Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 12380/18, 23/9/2020

(1),19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/72όπως έχει τροποποιηθεί (1η κατηγορία) την οποία δεν παραδέχθηκε. Όσον αφορά την 2η κατηγορία αυτήν της οδήγησης άνευ άδειας κυκλοφορίας απάντησε με παραδοχή . Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 18/4/17 , στην οδό Σικίνου στην Λεμεσό οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX54 επικινδύνως για το κοινό. Προς απόδειξη της πρώτης κατηγορίας κατέθεσαν η XXX Sotirova (ΜΚ1), και η XXX Παπαδημητρίου (ΜΚ2). Η Κατηγορούσα Αρχή και η υπεράσπιση καταθέσαν εκ συμφώνου ως (Τεκμήριο 3) την κατάθεση του κατηγορούμενου ως η κατάθεση και μόνο που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο και ως (Τεκμήριο 4) την γραπτή κατηγορία. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής Η μαρτυρία της ΜΚ1 αποτελεί ουσιώδη πτυχή για την υπόθεση. Η ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή της ημερ. 18/04/17 (Τεκμήριο 1) η οποία κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της δυνάμει του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 όπως τροποποιήθηκε. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο από το ειδώλιο του μάρτυρα και αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στο περιστατικό που συνέβηκε μεταξύ τους έξω από την κατοικία της στην οδό Σικίνου στην Λεμεσό στις 18/4/17 . Η ΜΚ1 και ο κατηγορούμενος είναι πρώην σύζυγοι και μαζί έχουν αποκτήσει τρία παιδιά .Σύμφωνα με την ΜΚ1 η σχέση της με τον κατηγορούμενο από την στιγμή που χώρισε ήταν προβληματική και αναφέρθηκε σε διάφορα περιστατικά μεταξύ των οποίων ήταν και ένα επεισόδιο βίας που κατά την ίδια ασκήθηκε από τον κατηγορούμενο εναντίον της με αποτέλεσμα ο ίδιος να οδηγηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Όμως λόγω του ότι τα ανήλικα παιδία της έκλαιγαν γιατί φοβήθηκαν μήπως ο πατέρας τους θα πήγαινε στην φυλακή η ίδια απέσυρε το παράπονο εναντίον του. Αποτέλεσε θέση της ΜΚ1 ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος απροειδοποίητα και χωρίς να την ενημερώσει έφτασε έξω από το σπίτι της με το αυτοκίνητο του και άρχισε να φωνάζει. Στο σπίτι της βρισκόταν μαζί με την φίλη της ΜΚ2 και τον μικρό της γιο XXXXX . Με την ΜΚ2 είναι φίλες. Κατά την επίδικη ημερομηνία η ΜΚ2 πήγε επίσκεψη στο σπίτι της ΜΚ1 μαζί με τα παιδιά της .Σύμφωνα με την εκδοχή της ΜΚ1 όταν ο κατηγορούμενος έφτασε έξω από το σπίτι της και φώναζε έξαλλος, βγήκαν έξω από το σπίτι με την ΜΚ2, και η ΜΚ1 ζήτησε από την ΜΚ2 να τον πλησιάσει για να του μιλήσει και να τον απασχολεί μέχρι να καλέσει την Αστυνομία, πράγμα το οποίο και έπραξε . Ο κατηγορούμενος όπως ισχυρίστηκε η ΜΚ1 άρπαξε τα δύο από τα τρία παιδία τους και τα έβαλε στο αυτοκίνητο. Ενώ βρισκόταν μπροστά από το αυτοκίνητο του η ΜΚ1 σε απόσταση περίπου έξι με επτά μέτρων και του φώναζε να κατεβάσει τα παιδία, αυτός μπαίνοντας στο αυτοκίνητο του πάτησε γκάζι και κατευθύνθηκε προς το μέρος της με ταχύτητα . Η ίδια όπως ανέφερε ένιωσε φόβο για την ζωή της αφού αν δεν μετακινείτο προς τα δεξιά ο κατηγορούμενος θα περνούσε από πάνω της . Ήταν η θέση της ότι ο κατηγορούμενος δεν έκαμε οποιαδήποτε ενέργεια για να σταματήσει η να την αποφύγει. Η ΜΚ 2 υιοθέτησε την κατάθεση της (Τεκμήριο 2) και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο από το ειδώλιο του μάρτυρα. Σύμφωνα με την εκδοχή της κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν επίσκεψη στο σπίτι της ΜΚ1 με την οποία είναι φίλες μαζί με τα παιδιά της . Κάποια στιγμή και ενώ βρίσκονταν στο σπίτι άκουσαν φωνές οι οποίες προέρχονταν από τον Κατηγορούμενο ,πρώην σύζυγο της ΜΚ1, ο οποίος βρισκόταν έξω από το σπίτι με το αυτοκίνητο του. Αφού βγήκαν έξω με την ΜΚ1 η ΜΚ2 προσπάθησε πλησιάζοντας στο αυτοκίνητο του να τον ηρεμήσει αλλά επειδή ήταν έξαλλος και φώναζε ξαναμπήκε στο σπίτι για να ενημερώσει την Αστυνομία . Αφού πήρε τηλέφωνο την Αστυνομία όταν βγήκε ξανά έξω διαπίστωσε ότι εντός του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου βρίσκονταν τα δύο παιδιά της ΜΚ

1. Το αυτοκίνητο ήταν μάρκας BMW χρώματος μαύρου. Είδε επίσης την ΜΚ1 να βρίσκεται μπροστά από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου και να του φωνάζει να κατεβάσει τα παιδιά από το αυτοκίνητο . Ο κατηγορούμενος τότε, σύμφωνα με την εκδοχή της, οδήγησε με φόρα το αυτοκίνητο προς το μέρος της ΜΚ1 η οποία την τελευταία στιγμή κατάφερε να τον αποφύγει. Ο κατηγορούμενος συνέχισε κανονικά την πορεία του χωρίς να σταματήσει. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι ο δρόμος στον οποίο διαδραματίστηκαν όλα τα πιο πάνω γεγονότα βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή στο Ζακάκι στην Λεμεσό. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Πέραν της δικής του μαρτυρίας δεν πρόσφερε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Μαρτυρία Κατηγορούμενου Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση του κατηγορούμενου για το πώς εξελίχτηκαν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έξω από το σπίτι της πρώην συζύγου του, ΜΚ
2. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι αφού έπαιρνε συνεχώς τηλέφωνο την ΜΚ1 επειδή αγωνιούσε για το πού βρίσκονται την δεδομένη στιγμή τα παιδιά του, η ΜΚ1 δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα του. Σύμφωνα πάντοτε με τον ίδιο αυτό ήταν που στάθηκε αφορμή να αποφασίσει να επισκεφτεί το σπίτι της στην οδό Σικίνου στην Λεμεσό . Κατά την διαδρομή και λίγο πριν φτάσει στο σπίτι της διαπίστωσε ότι τα δύο από τα τρία παιδιά του βρίσκονταν εκτός σπιτιού , δύο γειτονιές πριν από το σπίτι της ΜΚ
3. Τα παιδία του τον ακολούθησαν και αυτός σταμάτησε έξω από το σπίτι . Τότε η κόρη του ενημέρωσε την μητέρα της για την άφιξη του κατηγορούμενου .Η ΜΚ1 βγήκε έξω από το σπίτι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, και όταν την ρώτησε γιατί τα μωρά βρίσκονταν έξω από το σπίτι αυτή του απάντησε " ότι θέλω κάμνω". Αντεξεταζόμενος επανέλαβε πολλές φορές πως δεν κατήγγειλε την ΜΚ2 γιατί δεν ήθελε να δημιουργούνται άλλα προβλήματα και προτεραιότητα του είναι η φροντίδα των παιδιών του. Σύμφωνα με την εκδοχή του, η ΜΚ1 φοβήθηκε ότι θα την καταγγείλει και θα την ενοχοποιήσει επειδή τα παιδιά τους βρίσκονταν εκτός σπιτιού, δηλαδή στους δρόμους ξυπόλητα, γι' αυτό τον κατήγγειλε στην Αστυνομία. Σε υποβολές που του έγιναν από την Κατηγορούσα Αρχή αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο το οδήγησε με σκοπό να κτυπήσει την ΜΚ
4. Αντέκρουσε την πιο πάνω υποβολή προβάλοντας την θέση ότι η ΜΚ1 πλησίασε το αυτοκίνητο του πλαγίως χτυπώντας το με το χέρι της. Να σημειωθεί ότι τα δύο από τα τρία παιδιά εκείνη την στιγμή βρίσκονταν εντός του αυτοκινήτου και σύμφωνα με τον κατηγορούμενο αυτά μπήκαν από μόνα τους και δεν τα έβαλε μέσα ο ίδιος. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε κατηγορηματικά ότι σε καμία περίπτωση δεν έπραξε τα όσα η ΜΚ1 και η ΜΚ2 του καταλογίζουν. Σύμφωνα με τον ίδιο η καταγγελία έγινε εκδικητικά από την πρώην σύζυγο του γιατί έχει υπό την φύλαξη του τα δύο από τα τρία παιδιά τους . Δεν θυμόταν την παρουσία της ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο στο μέρος και ισχυρίστηκε ότι αυτή επηρεάζει την ΜΚ1 επειδή είναι και αυτή διαζευγμένη. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης , όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων , την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν , την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαβρού v Χαραλάμπους 1996 1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd 1998 1 Α.Α.Δ 820). Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Η ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο . . Η μάρτυρας απαντούσε με αμεσότητα και σαφήνεια στις ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης και υποστήριξε με επάρκεια τους ισχυρισμούς της. Παρά το ότι η μαρτυρία της αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση εντούτοις η μάρτυρας παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της χωρίς να κλονιστεί. Η δια ζώσης μαρτυρία της συνάδει με το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης και σε καμία ουσιώδη αντίφαση δεν υπέπεσε. Σημειώνεται όμως ότι η μαρτυρία που αναφέρθηκε από την ΜΚ1 για άσχετα περιστατικά όπως για παράδειγμα άλλα επεισόδια βίας που έλαβαν χώρα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της προγενέστερα του επίδικου περιστατικού δεν θα ληφθούν υπόψη ως άσχετη μαρτυρία. Όταν ρωτήθηκε από την υπεράσπιση για το τι ένιωσε όταν ο κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν απέναντι της εκκίνησε το αυτοκίνητο προς το μέρος της αυτή απάντησε ότι ένιωσε φόβο. Ο φόβος που ένιωσε συνάδει με τα όσα περίγραψε κατά τον επίδικο χρόνο και τα οποία δεν θα άφηναν ανεπηρέαστο συναισθηματικά κάθε λογικό άνθρωπο ο οποίος θα βρισκόταν αντιμέτωπος με το ίδιο η παρόμοιο περιστατικό. Επίσης ο φόβος της επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι η ίδια μετέβηκε στην Αστυνομία αμέσως μετά το επίδικο περιστατικό και κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο. Καταληκτικά αναφέρω ότι κανένα εκδικητικό κίνητρο δεν διαπίστωσα να διακατέχει την μάρτυρα εναντίον του κατηγορουμένου για να ήθελε να τον οδηγήσει ενώπιον του Δικαστηρίου καταλογίζοντας του άδικα την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αντίθετα η καταγγελία της ήταν αποτέλεσμα του φόβου που ένιωσε από την ενέργεια του κατηγορούμενου να οδηγήσει το όχημα του καταπάνω της πατώντας το γκάζι . Η δε εκδοχή της υποστηρίζεται στην ουσία και πλήρως από τα όσα ανέφερε άλλο πρόσωπο που ήταν παρόν στην σκηνή, δηλαδή η ΜΚ2. Από την μαρτυρία της όμως δεν μπορώ να αποδεχτώ τον ισχυρισμό της ότι αυτή ειδοποίησε την Αστυνομία . Ο ισχυρισμός της αυτός δεν είναι ικανός να εξουδετερώσει την αξιοπιστία της αφής στιγμής είναι επουσιώδους σημασίας. Με εξαίρεση επομένως το προαναφερόμενο σημείο, η μαρτυρία της ΜΚ1 κρίνεται ως αξιόπιστη και επομένως αποδεκτή. Είμαι σίγουρος ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και μπορώ συνεπώς να στηριχτώ στην μαρτυρία της με ασφάλεια. Η ΜΚ2 επίσης που άφησε πολύ καλή εντύπωση. Εξήγησε με σαφήνεια τα όσα διαδραματίστηκαν κατά τον επίδικο χρόνο . Η μαρτυρία της είναι υποστηρικτική της μαρτυρίας της ΜΚ1 σε όλα τα ουσιώδη σημεία. Οι δε ισχυρισμοί των δύο μαρτύρων κατηγορίας όπως έζησαν τα γεγονότα κατά τον επίδικο χρόνο ταυτίζονται, εξαιρουμένων κάποιων μικρών παρεκκλίσεων. Είναι αναμενόμενο σε κάποια σημεία η μαρτυρία τους να μην ταυτίζεται αλλά δεν έχει καμία σημασία για την αξιοπιστία της μάρτυρος εφόσον οι αντιφάσεις αυτές είναι επουσιώδης. Σύμφωνα δε με τη νομολογία αντιφάσεις και ασυνέπειες στη μαρτυρία μαρτύρων ενισχύουν την αξιοπιστία τους αφού αποτελούν ένδειξη περί έλλειψης προσυνεννόησης των μαρτύρων (Λ.Κ. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 547). Ταυτοχρόνως επισημαίνεται ότι είναι αντιφάσεις επί ουσιαστικών θεμάτων, που τείνουν να καταδείξουν αναλήθεια και όχι αντιφάσεις επί επουσιωδών λεπτομερειών. Συγκεκριμένα ο ισχυρισμός της ΜΚ2 κατά την αντεξέταση της ότι η ΜΚ1 στεκόταν στην πλαγίως δεξιά πλευρά του οχήματος μαζί με την κόρη της από το όχημα του κατηγορούμενου και του φώναζε να κατεβάσει τα παιδιά της κάτω δεν γίνεται αποδεχτός . Ούτε αποδεχτός μπορεί να γίνει ο ισχυρισμός κατά την αντεξέταση της ότι ενώ στην αρχή η ΜΚ1 βρισκόταν σε απόσταση επτά μέτρων από το όχημα του κατηγορούμενου μετά το πλησίασε τελείως κοντά . Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της η ΜΚ1 δεν ανέφερε ότι την ώρα που βρισκόταν μπροστά από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου , ήταν μαζί της και η κόρη της αλλά ούτε και ότι πήγε τελείως κοντά του. Εξάλλου στο Τεκμήριο 2 που είναι η κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία λίγη ώρα μετά το συμβάν ,η ΜΚ2 ανέφερε μόνο ότι η ΜΚ1 βρισκόταν λίγα μέτρα πιο μπροστά από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ο ισχυρισμός της ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε με φόρα το αυτοκίνητο του προς το μέρος που στεκόταν η ΜΚ1 . Επίσης ουσιώδης ως προς την αξιοπιστία της ΜΚ2 κρίνεται και ο ισχυρισμός της, ότι η ΜΚ1 την ώρα που οδηγούσε το όχημα του ο κατηγορούμενος προς το μέρος της ,αυτή για να αποφύγει μια ενδεχόμενη σύγκρουση κινήθηκε προς τα δεξιά. Στα δύο πιο πάνω ουσιώδη για την αξιοπιστία τους σημεία η ΜΚ2 υποστηρίζει και επιβεβαιώνει την μαρτυρία της ΜΚ1. Συνεπώς η θέση της υπεράσπισης ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 βασίζεται σε αλλότριους σκοπούς ,ότι δηλαδή προσήλθε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να πει ψέματα για να βοηθήσει την ΜΚ1 και να παρουσιάσει μια άσχημη εικόνα για τον κατηγορούμενο καταρρίπτεται αφού από τις μικροδιαφορές που υπάρχουν στην μαρτυρία τους προκύπτει ότι αυτές δεν είχαν προσυνενοηθεί ούτε για το περιεχόμενο των καταθέσεων τους αλλά ούτε και για την δια ζώσης μαρτυρία τους. Αντιθέτως ενδυνάμωσαν την μαρτυρία τους και την κατέστησαν πειστική. Για τους πιο πάνω λόγους και επειδή σε όλες τις απαντήσεις της η ΜΚ2 απάντησε με αμεσότητα και ειλικρίνεια το Δικαστήριο αποκόμισε θετική εντύπωση. Είμαι πεπεισμένος ότι προσήλθε για να πει την αλήθεια ανεξάρτητα από τις φιλικές σχέσεις που έχει με την ΜΚ1 και χωρίς οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο το οποίο της καταλογίζεται από τον κατηγορούμενο. Αποδέχομαι λοιπόν για τους πιο πάνω λόγους την μαρτυρία της με εξαίρεση τους ισχυρισμούς που ανέφερα προηγουμένως(Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Ο κατηγορούμενος, τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του παράθεσε γεγονότα διαφορετικά από τους αρχικούς ισχυρισμούς που έδωσε στην κατάθεση του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 3). Σε καμία περίπτωση στο Τεκμήριο 3 δεν αναφέρει ότι καλούσε συνεχώς στο τηλέφωνο την ΜΚ1 και δεν του απαντούσε , κάτι που ισχυρίστηκε στην δια ζώσης μαρτυρία του πολλές φορές με σκοπό να πείσει για τον σκοπό της παρουσίας του έξω από το σπίτι της ΜΚ

1. Ακόμα, ενώ στην δια ζώσης μαρτυρία του αρνήθηκε ότι δεν θυμόταν αν βγήκε έξω από το σπίτι η ΜΚ2 και ότι στην ζωή του αν την είδε ήταν μόνο μια φορά και γενικά ότι δεν θυμόταν να ήταν παρούσα κατά τον επίδικο χρόνο , εντούτοις στο Τεκμήριο 3 που είναι η κατάθεση του ανέφερε ότι είδε την ΜΚ2 να βγαίνει έξω από το σπίτι της ΜΚ1 και να την τοποθετεί στην σκηνή . Ο κατηγορούμενος απέδωσε κακόβουλα κίνητρα στην ΜΚ2 να επηρεάζει την ΜΚ1 εναντίον του ενώ ταυτόχρονα ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει την ΜΚ
2. Η θέση του κατηγορούμενου δεν υποβλήθηκε ούτε στην ΜΚ2 αλλά ούτε και στην ΜΚ1 για να τοποθετηθούν επί τούτου. Ούτε και η θέση του κατηγορούμενου ότι τηλεφωνούσε συνεχώς στην ΜΚ1 επειδή ανησυχούσε για το που βρίσκονται τα παιδιά του πριν μεταβεί στο σπίτι τέθηκε στην ΜΚ1 για να μπορέσει να τοποθετηθεί επί τούτου . Μόνο στην ΜΚ2 τέθηκε αυτός ο ισχυρισμός η οποία απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν όντως ο κατηγορούμενος τηλεφωνούσε στην ΜΚ1 . Η αρχή ότι κατά την αντεξέταση πρέπει να τίθεται στους μάρτυρες η υπόθεση που θα προωθηθεί από τον αντίδικο και ότι παράλειψη τέτοιας υποβολής εξουδετερώνει τις θέσεις που θα προβληθούν για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του αντιδίκου, έχει υιοθετηθεί κατ' επανάληψη στη νομολογία. Η προαναφερόμενη αρχή επαναλήφθηκε στην απόφαση (Πέτρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 41/2015 ημερ. 25.10.16.) Ενώ κατά την αντεξέταση του ο κατηγορούμενος είπε ότι η ΜΚ1 πλησίασε το αυτοκίνητο του και το κτύπησε ,στην κατάθεση του (Τεκμήριο 3) δεν γίνεται καμιά αναφορά για αυτό το γεγονός το οποίο αποτελεί ουσιώδη πτυχή της υπεράσπισης του . Αντιθέτως αναφέρει στην κατάθεση του " και τότε η Ανέτα έτρεξε στο πλάι του αυτοκινήτου για να με σταματήσει". Ούτε υποβλήθηκε στην ΜΚ1 κατά την αντεξέταση της ότι άφηνε τα μωρά τους δεξιά και αριστερά ως ήταν ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν ήταν πειστική. Δεν απαντούσε με αμεσότητα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Ούτε έδινε απαντήσεις για τα επίδικα γεγονότα. Αντίθετα μακρηγορούσε και διακατεχόταν από νευρικότητα αποδίδοντας συνεχώς κακόβουλα κίνητρα εναντίον των ΜΚ1 και ΜΚ2 χωρίς όμως να τεκμηριώνει τις θέσεις του. Επίσης δεν απαντούσε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις κατά την αντεξέταση του. Ενώ ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι ήθελε να καταγγείλει την ΜΚ1 αλλά δεν το έπραξε γιατί ήταν συγχυσμένος, στην αντεξέταση του διαφοροποίησε την θέση του αναφέροντας ότι έπιασε τηλέφωνο να καταγγείλει αλλά επειδή τα παιδιά μπήκαν στο αυτοκίνητο δεν τηλεφώνησε . Περεταίρω οι θέσεις του για το που στεκόταν η ΜΚ1 κατά την ώρα που εκκίνησε το όχημα του δεν ήταν ξεκάθαρες αλλά απαντούσε με υπεκφυγές. Με βάση τα όσα ανέφερα πιο πάνω θεωρώ ότι υπάρχουν ρήγματα στην μαρτυρία του κατηγορούμενου και δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να την αποδεχτώ ως αξιόπιστη. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται . Οι δε ισχυρισμοί του κατηγορουμένου που προαναφέρθηκαν και δεν έχουν τεθεί στις ΜΚ1 και ΜΚ2 κατά την αντεξέταση τους δεν μπορούν να γίνουν αποδεχτοί. (Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/15, ημερ. 25.4.17). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Την 18/4/17 ο κατηγορούμενος εντελώς απροειδοποίητα έφτασε με το αυτοκίνητο του έξω από την κατοικία της ΜΚ1 στην οδό Σικίνου στην Λεμεσό και άρχισε να φωνάζει. Από τις φωνές του οι ΜΚ1 και ΜΚ2 βγήκαν έξω από το σπίτι. Η ΜΚ2 πλησίασε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου και προσπάθησε να τον ηρεμήσει αλλά δεν τα κατάφερε. Τότε η ΜΚ2 μπήκε ξανά στο σπίτι με σκοπό να τηλεφωνήσει την Αστυνομία πράγμα που έπραξε. Ο κατηγορούμενος στο χρονικό διάστημα που διέρρευσε άρπαξε τα δύο από τα τρία ανήλικα παιδία του τα έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο του. Η ΜΚ2 όταν τηλεφώνησε στην Αστυνομία βγήκε ξανά έξω από το σπίτι και διαπίστωσε ότι τα δύο παιδιά της ΜΚ1 ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου και η ΜΚ1 στεκόταν μπροστά από το αυτοκίνητο του και του φώναζε να κατεβάσει τα μωρά της. Ενώ η ΜΚ1 του φώναζε να κατεβάσει τα μωρά στεκόταν σε απόσταση έξι με επτά περίπου μέτρων μπροστά από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος ενώ είχε τα δυο παιδιά τους εντός του αυτοκινήτου, εκκίνησε το όχημα του πατώντας γκάζι και με ταχύτητα το οδήγησε προς την κατεύθυνση που στεκόταν η ΜΚ
3. Η ΜΚ1 βλέποντας τον κατηγορούμενο να ενεργεί με αυτόν τον τρόπο ένιωσε φόβο και μετακινήθηκε προς τα δεξιά για να μην την χτυπήσει. Το περιστατικό αυτό έγινε αντιληπτό και από την ΜΚ2 η οποία ήταν παρούσα. Το όχημα του κατηγορούμενου δεν κτύπησε την ΜΚ1 αλλά αν αυτή δεν μετακινείτο προς τα δεξιά την ώρα που αυτό κινείτο προς το μέρος της θα την χτυπούσε. Ο κατηγορούμενος χωρίς να σταματήσει συνέχισε την πορεία του και απομακρύνθηκε από το μέρος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 7 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72, το οποίο αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστάσεων και ιδιαίτερα της φύσης, της κατάστασης και της χρήσης της οδού και του όγκου της τροχαίας που υπάρχει κατά τον δεδομένο χρόνο ή που εύλογα θα αναμενόταν να υπάρχει κατά τον εν λόγω χρόνο στην εν λόγω οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €2563 (Λ.Κ. 1500) ή και στις δύο αυτές ποινές. Το τι συνιστά επικίνδυνη οδήγηση έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Έχει νομολογηθεί ότι η επικίνδυνη οδήγηση δεν εξομοιώνεται προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 115). Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση αυτή, στη μία περίπτωση αναζητείται κατά πόσο το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνου που αναμένεται από τον μέσο συνετό οδηγό, ενώ στην άλλη περίπτωση κατά πόσο η συγκεκριμένη πράξη ή συμπεριφορά είναι επικίνδυνη. Η δε απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί. Χρειάζεται επιπρόσθετα απόδειξη ότι την προκάλεσε κάποιο σφάλμα. Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας του ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία. Τέτοιο σφάλμα, συχνά, μπορεί να αποδειχθεί επαρκώς, ως συμπέρασμα, από τα ίδια τα γεγονότα του περιστατικού (βλ. Πέτρου, Σάββα, Σαζός και Gosney). Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός

(2001)2 Α.Α.Δ. 18, απαιτείται τουλάχιστον απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού, ο οποίος έστω και στιγμιαία πέφτει κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού (βλ. R. v. Gosney

(1971)55 Crim. App. R. 502, Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 223). Η δε λέξη «επικίνδυνος» στη συνήθη της γραμματική έννοια σημαίνει αυτόν που εμπεριέχει κίνδυνο, φόβο ή απειλή για τους άλλους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ο κατηγορούμενος επέδειξε επικίνδυνη συμπεριφορά κατά την οδήγηση του οχήματος του η οποία προκάλεσε φόβο στην ΜΚ1 η οποία αναγκάστηκε να μετακινηθεί προς τα δεξιά για να αποφύγει μια ενδεχόμενη σύγκρουση με το όχημα του . Η οδήγηση του ήταν επικίνδυνη αφού ο κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα του κατά πάνω της ΜΚ1 . Η ταχύτητα που χρησιμοποίησε και η κατεύθυνση που είχε το όχημα του κατηγορούμενου θα είχαν ως αποτέλεσμα να επιπέσει πάνω στην ΜΚ1 και να την χτυπήσει αν αυτή δεν μετακινείτο προς τα δεξιά . Την ίδια στιγμή η συμπεριφορά του καταδεικνύει δίχως άλλο πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας του ικανού και έμπειρου οδηγού. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. (Υπ.) .......... Σ. Συμεού , Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο