ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΡΕΣΤΗ, Υπόθεση με αρ.: 9158/2016., 18/9/2020

(2)του Νόμου 29/

1. Τώρα, κατ' ακολουθία, βασίζομαι σε αυτά, για να αποφασίσω το είδος της ποινής, αλλά και για να επιμετρήσω την ποινή που αρμόζει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Ως εκ τούτου, περιορίζομαι σε αυτά, χωρίς βεβαίως να λαμβάνω υπόψη μου ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου για τα γεγονότα, που, κατά την ακροαματική διαδικασία, έχουν απορριφθεί. Οι δε τοποθετήσεις του Κατηγορουμένου, μέσω της συνηγόρου υπεράσπισης του, κατά την διαδικασία που ακολουθήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για τα της ποινής, κρίνονται βάσει της αρχής της νομολογίας που θέλει, η όποια σχετική επιχειρηματολογία προβάλλεται από πλευράς κατηγορουμένου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, να βασίζεται επί γεγονότων που έχουν ήδη κριθεί [και γίνει αποδεκτά] από το Δικαστήριο ή που είναι παραδεκτά από τους διαδίκους [όταν, αν και δεν αφορούν τα επίδικα ζητήματα, συνάδουν με τα ευρήματα του Δικαστηρίου για τα γεγονότα και μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου για την ποινή].
2. Σύμφωνα με τα Άρθρα 7[

(1), (β)] και 30[

(1)και

(3)] και τον Τρίτο Πίνακα του Νόμου 29/1977, το αδίκημα της καλλιέργειας φυτών του είδους «μήκων ή υπνοφόρος», τιμωρείται με ποινή φυλάκισης δια βίου, ή με πρόστιμο, ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί.

1. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Κατηγορούμενος, στην ηλικία τότε των 53 ετών, δηλαδή, σε ώριμη ηλικία, σε κατοικημένη περιοχή στην XXXXX, στην αυλή του σπιτιού του -στην οποία κατοικούν και άλλα πρόσωπα, η σύζυγος του, η κόρη και ο γαμπρός του με τα ανήλικα παιδιά τους-, καλλιεργούσε έξι φυτά του είδους «μήκων ή υπνοφόρος», ήτοι το Τεκμήριο 10, ύψους από 80 εκ. μέχρι 135 εκ., -δηλαδή, καλά ανεπτυγμένα, σύμφωνα με την μαρτυρία του XXXXX Χριστοδούλου, ΜΚ6-, που τότε, ήταν σε προχωρημένο στάδιο ωρίμανσης, αλλά όχι ξερά, -δηλαδή, είχαν φύλλωμα και κάψες-.
2. Ο Κατηγορούμενος, απέτυχε να αποδείξει ότι δεν γνώριζε ή υποπτευόταν, ή ότι δεν είχε λόγο να υποπτευθεί, ότι, τα εν λόγω φυτά, ήταν του συγκεκριμένου είδους. Συνεπώς, εκλαμβάνεται ως δεδομένο ότι γνώριζε για την φύση τους. Μάλιστα, ως προκύπτει από το γεγονός ότι, στην συγκεκριμένη τοποθεσία, αυτά, ήταν μόνα τους, -δηλαδή, δεν υπήρχε κοντά τους οτιδήποτε άλλο φυτεμένο-, ριζωμένα το ένα δίπλα από το άλλο σε τάξη -«σε λασάνι»-, σε σημείο όπου, γύρω από αυτά, υπήρχε «λεκάνη», ο Κατηγορούμενος, όχι μόνο γνώριζε για αυτά, αλλά τα καλλιεργούσε σκόπιμα και κατόπιν σχεδιασμού.
3. Ο σχεδιασμός αυτός, βεβαίως, δεν φαίνεται ότι ήταν εκλεπτυσμένος και, -αν και θα μπορούσε κάποιος να υπολογίσει ότι, είναι σε αυτή την απλότητα της καλλιέργειας που βασιζόταν ο Κατηγορούμενος για καλύτερη απόκρυψη, δηλαδή, για να περάσει απαρατήρητος-, θεωρώ, ότι, αυτός ο παράγοντας, μπορεί να προσμετρήσει ως ελαφρυντικό του Κατηγορουμένου, έχοντας βεβαίως κατά νουν, και την αρχή δικαίου που επιβάλλει στο Δικαστήριο, να μην προβαίνει σε τέτοιου είδους υποθέσεις. Δεν είναι μια από τις περιπτώσεις όπου, ο Κατηγορούμενος, δημιούργησε με τεχνητά μέσα και με απόκρυψη, ένα ελεγχόμενο περιβάλλον για την καλλιέργεια και ανάπτυξη των φυτών, που θα δικαιολογούσε την επίδειξη λιγότερης επιείκειας.
4. Σύμφωνα με την XXXXX Αυξεντίου, ΜΚ4, μέλος της επιστημονικής ομάδας του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας του Γενικού Χημείου του κράτους, που εξέτασε εργαστηριακά τα υπό αναφορά φυτά, αυτά, περιείχαν τις ουσίες της μορφίνης, παπαβερίνης, θηβαΐνης και κωδεΐνης, οποίες όλες, με εξαίρεση την τελευταία, που, ως ουσία, κατατάσσεται στην κατηγορία των ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Β', είναι ουσίες της κατηγορίας των ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α', των πιο «σκληρών», όπως πολύ συχνά χαρακτηρίζονται, ναρκωτικών ουσιών.
5. Ο αριθμός των φυτών, πρέπει να σημειωθεί, -έξι στο σύνολο- αν και δεν κατατάσσει την υπόθεση αυτή, από απόψεως διακυμάνσεως σοβαρότητας, στις σοβαρότερες του είδους, εντούτοις, είναι αρκετά σημαντικός, αν λάβει κανείς υπόψη ότι, αυτά, ως προαναφέρθηκε, ήταν καλά ανεπτυγμένα, και σε προχωρημένο στάδιο ωρίμανσης, από τις κάψες των οποίων μπορούσε να εξαχθεί, άμεσα και με πολύ εύκολο τρόπο, ναρκωτική ουσία, που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί χωρίς ιδιαίτερη επεξεργασία -εκχύλισμα («η ρητίνη του φυτού», «όπιο») από τις κάψες που λαμβάνεται μετά από σχίσιμο της με αιχμηρό αντικείμενο, το οποίο, αφού στεγανοποιηθεί («πήξει»), καπνίζεται-, και ότι, τα στελέχη τους, μετά από τον θερισμό τους, μπορούν, όταν αποξηραθούν, να επιδεχθούν πολύ απλής επεξεργασίας, «άλεσμα», το προϊόν των οποίων μπορεί να καταναλωθεί ως ρόφημα, όπως και το τσάι.
6. Από τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου, -άλλωστε, δεν του προσάχθηκε σχετική κατηγορία-, ο Κατηγορούμενος δεν φαίνεται ότι καλλιεργούσε τα φυτά για να προμηθεύσει και δη εμπορικά, είτε το στέλεχος τους, είτε το συμπύκνωμα του στελέχους τους, είτε άλλως πως, σε τρίτο ή τρίτα πρόσωπα.
7. Έχοντας υπόψη τις ποινές που προβλέπει ο Νόμος και αφορούν το αδίκημα της κατηγορίας με αρ. 1 στο κατηγορητήριο της υπόθεσης αυτής, τις αρχές και την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν τα της ποινής, και ειδικότερα, την ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής του Κατηγορουμένου από το Δικαστήριο, αλλά και το καθήκον του Δικαστηρίου πρόσδοσης αποτελεσματικότητας στον Νόμο και στον χαρακτήρα της ποινής προς προστασία των νομοταγών πολιτών και του κοινωνικού συνόλου, όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και του Κατηγορουμένου, και το κάθε τι ελέχθη από πλευράς του προς μετριασμό της ποινής του, προχωρώ να του επιβάλω ποινή. Έχω, πρέπει να σημειωθεί, λάβει ιδιαίτερα υπόψη μου κατά την επιλογή του είδους, αλλά και για την επιμέτρηση της ποινής του Κατηγορουμένου: i. Τη σοβαρότητα του αδικήματος, όπως αυτή διαφαίνεται μέσα από την προνοούμενη από τον Νόμο ποινή, με σημείο αναφοράς, το μέγιστο αυτής. Και περαιτέρω, την διαχρονική και χωρίς κάμψη έξαρση που παρατηρείται, στην διάπραξη του αδικήματος αυτού (της καλλιέργειας, απαγορευμένου από τον Νόμο φυτού, με ναρκωτικές ιδιότητες), γεγονός, που, σε συνδυασμό με την σοβαρότητα του, ως προελέχθη, επιβάλλει την επιβολή αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής στον Κατηγορούμενο. ii. Ότι, η συνεχής επιδείνωση της κατάστασης σε ότι αφορά την διάπραξη του αδικήματος αυτού, που αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ναρκωτικές ουσίες, επιβάλλει αυξητική τάση στις ποινές. iii. Τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος, που, ως φαίνεται και από την ανάλυση τους προηγουμένως, καθορίζουν και το περιθώριο επιείκειας που το Δικαστήριο δύναται να επιδείξει στην περίπτωση του Κατηγορουμένου. Και βεβαίως, ότι, σε σχέση με αυτές, ελλείπουν περιστάσεις που, παρά την σοβαρότητα του αδικήματος, θα το καθιστούσαν ιδιαίτερα σοβαρό, σύμφωνα και με τις πρόνοιες του Άρθρου 30

(4)του Νόμου 29/1977. iv. Την στάση άρνησης, που ο Κατηγορούμενος τήρησε, σχετικά με το αδίκημα που διέπραξε, κατά την διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία. Χωρίς βεβαίως να παραβλέπω, ότι, κατά την διάρκεια των Αστυνομικών ερευνών ήταν απόλυτα συνεργάσιμος με τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας. Σημαντικό βεβαίως, είναι και το γεγονός, ότι, η καταδίκη του Κατηγορουμένου, ήταν το αποτέλεσμα ακροαματικής διαδικασίας και όχι μετά από δική του παραδοχή, που, ως παράγοντας, θα μπορούσε να δικαιολογήσει επιεικέστερη μεταχείριση του από το Δικαστήριο. v. Ότι, ο Κατηγορούμενος, ακόμη και μετά την καταδίκη του από το Δικαστήριο, δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί την σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε, -ενδεικτικό τούτου, η εμμονή του σε θέσεις του για τα γεγονότα της υπόθεσης που απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο-, ούτε και έχει απολογηθεί για τις πράξεις του. vi. Τις περιστάσεις του Κατηγορουμένου, προς εξατομίκευση της ποινής του, και ειδικότερα:

(1)το λευκό του ποινικό μητρώο, που καταδεικνύει έντιμο πρότερο βίο,

(2)την ηλικία (58 ετών) και ωριμότητα του,

(3)ότι είναι οικογενειάρχης, πατέρας τριών ενήλικων παιδιών, χωρίς εξαρτώμενους, και τις επιπτώσεις που η ποινή που θα του επιβληθεί θα επιφέρει, κυρίως στην σύζυγο του, και

(4)την πτωχή οικονομική κατάσταση, τόσο του ιδίου, όσο και της οικογένειας του. Σημειώνοντας, βεβαίως εδώ, ότι, η εξατομίκευση της ποινής, ώστε να αντανακλά και τις συνθήκες του Κατηγορουμένου, δεν αμβλύνει, στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων, όπως το υπό αναφορά στην υπόθεση αυτή, το στοιχείο της αποτροπής, που, ως έχει προαναφερθεί, κατά κανόνα, υπεισέρχεται στον καθορισμό της και έχει το δικό του ρόλο να διαδραματίσει. vii. Και τέλος, την καθυστέρηση που παρατηρείται, από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος στις 11/05/2015, μέχρι και σήμερα, τους λόγους για αυτή -και ειδικότερα ότι, οι περισσότερες από τις αναβολές, με εξαίρεση δύο που αφορούσαν έλλειψη Δικαστικού χρόνου, ήταν εξ υπαιτιότητας του Κατηγορουμένου (για την εξασφάλιση νομικής αρωγής και λόγω κωλύματος του συνηγόρου υπεράσπισης του), χωρίς βεβαίως να παραβλέπεται και η καθυστέρησης ενός περίπου χρόνου για την καταχώριση αυτής της υπόθεσης στο Δικαστήριο από πλευράς του Κατήγορου για λόγους που δεν έχουν επεξηγηθεί-, και το γεγονός, ότι, στο χρόνο αυτό που μεσολάβησε, δεν υπήρξε ουσιαστική μεταβολή στις περιστάσεις του Κατηγορουμένου. 10. Μετά από συνεκτίμηση των προαναφερόμενων, και ειδικότερα, της σοβαρότητας του αδικήματος, των περιστάσεων της υπόθεσης και των συνθηκών του Κατηγορουμένου, καταλήγω ότι, η ποινή της φυλάκισης για τον Κατηγορούμενο, ως τιμωρητικό μέτρο, δεν μπορεί να αποφευχθεί, λόγω της έμφασης που πρέπει να δοθεί στον παράγοντα της αποτροπής. Θα την συνδυάσω, όμως, για τους λόγους που εξηγώ στην συνέχεια, και με χρηματική ποινή και καταδίκη του στα έξοδα της διαδικασίας. Παρά τις οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου, η χρηματική ποινή που θα του επιβάλω, θεωρώ, έχοντας υπόψη και την αγόρευση της συνηγόρου του προς μετριασμό της ποινής του, ότι είναι εντός των οικονομικών του δυνατοτήτων. Το συμφέρον της επιβολής του Νόμου και της γενικής αποτροπής, στην προκείμενη περίπτωση, θεωρώ, μπορεί να εκφραστεί, μέσα από συνδυασμό των τριών και το συνολικό αποτέλεσμα τους. Βλ. Evagorou v Police

(1971)2 C.L.R. 194, Γενικός Εισαγγελέας ν Βασιλείου

(2003)2 Α.Α.Δ. 21 και Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ.

2. Στην βάση των όσων έχουν προαναφερθεί, εφαρμόζοντας τις αρχές της κοινής προσέγγισης των παραβατών και της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, στον Κατηγορούμενο, στη κατηγορία με αρ. 1 στο κατηγορητήριο επιβάλλω: 12 μήνες φυλάκιση και €4.500 πρόστιμο. Η ποινή φυλάκισης του Κατηγορουμένου, θα αρχίσει να εκτίεται από σήμερα που του έχει ανακοινωθεί. Σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος παραλείψει να πληρώσει το πρόστιμο, θα φυλακιστεί για περίοδο 8 μηνών.
3. Οι παράγοντες που προαναφέρθηκαν κατά την επιλογή του είδους της ποινής του Κατηγορουμένου και την επιμέτρηση της, δηλαδή, το αδίκημα και η σοβαρότητα του, και το σύνολο των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης και οι προσωπικές του Κατηγορουμένου, χωρίς, σημειώνω, να εντοπίζεται οτιδήποτε άλλο, ως σχετικό, για να ληφθεί υπόψη, επανεξεταζόμενοι για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που του έχει μόλις επιβληθεί, δικαιολογούν, κατά την κρίση μου, μια τέτοια απόφαση. Παρά την έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη του σοβαρού αυτού αδικήματος, υπάρχει, στην προκείμενη περίπτωση, αντικειμενική καθυστέρηση πέντε και πλέον ετών, στην διάγνωση της ποινικής ευθύνης του Κατηγορουμένου, ο οποίος, τότε, σε ηλικία 53 ετών, ήταν λευκού ποινικού μητρώο, το οποίο διατηρεί μέχρι και σήμερα, ηλικίας πλέον 58 ετών.
4. Ως εκ τούτου, η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης του Κατηγορουμένου, ως προαναφέρθηκε, αναστέλλεται σύμφωνα με το Άρθρο 3 του Νόμου 95/1972, για περίοδο τριών χρόνων. Θα σας εξηγήσω αμέσως τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι, η ποινή φυλάκισης, είναι ποινή φυλάκισης, αλλά δεν ενεργοποιείται αμέσως, διότι κρίνω ότι θα πρέπει να σας δοθεί άλλη μια ευκαιρία, με την προϋπόθεση ότι δεν θα διαπράξετε άλλο αδίκημα. Αυτό σημαίνει ότι, εάν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια δεν διαπράξετε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα που τιμωρείται με φυλάκιση, δεν θα κληθείτε να υπηρετήσετε την ποινή φυλάκισης. Αν όμως διαπράξετε οποιοδήποτε άλλο τέτοιο αδίκημα, θα μπορεί το Δικαστήριο να σας επιβάλει ποινή για το αδίκημα εκείνο αλλά και να διατάξει να υπηρετήσετε [ακόμη] και το υπόλοιπο της ποινής φυλάκισης που σας έχει επιβληθεί και η οποία σήμερα ανεστάλη. Επομένως πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην επιείκεια που ο Νόμος και το Δικαστήριο που εφαρμόζει αυτόν επιδεικνύουν σε σχέση με τη μελλοντική σας συμπεριφορά.
5. Ως μέρος της ποινής του, ο Κατηγορούμενος διατάζεται να καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας, €
7. Τα έξι φυτά, Τεκμήριο 10, μετά πάροδο της προθεσμίας καταχώρισης έφεσης, να κατασχεθούν και καταστραφούν. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο