← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΡΕΣΤΗ, Υπόθεση με αρ.: 9158/2016., 15/9/2020

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΡΕΣΤΗ, Υπόθεση με αρ.: 9158/2016., 15/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B257 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Υπόθεση με αρ.: 9158/

  1. Κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατήγορο -εναντίον - XXXXX ΑΡΕΣΤΗ Κατηγορουμένου ---------- Ημερομηνία: 15/09/
  2. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κ. Μάρω Χαραλάμπους. [Κατά την εκφώνηση της απόφασης: .....................]. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Στέλιος Στυλιανού. [Κατά την εκφώνηση της απόφασης: .....................]. Κατηγορούμενος, Παρών. ---------- ΑΠΟΦΑΣΗ
  3. Σύμφωνα με την υπόθεση του Κατήγορου, στις 11/05/2015, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, οι Αστ. XXXXX, ΜΚ2, Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5 και Αστ. XXXXX, μετέβησαν στην οικία του Κατηγορουμένου στην XXXXX, για την εκτέλεση του Δικαστικού εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο
  4. Αυτό, είχε εκδοθεί από Δικαστή, στην βάση μαρτυρίας που του παρουσιάστηκε, περί πληροφόρησης της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, ότι, στην κατοικία του Κατηγορουμένου, υπήρχαν, παράνομα, φυτά «μήκων ή υπνοφόρος».
  5. Εκτελώντας το ένταλμα, οι προαναφερόμενοι Αστυφύλακες της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, βρήκαν, σε συγκεκριμένο σημείο της αυλής του σπιτιού του Κατηγορουμένου, έξι φυτά, ριζωμένα στο έδαφος, που ομοίαζαν με το φυτό της «μήκων ή υπνοφόρος». Συγκεκριμένα, βρήκαν τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, ύψους από 80 εκ. μέχρι 135 εκ., που τότε ήταν με φύλλωμα και κάψες. Τα εκρίζωσαν, στην παρουσία του Κατηγορουμένου, για να αποσταλούν, στην συνέχεια, στο Γενικό Χημείο του Κράτους, για εργαστηριακή εξέταση.
  6. Η εξέτασης τους, από την επιστημονική ομάδα του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας του Γενικού Χημείου του κράτους, κατέδειξε ότι, αυτά, περιείχαν τις ουσίες της μορφίνης, κωδεΐνης, παπαβερίνης και θηβαΐνης. Ουσίες, που, ως αναφέρει η σχετική έκθεσης που ετοιμάστηκε από την XXXXX Αυξεντίου, ΜΚ4, Τεκμήριο 7, είναι συστατικές του φυτού «μήκων ή υπνοφόρος».
  7. Όπως προκύπτει από την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας από πλευράς υπεράσπισης του Κατηγορουμένου, τα προαναφερόμενα γεγονότα και δη, η προαναφερόμενη γνώμη της XXXXX Αυξεντίου, ΜΚ4, ως καταγράφεται στο Τεκμήριο 7, δεν αμφισβητούνται. Ως εκ τούτου, θα κάνω εδώ μία παρένθεση, ώστε, προτού ασχοληθώ με τα γεγονότα που τελούν υπό αμφισβήτηση και αποτελούν την αντιδικία Κατήγορου και Κατηγορουμένου, να εξετάσω την βασιμότητα της κατηγορίας με αρ. 2 στο κατηγορητήριο, που αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α', εφόσον κρίνω ότι, μπορεί να αποφασιστεί, από τα προαναφερόμενα, ως προκύπτει, παραδεκτά γεγονότα. Το ζήτημα, άλλωστε, ως θα διαφανεί από το σκεπτικό μου στην συνέχεια, είναι επάρκειας της μαρτυρίας που παρουσίασε ο Κατήγορος σχετικά με την στοιχειοθέτηση της εν λόγω κατηγορίας, παρά αποδοχής της από το Δικαστήριο, ώστε, σε κάθε περίπτωση, να μην τίθεται θέμα, εκτίμησης της, κατά προτεραιότητα.
  8. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που δίδονται στο κατηγορητήριο για την κατηγορία με αρ. 2, ο Κατήγορος, προσάπτει στον Κατηγορούμενο ότι, στις 11/05/2015 στην Ανθούπολη, «είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α', δηλαδή, τα φυτά του είδους Μήκων Υπνοφόρος .». Η υπογράμμιση και η έμφαση, είναι δική μου, για να υπάρχουν τα στοιχεία αυτά κατά νουν, όταν στην συνέχεια αναπτύσσω το σκεπτικό μου για την κατάληξη μου ότι, το αδίκημα που η συγκεκριμένη κατηγορία αφορά, δεν στοιχειοθετήθηκε πραγματικά από τον Κατήγορο κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Εστιάζω, συνεπώς, στην αναφορά του Κατήγορου στο κατηγορητήριο, σε «ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α'», το οποίο, ως επεξηγεί, αφορά «φυτά» του συγκεκριμένου είδους.
  9. Σύμφωνα με το Άρθρο 6[

(1)και
(2)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Νόμος 29/1977 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 29/1977»), που περιλαμβάνεται στην έκθεση για το αδίκημα της κατηγορίας με αρ. 2 στο κατηγορητήριο: «6.-
(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 [i] του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύι κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρμακον εν τη κατοχή αυτού.
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου
(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)ανωτέρω.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  1. Η έμφασης, είναι φυσικά, στον όρο «ελεγχόμενον φάρμακον», που χρησιμοποιείται ευρέως στον Νόμο 29/
  2. Ο ορισμός του, δίδεται από το Άρθρο 3
(1)του Νόμου 29/1977. Σύμφωνα με αυτό:: «3.-
(1)Εν τω παρόντι Νόμω: (α) ο όρος "ελεγχόμενον φάρμακον" σημαίνει οιανδήποτε ουσίαν ή προϊόν εκάστοτε καθοριζόμενον εις το Μέρος Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του Πρώτου Πίνακος του παρόντος Νόμου˙ και (β) ο όρος "φάρμακον Τάξεως Α" , "φάρμακον Τάξεως Β" και "φάρμακον Τάξεως Γ" σημαίνει οιανδήποτε ουσίαν ή προϊόν εκάστοτε καθοριζόμενον αντιστοίχως εις το Μέρος Ι, Μέρος ΙΙ και Μέρος ΙΙΙ του εν λόγω Πίνακος, αι διατάξεις του Μέρους IV του εν λόγω Πίνακος θα ισχύωσιν ως προς την ερμηνείαν των όρων των χρησιμοποιουμένων εν τω ρηθέντι Πίνακι.».
  1. Εξέτασης, ως εκ τούτου, χρήζουν και οι διατάξεις του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 29/
  3. Σύμφωνα με το Άρθρο 1 του Μέρους Ι του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 29/1977, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α', είναι, τα «Στελέχη Μήκωνος της υπνοφόρου (Poppy-straw)» και το «συμπύκνωμα στελεχών μήκωνος της υπνοφόρου (Concentrate of poppy straw)». Όροι, που, σύμφωνα με το Μέρος IV του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 29/1977, ερμηνεύονται ως εξής: «"συμπύκνωμα στελέχους μήκωνος της υπνοφόρου" σημαίνει το υλικόν όπερ προκύπτει όταν το στέλεχος της μήκωνος της υπνοφόρου έχη υποβληθή εις κατεργασίαν διά συμπύκνωσιν των αλκαλοειδών αυτής.» και «"στέλεχος μήκωνος της υπνοφόρου" σημαίνει παν μέρος πλην των σπόρων της μήκωνος της υπνοφόρου, μετά τον θερισμόν.».
  4. Έπεται από τα προαναφερόμενα, ότι, ο Κατηγορούμενος, δεν μπορεί να κριθεί ένοχος για την διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α', εφόσον, σύμφωνα με την υπόθεση του Κατήγορου εναντίον του, στην κατοχή του βρέθηκαν, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, που ήταν ριζωμένα στο έδαφος και τα οποία είχαν φύλλωμα και κάψες. Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνεται λόγος, στην προκείμενη περίπτωση, ούτε για κατεργασία του στελέχους της «μήκων ή υπνοφόρος» για συμπύκνωση των αλκαλοειδών της, ούτε και για θερισμό της, για να μπορούσε να λεχθεί ότι, ο Κατηγορούμενος, είχε στην κατοχή του, τις προαναφερόμενες ουσίες που αποτελούν, κατά την έννοια του Νόμου, «ελεγχόμενον φάρμακον». Άλλωστε, σύμφωνα και πάλι με το Μέρος IV του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 29/1977, ο όρος «μήκων ή υπνοφόρος», «σημαίνει το φυτόν του είδους Papaver somniferum, L.», που δεν περιλαμβάνεται, ως προκύπτει από το Άρθρο 1 του Μέρους Ι του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 29/1977, στα ελεγχόμενα φάρμακα Τάξεως Α'.
  5. Έχοντας καταλήξει, ως ανωτέρω, σε ότι αφορά την κατηγορία με αρ. 2 στο κατηγορητήριο, επανέρχομαι στα γεγονότα της υπόθεσης, εστιάζοντας μόνον στην κατηγορία με αρ. 1 στο κατηγορητήριο, που αφορά το αδίκημα που ο Κατήγορος καταλογίζει στον Κατηγορούμενο, της παράνομης καλλιέργειας φυτού του είδους «μήκων ή υπνοφόρος». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που δίδει για αυτό στο κατηγορητήριο, κατά την θέση του, βάσει της μαρτυρίας που έχει στην διάθεση του, ο Κατηγορούμενος, στις 11/05/2015 στην XXXXX, «στην οικία του στην οδό ., καλλιεργούσε έξι
(6)φυτά του είδους Μήκων Υπνοφόρος.». 12. Σύμφωνα με το Άρθρο 7[
(1),(β) και
(2)] του Νόμου 29/1977, που περιλαμβάνεται στην έκθεση για το αδίκημα της κατηγορίας με αρ. 1 στο κατηγορητήριο: «7.-
(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 [ii] του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να καλλιεργή- . (β) οιονδήποτε φυτόν του είδους Μήκων η υπνοφόρος (Papaver somniferum L) .
(2)Tηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα η καλλιέργεια ή η φύτευση οιωνδήποτε τοιούτων φυτών κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)ανωτέρω.». 13. Για το προαναφερόμενο αδίκημα που κωδικοποιεί το Άρθρο 7
(2)του Νόμου 29/1977, σύμφωνα με το Άρθρο 32[
(1)και
(2)] του Νόμου 29/1977, αποτελεί υπεράσπιση για κατηγορούμενο, «η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκημα.». 14. Υπεράσπισης, όμως, που διαμορφώνεται από την ακόλουθη επιφύλαξη του Άρθρου 32
(3)του Νόμου 29/1977, σύμφωνα με την οποία: «
(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως η κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόμενον με το προσαπτόμενον αδίκημα ήτο το ελεγχόμενον φάρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον- (α) ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται του αδικήματος λόγω μόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόμενον φάρμακον περί ου ο ισχυρισμός˙ αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήματος- (
  1. i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υποπτεύηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον˙ ή (
  2. ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον, ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής ώστε, εάν τούτο ήτο πράγματι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.». 15. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Κατηγορούμενος, ως προκύπτει από τις θέσεις που υπέβαλε στους μάρτυρες κατηγορίας αντεξετάζοντας τους, αλλά και από την μαρτυρία που προσκόμισε κατά την ακρόαση της υπόθεσης όταν κλήθηκε σε απολογία, σε γενικές γραμμές, υποστηρίζει ότι, τα συγκεκριμένα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, που πράγματι ήταν ριζωμένα στο έδαφος σε χωράφι δίπλα από την οικία του, βλάστησαν στο συγκεκριμένο σημείο μόνα τους, είναι δηλαδή άγρια βλάστησης, ο ίδιος ποτέ δεν τα καλλιέργησε και είχε απόλυτη άγνοια για το είδος τους, τις ουσίες που περιέχουν και ότι είναι φυτά απαγορευμένα από τον Νόμο. 16. Εγείρει, ουσιαστικά ο Κατηγορούμενος, την προαναφερόμενη υπεράσπιση που του παρέχει το Άρθρο 32[
(1),
(2)και
(3)(β)(i)] του Νόμου 29/
  2. Σύμφωνα με την νομολογία, το βάρος που ο Κατήγορος έφερε σε αυτή την υπόθεση, ήταν η απόδειξης ότι, ο Κατηγορούμενος, πράγματι
(1)καλλιεργούσε κάτι,
(2)ότι, αυτό το κάτι ήταν φυτά, και
(3)ότι, αυτά τα φυτά, ήταν του είδους «μήκων ή υπνοφόρος» (βλ. R. v Champ (Kathleen Angela ),
(1981)73 Cr. App. R. 367). 18. Στον αντίποδα, ο Κατηγορούμενος, έφερε το βάρος να αποδείξει, ότι, δεν γνώριζε ή υποπτευόταν, ούτε είχε λόγο να υποπτευθεί, ότι, τα συγκεκριμένα φυτά, ήταν του είδους «μήκων ή υπνοφόρος». Όπως αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφόρου ν Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 250, το βάρος που φέρει, σε μια τέτοια περίπτωση, ένας κατηγορούμενος, είναι αποδεικτικό [iii]. Παραθέτω, από την εν λόγω απόφαση, την σχετική περικοπή: «Το αποδεικτικό βάρος, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που εναποτίθεται στον κατηγορούμενο, αποσείεται με την προσαγωγή μαρτυρίας η οποία δημιουργεί αμφιβολίες για την ύπαρξη των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, όπως επεξηγείται στην υπόθεση Charalambous ν. The Republic
(1985)2 C.L.R.
  1. Στενά όσο και αν είναι τα πλαίσια της υπεράσπισης που παρέχει το πιο πάνω άρθρο του νόμου η γνώση της φύσης του φυτού ή του φαρμάκου το οποίο ο κατηγορούμενος κατέχει, αποτελεί θέμα προς εξέταση, εφόσον προσαχθεί, όπως συνέβη στην προκείμενη περίπτωση, μαρτυρία για την έλλειψη της. Η μαρτυρία του εφεσείοντα, καθώς και του αδελφού του, απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη. Όπως συμπεραίνεται από το αποτέλεσμα της απόφασης, χωρίς να αντιμετωπίζεται ρητά, κρίθηκε ότι δεν τέθηκε το θεμέλιο της υπεράσπισης που προβλέπει το άρθρο 32.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  2. Ζήτημα, φυσικά, -η προαναφερόμενη γνώσης ή υποψία ή λόγος για υποψία για τον Κατηγορούμενο-, που, κατά λογική προτεραιότητα, η εξέτασης του ακολουθεί, αν το Δικαστήριο πρώτα, βρει, από μαρτυρία παραδεκτή ή που την αποδέχεται ως αληθή, ότι ο Κατηγορούμενος, πράγματι καλλιεργούσε τα συγκεκριμένα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, -τα οποία, ως προκύπτει, τόσο μέσα από τις θέσεις που υπεβλήθησαν από τον συνήγορο υπεράσπισης του στους μάρτυρες κατηγορίας, όσο και μέσα από την μαρτυρία που προσκόμισε κατά την ακρόαση της υπόθεσης του όταν κλήθηκε σε απολογία, αποδέχεται ότι, όντως, ήταν ριζωμένα στο έδαφος σε χωράφι δίπλα από την οικία του, και ότι, αν και κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε γνώση περί αυτού, είναι του είδους «μήκων ή υπνοφόρος»-.
  3. Σύμφωνα με την νομολογία, για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της καλλιέργειας, απαγορευμένων από τον Νόμο 29/1977, φυτών, θα πρέπει, «από τα γεγονότα της υπόθεσης, το Δικαστήριο, να μπορεί να οδηγηθεί στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι, τα φυτά είχαν, με οποιονδήποτε τρόπο, ποτιστεί ή καλλιεργηθεί από τον κατηγορούμενο». Βλ., σχετικά, τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις, Ξυδάς ν Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 807 και Ιωάννου κ. α. ν Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 409. Στην απόφαση, μάλιστα, του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που έχω αναφέρει τελευταία, αναφέρεται ότι, η «καλλιέργεια», μπορεί να αποδειχθεί, από το κάθε στοιχείο «καταλαβαίνουμε από την κοινή καθημερινή πείρα της ζωής», ότι αποτελεί την πράξη αυτή. Ενδιαφέρουσα και καθόλα πειστική από απόψεως σκεπτικού, είναι και η Σκωτσέζικη υπόθεση, Tudhope v Robertson
(1980)S.L.T. 60, στην οποία, το Εφετείο (High Court of Justiciary) αποφάνθηκε ότι, η αναφορά, τότε, στο Section 6 της Misuse of Drugs Act 1971, -ταυτόσημο, πρέπει να αναφερθεί, σε διατάξεις, με το προαναφερόμενο Άρθρο 7
(2)του Νόμου 29/1977-, στο ρήμα «cultivate», δεν μπορούσε, λόγω τού ότι, ως ρήμα, είναι «ενεργό», να ερμηνευτεί ότι αφορούσε την διεξαγωγή εργασίας και φροντίδας στα φυτά, και της βελτίωσης τους από την διεξαγωγή μιας τέτοιας εργασίας και φροντίδας, έτσι ώστε, η χωρίς τέτοιες πράξεις, «ανάπτυξης» («to grow») των φυτών (κάνναβης στην υπόθεση εκείνη), σε γλάστρα, να μην αποτελούσε αδίκημα. Όπως, αποφασίστηκε, σε εκείνη την υπόθεση, ακόμη και ο σκοπός της ύπαρξης των ζωντανών φυτών στην οικία και η τοποθέτησης της γλάστρας τους σε σημείο κοντά στο παράθυρο για να μπορούν να φωτοσυνθέσουν και να αναπτυχθούν, ήταν στοιχεία που καταδείκνυαν καλλιέργεια [iv].
  1. Για το ζήτημα αυτό, η προσκομισθείσα από τους διαδίκους μαρτυρία, αποκαλύπτει τα εξής.
  2. Θα ξεκινήσω από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου.
  3. Ο Κατηγορούμενος, ανακρινόμενος από τον Α/Αστ. XXXXX, ΜΚ1 για την Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, το βράδυ της ημέρας που εντοπίστηκαν από τα προαναφερόμενα μέλη της τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, πρόβαλε τους εξής ισχυρισμούς για τα επίδικα γεγονότα, από τους οποίους, άνευ εκτίμησης της μαρτυρίας, είναι σαφές ότι τα καλλιεργούσε, κατά την προαναφερόμενη νομική έννοια του όρου. Αυτοί, καταγράφονται στην κατάθεση του, Τεκμήριο
  5. Κατ' αρχήν, ο Κατηγορούμενος, ισχυρίστηκε ότι γνώριζε ότι τα συγκεκριμένα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, ήταν ριζωμένα στο έδαφος σε χωράφι δίπλα από την οικία του. Μάλιστα, υποστήριξε ότι γνώριζε για το γεγονός αυτό, από τον Δεκέμβριο του έτους
  6. Δηλαδή, από πέντε, περίπου, μήνες προηγουμένως. Στο συγκεκριμένο χωράφι, υποστήριξε περαιτέρω ο Κατηγορούμενος, καλλιεργούσε, φυτά. Αναφέρθηκε, συγκεκριμένα, σε καλλιέργεια κόλιανδρου, τον οποίο είχε φυτέψει από τον Δεκέμβριο του έτους
  7. Μόνον αυτός καλλιεργούσε, ισχυρίστηκε, το συγκεκριμένο χωράφι. Αν και δεν είναι, υποστήριξε, αυτός που φύτεψε τα εν λόγω έξι φυτά, Τεκμήριο 10, εφόσον βλάστησαν από μόνα τους «μαζί με άλλα χόρτα», δεν τα ξερίζωσε, επειδή ήταν όμορφα και ριζωμένα δίπλα από τον κόλιανδρο. Δεν τα πότιζε συχνά, λόγω του, ότι, όπως και ο κόλιανδρος, ποτίζονταν από το νερό της βροχής, που, κατ' εκείνη την περίοδο, ήταν αρκετή. Εντούτοις, όταν πότιζε τον κόλιανδρο, ποτίζονταν και τα εν λόγω έξι φυτά, Τεκμήριο
  9. Όπως, προανέφερα, οι προαναφερόμενες πράξεις του Κατηγορουμένου, δια των οποίων, συνειδητά επέτρεψαν και υποστήριξαν την ανάπτυξη των εν λόγω έξι φυτών, Τεκμήριο 10, επειδή, ο Κατηγορούμενος τα θεωρούσε, «όμορφα», αποτελούν, σύμφωνα και με την προαναφερόμενη νομολογία, καλλιέργεια κατά την έννοια του Άρθρου 7
(2)του Νόμου 29/
  1. Συνεπώς, ακόμη και εάν ο Κατηγορούμενος, δεν κατέθεσε, ανακρινόμενος, στην Αστυνομία, την αλήθεια, οι προσφερόμενοι ισχυρισμοί του, δίδουν υπόβαθρο στην θέση που ο Κατήγορος λαμβάνει για τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης εναντίον του, ότι καλλιεργούσε τα έξι φυτά, Τεκμήριο
  3. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης, μετά την κλήση του σε απολογία, ο Κατηγορούμενος, κατέθεσε, για τα επίδικα γεγονότα, στο Δικαστήριο, ενόρκως. Εξεταζόμενος από τον συνήγορο υπεράσπισης του, ο Κατηγορούμενος, αναφέρθηκε στην εν λόγω κατάθεση του προς την Αστυνομία, Τεκμήριο 8, χωρίς όμως να υποστηρίξει ότι οι ισχυρισμοί του που καταγράφονται εκεί, περιλαμβανομένων δηλαδή και των προαναφερόμενων, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
  4. Εντούτοις, εκτιμώντας την μαρτυρία του Κατηγορουμένου, μέσα από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, δεν μπορώ να την αποδεχθώ και την απορρίπτω, για τους ακόλουθους λόγους.
  5. Ο Κατηγορούμενος, δεν υποστήριξε, σταθερά, μία εκδοχή γεγονότων. Στις καταθέσεις του για αυτά, τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο, ήταν, όπως παρατηρείται, για κάποια ζητήματα, ασαφής και για κάποια άλλα, ανακόλουθος ή αντιφατικός. Ενώ, ολικά, η μαρτυρία του για τα επίδικα ζητήματα, αποτιμάται ως παράλογη.
  6. Όπως προαναφέρθηκε, ο Κατηγορούμενος, ανακρινόμενος από τον Α/Αστ. XXXXX, ΜΚ1 για την Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, το βράδυ της ημέρας που εντοπίστηκαν από τα προαναφερόμενα μέλη της τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, μεταξύ άλλων, ισχυρίστηκε, ότι, όταν τα αντιλήφθηκε περί τον μήνα Δεκέμβριο του έτους 2014, δεν τα ξερίζωσε, «επειδή ήταν όμορφα και επειδή ήταν δίπλα από τον κόλιανδρο που είχε φυτέψει». Εντούτοις, κατά την ακρόαση της μαρτυρίας του από το Δικαστήριο, ο Κατηγορούμενος, δεν ήταν σταθερός στην εν λόγω θέση του για τα γεγονότα, ενώ ήταν και αντιφατικός. Ισχυρίστηκε, ότι, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, τα οποία είχε δει στο συγκεκριμένο σημείο για πρώτη φορά, περί τον μήνα Απρίλη του έτους 2015, -δηλαδή, πολύ μεταγενέστερα από ότι αρχικά ισχυρίστηκε-, «ήταν σκορπισμένα στο χωράφι μαζί με άλλα αγριόχορτα», «σκορπισμένα σε μίαν απόσταση δύο μέτρα», και ότι, «ήταν μπηγμένα μέσα στις σκαλωσιές, μέσα στους πόντους», αντικείμενα της εργασίας του, που βρίσκονταν στο συγκεκριμένο σημείο. Ότι δηλαδή, «βλάστησαν κάτω από τους πόντους, κάτω που τα ξύλα και τις σκαλωσιές», και μάλιστα, ότι είχαν «ένα με ενάμιση μέτρο απόσταση» από τα φυτά του κόλιανδρου και του «μαϊντανού», -τον οποίο, πρέπει να σημειωθεί, για πρώτη φορά ανέφερε ότι ήταν επίσης εκεί φυτεμένος, κατά την αντεξέταση του-, και ότι, τα περίμενε να ξεραθούν μαζί με τα υπόλοιπα χόρτα, για να τα ξεριζώσει και να τα πετάξει.
  7. Οι ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου, ειδικότερα αυτοί της κατάθεσης του στον Α/Αστ. XXXXX, ΜΚ1 για την Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, Τεκμήριο 8, είναι παράλογοι, εξ ου, κατά την κρίση μου, και οι προαναφερόμενες αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε κατά την ακρόαση της μαρτυρίας του από το Δικαστήριο, σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει μια πιο λογική εκδοχή γεγονότων προς υπεράσπιση του.
  8. Τα συγκεκριμένα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, όταν ανευρέθηκαν από την Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, ήταν σε μία αναπτυγμένη κατάσταση. Είχαν ύψος από 80 εκ. μέχρι 135 εκ., φύλλωμα και κάψες. Συνεπώς, πολύ δύσκολα μπορεί να γίνει πιστευτό ότι, ο Κατηγορούμενος, τα είχε αφήσει ριζωμένα δίπλα από τον κόλιανδρο που ισχυρίστηκε ότι είχε εκεί φυτεμένο, του οποίου την ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να την επηρέαζαν αρνητικά, απλά και μόνο επειδή τα βρήκε όμορφα. Εφόσον μάλιστα, όπως ισχυρίστηκε, δεν πότιζε συχνά τον κόλιανδρο, το πρώτο πράγμα που θα έκανε, αν οι ισχυρισμοί του ευσταθούσαν, λογικά, θα ήταν να τα ξεριζώσει.
  9. Είναι προφανές, ότι, ο Κατηγορούμενος, προσπάθησε με κάποιο τρόπο να δικαιολογήσει την παρουσία εκεί των φυτών, στο αναπτυγμένο στάδιο που βρέθηκαν, και για αυτό πρόβαλε τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς. Καθίσταται όμως ο ισχυρισμός του εντελώς παράλογος, αν λάβει κανείς υπόψη ότι, αυτά τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, τα οποία θεώρησε «όμορφα», κατά την αντεξέταση του, ισχυρίστηκε ότι είχαν ριζώσει και βρίσκονταν κάτω από ή και ανάμεσα από «ξύλα, πόντους και σκαλωσιές» που είχε στο συγκριμένο χώρο, τα οποία χρησιμοποιούσε για την εργασία του. Εύλογα, στη βάση του εν λόγω ισχυρισμού του Κατηγορουμένου, προκύπτει το ερώτημα, τι το όμορφο προσέφεραν τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, υπό αυτές τις περιστάσεις.
  10. Είναι περαιτέρω παράλογο, ο Κατηγορούμενος, να υποστηρίζει στην κατάθεση του στον Α/Αστ. XXXXX, ΜΚ1 για την Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, Τεκμήριο
  11. ότι τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, ποτίζονταν, μαζί με τον κόλιανδρο, όταν πότιζε τον κόλιανδρο, επειδή όπως προαναφέρθηκε, δεν τα ξερίζωσε λόγω του ότι τα θεωρούσε όμορφα, και κατά την ακρόαση της μαρτυρίας του να υποστηρίζει ότι, σκοπός του ήταν να τα ξεριζώσει όταν θα ξεραίνονταν μαζί με τα υπόλοιπα αγριόχορτα.
  12. Ελέγχεται, άλλωστε, η μαρτυρία του Κατηγορουμένου, ως μη ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα, δεδομένης και της κατάθεσης των Αστ. XXXXX, ΜΚ2 και Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5, την οποία αποδέχομαι ως ειλικρινή και αξιόπιστη, που εντόπισαν τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, στην συγκεκριμένη τοποθεσία κατά την εκτέλεση του Δικαστικού εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 2, σύμφωνα με τους οποίους, αυτά, ήταν μόνα τους, -δηλαδή, δεν υπήρχε κοντά τους οτιδήποτε άλλο φυτεμένο-, ριζωμένα το ένα δίπλα από το άλλο σε τάξη -«σε λασάνι»-, σε σημείο όπου, γύρω από αυτά, υπήρχε «λεκάνη». Μάλιστα, ο Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5, κατάθεσε στο Δικαστήριο και την παρατήρηση του ότι, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, όταν τα εντόπισαν με τους Αστ. XXXXX, ΜΚ2 και Αστ. XXXXX, ήταν και ποτισμένα.
  13. Ενώ, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί και η διάστασης που παρατηρείται στις θέσεις που υποβλήθηκαν στους προαναφερόμενους Αστ. XXXXX, ΜΚ2 και Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5, κατά την ακρόαση της μαρτυρίας τους από το Δικαστήριο από πλευράς του Κατηγορουμένου, με την μαρτυρία που κατέθεσε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο στην συνέχεια της διαδικασίας.
  14. Η πιο ενδεικτική, θεωρώ, είναι η ακόλουθη θέση του Κατηγορουμένου για τα γεγονότα, που υποβλήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης του Κατηγορουμένου στον Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ
  15. Σύμφωνα με αυτήν, -που σε καμία περίπτωση δεν συμφωνεί με την προαναφερόμενη μαρτυρία του Κατηγορουμένου, όπως την κατέθεσε στο Δικαστήριο κατά την ακρόαση της υπόθεσης-, στη συγκεκριμένη τοποθεσία, «υπήρχε κάτι σαν λασανούι μαϊντανού ή κόλιανδρου και τούτα ήταν διάσπαρτα μέσα, δεν ήταν σε μία λεκάνη περιορισμένα και φροντισμένα ξεχωριστά». Καμία αναφορά δεν γίνεται, επισημαίνεται, στην εν λόγω θέση του Κατηγορουμένου προς τον Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5 για τα γεγονότα, σε «ξύλα, πόντους και σκαλωσιές», κάτω από ή μέσα από τα οποία βλάστησαν και αναδύονταν τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, ούτε και σε «ένα με ενάμιση μέτρο απόσταση» από τα φυτά του κόλιανδρου και του μαϊντανού, όπως τα υποστήριξε με την μαρτυρία του. Κατ' αντίθεση, η θέσης του Κατηγορουμένου προς τον Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5 που του υποβλήθηκε δια του συνηγόρου υπεράσπισης του, ήταν ότι, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, ήταν «μέσα» στο «λασανούι» του «μαϊντανού ή κόλιανδρου».
  16. Τίποτα δεν έχω παρατηρήσει, πρέπει να αναφέρω, στην μαρτυρία Αστ. XXXXX, ΜΚ2 και Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5, που θα δικαιολογούσε, διαφορετική εκτίμηση της μαρτυρίας τους. Η μαρτυρία τους, ήταν σαφής, σταθερή, χωρίς αντιφάσεις και κινήθηκε στην βάση των γραπτών καταθέσεων τους, Τεκμήρια 11 και 13 αντίστοιχα. Ως προανέφερα, μου έκαναν καλή εντύπωση ως μάρτυρες και είμαι πεπεισμένος ότι, ως πρόσωπα που είχαν άμεση εμπλοκή με τα επίδικα γεγονότα και ρόλο ερευνητή και παρατηρητή κατά την εκτέλεση του Αστυνομικού τους καθήκοντος, κατέθεσαν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Είχαν την ευκαιρία, και πιστεύω παρατήρησαν, τα όσα κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Την ίδια άποψη έχω και για τους υπόλοιπους μάρτυρες κατηγορίες και την μαρτυρία τους, η οποία, επί του γνωστικού της μέρους, δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Κατηγορουμένου. Αποδέχομαι συνεπώς την μαρτυρία τους για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου για τα επίδικα ζητήματα.
  17. Διάσταση, η μαρτυρία του Κατηγορουμένου, έχει και με την μαρτυρία του XXXXX Κυριάκου, ΜΥ, τον οποίον, ο Κατηγορούμενος, κάλεσε στο Δικαστήριο για να καταθέσει για τα γεγονότα προς υπεράσπιση του. Ο εν λόγω XXXXX Κυριάκου, ΜΥ, -που, ας σημειωθεί, είναι γαμπρός του Κατηγορουμένου και κάτοικος σε υποστατικό που βρίσκεται στην ίδια διεύθυνση με την κατοικία του Κατηγορουμένου-, σε αντίθεση με τον Κατηγορούμενο, υποστήριξε ότι, κατά τον χρόνο που ανευρέθηκαν από τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, στο συγκεκριμένο τόπο, δεν υπήρχε τίποτα άλλο φυτεμένο, παρά μόνο υπήρχε άγρια βλάστηση («αγριόχορτα»). Είναι δε αξιοσημείωτο, σχετίζεται και με την προαναφερόμενη αντίφαση στην μαρτυρία των δύο, ότι, ο Κατηγορούμενος, ενώ στον Α/Αστ. XXXXX, ΜΚ1 στην κατάθεση του Τεκμήριο 8, ισχυρίστηκε ότι, δεν ξερίζωσε τα συγκεκριμένα έξι φυτά, Τεκμήριο 10 όταν τα αντιλήφθηκε μήνες προηγουμένως ότι είχαν βλαστήσει στον συγκεκριμένο τόπο, «επειδή ήταν όμορφα και επειδή ήταν δίπλα από τον κόλιανδρο που είχε φυτέψει», ο XXXXX Κυριάκου, ΜΥ, υποστήριξε ότι, ένα μήνα περίπου πριν τις 11/05/2015, βοηθούσε τον Κατηγορούμενο να καθαρίσουν τον συγκεκριμένο χώρο «για να φυτέψει», μετακινώντας τους «πόντους» που υπήρχαν εκεί, και τότε ήταν που «φάνηκαν» τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, τα οποία πρόθεση του Κατηγορουμένου ήταν να ξεριζώσει. Όμως, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «ώσπου να φέρει σκιπ, για να τα καθαρίσουν», εντοπίστηκαν τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, από την αστυνομία, κατά την έρευνα των μελών της Υ.ΚΑ.Ν.
  18. Εντούτοις, ούτε και την μαρτυρία του εν λόγω XXXXX Κυριάκου, ΜΥ αποδέχομαι για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου και την απορρίπτω. Η εντύπωσης που ο XXXXX Κυριάκου, ΜΥ, μου έκανε, ως μάρτυρας, δεν ήταν καλή. Δυστυχώς, φαίνεται, ότι, προσπάθεια του ήταν να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μια πλαστή εκδοχή γεγονότων, ικανή να βοηθήσει τον πεθερό του προς υπεράσπιση του.
  19. Η εν λόγω εκδοχή του XXXXX Κυριάκου, ΜΥ για τα γεγονότα, πρέπει να σημειωθεί, δεν κατατέθηκε στην Αστυνομία, όταν, αργότερα την ημέρα που ανευρέθηκαν τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10 από τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας στις 11/05/2015, του λήφθηκε κατάθεσης από τον Α/Αστ. XXXXX, ΜΚ
  20. Ενώ, φαίνεται να είναι, το αποτέλεσμα εκ των υστέρων σκέψεων του XXXXX Κυριάκου, ΜΥ, μαζί με τον Κατηγορούμενο, με τον οποίο, όπως αποδέχθηκε αντεξεταζόμενος, συζητούσαν τα της ακροαματικής διαδικασίας, ενόσω αυτή ήταν σε εξέλιξη.
  21. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ως λογικό, ότι, ο XXXXX Κυριάκου, ΜΥ, είχε παρατηρήσει τα ίδια φυτά, με τα ανευρεθέντα από τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, Τεκμήριο 10, και προηγουμένως ή και κατ' επανάληψη κατά τα προηγούμενα χρόνια, στην ίδια τοποθεσία, να ήταν φυτά άγριας βλάστησης τα οποία μάλιστα βοηθούσε κάποτε τον Κατηγορούμενο να ξεριζώσει για να καθαρίσουν τον συγκεκριμένο τόπο, αλλά, στην κατάθεση του, ως προαναφέρθηκε, προς την Αστυνομία, Τεκμήριο 21, να μην αναφέρει τίποτα σχετικά, και να περιορίζεται στο να αναφέρει ότι, «είδα τα φυτά που ήβρεν η Αστυνομία αλλά δεν γνωρίζω τι είναι».
  22. Τέλος, σε ότι αφορά την προσκομισθείσα μαρτυρία, πρέπει να αναφερθεί, ότι, σύμφωνα με τον XXXXX Χριστοδούλου, ΜΚ6, Δασονόμο και Συντηρητή Δασών του Τμήματος Δασών, ερευνητή και μελετητή της χλωρίδας και της βλάστησης της Κύπρου από το έτος 1988, σχετικά με την οποία έχει δημιουργηθεί και τηρείται από το Τμήμα Δασών, Βοτανολόγιο, η «μήκων ή υπνοφόρος» («papaver somniferum»: «αυτό που φέρει ύπνο»), είναι ένα φυτό, το οποίο, αν και είναι του γένους «papaver», που στην Κύπρο έχουμε, -δηλαδή, ως «επιγενές»-, οκτώ διαφορετικά του είδη, δεν είναι καταχωρημένο στο Βοτανολόγιο. Δηλαδή, δεν έχει εντοπιστεί από το Τμήμα του κατά την διάρκεια των χρόνων. Πάραυτα, από τους πραγματογνώμονες, θεωρείται, «τυχαίο επιγενές» φυτό, που, αν και ξενικό σε κάποιο τόπο, όπως είναι για την Κύπρο, περιστασιακά, μπορεί να εμφανιστεί κάπου, να αναπαραχθεί δύο ή τρία χρόνια και μετά, εφόσον είναι μονοετής πόα και λόγω του στενού γενετικού του αποθέματος, τα σπέρματα του (μέσω των οποίων έχει την ικανότητα να αυτό-διαιωνίζεται), λόγω εκφυλισμού τους, να μην βλαστάνουν για να μπορεί να επιβιώσει ο πληθυσμός του ή η αποικία που δημιουργείται τοπικά.
  23. Συνεπώς, βάσει και της αποδεκτής μαρτυρίας των Αστ. XXXXX, ΜΚ2 και Α/Λοχ. XXXXX, ΜΚ5, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, «μήκων ή υπνοφόρος», που είναι ένα ξενικό, -ως προαναφέρθηκε, τυχαίο επιγενές- φυτό για την Κύπρο, δεν μπορεί να γίνει εύκολα πιστευτό ότι ανευρέθηκαν στην συγκεκριμένη τοποθεσία, εντός κατοικημένης περιοχής, στην οικία δηλαδή του Κατηγορουμένου, μόνα τους, ριζωμένα το ένα δίπλα από το άλλο σε τάξη, σε λεκάνη και ποτισμένα, χωρίς να καλλιεργήθηκαν, ακόμη και αν οι μηχανισμοί της διασποράς του ιδίου του φυτού και ιδίως της φύσης, όπως τους επεξήγησε ο XXXXX Χριστοδούλου, ΜΚ6, καθιστούν πιθανό, έστω, τον εντοπισμό του στην Κύπρο. Ειδικότερα αν λάβει κανείς υπόψη, ότι, σύμφωνα με την μαρτυρία του XXXXX Χριστοδούλου, ΜΚ6, το συγκεκριμένο φυτό της «μήκων ή υπνοφόρος», για να επιβιώσει, χρειάζεται την απαραίτητη υγρασία, ηλιακή ακτινοβολία και έδαφος που έχει θρεπτικά συστατικά και ότι, το ύψος του, κυμαίνεται, σε φτωχές, από απόψεως υψομέτρου, θέσεις, από 30 εκ. και στις, κατά την ίδια έννοια, πιο καλές θέσεις, μέχρι το 100 εκ. ή και περισσότερο. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, στην συγκεκριμένη τοποθεσία, που βρίσκεται στην XXXXX, δηλαδή, σε μία περιοχή χαμηλού υψομέτρου, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, βρέθηκαν να έχουν ύψος, από 80 εκ. μέχρι 135 εκ.
  24. Ο Κατηγορούμενος, όπως προαναφέρθηκε, υποστήριξε ότι, δεν γνώριζε ή υποπτευόταν, ούτε είχε λόγο να υποπτευθεί, ότι, τα συγκεκριμένα φυτά, ήταν του είδους «μήκων ή υπνοφόρος». Εντούτοις, η μαρτυρία του Κατηγορουμένου, για τους προαναφερόμενους λόγους, δεν έχει γίνει αποδεκτή και ως αναξιόπιστη έχει απορριφθεί στην ολότητα της, συμπεριλαμβανομένου και του εν λόγω ισχυρισμού του. Δεδομένο, που προδιαγράφει και την κατάληξη του Δικαστηρίου.
  25. Κλείνω, με ένα ζήτημα που ο συνήγορος υπεράσπισης του Κατηγορουμένου, έθεσε στο Δικαστήριο κατά την διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης. Η θέσης, ήταν ότι, το Δικαστικό ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 2, δεν παρείχε εξουσιοδότηση στα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας που το εκτέλεσαν, να ερευνήσουν στον συγκεκριμένο χώρο όπου ανευρέθηκαν τα έξι φυτά, Τεκμήριο
  26. Θέση με την οποία διαφωνώ. Κατ' αρχήν, πρέπει να σημειωθεί ότι, σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό, τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, κατατέθηκαν από τον Α/Αστ. XXXXX, ΜΚ1, χωρίς οποιανδήποτε, σχετική προς τούτο, ένσταση, από πλευράς του Κατηγορουμένου. Περαιτέρω, το Δικαστικό ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 2, αφορούσε την οικία και τα υποστατικά του Κατηγορουμένου στην οδό XXXXX 9 στην XXXXX, που, όπως ο Κατηγορούμενος αποδέχθηκε αντεξεταζόμενος, όπως έπραξε και ο XXXXX Κυριάκου, ΜΥ που κατοικεί στην ίδια διεύθυνση, η τοποθεσία στην οποία τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας βρήκε τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, αποτελεί μέρος του οικοπέδου εντός του οποίου βρίσκεται η οικία του Κατηγορουμένου, στην συγκεκριμένη διεύθυνση. Ήταν, δηλαδή, στην αυλή της. Βλ. Στυλιανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 268/2015, 13/12/
  28. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, αποδέχομαι ότι ο Κατήγορος: (α) έχει αποτύχει να αποδείξει την υπόθεση του εναντίον του Κατηγορουμένου στην κατηγορία με αρ. 2 στο κατηγορητήριο, στην οποία, ως εκ τούτου, τον κρίνω αθώο και τον απαλλάσσω, και (β) έχει επιτύχει να αποδείξει την υπόθεση του εναντίον του Κατηγορουμένου στην κατηγορία με αρ. 1 στο κατηγορητήριο, στην οποία, ως εκ τούτου, τον κρίνω ένοχο και τον καταδικάζω.
  29. Προχωρώ στην διαδικασία της επιβολής ποινής. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Βλ. την σημείωση τέλους με αρ. i ανωτέρω. [ii] Το Άρθρο 8 του Νόμου 29/1977, που δίδει την εξουσία στο Υπουργικό Συμβούλιο, να εξουσιοδοτεί πράξεις, κατά τα άλλα παράνομες, σύμφωνα με άλλες διατάξεις του Νόμου 29/1977, δεν έχει εφαρμογή στα γεγονότα της υπόθεσης αυτής. [iii] Βλ. επίσης, στο σύγγραμμα Bucknell & Ghose on Misuse of Drugs, 3η έκδοση, στις παραγράφους από 15-001 μέχρι 15-
  30. [iv] Σχετικό, είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «For the Crown, the attack on the Sheriff's judgement was short, sharp and certain. It was that the Sheriff misdirected himself by taking far too narrow and restricted a view of the meaning of the verb "to cultivate" in relation to plants in a pot in a house. He himself appeared to be prepared to hold that the respondents were growing these plants. He ought to have found therefore that they were cultivating these plants. It was nothing to the point that there were no purpose-built pieces of horticultural equipment in the bedroom, because everyone knows that a potted plant requires very little specialised equipment for its care. The milk jug, the spoon and the domestic fork will do perfectly well enough. The Sheriff also failed to observe the significance of the position of the pot. The plants were placed in the window of the bedroom. The act of placing them there was an act of cultivation for they were placed there, no doubt, in order that the process of photosynthesis could take place and lead to the development of the plant. The cannabis seeds were significant too. From these seeds such plants could be grown and the answers given by the respondents demonstrated that the plants were not kept for their decorative function, but with a view to cropping them at thee appropriate time, for, as the male respondent put it, "hash". . There is short answer to this appeal. The Sherriff was plainly wrong. He did as the Crown suggested take a too narrow and restricted view of the verb "to cultivate", in the context in which it appears, in relation to plants in a pot. There was ample evidence to demonstrate sufficient cultivation of the offence libelled. That evidence lay in the positioning of the plants to secure the light necessary to growth, the condition of the plants, the presence of the seeds, and the objective which the respondents had in mind in having the plants in their house at all. .». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.