Δημοκρατία ν. Π.Ε., Αρ. Υπόθεσης: 21264/19, 3/8/2020

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αυτής, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο, ως αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, προκάλεσε ζημιά σε περιουσία της XXXXX Σολωμού από τη Λεμεσό. Σημειώνουμε εδώ ότι ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε ακόμα μία κατηγορία, τη δεύτερη, στην οποία απαλλάχτηκε μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «Το θύμα - παραπονούμενη είναι η C.E.Μ. (ΜΚ-1), από την Ρουμανία, η οποία γεννήθηκε στις 15/3/
2. Πριν από 20 περίπου χρόνια ήρθε στην Κύπρο για να εργαστεί, όπου γνώρισε τον κατηγορούμενο Π.Ε. και παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο. Από το γάμο τους απέκτησαν μία κόρη, την Π.Ε., 18 χρονών σήμερα. Διέμεναν μαζί στην οδό ΧΧΧ, Μπλοκ 1, Διαμ. 4, στη XXXXX. Η ΜΚ-1 έχει ακόμα ένα γιο από προηγούμενο της γάμο από την Ρουμανία, ο οποίος σήμερα είναι 20 ετών και ζει μόνιμα στην Ρουμανία. Η ΜΚ-1 εργαζόταν στη γαλακτοβιομηχανία «ΧΧΧ» από το 2013 και ήταν η μόνη που δούλευε επί τακτικής βάσεως, καθότι ο κατηγορούμενος ήταν άνεργος τα τελευταία 8 χρόνια και εργαζόταν μόνο περιστασιακά. O Κατηγορούμενος Π.Ε., με Δ.Τ.580ΧΧΧ και Η.Γ. 10/1/
3. Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο και ζει στην οδό ΧΧΧ, Μπλοκ 1, Διαμ. 4, στη XXXXX στη Λεμεσό. Ήταν παντρεμένος για έξι χρόνια μαζί με τη Ν.Δ. με την οποία απέκτησαν 3 παιδιά, ηλικίας 35, 30 και 29 ετών σήμερα, με τα οποία δεν έχει καλές σχέσεις. Κατά το έτος 2000, γνώρισε στη Λεμεσό το θύμα, C.E.M., 40 ετών από την Ρουμανία με την οποία τέλεσε πολιτικό γάμο. Την 01/11/2019, η ΜΚ-1 αποφάσισε να εγκαταλείψει τη συζυγική εστία λόγω του ότι αντιμετώπιζε διάφορα προβλήματα στο γάμο της με τον Κατηγορούμενο. Λόγω των προβλημάτων αυτών, η ΜΚ-1 την 01/11/2019, ζήτησε τη βοήθεια της Αστυνομίας έτσι ώστε να παραλάβει τα προσωπικά της αντικείμενα από την οικία της για να μεταβεί στην Οδό ΧΧΧ 7, όπου θα την φιλοξενούσε η φίλη της Ά.Σ. (ΜΚ-2). Ο κατηγορούμενος έκανε προσπάθειες να πείσει το θύμα να επιστρέψει στο σπίτι τους, χωρίς αποτέλεσμα, ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες, προέβηκε και σε απειλές προς το πρόσωπο της. Στις 4/11/2019 ο Κατηγορούμενος είχε μεταβεί στο κατάστημα «Μάγκας» στη Λεμεσό, όπου από εκεί αγόρασε καυστικό υγρό (θειικό οξύ, 95% πυκνότητας), ζητώντας από τον πωλητή να είναι μεγαλύτερης οξύτητας από τα συνηθισμένα καυστικά υγρά. Την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος είχε μεταβεί σε σπίτι φιλικών του προσώπων και επιδεικνύοντας το καυστικό υγρό και ανέφερε ότι το αγόρασε για να κάψει το θύμα, εφόσον αυτή τον εγκατέλειψε. Στις 6/11/2019 και περί ώρα 9.25 π.μ και ενώ η ΜΚ-1 βρισκόταν μόνη της εντός της οικίας της ΜΚ-2 στην περιοχή Ομονοίας στη Λεμεσό συνομίλησε με τον κατηγορούμενο τηλεφωνικώς ο οποίος προσπαθούσε να την πείσει να επιστρέψει στην οικία τους. Η ΜΚ-1 αρνήθηκε και τότε ο κατηγορούμενος, ο οποίος ήδη βρισκόταν λίγα μέτρα πιο κάτω σταθμευμένος κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και αφού εισήλθε στην οικία της ΜΚ-2, έριξε στο θύμα καυστικό υγρό και τράπηκε σε φυγή. Πιο συγκεκριμένα, ενώ το θύμα καθόταν στον καναπέ εντός της οικίας της ΜΚ-2 και η πόρτα της εισόδου ήταν μισάνοιχτη, ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός της οικίας κρατώντας στα χέρια του ένα μπουκάλι το οποίο περιείχε θειικό οξύ, χωρίς το πώμα του. Τότε η ΜΚ-1, ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να αποχωρήσει λόγω του ότι βρίσκονταν σε ξένο σπίτι. Τότε ο Κατηγορούμενος, ο οποίος βρισκόταν σε απόσταση από την ΜΚ-1 περίπου 1 - 2 μέτρων, έριξε στην ΜΚ-1 το υγρό που περιείχε το μπουκάλι, αυτή έβαλε το δεξί της χέρι μπροστά στο πρόσωπο της και τότε ο Κατηγορούμενος της έριξε και δεύτερη φορά ποσότητα από το θειικό οξύ που περιείχε το μπουκάλι. Αμέσως η ΜΚ-1, άρχισε να ουρλιάζει από τους πόνους και να ζητά βοήθεια και τότε ο Κατηγορούμενος τράπηκε αμέσως σε φυγή. Να σημειωθεί, ότι αμέσως μετά τα πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε στην Αστυνομία και σε έξαλλη κατάσταση ανέφερε στον Λοχ.XXXXX XXXXX Χαραλάμπους, ο οποίος κατά τον πιο πάνω χρόνο εκτελούσε χρέη Αξιωματικού Υπηρεσίας, ότι ονομάζεται Π.Ε. (κατηγορούμενος) και η σύζυγος του (θύμα-ΜΚ-1), χρειάζεται ασθενοφόρο γιατί της έριξε καυστικό οξύ. Επίσης ο κατηγορούμενος, ανέφερε στον Λοχ. XXXXX ότι προτίθεται να παραδοθεί. Περί ώρα 09.30 π.μ, κλήθηκε ασθενοφόρο στην οδό ΧΧΧ στο Ζακάκι Λεμεσού, απ' όπου παρέλαβε την ΜΚ-1 και τη μετέφερε στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού με σοβαρά εγκαύματα στο σώμα. Οδηγός του ασθενοφόρου ήταν ο XXXXX Αντωνίου και συνοδός/νοσηλευτής ο XXXXX Κλεάνθους (ΜΚ-23), οι οποίοι με την άφιξη τους στο μέρος, αντιλήφθηκαν να βρίσκεται εκεί αρκετός κόσμος ενώ στη μέση του δρόμου, ήταν ξαπλωμένο το θύμα το οποίο φώναζε από τους πόνους και τα ρούχα της ήταν λιωμένα. Με την παραλαβή του θύματος, το ασθενοφόρο αναχώρησε και αφού έφθασαν στο Γεν. Νοσοκομείου Λεμεσού η ΜΚ-1 παραλήφθηκε από ομάδα ιατρών. Σύμφωνα με τον ΜΚ-23, η ΜΚ-1 παρά τους έντονους πόνους, του ανέφερε ότι ο σύζυγος της (κατ/νος) την είχε κάψει με οξύ (ασίτ). Έγινε άμεση κινητοποίηση της Αστυνομίας, όπου μέλη των τοπικών Αστ. Σταθμών, του ΟΠΕ και ΤΑΕ Λεμεσού, μετέβηκαν τόσο στην οδό ΧΧΧ όσο και στην οικία του κατηγορουμένου, αλλά και στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για επιτόπιες εξετάσεις. Στη σκηνή μετέβηκε και ο Α/Λοχ. XXXXX Στ. Περικλέους (ΜΚ-29), ο οποίος έλαβε αριθμό φωτογραφιών και παρέλαβε αριθμό τεκμηρίων. Σύμφωνα με τον Ν.Β., κάτοικο επί της οδού ΧΧΧ, περί ώρα 09.40 π.μ της ίδιας ημέρας και ενώ βρισκόταν στην οικία του, άκουσε γυναικεία φωνή να φωνάζει «Βοηθήστε με βοηθήστε με» και στη συνέχεια είδε να βγαίνει από την οικία αρ.7, η ΜΚ-1 και να ξαπλώνει στη μέση του δρόμου. Η ΜΚ-1 συνέχιζε να φωνάζει «βοηθήστε με βοηθήστε με, με έκαψε ο άντρας μου» και αφού ο Ν.Β. την προσέγγισε, κάλεσε το 112 για να έρθει ασθενοφόρο ενώ στο μέρος είχε μαζευτεί πολύ κόσμος. Στην οικία του κατηγορούμενου, είχαν μεταβεί αρχικά οι Λοχ. XXXXX Μ. Παπασωκράτους και Α/ XXXXX Π. Νικολάου του Αστ. Σταθμού Γερμασόγειας, οι οποίοι και εντόπισαν τον κατηγορούμενο εκεί. Στη συνέχεια και περί ώρα περί ώρα 11.15 π.μ, αφίχθηκαν και ο Αναπλ. Ανώτερος Υπαστυνόμος Ε. Κυριάκου (ΜΚ-28), μαζί με τον Αστ.913 (ΜΚ-27), όπου συνάντησαν και συνομίλησαν με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος παραδέχθηκε στον ΜΚ-28 , ότι έριξε στη ΜΚ-1 καυστικό υγρό γιατί αυτή ήθελε να χωρίσουν. Ακολούθως, ο ΜΚ-28 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και εκείνος απάντησε «Έκαμα λάθος». Αμέσως μετά, ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού για συνέχιση των εξετάσεων. Ο κατηγορούμενος στη συνέχεια οδηγήθηκε στο Γεν. Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου αφού εξετάστηκε από τον Δρ. XXXXX Αχιλλέως ιατρό διαπιστώθηκε ότι έφερε εγκαύματα στην περιοχή αριστερού αντιβραχίονα και δεξιού χεριού. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 10.10 π.μ, η Α/Αστ. XXXXX Ν. Πανανικολάου (ΜΚ-31), μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου από τις εξετάσεις που διενήργησε, διαπιστώθηκε σύμφωνα με τον επί καθήκοντι ιατρό Δρ. XXXXX Πατσαλίδη του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, ότι το θύμα έφερε εκτεταμένο χημικό έγκαυμα συνολικής επιφάνειας σώματος 70-75%, 1ου ως 3ου βαθμού (αρχική εκτίμηση κατάστασης). Λόγω της σοβαρότητας και του εκτεταμένου εγκαύματος της έγινε καταστολή και διασωληνώθηκε. Στο Γεν. Νοσοκομείου Λεμεσού, βρίσκονταν οι φίλες του θύματος, Ά.Σ. (ΜΚ2) και Σ.Ν. (ΜΚ-3), οι οποίες ανέφεραν στην Α/Αστ. XXXXX (ΜΚ-31) ότι τον τελευταίο καιρό, η ΜΚ-1 δεχόταν απειλές από τον κατηγορούμενο. Την ίδια μέρα και περί ώρα 10.50 π.μ, λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης της ΜΚ-1 κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά της στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης κλήθηκε και προσήλθε στο ΤΑΕ Λεμεσού και η κόρη της ΜΚ-1 και του Κατηγορουμένου, Π.Ε. (ΜΚ7) η οποία σε γραπτή της κατάθεση αναφέρθηκε στη επιθετική και άσχημη συμπεριφορά του κατηγορουμένου έναντι της μητέρας της. Περαιτέρω, η MΚ-7, ανέφερε ότι όταν το θύμα αποφάσισε να φύγει γιατί δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, ενώ πριν από λίγες μέρες, ενημερώθηκε από τη νονά της, Σ.Κ. (ΜΚ-12) ότι ο κατηγορούμενος της είχε δείξει μία μπουκάλα οξύ και της είπε ότι θα τις χρησιμοποιούσε για να κάψει το θύμα. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 12.05 μ.μ -12.30μ.μ στο ΤΑΕ Λεμεσού, ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση, την οποία κατέγραψε κατόπιν δικής του επιθυμίας, ο Λοχ.532 Θ. Χαραλάμπους (ΜΚ-8). Κατά τη θεληματική του κατάθεση oμολόγησε ότι λόγω του ότι δεν μπορούσε να δεχθεί το γεγονός ότι το θύμα του ζήτησε να χωρίσουν, πήγε στις 4/11/2019 στο κατάστημα «Μάγκας» και αγόρασε ένα μπουκάλι που περιείχε οξύ (acid) για να το ρίξει στο θύμα, εάν δεν δεχόταν το θύμα να τα βρουν. Κατά τον επίμαχο χρόνο, ο κατηγορούμενος μετέβηκε στην οικία της ΜΚ-1 κρατώντας το μπουκάλι με το οξύ (acid), ανοικτό με σκοπό να το ρίξει στο θύμα. Βλέποντας τον η ΜΚ-1, του είπε να φύγει, εκείνος θύμωσε και της έριξε το acid. Ισχυρίστηκε δε, ότι μετάνιωσε για την πράξη του και αφού πέταξε το μπουκάλι στην αυλή της οικίας της ΜΚ-1, τράπηκε σε φυγή ενημερώνοντας την Αστυνομία. Εν όψει των πιο πάνω, εναντίον του κατηγορουμένου εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης του με το οποίο συνελήφθηκε η ώρα 13.35 μ.μ από τον Λοχ. XXXXX (ΜΚ-8) όπου αφού πληροφορήθηκε τους λόγους της σύλληψης του, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και εκείνος απάντησε «Είπα σου ήντα που γίνηκε». Σε συμπληρωματική κατάθεση που λήφθηκε από την Ά.Σ. (ΜΚ-2), ανέφερε ότι από το οξύ που πέταξε ο κατηγορούμενος στο θύμα, καταστράφηκε ένας καναπές, ένα χαλί, ένας φορητός Η.Υ. και ένα τάμπλετ, συνολικής αξίας €3100, ενώ προκλήθηκαν ζημιές σε τοίχους, μάρμαρα της οικίας της. Το συνολικό ύψος των ζημιών ανήλθε στις 4,500€. Την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπου εναντίον του εξασφαλίστηκε Διάταγμα Προσωποκράτησης του για περίοδο 8 ημερών. Έκτοτε τελεί υπό κράτηση. Όσον αφορά την κατάσταση της υγείας της ΜΚ-1 κατά τον πιο πάνω χρόνο και σύμφωνα με τον Δρ. Χρ. Γιάλλουρου, κρίθηκε σοβαρή και γι' αυτό βρισκόταν σε καταστολή. Τέλος, ανέφερε ότι λόγω των τραυμάτων της, δεν μπορεί να διενεργηθεί ιατροδικαστική εξέταση. Στις 8/11/2019 μεταξύ των ωρών 10.10 π.μ -10.50 π.μ και στην παρουσία των Υπαστ. XXXXX Κρέουζου (ΜΚ-38) και Α/Αστ. XXXXX (ΜΚ-36), ο κατηγορούμενος προέβη σε υποδείξεις σκηνών, έπειτα από δική του επιθυμία. Την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε από τον Α/Αστ. XXXXX (ΜΚ-36) και την Α/ XXXXX (ΜΚ-35) στο Παλαιό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου αφού εξετάστηκε από την Ψυχίατρο Δρ. XXXXX Καϊμη, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι ήρεμος, συνεργάσιμος, με άριστη λεκτική επικοινωνία και χωρίς διαταραχές στον προσανατολισμό στον τόπο, χρόνο, πρόσωπα και εαυτό. Τέλος και σύμφωνα με την Δρ. Π. Καϊμη ο κατηγορούμενος είναι ικανός να παρακολουθήσει δικαστική διαδικασία. Σε γραπτή της κατάθεση, η Σ.Κ. (ΜΚ-12) ανέφερε ότι γνώριζε για τη βίαιη συμπεριφορά του κατηγορούμενου απέναντι στη ΜΚ-1, ο οποίος ζήλευε παθολογικά την ΜΚ-1, ενώ πολλές φορές τους είχε ακούσει να τσακώνονται αφού το σπίτι της είναι απέναντι από το δικό τους. Περαιτέρω ανέφερε στην κατάθεση της ότι στις 4/11/2019 και γύρω στο μεσημέρι και ενώ η ίδια καθόταν στη βεράντα του σπιτιού της μαζί με τον γιο της Μ.Κ. (ΜΚ-12), ήρθε ο κατηγορούμενος και επιδεικνύοντας ένα μπουκάλι με οξύ, τους ανέφερε «Άδε με τούτο εν να κάψω την Κ.. Θωρείς εν τα που γράφει πάνω;» και ακολούθως έφυγε. Ο κατ/νος όλο το απόγευμα πηγαινοερχόταν στο σπίτι της Σ.Κ. (ΜΚ-12) και την ρωτούσε αν είχε νέα από το θύμα αλλά εκείνη πάντα του απαντούσε αρνητικά. Σύμφωνα με την Σ.Κ. (ΜΚ-12) ο κατ/νος είχε πει αρκετές φορές τη φράση «Ή εν να την παίξω ή εν να την κρούσω τζιαι τζείνη τζιαι το αυτοκίνητο της». Γύρω στις 09.30 π.μ της 6/11/2019 ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στο σταθερό τηλέφωνο της Σ.Κ. και της είπε «Κουμέρα έκαμα το». Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο κατάστημα «Μάγκας» στον Άγ. Αθανάσιο στη Λεμεσό, διαπιστώθηκε ότι ο Γ.Κ. (Μ-16), ήταν ο πωλητής ο οποίος πούλησε στον κατηγορούμενο τη συσκευασία με το θειικό οξύ. Σε κατάθεση που του λήφθηκε, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε πάει στις 4/11/2019 στο κατάστημα «Μάγκας» όπου εργάζεται και του ζήτησε να του δείξει που βρίσκονται τα ασίτ. Όταν ο Γ.Κ. υπέδειξε στον κατηγορούμενο τα ασίτ με πυκνότητα έως και 30%, ο κατηγορούμενος του είπε ότι χρειαζόταν κάτι πιο δυνατό και για αυτό τον οδήγησε σε εξωτερική αποθήκη που εφάπτεται με το κυρίως κτίριο και είναι πάντα κλειδωμένη. Ο Μ-16 υπέδειξε στον κατηγορούμενο ένα μπουκάλι ασίτ, του ενός λίτρου με πυκνότητα 96%, το οποίο και τελικά αγόρασε. Το υγρό με το οποίο ο κατηγορούμενος έριξε την ΜΚ-1, εξετάστηκε από το Γενικό Χημείο του Κράτους και ετοιμάστηκε Έκθεση Εξέτασης της XXXXX Καζάκου (ΜΚ-16) χημικού. Σύμφωνα με την πιο πάνω Έκθεση, από την εξέταση διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για θειικό οξύ. Σύμφωνα πάντα με την ίδια Έκθεση, το θειικό οξύ είναι διαβρωτική ουσία, η οποία σε εκτεταμένο κάψιμο στο δέρμα, μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο. Στις 14/11/2019, λήφθηκε κατάθεση από τη Δρ. XXXXX Χριστοδούλου (ΜΚ-6) ειδικευόμενη ιατρό στην Πλαστική Χειρουργική του Γεν. Νοσοκομείου Λευκωσίας, σύμφωνα με την οποία το θύμα ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση. Περαιτέρω αναφέρθηκε στην κλινική εικόνα του θύματος, το οποίο φέρει εγκαύματα 3ου βαθμού στο 40% του σώματος της τα οποία αναμένεται να προκαλέσουν λειτουργικά προβλήματα. Επίσης σύμφωνα με την ΜΚ-6, η ΜΚ-1 έχει υποβληθεί σε μερική εσχαρεκτομή εγκαυματικών επιφανειών, δηλαδή αφαιρέθηκε δέρμα από άλλα σημεία του σώματος και τοποθετήθηκαν σε πληγείσες περιοχές. Τέλος και σύμφωνα με την ΜΚ-6, η κατάσταση της υγείας του θύματος παραμένει μεν σταθερή αλλά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος επιμόλυνσης των τραυμάτων για τους επόμενους μήνες. Στις 15/11/2019 και μεταξύ των ωρών 12.40 μ.μ - 14.35 μ.μ στο Γεν. Νοσοκομείο Λευκωσίας, η Γ/Αστ. XXXXX (ΜΚ-35) κατέγραψε στην παρουσία του Λοχ. XXXXX (ΜΚ-37) τη γραπτή κατάθεση του θύματος. Συγκεκριμένα, η ΜΚ-1 ανέφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Λόγω της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, της ζήλιας που είχε στο πρόσωπο της και των χρόνιων προβλημάτων που είχαν στο γάμο τους, αποφάσισε περί τα τέλη του Οκτώβρη του 2019 να του πει ότι θέλει χωρίσουν. Ένας από τους λόγους που την ώθησαν να πάρει αυτή την απόφαση, ήταν και το γεγονός ότι η μητέρα της, της έστειλε χρήματα και έτσι θα μπορούσε να φύγει. Την 01/11/2019 και γύρω στις 1 το μεσημέρι, όταν επέστρεψε από τη δουλειά της, ο κατηγορούμενος άρχισε να καβγαδίζει μαζί της και σε κάποια στιγμή της άνοιξε την πόρτα για να φύγει, πράγμα το οποίο εκείνη έκανε. Γύρω στις 8 το βράδι, η ΜΚ-1 και η ΜΚ-2 μετέβηκαν στον Αστ. Σταθμό Γερμασόγειας για να ζητήσουν βοήθεια για να παραλάβουν τα προσωπικά πράγματα της. Εκεί η ΜΚ-1 προέβηκε σε γραπτή κατάθεση κατά την οποία ανάφερε ότι δεν επιθυμούσε την ποινική δίωξη του κατηγορουμένου αλλά να του γίνουν συστάσεις για τη συμπεριφορά του και να σταματήσει να την ενοχλεί. Από το ίδιο βράδυ και μέχρι το συμβάν στις 06/11/2019, ο κατηγορούμενος συνέχισε να τηλεφωνεί στη ΜΚ-1 προσπαθώντας να την πείσει να επιστρέψει και όταν εκείνη του απαντούσε αρνητικά, εκείνος την απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει. Τέλος, έδωσε λεπτομέρειες σε σχέση με το τι έλαβε χώρα στις 06/11/2019 ως αυτές αναφέρονται ανωτέρω. Η ΜΚ-1, νοσηλεύτηκε στην Κλινική Εγκαυμάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, από τις 06/11/2019 μέχρι και τις 06/03/
4. Η ΜΚ-1, μέχρι σήμερα έχει υποβληθεί σε δέκα

(10)χειρουργικές επεμβάσεις. Συγκεκριμένα έχει υποβληθεί σε οκτώ

(8)επεμβάσεις αποκατάστασης εγκαυματικών επιφανειών και δύο

(2)επεμβάσεις αποκατάστασης ρικνωτικών ουλών. Σύμφωνα, με τον θεράπων ιατρών της θα πρέπει να υποβληθεί τουλάχιστον σε ακόμη 5 χειρουργικές επεμβάσεις. Λόγω του χημικού εγκαύματος που υπέστη θα έχει χρόνια αισθητικά και λειτουργικά προβλήματα, στο χέρι, στον λαιμό - τράχηλο, αγκώνα και στο κεφάλι (το οποίο στο παρών στάδιο δεν μπορεί να γυρίσει από την αριστερή πλευρά). Τα οποία για να βελτιωθούν χρειάζονται χειρουργικές επεμβάσεις. Έχει υποστεί μόνιμη παραμόρφωση στην δεξιά πλευρά του προσώπου όπως επίσης και στο δεξί αυτί το οποίο ρικνώθηκε.» Το αδίκημα που αφορά σε απόπειρα φόνου είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και το μέσο που χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια της εγκληματικής πράξης (βλ. Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930). Όσον αφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε και στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, όπου στις σελίδες 402 - 403 λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα από τον αείμνηστο Ι. Πογιατζή: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξή του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Εδώ, δυστυχώς, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος για το οποίο ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης δια βίου, είναι άκρως επιβαρυντικές για τον κατηγορούμενο και θα λέγαμε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση είναι από τις σοβαρότερες του είδους με αποτέλεσμα το αδίκημα της απόπειρας φόνου να καθίσταται εξαιρετικά σοβαρά. Για το θέμα αυτό θα κάνουμε αναφορά στη συνέχεια. Στην Ονησίλλου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 556 λέχθηκε ότι «Η ανθρώπινη ζωή αποτελεί το ύψιστο αγαθό και η αφαίρεση της μέγιστο έγκλημα.». Εμείς θα προσθέσουμε ότι το ίδιο ισχύει και για την απόπειρα αφαίρεσης της. Δυστυχώς, τα αδικήματα που στρέφονται εναντίον της σωματικής ακεραιότητας και της ζωής του ανθρώπου, όχι μόνο δεν παρουσιάζουν κάμψη αλλά συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από τις αρκετές υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Στη Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Hamisi Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 235/13 και 236/13, απόφαση ημερομηνίας 05.10.2016, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον κ. Α.Ρ. Λιάτσο: «Πάγια νομολογιακή αρχή επιβεβαιώνει ότι επιβάλλεται η καταφυγή από τα δικαστήρια σε αυστηρότερες ποινές όταν διαπιστώνεται αυξητική τάση, επιμονή ή έξαρση στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων. Αυξητική τάση η οποία επιβεβαιώνεται μέσα από τον αριθμό των υποθέσεων που παρουσιάζονται ενώπιον του δικαστηρίου, στοιχείο που είναι σε θέση να γνωρίζει το ίδιο το δικαστήριο. Επομένως, όπως σημειώνεται και στην Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551, 557-558, «.. είναι επιτρεπτό για τα δικαστήρια να λαμβάνουν δικαστική γνώση της έξαρσης στην οποία βρίσκεται η διάπραξη αδικημάτων σε μια δεδομένη εποχή. Δικαστική δε γνώση, σημαίνει γνώση σε σχέση με την οποία δεν απαιτείται απόδειξη ή κατάδειξη με μαρτυρία ή άλλο τρόπο στοιχειοθέτησης. ... Συνάγεται, επομένως, ότι ένα ποινικό δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του χωρίς μαρτυρία, την έξαρση στην οποία βρίσκεται η διάπραξη ενός αδικήματος ή είδους αδικημάτων ως θέμα δικαστικής γνώσης, βασιζόμενο είτε στη συχνότητα με την οποία παρουσιάζονται οι υποθέσεις αυτής της φύσης ενώπιόν του, ή ενώπιον άλλων δικαστηρίων και του Εφετείου, καθώς και γενικότερα.» Πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για το αδίκημα της απόπειρας φόνου που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερομηνίας 05.02.2015, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Στην Αναστασίου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. σελ. 492, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορία απόπειρας φόνου. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 13 ετών. Ο κατηγορούμενος εφεσίβαλε και την ποινή ως «κραυγαλέα υπερβολική». Επικαλέστηκε την υπόθεση Ονησίλλου (πιο πάνω), όπου εκεί επιβλήθηκε για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας ποινή φυλάκισης 15 ετών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση ανέφερε τα ακόλουθα: «Η υπόθεση Ονησίλλου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 556, την οποία επικαλέσθηκε ο δικηγόρος του εφεσείοντος, όπου το Εφετείο επέβαλε ποινή φυλάκισης δεκαπέντε ετών για ανθρωποκτονία, διαφοροποιείται από την περίπτωση του εφεσείοντος. Εκεί, η εγκληματική ενέργεια του εφεσείοντος, η οποία τον οδήγησε να σκοτώσει τη φίλη του, είχε ως γενεσιουργό αιτία την έντονη συζήτηση την οποία είχαν μεταξύ τους, στα πλαίσια της οποίας το θύμα γνωστοποίησε στον εφεσείοντα την πρόθεση άμεσης διακοπής του δεσμού τους αντιδρώντας αρνητικά στις παρακλήσεις του να του δώσει "πίστωση χρόνου". Εδώ, ο εφεσείων ενήργησε εντελώς απρόκλητα.» Στη Wasel ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 682, ο κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν λευκού ποινικού μητρώου, βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε απόπειρα φόνου και σε πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Στην κατηγορία της απόπειρας φόνου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Ο κατηγορούμενος εφεσίβαλε την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση ανέφερε τα ακόλουθα: «Υποβάλλεται εισήγηση ότι η ποινή φυλάκισης των 14 ετών στην κατηγορία της απόπειρας φόνου είναι έκδηλα υπερβολική. Ενόψει των προσωπικών και οικογενειακών συνθηκών του εφεσείοντα και του γεγονότος ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη τους πιο πάνω παράγοντες τους οποίους στάθμισε με την εγγενή σοβαρότητα των αδικημάτων, την προμελετημένη και καλά σχεδιασμένη ενέργεια των δραστών, τον βάναυσο τρόπο εκτέλεσης του εγκλήματος και τα σοβαρά κατάλοιπα στην υγεία των θυμάτων. Παράλληλα το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη και τον παράγοντα της αποτροπής ο οποίος καθηκόντως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο σε ιδιαίτερα σοβαρές υποθέσεις, όπως η παρούσα και σταθερά να αποστέλλεται το μήνυμα ότι οι εγκληματίες οι οποίοι αδίστακτα είναι έτοιμοι να αφαιρέσουν ακόμα και τη ζωή συνανθρώπου τους πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά. Δεν έχουμε διακρίνει οποιοδήποτε σφάλμα αρχής στην επιμέτρηση της ποινής ούτε συμμεριζόμαστε την άποψη ότι η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική.» Στην Cristinel v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 742, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορία στη βάση του άρθρου 228(ζ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, αδίκημα για το οποίο ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης διά βίου. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Τα γεγονότα, ως αυτά εκτίθενται στην απόφαση του Εφετείου, παρατίθενται αυτολεξεί: «Ο εφεσείων και η παραπονούμενη, αμφότεροι από τη Ρουμανία, διέμεναν μαζί στη Λευκωσία και διατηρούσαν δεσμό από το 2006 μέχρι τέλος του 2009. Στις 13/4/10 και ενώ η παραπονούμενη πεζή μετέβαινε στην εργασία της, ο εφεσείων την ακολούθησε και της επιτέθηκε ρίχνοντας στο πρόσωπο της, κεφάλι και σ' ολόκληρο το σώμα της καυστικό υγρό (acid) το οποίο μετέφερε μαζί του σε πλαστικό δοχείο. Ο εφεσείων παρέμεινε στην σκηνή λέγοντας στην παραπονούμενη «καλά σου έκανα» ενώ σε τρίτο πρόσωπο που έτυχε να περνά από το μέρος παραδέχτηκε ότι ήθελε να την σκοτώσει. Σε θεληματική του κατάθεση ο εφεσείων ανέφερε ότι είχε αποφασίσει από πριν να «κρούσει τα μούτρα» της παραπονουμένης αν αυτή δεν αποδέχετο την επανασύνδεση τους. Για το σκοπό αυτό μάζευε καυστικό υγρό (acid) από μπαταρίες αυτοκινήτων που ευρίσκοντο πίσω από γκαράζ αυτοκινήτων. Με τον τρόπο αυτό σιγά-σιγά γέμισε ένα πλαστικό δοχείο (παγούρι) ενός λίτρου περίπου το οποίο χρησιμοποίησε ως ανωτέρω. Η παραπονούμενη ως αποτέλεσμα της επίθεσης υπέστη χημικά εγκαύματα ολικού πάχους συνολικής επιφάνειας σώματος 20% κυρίως στο πρόσωπο, άνω άκρα, δεξιά κροταφικής χώρα, τριχωτό της κεφαλής, δεξιό μαστό και σε διάφορες μικρές διεσπαρμένες εστίες. Κατά τη νοσηλεία της μεταξύ 13/4/10-2/7/10 έτυχε χειρουργικής αποκατάστασης με χειρουργικό καθαρισμό και ακρωτηριασμό δεξιού ωτός και τοποθέτησης μερικού πάχους δερματικών μοσχευμάτων όπως και υδροθεραπεία. Η κατάσταση της κρίθηκε σοβαρή και αναμένεται να υποβληθεί σε επανειλημμένες χειρουργικές επεμβάσεις. Σήμερα φέρει μόνιμες εγκαυματικές ουλές στο πρόσωπο, άνω άκρα και δεξιά κροταφική χώρα. Παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία και κάνει χρήση ενυδατικής κρέμας στις εγκαυματικές επιφάνειες και πιεστικών ενδυμάτων στα άνω άκρα. Περαιτέρω υποβάλλεται σε φυσιοθεραπεία και παρακολουθείται από ψυχολόγο.» Ο κατηγορούμενος θεώρησε την ποινή υπερβολική και την εφεσίβαλε. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση ανέφερε τα ακόλουθα: «Η εισήγηση της συνηγόρου του εφεσείοντα ότι δεν παρατηρείται συχνά η διάπραξη του εγκλήματος αυτού με την χρήση καυστικού υγρού ώστε να παρίσταται ανάγκη αποτροπής δεν είναι ορθή προσέγγιση. Παραγνωρίζει εντελώς τους άλλους παράγοντες που συναποτελούν τη σοβαρότητα του αδικήματος. Η χρήση βίας κατά συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας, όπως έχει τονιστεί και θα πρέπει να τιμωρείται με αυστηρή και αποτρεπτική ποινή. Από την εξέταση μας διαπιστώνουμε ότι το Κακουργιοδικείο καθόρισε την ποινή μετά τη στάθμιση και συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Δεν έχουμε εντοπίσει οποιαδήποτε στοιχεία έκδηλης υπερβολής.» Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(2008)2 Α.Α.Δ. 207, ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε κατηγορία που αφορούσε σε απόπειρα φόνου. Στη συνέχεια η εν λόγω κατηγορία απεσύρθη και προσετέθη η κατηγορία «της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης» την οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε. Το Κακουργιοδικείο αφού έλαβε υπόψη και τη συναισθηματική φόρτιση του κατηγορούμενου, επέβαλε σε αυτόν ποινή φυλάκισης 7 ετών. Ο κατηγορούμενος περιέλουσε την παραπονούμενη με βενζίνη και αφού την καταδίωξε την πυρπόλησε με τον αναπτήρα του. Το Εφετείο αφού αναφέρθηκε στα σοβαρά κατάλοιπα της παραπονούμενης και ότι η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν από τις σοβαρότερες του είδους, αύξησε την ποινή σε 9 έτη. Πολύ ορθά ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, με την εμπεριστατωμένη αγόρευση του, ανέφερε ότι η συμπεριφορά του πελάτη του στις 06.11.2019 είναι κατάπτυστη και η πράξη του ειδεχθής, για να προσθέσει ότι μόνο αποτροπιασμό προκαλεί. Δέχθηκε, και ορθά, ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Ωστόσο, κάλεσε το Δικαστήριο, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής, να λάβει υπόψη τη συνεργασία του πελάτη του με την Αστυνομία μετά τη διάπραξη του εγκλήματος και τη μεταμέλεια που αυτός επέδειξε, αφού, ως ανέφερε, ο κατηγορούμενος είναι το άτομο που κάλεσε ασθενοφόρο για να μεταφέρει την παραπονούμενη στο Νοσοκομείο. Σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο, η συνεργασία του κατηγορουμένου με την Αστυνομία είχε έμπρακτη μορφή αφού όταν τηλεφώνησε στην Αστυνομία ομολόγησε ευθύς τη διάπραξη του αδικήματος και προέβη σε θεληματική κατάθεση. Όσον αφορά στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από την κατηγορούσα αρχή, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος προέρχεται από οικογένεια εννέα παιδιών. Η μόρφωση του περιορίζεται μέχρι το επίπεδο δημοτικού. Στο παρελθόν εργάστηκε με τον πατέρα του και ακολούθως σε βενζινάδικα. Τον τελευταίο όμως καιρό είναι άνεργος. Δεν διαμένει στην ιδιόκτητη του οικία, αφού τώρα σε αυτήν διαμένει η παραπονουμένη με τη μητέρα της και τη θυγατέρα τους. Εκείνο που διαπιστώνουμε είναι ότι ο κατηγορούμενος έδρασε με προσχεδιασμό και διέπραξε ένα εξαιρετικά αποτρόπαιο και φρικαλέο έγκλημα εις βάρος της εν διαστάσει συζύγου του με την οποία απέκτησε ένα παιδί, ηλικίας σήμερα 18 περίπου ετών. Είναι γνωστό ότι ο παράγων αυτός συντείνει στην επίταση της ποινής (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 463). Ο κατηγορούμενος πριν από τη διάπραξη του αποτρόπαιου εγκλήματος, είχε αναφέρει σε τρίτο πρόσωπο αρκετές φορές «ή εν να την παίξω ή εν να την κρούσω τζιαι τζείνη τζιαι το αυτοκίνητο της». Ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να δεχθεί το γεγονός ότι η σύζυγος του ήθελε να χωρίσουν. Έτσι, αφού όλες οι προσπάθειες που έκανε για να πείσει τη σύζυγο του να αλλάξει γνώμη απέτυχαν, αποφάσισε να καταστρώσει συγκεκριμένο σχέδιο για να τη φονεύσει. Μεταβαίνει σε συγκεκριμένο κατάστημα όπου ζητά να αγοράσει acid. Όταν ο υπάλληλος του καταστήματος του υποδεικνύει acid με πυκνότητα ως και 30%, ο κατηγορούμενος δηλώνει ότι χρειάζεται «κάτι πιο δυνατό», για προφανείς λόγους, με αποτέλεσμα τελικά να αγοράσει ένα λίτρο acid με πυκνότητα 96%. Στις 06.11.2019 και αφού έχει στην κατοχή του το acid με τη συγκεκριμένη πυκνότητα, προσπαθεί, για τελευταία φορά μέσω τηλεφώνου, να πείσει τη σύζυγο του να επιστρέψει στο συζυγικό οίκο. Είναι ήδη αποφασισμένος πως αν δεν δεχτεί, τότε θα της ρίξει το οξύ με πρόθεση να τη φονεύσει. Όταν αρνείται, ο κατηγορούμενος έχοντας στα χέρια του το οξύ, εισέρχεται εντός της οικίας όπου αυτή βρίσκεται, με ένα και μοναδικό στόχο, να της το ρίξει για να τη φονεύσει και να την εκδικηθεί επειδή δεν επιστρέφει στο συζυγικό οίκο. Το θύμα κάθεται ανυποψίαστο σε καναπέ εντός της οικίας της Μ.Κ.2 με την πόρτα της εισόδου της οικίας μισάνοιχτη. Όταν του ζητά να αποχωρήσει από την ξένη οικία, ο κατηγορούμενος ο οποίος βρισκόταν σε απόσταση από το θύμα ένα - δύο μέτρων, της ρίχνει το οξύ. Το θύμα τοποθετεί το δεξί του χέρι μπροστά στο πρόσωπο, προφανώς για να προστατευθεί. Ο κατηγορούμενος όμως, ο οποίος είναι αποφασισμένος για όλα, της ρίχνει και δεύτερη φορά οξύ με αποτέλεσμα το θύμα να αρχίσει να ουρλιάζει από τους πόνους και να ζητά βοήθεια. Δεν χωρεί αμφιβολία πως ο κατηγορούμενος ενήργησε απρόκλητα, άνανδρα, ύπουλα, εκδικητικά και χωρίς δισταγμό. Εξετέλεσε ένα ειδεχθές και αποτρόπαιο έγκλημα το οποίο είχε προμελετήσει. Η αυλαία του αποτρόπαιου και φρικαλέου εγκλήματος έκλεισε με το θύμα να εισέρχεται στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με εκτεταμένα χημικά εγκαύματα συνολικής επιφάνειας σώματος 70 - 75%, πρώτου - τρίτου βαθμού. Σε καταστολή διασωληνώνεται. Μεταφέρεται λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του, την ίδια ημέρα, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου παραμένει για περίθαλψη μέχρι και τις 06.03.2020. Όσον αφορά στα πολλά και σοβαρά κατάλοιπα του ειδεχθούς εγκλήματος που ο κατηγορούμενος διέπραξε εις βάρος μιας ανυπεράσπιστης γυναίκας, η οποία το μόνο που έκανε ήταν να αρνηθεί να επιστρέψει, ως είχε κάθε δικαίωμα, στο συζυγικό οίκο, παραπέμπουμε στα πιο πάνω εκτεθέντα γεγονότα. Δυστυχώς, απ' ότι φαίνεται, η παραπονούμενη θα υποστεί περαιτέρω ταλαιπωρία αφού θα πρέπει να υποβληθεί σε περαιτέρω χειρουργικές επεμβάσεις. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στη παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου (Gorko κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ.28 και Βασιλείου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 110/2014, απόφαση ημερομηνίας 15.06.2015). Από την άλλη βεβαίως γνωρίζουμε ότι «Η σημασία της παραδοχής και της μεταμέλειας, η οποία είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα, δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος.» (Inloo ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 441). Παρόλο που εδώ η μαρτυρία που υπήρχε εναντίον του κατηγορουμένου ήταν συντριπτική, εν τούτοις θα δώσουμε βαρύτητα και στην παραδοχή του και στη συνεργασία του με την Αστυνομία. Ούτε βεβαίως αγνοούμε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, ο οποίος μετά τη διάπραξη του αδικήματος τράπηκε σε φυγή, τηλεφώνησε στην Αστυνομία και ανέφερε ότι έριξε οξύ στη σύζυγο του και ότι αυτή χρειάζεται ασθενοφόρο. Καθίσταται από τώρα σαφές, πως χωρίς την παραδοχή και τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν ακόμη πιο στενά. Είναι καλά γνωστό πως όπου το στοιχείο της αποτροπής προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου έχουν περιθωριακή σημασία. Το καθήκον όμως του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και να εξατομικεύσει την ποινή, δεν ατονεί στις περιπτώσεις όπου οι ποινές θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές. (Βλέπε Χρυσοστόμου "Κανάρη" ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ.18). Η εξατομίκευση της ποινής, όμως, δεν εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του εγκλήματος, και το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Σωκράτους ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ.132). Δεν αγνοούμε ούτε το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου ούτε τα όσα ανέφερε ο κ. Χριστοφόρου. Από την άλλη, γνωρίζουμε ότι σε ιδιαίτερα σοβαρά και ειδεχθή εγκλήματα όπως αυτό που διέπραξε στις 06.11.2019, οφείλουμε να αποδώσουμε βαρύνουσα σημασία στο στοιχείο της αποτροπής. Για το θέμα αυτό θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε στην υπόθεση Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 176/18 (Σχ.202/18), απόφαση ημερομηνίας 11.01.2019 όπου το Εφετείο αυξάνοντας την ποινή φυλάκισης που επέβαλε το Κακουργιοδικείο από 10 σε 15 χρόνια για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας στον 73χρονο παιδοκτόνο, τόνισε τα ακόλουθα: «Εν κατακλείδι, κρίνουμε πως το Κακουργιοδικείο παρέλειψε αφενός να αποδώσει βαρύνουσα σημασία στο στοιχείο της αποτροπής που είναι αναγκαία και επιτακτική λόγω της ιδιαίτερης σοβαρότητας του εγκλήματος, τόσο ως προς την ίδια τη φύση του, όσο και ως προς την βιαιότητα και την αναλγησία που χαρακτηρίζει τη διάπραξή του και αφετέρου να επιμετρήσει την ποινή υπό το πρίσμα της πραγματιστικής θεώρησης όπως εξηγήθηκε ανωτέρω. Το αποτέλεσμα ήταν όντως να δοθεί υπέρμετρη βαρύτητα στο θέμα της ηλικίας και οι προσωπικές περιστάσεις να αναδειχθούν σε ουσιώδη και καθοριστικό παράγοντα.» Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο καθορισμός της ποινής είναι δικό μας έργο. Έχουμε προβληματιστεί όχι για το είδος της ποινής αλλά για το ύψος της. Εδώ, ο κατηγορούμενος με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του έδειξε πως όχι μόνο δεν σέβεται την ανθρώπινη ζωή, αλλά ότι είναι έτοιμος να την αφαιρέσει ανά πάσα στιγμή για να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του «εγώ» αφού δεν μπορούσε να δεχθεί την απόφαση της συζύγου του να διακόψει κάθε σχέση μαζί του. Δεν αγνοούμε ούτε τα σοβαρά κατάλοιπα που έχει η εγκληματική του δράση στην παραπονούμενη, αφού αυτή έχει υποστεί μόνιμη παραμόρφωση στη δεξιά πλευρά του προσώπου ενώ το δεξιό αυτί της ρικνώθηκε. Περαιτέρω, θα έχει χρόνια αισθητικά και λειτουργικά προβλήματα στο χέρι, στο λαιμό - τράχηλο, αγκώνα και στο κεφάλι (το οποίο στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να γυρίσει από την αριστερή πλευρά), τα οποία για να βελτιωθούν θα χρειαστεί να υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις. Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η απολογία και μεταμέλεια του, το λευκό του ποινικό μητρώο, η συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές για την οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσα την ποινή φυλάκισης των 10 ετών την οποία και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία. Στην 3η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτής ουσιαστικά εμπεριέχονται στα γεγονότα της 1ης κατηγορίας στην οποία ήδη έχουμε επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που αυτός τελεί υπό κράτηση και δη από τις 06.11.2019. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο