Δημοκρατία ν. Memic κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19101/19, 21/9/2020

(1)(α), 24, 30, 31, 31Α του Μέρος Ι και ΙΙ και του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και του Τρίτου Πίνακα Περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου του 2018 και της 12ης Μαρτίου 2019, στη Δημοκρατία, συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 2 Εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α) Πρώτος Πίνακας Μέρος II, 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι την 12η Μαρτίου 2019 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εισήγαγαν από τον Καναδά στην Λεμεσό, μέσω του λιμανιού, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή 83 κιλά και 627 γραμμάρια κάνναβης , χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 3 Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος , κατά παράβαση του άρθρου 20 και 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3 Μέρος I, II του Πρώτου και του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου του 2018 και της 18ης Μαρτίου του 2019, στην Λεμεσό, συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 4 Παράνομη Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και 2,3, Πρώτος Πίνακας (Μέρος I), 6

(2), 24, 30, 31, 31 A και του Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 5, 6 του Κεφ. 154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι την 18η Μαρτίου του 2019 σε περιοχή του Ύψωνα, η οποία εμπίπτει εντός των Κυρίαρχων Περιοχών των Βάσεων Ακρωτηρίου είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία , χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 5 Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 20 και 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και άρθρων 2, 3 Μέρος I , II του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 6

(3), 30, 31, 31 Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου 2018 και της 18ης Μαρτίου 2019 συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 6 Παράνομη Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και 2,3, Πρώτος Πίνακας (Μέρος I), 6

(3), 24, 30, 31, 31A και του Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 5, 6 του Κεφ.

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι την 18η Μαρτίου του 2019 σε περιοχή του Ύψωνα, η οποία εμπίπτει εντός των Κυρίαρχων Περιοχών των Βάσεων Ακρωτηρίου είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.» Ο κατηγορούμενος 5 αντιμετωπίζει και την 7η κατηγορία, την οποία έχει παραδεχτεί, που αφορά σε παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή 2,2 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της εν λόγω κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 5 στις 29.3.2019 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του τα ναρκωτικά για τα οποία γίνεται αναφορά πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος 7 αντιμετωπίζει και την 8η κατηγορία η οποία αφορά σε αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειας της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 7 στις 18.7.2019 στη Λεμεσό, ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι το χρηματικό ποσό των €11.350 αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη του αδικήματος που αναφέρεται στην 6η κατηγορία, απέκτησε και κατείχε το πιο πάνω χρηματικό ποσό. Ο κατηγορούμενος 4 παραδέχθηκε ενοχή και του επιβλήθηκε ποινή στις 28.02.2020 αφού η Κατηγορούσα Αρχή δήλωσε πως θα τον καλέσει ως μάρτυρα κατηγορίας. Μάλιστα, το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο απόφασης μας ημερομηνίας 17.02.2020, αφού η Υπεράσπιση είχε ένσταση να εκτεθούν τα γεγονότα και να του επιβληθεί ποινή. Σε μεταγενέστερο στάδιο παραδέχθηκε τις κατηγορίες και ο κατηγορούμενος
2. Με δεδομένη τη δήλωση της Κατηγορούσας Αρχής ότι αυτός δεν θα χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε να του επιβληθεί ποινή στο τέλος της διαδικασίας. Η Υπεράσπιση είχε άλλη άποψη. Το Δικαστήριο, αφού άκουσε όλες τις πλευρές, αποφάσισε να του επιβληθεί ποινή στο τέλος της διαδικασίας. Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Η ακροαματική διαδικασία άρχισε από τις 27.07.2020 και συνεχίζεται. Η υπόθεση είναι ήδη ορισμένη για περαιτέρω ακρόαση στις 24.09.
3. Ως ελέχθη, το Δικαστήριο είχε εκδώσει προηγουμένως ενδιάμεσες αποφάσεις για θέματα και ενστάσεις που είχαν εγερθεί από την Υπεράσπιση. Περαιτέρω, ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο 6 να γίνει δίκη εντός δίκης για συγκεκριμένους λόγους, κάτι που το Δικαστήριο απέρριψε με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 11.09.
4. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως όλοι οι κατηγορούμενοι συνεχίσουν να τελούν υπό κράτηση μέχρι τις 24.09.2020 επειδή υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσής τους στη δίκη. Για τον κατηγορούμενο 6 ζήτησε, για πρώτη φορά ενώπιον μας, όπως αυτός παραμείνει υπό κράτηση και για το λόγο ότι υπάρχει πιθανότητα να διαπράξει άλλα αδικήματα. Οι κατηγορούμενοι, πλην των κατηγορουμένων 5 και 6, δεν έφεραν ένσταση στην περαιτέρω κράτηση τους, και το Δικαστήριο διέταξε όπως αυτοί συνεχίσουν να τελούν υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους, δηλαδή μέχρι τις 24.09.
5. Ως ελέχθη, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων 5 και 6 έφεραν ένσταση στην κράτηση των πελατών τους μέχρι τις 24.09.2020, παρόλο που δέχτηκαν πως με απόφαση του Εφετείου για την οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, στη βάση της οποίας κρίθηκε ότι υπήρχε μαρτυρικό υλικό που ενέπλεκε επαρκώς και τους κατηγορούμενους 5 και 6 στη διάπραξη των πολύ σοβαρών αδικημάτων που τους καταλογίζονται. Το Εφετείο βρήκε ακόμη πως ούτε οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων 5 και 6 μπορούσαν να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας αυτών. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το ίδιο ισχύει και για τη Νομολογία στην οποία μας έχουν παραπέμψει. Νοείται ότι θα εξετάσουμε τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ο κ. Κληρίδης ανέφερε πως σήμερα έχουν διαφοροποιηθεί δεδομένα που αφορούν στον κατηγορούμενο

1. Συγκεκριμένα: (α) έχει επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του, αντιμετωπίζει επιληπτικές κρίσεις οι οποίες πρέπει να διερευνηθούν από επαγγελματίες ιδιώτες ιατρούς και να του χορηγηθεί η φαρμακευτική φροντίδα που χρειάζεται αφού στο ίδρυμα των Κεντρικών Φυλακών δεν μπορούν να τα εξετάσουν και ούτε να τα αντιμετωπίσουν με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η ζωή του εν λόγω κατηγορουμένου, (β) η οικονομική κατάσταση του κατέστη δυσχερέστερη επειδή από την ημέρα που ζήτησε νομική αρωγή απώλεσε το δικαίωμα του να λαμβάνει το ΕΕΕ με αποτέλεσμα να έχει χάσει τη δυνατότητα να ενοικιάζει δικό του σπίτι, (γ) διαφοροποιήθηκε η κατάσταση στην Κύπρο που αφορά στην ελεύθερη διακίνηση πολιτών της αφού ένεκα της πανδημίας κορωνοϊού έχουν επιβληθεί μέτρα που περιορίζουν τη μετακίνηση ατόμων περιλαμβανομένων κλείσιμο οδοφραγμάτων και αεροδρομίων. (Για την εν λόγω εισήγηση απάντηση δίνει η απόφαση ημερομηνίας 08.04.2020, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 223/19, όπου λέχθηκε ότι «. ούτε και μπορεί να παραβλεφθεί η δυνατότητα κάποιου να περάσει στις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, όχι από τα οδοφράγματα, αλλά από τη γραμμή αντιπαράταξης.») Ήταν η θέση του ότι ο χρόνος που παρήλθε αποδυνάμωσε τον κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορουμένου 5 που η κατηγορούσα αρχή επικαλέστηκε, επειδή στο μεσοδιάστημα: (α) δεν έχει προκύψει οποιοδήποτε νέο στοιχείο που να δυναμώνει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής εναντίον του εν λόγω κατηγορουμένου, (β) αντίθετα ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε τη διάπραξη αδικημάτων δίδοντας «θεληματική κατάθεση» στην οποίαν φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 5 δεν έχει εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση, (γ) η μαρτυρία στο απόγειο της μπορεί να οδηγήσει σε καταδίκη μόνο στην κατηγορία της συνομωσίας με ενδεχόμενη ποινή που θα επιβληθεί να μην ξεπερνά τα 2-3 χρόνια, (δ) η πιθανολόγηση καταδίκης στα υπόλοιπα αδικήματα είναι μηδαμινή. Τέλος, αναφορά έκανε και στο χαρακτήρα του κατηγορουμένου 5 αφού αυτός, ως ανέφερε, συνελήφθη μέσα στην ίδια του την οικία 11 ημέρες μετά την πρώτη σύλληψη, για να καταλήξει ότι η παρουσία του κατηγορουμένου 5 την ημέρα της δίκης του εξασφαλίζεται με συγκεκριμένους όρους στους οποίους αναφέρθηκε. Ο κ. Δημητρίου ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας ανέφερε ότι:
2. Ο υπερβολικός χρόνος κράτησης που έχει παρέλθει καθώς και ο χρόνος που αναμένεται να παραμείνει υπό κράτηση ο κατηγορούμενος 6 μέχρι την ολοκλήρωση της εκδίκασης της υπόθεσης, σε συνάρτηση με τη φτωχή ποιότητα της μαρτυρίας που ουσιαστικά δεν δικαιολογεί πιθανολόγηση καταδίκης του, κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της απελευθέρωσης του με περιοριστικούς όρους που ο συνήγορος του εισηγήθηκε.
3. Υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας με την άρνηση της αστυνομίας να διερευνήσει το περιεχόμενο «κατάθεσης» του κατηγορουμένου
5. Παραβιάζεται αυτόματα η αρχή της δίκαιης δίκης καθώς και συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα του κατηγορουμένου 6 - παραβίαση άρθρων 30 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΑΔ.
6. Ο χρόνος κράτησης που παρήλθε είναι τέτοιος που δεν μπορεί να παραγνωριστεί.
7. Στο χρόνο που παρήλθε υπήρξε διαφοροποίηση της οικονομικής κατάστασης και της κατάστασης της υγείας του κατηγορουμένου 6 αφού από τη συνεχιζόμενη κράτηση του: (α) υπέστη σοβαρές οικονομικές ζημιές που έχουν αντίκτυπο και στην οικογένεια του, (β) αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως αρρυθμίες και πίεση, για τα οποία λαμβάνει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
8. Ο χαρακτήρας του κατηγορουμένου 6 πρέπει να ληφθεί υπόψη αφού αυτός συνελήφθη μέσα στην ίδια του την οικία 11 ημέρες μετά από την πρώτη σύλληψη.
9. Οι δεσμοί του κατηγορουμένου 6 με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι πολύ ισχυροί.
10. Η έκταση του χρόνου που διέρρευσε καθώς και η κατάσταση στην οποίαν βρίσκεται το ίδρυμα των Κεντρικών Φυλακών εν καιρώ πανδημίας, επιτρέπουν στο να αφεθεί ελεύθερος ο κατηγορούμενος 6, του οποίου η παρουσία στη δίκη εξασφαλίζεται με συγκεκριμένους όρους στους οποίους αναφέρθηκε. Η αγόρευση του περιστράφηκε επίσης και στον άλλο λόγο που αφορά στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Η κα Καραολίδου αντέκρουσε όλα τα επιχειρήματα και θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των κατηγορουμένων 5 και
11. Συγκεκριμένα όσον αφορά στην κατ' ισχυρισμό πρόθεση του κατηγορούμενου 1 να δώσει κατάθεση, η κα Καραολίδου δήλωσε, και δεν έχει αμφισβητηθεί, πως ο ίδιος ουδέποτε αποτάθηκε στην Αστυνομία για να δώσει την εν λόγω κατάθεση. Ήταν η θέση της πως οποτεδήποτε ο κατηγορούμενος 1 επιθυμεί να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία είναι ελεύθερος να το πράξει και δεν μπορεί να καταλογίζει ευθύνη στην Κατηγορούσα Αρχή γι' αυτό το θέμα. Συμφωνούμε και εμείς πως με δεδομένο ότι ο ίδιος ουδέποτε εξέφρασε την επιθυμία ή την πρόθεση να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία, δεν μπορεί να καταλογίζει ευθύνη στην Κατηγορούσα Αρχή. Η δικηγόρος της Δημοκρατίας δεν είναι ανακριτής και δεν είναι αυτή που λαμβάνει καταθέσεις. Όσον αφορά στο γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 5 και 6 παρέμειναν 11 μέρες στην οικία τους μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, είναι δηλώσεις, ανέφερε η κα Καραολίδου, οι οποίες έχουν αναφερθεί και στο Εφετείο και έχουν εξεταστεί και απορριφθεί. Υπενθύμισε ότι η κατάθεση του XXX Κωστή, κατηγορούμενου 4, δόθηκε στις 29.03.2019 και τότε είναι που φάνηκε η εμπλοκή των κατηγορουμένων 5 και
12. Τέλος ανέφερε πως για πολλοστή φορά οι κατηγορούμενοι 5 και 6 επιδιώκουν να ανατρέψουν ευρήματα πρωτόδικου Δικαστηρίου και Εφετείου που αφορούν στην πιθανότητα καταδίκης. Πράγματι στην υπόθεση MEMIC κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 81/19, 82/19 και 83/19, απόφαση ημερομηνίας 16.07.2019, το Εφετείο απορρίπτοντας τις εφέσεις που καταχώρισαν οι κατηγορούμενοι 5 και 6 εναντίον της απόφασης για κράτηση τους, για τη συγκεκριμένη υπόθεση, ανέφερε τα ακόλουθα: « Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εφεσειόντων, προς υποστήριξη της θέσης τους ότι το πιο πάνω συμπέρασμα του Κακουργιοδικείου είναι λανθασμένο, εφοδίασαν το Εφετείο με αντίγραφα των πιο πάνω τεκμηρίων. Τα έχουμε μελετήσει και καταλήξαμε ότι δεν παρέχεται περιθώριο επέμβασης του Εφετείου στην πρωτόδικη κρίση εφόσον δεν έχει καταδειχθεί, ως απαιτεί η νομολογία (ανωτέρω), ότι το υπό αναφορά μαρτυρικό υλικό στερείται αποδεικτικής δύναμης ή η δύναμη του είναι έκδηλα πτωχή. Αντίθετα, θεώρηση του εν λόγω μαρτυρικού υλικού στην όψη του - όπως ορθώς αποφάνθηκε το Κακουργιοδικείο - εμπλέκει επαρκώς τους εφεσείοντες στη διάπραξη των πολύ σοβαρών αδικημάτων που τους καταλογίζονται και το επί τούτου συμπέρασμα του Κακουργιοδικείου είναι ορθό, όπως ορθή είναι και η προσέγγιση στην οποία προέβηκε χωρίς να υπεισέρχεται σε αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού που ανάγεται σε μεταγενέστερο στάδιο. Για τους πιο πάνω λόγους το παράπονο των εφεσειόντων ότι το μαρτυρικό υλικό που είχε ενώπιον του το Κακουργιοδικείο δεν τους εμπλέκει επαρκώς στη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν ή ότι η δύναμη του εν λόγω υλικού είναι πτωχή και δεν ικανοποιεί το κριτήριο της πιθανολόγησης καταδίκης δεν μας βρίσκει σύμφωνους και κατά συνέπεια το υπό αναφορά παράπονο δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Δεν έχει τεθεί τίποτε ενώπιον μας που να διαφοροποιεί τη δύναμη της μαρτυρίας για σκοπούς πάντα κράτησης. Για το θέμα αυτό θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε στις Ποινικές Εφέσεις 82 - 85/2013 Γεώργιος Νικόλα Δημητρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 416, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: «Υποδείξαμε κατά τη διάρκεια της ακρόασης των εφέσεων ότι κακώς το Κακουργιοδικείο ουσιαστικά ασχολήθηκε εξ υπαρχής με τα γεγονότα τα οποία διέπουν την κρίση επί της κρατήσεως σε συνάρτηση με τον κίνδυνο μη προσέλευσης στη δίκη και με ευρύτερες αναφορές στην πιθανότητα καταδίκης και την ενδεχόμενη ποινή. Και τούτο διότι η νομολογία καθορίζει ότι, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούσαν την κρίση του επί του θέματος της κρατήσεως, και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξ αρχής. Τούτου λεχθέντος, υποδείξαμε, και δεν υπήρξε επιμονή στο τέλος, ότι οι λόγοι έφεσης που μπορεί να αφορούν το θέμα του κινδύνου μη προσέλευσης και των άλλων δύο παραμέτρων που αναφέραμε προηγουμένως, δεν θα εξετάζετο από το Εφετείο έστω και αν το θέμα εξετάστηκε πρωτοδίκως.» (η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Επαναλαμβάνουμε για άλλη μια φορά, ότι δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 5 και 6 είναι εξαιρετικά σοβαρές ενόψει και των ποινών που προβλέπονται από το Νόμο. Για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (6η κατηγορία), ο Νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης διά βίου. Η ίδια ποινή προβλέπεται και για αδικήματα που αφορούν στην εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β. Όπως διαφαίνεται από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων αλλά και από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας, η ποσότητα των ναρκωτικών για την οποία κατηγορούνται όλοι οι κατηγορούμενοι είναι εξαιρετικά μεγάλη, (83 κιλά και 627 γραμμάρια κάνναβης). Για αδικήματα αυτής της φύσης και για τέτοιες μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, η Νομολογία αναφέρεται σε πολυετείς ποινές φυλάκισης. Στη Θεοδωρίδης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 139 τονίστηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη. Το ίδιο και στην Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 A.A.Δ. 450, όπου λέχθηκε ότι: «Είναι αυτονόητο ότι εκεί όπου η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο εφόσον η σκέψη για διαφυγή μπορεί να επενεργήσει ως δέλεαρ αποφυγής της ισόβιας φυλάκισης.» Βεβαίως εδώ οι κατηγορούμενοι 5 και 6 δεν αντιμετωπίζουν κατηγορία φόνου εκ προμελέτης. Το Δικαστήριο σε τέτοιες διαδικασίες, όπως η παρούσα, μπορεί να καταλήξει στα δικά του ευρήματα και προβεί στις δικές του διαπιστώσεις έχοντας ενώπιον του τη φύση των αδικημάτων, το μαρτυρικό υλικό που λήφθηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, και τις προσωπικές περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου, όπως αυτές συνήθως παρατίθενται από τους ιδίους ή τους συνηγόρους τους. Επαναλαμβάνουμε πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων (βλ. Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 32). Με άλλα λόγια δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο κατά πόσο η διαθέσιμη μαρτυρία συμβιβάζεται μόνο με την ενοχή των κατηγορουμένων 5 και 6 και όχι με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Αυτό είναι θέμα που θα εξεταστεί όταν θα εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης. Το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 790). Στη Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 114/15, απόφαση ημερομηνίας 19.6.2015, λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι «Το κριτήριο όμως αναφορικά με την κράτηση δεν είναι η απόδειξη «εκ πρώτης όψεως» υπόθεσης αλλά η «πιθανολόγηση» της διάπραξης των αδικημάτων. Δηλαδή κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Και με βάση τα προαναφερόμενα στοιχεία της μαρτυρίας θεωρούμε ότι το Κακουργιοδικείο κατέληξε ορθά, ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.». Σημειώνεται πως η εν λόγω υπόθεση αφορούσε επίσης σε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών και ο εφεσείων εκπροσωπείτο από τον κ. Α. Δημητρίου. Επαναλαμβάνουμε ότι από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό και ειδικότερα από την κατάθεση του κατηγορούμενου 4, βρίσκουμε, χωρίς να αγνοούμε τις θέσεις της υπεράσπισης (Ευαγγέλου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 108/19 και 109/19, απόφαση ημερομηνίας 2.10.2019), πως υπάρχει πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων 5 και 6 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Επίσης σε περίπτωση καταδίκης, η ποινή η οποία δυνατόν να επιβληθεί σε αυτούς, και ειδικά στις κατηγορίες που αφορούν σε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του και σε εισαγωγή του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου, θα είναι αυστηρή ποινή φυλάκισης. Επαναλαμβάνουμε ότι έχουμε ενώπιον μας μία εξαιρετικά σοβαρή ποινική υπόθεση στην οποία ο κάθε συγκεκριμένος κατηγορούμενος φέρεται να έχει αναλάβει συγκεκριμένο ρόλο για να επιτευχθεί ο κοινός σκοπός, δηλαδή η εισαγωγή και η κατοχή εξαιρετικά μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Από το μαρτυρικό υλικό φαίνεται να πρόκειται περί μιας καλά οργανωμένης και καλά στημένης παράνομης δραστηριότητας. Για την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο, χρησιμοποιήθηκε συγκεκριμένη εταιρεία η οποία ενεγράφη στην Κύπρο για το συγκεκριμένο σκοπό. Τα ναρκωτικά, αφού εισήχθηκαν στην Κύπρο, επιμελώς κρυμμένα σε εμπορευματοκιβώτιο, μεταφέρθηκαν σε περιοχή στον Ύψωνα και από εκεί θα επρομηθεύοντο σε τρίτα πρόσωπα. Η παράνομη αυτή δραστηριότητα ανακόπηκε μετά που η Αστυνομία έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση το εμπορευματοκιβώτιο στο οποίο υπήρχαν συσκευασμένα τα ναρκωτικά. Ο κ. Κληρίδης έκανε αναφορά στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο πελάτης του. Έχει επανειλημμένα τονιστεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια, και μάλιστα από τη δεκαετία του 1960 (Voudaskas v. Republic

(1967)2 C.L.R. 93), ότι προβλήματα υγείας που παρουσιάζουν κατηγορούμενοι ή κρατούμενοι μπορούν να αντιμετωπιστούν και αντιμετωπίζονται από τις ιατρικές υπηρεσίες των φυλακών. Εδώ, με επιστολή ημερομηνίας 28.02.2020 ο επιθεωρητής υπεύθυνος ιατρείου Τμήματος Φυλακών, επανέλαβε προς τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου 5 ότι το Τμήμα Φυλακών παρέχει απρόσκοπτη ιατροφαρμακευτική φροντίδα σε όλους τους κρατουμένους επί 24ώρου βάσεως «χωρίς καμιά διάκριση από την ιατροφαρμακευτική φροντίδα που παρέχεται στους ελεύθερους πολίτες, όπως παρέχεται και στον πελάτη σας». Και η αγόρευση του κ. Δημητρίου κάλυψε προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος 6 αντιμετωπίζει. Δεν έχει όμως φανεί ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους αρνήθηκαν να χορηγήσουν στους κατηγορούμενους 5 και 6 συγκεκριμένη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που αυτοί ζήτησαν. Στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7 τονίστηκε ότι οι επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς, δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Στη Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 736 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν κυρίως σε βιασμό και σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης. Ο κατηγορούμενος εισηγήθηκε ενώπιον του Εφετείου ότι η διαταγή για κράτησή του από το Κακουργιοδικείο έπρεπε να παραμεριστεί γιατί ο ίδιος έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη, συντηρούσε την οικογένεια του και η κράτησή του θα σήμαινε και χωρισμό του από τα παιδιά του. Το Εφετείο είχε αντίθετη άποψη. Ανέφερε πως σε μια σοβαρότατη υπόθεση όπως ήταν η κρινόμενη, αυτοί οι παράγοντες έχουν ελάχιστη σημασία, ιδιαίτερα όταν τέτοια προβλήματα αντιμετωπίζονται συνήθως από τις αρμόδιες αρχές. Έκρινε ότι προβάδισμα είχε το δημόσιο συμφέρον για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και απέρριψε την έφεση. Στην παρούσα υπόθεση δεν βρίσκουμε ότι οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων 5 και 6 στις οποίες έκαναν αναφορά οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους και οι συνέπειες που θα έχει η κράτησή τους μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους, είναι τόσο εξαιρετικές ώστε να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση MEMIC (πιο πάνω), «Με μόνη την προσθήκη ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου και οι δεσμοί που αυτός έχει με την Κύπρο, καθώς επίσης και η οικονομική του δυνατότητα για παροχή εγγυήσεων, δεν μπορούν να επενεργούν ως ασπίδα για υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας των αδικημάτων και κατ' επέκταση να θεωρούνται ότι εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Παραπέμπουμε επί του προκειμένου στις επισημάνσεις που έγιναν στις Φλεριανού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B136, Ποιν. Εφ. 13/2016 ημερ. 3.3.2016 και Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:D154, Ποιν. Εφ. 14/2016 ημερ. 7.7.2016.» Ο κ. Δημητρίου με τη γλαφυρή προφορική αγόρευση του (και αφού είχε παραδώσει δύο γραπτές πολυσέλιδες αγορεύσεις) έκανε σφοδρή επίθεση στην απόφαση της πλειοψηφίας που εξεδόθη στην υπόθεση DYDI (στην οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω) για να προσθέσει πως η ορθή απόφαση είναι αυτή της μειοψηφίας του Έντιμου κ. Στ. Ναθαναήλ, Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η εν λόγω απόφαση του Έντιμου Προέδρου είναι η παρακαταθήκη του στη δικαιοσύνη λίγο πριν από την αφυπηρέτηση του. Εμείς, ως πρωτόδικο Δικαστήριο, δεσμευόμαστε από τις αποφάσεις της πλειοψηφίας και όχι της μειοψηφίας. Μάλιστα, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στον κ. Δημητρίου, και είμαστε σίγουροι ότι το γνωρίζει αφού για 25 χρόνια, ως ο ίδιος ανέφερε, ασκεί το λειτούργημα του δικηγόρου, πως δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται κατά πλειοψηφία δεν μειώνουν το νομικό τους κύρος (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172 και Ιερόθεος Χριστοδούλου Ρόπας ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 628). Μάλιστα, στην τελευταία αυτή απόφαση, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για φόνο εκ προμελέτης με απόφαση Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή και Επαρχιακού Δικαστή, αφού η Πρόεδρος του Κακουργιοδικείου Λεμεσού εξέδωσε την απόφαση της μειοψηφίας. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου εκδίδει απόφαση μειοψηφίας. Για παράδειγμα στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Ευσταθίου κ.α.

(2010)2 Α.Α.Δ. 94, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Π. Αρτέμης εξέδωσε την απόφαση της μειοψηφίας ενώ η απόφαση της πλειοψηφίας ήταν των δώδεκα άλλων μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να πούμε πως αδικαιολόγητα, και αυτό με κάθε σεβασμό, ο κ. Δημητρίου παρέπεμψε στην Ποινική Έφεση αρ. 103/20 (σχ. με 104/20) αποφάσεις ημερομηνίας 03.09.2020, DYDI κ.α. ν. Δημοκρατίας. Εδώ κανένα νέο στοιχείο, ως ελέχθη, δεν έχει προσαχθεί που να εξασθενίζει τη δύναμη της μαρτυρίας για σκοπούς κράτησης. Τουναντίον, το νέο στοιχείο είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 4, ο οποίος εμπλέκει τους κατηγορούμενους 5 και 6 στη διάπραξη των αδικημάτων, έχει παραδεχτεί τα αδικήματα και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης, δήλωσε πρόθυμος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Λαμβάνουμε υπόψη και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι κατηγορούμενοι 5 και 6 τελούν υπό κράτηση και θα συνεχίσουν να τελούν μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους. Το χρονικό διάστημα συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες (Νικήτα (πιο πάνω)). Στην Ηussein ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34 αναφέρθηκε ότι: «Αναφορικά με το χρόνο κράτησης ο οποίος στην παρούσα περίπτωση είναι περίπου 10 μήνες, παρόλο που είναι κατά δυο μήνες περισσότερος από το χρόνο που αναφέρεται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανουσαρίδη κ.ά. πιο πάνω, δε νομίζουμε ότι δικαιολογεί παρέμβαση μας. Άλλωστε οι 8 μήνες που ήταν η κράτηση στην εν λόγω υπόθεση δεν έχουν καθοριστεί ως το μέγιστο του χρόνου που μπορεί να είναι ένας υπό κράτηση, αλλά όλα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Στην Καλλή (πιο πάνω) το Εφετείο επικυρώνοντας την απόφαση του Κακουργιοδικείου Λεμεσού επανέλαβε για άλλη μια φορά ότι ο χρόνος κράτησης δεν είναι αποφασιστικός παράγων αλλά συνυπολογίζεται μαζί με όλα τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην Ανδρέας Σταυρινού ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 255/2017, απόφαση ημερομηνίας13.12.2017, στην οποία ορθά παρέπεμψε η κα Καραολίδου, το Εφετείο επικυρώνοντας την απόφαση του Κακουργιοδικείου με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του κατηγορουμένου, ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το χρόνο: «Ο χρόνος που παρήλθε είναι σημαντικός και μας έχει προβληματίσει όλως ιδιαιτέρως. Λαμβάνοντας όμως υπόψη τη δέσμευση και τον προγραμματισμό του Κακουργιοδικείου να δώσει προτεραιότητα, όπως πράγματι οφείλει και αναμένεται να πράξει και μη διαπιστώνοντας, γενικότερα, σφάλμα στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, δεν θεωρούμε ότι υπάρχει περιθώριο εφετειακής παρέμβασης.» Στην Αναστάσιος Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2012)2 A.A.Δ. 450, το Εφετείο αποφάσισε πως: «Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιόν μας δεν διαπιστώνουμε ο,τιδήποτε το μεμπτό που ουσιωδώς συνέτεινε στην επιμήκυνση του χρόνου κράτησης των εφεσειόντων ώστε από τώρα να αποφασίσουμε ότι υπάρχει υπέρβαση του ευλόγως επιτρεπτού χρόνου κράτησης τους και να διατάξουμε την απόλυσή τους. Θεωρούμε επομένως ότι το πρωτόδικο δικαστήριο αφού ερμήνευσε σωστά τις αρχές δικαίου που διέπουν την κράτηση υποδίκων και αφού έλαβε υπόψη όλα τα στοιχεία που οι δικηγόροι έθεσαν ενώπιόν του αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις των εφεσειόντων, τη σοβαρότητα των αδικημάτων, τη δυσκολία και πολυπλοκότητα της δίκης καθώς και κάθε άλλο σχετικό παράγοντα, ορθά αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος για απόλυση των εφεσειόντων με εγγύηση.» Στην υπόθεση Άντρη Στεφάνου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 261/18, απόφαση ημερομηνίας 04.09.2018, ο Δικαστής Στ. Ναθαναήλ (νυν Πρόεδρος Ανωτάτου Δικαστηρίου) απορρίπτοντας την έφεση της κατηγορουμένης εναντίον απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία είχε ανανεωθεί το διάταγμα κράτησης, ανέφερε τα ακόλουθα: «Ως προς το χρόνο, το Δικαστήριο αναφέρθηκε σε σχετική νομολογία όπως τις Adnan Faut v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 183, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 596, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανουσαρίδη

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, και άλλες, ως προς τον συνολικό χρόνο κράτησης ενός υπόδικου με τις ίδιες παραμέτρους που ισχύουν και για το χρόνο κράτησης υπόπτου. Δεν παρέλειψε το Δικαστήριο επίσης να σημειώσει ότι μέρος του χρόνου κράτησης οφειλόταν και στην ίδια την εφεσείουσα η οποία επί δύο μήνες δεν είχε απαντήσει, όπως είχε δικαίωμα βεβαίως, στις κατηγορίες ώστε να άρχιζε η ακρόαση της υπόθεσης ενωρίτερα. Η νομολογία είναι γνωστή και έχει επιβεβαιωθεί έκτοτε πλειστάκις στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφέρεται και στο σύγγραμμα του Γ.Μ. Πική: Ποινική Δικονομία, Δεύτερη Αναθεωρημένη έκδοση σελ. 81 κ.ε., και δεν υπάρχει οτιδήποτε το χρήσιμο το οποίο θα μπορούσε το παρόν Εφετείο να προσθέσει. Ο συνολικός χρόνος κράτησης σε εκδικαζόμενη μάλιστα υπόθεση, δεν είναι δυσανάλογος του σκοπού της κράτησης υπό το φως των δεδομένων της υπόθεσης.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Το ίδιο ισχύει και εδώ αφού βρίσκουμε ότι ο συνολικός χρόνος κράτησης των κατηγορουμένων 5 και 6 σε αυτή τη σοβαρή υπόθεση, η ακρόαση της οποίας άρχισε και συνεχίζεται, δεν είναι δυσανάλογος του σκοπού της κράτησης, έχοντας κατά νου τα συγκεκριμένα γεγονότα της υπόθεσης στα οποία έχουμε κάνει αναφορά πιο πάνω. Ούτε βεβαίως βρίσκουμε ότι τίθεται θέμα που αφορά σε μεμπτή συμπεριφορά εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής. Επαναλαμβάνουμε, πως εδώ η ακροαματική διαδικασία έχει αρχίσει και η υπόθεση είναι για περαιτέρω ακρόαση στις 24.09.

1. Μάλιστα το Δικαστήριο έδωσε και άλλες ημερομηνίες ακρόασης και το ίδιο προτίθεται να πράξει και στο μέλλον για να διεκπεραιωθεί το συντομότερο δυνατό αυτή η υπόθεση. Εν κατακλείδι, κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της κράτησης των κατηγορουμένων 5 και 6 μέχρι τις 24.09.2020 αφού βρίσκουμε ότι η ατομική τους ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν χρειάζεται να εξετάσουμε κατά πόσο ο κατηγορούμενος 6 θα πρέπει να συνεχίσει να τελεί υπό κράτηση και για τον άλλο λόγο στον οποίο έκανε αναφορά η κα Καραολίδου, και τούτο γιατί στο παρελθόν ενώ η Κατηγορούσα Αρχή είχε το δικαίωμα να επικαλεστεί ενώπιον μας και αυτόν το λόγο στη βάση στοιχείων που προϋπήρχαν, δεν το έπραξε λόγω κατ' ισχυρισμόν παράλειψης της. Τελειώνοντας, θα πρέπει να αναφέρουμε πως αναμένουμε από όλους τους ευπαιδεύτους συνηγόρους να αποφύγουν αχρείαστη αντιπαλότητα για να εκδικαστεί το συντομότερο δυνατό αυτή η σοβαρή υπόθεση με αρκετούς κατηγορουμένους οι οποίοι εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Οι κατηγορούμενοι 5 και 6 θα συνεχίσουν να τελούν υπό κράτηση μέχρι τις 24.09.
2. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο