Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 23119/16, 31/8/2020

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως προς το αδίκημα της ληστείας, σχετικά είναι τα άρθρα 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα, τα οποία προνοούν τα ακόλουθα: « 282 Όποιος κλέβει κάτι και κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής, χρησιμοποιεί ή απειλεί να χρησιμοποιήσει πραγματική βία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή περιουσίας, με σκοπό απόκτησης ή κατακράτησης εκείνου που εκλάπηκε ή με σκοπό αποτροπής ή εξουδετέρωσης αντίστασης που προβάλλεται εναντίον της κλοπής ή κατακράτησης αυτού, είναι ένοχος του κακουργήματος της ληστείας.

1. Όποιος διαπράττει το ποινικό αδίκημα της ληστείας υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων. Αν ο υπαίτιος είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή αν κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της ληστείας, τραυματίσει, κτυπήσει, πλήξει ή χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε άλλη μορφή σωματικής βίας εναντίον άλλου, αυτός υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης διά βίου.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος εξειδικεύονται ως ακολούθως: Κλοπή: απαιτείται η απόδειξη κλοπής όπως αυτή ορίζεται στο Άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα. Η αποστέρηση περιουσίας είναι αρκετή ανεξάρτητα εάν αυτή είχε τελικώς παραμείνει στην κατοχή του δράστη ή όχι. Χρήση βίας: η χρήση ή η απειλή χρήσης βίας πρέπει να συνδέεται χρονικά με την κλοπή, δηλαδή να γίνεται κατά τον αμέσως προηγούμενο της κλοπής χρόνο, ή να ασκείται κατά τη διάρκεια της ή αμέσως μετά και σε όλες τις περιπτώσεις να έχει ως στόχο την υλοποίηση της κλοπής. Η χρήση βίας ή η απειλή χρήσης βίας πρέπει βασικά να αποδειχθεί ότι έγινε με στόχο την ολοκλήρωση της κλοπής. Εναντίον οποιουδήποτε προσώπου: είναι απαραίτητο να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε βία, εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή να έθεσε το πρόσωπο αυτό κάτω από φόβο ότι μπορούσε να ήταν υποκείμενο βίας. Αυτό με στόχο την απόκτηση ή κατακράτηση των κλαπέντων ή ως μέσο εξουδετέρωσης της αντίστασης που μπορούσε ενδεχόμενα να προβληθεί. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Σε διάφορα στάδια της διαδικασίας και οι δύο πλευρές δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο διάφορες καταθέσεις και επιπρόσθετες αναφορές και το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να τις επαναλάβει αυτολεξεί, αλλά το Δικαστήριο τα έχει μετουσιώσει αυτούσια σε ευρήματα και συμπεράσματά και θα γίνει ειδική αναφορά εκεί όπου χρειάζεται. Αποτελεί κοινό έδαφος και των δύο πλευρών ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο έγινε ένοπλη ληστεία από άτομο το οποίο με την χρήση μαχαιριού απείλησε την ΜΚ 2 και απέσπασε από την ταμειακή μηχανή του περιπτέρου το πόσο το €
2. Επίσης αποτέλεσε κοινό υπόβαθρο και των δύο πλευρών ότι οι κινήσεις του δράστη καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, καθώς επίσης και τι φορούσε ο δράστης. Αυτό το οποίο αμφισβητείται και που αποτέλεσε τον πυρήνα της ακροαματικής διαδικασίας, είναι το κατά πόσο ο δράστης είναι ο κατηγορούμενος ή όχι, διότι η ΜΚ 2 δήλωσε κατηγορηματικά ότι ο δράστης της ένοπλης ληστείας είναι ο κατηγορούμενος, ενώ ακριβώς αντίθετη ήταν η θέση της πέρας της υπεράσπισης, η οποία προέβαλε διάφορες ισχυρισμούς οι οποίοι θα αναφερθούν πιο κάτω και θα αξιολογηθούν. Επίσης αμφισβητήθηκε έντονα από την πλευρά της υπεράσπισης η ενδυμασία που φορούσε ο δράστης που δεν συνδέεται με τα ρούχα που φορούσε κατηγορούμενος και γενικά η πλευρά της υπεράσπισης αμφισβήτησε το αξιόπιστο της εκδοχής της ΜΚ 2, αλλά και την ορθότητα και πληρότητα του ανακριτικού έργου. Υπήρξε βεβαίως και αρκετή αντιπαράθεση αναφορικά με την πορεία του κατηγορουμένου την επίδικη ημέρα, αλλά και την διαμόρφωση του σπιτιού του ίδιου και του στενού συγγενικού του προσώπου όπου θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Ο ΜΚ 1 ως μέρος της κύριας εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο 7, στην οποία κάνει αναφορά στις ενέργειες που έχει κάνει στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υποθέσεως και ειδικότερα στην παραλαβή συγκεκριμένων τεκμηρίων που κατατέθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία, που μεταξύ άλλων ήταν το νάιλον σακούλι χρώματος καφέ, την φανέλα που φορούσε η ΜΚ 2 κατά την ημέρα της ληστείας, αναφέρθηκε στα παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν, το φούτερ που παραλήφθηκε από την οικία του κατηγορουμένου, κάνοντας αναφορά και στους ισχυρισμούς που προέβαλε ο κατηγορούμενος στις καταθέσεις του. Στη συνέχεια της κύριας εξέτασης του ανέλυσε και περιέγραψε τις ενέργειες που είχε προβεί κατά τη διάρκεια της διερεύνησης της παρούσας υποθέσεως και έκανε αναφορά στο μαρτυρικό υλικό που έχει συλλεχθεί στα πλαίσια της διερεύνησης και έδωσε απαντήσεις σε ερωτήσεις που υποβλήθηκαν αναφορικά με το μαρτυρικό υλικό και τα τεκμήρια που έχουν συλλεχθεί και μεταξύ άλλων προβλήθηκε και το οπτικό υλικό που έχει συλλεχθεί από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που υπήρχε εγκατεστημένο στο περίπτερο όπου έγινε η ληστεία και που ο μάρτυρας έχει περιγράψει και το ίδιο έχει κάνει, δηλαδή περιέγραψε μέσα από το τεκμήριο 16 την πορεία που είχε ο δράστης της ληστείας και που κατά τον ίδιο, σύμφωνα με το μαρτυρικό υλικό που έχει συλλεχθεί, οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου καταρρίπτονται. Αναφέρθηκε επίσης στην αναγνώριση του κατηγορουμένου από την ΜΚ 2 ως τον δράστη της ληστείας, περιέγραψε τις ενέργειες που έγιναν για να αποκτηθεί και επεξεργαστεί το οπτικό υλικό που συλλέχθηκε στην παρούσα υπόθεση, καθώς επίσης αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ανεβρέθηκαν τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, καθώς επίσης έκανε αναφορά σε τεκμήρια που δεν εντοπίστηκαν όπως πχ το μαχαίρι, αλλά και άλλα ρούχα που φορούσε ο δράστης και που δεν βρέθηκαν στην οικία του κατηγορουμένου. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε επίσης στις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκαν τα τεκμήρια που βρέθηκαν, κάνοντας επίσης αναφορά και σε τεκμήρια που δεν βρέθηκαν, όπως παραδείγματος χάρη τα χρήματα της ληστείας. Περιέγραψε επίσης τα τεκμήρια που ανεβρέθηκαν, αλλά και στους ισχυρισμούς που προέβαλε η ΜΚ 2 σε σχέση με τον δράστη της ληστείας, αλλά και τα τεκμήρια που έχουν συλλεχθεί, λέγοντας χαρακτηριστικά σε κάποιο σημείο ότι δεν είναι σίγουρο ότι το σακούλι που συλλέχθηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι αυτό που φορούσε ο δράστης, κάνοντας όμως αναφορά στον τόπο που αυτό βρέθηκε και στην μαρτυρία που υπάρχει ότι η γειτόνισσα του κατηγορουμένου έχει τοποθετήσει στον κάδο των σκουπιδιών και επιπρόσθετα έκανε αναφορά ότι δεν έχει συνδεθεί αυτό το σακούλι με τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν και το ίδιο ισχύει, δηλαδή η μη σύνδεση του κατηγορουμένου με επιστημονική μαρτυρία που να το συνδέουν με την επίδικη σκηνή, δηλαδή την σκηνή της ληστείας. Αναφέρθηκε επίσης στον χώρο που διαμένει ο κατηγορούμενος και στην σύγχυση που αρχικά προκλήθηκε λόγω της διαμόρφωσης της οικίας του κατηγορουμένου με την οικία που διαμένει στενό συγγενικό του πρόσωπο και που αρχικά στράφηκαν οι έρευνες σε άλλο πρόσωπο, λόγω ακριβώς της σύγχυσης που έγινε, αλλά το θέμα ξεκαθάρισε αργότερα με την αναγνώριση του κατηγορουμένου από την ΜΚ 2, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι υπάρχει ξεχωριστή είσοδος με το σπίτι του κατηγορουμένου, λέγοντας ότι υπάρχει κοινή είσοδος μεταξύ των δύο σπιτιών. Ανέφερε ότι δεν έχει συλλεχθεί το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του πρακτορείου στοιχημάτων που ο κατηγορούμενος βρισκόταν την επίδικη ημέρα, λέγοντας ότι δεν υπήρχε λόγος αυτό να συλλεχθεί, διότι υπάρχει αναφορά για τις ώρες που ο κατηγορούμενος ήταν εκεί και ειδικότερα για την ώρα που έφυγε από το πρακτορείο. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι υπάρχει μαρτυρία για τα ρούχα που φορούσε ο κατηγορούμενος την επίδικη ημέρα και δεν έχει επιβεβαιώσει ο μάρτυρας τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου αναφορικά με το περιεχόμενο της τηλεοπτικής σειράς που περιέγραψε ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του. Επίσης αναφέρθηκε ο μάρτυρας, σε παραπομπή πάντα με το μαρτυρικό υλικό που έχει συλλεχθεί, για την πορεία του κατηγορουμένου την επίδικη ημέρα μετά την αναχώρηση του από το πρακτορείο στοιχημάτων. Ως προς το φούτερ που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με το οπτικό υλικό που προβλήθηκε, ανέφερε ο μάρτυρας ότι υπήρχε κουκούλα και ότι ήταν χρώματος μπλε, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι στο οπτικό υλικό που προβλήθηκε στο Δικαστήριο το χρώμα του φούτερ δεν είναι μπλε και ότι δεν υπάρχει φερμουάρ. Ολοκληρώνοντας την αντεξέταση, του αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ως προς την πλημμέλεια του ανακριτικού έργου και την στοχοποίηση του κατηγορουμένου. Η ΜΚ 2 ως μέρος της κύριας εξέτασης της υιοθέτησε τις δύο καταθέσεις της. Στην πρώτη της κατάθεση αναφέρει ότι την επίδικη ημέρα γύρω στις 9:30 το βράδυ, ενώ βρισκόταν στο χώρο του περιπτέρου που εργαζόταν και είχε στραμμένη την πλάτη της προς την είσοδο του περιπτέρου, μπήκε κάποιο πρόσωπο μέσα στο περίπτερο και αφού φώναξε ΄΄ληστεία΄΄, γύρισε η μάρτυρας προς το μέρος του και διαπίστωσε ότι ήταν άντρας, ο οποίος φορούσε σακούλα νάιλον χρώματος καφέ στο κεφάλι του με τρύπες στα μάτια και στο στόμα και φορούσε φόρμες μαύρες με άσπρες ρίγες και παπούτσια μαύρα με άσπρα κορδόνια και κρατούσε στο χέρι του το δεξί ένα μαχαίρι μυτερό με κόκκινη χειρολαβή και αφού τοποθέτησε το μαχαίρι στην πλάτη της άρχισε να την σπρώχνει με το μαχαίρι προς το ταμείο του περιπτέρου. Αφού έφτασαν στο ταμείο, της είπε ΄΄άνοιξε το ταμείο δως μου τα λεφτά΄΄ ενώ η μάρτυρας του ανέφερε ότι δεν είχε το κλειδί για να ανοίξει το ταμείο και τότε αυτός άνοιξε μόνος του το συρτάρι του πάγκου που βρίσκεται κάτω από το ταμείο και έπιασε ένα κουτί ξύλινο χρώματος άσπρου, διαστάσεων που έχει αναφέρει, το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των 600 με 700 ευρώ περίπου σε διάφορα χαρτονομίσματα. Στη συνέχεια έφυγε ο δράστης τρέχοντας από το μέρος. Τότε η μάρτυρας βγήκε αμέσως έξω, αλλά δεν κατάφερε να δει την πορεία που κατευθύνθηκε το πιο πάνω πρόσωπο, αφού πιθανόν να κρύφτηκε κάπου. Το πρόσωπο αυτό που έκανε την ληστεία το είδε καθαρά, αφού υπήρχαν μεγάλες τρύπες τόσο στα μάτια, όσο και στο στόμα της σακούλας και είναι σίγουρη ότι το άτομο αυτό διαμένει στην οδό που αναφέρθηκε δίπλα από τον φούρνο με την ονομασία που αναφέρθηκε και το σπίτι του το υπέδειξε στην αστυνομία. Η μάρτυρας κατάλαβε επίσης ότι είναι το πρόσωπο αυτό από την φωνή του και το περπάτημα του, διότι είναι πελάτης του περιπτέρου όπου εργάζεται η μάρτυρας και πηγαίνει εκεί τακτικά και ψωνίζει. Επίσης η μάρτυρας ανέφερε ότι πριν καιρό εργαζόταν στο φούρνο που ανέφερε που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το σπίτι του προσώπου που έκανε την ληστεία και τον έβλεπε καθημερινά που ερχόταν στο φούρνο. Τελευταία φορά που είδε το πιο πάνω πρόσωπο ήταν πριν τρεις με τέσσερις μέρες, δηλαδή την περασμένη Παρασκευή που προηγήθηκε της κατάθεσης της, έξω από το σπίτι του, αφού περνούσε η μάρτυρας τυχαία από εκεί. Ανέφερε επίσης η μάρτυρας ότι η αν δει ξανά το πρόσωπο αυτό που έκανε την ληστεία στο περίπτερο είναι σίγουρη ότι μπορεί να τον αναγνωρίσει και είναι ηλικίας περίπου 50 χρονών, Κύπριος, ύψος 1,80 με 1,85 περίπου, λεπτής σωματικής διάπλασης με μούσι γκρίζο με άσπρο χρώμα και αναγνωρίζει τόσο την φωνή του, όσο και το περπάτημα του. Στην δεύτερη συμπληρωματική κατάθεση της η μάρτυρας ανέφερε ότι λίγο πριν να δώσει την κατάθεση της, είδε και αναγνώρισε ένα πρόσωπο το οποίο καθόταν στα γραφεία της αστυνομίας και ανέφερε στον αστυνομικό που ήταν μαζί του όταν τον είδε ότι αυτός είναι που έκανε την ληστεία στο περίπτερο και ακολούθως είπε το όνομα του μεγαλοφώνως και που είναι το όνομα του κατηγορουμένου. Ακολούθως κάνει αναφορά ότι της υποδείχθηκε ένα φούτερ χρώματος μπλε σκούρο, το οποίο η μάρτυρας αναγνώρισε ότι το φορούσε ο δράστης τη στιγμή της διάπραξης της ληστείας και είναι 100 τοις 100 σίγουρη ότι είναι αυτός που έκανε την ληστεία στο περίπτερο όπου εργαζόταν. Στη συνέχεια της κύριας εξέτασης της αναγνώρισε σειρά τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο όπως είναι το σακούλι που κατά την ίδια φορούσε ο δράστης και που αναγνώρισε ως τον κατηγορούμενο τον δράστη της ένοπλης ληστείας. Αναγνώρισε επίσης και την φανέλα που φορούσε η μάρτυρας την επίδικη ημέρα και έδωσε την δική της περιγραφή στον χώρο όπου έγινε ληστεία, τον τρόπο που έγινε ληστεία, καθώς επίσης και μέσα από το οπτικό υλικό που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, διασυνδέοντας τον κατηγορούμενο ως τον δράστη της ληστείας, κάνοντας αναφορά στα ρούχα που φορούσε ο κατηγορούμενος ως ο δράστης της ένοπλης ληστείας και τον τρόπο που περπατούσε και μιλούσε και που αναγνώρισε μάρτυρας μέσα από τις οπές που υπήρχαν στο καφέ νάιλον σακούλι. Έδωσε περαιτέρω διευκρινίσεις αναφορικά με τον τρόπο που έγινε η ένοπλη ληστεία με το μαχαίρι και τα λόγια που ανέφερε ο κατηγορούμενος, λέγοντας μάλιστα ότι ένιωσε το μαχαίρι στο λαιμό και της προκλήθηκε φόβος. Διασύνδεσε τον κατηγορούμενο με το περπάτημα και την φωνή του και εξέφρασε άγνοια η μάρτυρας κατά πόσο υπήρχε πλησίον της κοινής πρακτορείο στοιχημάτων. Ως προς το νάιλον σακούλι που φορούσε ο δράστης, ανέφερε ότι ήταν χρώματος καφέ, δεν ήταν δεμένο και ότι αυτό σύμφωνα με τα λεγόμενα της πήγαινε και ερχόταν, δηλαδή δεν ήταν σταθερό. Επίσης η μάρτυρας όταν ο κατηγορούμενος φόρεσε το νάιλον σακούλι, έδωσε τις δικές τις αναφορές και περιγραφέ,ς εμμένοντας στην θέση της κατά κύριο λόγο ότι ο δράστης της ληστείας ήταν ο κατηγορούμενος, αν και είπε σε κάποιο σημείο ότι μέσα από αυτή την αναπαράσταση δεν είναι το ίδιο με αυτό που φαίνεται στο οπτικό υλικό. Όσον αφορά το φούτερ, η μάρτυρας αναφέρει ότι έχει το χρώμα που φορούσε ο δράστης και διευκρίνισε ότι οι φόρμες που φορούσε ο δράστης που έλεγε ήταν μαύρες με άσπρες ρίγες είναι οι φόρμες από κάτω, ήτοι το παντελόνι και από πάνω ήταν το φούτερ, το οποίο δεν θυμόταν εάν είχε κουκούλα, καθώς επίσης δεν πρόσεξε εάν το φούτερ είχε φερμουάρ. Αναφέρθηκε επίσης με κάποιες λεπτομέρειες περισσότερες αναφορικά με την περιγραφή του δράστη και τα ρούχα που φορούσε και γενικά έκανε αναφορά στο τι έχει περιγράψει στην αστυνομία, λέγοντας επίσης ότι οι τρύπες στο σακούλι ήταν στα μάτια και στο στόμα. Ως προς το μαχαίρι, το σακούλι και τις φόρμες, η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν της υποδείχθηκαν στην αστυνομία παρά μόνο το φούτερ. Ανέφερε επίσης ότι ο δράστης άνοιξε μόνος του το συρτάρι του πάγκου και μετά η ίδια δεν ακούμπησε στο συρτάρι, ο δράστης δε φορούσε γάντια και ήξερε που να ψάξει. Το περπάτημα του δράστη είχε κάτι ιδιαίτερο και ειδικότερα το δεξί του πόδι το παίρνει κάπως πιο δεξιά ως η έκφραση του, αλλά δεν χωλαίνει, η μάρτυρας όμως δεν μπορούσε να το δείξει στο οπτικό υλικό που έχει προβληθεί, περιγράφοντας το βάδισμα ως κάποιο τικ, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Ανέφερε επίσης η μάρτυρας ότι γνωρίζει που είναι το σπίτι του κατηγορουμένου, το οποία απέχει περίπου 15 μέτρα από το περίπτερο που εργαζόταν και περίπου δύο με 3 μέτρα από τον φούρνο που έχει κάνει αναφορά, καθώς επίσης έκανε αναφορά και περιγραφή στην γύρω περιοχή. Αντεξεταζόμενη, πέραν της επανάληψης των θέσεων που έχει προβάλει, ανέφερε ότι δεν μπορεί να είναι σίγουρη ότι το νάιλον σακούλι που κατατέθηκε ως τεκμήριο είναι το σακούλι που φορούσε ο δράστης, αλλά ανέφερε ότι έτσι σακούλι φορούσε ο δράστης την ληστείας, δίνοντας τις δικές τις διευκρινίσεις και επεξηγήσεις για αυτό το ζήτημα, σε αντιπαραβολή με το οπτικό υλικό που έχει προβληθεί, αλλά και με την αναπαράσταση που έγινε στο Δικαστήριο όταν ο κατηγορούμενος φόρεσε το καφέ νάιλον σακούλι που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο, αρνούμενη υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο το μή λογικό της εκδοχής της, έχοντας υπόψη την φυσική κατάσταση του νάιλον σακουλιού που κατατέθηκε στο Δικαστήριο με τον τρόπο που το φόρεσε ο κατηγορούμενος στο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με τον τρόπο που φορούσε το καφέ νάιλον σακούλι ο δράστης της ληστείας όπως φαίνεται στο οπτικό υλικό, εμμένοντας στην θέση της ότι το σακούλι πηγαινοερχόταν. Όταν ο κατηγορούμενος φόρεσε το σακούλι και οι τρύπες ήταν στο ύψος των ματιών και του στόματος του κατηγορουμένου και όταν ερωτήθηκε η μάρτυρας εάν αυτό που βλέπει στην αναπαράσταση είναι αυτό που βλέπει στο βίντεο, η μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Επίσης έδωσε τις δικές της αναφορές αναφορικά με το φούτερ που φορούσε ο δράστης, σε αντιπαραβολή με το φούτερ που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο, αρνούμενη υποβληθείσα θέση ότι το φούτερ που φαίνεται στο οπτικό υλικό δεν έχει το ίδιο χρώμα με το φούτερ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Επίσης δεν έχει προσέξει η μάρτυρας εάν το φούτερ του δράστη είχε φερμουάρ και περιέγραψε την ορατότητα που υπάρχει στην περιοχή και ολοκληρώνοντας την αντεξέταση της αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο την μη διασύνδεση του κατηγορουμένου με την ένοπλη ληστεία και τα τεκμήρια που ανεβρέθηκαν, καθώς επίσης και το ψευδές της εκδοχής της. Ο ΜΚ 3 ως μέρος της κύριας εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο
3. Σε αυτήν κάνει αναφορά ότι την επίδικη ημέρα και γύρω στις 9:30 το βράδυ, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο του μαζί με την σύζυγό του και κατευθύνονταν προς την πλατεία της Αγίας φιλάς από τον κεντρικό δρόμο, είδε να έρχεται περπατητός προς νότια ο κατηγορούμενος. Τον κατηγορούμενο τον είδε να έρχεται περπατητός προς τα κάτω, δηλαδή προς τον κυκλικό κόμβο της Αγίας φιλάς και περπατούσε στην αριστερή πλευρά σε σχέση με την κατεύθυνση του μάρτυρα και το σημείο που τον είδε ο μάρτυρας ήταν 30 με 40 μέτρα από το περίπτερο που έχει κάνει αναφορά. Ο μάρτυρας δεν θυμάται ακριβώς τα ρούχα που φορούσε ο κατηγορούμενος, ούτε είχε προσέξει αν κρατούσε οτιδήποτε. Είναι απόλυτα σίγουρος ότι το πρόσωπο που ανέφερε ήταν ο κατηγορούμενος διότι τον γνωρίζει πολύ καλά. Στη συνέχεια της κύριας εξέτασης του ανέφερε ότι δεν είναι απόλυτα σίγουρος ότι το άτομο που είδε ήταν ο κατηγορούμενος, λόγω του ότι οδηγούσε, λέγοντας ότι όταν ήρθε η αστυνομία δεν τον έχει ενημερώσει για ποιο σκοπό ήταν να του ληφθεί κατάθεση και ο μάρτυρας θεώρησε ότι ήταν ο κατηγορούμενος, αλλά για ένα τέτοιο σοβαρό ζήτημα ανέφερε ότι δεν μπορεί να επικαλεστεί το απόλυτο και ότι μπορεί να έκανε λάθος. Επί αυτής της αναφοράς ο μάρτυρας έχει κηρυχθεί εχθρικός και αντεξετάστηκε, επαναλαμβάνοντας την θέση του ότι δεν ήταν απόλυτα βέβαιος ότι ήταν το άτομο που είδε την επίδικη μέρα ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητό του με συνοδηγό την σύζυγό του, επαναλαμβάνοντας επίσης και τα όσα ανέφερε ότι δεν έχει αντιληφθεί την σοβαρότητα του θέματος και λόγω ακριβώς του ότι οδηγούσε. Επίσης ο μάρτυρας έδωσε τη δική του περιγραφή της επίδικης περιοχής και τις αποστάσεις που υπάρχουν μεταξύ κάποιων σημείων που ερωτήθηκε. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε τις θέσεις του για το λόγο που δεν είναι απόλυτα βέβαιος ότι ήταν το άτομο που είδε την επίδικη ημέρα και έκανε αναφορά στις συνθηκες κάτω απο τις οποίες η αστυνομία τον έχει εντοπίσει για να δώσει κατάθεση, καθώς επίσης αναφέρθηκε εκ νέου στην περιγραφή και τις αποστάσεις που υπάρχουν στην επίδικη περιοχή, την πορεία που ακολούθησε το άτομο που υπέθεσε ότι ήταν ο κατηγορούμενος και την ώρα που τον έχει δει, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στην παρέα που βρισκόταν ο μάρτυρας την επίδικη ημέρα ήταν και ο ΜΚ
4. Στην επανεξέταση του αναφέρθηκε στην συζητήσεις που έγιναν την επίδικη ημέρα, σε συνδυασμό με τον ΜΚ 4 και για το τι ερωτήθηκε από τον αστυνομικό όταν έδινε την κατάθεση του ο μάρτυρας και τι εκεί καταγράφηκε και επανέλαβε εκ νέου αποσπασματικά κάποια αναφορά του για τις αποστάσεις που υπήρχαν στην επίδικη περιοχή. Ο ΜΚ 4 ως μέρος της κύριας εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο 31, στην οποία κάνει αναφορά ότι την επίδικη ημέρα ο κατηγορούμενος γύρω στις τέσσερις το απόγευμα πήγε στο υποστατικό που διατηρεί ο μάρτυρας και που ο κατηγορούμενος πηγαίνει καθημερινά εκεί και πίνει καφέ. Έμεινε για 5 λεπτά μόνο όπου ήπιε τον καφέ του και έφυγε. Δεν θυμάται ο μάρτυρας τι ρούχα φορούσε. Την ίδια ημέρα και ώρα εννέα τη νύχτα, ενώ έκλεινε ο μάρτυρας τον σύλλογο που διατηρεί, είδε τον κατηγορούμενο να πηγαίνει προς τα πάνω, δηλαδή στο σπίτι του, χωρίς να θυμάται τι ρούχα φορούσε και ούτε μίλησε μεταξύ τους. Την ώρα που έκλεινε τον σύλλογο στο μέρος ήταν μόνο ίδιος κι ένα άλλο πρόσωπο το οποίο δεν έχει συνομιλήσει ο κατηγορούμενος. Εξέφρασε την άποψη ο μάρτυρας ότι ο κατηγορούμενος μάλλον πήγαινε προς το σπίτι του και ο μάρτυρας θυμόταν ότι ήταν η ώρα εννέα το βράδυ που είδε τον κατηγορούμενο επειδή εκείνη την ώρα έκλεινε τον σύλλογο του. Στη συνέχεια της κύριας εξέτασης του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στο περίπου, δηλαδή η ώρα εννιά περίπου ήταν που είδε τον κατηγορούμενο και ουσιαστικά η αναφορά που έγινε ήταν στο περίπου. Στην επανεξέταση του ανέφερε ότι δεν υπάρχει σταθερή ώρα που κλείνει το σύλλογο του, καθώς αυτό εξαρτάται όταν φύγει ο κόσμος από το σύλλογο και ότι δεν είχε ρολόι μαζί του, αλλά ήταν περίπου η ώρα εννέα που είδε τον κατηγορούμενο. Η ΜΚ 5 ως μέρος της κύριας εξέτασης της υιοθέτησε την κατάθεση της, δηλαδή το τεκμήριο
5. Σε αυτήν κάνει αναφορά ότι την επίδικη ημέρα λήφθηκε πληροφορία από τον αξιωματικό υπηρεσίας ότι την ίδια μέρα διαπράχτηκε ληστεία στο επίδικο περίπτερο. Την ίδια μέρα και η ώρα 10 το βράδυ μετέβηκε στο χώρο μαζί με συγκεκριμένο συνάδελφο της, όπου συνάντησε την ΜΚ 2, η οποία της υπέδειξε την σκηνή διάπραξης της ληστείας και της εξήγησε ακριβώς τα γεγονότα. Απέκλεισε την σκηνή και ξεκίνησε εξετάσεις. Στην παρουσία της ΜΚ 2 έγινε έλεγχος του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης που είναι εγκατεστημένο στο περίπτερο. Κατά τον έλεγχο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης είχε προσέξει όλες τις κινήσεις του δράστη, ο οποίος φαινόταν να φορεί ένα φούτερ μπλε, φόρμα - παντελόνι μαύρη με άσπρες ρίγες μέχρι το γόνατο και να φέρει στο κεφάλι μια σακούλα πλαστική χρώματος καφέ. Επίσης στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης είχε προσέξει ότι ο δράστης άγγιξε την υπάλληλο του περιπτέρου στο ώμο και με την προτροπή μαχαιριού το οποίο πρόταξε στην πλάτη της, την ανάγκασε να εισέλθει στον χώρο του ταμείου του περιπτέρου και να του υποδείξει που ήταν φυλαγμένα τα χρήματα τα οποία πήρε ο ίδιος, αφού άνοιξε το συρτάρι του ταμείου με τα χέρια του. Κατόπιν τούτου, η υπάλληλος εξέφρασε την επιθυμία να υποδείξει την κατοικία του δράστη, αφού όπως ανέφερε τον γνωρίζει επειδή διαμένει δίπλα από τον φούρνο που αναφέρθηκε και είναι πελάτης του περιπτέρου. Την ίδια μέρα και ώρα 10:50 στην παρουσία του ίδιου συναδέλφου που ανέφερε προηγουμένως η ΜΚ 2 υπέδειξε την κατοικία δίπλα από τον φούρνο που ανέφερε ως την κατοικία του δράστη. Από εξετάσεις που έγιναν μέσω του μηχανογραφημένου συστήματος επρόκειτο για την κατοικία που βρίσκεται σε συγκεκριμένη οδό. Την επόμενη μέρα και ώρα τέσσερις το πρωί στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού η ΜΚ 2, κατόπιν υπόδειξης της μάρτυρος, της παρέδωσε την μπλούζα που φορούσε κατά την διάρκεια τέλεσης του αδικήματος για επιστημονικές εξετάσεις, αφού όπως φάνηκε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ο δράστης την άγγιξε στον ώμο. Αφού η μάρτυρας παρέλαβε την μπλούζα, την συσκεύασε σε χάρτινο φάκελο και της έδωσε διακριτικά και ακολούθως η ώρα 6.30 το πρωί την παρέδωσε στον ανακριτή δηλαδή τον ΜΚ ένα. Στη συνέχεια της κύριας εξέτασης της διευκρίνισε ότι δεν είναι ο ανακριτής της υπόθεσης, περιέγραψε τις αποστάσεις που βρίσκονται στην επίδικη σκηνή, καθώς επίσης περιέγραψε και τον χώρο της κατοικίας του κατηγορουμένου και τον περιβάλλοντα χώρο όπου δίπλα από αυτόν διαμένει στενό συγγενικό πρόσωπο του κατηγορουμένου, δίνοντας επίσης, στην έκταση που θυμόταν, περιγραφή του χώρου όπου βρίσκονταν οι δύο κατοικίες. Ανέφερε ότι το τεκμήριο 13 δεν το έχει δει αυτούσιο, όμως έχει δει παρόμοιο στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης όταν υποδείχτηκε η σκηνή της ληστείας, χωρίς να γνωρίζει επακριβώς ποιος το έχει εντοπίσει και κάτω από ποιες συνθήκες. Επίσης αναφέρθηκε στις ερωτήσεις που έγινε στην παραπονούμενη και στην παραλαβή των τεκμηρίων για επιστημονικές εξετάσεις και στο πως έλαβε γνώση του περιεχομένου του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης. Επίσης αναφέρθηκε στην διαδικασία που προηγήθηκε και που είχε ως επίκεντρο την αναγνώριση του δράστη σε σχέση και με την οικία που διέμενε μέσα από τις αναφορές της ΜΚ
6. Στην αντεξέταση της αναφέρθηκε ότι αρχικά έχει συλληφθεί άλλο άτομο, περιγράφοντας εκ νέου τον χώρο όπου διαμένει ο κατηγορούμενος και ειδικότερα στην κοινή αυλή που συνορεύει με το σπίτι του στενού συγγενικού προσώπου του κατηγορουμένου. Έδωσε επίσης την δική της διευκρίνηση στην αναφορά που έκανε ότι δεν έχει δει αυτούσιο το νάιλον σακούλι, σε συνδυασμό πάντα με το σακούλι που φαίνεται στο οπτικό υλικό που έχει προβληθεί στο Δικαστήριο. Επίσης η μάρτυρας έχει δώσει τις δικές της περιγραφές αναφορικά με την περιοχή που έγινε η ληστεία σε συνδυασμό με τις αποστάσεις που υπάρχουν μεταξύ συγκεκριμένων σημείων σε εκείνη την περιοχή. Επίσης αναφέρθηκε στο πως η ΜΚ 2 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον δράστη της ληστείας και ειδικότερα αναφέρθηκε στην μαρτυρία της ΜΚ
7. Επίσης η μάρτυρας όταν έγινε αναπαράσταση και ειδικότερα όταν ο κατηγορούμενος φόρεσε το καφέ νάιλον σακούλι κατά την ακροαματική διαδικασία, ουσιαστικά ανέφερε ότι δεν είναι εύκολο να εκφράσει άποψη για το πως θα έπρεπε να ήταν το σακούλι που φορούσε ο δράστης, σε συνδυασμό πάντα με το σακούλι που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της πιο πάνω μάρτυρος η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και όταν επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του αυτός επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε τις καταθέσεις του, όπου σε αυτές κάνει αναφορά στους χώρους όπου έχει κινηθεί την επίδικη ημέρα, ήτοι το πρακτορείο στοιχημάτων, τα ποσά που στοιχημάτισε και το αποτέλεσμα των στοιχημάτων όπου στο τέλος είχε απώλεια 20 ευρώ, στην πορεία που είχε μέχρι να πάει στην οικία του, την παρακολούθηση συγκεκριμένης τηλεοπτικής σειράς όπου αναφέρθηκε λεπτομερώς, στο ότι αντιλήφθηκε την παρουσία της αστυνομίας στον χώρο της οικίας της ξαδέλφης της και αναρωτήθηκε για τον λόγο που ήταν εκεί η αστυνομία, ως επίσης αναφέρθηκε και στην μετέπειτα σύλληψη του. ως προς το γεγονός ότι αναγνωρίστηκε από την Μ.Κ. 2, αυτό το απέδωσε σε σύγχυση λόγω του ότι πηγαίνει συχνά στο περίπτερο και αποποιήθηκε ο κατηγορούμενος κάθε διασύνδεση με την επίδικη ληστεία και τα τεκμήρια που ανευρέθηκαν. Αναφέρθηκε επίσης στα εισοδήματα που έχει από το ΕΕΕ και τα χρήματα που έδωσε στην μητέρα του για να μην παρασυρθεί από το στοίχημα και δεν μπορέσει να συμμορφωθεί με την διευθέτηση που έγινε για πληρωμή των διατροφών του. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του και στην αντεξέταση του αναφέρθηκε στην πορεία που έκανε την επίδικη ημέρα από το πρακτορείο στοιχημάτων μέχρι την οικία του και τον χρόνο που χρειάστηκε, περιέγραψε τον χώρο της αυλής της οικίας του και τι έχει κάνει εκείνη την ημέρα μέχρι την σύληψη του. Καυστηρίασε το γεγονός ότι δεν λήφθηκε το οπτικό υλικό που υπήρχε στον φούρνο πλησίον της οικίας του και η μη ανεύρεση σημαντικών τεκμηρίων, ως επίσης έδωσε την δική του θέση και ερμηνεία ως προς την μη λογική και επιστημονική διασύνδεση του ιδίου με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με τα ρούχα που φορούσε την επίδικη ημέρα, τα οποία κια περιέγραψε, σε συνδυασμό με τα ρούχα που φορούσε ο δράστης της ληστείας τα οποία επίσης έχει αντιπαραβάλει. Αντέκρουσε υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο την διασύνδεση του με την επίδικη ληστεία και τα ανευρεθέντα τεκμήρια, ως επίσης αντέκρουσε την θέση ότι ανακατασκεύασε την εκδοχή του και τα ωράρια για να συνάδει με την εκδοχή του και μετά που είχε ρωτήσει την εξαδέλφη του για τον λόγο που αρχικά η αστυνομία πήγε στην οικία της ξαδέλφης του, λέγοντας ότι είναι πολύ λογικό να ρωτήσει τι έγινε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η εντύπωση που προσλαμβάνει το Δικαστήριο, θετική ή αρνητική, από μάρτυρα, αποτελεί στοιχείο εξαιρετικής σημασίας για την κρίση του επί της αξιοπιστίας. Εκείνο που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, είναι η βαρύτητα που αποδίδεται στη συμπεριφορά του μάρτυρα ενώ καταθέτει στο εδώλιο, εφόσον, εξωτερικά γνωρίσματα, αν και δυνατόν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία, όπως ο σταθερός λόγος ή η ηρεμία του μάρτυρα, δεν θα πρέπει να αποτελούν στην απουσία επαρκούς αιτιολογίας και αξιολόγησης σοβαρό και αποκλειστικό λόγο αποδοχής της (Νικολάου ν. Παπαϊωάννου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797 και Μέλανη Γεναγρίτη ν. Εργολάβοι Οικοδομών Κώστας Παναγή (Λυσιώτης) Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A204, Πολιτική Έφεση Αρ. 416/12, 15.4.2016). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης, αποτέλεσε η Δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, που κατά τη νομολογία αποτελούν γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης για εύρεση της αλήθειας, (ανθρώπινη βεβαίως), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ΄ αναλογίαν, C & A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17

(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: «Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 1275).» Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. Η ως άνω δυνατότητα του Δικαστηρίου, υπό την προϋπόθεση ότι ασκείται κατά τρόπο δικαστικό και αιτιολογημένα, δεν επιδέχεται εκ των προτέρων περιορισμούς. (Βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391 και Αντώνης Σωτηρίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301) και Μιχαήλ κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 145/2014 κ.α., ημερ. 15.04.2016). Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.

(2002)1 ΑΑΔ 661, δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτήν υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο, ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέει την αλήθεια. Έχουν ενταχθεί και αναλυθεί όλα τα παραδεκτά γεγονότα στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, ασχέτως αν δεν αναφέρονται ρητώς και σε όλη την έκταση στην απόφαση, θεωρώντας το Δικαστήριο αυτά ως δεδομένα (βλ. κατ' αναλογία, Ανδρέα κ.ά ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 498, 501) κρίνοντας τα, καθηκόντως, ως παραδεκτή κατά το Δίκαιο μαρτυρία και ουσιαστικά μετουσιώνονται αυτούσια σε ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)

(2000)2 Α.Α.Δ. 628, 640). Όπως είναι νομολογημένο, ο ανακριτής δεν πρέπει να στοχεύει απλώς στην προσαγωγή του υπόπτου στο Δικαστήριο, με αποκλειστικό γνώμονα την καταδίκη του, αλλά στην ανίχνευση όλων των ουσιωδών γεγονότων, ώστε να λάμψει η αλήθεια στην υπόθεση (βλέπε σχετικά, Munteanu v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ 459). Τυχόν μικροαντιφάσεις, που αφορούν σε δευτερεύοντα θέματα και επουσιώδεις λεπτομέρειες, ως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, (βλέπε υπόθεση Κ. Σιβιτανίδης ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 166) στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θεωρούνται ότι ενδυναμώνουν μια μαρτυρία που κατά τα άλλα είναι πειστική και καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων. Ως προς τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και γενικά την αποδεικτική βαρύτητα μαρτυρίας εχθρικού μάρτυρα σχετικό είναι το σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ: ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ, έκδοση 2014, σελ. 701 όπου και το πιο κάτω απόσπασμα: «Η μαρτυρία μάρτυρα που έχει κηρυχθεί εχθρικός, συνεχίζει να αποτελεί μέρος του αποδεικτικού υλικού έστω και αν αποτελεί μαρτυρία που θα μπορούσε να θεωρηθεί ενδεχομένως και αναλόγως της περίπτωσης και ως αναξιόπιστη και γενικώς, ασήμαντης ή μηδαμινής αξίας (Βενιζέλου ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 59). Αξιολογώντας τη μαρτυρία αυτή το Δικαστήριο, αν σκοπεύει να της αποδώσει ολικώς ή μερικώς οποιαδήποτε βαρύτητα, πρέπει να αυτοπροειδοποιείται ξεκάθαρα για τους εγγενείς κινδύνους του εγχειρήματος και να την προσεγγίζει με μεγάλη προσοχή και επιφύλαξη (Ιωάννου ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 104, R v. Greene

(2009)EWCA Crim 2282, R v Maw

(2005)Crim LR 841)». Σύμφωνα με την απόφαση Κώστας Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ σελ. 359, τέθηκαν οι αρχές που διέπουν την αξιολόγηση μαρτυρίας που έχει κηρυχθεί ως εχθρικός όπου και το πιο κάτω απόσπασμα: «Η νομική θέση που προβάλλει μέσα από τις αυθεντίες και τα συγγράμματα είναι ότι η προηγούμενη κατάθεση μάρτυρα που λόγω της ένορκης συμπεριφοράς του κηρύσσεται εχθρικός ενόψει ουσιαστικής αναίρεσης του περιεχομένου της, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως στοιχείο ή μαρτυρία ενοχής. Η κατάθεση όμως μπορεί να αποτελέσει ενδεικτικό υλικό αναξιοπιστίας. Όπως το θέτει το σύγγραμμα του Murphy on Evidence 8η έκδ.

(2003)σελ. 586: «In such a case, the jury must, therefore, assess the evidence of the witness in the light of the statement put to him, to show inconsistency, and if the inconsistency is substantial and is unexplained to their satisfaction, the statement may altogether destroy the effect of the evidence. Be that as it may, the jury cannot substitute the statement for the evidence.» (Σε μετάφραση): Σε τέτοια περίπτωση, οι ένορκοι πρέπει συνεπώς να εκτιμήσουν την ένορκη μαρτυρία του μάρτυρα υπό το φως της κατάθεσης που του υποδείχθηκε, για να φανεί αντίφαση και αν η αντίφαση είναι ουσιώδης, και παραμένει χωρίς εξήγηση και χωρίς οι ένορκοι να ικανοποιηθούν, η κατάθεση μπορεί να καταστρέψει ολωσδιόλου το αποτέλεσμα της ένορκης μαρτυρίας. Όπως και να έχει το ζήτημα, οι ένορκοι δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ένορκη μαρτυρία με την κατάθεση.» Η θέση αυτή, έκφραση του κοινοδικαίου, έχει τώρα ανατραπεί στην Αγγλία ως αποτέλεσμα του s. 119

(1)του νόμου The Criminal Justice Act 2003, με το οποίο η προηγούμενη αντιφατική κατάθεση είναι αποδεκτή ως μαρτυρία οποιουδήποτε γεγονότος περιέχεται εκεί, ανεξάρτητα βεβαίως από τη βαρύτητα που θα της αποδοθεί σε συνδυασμό με την προφορική μαρτυρία. Στην Κύπρο βεβαίως εξακολουθεί να ισχύει ενόψει των προνοιών του Άρθρου 3 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, το Criminal Procedure Act 1865, στη βάση του οποίου είναι δυνατή η αντιπαραβολή της κατάθεσης του μάρτυρα κατηγορίας ως ερχόμενης σ' αντίθεση με τη μαρτυρία που δίνει ενόρκως και σε περίπτωση επιμονής του στην ένορκη μαρτυρία του, παρέχεται η δυνατότητα κήρυξης του ως εχθρικού (δέστε και το σύγγραμμα του Τ. Ηλιάδη: «Το Δίκαιο της Απόδειξης» σελ. 223-228). Κατά το κοινοδίκαιο, ενδεικτική εχθρικής διάθεσης είναι και η περίπτωση ο μάρτυρας να αρνείται πέραν ορισμένων προκαταρκτικών απαντήσεων, να δώσει οποιαδήποτε μαρτυρία (R. V. Thompson 64 Cr. App.R. 96). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα του Murphy - πιο πάνω - σελ. 583: «They may (the jury) use the statement only as evidence going to the credit of the witness, and it will be a serious misdirection to invite them to act upon the contents of the statement as evidence of quilt.» (Σε μετάφραση): «Μπορούν (οι ένορκοι) να χρησιμοποιήσουν την κατάθεση μόνο ως μαρτυρία για την αξιοπιστία του μάρτυρα και θα ήταν ουσιαστικά λανθασμένη η καθοδήγηση να κληθούν να ενεργήσουν με βάση το περιεχόμενο της καταθέσεως ως απόδειξη ενοχής.» Στην R. v. Golder [1960] 1 W.L.R. 1169, αναφέρθηκε ότι οι ένορκοι πρέπει να καθοδηγούνται ότι η ένορκη μαρτυρία είναι σε αυτές τις περιπτώσεις αναξιόπιστη. Η ουσία εδώ, εν τέλει, είναι ότι το Κακουργιοδικείο δεν βάσισε την καταδικαστική του απόφαση σε οποιαδήποτε θέση του πρώην συγκατηγορούμενου, ο οποίος εν πάση περιπτώσει και σε αντίθεση με τα όσα ισχυρίστηκε ο συνήγορος, περί του ότι έδωσε την ανακριτική κατάθεση αποσκοπώντας στην εξασφάλιση ευνοϊκής μεταχείρισης, καταδικάστηκε σε αυστηρή ποινή φυλάκισης, μετά την παραδοχή του. Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές που έχουν εκτεθεί αναφορικά με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, σε συνδυασμό πάντα με το βάρος απόδειξης που πάντα το φέρει κατηγορούσα αρχή και σε αντιπαραβολή με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, το Δικαστήριο προχωρεί στην πιο κάτω αξιολόγηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την επίδικη μέρα στο επίδικο υποστατικό έχει διαπραχθεί ληστεία από ένα άτομο με τη χρήση μαχαιριού, προκαλώντας τρόμος στην ΜΚ 2 και με την απειλή του μαχαιριού ο δράστης απέσπασε το χρηματικό ποσό των 1020 ευρώ, δηλαδή ουσιαστικά έχει αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι έχει διαπραχθεί ληστεία την επίδικη μέρα στο επίδικο υποστατικό. Αυτό που τελεί υπό αφισβήτηση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, είναι η διασύνδεση του κατηγορουμένου με αυτή την ληστεία, έχοντας υπόψη τις θέσεις που προέβαλαν και οι δύο πλευρές. Ως προς τον ΜΚ 1, αυτός αξιολογείται υπό το πέπλο της ιδιότητας του ως ανακριτής, με βάση και τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Σε γενικές γραμμές ο μάρτυρας αυτός κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο και δεν έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιαδήποτε μεροληπτική στάση υπέρ ή εναντίον οποιουδήποτε και το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για την αντικειμενικότητα, ανεξαρτησία και την αμεροληψία αυτού του μάρτυρα. Παρόλα αυτά όμως, το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί απόλυτα για την επάρκεια και την πληρότητα του ανακριτικού έργου που αφήνει σοβαρά ερωτηματικά και αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την εμπλοκή του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα, ενώ υπάρχει αναφορά μέσα από το μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και που αποτελεί παραδεκτό γεγονός και συγκεκριμένα μέσα από το τεκμήριο 35 που είναι η κατάθεση του ιδιοκτήτη του πρακτορείου στοιχημάτων που βρισκόταν ο κατηγορούμενος την επίδικη ημέρα και που κάνει ρητή αναφορά ότι υπάρχουν κάμερες που καταγράφουν τις κινήσεις του πρακτορείου και που διαφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος φορούσε άλλα ρούχα από αυτά που φορούσε ο δράστης της επίδικης ληστείας και συγκεκριμένα φορούσε άσπρη φανέλα χωρίς μανίκια και γκρίζα φόρμα, δηλαδή ρούχα πολύ διαφορετικά από αυτά που φορούσε ο δράστης της ληστείας. Αυτή η πιο πάνω παράλειψη που αν και θα μπορούσε υπό κανονικές συνθήκες να θεωρηθεί ως επουσιώδης, έχοντας υπόψη ότι αποτελεί κοινό υπόβαθρο αφού είναι παραδεκτή μαρτυρία του πιο πάνω μάρτυρα όσον αφορά τις κινήσεις του κατηγορουμένου την ώρα που έχει φύγει και τι ρούχα φορούσε, αλλά έχοντας υπόψη και το γεγονός ότι η αστυνομία δεν έχει εντοπίσει στην οικία του κατηγορουμένου ρούχα που να προσομοιάζουν με τα ρούχα που φορούσε ο δράστης, δηλαδή την φόρμα παντελόνι και τα παπούτσια και ούτε το μαχαίρι έχει ανευρεθεί, αφήνουν βεβαίως εύλογα ερωτηματικά στο μυαλό του Δικαστηρίου, έχοντας υπόψη ότι ο χρόνος που έγινε η ληστεία, σε συνδυασμό με το χρόνο που έλαβε χώρα η έρευνα στην οικία του κατηγορουμένου και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος όπως θα αναφερθεί πιο κάτω έκανε ρητή αναφορά σε συγκεκριμένη τηλεοπτική σειρά και η οποία δεν διερευνήθηκε αυτή θέση του κατηγορουμένου και ούτε την επιβεβαίωσαν, μόνο εύλογα ερωτηματικά αφήνει στο μυαλό του Δικαστηρίου και που μόνο στο πρόσωπο του κατηγορουμένου μπορούν να επενεργήσουν, διότι δεν επιβεβαίωσαν οι ανακριτικές αρχές τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου αναφορικά με την τηλεοπτική σειρά που έχει δει και που ήταν ουσιαστικά εκείνη την ώρα περίπου που έγινε η ληστεία. Ως προς το φούτερ, όπως θα γίνει και ειδική αναφορά πιο κάτω, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να γίνει διασύνδεση του φούτερ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και που ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορουμένου με το φούτερ που φορούσε ο δράστης όπως φαίνεται στο οπτικό υλικό που προβλήθηκε στο Δικαστήριο. Οι αμφιβολίες βεβαίως ενισχύονται και από το γεγονός ότι όπως ανέφερε και ο μάρτυρας αυτός, δεν διασυνδέθηκε επιστημονικά ο κατηγορούμενος με την επίδικη σκηνή, αφού δεν ανευρέθηκαν ουσιαστικά γενετικό υλικό ή αποτυπώματα στον χώρο που έγινε η ληστεία και ειδικότερα στο χώρο του ταμείου, ούτε γενετικό υλικό ανευρέθηκε στη σακούλα χρώματος καφέ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και που σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή είναι αυτή που φορούσε ο κατηγορούμενος ως ο δράστης της ληστείας και ούτε εντοπίστηκε γενετικό υλικό στο μέρος της μπλούζας που φορούσε η ΜΚ 2 και που ο δράστης της ληστείας ακούμπησε με το χέρι του σε εκείνο το συγκεκριμένο σημείο της μπλούζας. Ως προς τις αναφορές του ότι το φούτερ που φορούσε ο δράστης δεν είχε κουκούλα θα γίνει επίσης ειδική αξιολόγηση πιο κάτω. Όλα τα πιο πάνω και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο μάρτυρας ανέφερε ότι το καφέ νάιλον σακούλι που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο μοιάζει με αυτό που φορούσε δράστης, αφαιρούν ακόμα μία ψηφίδα από το ψηφιδωτό που επιχείρησε η κατηγορούσα αρχή να σχηματίσει, δηλαδή την ενοχή του κατηγορουμένου, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι υπάρχει μαρτυρία που αποτελεί κοινό υπόβαθρο και παραδεκτό γεγονός, δηλαδή μέσα από την συνδυασμένη αναφορά της μάρτυρος που έδωσε τις καταθέσεις τα τεκμήρια 37 και 38 που ρητά αναφέρει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το σακούλι που κάνει αναφορά στην κατάθεση της αναφορά και που αποτελεί κοινό υπόβαθρο ότι είναι το τεκμήριο που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, η μάρτυρας ρητά ανέφερε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή το εναπόθεσε στον κάδο απορριμμάτων και που το Δικαστήριο κρίνει ότι η αστυνομία τυχαία και χωρίς οποιοδήποτε άλλο στοιχείο ή αναφορά, παρέλαβε τόσο το φούτερ που βρέθηκε στην οικία του κατηγορουμένου, όσο και το σακούλι που βρέθηκε στον κάδο απορριμμάτων σε μία προσπάθεια να συλλέξει τεκμήρια και να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο, χωρίς αυτό να γίνει κατορθωτό, αφού δεν διασυνδέθηκε καν επιστημονικά ο κατηγορούμενος με αυτά και ούτε συνδέθηκε ο κατηγορούμενος επιστημονικά με την σκηνή του ταμείου που έγινε ληστεία, ούτε και με την φανέλα που φορούσε η ΜΚ 2 και που ο δράστης την ακουμπήσει, χωρίς οποιοδήποτε προστατευτικό στοιχείο, όπως π.χ. γάντια. Δηλαδή, στην παρούσα περίπτωση, εκ πρώτης όψεως, διακρίνεται μία προχειρότητα και μία βιασύνη στις ενέργειες της αστυνομίας. Όσον αφορά την ΜΚ 2, αναμφίβολα η μαρτυρία της είναι κομβικής σημασίας, λόγω ακριβώς του ότι ήταν το θύμα της ένοπλης ληστείας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η μάρτυρας αυτή αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον δράστη της ληστείας. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει την μάρτυρα με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή και επιφυλακτικότητα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, λόγω ακριβώς του κομβικού ρόλου και σημασίας της μαρτυρίας αυτής της μάρτυρος. Για τους λόγους που το Δικαστήριο θα προσπαθήσει να εξηγήσει πιο κάτω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία της μάρτυρος δεν έχει εκείνα τα στιβαρά εχέγγυα και ασφαλιστικές δικλείδες για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματά ως προς το αφισβητούμενο σημείο, δηλαδή του κατά πόσο ο δράστης της ληστείας ήταν ο κατηγορούμενος ή όχι. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έχει εντοπίσει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και ιδίως κατά την αντεξέταση της σε καίρια σημεία που είχαν ως επίκεντρο την αναγνώριση του κατηγορουμένου μια διστακτικότητα και μία επιφυλακτικότητα στον τρόπο που έδινε τις απαντήσεις της και είχαν έντονα το στοιχείο του σκεπτικισμού. Συγκεκριμένα, ως προς το καφέ νάιλον σακούλι που φορούσε ο δράστης, σε συνδυασμό με το καφέ νάιλον σακούλι που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, το Δικαστήριο κρίνει ότι ως θέμα κοινής λογικής όπως είναι το τεκμήριο 13 που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με τον τρόπο που το φόρεσε ο κατηγορούμενος στο Δικαστήριο, σε αντιπαραβολή με τον τρόπο που φορούσε το σακούλι αυτό ο δράστης της ληστείας, ο δράστης της ληστείας δεν θα μπορούσε να βλέπει μέσα από τις οπές που είχε εκείνο το σακούλι, διότι όταν ο κατηγορούμενος φόρεσε το τεκμήριο 13 ολόκληρο στο κεφάλι του, όπως δηλαδή ακριβώς το φορούσε και ο δράστης, το Δικαστήριο έχει διαπιστώσει ιδίοις όμμασι ότι η οπές βρίσκονταν σε σημείο πολύ πιο κάτω από το σημείο των ματιών και του στόματος του κατηγορουμένου και αυτό έχει αναγνωριστεί και από την ίδια την ΜΚ

1. Η αναφορά της ΜΚ 2 ότι το σακούλι που φορούσε ο δράστης της ληστείας πηγαινοερχόταν και συνεπώς θα μπορούσε να βλέπει ο δράστης μέσα από εκείνες τις οπές δεν πείθουν το δικαστήριο, έχοντας υπόψη την πορεία του δράστη εντό του περιπτέρου και του τρόπου που ήταν το νάιλον σακούλι φορεμένο στο κεφάλι του δράστη. Οι πιο πάνω αμφιβολίες έχουν ενισχυθούν και από την ίδια την αναφορά της ΜΚ 2 ότι δεν είναι σίγουρη ότι το σακούλι που κατατέθηκε στο Δικαστήριο τεκμήριο είναι αυτό που φορούσε ο δράστης της ληστείας.Ένα ακόμα σημείο που αφήνει ανυπέρβλητα κενά και ευλογίες αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την εμπλοκή του κατηγορουμένου με την επίδικη ληστεία είναι και το φούτερ που φορούσε ο δράστης, σε συνδυασμό με το φούτερ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και που βρέθηκε στην οικία του κατηγορουμένου και παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί με τις αναφορές της μάρτυρος ότι το φούτερ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ειναι αυτό που φορούσε ο δράστης, διότι όπως εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό αυτό είναι χρώματος μπλε σκούρο και δεν έχει την ίδια απόχρωση και χρωματισμό με το φούτερ που φορούσε ο δράστης της επίδικης ληστείας. Δεν είναι βεβαίως μόνο αυτό που δημιουργα αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου, διότι συνθήκες κάτω από τις οποίες η μάρτυρας αναγνώρισε το φούτερ στην αστυνομία δεν πείθουν το Δικαστήριο, έχοντας υπόψη ότι από τη μία η μάρτυρας ανέφερε ότι αναγνώρισε το φούτερ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο τεκμήριο με το φούτερ που φορούσε ο δράστης, αλλά η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει με βεβαιότητα και ουσιαστικά δεν έχει προσέξει κατά πόσο το φούτερ που φορούσε ο δράστης είχε φερμουάρ ή όχι, διότι φούτερ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο έχει φερμουάρ, κάτι που δεν μπορούσε να διασυνδέσει η μάρτυρας με το φούτερ που φορούσε δράστης. Επιπρόσθετα, πέραν των πιο πάνω, η μάρτυρας δεν θυμόταν καν εάν το φούτερ που φορούσε ο δράστης είχε κουκούλα και αυτό σε συνδυασμό με το φούτερ που κατέβηκε στο Δικαστήριο, καταδεικνύεται ένα ακόμα κενό αμφιβολίας που στερούν από το Δικαστήριο το ασφαλές εκείνο υπόβαθρο στο να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματά που να διασυνδέουν τον κατηγορούμενο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με την επίδικη ληστεία. Η αναφορά της μάρτυρος ότι ο δράσης της ληστείας όταν ακούμπησε το συρτάρι που έγινε η ληστεία δεν φορούσε γάντια, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η μάρτυρας μετά δεν ακούμπησε το συρτάρι, σε συνδυασμό βεβαίως και με το γεγονός ότι δεν διασυνδέθηκε επιστημονικά ο κατηγορούμενος με εκείνη τη σκηνή, έρχονται να προσθέσουν ακόμα ένα ακόμα κενό αμφιβολίας που αφαιρούν ταυτόχρονα και άλλες ψηφίδες από το ψηφιδωτό που επιχείρησε να σχηματίσει η κατηγορούσα αρχή, δηλαδή την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αναφορά της μάρτυρος ότι αναγνωρίζει τον κατηγορούμενο ως τον δράστη της ληστείας, έχοντας υπόψη τον τρόπο που αυτός βαδίζει δεν έπεισε το Δικαστήριο, διότι όταν κλήθηκε να διασυνδέσει το βάδισμα του κατηγορουμένου με τον τρόπο όπως φαίνεται να περπατά ο δράστης της ληστείας μέσα από το οπτικό υλικό, η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν μπορεί να δείξει κάτι και αυτό έρχεται ακόμη να προσθέσει ένα ακόμα κενό αμφιβολίας. Για τους λόγους που το δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η μαρτυρία της ΜΚ 2 δεν εφοδιάζει το Δικαστήριο με εκείνα τα εχέγγυα και ασφαλιστικές δικλείδες που πρέπει να έχει ένα μαρτυρικό υπόβαθρο, δηλαδή σταθερότητα, βεβαιότητα και λογική για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματά και ειδικότερα δε στην παρούσα περίπτωση την διασύνδεση του κατηγορουμένου με την ένοπλη ληστεία. Ως προς την μαρτυρία του ΜΚ 3, αυτή έχει τις δικές της ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες, διότι ο μάρτυρας αυτός κηρύχθηκε εχθρικός με άδεια του Δικαστηρίου, έχοντας υπόψη ότι ο μάρτυρας διαφοροποίησε την θέση του και συγκεκριμένα ενώ στην κατάθεσή του ήταν βέβαιος ότι την επίδικη ημέρα και ώρα είδε τον κατηγορούμενο να κατευθύνεται προς συγκεκριμένη κατεύθυνση και πορεία, στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ανέφερε ότι δεν ήταν βέβαιος. Μπορεί να γίνει αντιληπτό από το Δικαστήριο η προσπάθεια της κατηγορούσας αρχής να συνθέσει το παζλ που να οδηγούν στην καταδίκη του κατηγορουμένου, διότι επικεντρώθηκε πέραν της μαρτυρία της ΜΚ 2 και στην πορεία που ο κατηγορούμενος ακολούθησε την επίδικη ημέρα, σε συνδυασμό με τις αναφορές τόσο του κατηγορουμένου, σε αντιπαράθεση με μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας για να καταδείξει η κατηγορούσα αρχή το ψεύδος του κατηγορουμένου και για να ενισχύσει τη θέση της ότι ο κατηγορούμενος παρουσίασε μία ψευδή αναφορά και άλλοθι για να αποποιηθεί των ευθυνών του. Παρόλα αυτά, αυτή η προσπάθεια της κατηγορούσας αρχής έπεσε στο κενό και το Δικαστήριο εξηγεί: Ως είναι κοινό παραδεκτό γεγονός, ο κατηγορούμενος την επίδικη μέρα η ώρα 9:07 μ.μ. εξήλθε από το πρακτορείο στοιχημάτων. Επίσης αποτελεί κοινό υπόβαθρο ότι η επίδικη ληστεία έγινε γύρω στις 9:30 μ.μ. Αποτελεί επίσης κοινό υπόβαθρο μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα ότι ο κατηγορούμενος όταν εξήλθε από το πρακτορείο στοιχημάτων η ώρα 9:07 μ.μ. φορούσε άλλα ρούχα από αυτά που φορούσε ο δράστης της επίδικης ληστείας και συνεπώς σύμφωνα με τους κανόνες της κοινής λογικής είναι πραγματικά εξωπραγματικό μέσα σε πολύ λίγα λεπτά, χωρίς βεβαίως να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου η σχετική εγγύτητα του πρακτορείου στοιχημάτων με την οικία του κατηγορουμένου αλλά και το πρακτορείο που έγινε ληστεία, μέσα σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ο κατηγορούμενος να προλάβει να αλλάξει ρούχα και να προβεί σε αυτή τη ληστεία σε συνδυασμό βέβαια με τα γεγονότα που αξιολογήθηκαν πιο πάνω αναφορικά με την μη δυνατότητα διασύνδεσης του κατηγορουμένου με τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν στα πλαίσια της διερεύνησης και που αξιολογήθηκαν από το Δικαστήριο πιο πάνω. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο μάρτυρας αναγνώρισε αρχικά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τον κατηγορούμενο την επίδικη ημέρα και την ώρα που ανέφερε, ενώ στην ακροαματική διαδικασία το ξεκαθάρισε σύμφωνα με τον ίδιο ότι δεν ήταν απολύτως σίγουρος. Δεν πείθει βεβαίως η αναφορά του μάρτυρα ότι δεν αντιλήφθηκε την σοβαρότητα της καταστάσεως, αλλά πέραν των πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η απόκλιση του μάρτυρα δεν επηρεάζει την πιο πάνω αξιολόγηση που έγινε αναφορικά με την μη διασύνδεση του κατηγορουμένου με την επίδικη ληστεία, πέραν βεβαίως της αξιολόγησης της μαρτυρίας του κατηγορουμένου όπου θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Τηρουμένων των αναλογιών των όσων αναφέρθηκαν ως προς την μαρτυρία του ΜΚ 3 ισχύουν και για την μαρτυρία του ΜΚ 4, χωρίς βεβαίως τις ιδιαιτερότητες του εχθρικού μάρτυρα, διότι ο μάρτυρας αυτός δεν έχει κηρυχθεί εχθρικός μάρτυρας. Εντούτοις και αυτός ο μάρτυρας με τη σειρά του, χωρίς ιδιαίτερη βεβαιότητα, ανέφερε ότι ο μάρτυρας αυτός γύρω στις εννέα είδε τον κατηγορούμενο στο σημείο που τον έχει δει, αλλά δεν έχει να προσθέσει οτιδήποτε ενοχοποιητικό εναντίον του κατηγορουμένου αυτή η αναφορά του μάρτυρα, έχοντας υπόψη το κοινό υπόβαθρο που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την ώρα που ο κατηγορούμενος εξήλθε του πρακτορείου στοιχημάτων που ήταν 7 λεπτά μετά τις εννέα. Όσον αφορά την μαρτυρία της ΜΚ 5, η μάρτυρας αυτή σε γενικές γραμμές άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο και δεν έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιαδήποτε μεροληπτική στάση υπέρ ή εναντίον οποιοδήποτε παράγοντα της διαδικασίας και το Δικαστήριο έχει πειστεί απόλυτα για την αντικειμενικότητα, ανεξαρτησία και αμεροληψία της μάρτυρος και δεν δίσταζε η μάρτυρας να αναφέρει εάν κάτι δεν το γνώριζε, έχοντας υπόψη ότι δεν είναι η ανακριτης της υπόθεσης. Τέλος, αυτή η μάρτυρας παρέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα όλα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη της κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της και που είχαν ως επίκεντρο τις έρευνες που έγιναν την επίδικη μέρα τόσο στην σκηνή όπου έγινε ληστεία, όσο και στον περιβάλλοντα χώρο όπως την έχει περιγράψει η μάρτυρας της οικίας του κατηγορουμένου. Το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι η μάρτυρας παρέθεσε αυτά που ανέφερε στην έκταση που θυμόταν και δεν κρίνεται από το Δικαστήριο ιδιαίτερης βαρύτητας η απόλυτη και λεπτομερής περιγραφή του χώρου και κατά πόσον υπήρχε διαχωριστικό μεταξύ των δύο σπιτιών του κατηγορουμένου και του στενού συγγενικού της πρόσωπο για το οποίο έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά και σε ένα βαθμό αντίθετη εκδοχή και από τις δύο πλευρές, όμως επί αυτού του σημείου πέραν του ότι κρίνεται από το Δικαστήριο ότι είναι ήσσονος σημασίας, το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει ασφαλές μαρτυρικό υπόβαθρο για αυτό το θέμα που είναι τα τεκμήρια 37 και 38 που είναι δηλαδή η περιγραφή του χώρου και μέσα από αυτά τα τεκμήρια που είναι η κατάθεση του στενού συγγενικού προσώπου του κατηγορουμένου με το οποίο ο κατηγορούμενος και αυτό το πρόσωπο διαμένουν δίπλα δίπλα και το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση από αυτά τα τεκμήρια αναφορικά με τον τρόπο που είναι διατεθειμένος εκείνος ο χώρος. Ως προς τις αναφορές που έκανε η μάρτυρας αναφορικά με τον τρόπο που φορούσε το σακούλι ο δραστης της ληστείας, σε συνδυασμό με τον τρόπο που το φόρεσε ο κατηγορούμενος το τεκμήριο 13, το Δικαστήριο επαναλαμβάνει τα όσα αξιολογήθηκαν πιο πάνω με τις αμφιβολίες που έχουν δημιουργηθεί στο Δικαστήριο και που δεν δεσμεύεται βεβαίως το Δικαστήριο με τις αναφορές της μάρτυρος αναφορικά με αυτό το ζήτημα, διότι αυτό το ζήτημα έχει ήδη αξιολογηθεί, πέραν βεβαίως της μη σταθερότητας και της μη βεβαιότητας της μάρτυρος αναφορικά με αυτό το ζήτημα όταν κλήθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης να εκφέρει άποψη εάν είναι ο ίδιος τρόπος που φορούσε ο δράστης της ληστείας με τον τρόπο που το φόρεσε ο κατηγορούμενος το τεκμήριο 13 και τι συμπεράσματα εξάγονται από αυτήν την ζωντανή αναπαράσταση. Με τις πιο πάνω διευκρινίσεις και περιορισμούς, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της πιο πάνω μάρτυρος ως αληθή και αξιόπιστη. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο, το Δικαστήριο τον έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη επαυξημένη προσοχή, λόγω ακριβώς της ιδιότητας του, κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δικής και σε γενικές γραμμές ο κατηγορούμενος άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί αναφορικά με τον τρόπο που περιέγραφε τις κινήσεις του την επίδικη ημέρα και ο τρόπος που κατέθετε ήταν αμέσως και πηγαίος και δεν έχει διακρίνει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια του κατηγορουμένου να αποφύγει να δώσει μαρτυρία ή να οχυρωθεί πίσω από ψεύδη για να προβάλλει οποιοδήποτε υστερόβουλο και πλαστό άλλοθι. Υπήρξε διαφωτιστικός, πειστικός, λεπτομερειακός και η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Έχει επικεντρωθεί σε μεγάλο μέρος η κατηγορούσα αρχή σε λεπτομερή περιγραφή και ανασκόπηση της πορείας του κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με τις ώρες που ο κατηγορούμενος κινήθηκε, αντιπαραβάλλοντας την μαρτυρία του κατηγορουμένου με μαρτυρία που έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο είτε υπό τη μορφή παραδεκτών γεγονότων, είτε υπό τη μορφή άλλης μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο, έτσι ώστε να καταδείξει αντιφάσεις που κλονίζουν την αξιοπιστία του κατηγορουμένου για να καταδείξουν την προσπάθεια του κατηγορουμένου να ενορχηστρώσει την εκδοχή του και να την προσαρμόσει με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να αποδεσμευθεί ο κατηγορούμενος από την ένοπλη ληστεία. Το Δικαστήριο επί αυτού του θέματος επαναλαμβάνει τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω και αξιολογηθεί αναφορικά με τις ώρες που ο κατηγορούμενος κινήθηκε και που εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο κρίνει ότι η λεπτομερειακή ανασκόπηση και ενδοσκόπηση της πορείας του κατηγορουμένου και του ωραρίου που αυτή η πορεία έγινε δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα, έχοντας υπόψη τα όσα αξιολογήθηκαν πιο πάνω αναφορικά με την απουσία επιστημονικής διασύνδεσης του κατηγορουμένου με την επίδικη σκηνή και τα τεκμήρια που έχουν συλλεχθεί στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υποθέσεις και που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια. Κρίνεται από το Δικαστήριο ως απόλυτα λογική και πειστική η αναφορά του κατηγορουμένου ότι τελούσε υπό καθεστώς πιέσεως και σύγχυσης στην πρώτη του κατάθεση όταν έκανε αναφορά στις ώρες που έχει κινηθεί, διότι όπως φαίνεται και στην πρώτη κατάθεση αυτή έχει ληφθεί τις πρώτες πρωινές ώρες και αφού προηγουμένως έχει προηγηθεί η σύλληψη και είναι απολύτως λογικό και πειστικό ο κατηγορούμενος να τελούσε υπό καθεστώς σύγχυσης και πίεσης, έχοντας υπόψη τα όσα έλαβαν χώρα προηγουμένως, δηλαδή η σύλληψη του, αλλά και της ώρας που η πρώτη κατάθεση έχει λάβει χώρα, δηλαδή τις πρώτες πρωινές ώρες και που προφανώς ο κατηγορούμενος δεν έχει κοιμηθεί και που εν πάση περιπτώσει υπάρχει κοινό μαρτυρικό υπόβαθρο που είναι παραδεκτό ότι ο κατηγορούμενος αναχώρησε από το πρακτορείο στοιχημάτων η ώρα 9:07 μ.μ. Η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου της οικίας του, δηλαδή το κατά πόσο η αυλή του ήταν με τέτοιο τρόπο διαρρυθμισμένη έτσι ώστε να υπήρχε ευδιάκριτος διαχωρισμός των αυλών της οικίας του ίδιου και της ξαδέρφης του δεν διαδραματίζει οποιοδήποτε ρόλο η βαρύτητα και ούτε προσθέτει οποιοδήποτε ενοχοποιητικό στοιχείο εναντίον του κατηγορουμένου, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο έχει ήδη αξιολογήσει το ζήτημα του καφέ νάιλον σακουλιου όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω και που απουσιάζει οποιαδήποτε επιστημονική, αλλά και λογική διασύνδεση αυτού του σακουλιού με τον κατηγορούμενο με το σακούλι που φορούσε ο δράστης της επίδικης ληστείας όπως έχει ήδη αξιολογηθεί πιο πάνω, πέραν βεβαίως του γεγονότος ότι μέσα από το τεκμήριο 37, δηλαδή την κατάθεση της ξαδέρφης του κατηγορουμένου, αυτό το πρόσωπο έχει δώσει ρητή αναφορά ως προς τις συνθήκες και τους λόγους που αυτή έχει τοποθετήσει το σακούλι στον κάδο απορριμμάτων της ίδιας και που δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι εκείνο το σακούλι που κάνει αναφορά η ξαδέρφη του κατηγορουμένου είναι το σακούλι που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο και που καταδεικνύει αυτή η αναφορά μία αποενοχοποιητική αναφορά για τον κατηγορούμενο και αυτή η αναφορά ενισχύει το κενό μαρτυρίας, αλλά και τις αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου, έχοντας υπόψη την απουσία επιστημονικής διασύνδεσης αυτού του τεκμηρίου με τον κατηγορούμενο, αλλά και την απουσία λογικής διασύνδεσης αυτού του σακουλιού με τον σακούλι που φορούσε ο δράστης, έχοντας υπόψη τον τρόπο που ο δράστης της ληστείας φορούσε το σακούλι με τον τρόπο που ο κατηγορούμενος φόρεσε το σακούλι που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο και που δεν είναι λογικό έχοντας υπόψη την τοποθεσία των οπών που βρίσκονται σε αυτό το τεκμήριο να μπορούσε ο κατηγορούμενος να βλέπει και να προβαίνει στην ληστεία ως πιο πάνω αναφέρθηκε και εν πάση περιπτώσει ως προς την διαρρύθμιση του περιβάλλοντα εκεί χώρου, υπάρχει παραδεκτό υπόβαθρο μαρτυρίας, δηλαδή οι καταθέσεις της ξαδέρφης του κατηγορουμένου και οποιαδήποτε ελαφρά απόκλιση στην περιγραφή αυτή, ουδόλως κλονίζει την αξιοπιστία του κατηγορουμένου και ουδόλως προσθέτει οποιοδήποτε ενοχοποιητικό στοιχείο εναντίον του. Το Δικαστήριο αποδέχεται απόλυτα την θέση του κατηγορουμένου έχοντας υπόψη και την αξιολόγηση της μαρτυρίας που έγινε πιο πάνω, δηλαδή το γεγονός ότι δεν ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορουμένου τα ρούχα που φορούσε ο δράστης της ληστείας, δηλαδή τα παπούτσια και η φόρμα παντελόνι σε συνδυασμό πάντα και με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη ημέρα φορούσε άλλα ρούχα απ αυτά που φορούσε ο δράστης της επίδικης ληστείας και που ήδη αξιολογήθηκε πιο πάνω και το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν είναι λογικό να προλάβει ο κατηγορούμενος σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να φύγει από το πρακτορείο, να αλλάξει ρούχα και να προβεί στην επίδικη ληστεία και μάλιστα να μην ανευρεθούν τα κλοπιμαία και το μαχαίρι της ληστείας δηλαδή σε τόσο χρονικό διάστημα να προλάβει ο κατηγορούμενος και να εξαφανίσει αυτά τα τεκμήρια. Τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος για να αποσυνδέσει τον εαυτό του από το φούτερ και από το σακούλι που φορούσε ο δράστης με αυτά που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια βρίσκουν σύμφωνο το Δικαστήριο, έχοντας υπόψη και την αξιολόγηση που έγινε επί αυτών των θεμάτων πιο πάνω. Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα ως προς το τι έκανε ο κατηγορούμενος τις προηγούμενες μέρες και το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την θέση της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος ανακατασκεύασε τις ώρες που έχει διακινηθεί την επίδικη μέρα λόγω του ότι μίλησε με την ξαδέρφη του, έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση που έγινε και το Δικαστήριο δεν έχει διαπιστώσει από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με τον τρόπο που έδινε μαρτυρία ότι υπήρχε τέτοια πρόθεση από τον κατηγορούμενο να ανακατασκευάσει την μαρτυρία του για να συμβαδίζει με την εκδοχή του, έχοντας υπόψη και την αξιολόγηση που έγινε όσον αφορά τα τεκμήρια που συλλέχθηκαν και που δεν συλλέχθηκαν, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και την μη παραλαβή του οπτικού υλικού από τον παρακείμενο φούρνο και την απουσία επιστημονικής διασύνδεσης του κατηγορουμένου με αυτά, σε συνδυασμό πάντα και με την ανασφάλεια που νιώθει το Δικαστήριο να στηριχθεί στην μαρτυρία της ΜΚ 2 για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματά ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με την ένοπλη ληστεία με βάση και την αξιολόγηση που έγινε πιο πάνω. Το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε ενοχοποιητικά στοιχεία μέσα από την μικροσκοπική ανασκόπηση και ενδοσκόπηση του ωραρίου που ο κατηγορούμενος ανέφερε, αλλά και της μαρτυρίας που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτά δεν προσθέτουν κάτι το ενοχοποιητικό και δεν υπερφαλαγγίσουν τα κενά και τις αμφιβολίες που αναδύθηκαν μέσα από την πιο πάνω αξιολόγηση όπως π.χ. τις ώρες που είπε ο κατηγορούμενος με τις ώρες που ανέφεραν οι ΜΚ 3 και
2. Επίσης το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι πολύ λογικό και πειστικό ο κατηγορούμενος να κατέβει και να ρωτήσει την ξαδέρφη του ως συγγενείς που είναι και δεν έχει διακρίνει το Δικαστήριο οποιαδήποτε απόπειρα του κατηγορουμένου να αλιεύσει πληροφορίες για να ενορχηστρώσει το άλλοθι του. Είναι απόλυτο λογικό ως συγγενής που είναι να ρωτήσει την ξαδέρφη του τι ήθελε η αστυνομία και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω δεν έχει διαπιστώσει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια του κατηγορουμένου να αλιεύσει πληροφορίες και να καταστρέψει τεκμήρια και ούτε το Δικαστήριο έχει διαπιστώσει οποιοδήποτε ενοχοποιητικό στοιχείο ως προς οποιαδήποτε ενέργεια του κατηγορουμένου μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης άφιξης της αστυνομίας στη σκηνή, καθότι το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει οτιδήποτε ενοχοποιητικό και ούτε αίρει την πιο πάνω αξιολόγηση που έγινε και ούτε έχει διακρίνει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια του κατηγορουμένου να προβάλει οποιοδήποτε υστερόβουλο και πλαστό άλλοθι ή να εξαφανίσει ή να καταστρέψει τεκμήρια και ούτε το δικαστήριο έχει διαπιστώσει οποιοδήποτε ενοχοποιητικό στοιχείο αναφορικά με την πορεία του κατηγορουμένου μετά την πρώτη άφιξη της αστυνομίας το μέρος. Με τις πιο πάνω διευκρινίσεις και περιορισμούς, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του κατηγορουμένου ως αληθή και αξιόπιστη. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο κρίνει ως πειστικές τις αναφορές του κατηγορουμένου ότι ουσιαστικά την επίδικη ώρα που έγινε η ληστεία παρακολουθούσε τηλεοπτική σειρά στο σπίτι του, εξ ού και η λεπτομερείς αναφορές που έκανε ο ίδιος στην κατάθεσή του και αυτές οι αναφορές του κατηγορουμένου δεν διερευνήθηκαν από τις ανακριτικές αρχές και αυτό είναι ένα ακόμα στοιχείο που καταδεικνύει την πλημμελή εκτέλεση καθηκόντων των ανακριτικών αρχών που θα πρέπει οι ανακριτικές αρχές να έχουν ως γνώμονα την ισορροπημένη διερεύνηση όλων των ισχυρισμών όλων των εμπλεκομένων πλευρών, κρατώντας ίσες αποστάσεις και αυτό στην παρούσα περίπτωση δεν έχει γίνει, διότι οι ανακριτικές αρχές δεν έχουν διερευνήσει αυτόν τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου που είναι πολύ σημαντικό στοιχείο που ουσιαστικά ήταν μέρος από το άλλοθι που προέβαλε ο κατηγορούμενος. Θα έπρεπε τουλάχιστον αυτός ο ισχυρισμός να είχε διερευνηθεί και ανεξαρτήτως αν επιβεβαιωνόταν ή δεν επιβεβαιωνόταν από την διερεύνηση που θα γινόταν, τουλάχιστον να ήταν ένα από τα στοιχεία που η κατηγορούσα αρχή θα προέβαλλε, εφαρμόζοντας και την αρχή της ισότητας των όπλων. Εν πάση περιπτώσει, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος έδωσε λεπτομερή αναφορά για την τηλεοπτική σειρά που είδε και μάλιστα κάτω από συνθήκες που σε σύντομο χρονικό διάστημα ο κατηγορούμενος έχει συλληφθεί, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι ήταν νωπά ακόμα στη μνήμη του κατηγορουμένου το τηλεοπτικό επεισόδιο που είδε, δημιουργούν μια ακόμα αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την διασύνδεση του κατηγορουμένου με την επίδικη ληστεία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, ο κατηγορούμενος αθωώνεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει διότι δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ήταν το άτομο που προέβη στην ένοπλη ληστεία την επίδικη ημέρα στον επίδικο χώρο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο