Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 8464/17, 2/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:B14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8464/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. xxx Νικολάου Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 2 Ιουλίου, 2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Γιασκούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Σωτήρη Κατηγορούμενος πάρων Α Π Ο Φ Α Σ Η (ex tempore) Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι οδηγούσε μοτοσυκλέτα αμελώς[1] και παραβίασε κόκκινο σηματοδότη[2] (1η και 4η κατηγορία). Δεν παραδέχθηκε ενοχή. Παραδέχθηκε ότι οδηγούσε χωρίς ασφαλιστική κάλυψη, άδεια οδήγησης, άδεια κυκλοφορίας, προστατευτικό κράνος, τη συναίνεση του ιδιοκτήτη και πινακίδες εγγραφής (2η, 3η, 5η, 6η, 7η και 8η κατηγορίες). Προς απόδειξη των κατηγοριών κατέθεσαν οι Αστ. xxx2 (ΜΚ1), Αστ. xxx9 (ΜΚ2), Χ.Κ. (ΜΚ3), Π.Κ. (ΜΚ4) και Φ.Μ. (ΜΚ5). Ως παραδεκτά γεγονότα δηλώθηκε ότι τα φώτα τροχαίας τοποθετήθηκαν από την αρμόδια αρχή, ότι στο πρόχειρο σχέδιο απεικονίζονται τα φώτα τροχαίας, οι πορείες και οι τελικές θέσεις των οχημάτων και το σημείο σύγκρουσης (Τεκμήριο 3). Τέλος, ως μη αμφισβητούμενο γεγονός δηλώθηκε από την υπεράσπιση η δήλωση του ΜΚ1 ότι το βέλος για στροφή δεξιά ανάβει με πράσινο στρογγυλό φως. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 1). Στις 19.5.16 και ώρα 11:20 στη συμβολή της Λεωφ. Σπ. Κυπριανού και Π. Αναγνωστοπούλου το όχημα της ΜΚ3 και η μοτοσυκλέτα του κατηγορούμενου συγκρούστηκαν βίαια. Ετοίμασε πρόχειρο και συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήρια 2 και 3). Έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 4). Δεν κατηγορήθηκε γραπτώς για αμελή οδήγηση και παραβίαση κόκκινου σηματοδότη επειδή η μαρτυρία προέκυψε αργότερα από τον ΜΚ
- Δεν είδε τον ΜΚ4 στη σκηνή. Του έδωσε τα στοιχεία του η ΜΚ3 όταν της έλαβε κατάθεση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα φώτα τροχαίας ως η πορεία της ΜΚ3 ανάβουν ταυτόχρονα πράσινο στρογγυλό και βέλος για στροφή δεξιά. Το πράσινο βέλος μένει αναμμένο για τρία δευτερόλεπτα. Μετά σβήνει και παραμένει το πράσινο στρογγυλό φως. O MK2 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 6). Φωτογράφισε τη σκηνή. Επεξήγησε τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 7). Η ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 8). Οδηγούσε στη Λεωφ. Σπ. Κυπριανού με δυτική κατεύθυνση με ταχύτητα περίπου 40χ.α.ώ. Στη συμβολή με την οδό Π. Αναγνωστοπούλου είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά. Δέκα μέτρα περίπου πριν τη συμβολή το φως της πορείας της «ήταν μόνο το πράσινο βέλος, δεν υπήρχε οτιδήποτε άλλο». Μπροστά της υπήρχαν ακόμα δύο οχήματα. Έστριψαν τα δύο προπορευόμενα οχήματα και εισήλθε στη συμβολή στρίβοντας δεξιά. Αφού εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα μια μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού που κινείτο εξ αντιθέτου κτύπησε βίαια στην αριστερή πλευρά του οχήματός της. Δεν πρόσεξε αν κινούνταν άλλα οχήματα εξ αντιθέτου. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι κινείτο με ταχύτητα περίπου 50χ.α.ώ. Δεν γνωρίζει τι χρώμα ήταν το φως της πορείας του κατηγορούμενου. Δεν υπήρχαν, απ' ότι θυμάται, άλλα οχήματα στην ίδια κατεύθυνση με τον κατηγορούμενο. Δεν γνωρίζει αν ο ΜΚ4 ήταν στη σκηνή. Ο ΜΚ4 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 9). Οδηγούσε το όχημά του στην αριστερή λωρίδα στη Λεωφ. Σπ. Κυπριανού με ανατολική κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο τον προσπέρασε από τα δεξιά μια μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού με μεγάλη ταχύτητα. Πριν τα φώτα της συμβολής με την οδό Π. Αναγνωστοπούλου είδε ότι το φως ήταν κόκκινο. Η μοτοσυκλέτα κινήθηκε αριστερά και μπήκε στη διασταύρωση. Συγκρούστηκε με εξ αντιθέτου όχημα που επιχειρούσε στροφή δεξιά. Τη στιγμή της σύγκρουσης τα φώτα έγιναν από κόκκινο σε κόκκινο με πορτοκαλί μαζί. Μετά τη σύγκρουση «πήγε κοντά για να βοηθήσει τον μοτοσικλετιστή». Στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι η μοτοσυκλέτα εισήλθε στη διασταύρωση όταν το φως ήταν κόκκινο και πορτοκαλί. Δεν έδωσε βοήθεια στον μοτοσικλετιστή. Δεν πήγε κοντά του. Ο ΜΚ5 παρουσίασε πίνακα λειτουργίας των φώτων τροχαίας (Τεκμήριο 10). Μετά το πράσινο βέλος για στροφή δεξιά ως η πορεία της ΜΚ3 παραμένει πράσινο στρογγυλό φως. Τότε ανάβει το πράσινο φως για την πορεία του κατηγορούμενου. Δεν μπορεί να ήταν αναμμένα ταυτόχρονα το πράσινο βέλος ως η πορεία της ΜΚ3 και το πράσινο φως ως η πορεία του κατηγορούμενου. Το πράσινο βέλος μένει αναμμένο για εφτά δευτερόλεπτα. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Κατέθεσε ο Α.I. (ΜΥ1). Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωσή του ανέφερε: «Την ώρα του δυστυχήματος πέρασα τη γραμμή με πράσινο στρογγυλό». Ο ΜΥ1 υιοθέτησε γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 11). Παρουσίασε τα προσόντα του (Τεκμήριο 12). Έλαβε οδηγίες τον Δεκέμβριο του 2009 να διερευνήσει το ατύχημα. Βασίστηκε στις φωτογραφίες της αστυνομίας, το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής και τις καταθέσεις των μαρτύρων. Επισκέφθηκε τη σκηνή από τον Δεκέμβριο του 2019 μέχρι τον Απρίλιο του
- Το συμπέρασμά του είναι ότι «το φως στην πορεία και των δύο ενεχόμενων οχημάτων ήταν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας πράσινο στρογγυλό». Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Εκ προοιμίου σημειώνω ότι οι ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ5 μου έκαναν καλή εντύπωση. Ο ΜΚ1 επεξήγησε τις ενέργειές του για τη διερεύνηση του ατυχήματος. Κατέθεσε σχετικά τεκμήρια. Περιέγραψε το συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 3). Επιχείρησε να παρουσιάσει αντικειμενικά τις διαπιστώσεις του. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Η μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ5 ήταν τυπικής φύσης. Ο ΜΚ2 περιορίστηκε κυρίως στην κατάθεση των φωτογραφιών. Ο ΜΚ5 επεξήγησε τη λειτουργία των φώτων τροχαίας. Η αντεξέτασή τους αφορούσε διευκρινιστικές ερωτήσεις. Η αξιοπιστία τους δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους. Η μαρτυρία της ΜΚ3 παρουσιάζει αδυναμίες. Πρώτο, θέση της ήταν ότι έστριψε δεξιά όταν το φως της πορείας της ήταν πράσινο βέλος μόνο. Θέση την οποία επανέλαβε στην κατάθεσή της και στη δια ζώσης μαρτυρία της. Σύμφωνα με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκόμισε η κατηγορούσα αρχή (ΜΚ1 και ΜΚ5) το πράσινο βέλος ανάβει με πράσινο στρογγυλό φως και στη συνέχεια σβήνει και παραμένει αναμμένο μόνο το πράσινο στρογγυλό φως. Δεύτερο, στην κατάθεσή της ανέφερε ότι είδε το πράσινο βέλος «περίπου δέκα μέτρα πριν τη συμβολή» και αφού έστριψε το πρώτο προπορευόμενο όχημα και μετά το δεύτερο, έστριψε και η ίδια. Κατά την κυρίως εξέταση ρωτήθηκε αν έλεγξε ξανά τα φώτα τροχαίας όταν άρχισε να στρίβει. Απάντησε ότι τα έλεγξε. Ο ισχυρισμός αυτός, αν και ουσιώδης για την εκδοχή της, δεν αναφέρεται στην κατάθεσή της. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στη δια ζώσης μαρτυρία της αφού ρωτήθηκε γι' αυτό από την κατηγορούσα αρχή. Τρίτο, στην κατάθεσή της αναφέρει ότι οδηγούσε με περίπου 40χ.α.ώ., ενώ στη δια ζώσης μαρτυρία της ανέφερε με περίπου 50χ.α.ώ. Τέταρτο, στην κατάθεσή της αναφέρει ότι ενημερώθηκε από τον ασφαλιστή της ότι υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας στη σκηνή. Ενώ αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο ασφαλιστής της ήρθε στη σκηνή όμως δεν θυμάται αν τον είδε, σε άλλο σημείο της αντεξέτασης ανέφερε ότι τον είδε, όμως δεν του μίλησε. Οι αδυναμίες αυτές δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να βασιστεί στη μαρτυρία της. Εντοπίζονται αδυναμίες και στη μαρτυρία του ΜΚ4. Πρώτον, αναφέρει στην κατάθεσή του: «Πριν τα φώτα τροχαίας με την οδό Παναγιώτη Αναγνωστοπούλου είδα ότι το φως στα φώτα τροχαίας ήταν κόκκινο και είπα ότι [ο κατηγορούμενος] δεν θα προλάβει να σταματήσει. Μπαίνοντας στη συμβολή η μοτοσυκλέτα το φως της πορείας της ήταν κόκκινο.». Στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος εισήλθε στη συμβολή το φως ήταν κόκκινο με πορτοκαλί. Ερωτηθείς στην κυρίως εξέταση πότε λέει την αλήθεια απάντησε ότι όταν είδε το φως από απόσταση 50 μέτρων ήταν κόκκινο. Δεύτερο, τόσο στην κατάθεσή του όσο και κατά την κυρίως εξέταση επανέλαβε ότι είδε τα φώτα τροχαίας από τα 50 μέτρα από τα φώτα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είδε τα φώτα και από τα 70 μέτρα. Ο ισχυρισμός αυτός θεωρώ ότι προβλήθηκε για πρώτη φορά στην προσπάθειά του να προωθήσει την εκδοχή του. Τρίτο, αναφέρει στην κατάθεσή του ότι μετά τη σύγκρουση «πήγε κοντά για να βοηθήσει τον [κατηγορούμενο]». Στην κυρίως εξέτασή του ρωτήθηκε τι έκανε μετά τη σύγκρουση. Απάντησε ότι πήγε στη σκηνή όμως δεν βοήθησε τον μοτοσικλετιστή. Ερωτηθείς αν ο κατηγορούμενος τραυματίστηκε απάντησε ότι δεν πήγε κοντά του για να γνωρίζει. Τέταρτο, ανέφερε στην κυρίως εξέταση ότι μπροστά από το όχημα της ΜΚ3 υπήρχε ακόμα ένα όχημα. Επανέλαβε τον ισχυρισμό αυτό στην αντεξέτασή του. Σ' αντίθεση με τη μαρτυρία της ίδιας που ανέφερε ότι μπροστά της υπήρχαν δύο οχήματα σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Πέμπτο, στην κατάθεσή του και στη δια ζώσης μαρτυρία του επανέλαβε ότι υπολόγισε ότι ο κατηγορούμενος δεν θα προλάβαινε να σταματήσει στο κόκκινο φως λόγω της ταχύτητάς του. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε πώς υπολόγισε ότι δεν θα προλάβει ο κατηγορούμενος να σταματήσει. Απάντησε ότι δεν ξέρει από ταχύτητες. Οι αντιφάσεις και αδυναμίες στη μαρτυρία του είναι σε τέτοια έκταση και βαθμό, και μάλιστα σε ουσιώδεις πτυχές της εκδοχής του, που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Ο ΜΥ1 κλήθηκε ως εμπειρογνώμονας. Τα ακαδημαϊκά του προσόντα δεν αμφισβητήθηκαν. Καθήκον ενός εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα (Περσιάνη v. Γενικού Εισαγγελέα, Πολιτική Έφεση 194/12, ημερ. 20.3.18, Daria v. Βλαβή
(2012)1 Α.Α.Δ. 1111). Η μαρτυρία του παρουσιάζει αδυναμίες. Επισκέφθηκε τη σκηνή και χρονομέτρησε τη διάρκεια των φώτων τρία και πλέον χρόνια μετά το ατύχημα. Δεν γνωρίζει τους χρόνους του πράσινου βέλους τη μέρα του ατυχήματος. Το συμπέρασμά του ότι «το φως στην πορεία και των δύο ενεχόμενων οχημάτων ήταν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας πράσινο στρογγυλό» στηρίζεται σε υποθετικά δεδομένα. Αναφέρθηκε, παραδείγματος χάριν, σε «συνήθεις» διαστάσεις οχημάτων, σε απόσταση ασφαλείας μεταξύ των οχημάτων, ότι θεώρησε ότι και τα τρία οχήματα εισήλθαν εντός της συμβολής με «γρήγορη επιτάχυνση», ότι «εμπειρικά θεώρησε ότι τις πλείστες φορές» ο οδηγός του πρώτου προπορευόμενου οχήματος είναι σε μεγαλύτερη εγρήγορση κ.λπ. Χρησιμοποίησε στις μαθηματικές φόρμουλες υπολογισμού τα 30χ.α.ώ. ως την ταχύτητα της ΜΚ3 γιατί όταν επισκέφθηκε τη σκηνή παρατήρησε ότι τα άλλα οχήματα κινούνταν με ταχύτητα 20-30χ.α.ώ. Δεν χρησιμοποίησε ταχύμετρο. Ο χρόνος αντίληψης που χρησιμοποίησε στις φόρμουλές του βασίστηκε, όχι σε βιβλιογραφία, αλλά στην εμπειρία του και τη λογική. Το Δικαστήριο, υπό τις περιστάσεις, δεν μπορεί να ελέγξει την ορθότητά των συμπερασμάτων του. Ούτε μπορεί να καταλήξει σε δικά του ασφαλή συμπεράσματα. Ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Οι αρχές που διέπουν την προσέγγισή της εμπεριέχονται στην πλούσια νομολογία του Εφετείου.[3] Αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129). Η ανώμοτη δήλωση εξετάζεται μέσα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (Ζωδιάτη v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 236/17, ημερ. 9.7.19). Σ' αυτή μπορεί να δοθεί το βάρος που το Δικαστήριο κρίνει ότι της αξίζει, αλλά δεν μπορεί να της δοθεί η ίδια αξία που έχει μια ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση. Η αποδεικτική της αξία είναι μάλλον πειστική, παρά αποδεικτική. Μ' αυτή δεν μπορούν να αποδειχθούν γεγονότα τα οποία μόνο με μαρτυρία αποδεικνύονται (Σάββα Θεοχάρους & Υιός Λτδ v. Ορφανίδη, Ποινικές Εφέσεις 102/14 κ.ά., ημερ. 23.10.15). Αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο αφού μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από μια διαφορετική σκοπιά (Χρίστου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 46/17, ημερ. 19.7.129). Έχει ως βάση την κοινή λογική. Αξιολογώντας την ανώμοτη δήλωση υπό το φως των σχετικών νομικών αρχών, ο ισχυρισμός του ότι εισήλθε στη διασταύρωση όταν το φως της πορείας του ήταν πράσινο στρογγυλό δεν επιβεβαιώνεται από (αξιόπιστη) μαρτυρία. Ο ισχυρισμός αυτός αν και περιέχεται στην κατάθεσή του, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο και μπορεί να αξιολογηθεί αναλόγως, δεν τέθηκε στη βάσανο της αντεξέτασης. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει βαρύτητα στην ανώμοτη δήλωσή του ή στους ισχυρισμούς που περιέχονται στην κατάθεσή του. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Το σχέδιο από μόνο του -αν και δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα ατύχημα- αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας για την εξαγωγή ορθών συμπερασμάτων (Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 307). Ο ΜΚ1 είπε ότι μέτρησε το χρόνο που παραμένει αναμμένο το πράσινο βέλος και ήταν τρία δευτερόλεπτα. Ο ΜΚ5 ανέφερε ότι είναι προγραμματισμένο να ανάβει για εφτά δευτερόλεπτα. Ο ισχυρισμός του ΜΚ1 γίνεται αποδεκτός καθότι μέτρησε το φως σε πραγματικό χρόνο όταν ήταν στη σκηνή λίγο μετά το ατύχημα. Αντίθετα ο ΜΚ5 αναφέρθηκε στον προγραμματισμό των φώτων. Η διαπίστωση αυτή δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του ΜΚ5, έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα του. Η θέση της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ4 δεν ήταν στη σκηνή όταν έγινε το ατύχημα παράμεινε «χωρίς σάρκα και οστά». Ουδεμία σχετική μαρτυρία προσκομίστηκε. Η κατάθεση του Κ.Ν. παρέμεινε ως τεκμήριο προς αναγνώριση και άρα η μαρτυρία της ανενεργή (Μελάς v. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 19.5.16 και ώρα 11:20 η ΜΚ3 οδηγούσε στη Λεωφ. Σπ. Κυπριανού με δυτική κατεύθυνση. Στη συμβολή με την οδό Π. Αναγνωστοπούλου επιχείρησε στροφή δεξιά. Συγκρούστηκε τότε με τη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος στη Λεωφ. Σπ. Κυπριανού με ανατολική κατεύθυνση. Η συμβολή ελέγχεται από φώτα τροχαίας τα οποία τοποθετήθηκαν από την αρμόδια αρχή. Το πράσινο βέλος για στροφή δεξιά ανάβει με το πράσινο στρογγυλό φως και ακολούθως το βέλος σβήνει. Η αμέλεια σχετίζεται με τον τόπο, χρόνο και όλες τις συνθήκες της κάθε περίπτωσης (Γενικός Εισαγγελέας v. Σωτηρίου, Ποινική Έφεση 193/14, ημερ. 15.3.19). Η απουσία αξιόπιστης μαρτυρίας ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος καθιστούν αδύνατο για το Δικαστήριο να προβεί σε ευρήματα στον απαιτούμενο βαθμό (Κουσουλίδης v. Αστυνομία, Ποινική Έφεση 10/18, ημερ. 9.11.18). Υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, δεν επιτρέπονται (Hiscock v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 183/15, ημερ. 19.10.17). Ό,τι επιτρέπεται είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων από αποδεδειγμένα γεγονότα. Η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την 1η και 4η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 8, Ν.86/72 [2] Καν. 58
(2)(δ), Κ.Δ.Π. 66/84 [3] Κόλιας v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 106/15, ημερ. 17.5.18, Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 96/16, ημερ. 28.11.17, Α.Δ. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 91/14, ημερ. 22.6.16 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο