← Κύπρος

Σ. ΧΑΡΙΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΛΤΔ ν. ΡΕΝΟΣ Μ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΣΚΑΦΕΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2489/2020, 25/9/2020

Σ. ΧΑΡΙΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΛΤΔ ν. ΡΕΝΟΣ Μ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΣΚΑΦΕΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2489/2020, 25/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:B29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2489/2020 Μεταξύ Σ. ΧΑΡΙΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΛΤΔ -ν-

  1. ΡΕΝΟΣ Μ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΣΚΑΦΕΣ ΛΤΔ
  2. χχχχχ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 25 Σεπτεμβρίου, 2020 Για Παραπονούμενους: κ. Καίκκης Παναγιώτης δια Χρίστος Σ. Χριστοφόρου ΔΕΠΕ Για Κατηγορούμενους: καμία εμφάνιση Κατηγορούμενος 2: απών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα υπόθεση, μετά την επίδοση του κατηγορητηρίου στους Κατηγορούμενους 1 και 2 και την παράλειψη τους να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου, ορίστηκε για απόδειξη στις 24.09.
  3. Προς τον σκοπό απόδειξης της υπόθεσης από πλευράς των παραπονουμένων καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 23.09.2020 της χχχχχχ στην οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α και Β αντίστοιχα η απόφαση που εξεδόθη υπέρ των Παραπονουμένων και εναντίον της Κατηγορούμενης 1 στις 07.05.2014 στην αγωγή αρ. XXXXX/2014 Ε. Δ. Λεμεσού και το διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 17.12.2014 που εξεδόθη εναντίον της Κατηγορούμενης 1 στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερόμενης αγωγής. Το Κατηγορητήριο στρέφεται τόσο εναντίον της Κατηγορούμενης 1 όσο και εναντίον του Κατηγορούμενου
  4. Συγκεκριμένα, η Κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1,3,5,7,9,11,13,15,17,19,21,23,25,27,29,31,33,35,37,39,41,43,45,47,49,51,53,55,57,59,61,63,65,67,69,71,73,75 και 77 οι οποίες συνίστανται στην παράλειψη καταβολής δόσεων δυνάμει δικαστικού διατάγματος κατά παράβαση των άρθρων 84

(1), 87
(1), 90
(1), 91(Α)
(3), 91 Β
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 όπως αυτός τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα(στο εξής ο «Νόμος»). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων η Κατηγορούμενη 1 ενώ ήταν εξ αποφάσεως οφειλέτης στην αγωγή αρ. XXXXX/2014 Ε. Δ. Λεμεσού δυνάμει της Δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 07/05/2014 και ενώ στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής εκδόθηκε εναντίον της στις 17.12.2014 διάταγμα για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις ύψους €200,00 έκαστη από 01.03.15 και κάθε πρώτη έκαστου επόμενου μήνα μέχρι εξοφλήσεως, η τελευταία προέβη σε πράξη καταδολίευσης του εξ αποφάσεως πιστωτή, ήτοι παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις για την περίοδο από 01.03.15 - 01.05.18. Ο δε Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται αντίστοιχα στις κατηγορίες 2,4,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,28,30,32,34,36,38,40,42,44,46, 48,50,52,54,56,58,60,62,64,66,68,70,72,74,76 και 78 για το αδίκημα της παροχής συνδρομής σε πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών κατά παράβαση των άρθρων 84
(1), 87
(1), 90
(1), 91(Α)
(3), 91 Β
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 όπως αυτός τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα καθώς και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο Κατηγορούμενος 2 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής και/ή αξιωματούχος της Κατηγορούμενης 1 παρείχε συνδρομή και/ή συμβούλευσε την κατηγορούμενη αρ. 1 για την διάπραξη των αδικημάτων που αυτή αντιμετωπίζει και για τις οποίες αναφορά γίνεται ανωτέρω. Ένεκα της απουσίας των κατηγορουμένων και λαμβάνοντας υπόψη την φύση της υπόθεσης η οποία επιτρέπει την εξέταση της στην απουσία αυτών το Δικαστήριο προχώρησε στην μελέτη της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί ενώπιον του μέσω της ένορκης δήλωσης της χχχχχχχ καθώς και τα συνοδευτικά με αυτή έγγραφα (Τεκμήριο Α & Β αντίστοιχα). Έχω μελετήσει το σχετικό μαρτυρικό υλικό και διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει σε τι συνίστατο η ισχυριζόμενη παροχή συνδρομής και/ή παροχή συμβουλής που ο Κατηγορούμενος 2 παρείχε στην Κατηγορούμενη
  1. Στην ένορκη δήλωση της χχχχχ και τα συνοδευτικά έγγραφα επιβεβαιώνεται ότι τόσο η δικαστική απόφαση όσο και το διάταγμα μηνιαίων δόσεων που εκδόθηκαν στα πλαίσια της Αγωγής XXXXX/2014 Ε.Δ. Λεμεσού αφορούσαν αποκλειστικά την κατηγορούμενη αρ.
  2. Το γεγονός ότι το διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 17.12.2014 εκδόθηκε στην παρουσία του κατηγορούμενη αρ. 2 δεν διαφοροποιεί με οποιοδήποτε τρόπο το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι εξ αποφάσεως οφειλέτης των παραπονουμένων στα πλαίσια της Αγωγής XXXXX/2014 Ε.Δ. Λεμεσού κατέστηκε η κατηγορούμενη αρ.
  3. Η υποχρέωση για καταβολή των μηνιαίων δόσεων ως το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου αφορούσε αποκλειστικά και μόνο την κατηγορούμενη αρ. 1 και το γεγονός ότι αυτή αποδέχτηκε την έκδοση του συγκεκριμένου διατάγματος μέσω του Διευθυντή της κατηγορούμενου αρ. 2 δεν δύναται να διαφοροποιεί την ιδιότητα της κατηγορούμενης αρ. 1 ως εξ αποφάσεως οφειλέτης και ότι η υποχρέωση καταβολής των μηνιαίων δόσεων αφορούν και μόνο την Κατηγορούμενη
  4. Η αναφορά από μόνη της στην ιδιότητα του Κατηγορούμενου 2 ως Διευθυντή της Κατηγορούμενης 1 ως λαμβάνει χώρα στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που έχει κατατεθεί καθώς και η απλή αναφορά στην παράγραφο 5 της ίδιας ένορκης δήλωσης ότι η κατηγορούμενη 1 με την συνδρομή του κατηγορούμενου 2 παρέλειψαν και παραλείπουν μέχρι σήμερα να καταβάλουν οιονδήποτε ποσό προς εξόφληση ή έναντι των δόσεων τους από 01/03/2015 μέχρι την 24/09/2020 (συμπεριλαμβανομένης) και καθυστερούν και παραλείπουν να πληρώσουν τα ποσά αυτών τα οποία αναφέρονται από την 1ην κατηγορία μέχρι και την 78ην κατηγορία χωρίς όμως να δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες και να καταδεικνύεται με ποιο τρόπο συνέδραμε την Κατηγορούμενη 1 στην διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει δεν είναι αρκετή για να στοιχειοθετήση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης την ποινική ευθύνη του Κατηγορούμενου αρ. 2 ως συνεργού δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Περαιτέρω σημειώνεται ότι κανένα από τα άρθρα 84
(1), 87
(1), 90
(1), 91(Α)
(3), 91 Β
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 που αναφέρονται στην νομική βάση των κατηγοριών που αφορούν τον Κατηγορούμενο 2 δεν δημιουργεί ποινική ευθύνη σε σχέση με τα όσα του καταλογίζονται από τους Παραπονούμενους. Ουσιαστικά η Παραπονούμενη θεωρεί ότι ο Κατηγορούμενος 2 ως εκ της ιδιότητας του ως Διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 νοείται ότι παρείχε συνδρομή στην Κατηγορούμενη 1 για την διάπραξη των αδικημάτων τα οποία αυτή αντιμετωπίζει. Το γεγονός απλά και μόνο ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι Διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 δεν δημιουργεί ποινική ευθύνη για τον Κατηγορούμενο 2 ( βλ. Ευριβιάδης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ 600). Όπως επίσης προκύπτει από τις διατάξεις του Κεφαλαίου 6 ή του άρθρου 20 του Κεφ. 154, δεν υπάρχει οποιοδήποτε άρθρο σε αυτά το οποίο να δημιουργεί ποινική ευθύνη του Διευθυντή νομικού προσώπου με αναφορά απλά και μόνο στην ιδιότητα του αυτή. Πράγματι έχει νομολογηθεί πως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα (βλ. Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας C.H. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά.
(1999)2 Α.Α.Δ. 523) αλλά σχετική μαρτυρία θα πρέπει να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο από πλευράς των παραπονουμένων στον βαθμό που απαιτείται στις ποινικές υποθέσεις για την στοιχειοθέτηση τέτοιας εμπλοκής (παροχή συνδρομής) πράγμα το οποίο δεν έγινε στην παρούσα περίπτωση αφού η μαρτυρία που παρατέθηκε δεν είναι τέτοια που να μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε κατάληξη ευρήματος ενοχής όσον αφορά την ποινική ευθύνη του Κατηγορούμενου
  1. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 2 κατά συνέπεια ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες στις κατηγορίες 2,4,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,28,30,32,34,36,38,40,42,44,46, 48,50,52,54,56,58,60,62,64,66,68,70,72,74,76 και
  2. Όσον αφορά την Κατηγορούμενη 1 κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ήτοι τις κατηγορίες 1,3,5,7,9,11,13,15,17,19,21,23,25,27,29,31,33,35,37,39,41,43,45,47,49,51,53,55,57,59,61,63,65,67,69,71,73,75 και
  3. Ως εκ τούτου επιβάλλω στην Κατηγορούμενη 1 ποινή προστίμου ύψους €20,00 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 61,63,65,67,69,71,73,75 και 77 και δεν επιβάλω καμιά ποινή στις κατηγορίες 1,3,5,7,9,11,13,15,17,19,21,23,25,27,29,31,33,35,37,39,41,43,45,47,49,51,53,55,57,59 λαμβάνοντας υπόψη την μεγάλη καθυστέρηση προώθησης αυτών στο Δικαστήριο από πλευράς των Παραπονουμένων. Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα είσπραξης των οφειλόμενων δόσεων ως χρηματικής ποινής εναντίον της Κατηγορούμενης 1, ήτοι του ποσού των €7.800,00 το οποίο αντιπροσωπεύει τις καθυστερημένες δόσεις των μηνών 01.03.15 - 01.05.
  4. Επίσης, επιδικάζονται υπέρ της Παραπονούμενης και εναντίον της Κατηγορούμενη 1 έξοδα €631,70 πλέον Φ.Π.Α πλέον €21,00 έξοδα επίδοσης. (Υπ.) .................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.