ΔΗΜΟΣ ΥΨΩΝΑ ν. ΓΙΑΓΚΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 8220/2019, 29/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:B35 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8220/2019 Μεταξύ: ΔΗΜΟΣ ΥΨΩΝΑ Κατηγορούσα Αρχή ν - χχχχχχχχχχ ΓΙΑΓΚΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Μιχαήλ Για κατηγορούμενο: κα Φράγκου ΑΠΟΦΑΣΗ O κατηγορούμενος κατηγορείται για διάφορες παραβάσεις του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96. Ποιο συγκεκριμένα με την πρώτη κατηγορία του προσάπτεται η ανέγερση οικοδομής άνευ άδειας της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση των άρθρων 2, 3
(1), (β) & (στ), 20
(1),
(2)και
(3)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 ως έχει τροποποιηθεί υπό των Νόμων 24/78 και 81
(1)/99 Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατά και/ή περί τον Μάιο του 2017 και μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της υπόθεσης στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού, επί του ακινήτου υπ' αριθμόν εγγραφής χχχχ, Φ/Σχ. χχχχ, Τμήμα χ, Τεμάχιο χχ που βρίσκεται στην οδό χχχχχχ, χχχχχχχχχ Λεμεσός εντός των Δημοτικών Ορίων Ύψωνα, προέβηκε σε παράνομες κατασκευές συγκεκριμένα έκλεισε περιμετρικά τους υπόστεγους χώρους στάθμευσης και τους μετάτρεψε σε μικρό διαμέρισμα, ανέγειρε σκαλοπάτια επί του δημόσιου πεζοδρομίου και επέκτεινε τα μεσοπατώματα χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση των νενομισμένων Αδειών από την Αρμόδια Αρχή του Δήμου Ύψωνα. Με την δεύτερη κατηγορία του προσάπτεται η κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση των άρθρων 2,3,9,10 και 20 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατά και/ή περί τον Μάιο του 2017 και μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της υπόθεσης στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού, επί του ακινήτου υπ' αριθμόν εγγραφής χχχχ, Φ/Σχ. χχχχ, Τμήμα χ, Τεμάχιο χχ που βρίσκεται στην οδό χχχχχ, χχχχχχ Λεμεσός εντός των Δημοτικών Ορίων Ύψωνα, κατέχει και/ή χρησιμοποιεί και/ή επιτρέπει σε τρίτα πρόσωπα να χρησιμοποιούν την εν λόγω οικοδομή χωρίς να έχει πιστοποιητικό έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή ήτοι το Δήμο Ύψωνα. Για σκοπούς στοιχειοθέτησης της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής αυτή παρουσίασε 2 συνολικά μάρτυρες ήτοι τον κ. χχχ ΜΚ1 και τον κ. χχχ ΜΚ2 οι οποίοι έδωσαν δια ζώσης μαρτυρία και προέβηκαν και στην κατάθεση τεκμηρίων. Στο στάδιο αυτό όπου το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, θα απαλλάξει τον κατηγορούμενο εάν: (i) Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (ii) Η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει πάνω σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, In Re Kakos
(1985)1 CL.R. 250, Azinas and Another v. Police,
(1981)2 CL.R. 9, Ι.Π.Κ. ΗΧΟΚΙΝΗΣΗ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ (ΤΑΚΗΣ) ΣΙΕΓΓΕΡΗΣ κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 121/2014, 16/12/2016, ως επίσης και στη Δικαστική Πρακτική του
- Όλα τα πιο πάνω βεβαίως εξετάζονται εκ της όψεως και μόνο της προσκομισθείσας μαρτυρίας χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση αυτής. Αποτελεί πάγια αρχή της νομολογίας επίσης ότι ένας κατηγορούμενος δεν καλείται σε απολογία όταν αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να συμπληρωθούν κενά στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής προβλήθηκε εισήγηση από πλευράς υπεράσπισης μέσω της ευπαίδευτης συνηγόρου ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ειδικότερα η κα. Φράγκου επικεντρώθηκε στην επιχειρηματολογία της στο ότι δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία με την οποία θα μπορούσε να συνδεθεί ο κατηγορούμενος με τη διάπραξη τους. Αντίθετη ήταν η άποψη της πλευράς του ευπαίδευτου συνήγορου της Κατηγορούσας Αρχής όπου εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κληθεί σε απολογία για τους λόγους που επεξηγεί αναλυτικά στην γραπτή του αγόρευση. Το σύνολο της μαρτυρίας είναι κατεγραμμένο εις τα πρακτικά της υπόθεσης, χωρίς να κρίνεται αναγκαία η πλήρης καταγραφή της και ακολούθως θα αναφερθώ σε αυτήν όπου κρίνεται αναγκαίο. Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν καθαρά διαδικαστικής φύσεως. Πρόκειται ουσιαστικά για δικηγόρο συνεργάτη του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Κατηγορούσα Αρχή ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση μαζί τους από την καταχώρηση της μέχρι και σήμερα. Ο Μάρτυρας αυτός κατά την κυρίως εξέταση του περιορίστηκε να προχωρήσει στην κατάθεση ως Τεκμήρια προς Αναγνώριση των Τεκμηρίων προς αναγνώριση 1,2,3,4 και 5 (α - στ) τα οποία σύμφωνα με τον ίδιο βρίσκονταν εντός του φακέλου της υπόθεσης και αφορούσαν αυτήν χωρίς να προσθέσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία εξού και η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου δεν προχώρησε σε αντεξέταση του μάρτυρα αφού ως αναφέρθηκε και ανωτέρω επί των όσων καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο ο μάρτυρας δεν ανέφερε οτιδήποτε και τα Τεκμήρια που κατάθεσε κατατέθηκαν ως Τεκμήρια προς αναγνώριση και μόνο. Ο ΜΚ 2 που ήταν και ο τελευταίος και ουσιώδης μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι εργάζεται στο Τεχνικό Τμήμα του Δήμου Ύψωνα με προσόντα Πολιτικού Μηχανικού και με καθήκοντα να εξετάζει αιτήσεις για χορήγηση αδειών οικοδομής, διαχωρισμών, αιτήσεων για έκδοση πιστοποιητικών έγκρισης καθώς και για την εξέταση παραπόνων. Είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 προς αναγνώριση το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 στην δίκη ως τα στοιχεία που το Κτηματολόγιο παρέχει στον Δήμο Ύψωνα σε σχέση με την ιδιοκτησία του επίδικου τεμαχίου που αφορά η υπόθεση. Για την υπόθεση σήμερα ως ανέφερε ο μάρτυρας ''κατηγορούμε'' τον XXXXX Παναγιώτη Γιάγκου γιατί έκανε ορισμένες παράνομες επεκτάσεις στο τεμάχιο ιδιοκτησίας του ήτοι το τεμάχιο χχ στο Δήμο Ύψωνα και που αφορούν κτίσιμο τοιχοποιίας του υπόστεγου χώρου στάθμευσης και μετατροπή του σε διαμέρισμα, επέκταση του μεσοπατώματος, ανέγερση σκαλοπατιών επί του δημόσιου πεζόδρομου και χρήση της οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ο μάρτυρας είδε και αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 4 προς αναγνώριση το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 στη δίκη και που αφορά την ανακήρυξη της περιοχής του Κοινοτικού Συμβουλίου Ύψωνα σε Δήμο κατέθεσε το Τεκμήριο 3 που αφορά επίσημο Κτηματικό Σχέδιο του Δήμου Ύψωνα που περιλαμβάνει με κίτρινο χρώμα το τεμάχιο χχχ και κατάθεσε επίσης τα Τεκμήρια 4 και 5 που αφορούν το μεν πρώτο την άδεια οικοδομής με αρ. φακ. χχχχ που εκδόθηκε στις χχχχ προς όφελος του κατηγορούμενου αναφορικά με το τεμάχιο χχχ για την ανέγερση δύο καταστημάτων και κατοικίας και το δε δεύτερο τα αρχιτεκτονικά σχέδια της συγκεκριμένης άδειας αναφέροντας ότι βάση των σχεδίων του Τεκμηρίου 5 υπάρχουν εγκριμένα 2 καταστήματα και 1 κατοικία στον όροφο. Σε ερώτηση του δικηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής κατά πόσον τα σχέδια συνάδουν με την οικοδομή ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν συνάδουν αφού κατόπιν επιτόπιας επίσκεψης διαπίστωσε ότι οι υπόστεγοι χώροι στάθμευσης έκλεισαν περιμετρικά και έγιναν ένα μικρό διαμέρισμα, έγινε επίσης επέκταση του μεσοπατώματος και ανεγέρθηκαν σκαλοπάτια επί του πεζοδρομίου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι επισκεύθηκε το χώρο τόσο κατά τον Μάιο του 2017 όσο και το πρωί στις 23/10/2020 πριν να προσέλθει στο Δικαστήριο για σκοπούς μαρτυρίας για την υπόθεση και η κατάσταση είναι η ίδια όπως την περίγραψε ανωτέρω. Ιδιαίτερα κατά την επίσκεψη του τον Μάιο του 2017 ετοίμασε έκθεση την οποία απέστειλε προς τον Δήμαρχο και στην συνέχεια αποστάλθηκε επιστολή ήτοι το Τεκμήριο 6 στον ιδιοκτήτη με την οποία αναφέρονταν οι παρατυπίες και τον καλούσαν σε συμμόρφωση. Ο μάρτυρας ανέφερε περαιτέρω ότι προχώρησε στην λήψη φωτογραφιών οι οποίες κατά τον ίδιο απεικονίζουν τις παρανομίες τόσο κατά την επίσκεψη του τον Μάιο του 2017 όσο και στις 23/10/2020 σύμφωνα με τα Τεκμήρια 7 & 8, παρανομίες οι οποίες εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι και σήμερα και συγκεκριμένα υπόστεγοι χώροι στάθμευσης έκλεισαν περιμετρικά και μετατράπηκαν σε διαμέρισμα, επεκτάθηκε το μεσοπάτωμα και δημιουργήθηκαν σκαλοπάτια επί του πεζοδρομίου και η οικοδομή χρησιμοποιείται και κατέχεται χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Όσον αφορά για την γνώση του σε σχέση με την απουσία πιστοποιητικού τελικής έγκρισης ο μάρτυρας ανέφερε ότι σύμφωνα με τον φάκελο της άδειας οικοδομής δεν υπήρξε αίτημα για εξασφάλιση τέτοιας έγκρισης και συνεπώς σήμερα από το Δικαστήριο ζητά όπως γίνει συμμόρφωση ως ανέφερε. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου αμφισβήτησε τις επισκέψεις του ΜΚ2 στο συγκεκριμένο χώρο όπως και αμφισβήτησε επίσης την ύπαρξη οποιονδήποτε παρανομιών στην υφιστάμενη οικοδομή αφού ως υπέβαλε στον μάρτυρα τα συγκεκριμένα σκαλοπάτια καλύπτονται τόσο από την Άδεια Οικοδομής Τεκμήριο 4 καθώς και τα σχέδια αυτής Τεκμήριο 5 όσο και από την Άδεια Οικοδομής του Φακέλου χχχχ Τεκμήριο
- Ο δε ισχυρισμός για κλείσιμο χώρων στάθμευσης και την δημιουργία διαμερίσματος καθώς και την επέκταση του μεσοπατώματος είναι ανεδαφικός σύμφωνα με τις υποβολές προς τον μάρτυρα θέσεις οι οποίες όμως δεν βρήκαν σύμφωνο το μάρτυρα και τις οποίες απέρριψε. Λίγο πριν την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του ΜΚ2 αυτός ερωτήθηκε κατά πόσον ο κατηγορούμενος διαθέτει άλλη περιουσία στον Δήμο του Ύψωνα προβάλλοντας του και σχετικά έγγραφα με τον ΜΚ2 να απαντά ότι δεν γνωρίζει. Σε δε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος δεν διαμένει στα συγκεκριμένα υποστατικά αντικείμενο του κατηγορητηρίου αλλά σε άλλη οδό από το επίδικο και πάλι ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις υπό το φως της προσκομισθείσας μαρτυρίας εις το βαθμό όπου δύναμαι να πράξω εις το παρών στάδιο και έχοντας κατά νου τις νομικές αρχές που διέπουν την εξέταση του κατά πόσο αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(β) και (στ) του Κεφ. 96 που αφορά την 1η κατηγορία, προβλέπονται τα ακόλουθα: «3.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ....... (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο
(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως:» Σύμφωνα με το άρθρο 10
(1)του Κεφ. 96 που αφορά την 2η κατηγορία, προβλέπονται τα ακόλουθα: «Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.» Τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων του άρθρου 3 και 10 καθορίζονται από το ίδιο το λεκτικό των εν λόγω άρθρων. Προκύπτει από τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες ότι προκειμένου να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα του άρθρου 3 (1η κατηγορία) και 10 (2η κατηγορία) του Κεφ.96 θα πρέπει πρωτίστως να τεθεί μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος είναι πράγματι το πρόσωπο το οποίο προέβηκε στις ενέργειες που του καταλογίζονται με το κατηγορητήριο και αφορά σε σχέση με την 1η κατηγορία ότι αυτός προέβηκε στην ανέγερση παράνομων οικοδομών και ότι ο κατηγορούμενος κατέχει ή χρησιμοποιεί ή επιτρέπει σε τρίτα πρόσωπα να χρησιμοποιούν την εν λόγω οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης (2η κατηγορία). Από τη βασική μαρτυρία του ΜΚ2 προκύπτει ότι πουθενά κατά την κυρίως εξέταση του αυτός δεν ερωτήθηκε ούτε και απάντησε σε τέτοια ερώτηση ή στα πλαίσια άλλης κατά πόσον ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που ανέγειρε τις οικοδομές που διέπονται από την 1η κατηγορία ούτε το κατά πόσον ήταν ο κατηγορούμενος που κατέχει και χρησιμοποιά ή επιτρέπει σε τρίτα πρόσωπα να χρησιμοποιούν την οικοδομή της 2ης κατηγορίας. Η μόνη διασύνδεση του Κατηγορούμενου με την οικοδομή είναι στην ουσία το ιδιοκτησιακό δικαίωμα που αυτός κατέχει επί του τεμαχίου χχ εντός του οποίου αυτή βρίσκεται ανεγειρόμενη. Αξιοσημείωτο μάλιστα το γεγονός ότι ο ΜΚ2 αναφέρεται στον κατηγορούμενο κατά την κυρίως εξέταση του και σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 ως ο ιδιοκτήτης του ακινήτου αφήνοντας να νοηθεί ή ότι ο ίδιος θεωρεί ότι τέτοια ιδιοκτησία από μόνη της και στην απουσία οτιδήποτε άλλου δημιουργεί και στοιχειοθετεί ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου για τα όσα του καταλογίζονται. Από ανάγνωση του Τεκμηρίου 2 προκύπτει μάλιστα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι ο απόλυτος και μοναδικός ιδιοκτήτης του τεμαχίου 46 αλλά αυτός είναι συνιδιοκτήτης αυτού κατά ½ μερίδιο μαζί με άλλο πρόσωπο το οποίο δεν φαίνεται να διώκετε στην υπό εξέταση υπόθεση ούτε και αναφορά στην μαρτυρία που παρατέθηκε να γίνεται. Επιπρόσθετα και το Τεκμήριο 6 φαίνεται να αποστέλλεται τόσο στον Κατηγορούμενο αλλά να γίνεται αναφορά σε ''Αλλη'' χωρίς να δίδεται καμία απολύτως μαρτυρία οποιασδήποτε μορφής ή είδους στο κατά πόσον ο κατηγορούμενος προέβηκε στα όσα του καταλογίζουν οι δύο κατηγορίες. Μάλιστα σε σχέση με το κατά πόσον ο κατηγορούμενος διαμένει στο συγκεκριμένο υποστατικό που αποτελεί αντικείμενο των κατηγοριών ο μάρτυρας δεν ανέφερε οτιδήποτε κατά την κυρίως εξέταση του και μάλιστα κατά την αντεξέταση αυτού όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος δεν διαμένει στα υποστατικά των κατηγοριών ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει. Προκύπτει ότι υπάρχει παντελής έλλειψης μαρτυρίας για τα πιο πάνω ζητήματα και δεν τίθεται θέμα αξιολόγησης υφιστάμενης μαρτυρίας. Το ιδιοκτησιακό δικαίωμα του Κατηγορούμενου επί του τεμαχίου χχ και μάλιστα ως συνιδιοκτήτης δεν αποτελεί από μόνο του παράγοντα στοιχειοθέτησης έστω και στο εκ πρώτης όψεως στάδιο της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ2 όταν μετέβηκε για πρώτη φορά στο τεμάχιο κατά τον Μάιο του 2017 τα όσα κατέγραψε ως παρανομίες ήταν ήδη ολοκληρωμένα και δεν διεξάγονταν οποιεσδήποτε εργασίες κατάσταση που παραμένει η ίδια μέχρι και σήμερα. Όφειλε η πλευρά του Δήμου πριν προχωρήσει στην καταχώρηση της υπό εξέταση ποινικής υπόθεσης να προβεί σε σχετική έρευνα για το ποιος προέβηκε στην ανέγερση ή επέτρεψε ή ανέχθηκε τέτοια ανέγερση των κατ ισχυρισμό του Δήμου παράνομων οικοδομών και ποιος ή ποια πρόσωπα κατέχουν ή χρησιμοποιούν την συγκεκριμένη οικοδομή και να παρουσιάσει την υπόθεση της στη βάση των αποτελεσμάτων της σχετικής έρευνας και ανάλογα και με τα αδικήματα τα οποία θα προωθούσε εναντίον των άμεσα εμπλεκομένων προσώπων. Απεναντίας αντί τούτου φαίνεται από την μαρτυρία που δόθηκε από τον ΜΚ2 η υπόθεση να καταχωρήθηκε εναντίον του κατηγορούμενου αποκλειστικά και μόνο βασιζόμενη ναι μεν στην επί τόπου κατάσταση καταγραφής των ολοκληρωμένων κατ ισχυρισμό παρανομιών αλλά στην εμπλοκή του ιδίου στη βάση μόνο του ιδιοκτησιακού του δικαιώματος επί του τεμαχίου εντός του οποίου βρίσκεται ανεγειρόμενη η οικοδομή χωρίς οτιδήποτε άλλο να ευρίσκεται στην διάθεση της Κατηγορούσας Αρχής και να αφορά την προσωπική εμπλοκή του Κατηγορούμενου στα όσα του καταλογίζονται. Εξετάζοντας την προσκομισθείσα μαρτυρία στην όψη της και μόνο, δεν εντοπίζω οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία θα μπορούσε ακόμα και στο στάδιο αυτό να καταδείξει ότι ο κατηγορούμενος ενέχεται και με ποιο τρόπο στην διάπραξη των αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζει με βάση το κατηγορητήριο. Η αναφορά και μόνο του ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου εντός του οποίου βρίσκεται ανεγειρόμενη η επίδικη οικοδομή δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει ακόμα και στο ελάχιστο επίπεδο που απαιτείται στο στάδιο αυτό ότι ο κατηγορούμενος ανήγειρε οποιαδήποτε οικοδομή. Απεναντίας το Τεκμήριο 2 επιβεβαιώνει ότι εκτός από τον κατηγορούμενο ιδιοκτήτης του ακινήτου είναι και ακόμα ένα πρόσωπο για το οποίο καμία αναφορά η δίωξη δεν λαμβάνει χώρα στην υπό εξέταση υπόθεση παρά το γεγονός ότι υπάρχει ιδιοκτησιακό δικαίωμα και αυτού. Το ίδιο ισχύει και για την 2η κατηγορία με την οποία ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατέχει και χρησιμοποιεί ή επιτρέπει σε τρίτα πρόσωπα να χρησιμοποιούν την οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Δεν τέθηκε καμία μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος κατέχει ή χρησιμοποιεί το εν λόγω υποστατικό ή έστω ότι επέτρεψε σε τρίτα πρόσωπα να την χρησιμοποιούν (βλ. Υ.P. TRADE & SERVICE LTD ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Ποινική Έφεση αρ. 322/15, 20/12/2017 ). Πρόκειται βασικά για εξόφθαλμη περίπτωση πλήρους απουσίας μαρτυρίας οποιασδήποτε μορφής ή είδους που να συνδέει το υπό κατηγορία πρόσωπο με τα αδικήματα τα οποία του καταλογίζονται. Ήταν ευθύνη και υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής να παρουσιάσει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου με σκοπό όχι μόνο την στοιχειοθέτηση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αλλά και για το στάδιο που εξετάζετε τώρα δηλαδή κατά πόσον στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου με σκοπό αυτός να κληθεί σε απολογία να υπήρχε τέτοια διαθέσιμη μαρτυρία που να ικανοποιούσε τις προϋποθέσεις που εξετάζονται στο στάδιο αυτό παραλείποντας όμως να το πράξει. Έχοντας λοιπόν υπόψη μου τα ανωτέρω και ιδιαίτερα την απουσία σχετικής μαρτυρίας και χωρίς βεβαίως να αξιολογείται αυτή που δόθηκε ήδη, διαπιστώνω ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί στον απαιτούμενο βαθμό για το στάδιο αυτό ότι ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο το οποίο με οποιαδήποτε ενέργεια του προέβηκε στην ανέγερση των οικοδομών που περιγράφονται στην 1η κατηγορία η ότι αυτός κατέχει ή χρησιμοποιά ή επέτρεψε σε τρίτα πρόσωπα να χρησιμοποιούν την οικοδομή που αναφέρεται στην 2η κατηγορία. Η ιδιοκτησία του ακινήτου εντός του οποίου το υποστατικό βρίσκεται ανεγειρόμενο που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο η οποία ως διαπιστώθηκε και από το Τεκμήριο 2 είναι και συνιδιοκτησία με άλλο πρόσωπο που δεν περιλήφθηκε ως Κατηγορούμενος και στην παντελή έλλειψη οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής δεν μπορεί από μόνη της να στοιχειοθετήσει την προσωπική εμπλοκή του κατηγορούμενου στα όσα οι κατηγορίες του προσάπτουν. Ήταν καθήκον και υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής να προσφέρει σχετική μαρτυρία για τα ζητήματα αυτά όμως παρέλειψε να το πράξει. Με αυτά τα δεδομένα, η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία θα έδινε ουσιαστικά την ευκαιρία στην κατηγορούσα αρχή να συμπληρώσει τα κενά στη μαρτυρία της. Συνεπώς, για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω, καταλήγω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος αθωώνεται και απαλλάσσεται απ' όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του κατηγορούμενου και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................... Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο