Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης:18992/17, 14/10/2020

(1)/2000 (1η κατηγορία). Επίσης αντιμετωπίζει και την κατηγορία ότι παρέλειψε να συμμορφωθεί σε σήμα τροχαίας προσπερνώντας άλλα οχήματα που κατευθύνονταν προς την ίδια κατεύθυνση σε σημείο όπου ο δρόμος ήταν χαραγμένος με άσπρη συνεχή γραμμή κατά παράβαση των Καν.58

(4)(α) και 72, των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (3η κατηγορία). Ο Κατηγορούμενος απάντησε με παραδοχή στις υπόλοιπες κατηγορίες στις 24/05/18 (κατηγορίες 2 και 4). Οι κατηγορίες 1 και 3 οδηγήθηκαν σε ακρόαση. Οι κατηγορίες αυτές ήταν το αποτέλεσμα εξέτασης από την Αστυνομία τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβη στην Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' στην περιοχή του Ύψωνα στην Λεμεσό με ενεχόμενα οχήματα, το όχημα της ΜΚ2 με αρ. εγγραφής ΧΧΧXX68 και την μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής ΧΧΧXX82 η οποία οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Η Κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο Μάρτυρες Κατηγορίας. Τον Αστ. ΧΧΧ Σταύρου (ΜΚ1) και την ΧΧΧ Vitenko (ΜΚ2). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, τόσο στην 1η όσο και στην 3η κατηγορία και τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος αφού πληροφορήθηκε τα δικαιώματα του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι σε σχέση με την 3η κατηγορία η άσπρη συνεχής γραμμή στον οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού τέθηκε από την αρμόδια Αρχή. Να σημειωθεί επίσης ότι το Τεκμήριο 5Β το οποίο αποτελεί την μετάφραση της γραπτής κατάθεσης της ΜΚ2 από το Τεκμήριο 5Α στην Ελληνική γλώσσα, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Ότι δηλαδή το Τεκμήριο 5Β είναι η πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 5α. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η προσαχθείσα μαρτυρία στα κύρια σημεία της μπορεί να συνοψισθεί ως εξής : O MK1 είναι ο εξεταστής του δυστυχήματος. Στις 07/10/16 εργαζόταν στην Τροχαία Λεμεσού και πληροφορήθηκε ότι επεσυνέβη τροχαίο ατύχημα στην Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού. Περί τις 20:55 επισκέφθηκε την σκηνή του Τροχαίου δυστυχήματος όπου και βρήκε την μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος καθώς και το όχημα που οδηγούσε η ΜΚ2 στην τελική τους θέση. Οι δε ενεχόμενοι οδηγοί επειδή είχαν τραυματιστεί παραλήφθηκαν από ασθενοφόρο και μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 στην σκηνή εντοπίστηκε μόνο ένα ίχνος τροχοπέδησης που είχε νότια κατεύθυνση και εκεί που τέλειωνε ήταν έντονα μαύρο. Το ίχνος τροχοπέδησης σταματούσε κοντά στην τελική θέση που είχε βρεθεί η μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου δηλαδή σε κάποιο σημείο της Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ και εκεί που βρίσκεται η συμβολή της με την οδό Γόλγων το ίχνος τροχοπέδησης είχε πιο έντονο μαύρο χρώμα. Ο ΜΚ1 διαπίστωσε τις ζημιές που είχαν υποστεί τα δύο ενεχόμενα οχήματα τις οποίες κατέγραψε στην κατάθεση του (Τεκμήριο 1) και αφού έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2). Αργότερα με βάση το Τεκμήριο 2 ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 3). Τόσο οι ζημιές των δύο ενεχόμενων οχημάτων όσο και οι τραυματισμοί των οδηγών δεν αμφισβητήθηκαν. Στις 2/11/16 ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 4α) αφού του επεξήγησε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος με το οποίο ο Κατηγορούμενος εξέφρασε τις επιφυλάξεις του ως προς το σημείο σύγκρουσης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα στις 14/12/16 ο ΜΚ1 μαζί με τον Κατηγορούμενο να μεταβούν εκ νέου στην σκηνή του δυστυχήματος και ο Κατηγορούμενος να υποδείξει στον ΜΚ1 το σημείο σύγκρουσης των δύο ενεχόμενων οχημάτων σύμφωνα με την δική του εκδοχή. Ο ΜΚ1 τοποθέτησε στο σχέδιο με το γράμμα Χ1 το σημείο σύγκρουσης καθ' υπόδειξη του Κατηγορούμενου και το υπέγραψε ως ορθό (Τεκμήριο 2) . Επίσης ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 4B). Στις 18/11/16 ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την ΜΚ2 (Τεκμήριο 5A). Σύμφωνα με τον ΜΚ1 το δυστύχημα επεσυνέβη κατά την διάρκεια νύχτας εντός κατοικημένης περιοχής και το όριο ταχύτητας στο συγκεκριμένο σημείο είναι 50 χιλιόμετρα ανά ώρα. Ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ήταν ξηρή και καθαρή και η τροχαία κίνηση μέτρια. Κατά την κυρίως εξέταση, ο ΜΚ1 αναγνώρισε την κατάθεση του η οποία κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του δυνάμει του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 όπως τροποποιήθηκε. Του υποδείχθηκε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο αναγνώρισε επεξηγώντας τα διάφορα σημεία που κατέγραψε σύμφωνα με τις μετρήσεις του. Υποδείχθηκαν στον ΜΚ1 οι φωτογραφίες (Τεκμήριο 6) τις οποίες επίσης αναγνώρισε και υπέδειξε σε αυτές την συμβολή της οδού Γόλγων με την οδό Λεωφ. Μακαρίου Γ. Διευκρίνισε τον ρόλο που έχει μια άσπρη συνεχόμενη γραμμή σε δρόμο και υπέδειξε στην φωτογραφία 45 του Τεκμηρίου 6 τόσο την άσπρη συνεχόμενη γραμμή όσο και την διακεκομμένη που υπάρχει επί της συμβολής των δύο δρόμων που επεσυνέβη το τροχαίο δυστύχημα. Ο ΜΚ1 εξήγησε μάλιστα ότι η διακεκομμένη γραμμή που βρίσκεται στο στόμιο της συμβολής της Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου του Γ με την οδό Γόλγων δίνει την δυνατότητα σε αυτούς που κατευθύνονται νότια από την Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ να στρίψουν δεξιά και στους οδηγούς που εξέρχονται από την οδό Γόλγων προς την Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' να στρίψουν επίσης δεξιά δηλαδή νότια. Περεταίρω ο ΜΚ1 υπέδειξε τα σημεία που σχεδίασε στο Τεκμήριο 2 και αφορούσαν τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσυκλέτας του Κατηγορούμενου. Μάλιστα όπως ανέφερε στο σημείο σύγκρουσης Χ κατέληξε γιατί εκεί σταματούσαν τα ίχνη τροχοπέδησης από την μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου. Διευκρίνισε ότι πριν από το σημείο σύγκρουσης Χ υπάρχει έντονο μαύρισμα από τους τροχούς της μοτοσυκλέτας. Αφού προέβηκε στις απαραίτητες μετρήσεις διαπίστωσε ότι τα ίχνη τροχοπέδησης από την μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου μέχρι το σημείο Χ είναι 17 μέτρα και 90 εκατοστά. Επίσης το σημείο σύγκρουσης Χ βρίσκεται σύμφωνα με τις μετρήσεις που πήρε 1 μέτρο και 80 εκατοστά από την άσπρη συνεχόμενη γραμμή στο μέσο του δρόμου προς την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας της πορείας του Κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα ο ΜΚ1 ανέφερε "μπήκε στην άλλη λωρίδα" εννοώντας πάντοτε τον Κατηγορούμενο ενώ οδηγούσε. Σε σχέση τώρα με το σημείο σύγκρουσης Χ1 που υπέδειξε ο Κατηγορούμενος στον ΜΚ1, ο τελευταίος δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν διαπίστωσε την ύπαρξη ευρημάτων που να τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου, ότι δηλαδή στο σημείο Χ1 επεσυνέβη η σύγκρουση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στην σκηνή μετέβηκε μετά από κλήση που δέχτηκε το τηλεφωνικό Κέντρο της Αστυνομίας και στην συνέχεια ενημερώθηκε και ο ίδιος. Σε ερώτηση της συνηγόρου υπεράσπισης κατά πόσο η οδός Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' έχει κυρτώματα ο ΜΚ1 απάντησε ότι ο δρόμος που επεσυνέβη το τροχαίο δυστύχημα δεν έχει κανένα κύρτωμα αλλά είναι ευθύς. Μάλιστα διευκρίνισε ότι υπάρχει μόνο ένα κύρτωμα αλλά αυτό βρίσκεται πέραν των 100 μέτρων από το επίδικο σημείο σύγκρουσης, ισχυρισμός του ΜΚ1 ο οποίος παρέμεινε αναντίλεκτος. Κατόπιν σειράς ερωτήσεων που υποβλήθηκαν στον ΜΚ1 με τις οποίες αμφισβητείτο η ύπαρξη από τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου, ο ΜΚ1 επέμεινε στην θέση του για την ύπαρξη τους δίνοντας προς τούτο δικαιολογία . Μάλιστα διευκρίνισε ότι είχαν απόσταση από το σημείο σύγκρουσης 17 μέτρα και 90 εκατοστά. Επιπρόσθετα ανέφερε ότι κοντά στο σημείο σύγκρουσης τα ίχνη είχαν πιο έντονο μαύρο χρώμα εξηγώντας ότι αυτό προέκυψε από την αντίσταση που βρήκε η μοτοσυκλέτα κατά την σύγκρουση της με το ενεχόμενο όχημα της ΜΚ

1. Περαιτέρω ο ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι η σύγκρουση ήταν σφοδρή και η μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου εκσφενδονίστηκε. Μάλιστα είπε ότι η μοτοσυκλέτα δημιούργησε εκδορά επί της ασφάλτου την οποία σημείωσε με το γράμμα Α3 επί του Τεκμηρίου
2. Με το γράμμα Α4 σημείωσε την τελική θέση της μοτοσυκλέτας του Κατηγορούμενου. Το δε όχημα της ΜΚ2 εξαιτίας της σύγκρουσης περιστράφηκε γύρω από τον εαυτό του χωρίς να εντοπιστούν όμως ίχνη πλαγιολίσθησης. Είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι η ΜΚ2 ενώ ήταν παρκαρισμένη σε σουβλατζίδικο (σουβλάκια ΠΑΠΑ επί του Τεκμηρίου 3) εισήλθε απότομα εντός του δρόμου και στην προσπάθεια της να κάνει επαναστροφή απέκοψε την πορεία του Κατηγορούμενου με αποτέλεσμα να επέλθει η σύγκρουση. Ο ΜΚ1 απαντώντας στις υποβολές της υπεράσπισης απέκλεισε όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς εξηγώντας στο Δικαστήριο ότι τα ίχνη τροχοπέδησης δεν δείχνουν κάτι τέτοιο αλλά δείχνουν κάτι διαφορετικό. Μάλιστα ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε με αυξημένη ταχύτητα κάτι το οποίο συνάγεται από το μήκος που είχαν τα ίχνη τροχοπέδησης. Προς διερεύνηση των ισχυρισμών του Κατηγορούμενου ότι η ΜΚ2 ήταν παρκαρισμένη σε σουβλατζίδικο κατά τον επίδικο χρόνο ο ΜΚ1 ανέφερε ότι αναζήτησε ανεξάρτητη μαρτυρία χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Μετά το πέρας της αντεξέτασης του ΜΚ1 το Δικαστήριο ζήτησε από τον ΜΚ1 να διευκρινίσει κατά πόσο τα ίχνη τροχοπέδησης μπορούν να είναι ευδιάκριτα στις φωτογραφίες με τον ΜΚ1 να τοποθετείται ότι στον επίδικο δρόμο ο οδικός φωτισμός ήταν μέτριος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα με τον φωτογραφικό φακό να μην αποτυπώνονται τα ίχνη πολύ καλά στις φωτογραφίες και άρα να μην είναι τόσο ευδιάκριτα. Περεταίρω σε ερώτηση της συνηγόρου του Κατηγορούμενου στο κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση τα ίχνη τροχοπέδησης είναι ευδιάκριτα στο Τεκμήριο 6 ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν είναι ιδιαίτερα ευδιάκριτα αλλά κατέληξε στο σημείο Χ γιατί εκ πείρας μπορεί να διακρίνει τα ίχνη τροχοπέδησης που είναι φρέσκα από τα παλιά εξηγώντας ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν φρέσκα. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε σε κανένα σημείο τόσο τα προσόντα όσο και την εμπειρία του ΜΚ1 ως ειδικού στην διερεύνηση σκηνών τροχαίων δυστυχημάτων. Η ΜΚ2 είναι η οδηγός του οχήματος το οποίο συγκρούστηκε με τη μοτοσικλέτα του Κατηγορούμενου στις 07/10/
3. Αναγνώρισε την κατάθεση της (Τεκμήριο 5Α) και την υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Στο Τεκμήριο 5Α η ΜΚ2 ανέφερε ότι της υποδείχθηκε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 2) με το οποίο συμφώνησε και ακολούθως υπέγραψε. Διηγήθηκε επίσης τα γεγονότα σύμφωνα με το πώς η ίδια τα αντιλήφθηκε κατά το επίδικο βράδυ στην Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ στον Ύψωνα όπου επεσυνέβη το δυστύχημα. Σύμφωνα πάντοτε με την εκδοχή της ΜΚ2 περί τις 20:00 και ενώ είχε βραδιάσει οδηγούσε το όχημα της με σκοπό να μεταβεί στο σπίτι κάποιας φίλης στης στην περιοχή Ομόνοια στην Λεμεσό. Σε κάποιο σημείο επί της Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ' αντιλήφθηκε ότι είχε ξεχάσει το κινητό της τηλέφωνο στο σπίτι και αποφάσισε να επιστρέψει πίσω για να το πάρει. Έτσι δείχνοντας την πρόθεση της να στρίψει δεξιά με τον δείχτη του αυτοκινήτου της κοίταξε από τα καθρεφτάκια του αυτοκινήτου και ο δρόμος ήταν καθαρός. Μόνο πίσω της διέκρινε ένα μαύρο διπλοκάμπινο όχημα αλλά η ΜΚ2 ανέφερε ότι ήταν μακριά. Έτσι η ΜΚ2 ελάττωσε ταχύτητα και άρχισε να στρίβει δεξιά με σκοπό να εισέλθει στην οδό Γολγών. Ανέφερε ακόμα ότι ξανακοίταξε από το καθρεφτάκι και ο δρόμος ήταν καθαρός. Ενώ η ΜΚ1 έστριβε το όχημα της δεξιά ξαφνικά έγινε μια μεγάλη σύγκρουση στο πισινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου της. Το χτύπημα ήταν πολύ μεγάλο και έχασε τις αισθήσεις της. Μετά την σύγκρουση διακομίστηκε στο νοσοκομείο MEDITERANEAΝ και παρέμεινε κλινήρης για 5 ημέρες. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ2 αμφισβητήθηκε για τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τα οποία περιέγραψε τόσο στην κατάθεση της στην Αστυνομία όσο και κατά την δια ζώσης μαρτυρία της στο Δικαστήριο . Σε σχέση με την θέση της Υπεράσπισης ότι η ΜΚ2 ήταν σταματημένη στο σουβλατζίδικο του ΠΑΠΑ με σκοπό να αγοράσει σουβλάκια, η ΜΚ2 αρνήθηκε αυτό τον ισχυρισμό αναφέροντας ότι δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο και εξάλλου δεν είχε ανάγκη να σταματήσει για να αγοράσει σουβλάκια αφού η ίδια εργάζεται σε ψησταριά και το συγκεκριμένο βράδυ είχε πάρει φαγητό από την δουλειά της για να πάρει στο σπίτι της πράγμα που έπραξε πριν συμβεί το δυστύχημα. Επίσης η ΜΚ2 πρόσθεσε ότι όταν τύχει να θέλουν στο σπίτι να φάνε σουβλάκια τα παραγγέλλει ο σύζυγος της. Η ΜΚ1 διαφώνησε με τις θέσεις που υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση για το πώς επεσυνέβη το τροχαίο δυστύχημα, ότι δηλαδή η ίδια μπήκε απότομα στον δρόμο για να κάμει επαναστροφή και να αποκόψει την πορεία του Κατηγορούμενου. Επέμεινε στις αρχικές τις θέσεις, ότι δηλαδή η ίδια έκαμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες με σκοπό να στρίψει δεξιά στην οδό Γόλγων και επανέλαβε ότι κατά την στιγμή της σύγκρουσης άκουσε θόρυβο και ένιωσε ένα πολύ μεγάλο κτύπημα στο όχημα της. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Πέραν της δικής του μαρτυρίας κάλεσε άλλους δύο μάρτυρες υπεράσπισης, τον XXXXX Κωνσταντίνου (ΜΥ1) και την XXXXX Παναγίδου (ΜΥ2). Δεν προσφέρθηκε άλλη μαρτυρία. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε την γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 4Α) υιοθετώντας την ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Επιπρόσθετα αναφέρθηκε στα γεγονότα όπως εξελίχθηκαν κατά τον επίδικο χρόνο σύμφωνα με την δική του εκδοχή επιρρίπτοντας αποκλειστική ευθύνη στην ΜΚ2 για την πρόκληση του δυστυχήματος. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου στις 7/10/16 και περί ώρα 20:30 οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του με σκοπό να επισκεφτεί κάποιο φίλο του. Αφού προσέγγισε την Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Γ στον Ύψωνα οδηγούσε με ταχύτητα 40-50 χιλ. ανά ώρα. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο είχε αρκετά καλή ορατότητα και ο δρόμος ήταν αρκετά καλός Ενώ βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με νότια κατεύθυνση είδε από απόσταση 30-40 μέτρα ένα άσπρο όχημα να είναι παρκαρισμένο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου με νότια κατεύθυνση και να καταλαμβάνει σχεδόν τον μισό δρόμο της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας. Ο Κατηγορούμενος εξηγώντας στο Δικαστήριο το σημείο που βρισκόταν το άσπρο όχημα παρκαρισμένο υπέδειξε σημείο σημειώνοντας το πάνω στο πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2). Επίσης στο Τεκμήριο 2 σημείωσε και άλλο σημείο σύγκρουσης το οποίο είναι διαφορετικό από το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε αρχικά δηλαδή το Χ1 το οποίο είχε σημειωθεί αρχικά στο Τεκμήριο
4. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι η ΜΚ2 εισήλθε στον δρόμο με σκοπό να κάνει επαναστροφή και ο ίδιος δεν κατάφερε να αντιδράσει με αποτέλεσμα να κτυπήσει το όχημα της. Ο Κατηγορούμενος όπως ανέφερε μετά την σύγκρουση δεν θυμάται οτιδήποτε. Ενημερώθηκε όμως ενόσω βρισκόταν στον Νοσοκομείο ότι μια γειτόνισσα (στο εξής η ΜΥ2) που το σπίτι της ήταν κοντά από το σημείο που έγινε το ατύχημα ειδοποίησε το ασθενοφόρο. Αναφέρθηκε επίσης στις ζημιές της μοτοσυκλέτας του καθώς και στις σωματικές βλάβες που υπέστη συνεπεία της σύγκρουσης. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου η MY2 η οποία ειδοποίησε το ασθενοφόρο είχε δει την ΜΚ2 πριν το δυστύχημα, να βρίσκεται παρκαρισμένη απέναντι στο σουβλατζίδικο και αργότερα μετά την σύγκρουση είδε τον άντρα της ΜΚ2 να δίνει στην μητέρα του και πεθερά της ΜΚ2 σουβλάκια που ήταν εντός του αυτοκινήτου της ΜΚ
5. Κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε από την ΜΥ
6. Αντίθετα η ΜΥ2 στην δια ζώσης μαρτυρία της δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί για το αυτοκίνητο της ΜΚ2 λέγοντας ότι βλέπει πολλά αυτοκίνητα άσπρα παρκαρισμένα και δεν μπορεί να γνωρίζει ποιου είναι. Μάλιστα ανέφερε ότι η ΜΥ2 του είπε ότι "είχαν έννοια το φαΐ ". Ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με την εκδοχή του γνωρίστηκε με την ΜΥ2 όταν πήγε να την ευχαριστήσει σε μεταγενέστερο χρόνο από το δυστύχημα επειδή ήταν αυτή που ειδοποίησε το ασθενοφόρο και του έσωσε την ζωή. Σε συζήτηση που είχαν μεταξύ τους η ΜΥ2 είπε στον Κατηγορούμενο "χαίρομαι που σε βλέπω και είσαι καλά, αυτοί είχαν και την αναίδεια να πάρουν το φαΐ" εννοώντας την πεθερά της ΜΚ2 και τον σύζυγο της. Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι επισκέφθηκε κατά τον εν λόγω χρονικό διάστημα το σημείο σύγκρουσης το οποίο βρισκόταν κοντά στην διαχωριστική γραμμή αλλά μέσα στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Ο Κατηγορούμενος συμφώνησε με την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο ΜΚ1 του υπέδειξε το Τεκμήριο 2 και ο ίδιος αφού συμφώνησε το υπέγραψε αναγνωρίζοντας την υπογραφή του. Αμφισβήτησε όμως ότι το σημείο σύγκρουσης Χ1 επί του Τεκμηρίου 2 είναι αυτό που υπέδειξε ο ίδιος στον ΜΚ1 και επέμεινε στον ισχυρισμό του ότι το πραγματικό σημείο σύγκρουσης είναι αυτό που υπέδειξε στο Δικαστήριο κατά την δια ζώσης μαρτυρία του. Περεταίρω ανέφερε ότι δεν έδειξε στον ΜΚ1 το σημείο σύγκρουσης πάνω στην διαχωριστική γραμμή δηλαδή στο σημείο Χ1 αλλά πολύ κοντά από την διαχωριστική άσπρη γραμμή. Επέμεινε στον ισχυρισμό του ότι δεν εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Το δε αυτοκίνητο της ΜΚ2 είπε ότι το πρόσεξε από απόσταση 30 μέτρων, όταν όμως το πλησίασε στα 10 μέτρα αυτός έστριψε λίγο δεξιά τη μοτοσυκλέτα του και μόλις πλησίασε το όχημα της ΜΚ2 τελείως κοντά αυτό μπήκε απότομα μέσα στο δρόμο και του απέκοψε την πορεία του. Συμφώνησε επίσης κατά την αντεξέταση του ότι ο ΜΚ1 τον πληροφόρησε ότι υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης αλλά ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε χρησιμοποίησε τα φρένα του και ότι το μόνο που πρόλαβε να κάνει είναι μια ελαφριά κίνηση για να αποφύγει την σύγκρουση αλλά δεν τα κατάφερε γιατί το όχημα της ΜΚ2 ήταν τόσο κοντά του. Επίσης δεν δέχτηκε ότι οι εκδορές που εντοπίστηκαν στο οδόστρωμα ανήκουν στην μοτοσυκλέτα του. Δεν δέχτηκε επίσης ότι η ΜΚ2 έστριβε για να εισέλθει στην οδό Γόλγων και ότι είχε κάνει χρήση του δείχτη της δείχνοντας την πρόθεση της να στρίψει. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι δηλαδή το όχημα της ΜΚ2 δεν ήταν σταματημένο αλλά ενώ βρισκόταν σε κίνηση επιχείρησε να το προσπεράσει. Επίσης δεν δέχτηκε την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ενώ προσπερνούσε παραβίασε την άσπρη συνεχή γραμμή αλλά ούτε και ότι όταν αντιλήφθηκε το όχημα της ΜΚ2 να στρίβει προς τα δεξιά για να εισέλθει στην οδό Γόλγων πάτησε απότομα τα φρένα με αποτέλεσμα να αφήσει 17.90 μέτρα τροχοπέδησης στο οδόστρωμα. Ο Κατηγορούμενος επέμεινε στους ισχυρισμούς του σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε κατά την δια ζώσης μαρτυρία του αμφισβητώντας το σημείο που ο ίδιος υπέδειξε σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 αρχικά στον ΜΚ
7. Ισχυρίστηκε περεταίρω ότι δεν θυμάται αν ο ΜΚ1 του επεξήγησε το Τεκμήριο 2 που υπέγραψε. Πρόσθεσε όμως ότι ακόμα και αν του το εξήγησε ο ΜΚ1, αυτό δεν σημαίνει ότι ο ίδιος συμφωνεί. Περεταίρω σε ερώτηση που του υποβλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για το πως η μοτοσυκλέτα του βρέθηκε στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι προφανώς εκτινάχθηκε από την σύγκρουση. Συμφώνησε όμως σε υποβολή που του τέθηκε ότι με την ταχύτητα και την δύναμη που είχε η μοτοσυκλέτα του αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μετακινηθεί και το όχημα της ΜΚ2 απαντώντας "έτσι φαίνεται". Αρνήθηκε όμως ότι οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα καθότι στον συγκεκριμένο δρόμο υπήρχε κύρτωμα και ισχυρίστηκε ότι γενικά οδηγεί συνεσταλμένα και όσον αφορά το επίδικο βράδυ η ταχύτητα του ήταν κάτω από το όριο των 50χιλ. ανά ώρα. Ο ΜΥ1 ΧΧΧ Κωνσταντίνου είναι φίλος με τον Κατηγορούμενο και δεν έδωσε οποιαδήποτε κατάθεση στην Αστυνομία παρόλο που επισκέφθηκε την σκηνή του δυστυχήματος μετά το συμβάν αφού δέχθηκε τηλεφώνημα ότι τραυματίστηκε ο φίλος του. Κατά την άφιξη του στην σκηνή δεν υπήρχε κανένας από τους δύο ενεχόμενους οδηγούς αλλά στο επίδικο σημείο βρισκόταν μια κυρία κοντά στο όχημα της ΜΚ2 την οποία είδε που έπιασε μια τσάντα με σουβλάκια από το αυτοκίνητο και την έδωσε σε κάποιο άλλο πρόσωπο. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι ενόσω βρισκόταν στην σκηνή του δυστυχήματος κάποιοι από τους παρευρισκόμενους συζητούσαν για τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα. Κάποιοι ανέφεραν ότι η ΜΚ2 έβγαινε πισινή από το χωράφι και κάποιοι άλλοι ότι ήταν παρκαρισμένη. Σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής για το κατά πόσο συζήτησε με τον Κατηγορούμενο για τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα ο ίδιος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος δεν θυμόταν να του πει και άρα δεν γνωρίζει. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 ο λόγος που ήρθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει ήταν επειδή είχε αναφέρει στους Αστυνομικούς για το ότι είδε το περιστατικό με τα σουβλάκια και δεν του δόθηκε καμία σημασία. Μάλιστα ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος το θεώρησε ως κάτι το παράνομο να πιάσεις κάτι από το αυτοκίνητο και επίσης ότι του φάνηκε ύποπτο να πιάνουν σουβλάκια από το αυτοκίνητο. Διαφώνησε με την υποβολή της Κατηγορούσας Αρχής ότι ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να ενισχύσει την θέση του φίλου του, δηλαδή του Κατηγορούμενου, απαντώντας ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει μόνο αυτά που είδε. Η υπεράσπιση κάλεσε επίσης την ΧΧΧ Παναγίδου (ΜΥ2) για να καταθέσει προς υποστήριξη της εκδοχής της. H κατάθεση της, την οποία και αναγνώρισε βρίσκεται κατατεθημένη στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 7). Η ΜΥ2 διαμένει στην οδό Γόλγων στον Ύψωνα και το σπίτι της είναι κτισμένο στο δεύτερο οικόπεδο του δρόμου αφού το πρώτο είναι άδειο. Επίσης ο δρόμος που διαμένει οδηγεί σε αδιέξοδο. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο κατά την στιγμή που επεσυνέβη η σύγκρουση αυτή βρισκόταν στην κουζίνα του σπιτιού της. Δεν είδε πως επήλθε η σύγκρουση των δύο ενεχόμενων οχημάτων. Αντιλήφθηκε όμως ότι κάτι συνέβη όταν άκουσε ένα μεγάλο θόρυβο και έτσι έτρεξε στην σκηνή του δυστυχήματος. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι ενώ βρισκόταν στην σκηνή του δυστυχήματος εμφανίστηκε μια κυρία την οποία γνώριζε από παλιά και πήρε μια τσάντα η οποία περιείχε σουβλάκια από το αυτοκίνητο της ΜΚ
8. Η ίδια όπως ανέφερε χαρακτηριστικά παραξενεύτηκε λέγοντας "έγινε τόσο μεγάλο κακό και αυτοί σκέφτονταν τα σουβλάκια". Το περιστατικό αυτό η ΜΥ2 ισχυρίστηκε ότι το ανέφερε στον Κατηγορούμενο αφού ο τελευταίος την επισκέφτηκε 2 με 3 εβδομάδες μετά από το δυστύχημα στο σπίτι της. Μάλιστα όπως εξήγησε στο Δικαστήριο, κατά την πιο πάνω επίσκεψη του Κατηγορούμενου μόνο αυτή η κουβέντα διαμήφθηκε μεταξύ τους. Αντεξεταζόμενη η ΜΥ2 επανέλαβε πολλές φορές ότι δεν έχει γνώση ή αντίληψη για το πώς επεσυνέβη το δυστύχημα. Επέμεινε στην θέση της ότι ανέφερε στο Τεκμήριο 7 το περιστατικό με τα σουβλάκια και επίσης ότι σίγουρα ανέφερε τον ισχυρισμό αυτό στον Αστυνομικό που της έλαβε κατάθεση. Μάλιστα σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής κατά πόσο είδε οποιοδήποτε άσπρο αυτοκίνητο κατά τον επίδικο χρόνο η ΜΥ2 απάντησε ότι είδε πολλά άσπρα αυτοκίνητα " τυγχάνει φορά που να δω τρία άσπρα αυτοκίνητα εκεί" εννοώντας παρκαρισμένα έξω από το σουβλατζίδικο. Αναφέρθηκε περεταίρω στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην σκηνή του δυστυχήματος κατά τον επίδικο χρόνο και στο γεγονός ότι εκεί είχε μαζευτεί αρκετός κόσμος. Επιπλέον ανέφερε ότι η ίδια ειδοποίησε το ασθενοφόρο και την Αστυνομία η οποία κατεύθασε και παρέλαβε τους δύο τραυματισμένους οδηγούς. Σε ερωτήσεις που τέθηκαν στην ΜΥ2 για το περιστατικό με τα σουβλάκια, επέμεινε στους ισχυρισμούς της ότι όχι μόνο αυτή αλλά πολλοί παρευρισκόμενοι αντιλήφθηκαν αυτό το γεγονός. Συγκεκριμένα είπε ότι είδε μια γυναίκα να παίρνει σουβλάκια από το αυτοκίνητο την οποία γνωρίζει από το παρελθόν. Επέμεινε επίσης ότι εντός της τσάντας το περιεχόμενο που υπήρχε ήταν σίγουρα σουβλάκια. Μάλιστα ισχυρίστηκε ότι δέχθηκε παρεμβάσεις από φίλους του γιου της για να μην προσέλθει στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία αλλά η ίδια ήθελε να πει την αλήθεια. Αρνήθηκε ότι καθοδηγήθηκε για το τι θα αναφέρει στην δια ζώσης μαρτυρία της και επίσης αρνήθηκε ότι γνωρίζει τον Κατηγορούμενο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Η μαρτυρία του εξεταστή του δυστυχήματος ΜΚ1 έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και συγκεκριμένα καθ' ότι αφορά το πραγματικό σημείο σύγκρουσης και το κατά πόσο τα ίχνη τροχοπέδησης που έχουν εντοπιστεί στην σκηνή του δυστυχήματος και καταγράφονται στο Τεκμήριο 2 προέρχονται από την μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου. Ωστόσο ο μάρτυρας αυτός ήταν θετικός και κατηγορηματικός στη μαρτυρία του και επεξήγησε με αμεσότητα και σαφήνεια όλα τα ευρήματα του. Δεν μου διαφεύγει της προσοχής ότι δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ1 η θέση του Κατηγορούμενου την οποία προέβαλε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του, ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν άλλο από το Χ1 για να μπορέσει ο μάρτυρας να τοποθετηθεί. Ούτε και το σημείο που βρισκόταν παρκαρισμένο το όχημα της ΜΚ2 έξω από τα σουβλάκια Παπάς σύμφωνα με τα όσα προέβαλε ο Κατηγορούμενος στην δια ζώσης μαρτυρία του υποβλήθηκε στον ΜΚ1 για να τοποθετηθεί. Επίσης δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση η θέση του Κατηγορούμενου ότι μετά που επεσυνέβη το δυστύχημα, στην σκηνή αφίχθηκαν συγγενικά πρόσωπα της ΜΚ2 και έβγαζαν μια τσάντα με σουβλάκια από το όχημα της ΜΚ2. Περεταίρω δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι ο ΜΥ1 που ήταν παρών στην σκηνή του δυστυχήματος πληροφόρησε την Αστυνομία για το περιστατικό με την τσάντα που είχε μέσα σουβλάκια και οι Αστυνομικοί δεν του έδωσαν καμία σημασία. Επίσης δεν τέθηκε στον ΜΚ1 ο ισχυρισμός της ΜΥ2 ότι η ίδια ανέφερε στην κατάθεση που της λήφθηκε (Τεκμήριο 7) ο ισχυρισμός της για την γυναίκα που είδε να πιάνει από το αυτοκίνητο σουβλάκια αλλά δεν καταγράφηκε. Η αρχή ότι κατά την αντεξέταση πρέπει να τίθεται στους μάρτυρες η υπόθεση που θα προωθηθεί από τον αντίδικο και ότι παράλειψη τέτοιας υποβολής εξουδετερώνει τις θέσεις που θα προβληθούν για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του αντιδίκου, έχει υιοθετηθεί κατ' επανάληψη στη νομολογία. Η προαναφερόμενη αρχή επαναλήφθηκε στην απόφαση (Πέτρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 41/2015 ημερ. 25.10.16.) Γενικά ο ΜΚ1 μου έδωσε την εικόνα ενός αντικειμενικού, αμερόληπτου και ανεξάρτητου εξεταστή του δυστυχήματος και επομένως αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως προς τα ευρήματα του για το σημείο σύγκρουσης. Η θέση του ότι το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται στο σημείο που σταματούν τα ίχνη τροχοπέδησης, κάτι το οποίο είναι και λογικό, επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία της ΜΚ2 η οποία ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος και η οποία με την μαρτυρία της επιβεβαίωσε ότι το σημείο ήταν εκεί ακριβώς που το εντόπισε ο ΜΚ1 υπογράφοντας το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2). Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα όσα αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση σε σχέση πάντοτε με το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος και τα ευρήματα στα οποία κατέληξε ο ΜΚ1 παρέμειναν στο επίπεδο απλών υποβολών. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από ειδικό που να αντικρούσει τα ευρήματα του ΜΚ1 όπως την ύπαρξη των ιχνών τροχοπέδησης. Η υπεράσπιση κάλεσε το Δικαστήριο να μην δεχθεί την ύπαρξη ιχνών τροχοπέδησης επικαλούμενη την αξιοπιστία και μόνο του Κατηγορουμένου και δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία ειδικού που να αντικρούει εξ αντικειμένου τον ισχυρισμό αυτό. Ο ΜΚ1 ως ένας αντικειμενικός και αμερόληπτος ως τον έκρινα εξεταστής του δυστυχήματος με έπεισε για την αλήθεια του ισχυρισμού του αυτού αφού επισκέφθηκε την σκηνή και διαπίστωσε αυτοπρόσωπος την ύπαρξη τους κάτι το οποίο αποτυπώνεται άλλωστε έστω και αμυδρά στις φωτογραφίες (Τεκμήριο 6) . Στην απόφαση (RABIUL HOSSAIN v ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφεση 71/15 ημερ.7/12/15) λέχθηκε ότι η μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου τίθεται με αποδεχτή μαρτυρία και όχι με υποβολές κατά την αντεξέταση. Οι υποβολές είναι αναγκαίες ώστε να δοθεί η ευκαιρία στο μάρτυρα να απαντήσει και, περαιτέρω, να τεθεί η υπόθεση της άλλης πλευράς. Όμως χωρίς να ακολουθήσει αποδεκτή μαρτυρία που να αποδεικνύει του λόγου το αληθές, οι υποβολές μένουν μετέωρες. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος αποτελεί πραγματική μαρτυρία και ο μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας που σκοπό έχει να διαφωτίσει το Δικαστήριο αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη ένα δυστύχημα. Να διευκρινιστεί ότι το σχέδιο από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα δυστύχημα αλλά αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας για την εξαγωγή των ορθών συμπερασμάτων. (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 307, Γιαννάκης Σοφοκλέους v. Aστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 218, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Κονναρή ν. Κυριάκου

(1996)1 Α.Α.Δ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου

(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1362, Α/φοί Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ

(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1388). Η θέση του ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με αυξημένη ταχύτητα επιβεβαιώνεται ως απόρροια της κοινής λογικής αφής στιγμής αφού χρειάστηκε πέραν των 17 μέτρων και 90 εκατοστών για να σταματήσει αν ληφθεί υπόψη και η απόσταση σκέψης (thinking distance) κάτι το οποίο καταρρίπτει τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα την οποία προσδιόρισε από 40 ως 60 χιλιόμετρα. Εξετάζοντας τώρα την μαρτυρία της ΜΚ2 διαπιστώνω ότι ήταν απόλυτα θετική, κατηγορηματική και σαφής μάρτυρας. Κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με άνεση και φυσικότητα και απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που τις υποβλήθηκαν χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία η δισταγμό. Ήταν συνεπής στην μαρτυρία της τόσο κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης όσο και κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Κανένα σημείο της μαρτυρίας της δεν έχει κλονισθεί ένεκα της αντεξέτασης. Η ΜΚ2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση γιατί επίσης συγκρίνοντας την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 5Β) με την δια ζώσης μαρτυρία της δεν υπέπεσε σε καμία ουσιώδη αντίφαση. Κρίνω λοιπόν ότι η ΜΚ2 προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Σε σχέση με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου αφού την εξέτασα στο σύνολο της και την αντιπαρέβαλα με την υπόλοιπη μαρτυρία κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν μπορώ να την αποδεχτώ για τους εξής λόγους. Πρώτον, ο Κατηγορούμενος ενώ στην γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας του κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 50 με 60 χιλιόμετρα ανά ώρα στην δια ζώσης μαρτυρία του διαφοροποίησε αυτόν τον ισχυρισμό αναφέροντας ότι η ταχύτητα ήταν 40 με 50 χιλιόμετρα ανά ώρα προφανώς για να καταδείξει ότι οδηγούσε νομότυπα εντός του καθορισμένου από τον νόμο ανώτατου ορίου ταχύτητας που ήταν τα 50 χιλιόμετρα στον συγκεκριμένο δρόμο. Από την άλλη όμως συμφώνησε σε υποβολή που του τέθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι με την ταχύτητα και την δύναμη που είχε η μοτοσυκλέτα του αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μετακινηθεί και το όχημα της ΜΚ2 απαντώντας "έτσι φαίνεται". Δεύτερον, ενώ κατέθετε στο Δικαστήριο διαφοροποίησε τον ισχυρισμό του αναφορικά με το σημείο σύγκρουσης που είχε υποδείξει αρχικά στην Αστυνομία λίγες μέρες μετά το δυστύχημα, και το οποίο σημειώθηκε με το γράμμα Χ1, χωρίς να δίδει επαρκής εξηγήσεις για την διαφοροποίηση της θέσης του. Ήταν προφανές ότι η θέση του σε σχέση με το πιο πάνω σημείο διαφοροποιήθηκε με πρόθεση να καταδείξει ο Κατηγορούμενος ότι ουδέποτε εκινείτο με την μοτοσυκλέτα του στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και συνεπώς δεν προσπερνούσε. Περεταίρω κατά την αντεξέταση του ερωτήθηκε για το κατά πόσο ο ΜΚ1 τον πληροφόρησε και του επεξήγησε το σχεδιαγράφημα Τεκμήριο 2 αλλά ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να δώσει καμία σαφή και πειστική απάντηση . Τοποθετήθηκε μόνο με την εξής φράση "ακόμα και αν μου το εξήγησε αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ". Να σημειωθεί όμως ότι όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 2 ο ίδιος συμφώνησε και υπέγραψε. Αναγνώρισε δε την υπογραφή του την οποία είχε θέσει επί του Τεκμηρίου

1. Τρίτον, το γεγονός ότι ενώ πληροφορήθηκε για το ότι υπήρχε μαρτυρία η οποία υποστήριζε την εκδοχή του ότι η ΜΚ2 βρισκόταν παρκαρισμένη στο σουβλατζίδικο και αγόρασε σουβλάκια, σε κανένα στάδιο δεν πληροφόρησε την Αστυνομία για το γεγονός αυτό, ούτε όταν ο ίδιος έδινε κατάθεση στην Αστυνομία ένα μήνα μετά το δυστύχημα, αλλά ούτε και μετέπειτα ανέφερε οτιδήποτε στην Αστυνομία. Επίσης ο ισχυρισμός του ότι η ΜΥ2 του ανέφερε ότι είδε το αυτοκίνητο της ΜΚ2 να είναι παρκαρισμένο απέναντι στο σουβλατζίδικο δεν ευσταθεί αφού η ίδια μέσα από την κατάθεση της αλλά και στην δια ζώσης μαρτυρία της δεν ανέφερε ποτέ κάτι τέτοιο. Τέλος ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να δώσει καμία λογική εξήγηση στο γεγονός πως η μοτοσυκλέτα του βρέθηκε μετά την σύγκρουση στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Αν αλήθευε η εκδοχή του θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η τελική θέση της μοτοσυκλέτας του οφειλόταν στην σύγκρουση. Όμως ούτε αυτό το ισχυρίστηκε διότι έλεγε εξαρχής ψέματα ότι δηλαδή οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου υπάρχουν ουσιώδης αντιφάσεις οι οποίες δεν μου επιτρέπουν σε καμία περίπτωση να την αποδεχτώ. Ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Οι ισχυρισμοί του προβλήθηκαν προφανώς για να αποποιηθεί την ευθύνη του δυστυχήματος. Συνεπώς η μαρτυρία του δεν είναι αποδεκτή και απορρίπτεται. Ούτε τα όσα ισχυρίστηκε ο ΜΥ1 στο Δικαστήριο μπορούν να γίνουν αποδεχτά γιατί στερούνται τόσο λογικής όσο και πειστικότητας. Καταρχήν ο ΜΥ1 ανέφερε ότι ο λόγος που προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει ήταν επειδή ενώ βρισκόταν στην σκηνή του δυστυχήματος ανέφερε στους Αστυνομικούς ότι είδε "κάποιο πρόσωπο" να πιάνει σουβλάκια από το αυτοκίνητο της ΜΚ2 δεν του έδωσαν καμία σημασία. Ο ισχυρισμός είναι ανυπόστατος καθότι σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ1 αναφέρθηκε ότι ο τελευταίος είχε αναζητήσει ανεξάρτητη μαρτυρία προς διερεύνηση των ισχυρισμών της υπεράσπισης για το συγκεκριμένο θέμα χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Επίσης ο ισχυρισμός του δεν συνάδει με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι στο περιστατικό που έλαβε χώρα με τα σουβλάκια ανάμιξη είχε η πεθερά και ο σύζυγος της ΜΚ
2. Ο ΜΥ1 δεν αναφέρθηκε ποτέ κατά την μαρτυρία του σε δύο πρόσωπα αλλά μόνο σε ένα. Συγκεκριμένα σε μια γυναίκα. Ο ΜΥ1 από την άλλη αν θεωρούσε τόσο σημαντικό το γεγονός αυτό θα μπορούσε να ενημερώσει ξανά την Αστυνομία η ακόμα και να δώσει κατάθεση αναφέροντας τα όσα διαδραματίστηκαν κατ' ισχυρισμό του κατά τον επίδικο χρόνο. Η μαρτυρία του ΜΥ1 περιείχε ασάφειες στις οποίες δεν μπορώ να βασιστώ. O MY1 δεν μπορούσε να σώσει σαφή εξήγηση στο Δικαστήριο κατά την αντεξέταση του τον λόγο για τον οποίο ο ίδιος θεώρησε ότι ήταν παράνομο και ύποπτο κάποιος να πιάνει σουβλάκια από το αυτοκίνητο λίγο μετά που επεσυνέβη το τροχαίο δυστύχημα. Αν ο ίδιος θεωρούσε κάτι τέτοιο ως ισχυρίστηκε το λογικά αναμενόμενο θα ήταν να επιμείνει στην αναφορά του προς την Αστυνομία για το συγκεκριμένο συμβάν εφόσον ως ισχυρίστηκε δεν του δόθηκε η ανάλογη σημασία. Κάτι τέτοιο όμως δεν έπραξε. Κρίνω λοιπόν ότι ο ΜΥ1 δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Το μόνο που αποδέχομαι από την μαρτυρία του είναι ότι όντως αφίχθηκε μετά το δυστύχημα στην σκηνή όταν ειδοποιήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε. Είμαι σίγουρος ότι ο ΜΥ1 προσήλθε απλά και μόνο για να ενισχύσει την εκδοχή του Κατηγορούμενου και να κατασκευάσει την ιστορία που αφηγήθηκε για το περιστατικό με τα σουβλάκια. Επομένως η μαρτυρία του απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Σε ότι αφορά την μαρτυρία της ΜΥ2 αυτή αντιπαραβλήθηκε τόσο με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου και του ΜΥ1 όσο και με την κατάθεση που έδωσε η ίδια στην Αστυνομία (Τεκμήριο 7). Επίσης αντιπαραβλήθηκε και με την εκδοχή που προώθησε η Κατηγορούσα Αρχή. Σε κανένα σημείο της κατάθεσης της η ΜΥ2 (Τεκμήριο 7) αναφέρεται ότι είδε η αντιλήφθηκε το περιστατικό με τα σουβλάκια. Αντίθετα στην δια ζώσης μαρτυρία της κατηγορηματικά επέμεινε ότι στην κατάθεση της καταγράφεται το περιστατικό αυτό. Οι δε ισχυρισμοί της ότι ανέφερε το περιστατικό αυτό σίγουρα στον ΜΚ1 δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Εξάλλου στον ΜΚ1 δεν υποβλήθηκε τέτοια θέση κατά την αντεξέταση του για να τοποθετηθεί επί τούτου. Περεταίρω η όλη στάση της στο ειδώλιο του μάρτυρα , η συμπεριφορά της, η επιμονή της για την πίστη της προς τον Θεό, έδωσε στο Δικαστήριο την εικόνα ότι η ίδια δεν πίστευε αυτά που καταμαρτυρούσε. Ήταν νευρική και αμήχανη όχι επειδή όπως ισχυρίστηκε ήταν η πρώτη φορά που παρουσιαζόταν ενώπιον Δικαστηρίου αλλά επειδή δεν έλεγε την αλήθεια. Ενώ στην κατάθεση της (Τεκμήριο 7) αναφέρεται σε ένα άσπρο αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο έξω από τα σουβλάκια ΠΑΠΑ στην δια ζώσης μαρτυρία της διαφοροποίησε τον ισχυρισμό αυτό λέγοντας ότι δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κάτι για το περιστατικό αυτό γιατί εκεί στα σουβλάκια παρκάρουν πολλά άσπρα αυτοκίνητα και πολλές φορές μπορεί να υπάρχουν μέχρι και τρία τέτοια αυτοκίνητα. Ήταν ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι η ΜΥ2 είδε μετά το δυστύχημα δύο συγγενικά πρόσωπα της ΜΚ2 να βγάζει ο ένας εξ αυτών και συγκεκριμένα ο σύζυγος της ΜΚ2 τα σουβλάκια από το αυτοκίνητο της και να τα δίνει στην πεθερά της. Πουθενά στην μαρτυρία της η ΜΥ2 δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Αντίθετα το ότι ανέφερε περιορίζεται στην ύπαρξη στην σκηνή μόνο μιας γυναίκας, δηλαδή της πεθεράς της ΜΚ2 η οποία αφού έπιασε όπως χαρακτηριστικά είπε τα σουβλάκια εξαφανίστηκε. Κρίνω λοιπόν ότι η ΜΥ2 δεν ήρθε με σκοπό να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Το μόνο που αποδέχομαι από την μαρτυρία της ΜΥ2 είναι ότι αυτή ειδοποίησε την αστυνομία και τα ασθενοφόρα όταν αντιλήφθηκε το δυστύχημα. Ακόμα δέχομαι από την μαρτυρία της ότι μετά το δυστύχημα ο Κατηγορούμενος την επισκέφτηκε σπίτι της για να την ευχαριστήσει ως ήταν και η θέση του. Τέλος δέχομαι, ότι δεν είδε και δεν γνωρίζει πως επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα γιατί εκείνη την στιγμή ήταν εντός του σπιτιού της. Συνεπώς, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας της κρίνεται ως μη αποδεκτό και απορρίπτεται. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι στις 7/10/16 στην Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού ο Κατηγορούμενος οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του και η ΜΚ2 το όχημα της. Η ΜΚ2 οδηγούσε σύμφωνα με την πορεία της προς νότια κατεύθυνση στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του δρόμου. Το όχημα της ΜΚ2 προπορευόταν από την μοτοσυκλέτα που επέβαινε ο Κατηγορούμενος ο οποίος επίσης οδηγούσε με νότια κατεύθυνση. Η ΜΚ2 κάποια στιγμή αποφάσισε να στρίψει στην οδό Γόλγων για να επιστρέψει στο σπίτι της αφού είχε ξεχάσει εκεί το κινητό της τηλέφωνο. Η ΜΚ2 έδειξε με τον δείχτη του αυτοκινήτου της την πρόθεση της να στρίψει δεξιά και όταν κοίταξε από τα καθρεφτάκια του οχήματος της προς τα πίσω διαπίστωσε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός με μόνη εξαίρεση ένα όχημα το οποίο την ακολουθούσε αλλά βρισκόταν σε αρκετή απόσταση μακριά της. Η ΜΚ2 ενώ χαμήλωσε την ταχύτητα του αυτοκινήτου της και άρχισε σιγά σιγά να στρίβει τότε ξανακοίταξε από τα καθρεφτάκια αλλά πάλι ο δρόμος πίσω της ήταν καθαρός. Ο Κατηγορούμενος ενώ οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας αντιλήφθηκε το όχημα της ΜΚ2 από απόσταση μεγαλύτερη των 17 μέτρων και 90 εκατοστών να στρίβει για να εισέλθει στην οδό Γόλγων. Άρχισε τότε να εφαρμόζει τα φρένα της μοτοσυκλέτας του με σκοπό να αποφύγει μια ενδεχόμενη σύγκρουση με το όχημα της ΜΚ2 χωρίς όμως να τα καταφέρει. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κτυπήσει με δύναμη το όχημα της ΜΚ2 στο πισινό δεξιό του μέρος προκαλώντας σοβαρούς τραυματισμούς τόσο στον ίδιο όσο και στην ΜΚ
3. Από την σύγκρουση προκλήθηκαν ζημιές και στα δύο οχήματα . Η μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου άφησε στην άσφαλτο πριν συγκρουστεί με το όχημα της ΜΚ2 ίχνη τροχοπέδησης μήκους 17 μέτρων και 90 εκατοστών μέχρι και το σημείο σύγκρουσης. Η σύγκρουση έγινε στο σημείο Χ σύμφωνα με το Τεκμήριο
4. Το σημείο σύγκρουσης Χ έχει απόσταση από την μέση του δρόμου που βρίσκεται η άσπρη συνεχόμενη γραμμή, 1 μέτρο και 80 εκατοστά προς την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας από την λωρίδα που έπρεπε να οδηγεί ο Κατηγορούμενος με βάση την πορεία του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε σχέση με την 1η κατηγορία το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο, ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια ( βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Π.Ε. Αρ. 217/09, Ημερομηνίας 7 Οκτωβρίου 2011). Επίσης, αν το δυστύχημα συνδέεται ευθέως με απόφραξη του δρόμου και η απόφραξη αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που προκάλεσαν το δυστύχημα τότε αποδίδεται ευθύνη για το αδίκημα της αμέλειας (βλ. Ξιπτέρα ν. Κυπριανού

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1696). Αναφορικά την 3ην κατηγορία σύμφωνα με τον Καν. 58

(4)(α) των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεων Κανονισμούς του 1984, πρόσωπο το οποίο οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε δρόμο οφείλει να μην προσπερνά όχημα κινούμενο σε σημείο όπου υπάρχει στη μέση του οδοστρώματος συνεχής άσπρη γραμμή. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών και των ευρημάτων του Δικαστηρίου, εκείνο που προκύπτει είναι ότι η οδική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου, υπό τις περιστάσεις, υπολείπεται από αυτή του μέσου συνετού οδηγού. Η οδική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου ήταν μεμπτή και ο ίδιος δεν εξάσκησε λογική φροντίδα και προσοχή για τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο κατά τον επίδικο χρόνο. Η οδική συμπεριφορά του είχε ως αποτέλεσμα να ανακόψει την ορθόδοξη πορεία της ΜΚ2 η οποία εκείνη την στιγμή επιχειρούσε να στρίψει δεξιά για να εισέλθει στην οδό Γόγλων καθ' όλα νόμιμα με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα της ενώ την ίδια στιγμή ο Κατηγορούμενος οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του παράνομα στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας παραβιάζοντας την άσπρη συνεχή γραμμή. Δεδομένων όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 1 και 3 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας . Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος καταδικάζεται στην 1η και στην 3η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο