Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 19098/16, 24/9/2020

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός, με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του ξεχωριστά, αλλά πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων στην παρούσα ποινική υπόθεση είχα υπόψη μου και το εξής σαφές και περιεκτικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στη Monteanu v. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 459: «Το έργο του Δικαστηρίου στην αναζήτηση της αλήθειας στο μέτρο βεβαίως του ανθρωπίνως δυνατού, είναι έργο περίπλοκο, περίτεχνο και ιδιαίτερα λεπτό. Η ανθρώπινη εμπειρία, την αντικειμενική συνισταμένη της οποίας εκφράζει το κάθε Δικαστήριο, διδάσκει ότι είναι απροσδιόριστα απεριόριστη η περιπτωσιολογία της ανθρώπινης έκφρασης μ' όλες τις εκφάνσεις της. Είναι γι' αυτό που ένα Δικαστήριο, ιδιαιτέρως ποινικής δικαιοδοσίας, οφείλει να διυλίζει, να διηθίζει και να φιλτράρει την όλη μαρτυρία με περισσή επιμέλεια και τέτοια προσοχή έτσι ώστε αν καταλήξει σε ενοχή, αυτή να είναι συμβατή με το διαχρονικό αξίωμα και θεμέλιο στην ποινική δίκη, ότι ουδείς καταδικάζεται εκτός εάν κριθεί ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Για την Κατηγορούσα Αρχή μαρτύρησε ο Αστ. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Αδάμου, εξεταστής της υπόθεσης (ΜΚ1), ο ΧΧΧΧ Γεωργιάδης, ένας εκ των διευθυντών της εργοδότριας εταιρείας (ΜΚ2), ο ΧΧΧΧ Λουκά, διευθυντής της Tsioutas Skip Ltd (ΜΚ3), ο ΧΧΧΧ Ευστρατίου, επίσης διευθυντής της Tsioutas Skip Ltd (ΜΚ4), ο ΧΧΧΧ Ζορμπάς, υπάλληλος στην Tsioutas Skip Ltd (ΜΚ5) και ο ΧΧΧΧ Ganchev, υπάλληλος της εργοδότριας εταιρείας (ΜΚ6). Ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση, ότι δεν έχει καμία σχέση με τα αδικήματα που τον κατηγορούν. Για την υπεράσπιση μαρτύρησε ο πατέρας του, ΧΧΧΧ Νικολάου (ΜΥ1). Ο ΜΚ1 ανέφερε στην κατάθεσή του ότι ο ΜΚ2, διευθυντής της εργοδότριας εταιρείας, η οποία ασχολείται με χημικά προϊόντα και χλωρίνες, του υπέβαλε παράπονο ότι ο κατηγορούμενος, που ήταν τότε υπάλληλός του, εισήλθε χωρίς την άδειά του στην αποθήκη της εργοδότριας εταιρείας στην οδό ΧΧΧΧ 1 στο Πέρα Χωριό και έκλεψε δύο ξύλινα παλέττα, πάνω στα οποία υπήρχαν 12 κομμάτια ανυψωτικών εργαλείων, συνολικής αξίας 1.500 ευρώ περίπου και 1 ξύλινο παλέττο που είχε πάνω μεταλλικές ράβδους ραφιών, άγνωστης αξίας. Παραδέχθηκε ότι, ο κατηγορούμενος δεν έχει συνδεθεί με δακτυλικά αποτυπώματα ή γενετικό υλικό που λήφθηκε από τη σκηνή, ενώ έδωσε οικειοθελώς δείγμα γενετικού υλικού για εργαστηριακές εξετάσεις. Αντεξεταζόμενος επέμεινε πως η περιστατική μαρτυρία που είχε στα χέρια του ήταν επαρκής, ώστε να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο. Επιβεβαίωσε ότι, όταν πήγε επιτόπου βρήκε τον ποδηλατά, ο οποίος του είπε προφορικά ότι δεν θέλει να προβεί σε γραπτή κατάθεση, αλλά του ανέφερε επίσης ότι, στις 19/06/2015 κατά το μεσημέρι, είδε ένα ημιφορτηγό της εργοδότριας εταιρείας να είναι σταθμευμένο έξω από την αποθήκη και άγνωστο πρόσωπο με τη χρήση ανυψωτικού μηχανήματος μετακίνησε το skip εντός της αποθήκης και μετά από λίγη ώρα το φόρτωσε στο φορτηγό και έφυγε. Αυτά ο ΜΚ1 τα κατέγραψε σε ημερολόγιο ενεργείας, ημερομηνίας 24/06/2015 (Τεκμήριο 3). Έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στην οποία αυτός αναφέρει πως εργαζόταν στην εργοδότρια εταιρεία για περίπου 9 μήνες, αλλά απολύθηκε γιατί ο ΜΚ2 πιστεύει ότι έκλεψε τα επίδικα αντικείμενα από την αποθήκη της εταιρείας. Εργαζόταν ως οδηγός διανομέας των προϊόντων της εταιρείας. Παραδέχεται ότι παράγγειλε το skip από κάποιον Λούη, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτός είχε σχέση με την Tsioutas Skip Ltd. Χρειαζόταν το skip για να πετάξει κάποια τούβλα και κεραμίδια που βρίσκονται απέναντι από το σπίτι του. Θα τα μετέφερνε σιγά ‑ σιγά με το αυτοκίνητο στο skip, διότι δεν είχε χώρο κοντά στο σπίτι του για να το βάλει. Παραδέχεται επίσης ότι, στις 19/06/2015 δούλευε και πως περί τις 12:30 το μεσημέρι πέρασε από την αποθήκη για να δει αν του παρέδωσαν το skip. Όταν είδε ότι ήταν εκεί, έφυγε. Ουδέποτε πήρε το skip από το σημείο, στο οποίο το άφησε ο οδηγός της Tsioutas Skip Ltd και δεν γνωρίζει πού βρίσκεται. Ποτέ δεν μπήκε μέσα από την κλειδωμένη καγκελόπορτα στον ανοικτό περιφραγμένο χώρο της αποθήκης. Ξέρει να χειρίζεται ανυψωτικό μηχάνημα και ξαναοδήγησε το ανυψωτικό μηχάνημα που βρισκόταν κατά τον επίδικο χρόνο στον ανοιχτό περιφραγμένο χώρο της αποθήκης. Αρνείται ότι έκλεψε οτιδήποτε από την αποθήκη της εργοδότριας εταιρείας. Δέχεται πως μίλησε στο τηλέφωνο και με τον ΜΚ3, ο οποίος τον ρώτησε πού είναι το skip και ο κατηγορούμενος του είπε πως δεν ξέρει. Ο ΜΚ1 σημείωσε σε ημερολόγιο ενεργείας, ημερομηνίας 25/06/2015 (Τεκμήριο 3), πως ο κατηγορούμενος αμέσως μετά τη σύλληψή του και τη μεταφορά του στον σταθμό Πέρα Χωριού εξέφρασε την επιθυμία να αποζημιώσει τόσο την εργοδότρια εταιρεία όσο και την Tsioutas Skip Ltd «μέχρι την επόμενη Τετάρτη». Ο ΜΚ1 μετέβηκε στις 28/06/2015 στην οικία του κατηγορούμενου, στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου 37, στο Πέρα Χωριό, όπου βρήκε τον πατέρα του, ο οποίος του ανέφερε ότι το χωράφι απέναντι από το σπίτι του είναι χαλίτικη γη. Αυτός του ανέφερε ότι τα κεραμίδια εντός αυτού είναι δικά του, είναι καινούρια, δεν είναι για πέταμα και μεταφέρθηκαν εκεί με σκοπό να χτίσουν άλλο σπίτι πάνω από το δικό τους. Τα κεραμίδια ήταν σε καλή κατάσταση και τυλιγμένα με διάφανο νάιλον. Αριστερά από την οικία του υπάρχει ανοικτό οικόπεδο ‑ χωράφι και δίπλα από το γειτονικό σπίτι, στα δεξιά, υπάρχει επίσης χώρος για να τοποθετηθεί το skip, επομένως ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι δεν υπήρχε χώρος στην οικία του για να τοποθετήσει το skip δεν ευσταθεί (βλέπε ημερολόγιο ενεργείας, Τεκμήριο 4). Επιβεβαίωσε ότι, ο κατηγορούμενος δεν κατονομάστηκε από τον ποδηλατά και πως αυτός δεν ήθελε να δώσει κατάθεση. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι η αποθήκη της εργοδότριας εταιρείας είναι ανοιχτός, περιφραγμένος χώρος και υπάρχει μόνο μία είσοδοςσε αυτήν, δηλαδή μία καγκελόπορτα που κλειδώνει με αλυσίδα και κλειδωνιά. Στις 19/06/2015 και περί ώρα 12:15 το μεσημέρι, τον πήρε τηλέφωνο ο κατηγορούμενος και του είπε ότι θα αργήσει να επιστρέψει, αφού βρισκόταν στην υπεραγορά Carrefour στην Έγκωμη. Στις 2:15 περίπου της ίδιας μέρας, ο ΜΚ6 του ανέφερε πως κατά τις 12:30 που πέρασε από την αποθήκη είδε την καγκελόπορτα ανοικτή και το φορτηγό της εταιρείας που οδηγεί ο κατηγορούμενος σταθμευμένο έξω από αυτήν, ενώ δίπλα του υπήρχε ένα skip. Τότε ο ΜΚ2 ρώτησε τον κατηγορούμενο, ο οποίος επέστρεψε ήδη στην εργασία του και του ανέφερε ότι ποτέ δεν πήγε στην αποθήκη. Όταν περί τις 2:30 πήγε ο ίδιος στην αποθήκη για να κάνει έλεγχο, είδε την καγκελόπορτα ανοικτή και την κλειδωνιά σπασμένη. Διαπίστωσε ότι έλειπαν από την αποθήκη τα αντικείμενα που αναφέρονται στην κατηγορία

1. Η τελευταία φορά που πήγε εκεί και ήταν όλα εντάξει ήταν στις 10/06/
2. Κλειδιά για την καγκελόπορτα της εισόδου της αποθήκης έχει μόνο ο ίδιος. Εκείνη τη μέρα δεν έδωσε οδηγίες σε κανέναν να πάει εκεί, ούτε και στον κατηγορούμενο. Το φορτηγό που οδηγεί ο κατηγορούμενος έχει αριθμούς εγγραφής XXXXX
3. Αντεξεταζόμενος, επέμεινε στην εκδοχή του. Διευκρίνισε ότι ήταν παραβιασμένη η κλειδωνιά της καγκελόπορτας, όχι η κλειδωνιά της ίδιας της αποθήκης. Τα κλοπιμαία κλάπηκαν από την αυλή, είπε και όχι μέσα από το κτήριο. Επιβεβαίωσε ότι, τότε υπήρχε ανυψωτικό μηχάνημα στην αυλή της αποθήκης και ότι τα κατ' ισχυρισμό κλαπέντα αντικείμενα ήταν υπερβολικά βαριά για να μπορέσει κάποιος να τα σηκώσει χωρίς τη χρήση ανυψωτικού μηχανήματος. Κατάγγειλε το περιστατικό την ίδια μέρα, αλλά έδωσε κατάθεση αργότερα. Μετά από αρκετό καιρό από το συμβάν διαπίστωσε ότι, ο κατηγορούμενος είχε κλέψει και άλλα αντικείμενα από την εργοδότρια εταιρεία, ότι πληρώθηκαν τιμολόγια από πελάτες χωρίς να αποδοθούν σε αυτήν και έκλεβε και από συναδέλφους του λεφτά. Αυτά δεν τα κατάγγειλε, διότι θεώρησε ότι η υπόθεση του Δικαστηρίου είχε ήδη τελειώσει. Επιβεβαίωσε ότι, είπε και σε αυτόν ο ποδηλατάς ότι είδε κάποιον να σηκώνει τα κλοπιμαία με το ανυψωτικό μηχάνημα, να τα βάζει στο skip, να βάζει το skip στο φορτηγό και να φεύγει, αλλά δεν ερχόταν να μαρτυρήσει διότι φοβόταν. Θεώρησε ότι ο κατηγορούμενος ευθύνεται για την κλοπή, παρόλο που κανένας δεν τον είδε να τη διαπράττει, διότι ήταν ξεκάθαρο πως ήταν στην αποθήκη, αφού το φορτηγό που οδηγούσε ήταν εκεί και βρέθηκαν πράγματα να λείπουν, τα οποία δεν έλειπαν προηγουμένως. Αν δεν ήταν ένοχος, συνέχισε, δεν υπήρχε λόγος να του πει ψέματα για τον λόγο που θα καθυστερούσε να επιστρέψει στη δουλειά. Ο ΜΚ3 ανέφερε ότι την επίδικη μέρα, γύρω στις 9 το πρωί, ένας άντρας πήρε τηλέφωνο τον ΜΚ4 και του ζήτησε να μεταφέρει ένα skip έξω από το κάγκελο της εισόδου της αποθήκης της εργοδότριας εταιρείας. Τότε ο ΜΚ3 έστειλε τον οδηγό της εταιρείας, ΜΚ5, και μετέφερε το skip ακριβώς εκεί με τον γερανό. Όταν στις 22/06/2015 έμαθε ότι κάποιος έκλεψε το skip τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο, ο οποίος του ανέφερε να του δώσει λίγο χρόνο και θα του το έβρισκε μέχρι το απόγευμα. Το απόγευμα ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν το βρήκε και του ζήτησε ακόμα λίγο χρόνο. Τότε ο ΜΚ3 πήγε αμέσως στην Αστυνομία. Όταν βρισκόταν στον Αστυνομικό Σταθμό τον ξαναπήρε τηλέφωνο ο κατηγορούμενος, λέγοντάς του πως χρειάζεται ακόμα ενάμιση ώρα για να το βρει. Το βράδυ τον ξαναπήρε τηλέφωνο και του ανέφερε πως μέχρι τις 24/06/2015 θα του το έβρισκε και θα του το έφερνε στο χωράφι απέναντι από την αποθήκη για να το πάρει. Την επομένη πήγε στο χωράφι και το skip δεν ήταν εκεί. Τότε πήγε απέναντι στον ποδηλατά, ο οποίος του είπε πως την επίδικη μέρα είδε «έναν άνδρα να ανοίγει το κάγκελο της εισόδου του εργοστασίου, να παίρνει το forklift από μέσα και να μεταφέρει το skip μέσα στο εργοστάσιο. Ακολούθως με το forklift μετέφερε το skip πάνω στο φορτηγό, όχημα που είχε και έφυγε από το μέρος.» Είπε επίσης πως το φορτηγό ήταν της εργοδότριας εταιρείας. Όταν πήρε τηλέφωνο τον κατηγορούμενο και του είπε ότι το skip δεν ήταν εκεί, αυτός του απάντησε πως δεν το βρήκε και τον ρώτησε πόσα στοιχίζει για να τον αποζημιώσει. Του ζήτησε 600 ευρώ και ο κατηγορούμενος είπε πως θα τον πληρώσει. Όταν τον ξαναπήρε τηλέφωνο και του είπε ότι δεν μπορεί να τον πληρώσει αυθημερόν κατάλαβε ότι ο κατηγορούμενος τον κορόιδευε. Ο ΜΚ3 ανέφερε στο Δικαστήριο πως δεν γνωρίζει το πρόσωπο του κατηγορούμενου, του μίλησε μόνο τηλεφωνικώς. Επιβεβαίωσε τις θέσεις του αντεξεταζόμενος. Ανέφερε πως εάν του έδινε πίσω το skip, δεν θα είχε παράπονο από τον κατηγορούμενο. Όταν ερωτήθηκε αν είναι βέβαιος πως ο κατηγορούμενος έκλεψε το skip, απάντησε ότι ο κατηγορούμενος το παράγγειλε και ποτέ δεν του το επέστρεψε, έτσι ο ίδιος έχει ευθύνη αφού χάθηκε. Ο ΜΚ4 στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 8) επιβεβαίωσε πως την επίδικη μέρα τον πήρε τηλέφωνο ο κατηγορούμενος και του ζήτησε να μεταφέρει ένα skip έξω από το κάγκελο της εισόδου της αποθήκης, χωρίς να αναφέρει τον λόγο που το ήθελε. Την ίδια μέρα και περί τις 11 π.μ. ο ΜΚ5 πήρε το skip στο μέρος. Δεν βρήκε εκεί τον κατηγορούμενο για να του το παραδώσει και έτσι το άφησε και έφυγε. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι αρχικά ο ΜΚ2 πίστευε ότι κάποιος από την Tsioutas Skip Ltd έκλεψε την περιουσία του, αλλά μετά που ήρθαν στην αντίληψή του περισσότερες λεπτομέρειες κατάλαβε ότι ήταν ο κατηγορούμενος. Δέχθηκε πως αυτό δεν το ανέφερε στην κατάθεσή του. Εξήγησε ότι, η καθυστέρηση στο να δώσει την κατάθεσή του (1/7/2015) οφειλόταν στο ότι, ο κατηγορούμενος τους κορόιδευε ότι θα τους πλήρωνε. Δεν μίλησε ο ίδιος με τον ποδηλατά. Απέδωσε στον κατηγορούμενο ψεύδη, για να καλύψει τις πράξεις του. Ο ΜΚ5, ήταν ο οδηγός της Tsioutas Skip Ltd που μετέφερε το skip με γερανό έξω από την αποθήκη της εργοδότριας εταιρείας και το άφησε έξω από την καγκελόπορτα αυτής, διότι όπως του είπε ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να έρθει να το παραλάβει. Επιβεβαίωσε ότι, έλαβε οδηγίες από τον ΜΚ4 να μεταφέρει το skip. Σε ερώτηση της αντεξέτασης εάν μπλοκαρε την είσοδο στον περιφραγμένο χώρο της αποθήκης με τον τρόπο που τοποθέτησε το σκιπ, απάντησε αρνητικά. Είπε επίσης ότι, παρόλο που ο ίδιος μετέφερε το σκιπ με γερανό, αυτό μπορεί να μεταφερθεί είτε με ανυψωτικό μηχάνημα, είτε με φορτηγό. Ο ΜΚ6 ανέφερε στην κατάθεσή του πως είναι οδηγός διανομέας των προϊόντων της εργοδότριας εταιρείας. O κατηγορούμενος ήταν συνάδελφός του και οδηγούσε πάντα το φορτηγό με αριθμό εγγραφής XXXXX
4. Γύρω στις 12:30 το μεσημέρι περίπου επέστρεφε από τη Λάρνακα και κατευθυνόταν προς το εργοστάσιο της εργοδότριας εταιρείας. Ενώ περνούσε έξω από την αποθήκη, είδε σταθμευμένο το φορτηγό του κατηγορούμενου έξω από το κάγκελο της εισόδου. Δίπλα από αυτό υπήρχε ένα skip πράσινο. Επίσης είδε το κάγκελο ανοικτό. Δεν σταμάτησε διότι θεώρησε πως θα ήταν ο κατηγορούμενος με τον εργοδότη τους, τον MK
5. Όταν έφτασε στο εργοστάσιο και ο ΜΚ2 ήταν εκεί του ανέφερε τι είδε. Αυτός δεν ήξερε τίποτε για το περιστατικό και του ανέφερε πως ο κατηγορούμενος τον πήρε τηλέφωνο ότι θα αργούσε στην υπεραγορά στην Έγκωμη. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ6 δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Αντίθετα υποστήριξε την εκδοχή του με περισσότερες λεπτομέρειες και πειθώ. Θυμόταν εξαιρετικά καλά τα γεγονότα, λαμβάνοντας υπόψη τον διαρρεύσαντα χρόνο. Έκανε μάλιστα και σχεδιάγραμμα που έδειχνε την τοποθέτηση του skip και του φορτηγού του κατηγορούμενου έξω από την καγκελόπορτα της αποθήκης, τη στιγμή που αυτός τα είδε (Τεκμήριο 13). Δεν αμφισβήτησε ότι είδε αυτήν την εικόνα με μια φευγαλέα ματιά και για λίγα δευτερόλεπτα, όμως ήταν βέβαιος για το τι είδε αφού, είπε, πήγαινε αργά, λόγω του ότι στο μέρος υπάρχουν κυρτώματα. Επιβεβαίωσε ότι τον ίδιο τον κατηγορούμενο δεν τον είδε. Αρνήθηκε ότι οι απαντήσεις του είχαν αλλότριο κίνητρο, δηλαδή να βοηθήσουν το αφεντικό του, ΜΚ2, στην απόδειξη της υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου. Ανέφερε, πειστικά, πως αυτός πρώτος ανέφερε στο αφεντικό του τι είδε και όχι το αντίστροφο. Όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας μου άφησαν θετική εντύπωση. Η μαρτυρία τους στο Δικαστήριο συνήδε με τις καταθέσεις τους στην Αστυνομία. Επίσης, συγκρίνοντας τις μαρτυρίες τους βρίσκω πως συνάδουν απόλυτα η μία με την άλλη, τόσο από άποψης χρονικής συνέπειας όσο και από άποψης λογικής συνέπειας. Κάποιες μικροαντιφάσεις που παρατηρήθηκαν, αφορούν σε θέματα επουσιώδη από τα επίδικα και έτσι θεωρώ πως δεν επηρεάζουν καθόλου την αξιοπιστία τους, αντιθέτως την επιβεβαιώνουν, λόγω της απουσίας μεταξύ τους προσυνεννόησης. Ήταν όλοι σαφείς και επεξηγηματικοί στο εδώλιο του μάρτυρα και απαντούσαν χωρίς υπεκφυγές. Οι ΜΚ3 και ΜΚ4 ήταν ευέξαπτοι και, κάποιες φορές, απότομοι στις απαντήσεις τους, αλλά το περιεχόμενο αυτών συνήδε απόλυτα με τη λοιπή μαρτυρία στην υπόθεση. Θα αγνοήσω βέβαια το συμπέρασμα των ΜΚ2 και ΜΚ4 ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος, διότι τούτο αποτελεί μαρτυρία γνώμης, κάτι που δεν επιτρέπεται να εκφράζουν οι μάρτυρες γεγονότων. Θεωρώ πως αν βασιστώ στη μαρτυρία γεγονότων που έδωσαν, θα είμαι σε θέση να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα. Ως προαναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ανάμειξη στα αδικήματα με ανώμοτή του δήλωση στο Δικαστήριο. Η ανώμοτη δήλωση είναι απόλυτο δικαίωμα οποιουδήποτε κατηγορούμενου σε ποινική δίκη. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία, με την έννοια ότι δεν είναι ικανή να αντικρούσει ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη (βλ. μεταξύ άλλων Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22). Ό,τι προκύπτει ως σημαντικό από το σύνολο της σχετικής νομολογίας είναι πως η ανώμοτη δήλωση δεν αποτελεί μαρτυρία, με την αυστηρή έννοια του όρου, ούτε αξιολογείται από το Δικαστήριο ωσάν να ήταν μαρτυρία. Έχει αξία περισσότερο πειστική, παρά αποδεικτική. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από μια διαφορετική σκοπιά (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas and Another v. Repbublic

(1972)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 12). Και, βεβαίως, η ανώμοτη δήλωση, κατόπιν της αξιολόγησής της, δεν μπορεί να συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία παραμένει με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με την παρουσίαση αξιόπιστης και επαρκούς μαρτυρίας (βλ. Θεοχάρους (ανωτέρω) και Αχτάρ κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ 397). Εν όψει των πιο πάνω, η βαρύτητα που μπορεί να δοθεί στην απενοχοποιητική ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου είναι κατά πολύ υποδεέστερη της αξιόπιστης μαρτυρίας των ΜΚ στην υπόθεση. Η πειστική της, δε, αξία είναι ίση με την έκταση στην οποία υποστηρίζεται από την αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον μου. Σημειώνω στο σημείο αυτό οτι, είναι επιτρεπτό για το δικαστήριο να χρησιμοποιήσει τις ενοχοποιητικές δηλώσεις στην κατάθεση του κατηγορούμενου εναντίον του, απορρίπτοντας ταυτόχρονα τις αθωωτικές του δηλώσεις. Είναι φυσιολογική η πρόσδοση μεγαλύτερης βαρύτητας σε παραδοχή ή δήλωση εναντίον του συμφέροντος του κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 109, Duncan, 73 Cr. App. R. 359). Ο ΜΥ1, πατέρας του κατηγορούμενου, ανέφερε στο Δικαστήριο πως στις 28/06/2015 τον επισκέφθηκε ένας αστυνομικός και τον ρώτησε για τις παλιολαμαρίνες, τα σπασμένα τούβλα και τα μπάζα που υπήρχαν στο χωράφι απέναντι από το σπίτι τους. Του ανέφερε ήταν δικά του και ανέλαβε να τα μετακινήσει. Έτσι, ο γιος του και κατηγορούμενος ανέλαβε να φέρει skip προς το σκοπό αυτό. Δεν είχε χώρο δίπλα από το σπίτι για το σκιπ, ενώ είχαν προηγούμενωςς διαφωνίες με τον γείτονά τους και δεν ήθελαν να δημιουργούν εντάσεις, και έτσι ο κατηγορούμενος είπε ότι θα έβαζε το skip κάπου αλλού και θα μετέφεραν εκεί τα μπάζα με την καρότσα. Αντεξεταζόμενος δεν ήταν σε θέση να πείσει για τα λεγόμενά του. Αντιθέτως, πείστηκα πως οι τοποθετήσεις του είχαν απώτερο σκοπό να βοηθήσουν τον γιο του. Δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει τη διάσταση μεταξύ των γεγονότων που ανέφερε. Γιατί, δηλαδή, ο αστυνομικός του ζήτησε να μετακινήσει τα μπάζα στις 28/06/2015, ενώ ο γιος του παράγγειλε το skip, νωρίτερα και στις 19/06/

1. Μασούσε τα λόγια του και δεν έδωσε κάποια απάντηση. Μου φάνηκε ύποπτο ότι, μαρτύρησε μόνο για αυτή τη πτυχή της υπόθεσης, ενώ δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει οποιαδήποτε άλλη πληροφορία σε σχέση με αυτήν. Ούτε γιατί απολύθηκε ο γιος του από την εργοδότρια εταιρεία, ούτε πού βρισκόταν την επίδικη μέρα, ούτε ποια βαριά οχήματα μπορεί να χειρίζεται. Επιπρόσθετα, τα λεγόμενά του στο Δικαστήριο έρχονται σε ευθεία αντίφαση με τα όσα αναφέρονται στο ημερολόγιο ενεργείας από τον ΜΚ1 (Τεκμήριο 4), ότι δηλαδή τα κεραμίδια που βρίσκονταν στο οικόπεδο απέναντι από το σπίτι του ήταν καινούρια και τυλιγμένα με διάφανο νάιλον και πως υπήρχε χώρος τόσο αριστερά της οικίας του, όσο και δίπλα από το γειτονικό σπίτι στα δεξιά για τοποθέτηση του skip. Θεωρώ πως δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Απορρίπτω τη μαρτυρία του στην ολότητά της. Γ. Ευρήματα Προβαίνω, λοιπόν, στα ακόλουθα ευρήματα: · Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τις δικές του παραδοχές στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 2): - εργαζόταν ως οδηγός διανομέας των προϊόντων της εταιρείας, - παρήγγειλε το skip το πρωί της 19/06/2015 από κάποιον XXXXX, ήτοι τον ΜΚ4 - την επίδικη μέρα, ήτοι 19/06/2015 εργαζόταν και περί τις 12:30 το μεσημέρι πέρασε από την αποθήκη για να δει αν του παρέδωσαν το skip. Είδε ότι του παρέδωσαν το σκιπ και μετά από 5 λεπτά έφυγε, με το φορτηγό της εταιρείας - ξέρει να χειρίζεται ανυψωτικό μηχάνημα και οδήγησε στο παρελθόν το ίδιο ανυψωτικό μηχάνημα που βρισκόταν κατά τον επίδικο χρόνο, στον ανοιχτό περιφραγμένο χώρο της αποθήκης. · Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ1, - ο κατηγορούμενος αμέσως μετά τη σύλληψή του και τη μεταφορά του στον σταθμό Πέρα Χωριού, εξέφρασε την επιθυμία να αποζημιώσει τόσο την εργοδότρια εταιρεία όσο και την Tsioutas Skip Ltd, - ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι δεν υπήρχε χώρος στην οικία του για να τοποθετήσει το skip, δεν ευσταθεί · Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2, - όταν περί τις 2:30 αυτός πήγε στην αποθήκη για να κάνει έλεγχο, είδε την καγκελόπορτα ανοικτή και την κλειδωνιά σπασμένη. - υπάρχει μόνο μία είσοδος προς τον ανοιχτό περιφραγμένο χώρο της αποθήκης, δηλαδή μία καγκελόπορτα που κλειδώνει με αλυσίδα και κλειδωνιά. - Κλειδιά της εν λόγω καγκελόπορτας έχει μόνο ο ίδιος. - Εκείνη τη μέρα δεν έδωσε οδηγίες σε κανέναν να πάει εκεί, ούτε και στον κατηγορούμενο. - Κατά την επίσκεψή του στο μέρος, διαπίστωσε ότι έλειπαν από την αποθήκη τα αντικείμενα που αναφέρονται στην κατηγορία
2. Η τελευταία φορά που πήγε εκεί και ήταν όλα εντάξει ήταν στις 10/06/
3. - Το φορτηγό που οδηγεί ο κατηγορούμενος έχει αριθμούς εγγραφής XXXXX
4. · Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ3, - Ο κατηγορούμενος τον ρώτησε από το τηλέφωνο πόσα στοιχίζει το σκιπ για να τον αποζημιώσει. Όταν ο ΜΚ3 του ζήτησε 600 ευρώ, ο κατηγορούμενος είπε πως θα τον πληρώσει, ενώ ποτέ δεν το έπραξε. · Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ5, αυτός μετέφερε ένα πράσινο skip με γερανό έξω από την αποθήκη της εργοδότριας εταιρείας και το άφησε έξω από την καγκελόπορτα αυτής. Όταν το άφησε εκεί, ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών, αλλά μίλησαν μεταξύ τους μόνο τηλεφωνικώς. · Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ6, το φορτηγό με αρ. εγγραφής XXXXX29 που, παραδεχτά, οδηγούσε ο κατηγορούμενος την εν λόγω μέρα βρισκόταν σταθμευμένο έξω από την καγκελόπορτα της εισόδου και δίπλα του υπήρχε ένα πράσινο σκιπ. Επίσης, η καγκελόπορτα ήταν ανοιχτή. Δ. Η νομική πτυχή Είναι σαφές ότι η παρούσα υπόθεση βασίζεται αποκλειστικά σε περιστατική μαρτυρία. Περιστατική είναι η μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του εγκλήματος. Αντιδιαστέλλεται προς την άμεση μαρτυρία, δηλαδή τη μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του εγκλήματος. Τα σκόρπια ή φαινομενικά ασύνδετα μέρη της μαρτυρίας μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν με ακαταμάχητη πειστικότητα την καταδίκη. Η περιστατική μαρτυρία δεν είναι υποδεέστερης αξίας, από την άμεση μαρτυρία, διότι τείνει να αποκλείσει το ανθρώπινο λάθος που μπορεί να παρεισφρήσει σε άμεση μαρτυρία. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση και να μην μπορεί να συμβιβαστεί με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Πρέπει, δηλαδή, να είναι τέτοια που στο σύνολό της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλης ερμηνείας ή εξήγησης και να μην είναι συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η περιστατική μαρτυρία είτε χαρακτηριστεί ως «αλυσίδα με κρίκους» ως είθισται, (βλ. Fournides v. the Republic

(1986)2 C.L.R. 73) είτε ως «σχοινί» (βλ. Blackstone's Cr.Practice 2007, F1.10, όπου στην αγγλική υπόθεση Exall

(1866)4 F & F 922, at p.929 αναφέρθηκε ότι ένα νήμα του σχοινιού μπορεί να μην είναι αρκετό να σηκώσει το βάρος της καταδίκης, ενώ πολλά νήματα μαζί έχουν αυτή τη δύναμη), κρίθηκε αποτελεσματική για τη διατύπωση ευρημάτων (βλ. Παφίτης κ.α ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ 102, 119-120, Σωτήρης Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ 485 και Λουκά Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 51/2012 ημερ. 22.10.13, Fournides ( πιο πάνω), Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 258, Χριστάκης Χαραλάμπους Πέτρου ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 331, Παλάσκα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 53/13, ημ. 20.1.17, Αντρέας Κυπρίζογλου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 53/2017, 64/2017, 66/2017 και 68/2017, απόφαση ημερ. 15 Δεκεμβρίου 2017). Το ερώτημα εν προκειμένω είναι αν οι κρίκοι της περιστατικής μαρτυρίας, ως προκύπτουν από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι επαρκώς συνεκτικοί, ώστε να δεικνύουν ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από τον κατηγορούμενο και είναι ασύμβατοι με οποιαδήποτε άλλη εκδοχή. Αναφέρω, στο σημείο αυτό, ότι δεν μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στις τοποθετήσεις του XXXXX Μιχαήλ, ποδηλατά, ως προκύπτουν μέσα από το ημερολόγιο ενεργείας του ΜΚ1 (Τεκμήριο 4). Πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία, την οποία το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει βάσει των κριτηρίων του άρθρου 27 του Κεφ. 9[1]. Προχωρώ σε αυτή την αξιολόγηση. Το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν η αρχική δήλωση του ποδηλατά μεταφέρθηκε επακριβώς. Το ότι φαίνεται η εξ ακοής μαρτυρίας, να ήταν πρώτου βαθμού αφού ο ίδιος ο ΜΚ1 την κατέγραψε σε ημερολόγιο ενεργείας, δεν μπορεί να υπερφαλαγγίσει το ότι, ενώ η ταυτότητά του ήταν γνωστή και ήταν εύκολα ανιχνεύσιμος, η Αστυνομία ουδέποτε του έλαβε κατάθεση και ουδέποτε ήρθε στο Δικαστήριο να μαρτυρήσει, ώστε να υποστεί τη βάσανο της αντεξέτασης. Αυτή η μαρτυρία ήταν η καλύτερη δυνατή μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή στην υπόθεση και είχε υποχρέωση να την προσκομίσει σύμφωνα με τον σχετικό αποδεικτικό κανόνα (best evidence rule). Και δεν προσκομίστηκε, με μόνη εξήγηση ότι ο ποδηλατάς δεν ήθελε ανάμειξη στην υπόθεση. Τούτη η εξήγηση, όχι μόνο δεν είναι αρκετή αλλά θεωρητικά θέτει και αμφιβολίες ως προς τη γνησιότητα του κινήτρου του όταν έκανε την αρχική δήλωση. Εν ολίγοις, θεωρώ πως δεν μπορώ να αποδώσω βαρύτητα στην εξ ακοής μαρτυρία του ποδηλατά και δεν θα την λάβω υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της περιστατικής μαρτυρίας κατωτέρω. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων, θεωρώ πως δεν υπάρχει περιθώριο καταδίκης στις κατηγορίες 1 και 2, ήτοι στην παράνομη είσοδο εντός της αποθήκης της εργοδότριας εταιρείας και στην κλοπή από την εν λόγω εταιρεία των μεταλλικών ράβδων και των ανυψωτικών εργαλείων. Το γεγονός ότι η προηγούμενη φορά που ο ΜΚ2, διευθυντής της εργοδότριας εταιρείας και το μόνο άτομο που κατείχε κλειδιά σε αυτή, έλεγξε τα περιεχόμενα της αποθήκης και το απαραβίαστο της κλειδωνιάς της καγκελόπορτας, ήταν 9 ολόκληρες μέρες πριν το επίδικο συμβάν (ήτοι στις 10/06/2015), δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες για την ενοχή του κατηγορούμενου. Οτιδήποτε μπορεί να είχε μεσολαβήσει εντός αυτών των 9 ημερών και πριν το φορτηγό του κατηγορούμενου και το σκιπ θεαθεί, από τον ΜΚ6, έξω από την καγκελόπορτα της αποθήκης. Συνεπώς, η διαθέσιμη περιστατική μαρτυρία δεν είναι επαρκής, ώστε ο κατηγορούμενος να κριθεί ένοχος στις κατηγορίες 1 και 2. Το αντίθετο συμβαίνει με την κατηγορία 3, ήτοι αυτήν για την κλοπή του σκιπ. Τα εξής δεδομένα θεωρώ ότι δημιουργούν ένα αρραγές αποδεικτικό σύνολο, από το οποίο το μόνο συμπέρασμα που μπορεί λογικά να εξαχθεί, είναι η ενοχή του κατηγορούμενου: Ο Κατηγορούμενος παρήγγειλε το σκιπ από τον ΜΚ4 το πρωί της επίδικης μέρας. Το σκιπ παραδόθηκε και τοποθετήθηκε από τον ΜΚ5 έξω από την καγκελόπορτα της εισόδου της αποθήκης. Ο ΜΚ6 είδε το φορτηγό, που ο κατηγορούμενος οδηγούσε την επίδικη μέρα, σταθμευμένο δίπλα από το πράσινο σκιπ. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος, κατά δική του παραδοχή, ήταν παρών στο μέρος, γύρω στις 12:30 το μεσημέρι, ώρα κατά την οποία ο ΜΚ6 είδε το φορτηγό του. Το σκιπ εξαφανίστηκε από το μέρος, χωρίς να ανευρεθεί ποτέ. Ο κατηγορούμενος προθυμοποιήθηκε, τόσο στην αστυνομία, όσο και στον ΜΚ3, κατόπιν του συμβάντος, να αποζημιώσει για την αξία του σκιπ. Τα πιο πάνω στοιχεία είναι επαρκή, ιδωμένα ως ενιαίο σύνολο και όχι αποσπασματικά, για να δημιουργήσουν συμπέρασμα ενοχής του Κατηγορούμενου στην κατηγορία 3, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Μόνο, βεβαίως, εάν πληρούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής, ως προνοείται στο άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154[2]. Η σχετική νομολογία συνοψίσθηκε, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ

1. Τα συστατικά στοιχεία λοιπόν του εν λόγω αδικήματος ως προκύπτουν και από την εν λόγω απόφαση είναι τα εξής:
2. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
3. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
4. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
5. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
6. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Η έννοια του όρου «με δόλιο τρόπο» σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως. Τόσο η κατοχή όσο και η αποκόμιση πρέπει να γίνει σκόπιμα και χωρίς λάθος εκ μέρους του κατηγορούμενου, ότι η περιουσία ανήκε σε άλλο πρόσωπο (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14). Περαιτέρω, η πρόθεση στη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα βρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα περιστατικά της υπόθεσης. Άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεών του. Η έννοια της λέξης «περιουσία» είναι πολύ ευρεία και περιλαμβάνει σχεδόν οποιαδήποτε μορφή περιουσίας, κάθε έμψυχο ή άψυχο, δυνάμενο να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας (βλ. και άρθρο 4 του Κεφ. 154). Δεν είναι αναγκαία η φυσική αποκόμιση της κλαπείσας περιουσίας. Ούτε έχει επίδραση στη στοιχειοθέτηση της κλοπής το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατόν να εντοπισθεί το κλαπέν ποσό ή η κατάληξη του (βλ. Στυλιανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 646). Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα εν προκειμένω προκύπτουν τα εξής: Ενώ ο κατηγορούμενος απέκτησε την κατοχή του σκιπ με τη συγκατάθεση του ΜΚ4, διευθυντή της Tsioutas Skip Ltd, εν τούτοις το ιδιοποιήθηκε χωρίς τη συγκατάθεσή του. Ένα σκιπ, μπορεί ως αντικείμενο που είναι, να τύχει κλοπής. Ο κατηγορούμενος ενήργησε, κατά το χρόνο της απόκτησης του σκιπ, σκόπιμα και με πρόθεση να αποστερήσει την ιδιοκτήτρια του μόνιμα από αυτό, αφού τούτο προκύπτει ως η φυσική συνέπεια των πράξεών του. Είχε, δε, είτε κατά το χρόνο απόκτησής της κατοχής του σκιπ είτε σε μεταγενέστερο χρόνο, την πρόθεση να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη του μόνιμα από αυτό. Τούτη η πρόθεση, εν προκειμένω (αν και όχι πάντα), προκύπτει εκ του αποτελέσματος, ότι δηλαδή το σκιπ δεν επιστράφηκε ποτέ στην παραπονούμενη εταιρεία. Πληρούνται, επομένως, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής. Ε. Κατάληξη Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 1 και 2 και καταδικάζεται στην κατηγορία 3. ( Υπ.) Μ.Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ 27.-

(1)Κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας.

(2)Ειδικότερα, και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου

(1), το Δικαστήριο θα λαμβάνει υπόψη τα πιο κάτω: (α) Κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος, που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση· (β) το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται· (γ) το βαθμό της εξ ακοής μαρτυρίας, δηλαδή κατά πόσο η μαρτυρία περιλαμβάνει εξ ακοής μαρτυρία πέραν του πρώτου βαθμού· (δ) κατά πόσο οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα· (ε) κατά πόσο η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι· (στ) το πλαίσιο μέσα στο οποίο, ή οποιοσδήποτε σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση· (ζ) κατά πόσο η εξ ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση· (η) κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες προσάγεται η εξ ακοής μαρτυρία, φαίνεται ότι δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της μαρτυρίας ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της βαρύτητας της μαρτυρίας.

(3)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε [2] 255.-

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (

1. i)με τέχνασμα (
2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο