Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κυπριανού, Αρ. Υπόθεσης: 8598/17, 24/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:B17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8598/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. xxx Κυπριανού Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 24 Ιουλίου, 2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Γιασκούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Στ. Αλβάνης Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η (ex tempore) Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι οδηγούσε αμελώς[1] (1η κατηγορία). Παραδέχθηκε ότι οδηγούσε χωρίς άδεια κυκλοφορίας (2η κατηγορία). Προς απόδειξη της 1ης κατηγορίας κατέθεσαν ο Αστ. xxx7 (ΜΚ1), η Ε.Σ. (ΜΚ2), η Κ.Κ. (ΜΚ3) και ο Π.Π. (ΜΚ4). Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 1). Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2). Το μετέτρεψε σε συμμετρικό (Τεκμήριο 5). Συμπλήρωσε έντυπο περιγραφής ζημιών του οχήματος (Τεκμήριο 4). Έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο στη σκηνή (Τεκμήριο 3). Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ενώ οδηγούσε ένιωσε ένα δυνατό κτύπημα στη δεξιά πλευρά του οχήματός του. Διαπίστωσε ότι συγκρούστηκε με τον ΜΚ3, τη ΜΚ4 και το παιδί τους. Δεν είδε καθόλου τους τρεις πεζούς, όπως ανέφερε, πριν τη σύγκρουση. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 6). Τον κατηγόρησε γραπτώς ότι οδηγούσε χωρίς προσοχή και άδεια κυκλοφορίας. Απάντησε: «Παραδέχομαι». Η ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 8). Πριν το ατύχημα συνομίλησε σε καφεστιατόριο με τη ΜΚ3, τον ΜΚ4 και την κόρη τους. Τους είδε να πηγαίνουν μέχρι το πεζοδρόμιο και ήταν έτοιμοι να διασταυρώσουν το δρόμο. Μετά από λίγο άκουσε ότι έγινε ατύχημα. Δεν είδε πώς έγινε η σύγκρουση. Η ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 9). Μετέβηκε σε καφεστιατόριο με τον σύζυγό της, ΜΚ4, και την κόρη τους, το οποίο βρίσκεται στη νότια πλευρά της Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ'. Όταν αποφάσισαν να φύγουν, σταμάτησαν στη νότια πλευρά του δρόμου. Κοίταξαν δεξιά και αριστερά. Στα δεξιά τους υπήρχε ένα όχημα με δυτική πορεία στην πρώτη από τις τρεις λωρίδες το οποίο ήταν ακινητοποιημένο. Στη δεύτερη λωρίδα δεν υπήρχαν οχήματα. Στην τρίτη λωρίδα η κίνηση ήταν πυκνή και τα οχήματα με ανατολική πορεία ήταν σε στάση αναμονής λόγω της κίνησης. Προχώρησαν περίπου μέχρι τη διαχωριστική γραμμή της πρώτης με τη δεύτερη λωρίδα. Όχημα στην τρίτη λωρίδα με ανατολική πορεία εισήλθε από την τρίτη στη δεύτερη λωρίδα με σκοπό να προσπεράσει. Ανέμεναν το όχημα να περάσει. Όταν ο δρόμος ήταν καθαρός συνέχισαν να διασταυρώνουν. Εισήλθαν στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας. Μετά από ένα - δύο βήματα ένιωσε ένα κτύπημα στα δεξιά της. Έπεσε στην άσφαλτο και κτύπησε το κεφάλι της. Ο ΜΚ4 και η κόρη τους τραυματίστηκαν. Το όχημα σταμάτησε στην πρώτη λωρίδα. Ο οδικός φωτισμός ήταν αναμμένος. Κοντά στο σημείο του ατυχήματος υπάρχει διασταύρωση πεζών. Ο ΜΚ4 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 10). Όταν επιχείρησαν να διασταυρώσουν το δρόμο, στην πρώτη λωρίδα κυκλοφορίας υπήρχε μόνο ένα όχημα 50 μέτρα μακριά το οποίο ήταν σε στάση αναμονής. Στη δεύτερη λωρίδα δεν υπήρχαν οχήματα. Στην τρίτη λωρίδα τα οχήματα λόγω πυκνής τροχαίας κίνησης ήταν σε στάση αναμονής με ανατολική πορεία. Τότε άρχισε να περπατά μαζί με την ΜΚ3 και την κόρη τους με κανονικό βηματισμό. Αφού διασταύρωσαν την πρώτη λωρίδα πρόσεξε ότι ένα όχημα με ανατολική πορεία εξήλθε της τρίτης λωρίδας και εισήλθε στη δεύτερη επιχειρώντας να προσπεράσει οχήματα σε αναμονή. Τότε σταμάτησαν πάνω στη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της πρώτης και δεύτερης λωρίδας. Ανέμεναν το όχημα να περάσει. Αφού πέρασε το όχημα, άρχισαν να διασταυρώνουν. Έκαναν ένα - δύο βήματα. Τότε ένιωσε ένα κτύπημα από πίσω. Έπεσαν στην άσφαλτο. Διαπίστωσε ότι κτυπήθηκαν από το όχημα του κατηγορούμενου το οποίο οδηγείτο με δυτική πορεία. Τραυματίστηκαν και οι τρεις. Ο οδικός φωτισμός ήταν πολύ καλός. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής. Δεν προσκομίστηκε άλλη μαρτυρία. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και ν' απορρίψει άλλο (Βασιλειάδης ν. Δημήτριος Γ. Σπύρου Λτδ, Πολιτική Έφεση 123/09, ημερ. 14.10.15). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Περιέγραψε λεπτομερώς τις ενέργειές του για τη διερεύνηση του ατυχήματος. Τα όσα ανέφερε υποστηρίζονται από τα κατατεθέντα τεκμήρια. Επεξήγησε το συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 5). Με αντικειμενικό τρόπο επιχείρησε να παρουσιάσει τις διαπιστώσεις του από τη διερεύνηση. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Το Δικαστήριο συνεπώς μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Η ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της αφορούσε κυρίως τι έγινε πριν το ατύχημα. Η αξιοπιστία της δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Θεωρώ ότι με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν είδε πώς έγινε το ατύχημα. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της. Εκεί όπου κρίνεται ότι δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα είναι στις αναφορές της σχετικά με τα τραύματα των πεζών αφού δεν τέθηκε το υπόβαθρο κατά πόσον έχει ιατρικές γνώσεις. Η διαπίστωση αυτή δεν επηρεάζει την αξιοπιστία της, λαμβάνοντας υπόψη τη θετική εικόνα της. H ΜΚ3 και o ΜΚ4 μου έκαναν καλή εντύπωση. Με τρόπο λογικό και συνεκτικό περιέγραψαν το ατύχημα. Προσπάθησαν ειλικρινώς να μεταφέρουν στο Δικαστήριο τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η σύγκρουση. Ουδεμία προσπάθεια παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Κατά την αντεξέταση παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Το σχέδιο από μόνο του - αν και δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα ατύχημα - αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας για την εξαγωγή συμπερασμάτων (Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 307). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι ο ΜΚ1 θα πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος διότι δεν έλαβε κατάθεση από αυτόπτη μάρτυρα. Ο ΜΚ1 ανέφερε επί τούτου ότι ενδεχομένως όταν μίλησε τηλεφωνικώς με τον μάρτυρα αυτό να μην είχε κάτι να προσφέρει στην υπόθεση. Με κάθε σεβασμό η εισήγηση της υπεράσπισης δεν με βρίσκει σύμφωνο. Δεν κατατέθηκε οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι η μη λήψη κατάθεσης από τον εν λόγω μάρτυρα απέβλεπε στην παρασιώπηση οποιουδήποτε γεγονότος ή σε αλλότρια κίνητρα (Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51). Όσον αφορά την εισήγηση της υπεράσπισης ότι οι ΜΚ3 και ΜΚ4 δεν κατέθεσαν λεπτομέρειες σε σχέση με τη σύγκρουση, σημειώνω ότι είναι αναμενόμενο, υπό το φως των χρονικών περιθωρίων που εκτυλίσσονται τα γεγονότα σε περιπτώσεις ατυχημάτων, οι εμπλεκόμενοι να μην είναι σε θέση να καταθέτουν με κάθε λεπτομέρεια σε σχέση με το σύνολο των γεγονότων (Πόππου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/15, ημερ. 7.7.17). Δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια αποστάσεις ή το χρόνο σε περιπτώσεις ατυχημάτων που εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο (Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 671). Η ΜΚ2 ανέφερε ότι οι ΜΚ3 και ΜΚ4 είναι κουμπάροι του αδελφού της. Τους δένει κοινωνική φιλία, όπως τη χαρακτήρισε. Η φιλική σχέση από μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει εύλογη βάση αμφισβήτησης αξιοπιστίας (Αστυνομία v. Βρυώνης, Ποινική Έφεση 92/17, ημερ. 19.7.19). Ο κατηγορούμενος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Οι δύο καταθέσεις του κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια και μπορούν να αξιολογηθούν αναλόγως, αναφορά στις οποίες γίνεται όπου χρειάζεται. Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 11.12.15 και ώρα 18:00 ο κατηγορούμενος οδηγούσε όχημα στη Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' στη Λεμεσό με δυτική κατεύθυνση. Η ΜΚ3, ο ΜΚ4 και η κόρη τους διασταύρωναν το δρόμο από νότια προς βόρεια. Αφού έλεγξαν την τροχαία κίνηση προχώρησαν με κανονικό βηματισμό μέχρι τη διαχωριστική γραμμή της πρώτης με τη δεύτερη λωρίδα. Έλεγξαν ξανά το δρόμο και ήταν καθαρός. Εισήλθαν στη δεύτερη λωρίδα. Έκαναν ένα-δύο βήματα. Τότε το όχημα του κατηγορούμενου τους κτύπησε (σημείο Χ1, Τεκμήριο 5). Το όχημα σταμάτησε στην πρώτη λωρίδα. Οι πεζοί τραυματίστηκαν. Ο οδικός φωτισμός ήταν πολύ καλός. Η έλλειψη επιμέλειας θεμελιώνει το αδίκημα του άρθρου 8, Ν.86/72. Ένας οδηγός υπέχει καθήκον τήρησης της δέουσας προσοχής και παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις (Σιλβέστρου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 151, Γιωργαλλή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 21). Η αμέλεια είναι πάντοτε συνυφασμένη με τον τόπο, χρόνο και όλες τις συνθήκες της κάθε περίπτωσης (Γενικός Εισαγγελέας v. Σωτηρίου, Ποινική Έφεση 193/14, ημερ. 15.3.19). Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος οδηγούσε με δυτική πορεία. Τρεις πεζοί στέκονταν στη διαχωριστική γραμμή της πρώτης με τη δεύτερη λωρίδα. Μετά από ένα - δύο βήματα το όχημα του κατηγορούμενου τους κτύπησε. Όπως ο ίδιος παραδέχθηκε στην κατάθεσή του τη μέρα του ατυχήματος (Τεκμήριο 3) δεν είχε δει τους τρεις πεζούς «καθόλου» πριν τη σύγκρουση (Σταματίου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 163/18, ημερ. 11.3.20). Η παράλειψή του να αντιληφθεί την πορεία των πεζών στο δρόμο, παρόλο που ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός, συνιστά αμέλεια (Λουκά v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 187/18, ημερ 18.9.19). Οι αναφορές των ΜΚ3 και ΜΚ4 ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε «με ταχύτητα» και οι εικασίες του ΜΚ1 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη στην απουσία μαρτυρίας ειδικού (Κυπριανού v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 816, Γενικός Εισαγγελέας v. Σάζου
(2001)2 Α.Α.Δ. 18). Σε κάθε περίπτωση, στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, η ταχύτητα δεν έχει οποιοδήποτε άμεσο συσχετισμό με το ατύχημα (Koptyakova v. Αστυν. Διευθυντή Λεμεσού, Ποινική Έφεση 86/17, ημερ. 13.3.18). Τέλος, δεν παραγνωρίζω ότι κοντά στο σημείο του ατυχήματος, σύμφωνα με την ΜΚ3, υπάρχει διάβαση πεζών την οποία δεν χρησιμοποίησαν. Τυχόν συντρέχουσα αμέλεια των πεζών δεν επηρεάζει την ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου (Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 748). Έστω και μικρού βαθμού αμέλεια σε ποινική υπόθεση είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη (Λουκά v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 187/18, ημερ. 18.9.19). Η μόνη μαρτυρία ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη καθότι ο κατηγορούμενος επέλεξε, ως είχε δικαίωμα, να μην προσφέρει μαρτυρία. Η αποδοχή της μαρτυρίας αυτής κρίνεται ως αρκετή για να εξαχθούν συμπεράσματα ενοχής στον απαιτούμενο βαθμό (Πόππου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/15, ημερ. 7.7.17). Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 8, Ν.86/72 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο