρχής, ούτε και μπορεί να λεχθεί πως ήταν έκδηλα υπερβολική.». Βλ. επίσης, Politis ν Police, Criminal Appeal No. 3470, 07/08/1973, Ιωάννου ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382. Οι παρατηρήσεις βεβαίως του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Abdo v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 230/2016, 31/01/2018, δεν μπορεί παρά, για σκοπούς πληρότητας, να σημειωθούν και από αυτό το Δικαστήριο για σκοπούς προβληματισμού: «Προτού συμπληρώσουμε την υπόθεση αυτή, θα πρέπει να επισημάνουμε τον προβληματισμό τόσο του Εφετείου στην υπόθεση Ονησίλλου, όσο και του Κακουργιοδικείου για την αναγκαιότητα διεύρυνσης των μέσων τα οποία παρέχονται στο ποινικό δικαστήριο για την τιμωρία και αναμόρφωση παραβατών με ψυχικά προβλήματα ή διαταραγμένη προσωπικότητα. Η επισήμανση αυτή, που αρχικώς έγινε από το 1991, δεν έχει απασχολήσει τις αρμόδιες αρχές. Πιστεύουμε ότι είναι καιρός να ενσκύψει η πολιτεία και προς αυτή την κατεύθυνση.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο