Δημοκρατίας ν. Γεωργίου, Υπόθεση αρ.: 3739/2020, 1/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2020:6 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 3739/2020 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας Αρχής ν XXX Γεωργίου Κατηγορούμενου ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 1/7/2020 Για τη Δημοκρατία: κα Χρ. Κυθραιώτου Για τον κατηγορούμενο: κα Έ. Αντωνιάδου Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, με δική του παραδοχή έχει βρεθεί ένοχος στις κατηγορίες: (α) της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου, τάξεως Α, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (1η κατηγορία), (β) της παράνομης κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου, τάξεως Α, σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση του πιο πάνω Νόμου (2η κατηγορία και 3η κατηγορία, αντίστοιχα) και τέλος, (γ) της παράνομης κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου, τάξεως Β και του καπνίσματος φυτού κάνναβης, κατά παράβαση του ίδιου Νόμου (4η κατηγορία και 5η κατηγορία, αντίστοιχα). Τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, ως έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 3.4.2020 και περί ώρα 11:25, η υπηρεσία καταπολέμησης ναρκωτικών (στο εξής «ΥΚΑΝ») έλαβε πληροφορία ότι στο υποκατάστημα της εταιρείας ταχυμεταφορών «ACS COURIER», το οποίο βρίσκεται στην οδό Αγίας Φυλάξεως στη Λεμεσό, αφίχθηκαν από την Ελλάδα πακέτα που περιείχαν ναρκωτικές ουσίες, με αποστολέα την εταιρεία με την ονομασία «NUTRITION CLUB». Ευθύς αμέσως, η ΥΚΑΝ Λεμεσού ήρθε σε τηλεφωνική επικοινωνία με το διευθυντή του εν λόγω υποκαταστήματος, ζητώντας του να ελέγξει κατά πόσο είχαν παραλάβει πακέτα που έφεραν ως αποστολέα τους, την εν λόγω εταιρεία και αν εντόπιζε τέτοια πακέτα, να μην προχωρούσε στην παράδοσή τους. Ακολούθως, την ίδια μέρα, γύρω στις 12:00, η ΥΚΑΝ Λεμεσού μετέβηκε στο πιο πάνω υποκατάστημα όπου ενημερώθηκε ότι είχαν εντοπιστεί τρία πακέτα, με αποστολέα την προαναφερθείσα εταιρεία, Στο εξωτερικό μέρος ενός από αυτά, αναγράφονταν ως στοιχεία παραλήπτη τ' ακόλουθα: «Όνομα: ΣΑΒΒΙΔΟΥ XXX, Διεύθυνση: XXX - ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ XX XXXXX, T.K.: XXX, Πόλη: Γερμασόγεια, Τηλ: XXXX4489». Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι πρόκειται για τη συμβία του κατηγορούμενου, η XXX Σαββίδου, με την οποία, στον ουσιώδη χρόνο διέμεναν στην οδό XXX στη Γεραμασόγεια, της επαρχίας Λεμεσού. Μετά τον εντοπισμό του εν λόγω πακέτου, η ΥΚΑΝ Λεμεσού προχώρησε σε έλεγχο του περιεχομένου του και διαπιστώθηκε ότι εντός αυτού, μεταξύ άλλων αντικειμένων, υπήρχαν και δυο αεροστεγείς συσκευασίες που περιείχαν κοκαΐνη, συνολικού βάρους 2 κιλών και 300 γραμμαρίων. Συνεπεία αυτού, αποφασίστηκε η διενέργεια ελεγχόμενης παράδοσης. Αφού εξασφαλίστηκαν όλες οι απαραίτητες από το Νόμο, σχετικές εγκρίσεις, η ΥΚΑΝ προχώρησε σε αντικατάσταση των ναρκωτικών με ομοιώματα. Στις 15:13 της ίδιας μέρας, μέλος της ΥΚΑΝ Λεμεσού κάλεσε τον αριθμό τηλεφώνου του παραλήπτη που αναγραφόταν στο πακέτο, για να διευθετηθεί η παράδοσή του. Στο τηλεφώνημα απάντησε ο κατηγορούμενος, ο οποίος ανάφερε ότι εκείνη τη στιγμή αδυνατούσε να παραλάβει το πακέτο. Αφού ακολούθησαν και άλλες τηλεφωνικές επικοινωνίες, εντός της ημέρας, διευθετήθηκε τελικά συνάντηση σε καθορισμένο χώρο για παράδοση του πακέτου, χωρίς ωστόσο να εμφανιστεί σ' αυτόν ο κατηγορούμενος. Μετά και από νέα τηλεφωνική επικοινωνία, ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε ότι μπορούσε να παραλάβει το πακέτο από το υποκατάστημα της εταιρείας στην οδό Αγίας Φυλάξεως. Την επομένη, 4.4.2020, μέλη της ΥΚΑΝ Λεμεσού, μετέβησαν στο πιο πάνω υποκατάστημα για την παράδοση του πακέτου. Περιμετρικά του υποκαταστήματος, εγκαταστάθηκαν μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου, για παρακολούθηση και εντοπισμό του προσώπου που θα παραλάμβανε το πακέτο και ενίσχυση, σε περίπτωση σύλληψης. Γύρω στις 13:40 της ίδιας μέρας, θεάθηκε να φθάνει στο μέρος ο κατηγορούμενος, γνωστός στην ΥΚΑΝ, οδηγώντας μοτοσικλέτα, χωρίς αριθμό εγγραφής και κράνος και να εισέρχεται στο χώρο στάθμευσης της εταιρείας ACS. Αφού στάθμευσε τη μοτοσικλέτα άρχισε να περιφέρεται στο μέρος, φορώντας στην πλάτη του ένα μαύρο σακίδιο. Στη συνέχεια ανέβηκε ξανά στη μοτοσικλέτα του και μετέβηκε στην μπροστινή πλευρά του υποκαταστήματος, όπου τη στάθμευσε και μιλούσε στο κινητό τηλέφωνό του. Μετά πάροδο 2 λεπτών, ξεκίνησε πεζός να κινείται κατά μήκος της λεωφόρου Αγίας Φυλάξεως. Αφού συνομίλησε με άλλα πρόσωπα, επέστρεψε πεζός στη μοτοσικλέτα του και την οδήγησε προς το χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς «Άλφα Μέγα». Δέκα περίπου λεπτά αργότερα, κατευθύνθηκε πεζός προς το υποκατάστημα, μιλώντας στο κινητό τηλέφωνό του. Ακολούθως, εισήλθε στο υποκατάστημα όπου παρέμεινε για λίγα λεπτά, μιλώντας στο κινητό του και ακολούθως κατευθύνθηκε προς το γραφείο παραλαβής της εταιρείας όπου ζήτησε το πακέτο. Αφού υπόγραψε το σχετικό έντυπο παραλαβής, μέλος της ΥΚΑΝ Λεμεσού, του αποκάλυψε την αστυνομική ταυτότητά του και προχώρησε στη σύλληψή του, για αυτόφωρο αδίκημα. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψής του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε: «Ρε φίλε, εν τζιαι ξέρω τι είσιεν μέσα.» Ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε αμέσως σε γραφείο του υποκαταστήματος, όπου του διενεργήθηκε σωματική έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας εντοπίστηκε στη δεξιά τσέπη του παντελονιού του, ένα τεμάχιο, νάιλον σακουλιού, το οποίο περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, βάρους ενός γραμμαρίου. Αφού του υποδείχθηκε και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε: «Εν για μένα.» Η Αστυνομία παρέλαβε ως τεκμήριο το κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου, ενημερώνοντάς τον ότι θα κρατηθεί για επιστημονικές εξετάσεις. Αφού του επιστήθηκε και πάλι η προσοχή στο Νόμο, απάντησε: «Γάμησε τα ρε φίλε, εν έσσιει πρόβλημα.» Το πακέτο που περιείχε την επίδικη ποσότητα κοκαΐνης, ο κατηγορούμενος, το εισήγαγε στην Κύπρο από την Ελλάδα, στις 2.4.2020, με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος που είναι χρήστης κάνναβης, στις 4.4.2020, σε χρόνο προγενέστερο της σύλληψής του, κάπνισε στη Λεμεσό φυτό κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο, δυο καταθέσεις. Σ' αυτές ισχυρίστηκε πως δεν ήξερε ότι εντός του επίδικου πακέτου υπήρχε κοκαΐνη, αν και είχε υποψιαστεί ότι μπορεί να ήταν ναρκωτικά και συγκεκριμένα, κάνναβη. Ανάφερε ακόμη, ότι ήταν το πρόσωπο που κατείχε τον αριθμό τηλεφώνου που αναγραφόταν στο πακέτο και ότι τη συσκευή τηλεφώνου με την κάρτα του συγκεκριμένου αριθμού, την είχε πετάξει το προηγούμενο βράδυ σε φράκτη της Λεμεσού. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορουμένου, στο πλαίσιο της εμπεριστατωμένης αγόρευσής της, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως κατά την επιμέτρηση της ποινής, λάβει υπόψη την άμεση παραδοχή του, τη συνεργασία του με της αστυνομικές αρχές, την απολογία και μεταμέλειά του, το γεγονός ότι έχει αντιληφθεί το σφάλμα του και έχει μετανοήσει γι' αυτό, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, ως επίσης και την πρόθεσή του να απεξαρτηθεί από τη χρήση των ναρκωτικών. Αναφορικά δε με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, επισήμανε ότι ο κατηγορούμενος, κατά τον ουσιώδη χρόνο αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και επιπρόσθετα διένυε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του. Έχασε την επικοινωνία με τα ανήλικα παιδιά του, απώλεσε την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμησή του και τότε ήταν που προσεγγίστηκε από άλλο πρόσωπο για να διαπράξει τα αδικήματα, προσφέροντάς του το ποσό των €2.000,00. Ενόψει όλων των πιο πάνω και της κακής του οικονομικής κατάστασης, για να πάρει χρήματα στα παιδιά του, διέπραξε τα αδικήματα. Δεν ήταν, ως ανάφερε, ο ιθύνων νους, άλλος σχεδίασε τις έκνομες πράξεις, πλην όμως αναγνώρισε ότι ήταν ένας κρίκος και συνέδραμε σημαντικά στην εισαγωγή και την προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτους. Περαιτέρω κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη, την πρόθεση του κατηγορουμένου να υποβληθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τη χρήση των ναρκωτικών και επιπρόσθετα, όπως συνυπολογιστούν οι επιπτώσεις της ποινής φυλάκισης στην οικογένειά του και δη στα ανήλικα παιδιά του και την υπόσχεσή του, ότι δεν πρόκειται να απασχολήσει στο μέλλον την δικαιοσύνη. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Ενδεικτική της σοβαρότητάς τους, είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή γι' αυτά και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της εισαγωγής και κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου, τάξεως Α, με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 1 και 3), είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, γεγονός το οποίο αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Γενικά ομιλούντες, η σοβαρότητα αδικημάτων σε σχέση με ναρκωτικά, τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, παρουσιάζουν ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση, κατά κύριο λόγο, αντανακλάται από τις επιπτώσεις τους. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, λόγω ακριβώς των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ευρύτερα στην κοινωνία. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 79/2017, ημερομηνίας 13.3.2018, «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. και Πισσάς ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 229/2016, ημερομηνίας 14.3.2018.) Όπως επισημαίνεται συναφώς στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν τη διάθεση ναρκωτικών, οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστούν την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα - που είναι πιο ευάλωτα -, από αυτό τον κίνδυνο (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 44/2016, ημερομηνίας 4.4.2019). Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βέβαια υπόψη, οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος καθώς και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής. Ωστόσο, προεξάρχουσας σημασίας είναι η αποτροπή, για σκοπούς προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει την απόδοση περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 235/13, ημερομηνίας 5.10.2016, Πισσάς (ανωτέρω), Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Μολονότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης αντί να παρουσιάζουν σημεία κάμψης, απεναντίας, δυστυχώς, παρουσιάζουν έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Με αυτό δεδομένο, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξε ο κατηγορούμενος. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, παρότι δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν καθώς και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει - όσο είναι δυνατό -, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση. 17/2016, ημερομηνίας 22.5.2017). Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 96, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών, οι οποίες επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, στις κατηγορίες της κατοχής ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Α (189.20 γραμμάρια κοκαΐνης) με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα και της προμήθειας ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β (4 κιλά και 96.1575 γραμμάρια κάνναβης), αντίστοιχα, κατ' έφεση, χαρακτηρίστηκαν μεν αυστηρές, αλλά, όχι έκδηλα υπερβολικές ώστε να δικαιολογείται παρέμβαση του Εφετείου για μείωσή τους. Στην Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, ο εφεσείων, ηλικίας 51 ετών και πατέρας τριών παιδιών (εκ των οποίων το ένα ανήλικο), ο οποίος είχε χρόνια ανάμειξη στο σοβαρό έγκλημα με τρεις προηγούμενες καταδίκες, κρίθηκε ένοχος στην κατηγορία της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (4.988,3 γραμμάρια κοκαΐνης (2η κατηγορία), στην κατηγορία της κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου (3η κατηγορία) και τέλος, στην κατηγορία της κατοχής της ίδιας παράνομης ουσίας με σκοπό την προμήθειά της σε άλλα πρόσωπα (4η κατηγορία). Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 20 ετών, στη 2η κατηγορία και 20 ετών, στην 4η κατηγορία, οι οποίες, κατ' έφεση, χαρακτηρίστηκαν μεν αυστηρές, όμως δεν κρίθηκαν έκδηλα υπερβολικές ούτως ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Εφετείου για μείωσή τους. Στη Chucri ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, ο εφεσείων, άτομο νεαρής ηλικίας και με λευκό ποινικό μητρώο, παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 62 σκευασμάτων που περιείχαν κοκαΐνη, βάρους 130.2612 γραμμαρίων, τα οποία μετέφερε στο στομάχι του από το Λίβανο για να τα πωλήσει σε δύο πρόσωπα στη Λεμεσό. Πρωτόδικα, για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, του είχαν επιβληθεί συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στη Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59, στον εφεσείοντα, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση, στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045,06 γραμμαρίων κοκαΐνης (κατηγορίες 4, 5 και 6, αντίστοιχα) και δεν ήταν ο ιθύνων νους, σε αντίθεση με τον πρώην συγκατηγορούμενό του, ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών, στις κατηγορίες 4 και 6 και 8 ετών, στην κατηγορία 5, οι οποίες, ωστόσο, κατ' έφεση μειώθηκαν στα 10 έτη, στις κατηγορίες 4 και 6 και στα 6 έτη, στην κατηγορία 5, λόγω σφάλματος αρχής του Κακουργιοδικείου το οποίο θεώρησε τη μη παραδοχή του εφεσείοντα, ως επιβαρυντικό παράγοντα. Στη Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 231, ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, ο οποίος, μετά από ακροαματική διαδικασία κρίθηκε ένοχος για εισαγωγή 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης και κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου, πατέρας δυο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 9 και 10 ετών, αντίστοιχα και δεν αποκόμισε όφελος από τη διάπραξη των αδικημάτων. Η σύνδεσή του με τα αδικήματα έγινε με ανεύρεση του γενετικού υλικού του στο εσωτερικό της φόδρας της τσάντας που τοποθετήθηκαν τα ναρκωτικά. Ο εφεσείων συμμετείχε στην τοποθέτηση των ναρκωτικών στην τσάντα που βρέθηκε στην κατοχή άλλου προσώπου που συνταξίδεψε με τον ίδιο. Στην Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 78/2013, ημερομηνίας 8.12.2014, στον εφεσείοντα, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν διάφορες ποινές φυλάκισης, αναλυτικά, ως ακολούθως: στη 2η κατηγορία, που αφορούσε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 1,979,1 κιλών κοκαΐνης, 12 χρόνων. Στην 3η κατηγορία, που αφορούσε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 27,059,78 κιλών κάνναβης, 15 χρόνων. Στην 5η κατηγορία, που αφορούσε κατοχή με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων 810,1 γραμμαρίων κοκαΐνης, 10 χρόνων. Στην 7η κατηγορία, που αφορούσε την κατοχή με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων 27.059,78 κιλών κάνναβης, 15 χρόνων. Στην 13η κατηγορία, που αφορούσε την κατοχή 117,3 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων, 7 χρόνων. Στη 15η κατηγορία, που αφορούσε κατοχή 160,7 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων, 2 χρόνων. Στη 19η κατηγορία, που αφορούσε κατοχή 1.051,7 κιλών κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων, 10 χρόνων. Στην 21η κατηγορία, που αφορούσε κατοχή 187,87 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων, 2 χρόνων. Στην 22η κατηγορία, που αφορούσε κατοχή 8.770,3 κιλών κάνναβης, 8 χρόνων. Να σημειωθεί ότι στον εφεσείοντα επιβλήθηκαν μερικές ακόμη ποινές φυλάκισης που σχετίζονται με άλλα αδικήματα. Επειδή το πρωτόδικο Δικαστήριο, εσφαλμένα θεώρησε ότι στην 22η κατηγορία, το αδίκημα αφορούσε 8.770,3 κιλά κάνναβης αντί 8.7703 γραμμάρια, κατ' έφεση, κρίθηκε ότι το συγκεκριμένο λάθος του Κακουργιοδικείου δεν επέδρασε μόνο κατά την έκταση της ποινής που επιβλήθηκε στην 22η κατηγορία, αλλά, αυτό προχώρησε, έχοντας υπόψη τη λανθασμένη ποσότητα, να θεωρήσει την όλη υπόθεση, ως κατατασσόμενη στις πλέον σοβαρές υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, υπολογίζοντας τη συνολική ποσότητα της ανευρεθείσας κάνναβης, λανθασμένα, σε 36.177,76 κιλά, ενώ στην πραγματικότητα ήταν 27.406,6 κιλά. Συνεπεία αυτού, το Εφετείο μείωσε όσες από τις ποινές αφορούσαν ναρκωτικά. Για ό,τι μας ενδιαφέρει, η ποινή φυλάκισης 12 ετών, στη 2η κατηγορία (εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 1,979,1 κιλών κοκαΐνης), μειώθηκε σε 10 έτη, η ποινή φυλάκισης 10 ετών, στην 5η κατηγορία (κατοχή με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων 810,1 γραμμαρίων κοκαΐνης), μειώθηκε σε 8 έτη, η ποινή φυλάκισης 7 ετών, στη 13η κατηγορία (κατοχή 117,3 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων), μειώθηκε σε 5 έτη και τέλος, η ποινή φυλάκισης 10 χρόνων, στη 19η κατηγορία (κατοχή 1.051,7 κιλών κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια άλλων προσώπων), μειώθηκε σε 8 έτη. Στη Marius ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, ημερ. 27.5.2015, στον κατηγορούμενο, ηλικίας 23 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 4 χρόνων, για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και 11 χρόνων για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα, 883,4463 γραμμαρίων κοκαΐνης, τα οποία ο κατηγορούμενος εισήγαγε στην Κύπρο, αεροπορικώς από τις Βρυξέλες, στις 30.4.14, με οδηγίες να τα παραδώσει σε άλλο, άγνωστό του πρόσωπο. Προβλήθηκε κατ' έφεση, ότι το Δικαστήριο δεν έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στους ελαφρυντικούς παράγοντες και στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν μόλις 23 ετών, ορφανός από πατέρα και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του (Ρουμανία), λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένειά του μετά το θάνατο του πατέρα του, το 2002 και τη δημιουργία νέας οικογένειας από τη μητέρα του. Το Εφετείο, απέρριψε την έφεση, με την επισήμανση ότι, η 11ετής ποινή φυλάκισης ήταν αρκετά αυστηρή, αλλά, όχι σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική. Στη Soares De Almeida v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 22/2015, ημερ. 7.7.2017, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 23 ετών, μετά από παραδοχή βρέθηκε ένοχος στις κατηγορίες της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή 2.831,9 γραμμαρίων κοκαΐνης (1η κατηγορία), της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (2η κατηγορία), και τέλος, της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (3η κατηγορία). Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη τους διάφορους ελαφρυντικούς παράγοντες που επενεργούσαν υπέρ του κατηγορούμενου στην επιμέτρηση της ποινής (και που ήταν - μεταξύ άλλων -, η άμεση παραδοχή και απολογία του, το λευκό ποινικό μητρώο του, το νεαρό της ηλικίας του, οι οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις και οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, οι οποίες αποδόθηκαν, σύμφωνα με τον ευπαίδευτο δικηγόρο του, στα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αυτός αντιμετώπιζε) και παρατήρησε ότι η καθαρότητα της επίδικης κοκαΐνης ανερχόταν στο 69% και αφού αξιολόγησε όλα τα ενώπιόν του στοιχεία επέβαλε στον κατηγορούμενο, ποινή φυλάκισης 10 ετών, στις 1κατηγορίες 1 και 3, ενώ στη 2η κατηγορία, δεν επέβαλε ποινή. Η παραπάνω ποινή προσβλήθηκε κατ' έφεση, ως έκδηλα υπερβολική, αλλά και για τον επιπλέον λόγο, ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε δεόντως μετριαστικούς παράγοντες, οι οποίοι συνηγορούσαν υπέρ της επιβολής επιεικέστερης ποινής στον κατηγορούμενο, ενόψει των ειδικών προσωπικών του περιστάσεων και των συνθηκών και των γεγονότων που περιέβαλλαν την υπόθεση και τη διάπραξη των συγκεκριμένων εγκλημάτων. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος, ένα νεαρό παιδί, με νεαρότατη σύζυγο, ηλικίας 16 ετών και ένα παιδί που είναι βρέφος, κατάγεται από τη Βραζιλία, η οικογένειά του βρίσκεται εκεί και επομένως, οι συνθήκες υπό τις οποίες θα εκτίσει την ποινή του καθίστανται ιδιαίτερα σκληρές για τον ίδιο. Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο μεταφορέας μόνο, το «βαποράκι» των ναρκωτικών, ανέλαβε αυτό το ρόλο λόγω της δεινής του οικονομικής κατάστασης και ενώ έδωσε το όνομα του προμηθευτή του στη Βραζιλία, ο μόνος που κατηγορήθηκε είναι ο ίδιος. Το Εφετείο, υπό το φως όλων των πιο πάνω απέρριψε την έφεση και τούτο, επειδή δε δέχθηκε την εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου του εφεσείοντα ότι η ποινή ήταν έκδηλα υπερβολική υπό τις περιστάσεις. Στη Valdez ν. Δημοκρατίας κ.ά., ECLI:CY:AD:2017:B57, Ποιν. Εφ. 144/2016 και 145/2016, ημερ. 21.2.2017, οι εφεσείοντες, μετά από παραδοχή, κρίθηκαν ένοχοι, μεταξύ άλλων και στις κατηγορίες της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι, κοκαΐνης βάρους 160 γραμμαρίων και της παράνομης κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Οι εφεσείοντες λειτούργησαν ως μεταφορείς της κοκαΐνης, έναντι αμοιβής. Οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 ετών που τους επιβλήθηκαν στις πιο πάνω κατηγορίες, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Τέλος, στην Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B477, Ποιν. Εφ. 191/2016, ημερ. 6.11.2018, ο εφεσείοντας καταδικάστηκε, μετά από ακροαματική διαδικασία, μεταξύ άλλων, στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή κοκαΐνης, συνολικού βάρους 438,9 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες, για παρόμοιας φύσης αδικήματα και ήταν προστάτης πέντε παιδιών. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, του επέβαλε ποινή φυλάκισης 10 ετών, στην πιο πάνω κατηγορία και επιπρόσθετα προέβηκε σε ενεργοποίηση 4 μηνών της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης που του είχε επιβληθεί από άλλο Δικαστήριο και θα ήταν διαδοχική της ποινής της υπό κρίση υπόθεσης. Η έφεση κατά της ποινής απορρίφθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του είναι άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Η παραδοχή του κατηγορουμένου έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Βαρύτητα επίσης δίνουμε και στη συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία συνίσταται στο γεγονός, ότι ανάφερε κάθε τι το οποίο συνθέτει την εμπλοκή του στην εισαγωγή των ναρκωτικών από την Ελλάδα, χωρίς βέβαια να μας διαφεύγει ότι συνελήφθηκε εν δράσει και δεν έδωσε οποιεσδήποτε πληροφορίες για το άλλο άτομο που σχεδίασε τις έκνομες πράξεις του, που τον ενέπλεξε και που θα ήταν και ο τελικός αποδέκτης των ναρκωτικών. Επιπρόσθετα, προς όφελος του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής, όπως έχουμε επισημάνει, λαμβάνουμε υπόψη την απολογία και μεταμέλειά του, ως επίσης ότι έχει αναγνωρίσει το σφάλμα του. Τέλος, δίδουμε τη δέουσα βαρύτητα και στην υπόσχεσή του ότι αυτό το λάθος του, θα είναι και το τελευταίο και ότι δεν πρόκειται να απασχολήσει ξανά οποιοδήποτε Δικαστήριο. Αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, καθώς έχει νομολογηθεί, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Αbe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αλλά και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, ως συναφώς έχουν επισημανθεί από την ευπαίδευτη δικηγόρο του και ως εκτίθενται τόσο στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας όσο και στην ιατρική βεβαίωση του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 33 ετών, λήπτης ελάχιστου εγγυημένου βοηθήματος και λαμβάνει το ποσό των €350,00, μηνιαίως, ως σύνταξη ανικανότητας. Πριν τη σύλληψή του διέμενε με τους γονείς του στην πατρική του οικία. Γεννήθηκε στη Λεμεσό και έχει άλλες δυο αδελφές. Ο πατέρας του, τα τελευταία χρόνια είναι άνεργος και η μητέρα του εργάζεται σε κρεοπωλείο. Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας περιγράφονται ως καλές. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος τεχνικής σχολής στον κλάδο υδραυλικών. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε ως τεχνικός σε εταιρεία που ασχολείτο με υδραυλικές εγκαταστάσεις, ενώ παράλληλα ασχολείτο και ως διανομέας. Δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά, λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Στις 26.10.2015, υπέστη σοβαρό ξυλοδαρμό, συνεπεία του οποίου διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου υποβλήθηκε σε πολλαπλές εγχειρήσεις στο κεφάλι. Εξαιτίας των χτυπημάτων που είχε δεχθεί στο κεφάλι, παρουσίασε επιληψία. Έκτοτε, θεωρείται ανίκανος για εργασία και λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας. Το 2006 γνώρισε τη σύζυγό του, με την οποία παντρεύτηκαν το
- Από το γάμο τους απέκτησαν τρία παιδιά, ηλικίας 12, 7 και 5 ετών, αντίστοιχα. Λόγω των προβλημάτων στη σχέση του με τη σύζυγό του, το 2016 διαζεύχθηκαν. Ο κατηγορούμενος, από το Μάρτη του 2017 μέχρι και τον Αύγουστο του 2019 εξέτιε ποινή φυλάκισης. Αναφορικά με αυτό το θέμα, θα αναφερθούμε αναλυτικότερα στη συνέχεια. Μετά την αποφυλάκισή του, γνώρισε άλλη γυναίκα, η οποία διανύει τον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης της. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορουμένου, αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, επισήμανε ότι αυτός, κατά τον ουσιώδη χρόνο αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και επιπρόσθετα διένυε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του. Έχασε την επικοινωνία με τα ανήλικα παιδιά του, απώλεσε την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμησή του και τότε ήταν που προσεγγίστηκε από άλλο πρόσωπο για να διαπράξει τα αδικήματα, προσφέροντάς του το ποσό των €2.000,
- Ενόψει όλων αυτών και της κακής οικονομικής του κατάστασης ενεπλάκη στη διάπραξη των αδικημάτων για να πάρει χρήματα στα παιδιά του. Δεν ήταν, ως ανέφερε, ο ιθύνων νους, άλλος σχεδίασε τις έκνομες πράξεις, πλην όμως αναγνώρισε ότι ήταν ένας κρίκος και συνέδραμε σημαντικά στην εισαγωγή και στην προμήθεια σε τρίτους. Όπως υποδεικνύεται στη Ζωμενής (ανωτέρω), «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.» Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 218/2016, ημερομηνίας 18.1.2018 και Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη πάντα παραμένει η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και τη διασπορά του θανάτου. Αναφορικά με τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, αυτό που θα έπρεπε και θα μπορούσε να κάνει - κατά πάγια νομολογιακή αρχή -, ήταν να αναζητήσει βοήθεια και στήριξη και όχι να καταφύγει στο έγκλημα και την παρανομία και μάλιστα, με τη σοβαρή μορφή που αυτή έλαβε. Λαμβάνουμε υπόψη τα όσα σχετικά ανάφερε η ευπαίδευτη δικηγόρος του, ότι άλλο πρόσωπο σχεδίασε τη σοβαρή έκνομη δραστηριότητά του, το οποίο δεν κατονόμασε, και ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους. Αποτέλεσε όμως, ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια των σκληρών ναρκωτικών (κοκαΐνη) μεγάλης ποσότητας και συγκεκριμένα, 2 κιλών και 300 γραμμαρίων. Ήταν το πρόσωπο που κατείχε τον αριθμό τηλεφώνου που αναγραφόταν στο πακέτο, εντός του οποίου υπήρχαν τα ναρκωτικά και επιπρόσθετα αναγράφηκε σ' αυτό το όνομα της γυναίκας που γνώρισε μετά την αποφυλάκιση του, η οποία μάλιστα είναι και έγκυος. Η παρούσα δεν είναι η περίπτωση όπου ο κατηγορούμενος ήταν άβουλο όργανο στα χέρια του εντολέα του. Επιπρόσθετα λαμβάνουμε προς όφελός του, την πρόθεσή του να υποβληθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης στις κεντρικές φυλακές, γιατί ως αναφέρθηκε έχει μετανιώσει και θέλει να αποστασιοποιηθεί πλήρως από τη χρήση ναρκωτικών. Επικροτούμε ένα τέτοιο εγχείρημα εκ μέρους του, τον ενθαρρύνουμε σ' αυτό και μάλιστα αναγνωρίζουμε ότι κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι. Εν πάση περιπτώσει, εάν ο κατηγορούμενος καταφέρει να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, ο πρώτος που θα ωφεληθεί θα είναι ο ίδιος. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Έτσι και στην προκείμενη περίπτωση, όπως έχουμε επισημάνει και πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη την πρόθεσή του να υποβληθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Αναφορικά τέλος με όσα ανάφερε η δικηγόρος του κατηγορουμένου, για τις επιπτώσεις στον ίδιο και την οικογένειά του και ιδιαίτερα στα τρία ανήλικα παιδιά του, συνεπεία της ποινής που θα του επιβληθεί, αυτές, παρότι δε μας αφήνουν αδιάφορους και ασφαλώς τις λαμβάνουμε υπόψη, εντούτοις, την ίδια ώρα έχουμε υπόψη μας τη νομολογιακή αρχή, ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής. (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Στην περίπτωση του κατηγορούμενου υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε και που ασφαλώς, δεν αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τρεις προηγούμενες καταδίκες, αναλυτικά, ως ακολούθως:
- Υπόθεση ΧΧΧ40/17, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ο κατηγορούμενος, στις 16.1.2018 καταδικάστηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 4 μηνών, στην κατηγορία της απειλής, 3 μηνών, στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία και 3 μηνών, στην κατηγορία των απερίσκεπτων και αμελών πράξεων.
- Υπόθεση ΧΧΧ89/17, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε 3 κατηγορίες γραπτών απειλών για φόνο, 14 κατηγορίες απειλής, 4 κατηγορίες χρήσης δημόσιου δικτύου με σκοπό την ενόχληση και μια κατηγορία δημόσιας εξύβρισης. Στις 21.9.2018, του επιβλήθηκαν οι ακόλουθες, συντρέχουσες, ποινές φυλάκισης: 2 χρόνων, σε κάθε κατηγορία γραπτών απειλών για φόνο, 6 μηνών, σε κάθε κατηγορία απειλής, 9 μηνών, σε κάθε κατηγορία χρήσης δημόσιου δικτύου με σκοπό την ενόχληση και ενός μηνός, στην κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης. Στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης λήφθηκαν υπόψη και οι εξής υποθέσεις, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού: (α) Υπόθεση ΧΧΧ6/17, η οποία αφορούσε μια κατηγορία επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης και μια κατηγορία απειλής. (β) Υπόθεση ΧΧΧ4/18, η οποία αφορούσε 3 κατηγορίες απειλής και 1 κατηγορία δημόσιας εξύβρισης. (γ) υπόθεση ΧΧΧ6/18, η οποία αφορούσε 1 κατηγορία γραπτών απειλών για φόνο, 3 κατηγορίες απειλής, 2 κατηγορίες παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία, 1 κατηγορία απείθειας κατά νόμιμων διαταγών, 1 κατηγορία δημόσιας εξύβρισης, 1 κατηγορία ανησυχίας, 1 κατηγορία άσκησης βίας στην πρώην σύζυγό του που προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη και τέλος, 1 κατηγορία επίθεσης κατά οργάνου τηρήσεως της τάξεως κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντός του. 3.Υπόθεση ΧΧΧ80/18, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στον κατηγορούμενο, στις 7.12.2018 επιβλήθηκε πρόστιμο €500,00, στην κατηγορία της χρήσης δημόσιου δικτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης ή και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο και φυλάκιση 6 μηνών, στην κατηγορία της απειλής. Παρότι ο κατηγορούμενος δε θα τιμωρηθεί εκ νέου για ό,τι έκανε κατά το παρελθόν, το οποίο συνθέτει τις παραπάνω καταδίκες του, εντούτοις, δεν μπορεί σήμερα να αναμένει τόση επιείκεια όση αν ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Όπως επισημαίνεται στη Βραχίμης ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527: «Τονίζεται ότι οι προηγούμενες καταδίκες έχουν σημασία και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του σεβασμού του παραβάτη προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μαλέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Δεν δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης αλλά και πάλιν τέτοιες καταδίκες για παρόμοια αδικήματα στερούν τον παραβάτη του δικαιώματος να ζητήσει την επιείκεια του Δικαστηρίου (Βλ. Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 18).» Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο, που επίσης δε συνηγορεί υπέρ του κατηγορούμενου. Αφορά στο γεγονός ότι διέπραξε τα πολύ σοβαρά αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, ενώ τελούσε με αναστολή με προεδρική χάρη. Συγκεκριμένα, όπως ανάφερε η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, στην υπόθεση ΧΧΧ89/17 (ανωτέρω), στην οποία επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο διάφορες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 2 χρόνων, σε κάθε μια από τις 3 κατηγορίες γραπτών απειλών για φόνο, ο κατηγορούμενος, κανονικά, θα έπρεπε να αποφυλακιστεί στις 24.10.2019. Ωστόσο, κατόπιν σχετικής απόφασης του Προέδρου της Δημοκρατίας, δυνάμει των εξουσιών του κατά το Άρθρο 54.4 του Συντάγματος, ημερομηνίας 5.8.2019, οι ποινές αυτές αναστάληκαν για περίοδο τριών χρόνων από τις 9.8.2019, υπό τον όρο ότι εάν οποτεδήποτε πριν από την πάροδο της περιόδου αναστολής, ο κατηγορούμενος διέπραττε νέο αδίκημα και καταδικαζόταν γι' αυτό, η εναπομείνασα και ανασταλείσα ποινή, θα ενεργοποιείτο αυτόματα. Ο κατηγορούμενος, δυστυχώς, δεν εκτίμησε το ευεργέτημα που του είχε παραχωρηθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έστω για την μικρή περίοδο των 76 ημερών που αποτελεί την ανασταλείσα περίοδο φυλάκισης στο πλαίσιο της πιο πάνω υπόθεσης, αφού, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την αποφυλάκισή του και συγκεκριμένα, σε λιγότερο από 8 μήνες μετά, διέπραξε τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Έχει νομολογηθεί, ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 A.A.Δ. 377). Ο κατηγορούμενος, στην προκείμενη περίπτωση εισήγαγε και κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, ήτοι σκληρό ναρκωτικό (κοκαΐνη) μεγάλης ποσότητας (2 κιλών και 300 γραμμαρίων). Δεν έχουμε αμφιβολία, ότι καταρχήν, η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα, θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας, θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και τη μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Α (2 κιλά και 300 γραμμάρια κοκαΐνης), που ο κατηγορούμενος εισήγαγε και κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, καθηκόντως, λαμβάνουμε υπόψη, όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής και γενικά οτιδήποτε έχει αναφερθεί από την ευπαίδευτη δικηγόρο του κατηγορουμένου ή έχει τεθεί ενώπιόν μας και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, ως επίσης και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή, αναμφίβολα θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου (ως εκτίθενται σε άλλο σημείο - πιο πάνω -), ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα του επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Στο ίδιο πλαίσιο, σε εφαρμογή και της αρχής της συνολικότητας της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη και το γεγονός, ότι, ως αποτέλεσμα της καταδίκης του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση, αυτόματα ενεργοποιείται και η ανασταλείσα περίοδος ποινής φυλάκισης 76 ημερών στο πλαίσιο της υπόθεσης XXX89/17 (ανωτέρω), την οποία, ο κατηγορούμενος θα εκτίσει διαδοχικά της ποινής που θα του επιβάλουμε στην παρούσα υπόθεση. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω, κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 1η κατηγορία, φυλάκιση δώδεκα
(12)ετών. Στη 2η κατηγορία, καμιά ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής, ουσιαστικά περικλείονται στα γεγονότα της σοβαρότερης - 3ης κατηγορίας. Στην 3η κατηγορία, φυλάκιση δώδεκα
(12)ετών. Στην 4η κατηγορία, φυλάκιση δυο
(2)μηνών. Στην 5η κατηγορία, φυλάκιση δυο
(2)μηνών. Οι ποινές, να συντρέχουν. Η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης μειώνεται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, και συγκεκριμένα, από τις 16.4.2020. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. Το ίδιο ισχύει και για το πακέτο που περιείχε τα ναρκωτικά καθώς και για τα αντικείμενα που ήτα μέσα σ' αυτό (τεκμήρια με διακριτικά ΔΚ3, 3Α, 3Β, 3Β1, 3Β2, ΔΚ1, ΔΚ2, 3Γ και 3Δ). Όλα τα κινητά τηλέφωνα που έχουν παραληφθεί κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, να επιστραφούν στην Αστυνομία και να παραμείνουν υπό την κατοχή και φύλαξή της, για περίοδο 6 μηνών. Σε περίπτωση που εντός της περιόδου αυτής, δεν προκύψει καταχώρηση οποιασδήποτε υπόθεσης στο Δικαστήριο, τότε να επιστραφούν στο νόμιμο δικαιούχο τους. Τα παρειακά επιχρίσματα ή δαχτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου και οποιουδήποτε άλλου προσώπου που έχουν ληφθεί στο πλαίσιο διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, κατάσχονται και να καταστραφούν. Το πτυσσόμενο μαχαίρι με τα διακριτικά ΚΔ11 και το χειροποίητο καπνισμένο τσιγάρο με ίχνη ναρκωτικής ουσίας (τεκμήριο ΚΔ7), να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Τα υπόλοιπα τεκμήρια να επιστραφούν στην Αστυνομία, με ίδιες οδηγίες, όπως και για τα κινητά τηλέφωνα. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο