ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 23515/2015, 26/2/2020

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 23515/2015, 26/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 23515/2015 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΧΧΧΧΧ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΟΥ Κατηγορούμενου 26 Φεβρουαρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Χατζηκωνσταντή Για κατηγορούμενο: κ. Τσάρκατζης Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία για το αδίκημα της δημόσιας βλάβης (άρθρο 115 Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, ως αναγράφονται στο κατηγορητήριο, «ο κατηγορούμενος την 14 Δεκεμβρίου 2013, στη Mακεδονίτισσα της επαρχίας Λευκωσίας, εν γνώσει του έδωσε ψευδή κατάθεση στην Αστ. XXXXX Μ. Φλωρίδου του ΤΑΕ Λευκωσίας σχετικά με φανταστικό αδίκημα, δηλαδή κατέθεσε ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή του στη θέση του αγοραστή, στο συμβόλαιο πώλησης διαμερίσματος στην Δασούπολη, ημερ. 22/12/2012, για το ποσό των €546000, με πωλητή της εταιρεία «PETROS SAVVA CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS LTD» και αγοραστή τον κατηγορούμενο, ενώ στην πραγματικότητα γνώριζε ότι η υπογραφή ήταν δική του και δεν είχε πλαστογραφηθεί.» Μετά το πέρας της παρουσίασης της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και, συνεπώς, αυτός πρέπει να αθωωθεί σε αυτό το στάδιο, χωρίς να κληθεί να προβάλλει την υπεράσπιση του[1]. Οι αρχές που διέπουν αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας είναι καλά γνωστές και έχουν αναλυθεί και επεξηγηθεί επανειλημμένα στη νομολογία[2]. Σύμφωνα με τη νομολογία, όταν το Δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου πρέπει να καθοδηγείται από τους ακόλουθους παράγοντες: (α) κατά πόσο ελλείπει μαρτυρία αναφορικά με ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αποδίδονται στον κατηγορούμενο, (β) κατά πόσο η μαρτυρία κατηγορίας είναι, αντικειμενικά κρινόμενη, τόσο αντινομική ή αναξιόπιστη ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Ένας κατηγορούμενος δεν πρέπει να καλείται σε απολογία και να συνεχίζει να εκτίθεται στον κίνδυνο καταδίκης εκτός εάν η μαρτυρία κατηγορίας είναι τέτοια που να στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως ενοχή. Παράλληλα, το Δικαστήριο πρέπει να αποτρέπει την κατάσταση στην οποία ένας κατηγορούμενος να καλείται με την υπεράσπιση του, ενδεχομένως, για να καλύψει κενά στη μαρτυρία κατηγορίας. Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας αφού αυτό είναι κάτι που επιτελείται μόνο στο τέλος μιας δίκης. Το δε βάρος απόδειξης που πρέπει να αποσείσει η κατηγορούσα αρχή δεν είναι το ίδιο όπως στο τέλος της δίκης αλλά η μαρτυρία πρέπει να είναι τέτοια ώστε, από μια προκαταρτική εκτίμηση, να μπορεί να στηρίξει καταδίκη[3]. Πριν προχωρήσω, θα ήταν χρήσιμο να παραθέσω σε συντομία τη μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά της κατηγορούσας αρχής προς απόδειξη της κατηγορίας. Η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο συνολικά τέσσερεις μάρτυρες. Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Λοχ. XXXXX Γ. Χρυσάνθου (ΜΚ1) της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας και υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Αστυνομίας. Σύμφωνα με τα όσα ο ΜΚ1 κατέθεσε, στις 30.12.2013 παρέλαβε προς εξέταση από την Αστ. XXXXX μια συμφωνία πώλησης διαμερίσματος σε υπό ανέγερση πολυκατοικία ημερομηνίας 25.11.2012 μεταξύ της εταιρείας Petros Savva Constructions & Development Ltd και του Χ' Γιαννακού XXXXX (Τεκμήριο 3) στην 5η σελίδα της οποίας βρισκόταν αμφισβητούμενη υπογραφή στη θέση «Αγοραστής». Παρέλαβε επίσης δείγματα υπογραφής του κατηγορούμενου και του ΧΧΧΧΧ Σάββα (Τεκμήρια 4 και 5). Κατόπιν της εξέτασης που διενήργησε, ο συγκεκριμένος μάρτυρας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η αμφισβητούμενη υπογραφή στη θέση 'ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ' στην 5η σελίδα της δέσμης εγγράφων (Σημ. 1) είναι μικτού τύπου υπογραφή καθώς αποτελείται από ευδιάκριτα γράμματα του αλφαβήτου και γραμμικές κινήσεις με αυτοματισμό στον τρόπο σχηματισμού της. Συγκρίνοντας την πιο πάνω αμφισβητούμενη υπογραφή, με τα δείγματα υπογραφής που αποδίδονται στον [κατηγορούμενο] βρίσκω ότι παρουσιάζουν ομοιότητες μεταξύ τους τόσο ως προς τον τρόπο σχηματισμού των γραμμάτων του αλφαβήτου, όσο και ως προς τις γραμμικές κινήσεις και κατά τη γνώμη μου πρόκειται για γνήσια υπογραφή του». Κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, δεν αμφισβητήθηκε η εμπειρογνωμοσύνη του ούτε το πόρισμα στο οποίο κατέληξε κατόπιν των εξετάσεων που διενήργησε. Δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας ήταν η Αστ. XXXXX Μ. Φλωρίδου (ΜΚ2), η οποία κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, στις 14.12.2013 παρέλαβε από τον ΧΧΧΧΧ Σάββα πρωτότυπη συμφωνία ημερομηνίας 25.11.2012 (Τεκμήριο 3) και δείγματα υπογραφής του (Τεκμήριο 5). Την ίδια ημέρα έλαβε γραπτή κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία αυτός προέβη σε παράπονο για πλαστογραφία της υπογραφής του στην εν λόγω συμφωνία, με ύποπτο πρόσωπο τον ΧΧΧΧΧ Σάββα. Έλαβε ακολούθως δείγματα υπογραφής του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 4). Προώθησε τη συμφωνία και τα δείγματα υπογραφής στο Εργαστήριο Γραφολογίας ΥΠ.ΕΓ.Ε. Η ΜΚ2 έλαβε επίσης ανοικτή κατάθεση ημερομηνίας 14.12.2013 από τον κατηγορούμενο (στην παρούσα υπόθεση) σε σχέση με το παράπονο που της είχε εκφράσει (Τεκμήριο 8). Σύμφωνα με το περιεχόμενο της εν λόγω κατάθεσης είναι διευθυντής εταιρείας που ασχολείται με κατασκευή έτοιμου σκυροδέματος και συνεργάζεται με την εταιρεία Petros Savva Constructions Ltd, διευθυντής της οποίας είναι ο ΧΧΧΧΧ Σάββα. Πριν τέσσερεις περίπου μήνες του είχε επιδοθεί αγωγή η οποία καταχωρήθηκε εναντίον του από τον XXXXX Σάββα και αφορούσε γραπτή συμφωνία για αγορά διαμερίσματος στη Δασούπολη για ποσό €500.000 περίπου. Στην κατάθεση του (Τεκμήριο 8) ο κατηγορούμενος (στην παρούσα υπόθεση) αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «Εγώ ουδέποτε συνήψα γραπτή συμφωνία με τον XXXXX Σάββα για αγορά από αυτόν διαμερίσματος και ούτε υπέγραψα οποιοδήποτε συμβόλαιο ή συμφωνία μαζί του ή την εταιρεία του για τον σκοπό αυτό. Όπως ενημερώθηκα ο XXXXX Σάββα κινήθηκε νομικά εναντίον μου με αγωγή και διεκδικά από εμένα το ποσό των €163.000 όπως αναφέρεται στο επίδικο συμβόλαιο/συμφωνία ημερομηνίας 25.11.

1. Για τον σκοπό αυτό είμαι διατεθειμένος να σας δώσω δείγματα γραφής/υπογραφής μου για σύγκριση τους με το πιο πάνω συμβόλαιο/συμφωνία που ανάφερα.» Κατά την αντεξέταση της ΜΚ2, αυτή ανέφερε ότι είχε λάβει το συμβόλαιο και δείγματα υπογραφής του ΧΧΧΧ Σάββα (Τεκμήρια 3 και 5) γύρω στις 9πμ στις 14.12.2013 ενώ την κατάθεση/παράπονο του κατηγορούμενου (στην παρούσα υπόθεση) (Τεκμήριο 8) γύρω στις 11:20πμ. Υποβλήθηκε στη ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος (στην παρούσα υπόθεση) είχε επισκεφθεί πολλές φορές πριν τις 14.12.2013 το ΤΑΕ και «ενώ ξεκινούσε να λέει τη θέση του και τι θα καταγγείλει, του έλεγαν ότι 'δεν έχουμε χρόνο, έλα άλλη μέρα'». Η ΜΚ2 ανέφερε ότι η ίδια δεν είχε μιλήσει πριν τις 14.12.2013 με τον κατηγορούμενο (στην παρούσα υπόθεση) και δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν αυτό ίσχυε. Σύμφωνα με το συνήγορο υπεράσπισης σε προηγούμενη επίσκεψη του στο ΤΑΕ ο κατηγορούμενος (στην παρούσα υπόθεση) είχε προσκομίσει στην αστυνομία δύο πωλητήρια έγγραφα, με τα ίδια συμβαλλόμενα μέρη. Το ένα είχε ημερομηνία 25.11.2012 και το άλλο 22.12.
2. Η ΜΚ2 απάντησε ότι δεν γνωρίζει και δεν αναγνώρισε έγγραφο που της υποδείχθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης. Τέθηκε στη μάρτυρα ότι ο λόγος που στις λεπτομέρειες του αδικήματος γίνεται αναφορά σε συμφωνία ημερομηνίας 22.12.2012 αντί 25.11.2012 που είναι η ημερομηνία του Τεκμηρίου 3, είναι διότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος (στην παρούσα υπόθεση) είχε ενημερώσει την αστυνομία για την ύπαρξη άλλης συμφωνίας με ημερομηνία 22.12.
3. Η ΜΚ2 απάντησε ότι δεν είναι στις αρμοδιότητες της η σύνταξη κατηγορητηρίων και επομένως δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί στις λεπτομέρειες του αδικήματος γίνεται αναφορά σε συμφωνία ημερομηνίας 22.12.
4. Τέθηκε στη ΜΚ2 ότι το παράπονο του κατηγορούμενου (στην παρούσα υπόθεση) «ήταν ότι 'εγώ έτσι συμφωνία δεν έκανα, δεν συνήψα'. Δεν είπε 'δεν είναι η υπογραφή μου'. Είπε 'δεν συνήψα τέτοια συμφωνία', αυτό είπε.» Ο συνήγορος υπεράσπισης συνέχισε προβάλλοντας τη θέση ότι πλαστογραφία δεν διαπράττεται μόνο με την πλαστότητα μιας υπογραφής αλλά το αδίκημα περιλαμβάνει οποιαδήποτε αλλοίωση εγγράφου. Θέση της υπεράσπισης, όπως τέθηκε στη ΜΚ2, είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν αμφισβητούσε τη γνησιότητα της υπογραφής στη συμφωνία Τεκμήριο 3 αλλά το περιεχόμενο αυτής. Η ΜΚ2 παρέπεμψε στο περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου (στην παρούσα υπόθεση) (Τεκμήριο 8). Διαφώνησε ότι από το περιεχόμενο της κατάθεσης μπορεί αν συναχθεί ότι το παράπονο του κατηγορούμενου ήταν, ως η θέση του συνηγόρου του. Σύμφωνα με το συνήγορο υπεράσπισης ο κατηγορούμενος είχε επιχειρήσει να καταγγείλει στην αστυνομία ότι αρχικά έλαβε επιστολή από δικηγόρο «που εκπροσωπούσε την εταιρεία Πέτρος Σάββα. με συνημμένο πωλητήριο έγγραφο 22.12.2012, δια της οποίας τον καλούσε να συμμορφωθεί με τους όρους του εν λόγω πωλητηρίου εγγράφου. Αυτή είναι η θέση μου, αυτό το είπε στην Αστυνομία. Σας υποβάλλω επίσης ότι η εν λόγω επιστολή απαντήθηκε από δικηγόρο του κατηγορούμενου, λέγοντας του ότι 'εκείνη την περίοδο που μας λέτε κύριε ότι υπόγραψε τούτο το συμβόλαιο 22.12 ήταν στο εξωτερικό' και ήρθε ο δικηγόρος της Πέτρος Σάββα με μια επιστολή, έβαλε του πάνω στην επιστολή το πωλητήριο έγγραφο 25.11.2012 και του έλεγε, με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο και του έλεγε 'συμμορφώσου με τούτο τότε' και εν όψει αυτών ήρθε ο κατηγορούμενος και κατάγγειλε τα όσα κατάγγειλε στην Αστυνομία». Η ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν και τι είχε προηγηθεί της καταγγελίας του κατηγορούμενου. Η δική της εμπλοκή με το παράπονο του κατηγορούμενου (στην παρούσα υπόθεση) περιορίστηκε στη λήψη της κατάθεσης του, Τεκμήριο 8, και τις υπόλοιπες ενέργειες τις οποίες αναφέρθηκε στην κυρίως εξέταση της. Τέθηκε στη μάρτυρα επίσης ότι «ο κατηγορούμενος δεν είχε σκοπό να προκαλέσει βλάβη στο δημόσιο και καλόπιστα θεώρησε ότι τα πωλητήρια έγγραφα ημερομηνίας 22.12 και 25.11 μεταξύ του ιδίου και της εταιρίας Πέτρος Σάββα , για το ίδιο ακίνητο, είναι προϊόν αλλοίωσης». Επίσης τέθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης ότι «εν όψει της ύπαρξης δύο συμβολαίων τα οποία δόθηκαν στην Αστυνομία, με το ίδιο αντικείμενο, έπρεπε η Αστυνομία να προβεί σε περαιτέρω έρευνα για την καταγγελία του κατηγορούμενου και αντ' αυτού, έτσι με ελαφρά τη καρδία, του κάνατε ποινική δίωξη.» Η ΜΚ2 δεν δέχτηκε τις θέσεις αυτές της υπεράσπισης. Τρίτος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Αστ. XXXXX Γ. Θωμά του ΤΑΕ Λευκωσίας (ΜΚ3). Ο συγκεκριμένος μάρτυρας είχε κατηγορήσει γραπτώς τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 10) και ο κατηγορούμενος είχε δηλώσει «Δεν παραδέχομαι». Τελευταία μάρτυρας ήταν η εξεταστής της παρούσας υπόθεσης, Αστ. XXXXX Μ. Μιχαήλ (ΜΚ4) που κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένη στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της η ΜΚ4 ανέφερε ότι στις 10.9.2014 ανέλαβε την διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και την ίδια ημέρα παρέλαβε τη συμφωνία ημερομηνίας 25.11.2012 και τα δείγματα υπογραφής του κατηγορούμενου και του ΧΧΧΧΧ Σάββα (Τεκμήρια 3, 4 και 5). Αντεξεταζόμενη η ΜΚ4 εξήγησε ότι στα πλαίσια διερεύνησης παραπόνου για πλαστογραφία στο οποίο είχε προβεί ο κατηγορούμενος (στην παρούσα υπόθεση) είχε προκύψει η διάπραξη του αδικήματος της δημόσιας βλάβης, της παρούσας υπόθεσης. Η ίδια δεν είχε εμπλοκή στη διερεύνηση του παραπόνου για πλαστογραφία. Της ανατέθηκε μόνο να εξετάσει εάν «δόθηκε ψεύτικη κατάθεση για φανταστικό αδίκημα, δηλαδή αυτό της πλαστογραφίας. Και έτσι ανέλαβα τη διερεύνηση της δημόσιας βλάβης.» Τέθηκαν και στη συγκεκριμένη μάρτυρα από το συνήγορο υπεράσπισης αντίστοιχες υποβολές ως είχαν τεθεί στη ΜΚ2 αναφορικά με προηγούμενες προσπάθειες του κατηγορούμενου (στην παρούσα υπόθεση) να υποβάλει παράπονο εναντίον του XXXXX Σάββα. Υποβλήθηκαν επίσης αντίστοιχες θέσεις αναφορικά με το τι εννοούσε ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του Τεκμήριο 8 και ποια ήταν η πραγματική φύση του παραπόνου του. Η ΜΚ4 ανέφερε ότι η μόνη επαφή και εμπλοκή της στην υπόθεση ήταν η διενέργεια των όσων ανέφερε στην κυρίως εξέταση της και δεν γνωρίζει τι είχε προηγηθεί. Η ίδια, πρόσθεσε, είχε λάβει υπόψη τη γραφολογική εξέταση που έγινε σε σχέση με την αμφισβητούμενη υπογραφή στο Τεκμήριο
5. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της, η ΜΚ4 ανέφερε ότι σύμφωνα με τη συνοπτική έκθεση που εντόπισε στο φάκελο της υπόθεσης «στις 13.6.2013 αναφέρθηκε στο ΤΑΕ Λευκωσίας από τον κατηγορούμενο, ότι ο ΧΧΧΧΧ Σάββα, δελτίο ταυτότητας XXXXX6081, ιδιοκτήτης της εταιρείας με την επωνυμία Petros Savva Constructions & Development Ltd, προέβηκε σε πλαστό συμβόλαιο πώλησης διαμερίσματος στη Δασούπολη αξίας €546.000 ημερομηνίας 22.12.2012 με αγοραστή τον κατηγορούμενο και πωλητή την πιο πάνω εταιρεία». Τέθηκε στη ΜΚ4 από το συνήγορο υπεράσπισης ότι «και τα δύο πωλητήρια έγγραφα, με διαφορετικές ημερομηνίες, με τα ίδια μέρη, φέρεται να αγοράζει ο κατηγορούμενος το ίδιο ακίνητο από την ίδια εταιρεία». Η ΜΚ4 απάντησε ότι δεν γνωρίζει εάν αυτό ισχύει γιατί «δεν είχα υπόψη μου την ύπαρξη αυτής της συμφωνίας [ημερομηνίας 22.12.2012]», και συμφωνία τέτοιας ημερομηνίας δεν βρίσκεται στο φάκελο της αστυνομίας. Τέθηκε επίσης στη μάρτυρα από το συνήγορο υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος (στην παρούσα υπόθεση) δεν είχε αμφισβητήσει τη γνησιότητα της υπογραφής του στη συμφωνία ημερομηνίας 25.11.2012, Τεκμήριο
6. Η μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό συνάγεται από το περιεχόμενο της κατάθεσης του και το γεγονός ότι είχε δώσει δείγματα υπογραφής για σύγκριση με την υπογραφή στη συμφωνία Τεκμήριο
7. Υποβλήθηκε στη ΜΚ4 ότι η αστυνομία διερεύνησε με πλημμελή τρόπο το παράπονο του κατηγορούμενου (στην παρούσα υπόθεση) για πλαστογραφία. Αυτό διότι «ο κατηγορούμενος και ο ΧΧΧΧΧ Σάββα ήταν συνεργάτες για χρόνια, τον επίδικο χρόνο είχαν διαφωνίες και γι' αυτό τον λόγο παραποιήθηκε το συγκεκριμένο συμβόλαιο και αξιώθηκε μέσω δικηγόρου από τον κατηγορούμενο να πληρώσει για το συγκεκριμένο πωλητήριο έγγραφο». Η μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνωρίζει τέτοια γεγονότα. Υποβλήθηκε περαιτέρω στη μάρτυρα ότι «ο κατηγορούμενος εύλογα και καλόπιστα θεώρησε ότι τα πωλητήρια έγγραφα ημερομηνίας 22.12 και 25.11, μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας Πέτρος Σάββα είναι προϊόν πλαστογραφίας». Και πάλιν η μάρτυρας απάντησε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει. Αυτή είναι, συνοπτικά, η μαρτυρία κατηγορίας που έχει παρουσιαστεί. Επαναλαμβάνω ότι στο παρόν στάδιο δεν γίνεται λεπτομερής αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όμως έχω μελετήσει όλη τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, στο βαθμό που όφειλα και στο βαθμό που αρμόζει για τους περιορισμένους σκοπούς αυτού του σταδίου της διαδικασίας. Προχωρώ να εξετάσω την ουσία της εισήγησης του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Η εισήγηση εδράζεται σε δύο επιχειρήματα. Πρώτο επιχείρημα της υπεράσπισης είναι πως η μαρτυρία κατηγορίας είναι αντινομική σε τέτοιο βαθμό που δεν στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Αυτό διότι «κανένας από τους μάρτυρες που ήρθε στο Δικαστήριο δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο για ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η ΜΚ3 μας παρέπεμπε στη ΜΚ4 και η ΜΚ4 στη ΜΚ
8. Η ΜΚ3 μας έλεγε ότι η εξετάστρια στην πλαστογραφία είναι η ΜΚ4, η ΜΚ4 μας έλεγε ότι η εξετάστρια στο θέμα της πλαστογραφίας είναι η ΜΚ3, με αποτέλεσμα καμιά από τις δύο να γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η καταγγελία από τον κατηγορούμενο, ούτε η μια ούτε η άλλη γνώριζε για την ύπαρξη του πωλητηρίου 22.12.» Δεν συμφωνώ με το συγκεκριμένο επιχείρημα. Οι μάρτυρες κατηγορίας, περιλαμβανομένων της ΜΚ2 και της ΜΚ4, εξήγησαν το ρόλο και την εμπλοκή τους στα γεγονότα. Η ΜΚ2 κατέθεσε ότι είχε εξετάσει το παράπονο του κατηγορούμενου εναντίον του ΧΧΧΧΧ Σάββα, σε σχέση με το οποίο είχε δώσει την κατάθεση Τεκμήριο 8, ενώ η ΜΚ4 εξέτασε την παρούσα υπόθεση που αφορά το αδίκημα της δημόσιας βλάβης. Φάνηκε από την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας ότι οι γνώσεις τους αναφορικά με τα γεγονότα, εκ των πραγμάτων περιορίζονταν ενόψει του ρόλου και καθηκόντων του καθενός. Διαφωνώ όμως με την θέση της υπεράσπισης ότι η μαρτυρία τους είναι τόσο αντινομική που να επιτάσσει αθώωση και απαλλαγή του κατηγορούμενου από το παρόν στάδιο της δίκης. Δεύτερο επιχείρημα της υπεράσπισης ήταν ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Συγκεκριμένα, ο συνήγορος υπεράσπισης παρέπεμψε στις λεπτομέρειες του αδικήματος, που έχω παραθέσει στην αρχή της απόφασης μου. Σε αυτές γίνεται αναφορά σε συμφωνία ημερομηνίας 22.12.
9. Επισημαίνει ότι η γραφολογική εξέταση και η υπόλοιπη μαρτυρία αφορούσαν ισχυριζόμενη πλαστογραφία σε σχέση με τη συμφωνία Τεκμήριο 3 η οποία είναι ημερομηνίας 25.11.
10. Ενόψει τούτου ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται ότι «από τη στιγμή που [η κατηγορούσα αρχή] δεν προσκόμισε μαρτυρία για το συγκεκριμένο πωλητήριο [ημερομηνίας 22.12.2012], δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που κατηγορείται ο κατηγορούμενος». Υποστήριξε ότι η αναγραφή στο κατηγορητήριο της ημερομηνίας 22.12.2012 δεν ήταν ένα τυπικό, αλλά ουσιαστικό λάθος. Από τη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η κατηγορούσα αρχή και ειδικότερα τη μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ4, τα Τεκμήρια 2, 3, 4, 5, 6, 7 και το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 8, φαίνεται ότι το παράπονο του κατηγορούμενου και οι εξετάσεις που έγιναν αφορούσαν τη συμφωνία ημερομηνίας 25.11.2012 (Τεκμήριο 3) και όχι συμφωνία ημερομηνίας 22.12.
11. Πρόκειται σαφώς για ελάττωμα στο κατηγορητήριο. Από όλα τα περιστατικά της υπόθεσης και τις θέσεις που έχει προβάλει η πλευρά της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, προκύπτει ότι η αναγραφή της ημερομηνίας «22.12.2012» στις λεπτομέρειες του αδικήματος είναι λανθασμένη. Η ημερομηνία που θα έπρεπε να αναγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος είναι «25.11.2012». Το άρθρο 83