Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΤΣΟΥΚΚΑ, Αρ. Υπόθεσης:12989/17, 24/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Σ. Συμεού, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:12989/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν xxxxx ΤΣΟΥΚΚΑ Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 24/11/20 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Γιασκούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Κωνσταντίνου Κατηγορούμενη παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η H Κατηγορούμενη στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει την κατηγορία της αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8,19 και 20 του Ν.86/72 όπως έχει τροποποιηθεί. Η κατηγορία αυτή ήταν το αποτέλεσμα εξέτασης από την Αστυνομία τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβη στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού με ενεχόμενα οχήματα, την μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 και το όχημα της Κατηγορούμενης. Η Κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο Μάρτυρες Κατηγορίας. Τον Αστ. xxxx (ΜΚ1) και τον xxxx Ghafir (ΜΚ2). ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι από την Κατηγορούμενη μετά την πρόκληση του δυστυχήματος έγινε προκαταρκτικός έλεγχος αλκοόλης από τον Αστ.xxx με μηδενική ένδειξη. Επίσης από τον ΜΚ2 οδηγό της μοτοσυκλέτας που ενεπλάκη στο επίδικο τροχαίο δυστύχημα λήφθηκε δείγμα αίματος από την Δρ. xxxx Κυριάκου όπου στάλθηκε στο Γενικό Κρατικό Χημείο για εργαστηριακές αναλύσεις για τυχόν ανεύρεση ναρκωτικών ουσιών και κατανάλωση αλκοόλης επίσης με αρνητική ένδειξη. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η προσαχθείσα μαρτυρία στα κύρια σημεία της μπορεί να συνοψισθεί ως εξής : Πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ο Αστ. xxx (ΜΚ1) ο οποίος είναι και ο εξεταστής του επίδικου τροχαίου δυστυχήματος. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι εργάζεται στην Τροχαία Λεμεσού και διερευνά τροχαία δυστυχήματα τα τελευταία 24 χρόνια. Κατά την διερεύνηση του επίδικου τροχαίου δυστυχήματος όταν αφίχθηκε στην σκηνή ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 2). Ακολούθως το μετέτρεψε σε συμμετρικό (Τεκμήριο 3). Ο ΜΚ2 αφού αναγνώρισε και τα δύο σχέδια, τα υιοθέτησε και τα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε η γραπτή του κατάθεση την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Επίσης κατέθεσε φωτογραφικό φάκελο ο οποίος περιέχει 24 φωτογραφίες και αφορούν φωτογράφιση της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 4). Ο ΜΚ1 κατά την κυρίως εξέταση του επίσης, αναφέρθηκε τόσο στην εμπειρία του όσο και στα προσόντα του, καθώς και στις ενέργειες τις οποίες πρόεβηκε με την άφιξη του στην σκηνή του δυστυχήματος. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην κατάθεση του (Τεκμήριο 1) είναι αστυνομικός φωτογράφος και ειδικός στην ανεύρεση ταχύτητας από ίχνη τροχοπέδησης. Ο ΜΚ1 επεξήγησε τα σημεία που έθεσε στο πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος καθώς και τις μετρήσεις που πήρε. Περεταίρω αναφέρθηκε στα ευρήματα που εντοπίστηκαν στην σκηνή του δυστυχήματος και ιδιαίτερα στα ίχνη τροχοπέδησης που έγραψε η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 . Περιέγραψε τις ζημιές που υπέστηκαν τα δύο ενεχόμενα οχήματα. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 η ώρα που επεσυνέβη το δυστύχημα ήταν 11:00 το πρωί , το οδόστρωμα ήταν ξηρό και ο καιρός ήταν αίθριος. Η ορατότητα από τα βόρεια προς τα νότια μέχρι το σημείο σύγκρουσης είναι 100 μέτρα. Από το σημείο σύγκρουσης μέχρι νότια που βρίσκεται η οδός Ηλία Καννάουρου η ορατότητα είναι 220 μέτρα. Η Κατηγορούμενη οδηγούσε από βόρεια κατεύθυνση προς νότια και είχε ορατότητα 100 μέτρα μέχρι το σημείο σύγκρουσης ενώ ο ΜΚ2 οδηγούσε από τα νότια προς τα βόρεια και είχε ορατότητα 220 μέτρα μέχρι το σημείο σύγκρουσης. Ο ΜΚ1 κατά την διερεύνηση του δυστυχήματος, με βάση τα ευρήματα τα οποία εντοπίστηκαν στην σκηνή κατέληξε στο σημείο σύγκρουσης το οποίο σημείωσε με το γράμμα Χ. Περαιτέρω κατά την διερεύνηση της σκηνής εντόπισε τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 και είχαν μήκος 12 μέτρα και 70 εκατοστά. Αυτά οδηγούσαν στο σημείο σύγκρουσης το οποίο βρισκόταν κάτω από το όχημα της Κατηγορούμενης. Επίσης στο σημείο σύγκρουσης εντόπισε συντρίμμια τα οποία υπέδειξε στην φωτογραφία 7 (Τεκμήριο 4). Ο ΜΚ1 εξήγησε ότι το σημείο σύγκρουσης βρισκόταν κάτω από το όχημα της Κατηγορούμενης γιατί εξαιτίας της σύγκρουσης το όχημα της μετακινήθηκε. Η Κατηγορούμενη επίσης συμφώνησε με το σημείο σύγκρουσης υπογράφοντας το πρόχειρο σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 2). Σε σχέση με τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 στο οδόστρωμα ο ΜΚ1 επεξήγησε τι είναι το Thinking Distance. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με τα ίχνη τροχοπέδησης. Πρόκειται ουσιαστικά για το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να λάβει το μήνυμα ο εγκέφαλος του ανθρώπου που να τον προειδοποιεί για την ύπαρξη κινδύνου για να δώσει εντολή στην συνέχεια, στο χέρι η στο πόδι ανάλογα για να πατήσει τα φρένα και να σταματήσει το όχημα. Ο ΜΚ1 ανέφερε επίσης ότι το thinking distance υπολογίζεται με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης, δηλαδή υπολογίζεται ως η διπλάσια απόσταση από τα ίχνη , και άρα στην συγκεκριμένη περίπτωση το thinking distance άρχισε να μετρά 12 μέτρα πιο πίσω από την στιγμή που άρχισαν να γράφουν τα ίχνη στον δρόμο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ερωτήθηκε τόσο για τις ενέργειες που προέβηκε κατά την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος όσο και για την κατάθεση που έλαβε από ένα τρίτο ανεξάρτητο πρόσωπο τον xxxi Hen (MY1) ο οποίος κατάγεται από το Ισραήλ. Η κατάθεση του πιο πάνω προσώπου κατατέθηκε δια μέσου του ΜΚ1 από την υπεράσπιση ως Τεκμήριο (12Α και 12Β) ενώ η Κατηγορούσα Αρχή επεφύλαξε το δικαίωμα της να τον αντεξετάσει στην περίπτωση που κληθεί ως μάρτυρας υπεράσπισης αφού όπως δηλώθηκε δεν υπήρχε πρόθεση να κληθεί για να καταθέσει εκ μέρους της. Ο ΜΚ1 δέχτηκε κατά την αντεξέταση του την θέση της υπεράσπισης ότι παρόλο που υπήρχε μαρτυρία από τον Rohi Hen που αφορούσε την κακή οδική συμπεριφορά του ΜΚ2 πριν προκληθεί το δυστύχημα και ενώ αυτός οδηγούσε στην οδό Ηλία Κανάουρου, εντούτοις ο ΜΚ1 δεν τον κατηγόρησε για το αδίκημα της αλόγιστης η επικίνδυνης οδήγησης. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 το πιο πάνω γεγονός αποτελεί παράλειψη του η οποία όμως δεν έγινε εσκεμμένα. Όσον αφορά την ταχύτητα με την οποίο κινείτο η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2, ο ΜΚ1 εξήγησε κατά την αντεξέταση του ότι για να είναι εφικτό να γίνει τεστ ταχύτητας τα ίχνη τροχοπέδησης θα έπρεπε να γράψουν στον οδόστρωμα πέραν των 15 μέτρων απόσταση. Μάλιστα ανέφερε ότι από την εμπειρία του ποτέ δεν γίνεται αυτό το τεστ εάν τα ίχνη που θα γράψουν στον δρόμο δημιουργούνται από μοτοσυκλέτα. Σε σχέση με τα ίχνη τροχοπέδησης ο ΜΚ2 εξήγησε ότι όταν έχουν μήκος 15 μέτρα αυτά αντιστοιχούν σε ταχύτητα 50 χιλιομέτρων ανά ώρα. Δηλαδή αν κάποιο όχημα κινείται με ταχύτητα 50 χιλιόμετρα και αντιληφθεί κίνδυνο, πατώντας τα φρένα του θα γράψει στον δρόμο ίχνη τροχοπέδησης 14 μέτρα και 80 εκατοστά. Ο ΜΚ 1 χαρακτήρισε την σύγκρουση των δύο ενεχόμενων οχημάτων σφοδρή αφού οι ζημιές που υπέστηκαν τα δύο ενεχόμενα οχήματα ήταν πολύ σοβαρές. Ως δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ο παραπονούμενος ΜΚ
- Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 7) και την υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ο ΜΚ2 είπε πώς αντιλήφθηκε το όχημα της Κατηγορούμενης να κινείται στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του περί τα 20 μέτρα. Αντεξεταζόμενος επίσης ο ΜΚ2 ανέφερε ότι το όχημα της Κατηγορούμενης το αντιλήφθηκε 5-6 μέτρα πριν από την σύγκρουση να στρίβει απότομα και να του αποκόπτει την πορεία του με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην μπορέσει να σταματήσει για να αποφευχθεί η σύγκρουση. Να σημειωθεί ότι τον ίδιο ισχυρισμό προέβαλε και στην ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε από την Αστυνομία (Τεκμήριο 7). Κατά την κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε και στους τραυματισμούς που υπέστηκε συνεπεία της σύγκρουσης. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν στην δουλειά του στην οποία εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής αντιμετώπισε κάποιο θέμα με το στομάχι του και έτσι πήρε άδεια για να μεταβεί στο σπίτι του. Αφού πέρασε από το σπίτι της κοπέλας του και άφησε το αυτοκίνητο που οδηγούσε προηγουμένως, πήρε την μοτοσυκλέτα για να μεταβεί στο σπίτι του για να ξεκουραστεί. Κατά την διαδρομή προς το σπίτι του η κίνηση στον δρόμο ήταν κανονική και ο ίδιος κινείτο με ταχύτητα 30-40 χιλ. ανά ώρα. Ο ΜΚ2 δεν αποδέχτηκε την θέση της υπεράσπισης ότι ο χρόνος που διάνυσε από την στιγμή που εισήλθε στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου μέχρι το σημείο σύγκρουσης ήταν μόνο 2 με 3 δευτερόλεπτα. Ισχυρίστηκε ότι όταν έφτασε στο αλτ για να στρίψει στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου έδειξε με τον δείχτη του την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Αφού σταμάτησε στο αλτ και πέρασαν κάποια αυτοκίνητα εισήλθε στον επίδικο δρόμο και αφού οδήγησε για περίπου 15 με 20 δευτερόλεπτα και για απόσταση 200 μέτρων η Κατηγορούμενη του απέκοψε τον δρόμο με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Υπήρξε ουσιαστική θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 ότι το δυστύχημα οφείλεται σε δική του υπαιτιότητα ένεκα του ότι κατά τον επίδικο χρόνο αυτός οδηγούσε την μοτοσικλέτα του με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Επίσης ότι λίγο πριν από την σύγκρουση και ενώ οδηγούσε στην οδό Ηλία Κανάουρου προσπαθούσε να προσπεράσει άλλα οχήματα από τα δεξιά κάνοντας διάφορες μανούβρες, δηλαδή οδηγούσε ζικ ζακ. Υποβλήθηκε επίσης στον ΜΚ2 από την υπεράσπιση ο ισχυρισμός ότι κάποιος άλλος οδηγός με το όνομα Rohi Hen τον είδε να οδηγεί με τον τρόπο που αναφέρθηκε πιο πάνω. Ο ΜΚ2 δεν αποδέχτηκε τον πιο πάνω ισχυρισμό και ισχυρίστηκε ότι το πρόσωπο αυτό είπε ψέματα. Επίσης προέβαλε την θέση ότι την συγκεκριμένη μοτοσικλέτα την είχε αγοράσει λίγες μέρες προηγουμένως και παρόλο που είναι μεγάλου κυβισμού ουδέποτε την οδήγησε με μεγάλη ταχύτητα. Αποδέχτηκε όμως την θέση της υπεράσπισης ότι πράγματι οδηγούσε χωρίς να κατέχει τα απαραίτητα έγγραφα. Ισχυρίστηκε όμως ότι ο λόγος που το έπραξε ήταν επειδή την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα την αγόρασε 3 ημέρες προηγουμένως με αποτέλεσμα να μην προλάβει να εκδώσει ασφάλεια. Επίσης ο ΜΚ2 ανέφερε ότι όντως δεν κατείχε άδεια για να μπορεί να την οδηγεί. Στις υποβολές της υπεράσπισης ότι αυτός οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα ο ίδιος επανέλαβε πολλές φορές στην δια ζώσης μαρτυρία του ότι δεν συνέβηκε ποτέ κάτι τέτοιο. Τουναντίον ο ΜΚ2 υποστήριξε με σθεναρότητα τον ισχυρισμό του ότι η οδός Πετράκη Γιάλλουρου δεν είναι σε καθόλου καλή κατάσταση γιατί το οδόστρωμα είναι γεμάτο με τρύπες. Το γεγονός αυτό από μόνο του ήταν κάτι που δεν του επέτρεπε να οδηγήσει με αυξημένη ταχύτητα. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι στον δρόμο στον οποίο κινείτο πριν εισέλθει στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου, δηλαδή στην οδό Ηλία Κανάουρου, εκτός του ότι υπήρχαν κυρτώματα που αυτό αποτελεί επίσης απόδειξη ότι ούτε και εκεί δεν θα μπορούσε να οδηγήσει με μεγάλη ταχύτητα, ο συγκεκριμένος δρόμος είναι γεμάτος με καφετέριες και καταστήματα. Από την υπεράσπιση προβλήθηκε επίσης η θέση ότι τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσυκλέτας του ΜΚ2 τα οποία είχαν μήκος 12 μέτρα και 70 εκατοστά καθώς και οι εκτεταμένες ζημιές που προκλήθηκαν στην μοτοσυκλέτα του η οποία μοιράστηκε στην μέση, καταδεικνύουν δίχως άλλο ότι η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Αυτό το γεγονός σύμφωνα με την υπεράσπιση αποτελεί περίτρανη απόδειξη ότι ο ΜΚ2 οδηγούσε κατά τον επίδικο χρόνο με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Επίσης κάτι άλλο που συνηγορεί με την πιο πάνω θέση της υπεράσπισης είναι και το γεγονός ότι το σώμα του ΜΚ2 από την σύγκρουση εκσφενδονίστηκε σε 5 με 6 μέτρα απόσταση μακριά από το σημείο σύγκρουσης (Χ). Ο ΜΚ2 δεν αποδέχτηκε τους πιο πάνω ισχυρισμούς και επέμεινε στις αρχικές του θέσεις προσθέτοντας μάλιστα ότι η απόσταση από την στιγμή που έκανε αλτ για να εισέλθει στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ ήταν μόνο 200 μέτρα και αυτό ήταν ένας από τους παράγοντες που δεν του επέτρεπαν να οδηγήσει με μεγάλη ταχύτητα. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Πέραν της δικής της μαρτυρίας κάλεσε άλλο ένα μάρτυρα υπεράσπισης τον xxx Hen (ΜΥ1) . Δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗΣ Από την αντίπερα όχθη η Κατηγορούμενη είχε εκ διαμέτρου αντίθετη θέση για το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα με αποτέλεσμα να επισυμβεί το τροχαίο δυστύχημα. Η Κατηγορούμενη αναγνώρισε την κατάθεση της (Τεκμήριο 5) και την υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Όπως ανέφερε γνωρίζει πολύ καλά τόσο την περιοχή όσο και τον συγκεκριμένο δρόμο αφού αυτός είναι κοντά από το σπίτι της. Επίσης διευκρίνισε ότι τον συγκεκριμένο δρόμο τον χρησιμοποιεί πολύ συχνά. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι στον συγκεκριμένο δρόμο δεν υπάρχουν οποιαδήποτε κυρτώματα αλλά αυτά βρίσκονται στον κύριο δρόμο παράλληλα της οδού Πετράκη Γιάλλουρου γιατί εκεί βρίσκονται τα σχολεία. Σε σχέση με τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος η Κατηγορούμενη επανέλαβε πολλές φορές τόσο κατά την κυρίως εξέταση της όσο και κατά την αντεξέταση της ότι μόλις άρχισε να στρίβει, ελαττώνοντας ταχύτητα και έχοντας εφαρμόσει τον δείχτη της για να δείξει την πρόθεση της ότι επιθυμούσε να στρίψει δεξιά για να εισέλθει σε ανώνυμη πάροδο, αντιλήφθηκε από απόσταση 7 με 10 μέτρα την μοτοσυκλέτα του ΜΚ1 να έρχεται κατά πάνω της με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Όπως εξήγησε στην δια ζώσης μαρτυρία της όταν κτύπησε πάνω της η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 σοκαρίστηκε και έμεινε για λίγη ώρα εντός του αυτοκινήτου της. Αναγνώρισε σε φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4 τόσο τον δρόμο όσο και το όχημα της καθώς και την μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 με την οποία συγκρούστηκε. Αντεξεταζόμενη η Κατηγορούμενη δεν ήταν σε θέση να απαντήσει για την διαδρομή που ακολούθησε πριν το δυστύχημα ο ΜΚ2 καθότι η ίδια όπως είπε δεν γνώριζε. Επίσης δεν ήταν σε θέση να απαντήσει για την απόσταση που απέχει η οδός Ηλία Κανάουρου από το σημείο σύγκρουσης Χ. Υποβλήθηκε στην Κατηγορούμενη ότι η απόσταση από την οδό Ηλία Κανάουρου μέχρι το σημείο σύγκρουσης (Χ) είναι πολύ μεγάλη αλλά η Κατηγορούμενη απάντησε ότι δεν γνώριζε επακριβώς για να μπορέσει να τοποθετηθεί. Σε αμέσως επόμενη ερώτηση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής για το συγκεκριμένο ζήτημα πρόσθεσε ότι η απόσταση δεν είναι σίγουρα μεγάλη αλλά εν πάση περιπτώση ο Κατηγορούμενος δεν βρισκόταν στο οπτικό της πεδίο για να μπορέσει να τον αντιληφθεί. Η σύγκρουση όπως ανέφερε η Κατηγορούμενη ήταν σφοδρή με αποτέλεσμα η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 όταν χτύπησε το όχημα της να πετάξει από πάνω της. Υποβλήθηκε η θέση από την Κατηγορούσα αρχή προς την Κατηγορούμενη ότι αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα φέρει η ίδια επειδή δεν έλεγξε καθόλου αν ερχόταν άλλο όχημα από την κατεύθυνση που κινείτο η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 με αποτέλεσμα να ήταν απρόσεχτη. Η Κατηγορούμενη δεν αποδέχτηκε την πιο θέση και ισχυρίστηκε ότι ήταν επιμελής και έλεγξε πάρα πολύ καλά. Μάλιστα ανέφερε ότι αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα φέρει ο ΜΚ2 γιατί οδηγούσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και έτσι η ίδια δεν είχε χρόνο να αντιδράσει. Η υπεράσπιση κάλεσε μόνο ένα μάρτυρα, τον xxx Hen (MY1). Πυρήνας της μαρτυρίας του αποτέλεσε ο ισχυρισμός του ότι ενώ οδηγούσε το όχημα του στην οδό Ηλία Κανάουρου αντιλήφθηκε την μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 να οδηγείται με επικίνδυνο τρόπο, κάνοντας διάφορες μανούβρες. Όταν έφτασαν και οι δύο στην συμβολή της οδού Ηλία Κανάουρου με την οδό Πετράκη Γιάλλουρου και έστριψαν δεξιά για να εισέλθουν στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου τότε ο ΜΚ2 ο οποίος προπορευόταν του οχήματος του ΜΥ1 ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα με αποτέλεσμα σε κάποιο σημείο του δρόμου να συγκρουστεί με το όχημα της Κατηγορούμενης. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΥ1 υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 12Α και 12Β) και εξέφρασε στο Δικαστήριο την γνώμη του υποστηρίζοντας ότι την αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα την φέρει ο ΜΚ2 εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας που ανέπτυξε και συγκρούστηκε με το όχημα της Κατηγορούμενης. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 από την Κατηγορούσα Αρχή επέμεινε στην θέση του ότι για το δυστύχημα ευθύνεται αποκλειστικά ο ΜΚ
- Δεν μπορούσε να καθορίσει με ακρίβεια την ταχύτητα με την οποία κινείτο ο ΜΚ2, όταν σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ανέπτυξε ταχύτητα αλλά προέβαλε με σθεναρότητα την θέση ότι η ταχύτητα του ήταν σίγουρα μεγάλη αφού και ο ίδιος είναι οδηγός μοτοσυκλέτας και γνωρίζει. Επίσης υποστήριξε ότι το βουητό που άκουσε κατά τον επίδικο χρόνο και προερχόταν από την μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 πριν συγκρουστούν τα δύο οχήματα φανερώνει ότι ο ΜΚ2 όταν εισήλθε στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα. Όπως εξήγησε στο Δικαστήριο παρόλο που δεν είναι εμπειρογνώμονας γνωρίζει από μοτοσυκλέτες γιατί και ο ίδιος έχει εμπλακεί σε δυστυχήματα. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 μοιράστηκε στην μέση ήταν εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας που ο αυτός ανέπτυξε κατά τον επίδικο χρόνο. Ο ΜΥ1 αντεξετάστηκε τόσο για τους ισχυρισμούς που είχε δώσει αρχικά στην κατάθεση του (Τεκμήριο12 Α και 12Β) στην Αστυνομία όσο και για τους ισχυρισμούς που έδωσε στην δια ζώσης μαρτυρία του. Ερωτήθηκε κατά πόσο στην οδό Ηλία Κανάουρου υπάρχουν κυρτώματα και απάντησε αρνητικά. Υποβλήθηκε στον ΜΥ1 ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει την Κατηγορούμενη και αυτός απάντησε θετικά. Μάλιστα κατά την επανεξέταση του από τον συνήγορο της Κατηγορουμένης του ζητήθηκε να διευκρινίσει περαιτέρω τι εννοούσε όταν απάντησε ότι βρίσκεται στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την Κατηγορούμενη, και ο ΜΥ1 επανέλαβε την ίδια θέση ότι δηλαδή ο λόγος που βρίσκεται στο Δικαστήριο είναι για να δείξει ότι η Κατηγορούμενη δεν υπέχει καμία ευθύνη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Η μαρτυρία του εξεταστή του δυστυχήματος ΜΚ1 δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση σε κανένα σημείο της. Το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) αλλά και το συμμετρικό (Τεκμήριο 3) αποτελούν αδιαμφισβήτητη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο ΜΚ1 κλήθηκε να απαντήσει ουσιαστικά σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της υπεράσπισης που του τέθηκαν σε σχέση με την διερεύνηση αλλά και τον εντοπισμό των ευρημάτων στην σκηνή του δυστυχήματος. Γενικά ο ΜΚ1 μου έδωσε την εικόνα ενός αντικειμενικού, αμερόληπτου και ανεξάρτητου εξεταστή του δυστυχήματος και επομένως αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως προς όλα τα σημεία της αλλά και για τα ευρήματα που εντόπισε στο σημείο σύγκρουσης. Αποδέχομαι συγκεκριμένα την μαρτυρία του σε σχέση με τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 στην άσφαλτο αλλά και την μαρτυρία του για το πότε αντιλήφθηκε ο παραπονούμενος το όχημα της Κατηγορούμενης να βρίσκεται εντός του δρόμου με βάση πάντοτε τους υπολογισμούς που ανέφερε σχετικά με το thinking distance. Αποδέχομαι επίσης ότι η σύγκρουση μεταξύ των δύο ενεχόμενων οχημάτων ήταν σφοδρή και προκάλεσε σοβαρές ζημιές τόσο στην μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 όσο και στο όχημα της Κατηγορούμενης. Αποδέχομαι επίσης τα προσόντα του και την εμπειρία του η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Αποδέχομαι ακόμα την μαρτυρία του για την ορατότητα που είχαν οι δύο ενεχόμενοι οδηγοί από και προς το σημείο σύγκρουσης, η οποία εν πάση περιπτώση δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς δεν αμφισβητήθηκε ούτε και η ορατότητα που είχε η Κατηγορούμενη από το σημείο σύγκρουσης Χ, το οποίο ήταν εκεί που επιχείρησε να στρίψει δεξιά με το όχημα της, και έφτανε στο τέρμα του δρόμου που βρίσκεται η συμβολή της οδού Πετράκη Γιάλλουρου με την οδό Ηλία Κανάουρου από την οποία εισήλθε η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 και κατευθύνθηκε προς το σημείο σύγκρουσης Χ με βόρεια πορεία. Η ορατότητα σύμφωνα με τον ΜΚ1 από το σημείο Χ προς τα νότια ήταν 220 μέτρα. Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι ο υπολογισμός στον οποίο προέβηκε ο ΜΚ1 σε σχέση με την ταχύτητα με την οποία οδηγούσε ο ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο και η οποία προκύπτει σύμφωνα με την μαρτυρία του από τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 στο οδόστρωμα, παρόλο που δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, εντούτοις δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή γιατί βασίζεται απλά σε εικασίες. Δεν δόθηκαν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε εχέγγυα και λεπτομέρειες ούτως ώστε να μπορεί να βασιστεί με ασφάλεια στον υπολογισμό που κατέληξε ο ΜΚ1 υπολογίζοντας την ταχύτητα με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης. Απουσιάζουν τα αναγκαία κριτήρια που να στηρίζουν επιστημονικά αυτόν τον ισχυρισμό του. Εξάλλου δεν παραγνωρίζω την θέση του ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του ότι δεν ήταν εφικτό να γίνει το τεστ ταχύτητας γιατί ίχνη τροχοπέδησης θα έπρεπε να γράψουν πάνω από 15 μέτρα. Επίσης ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις μοτοσυκλέτες δεν γίνεται ποτέ το τεστ ταχύτητας εξαιτίας της επικινδυνότητας που μπορεί να προκύψει. Αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι η σύγκρουση ήταν σφοδρή εξαιτίας των ζημιών που υπέστηκαν τα δύο ενεχόμενα οχήματα αλλά και πάλι αυτό το συμπέρασμα δεν μπορεί να οδηγήσει με ασφάλεια για να καταλήξει το Δικαστήριο με τί ταχύτητα οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του ο ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβαίνει σε εικασίες στην απουσία επιστημονικής μαρτυρίας. Δεν μπορεί δηλαδή να εικάζει ούτε με πόση ταχύτητα κινείτο την συγκεκριμένη στιγμή η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 αλλά ούτε και αν η ταχύτητα με την οποία κινείτο, η οποία παραμένει άγνωστη, προκάλεσε σφοδρή σύγκρουση και συνακόλουθα τις αναφερόμενες ζημιές. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ1 με εξαίρεση τα πιο πάνω αναφερόμενα σημεία. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος αποτελεί πραγματική μαρτυρία και ο μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας που σκοπό έχει να διαφωτίσει το Δικαστήριο αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη ένα δυστύχημα. Να διευκρινιστεί ότι το σχέδιο από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα δυστύχημα αλλά αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας για την εξαγωγή των ορθών συμπερασμάτων. (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 307, Γιαννάκης Σοφοκλέους v. Aστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 218, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Κονναρή ν. Κυριάκου
(1996)1 Α.Α.Δ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1362, Α/φοί Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1388). Ο ΜΚ2 επίσης άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν προκύπτει οποιαδήποτε ουσιώδης διαφορά από την ανακριτική κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία με τα όσα ανέφερε κατά την δια ζώσης μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Η μόνη διαφορά που εντοπίζεται στην μαρτυρία του ΜΚ2 είναι η εξής : Ο ΜΚ2 ανέφερε τόσο στην δια ζώσης μαρτυρία του όσο και στην γραπτή του κατάθεση ότι για πρώτη φορά είδε το όχημα της Κατηγορούμενης να βρίσκεται μπροστά του και να στρίβει αποκόπτοντας την πορεία του από απόσταση 5 με 6 μέτρων. Ο ΜΚ1 όμως σύμφωνα με τα ευρήματα που εντόπισε στην σκηνή του δυστυχήματος διαπίστωσε ότι τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσυκλέτας του ΜΚ2 έγραψαν στον δρόμο 12 μέτρα και 70 εκατοστά και συνεπώς τότε άρχισε να εφαρμόζει τα φρένα του αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο, δηλαδή το όχημα της Κατηγορούμενης. Σύμφωνα δε με τον υπολογισμό του thinking distance από τον ΜΚ1, ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε αρχικά το όχημα της Κατηγορούμενης στα 24-25 μέτρα πριν από την σύγκρουση. Συνεπώς αφού αποδέχτηκα τα σημεία και τα ευρήματα που εντοπίστηκαν από τον ΜΚ1 στην σκηνή, προκύπτει ότι ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε πολύ πιο προηγουμένως το όχημα της Κατηγορούμενης. Συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχτώ τον ισχυρισμό του ότι αντιλήφθηκε το όχημα της Κατηγορούμενης μόνο από απόσταση 5 με 6 μέτρων πριν την σύγκρουση . Από αυτό και μόνο όμως δεν συνάγεται όμως ότι ο ΜΚ2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Άλλωστε αναγνωρίζεται και από την Νομολογία ότι δεν αναμένεται από ένα μάρτυρα ο οποίος βρίσκεται κάτω από την αγωνία της στιγμής να αναφέρει και να θυμάται αποστάσεις και σημεία με μαθηματική ακρίβεια. Στην υπόθεση Vakanas v. Thomas and Another
(1982)1 CLR 530, αναφέρθηκε ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από την κοινή λογική, χωρίς να περιπλέκεται σε λεπτομέρειες, όπως το ακριβές σημείο από το οποίο οι διάδικοι αντίκρισαν ο ένας τον άλλο, κάτι που δίνει την εντύπωση ότι καταπιανόμαστε με μαθηματική άσκηση. Θα προσθέταμε, επίσης, ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει σε περιπτώσεις εξέτασης τροχαίων δυστυχημάτων, όπου τα γεγονότα εκτυλίσσονται ξαφνικά, χωρίς προσχεδιασμό και σε κάποιες περιπτώσεις, όπως η παρούσα, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί επακριβώς ούτε το σημείο σύγκρουσης. Δεν επιθυμούμε, λοιπόν, να προσεγγίσουμε την υπόθεση με τρόπο που να δοθεί η εντύπωση ότι προβαίνουμε σε αριθμητικούς υπολογισμούς και ασκήσεις επί χάρτου για να καταλήξουμε στην ευθύνη ή όχι του εφεσείοντα. Άλλωστε, θέματα που σχετίζονται με οδική συμπεριφορά και δυνατότητα αντίδρασης οδηγού σε επερχόμενο κίνδυνο αντικρίζονται με βάση τη γενική αντίληψη του Δικαστηρίου ως προς τα πράγματα, υπό το φως πάντοτε της λογικής, εκτός όπου παρουσιάζεται κάποια επιστημονική ή τεχνική πτυχή όπου απαιτείται μαρτυρία εμπειρογνώμονα (Νεοφύτου ν. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 120 ). Ο ΜΚ 2 με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του και συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του. Δεν έχω καμία απολύτως καμία αμφιβολία ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Οι απαντήσεις του ήταν σαφείς και αυτός απαντούσε με άνεση και χωρίς κανένα δισταγμό. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Δεν μου διαφεύγει όμως ότι κατά την μαρτυρία του εξήγησε στο Δικαστήριο ότι δεν μπορούσε να οδηγήσει με αυξημένη ταχύτητα στον συγκεκριμένο δρόμο που έγινε το δυστύχημα, δηλαδή στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου, γιατί αυτός ήταν με γεμάτος τρύπες. Ο ισχυρισμός του ΜΚ2 ότι πράγματι ο δρόμος δεν είναι σε καλή κατάσταση μπορεί να επιβεβαιώνεται τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4 αλλά δεν λαμβάνεται υπόψη για να καταλήξει το Δικαστήριο στον καθορισμό της ταχύτητας με την οποία οδηγούσε ο ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο. Δεν μπορώ να αποδεχτώ την γνώμη του του ΜΚ2 για την αναφορά του σε σχέση με το τί ταχύτητα οδηγούσε. Αποτελεί μαρτυρία γνώμης και επομένως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Όσον αφορά την εισήγηση της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ2 πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος γιατί έδωσε αντιφατικούς ισχυρισμούς σε σχέση με την απόσταση που αντιλήφθηκε για πρώτη φορά την Κατηγορούμενη να βρίσκεται εντός του δρόμου μπροστά του, όσο και για την απόσταση που εκτινάχθηκε το σώμα του κατά την σύγκρουση αλλά και σε ποιο σημείο βρισκόταν στο έδαφος αμέσως μετά, πρέπει να λεχθεί ότι η αναστάτωση που επιφέρει στους οδηγούς η σύγκρουση οχημάτων, προκαλεί σύγχυση ως προς τα διαδραματιζόμενα με επακόλουθο ενίοτε ανακρίβειες στη μαρτυρία τους. Είναι γι' αυτό που η πραγματική μαρτυρία παρέχει αμετακίνητη βάση για την αξιολόγηση των μαρτύρων και την εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων για τα διαδραματισμένα Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου DEREK KNELL v Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 5729 15/4/94 2ΑΑΔ 51 αναφέρθηκαν τα εξής : " Η αξία της πραγματικής μαρτυρίας είναι η ίδια σε πολιτικές και ποινικές υποθέσεις. Και στις δύο περιπτώσεις αποτυπώνει γεγονότα που αποτελούν οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και την ακρίβεια της μαρτυρίας τους. Η ανακρίβεια στη μαρτυρία του εφεσείοντα για την απόσταση της ορατότητας δεν υποδηλώνει αναξιοπιστία και εύλογα μπορεί να αποδοθεί σε εσφαλμένη εκτίμηση. Ως προς τα ουσιώδη γεγονότα, η εκδοχή του παραπονουμένου ενισχυόταν από την πραγματική μαρτυρία." Είμαι λοιπόν πεπεισμένος ότι και στην υπο κρίση περίπτωση οι ασυνέπειες στην μαρτυρία του ΜΚ2 δεν υποδηλώνουν αναξιοπιστία αλλά εύλογα μπορούν να αποδοθούν σε εσφαλμένη εκτίμηση. Αυτό που αποτελεί βασικό οδηγό είναι ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 ως προς τα ουσιώδη γεγονότα υποστηρίζεται από την πραγματική μαρτυρία που υπάρχει στο Δικαστήριο και δη από τα Τεκμήρια 2 και 3 που είναι τα σχέδια της σκηνής του δυστυχήματος. Από την άλλη η μαρτυρία της Κατηγορούμενης δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή γιατί στερείται τόσο πειστικότητας όσο και λογικής. Συγκεκριμένα είναι αποδεχτό από την υπεράσπιση ότι η ορατότητα από το σημείο σύγκρουσης Χ μέχρι και το σημείο που άρχισε να στρίβει ο ΜΚ2 με την μοτοσυκλέτα του για να εισέλθει στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου από την οδό Ηλία Κανάουρου είναι 220 μέτρα προς βόρεια κατεύθυνση. Η Κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι είδε για πρώτη φορά την μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 να έρχεται κατά πάνω της μόλις άρχισε να στρίβει σε απόσταση 7-10 μέτρων. Δεν είναι δυνατόν η Κατηγορούμενη να έλεγξε τον δρόμο προσεκτικά και να μην εντόπιζε την μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 ακόμα και αν αυτός κινείτο με αυξημένη ταχύτητα όπως ισχυρίστηκε αφού η ορατότητα της από το σημείο Χ προς νότια κατεύθυνση που ερχόταν ο ΜΚ2 ήταν 220 μέτρα. Περεταίρω η μαρτυρία της Κατηγορούμενης διαψεύδεται από την πραγματική μαρτυρία δηλαδή από το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος. Το όχημα της Κατηγορούμενης στα Τεκμήριο 2 και 3 φαίνεται ότι βρίσκεται εντός της λωρίδας κυκλοφορίας στην οποία κινείτο η μοτοσυκλέτα του ΜΚ
- Καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε από την υπεράσπιση με την οποία να προκύπτει οτιδήποτε διαφορετικό, τόσο ως προς τις μετρήσεις και τα σημεία όσο και ως προς τα ευρήματα του ΜΚ
- Περαιτέρω η Κατηγορούμενη στην κατάθεση της (Τεκμήριο 5) σε σχέση με το σημείο που έστριψε δεξιά για να εισέλθει στην ανώνυμη πάροδο ανέφερε χαρακτηριστικά ότι " πριν αρχίσω να στρίβω δεξιά είδα από απέναντι μου ότι δεν ερχόταν κανένα όχημα. Αφού βεβαιώθηκα άρχισα να στρίβω δεξιά και ενώ ήμουν διαγώνια στο αντίθετο ρεύμα λίγο πριν μπω στην πάροδο είδα ξαφνικά σε πολύ κοντινή απόσταση με ιλιγγιώδη ταχύτητα να πέφτει πάνω στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου μου μια μοτοσυκλέτα". Πράγματι από το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2) φαίνεται ξεκάθαρα ότι το όχημα της Κατηγορούμενης βρίσκεται ολόκληρο εντός της αντίθετης λωρίδας κυκλοφορίας από την πορεία της με διαγώνια θέση. Αυτό προκύπτει και από τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 4). Η Κατηγορούμενη όμως διαφοροποίησε την πιο πάνω θέση στην δια ζώσης μαρτυρία της και ισχυρίστηκε κάτι εντελώς διαφορετικό. Συγκεκριμένα πρόβαλε για πρώτη φορά τον ισχυρισμό ότι η σύγκρουση επεσυνέβη την ώρα που δοκίμαζε να στρίψει. Μάλιστα απάντησε σε ερώτηση που της υποβλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για το πόσο δεξιά κινήθηκε για να στρίψει λέγοντας τα εξής : "με το που δοκίμασα να στρίψω είδα με ιλιγγιώδη ταχύτητα τον μοτοσυκλετιστή". Επανέλαβε επίσης κατά την αντεξέταση της ότι " επαναλαμβάνω, όταν χαμήλωσα την ταχύτητα για να στρίψω και έβαλα δείχτη δεν υπήρχε στο οπτικό πεδίο, με το που πήγα να στρίψω πάγωσε το αίμα μου..Μετά έγινε αυτό που έγινε". Συνεπώς με βάση όλα τα πιο πάνω ήταν η θέση της Κατηγορούμενης ότι η σύγκρουση επεσυνέβη αμέσως μόλις αυτή δοκίμασε να στρίψει. Η πραγματική μαρτυρία όμως δηλαδή τόσο το σχέδιο όσο και οι φωτογραφίες αλλά και η κατάθεση της ίδιας στην Αστυνομία (Τεκμήριο 5) διαψεύδουν τον ισχυρισμό αυτό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία της Κατηγορούμενης απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Ο ΜΥ1 επίσης δεν άφησε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο γιατί στην μαρτυρία του εντοπίζονται ουσιώδης αντιφάσεις. Συγκρίνοντας την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 12Α και 12Β) με την κατάθεση στην δια ζώσης μαρτυρία του παρατηρώ ότι υπάρχει μεγάλη ασυνέπεια στους ισχυρισμούς του. Συγκεκριμένα στην δια ζώσης μαρτυρία του ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι κατά την στιγμή που οδηγούσε στην οδό Ηλία Κανάουρου με σκοπό να εισέλθει στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου ήταν ο τρίτος στην σειρά από τα οχήματα που κινούνταν και πρώτο στην σειρά ήταν κάποιο άλλο όχημα, το οποίο προπορευόταν της μοτοσυκλέτας του ΜΚ
- Συνεπώς με βάση τα λεγόμενα του ο ΜΚ2 αρχικά οδηγούσε ενδιάμεσα του οχήματος του ΜΥ1 και του άλλου άγνωστου οδηγού. Ακολούθως σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ΜΥ1, ο ΜΚ2 ενώ οδηγούσε ακόμα επί της οδού Ηλία Κανάουρου προσπέρασε από τα δεξιά το προπορευόμενο άγνωστο όχημα, και αφού μπήκε πρώτος στην σειρά από τα τρία οχήματα έστριψε δεξιά στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου, δεύτερο έστριψε το άλλο άγνωστο όχημα και τρίτο το όχημα του ΜΥ
- Δηλαδή πρώτος έστριψε ο ΜΚ2, δεύτερο το άγνωστο όχημα που προπορευόταν αρχικά του ΜΚ2 και τρίτος ο ΜΥ1 (Τεκμήριο 13).Επίσης σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ΜΥ1 αυτός δεν είχε καμία οπτική επαφή με το δυστύχημα και το μόνο που άκουσε ήταν το βουητό από την μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 ο οποίος σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα. Το μόνο που είπε ότι αντιλήφθηκε αμέσως μετά το δυστύχημα ήταν το σώμα του ΜΚ2 να εκτινάσσεται και να χτυπά στο αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης. Εντούτοις αναφορικά με τα πιο πάνω σημεία πρέπει να λεχθεί ότι ο ΜΥ1 στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία σε καμία περίπτωση δεν αναφέρθηκε στην ύπαρξη άλλου οχήματος το οποίο να είχε προσπεράσει ο ΜΚ2 αμέσως πριν να στρίψει δεξιά για να εισέλθει στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου . Συγκεκριμένα στα Τεκμήρια 12Α και 12Β που είναι η κατάθεση του αναφέρει τα εξής : " Δεν μπορούσε να προσπεράσει τα αυτοκίνητα μπροστά του γιατί από τον Ύψωνα είχε αρκετή τροχαία κίνηση . Όταν έστριψε δεξιά σε πάροδο, έστριψα και εγώ. Ήταν μπροστά μου. Ξαφνικά ανέπτυξε πολύ γρήγορα όπως την σφαίρα. Μπροστά του ο δρόμος ήταν καθαρός. Συνέχισα να τον ακολουθώ". Επίσης στην δια ζώσης μαρτυρία του ο ΜΥ1 επέμενε ότι σε καμία περίπτωση δεν είδε πως επεσυνέβηκε το τροχαίο δυστύχημα γιατί δεν είχε ορατότητα. Εντούτοις στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία o MY1 ανέφερε αυτολεξεί "Αφού εισήλθε στην πάροδο μέσα σε δύο τρία δευτερόλεπτα τον είδα να συγκρούεται πάνω σε ένα αυτοκίνητο". Ο ΜΥ1 σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του εξέφραζε την γνώμη του ως ειδικός τόσο για την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας του ΜΚ2, όσο και για την σοβαρότητα των ζημιών οι οποίες προκλήθηκαν συνεπεία της σύγκρουσης. Μάλιστα σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του εξέφρασε την γνώμη ότι σίγουρα ο ΜΚ2 έτρεχε με την μοτοσυκλέτα του πάνω από 100 χιλ. ανά ώρα. Από την άλλη όμως σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής για να τοποθετηθεί με πόση ταχύτητα κινείτο ο ΜΚ2 με την μοτοσυκλέτα του πριν εισέλθει στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου και ενώ ακολουθούσε το άλλο άγνωστο όχημα που προπορευόταν από αυτόν στην οδό Ηλία Κανάουρου, ο ΜΥ1 αρνήθηκε να τοποθετηθεί λέγοντας ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Από τα όσα έχουν διαπιστωθεί ανωτέρω είμαι πεπεισμένος ότι ο ΜΥ1 δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Υπάρχουν ουσιώδεις αντιφάσεις στου ισχυρισμούς του. Επίσης διαπίστωσα τόσο από τις απαντήσεις του όσο και από τον τρόπο που απαντούσε ότι δεν ήταν αντικειμενικός όπως θα πρέπει να είναι ένας ανεξάρτητος μάρτυρας. Ήταν εμφανής η προκατάληψη του υπερ της Κατηγορούμενης κάτι που άλλωστε παραδέχθηκε και ο ίδιος. Ανέφερε ότι ο λόγος που βρισκόταν στο Δικαστήριο ήταν για να την βοηθήσει και για να καταδείξει ότι η Κατηγορούμενη δεν είχε καμία απολύτως ευθύνη για το δυστύχημα. Συνεπώς για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του κρίνεται ως μη αποδεχτή και αναξιόπιστη. Το μόνο σημείο που αποδέχομαι από την μαρτυρία του είναι ότι πράγματι σταμάτησε στην σκηνή του δυστυχήματος και ειδοποίησε το ασθενοφόρο. Επίσης ότι είδε τον ΜΚ2 να βρίσκεται πεσμένος στο έδαφος στα δεξιά του οχήματος της Κατηγορούμενης να αιμορραγεί και να φωνάζει στα αραβικά. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης, τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου: Στις 15/10/16 και περί ώρα 1100 το πρωί η Κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα της στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου στην Λεμεσό με νότια κατεύθυνση και κινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία της . Ο ΜΚ2 ενώ οδηγούσε αρχικά στην οδό Ηλία Κανάουρου και επέβαινε της μοτοσυκλέτας του η οποία ήταν μεγάλου κυβισμού έστριψε δεξιά και εισήλθε στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου οδηγώντας με βόρεια πορεία. Σε κάποιο σημείο της οδού Πετράκη Γιάλλουρου το όχημα της Κατηγορούμενης έστριψε δεξιά και μπήκε απότομα εντός της αντίθετης λωρίδας κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία της με πρόθεση να εισέλθει σε ανώνυμη πάροδο. Η ενέργεια της Κατηγορούμενης είχε ως αποτέλεσμα να αποκόψει την ορθόδοξη πορεία της μοτοσυκλέτας του ΜΚ2 την οποία οδηγούσε σε ευθεία πορεία, με αποτέλεσμα να επέλθει η σύγκρουση μεταξύ τους στο σημείο Χ. Η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 άφησε στο οδόστρωμα 12.70 μέτρα ίχνη τροχοπέδησης. Ο δρόμος έχει πλάτος 6.2 μέτρα και αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας οι οποίες έχουν πλάτος 3.1 μέτρα η κάθε μία. Το σημείο σύγκρουσης Χ απέχει από την βασική γραμμή μέτρησης 1.5 μέτρο και βρίσκεται εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που οδηγούσε ο ΜΚ
- Από την σύγκρουση η οποία ήταν σφοδρή ο ΜΚ2 τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο με ασθενοφόρο. Επίσης από την σύγκρουση προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές τόσο στην μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 όσο και στο όχημα της Κατηγορούμενης. Στο σημείο ο δρόμος είναι ευθύς ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος ξηρή. Η Κατηγορούμενη είχε ορατότητα 220 μέτρα από το σημείο σύγκρουσης Χ προς νότια κατεύθυνση. Ο ΜΚ2 είχε ορατότητα 100 από το σημείο σύγκρουσης Χ προς βόρεια κατεύθυνση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο, ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Derek Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια ( βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Π.Ε. Αρ. 217/09, Ημερομηνίας 7 Οκτωβρίου 2011). Αποτελεί επίσης καλώς θεμελιωμένη αρχή ότι η ταχύτητα από μόνη της δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει σε συμπέρασμα για αμέλεια (Βλ. Demou v. Constantinou and Another
(1979)1 C.L.R. 21, Ioakim v. Soteriades
(1984)1 C.L.R. 175, Alexandrou v. Gamble
(1974)1 C.L.R. 5, Βρυωνίδη v. Σωφρονίου, Πολιτική Έφεση 9479/23.9.97). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια ( βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Π.Ε. Αρ. 217/09, Ημερομηνίας 7 Οκτωβρίου 2011). Επίσης, αν το δυστύχημα συνδέεται ευθέως με απόφραξη του δρόμου και η απόφραξη αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που προκάλεσαν το δυστύχημα τότε αποδίδεται ευθύνη για το αδίκημα της αμέλειας (βλ. Ξιπτέρα ν. Κυπριανού
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1696). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση SAVENCU v Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 194/19 9.7.20 επαναλήφθηκε η αρχή ότι η υπερβολική ταχύτητα δεν μπορεί από μόνη της να στοιχειοθετήσει αμέλεια, εκτός αν οι υπόλοιπες λεπτομέρειες συνηγορούν στην ύπαρξη αμέλειας. (Βλέπε Quinn v. Scott [1965] 2 All E.R. 588). Στην υπόθεση Alexandrou v. Gamble
(1974)1 C.L.R. 5, τονίστηκε ότι η υπερβολική ταχύτητα δεν είναι ικανοποιητική από μόνη της να στοιχειοθετήσει αμέλεια. Τονίστηκε επίσης από τον τότε Πρόεδρο κ. Τριανταφυλλίδη ότι, "Even if we were to proceed on the basis of the assumption that the respondent was, just before the collision, driving at a high speed, or exceeding the prescribed speed limit in a built-up area, we cannot, in any case, accept the proposition, put forward by counsel for the appellant, that doing so was, inevitably, sufficient per se, and irrespective of the circumstances of the present case, to establish negligence. That such a proposition is not correct is to be derived from, inter alia, Quinn v. Scott (Supra), and Barna v. Hudes Merchandising Corporation 1962 S.J. 194." Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε στην υπόθεση Demou v. Constantinou and another
(1979)1 C.L.R. 21, όπου ο Δικαστής Α. Λοϊζου σημείωσε ότι, "High speed alone - if a speed of 45-50 m.p.h. in a non - built up area could be said to be high speed - is not evidence of negligence unless the particular conditions at the time and place preclude it." ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών και των ευρημάτων του Δικαστηρίου, εκείνο που προκύπτει είναι ότι η Κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούμενη εντελώς ξαφνικά και απροειδοποίητα εισήλθε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας του δρόμου σύμφωνα με την πορεία της στρίβοντας το όχημα της δεξιά με πρόθεση να εισέλθει στην ανώνυμη πάροδο ανακόπτοντας τη πορεία της μοτοσικλέτας του ΜΚ2 που ερχόταν εξ αντιθέτου με αποτέλεσμα να προκληθεί η σύγκρουση. Από την πιο πάνω συμπεριφορά της Κατηγορούμενης, προκύπτει ότι αυτή προέβηκε στην εν λόγω κίνηση χωρίς προηγουμένως να ελέγξει την τροχαία κίνηση που ερχόταν από την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Διαφορετικά θα αντιλαμβανόταν την παρουσία της μοτοσικλέτας του ΜΚ2 που ερχόταν εξ αντιθέτου ακόμη και αν κινείτο με αυξημένη ταχύτητα αφού υπήρχε μεγάλη ορατότητα από το σημείο που η ίδια ελάττωσε για να στρίψει. Η ενέργεια της Κατηγορούμενης να αποφράξει τον δρόμο και την αποκοπή της πορείας του ΜΚ2 αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος και συνδέεται άμεσα με την πρόκληση του. Δεν έχει προκύψει οτιδήποτε άλλο που να αποσυνδέει την αποκοπή της πορείας του ΜΚ2 και την απόφραξη της ορθόδοξης πορείας του από την πρόκληση του δυστυχήματος. Ακόμα όμως και αν ο ΜΚ2 οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα ως ήταν η θέση της υπεράσπισης, αυτή από μόνη της δεν αποτελεί αμέλεια, εκτός εάν αυτή είχε συνδυαστεί με άλλους παράγοντες που στην συγκεκριμένη περίπτωση ελλείπουν. Δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη στον ΜΚ2 την στιγμή που οδηγούσε ότι η Κατηγορούμενη θα ενεργούσε με τον τρόπο που αυτή ενήργησε την δεδομένη στιγμή. Δεδομένων όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο