Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Παπαπέτρου, Αρ. Υπόθεσης: 15712/17, 22/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:B54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15712/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. xxx Παπαπέτρου Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για κατηγορούμενο: κ. Χρ. Χ''Λοΐζου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι εξύβρισε[1] και απείλησε[2] τον ΜΚ1 (1η και 2η κατηγορία αντίστοιχα). Προς απόδειξη των κατηγοριών κατέθεσαν ο xxx Λοΐζου (ΜΚ1) και ο Αστ. xxxx (ΜΚ2). Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 1). Σ' αυτή αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος εδώ και έξι χρόνια ενοικιάζει υποστατικό που ανήκει στη σύζυγό του. Οι σχέσεις τους δεν είναι καλές. Προχώρησαν με διαδικασία έξωσης πριν από τρία χρόνια. Για να τους εκδικηθεί ο κατηγορούμενος κάθε φορά που τον βλέπει είναι προκλητικός. Προέβη σε καταγγελίες στο παρελθόν. Στις 11.7.17 και ώρα 09:30 περπατούσε στην οδό Μίλτωνος για να μεταβεί σε φαρμακείο. Είδε τον κατηγορούμενο να βγαίνει από ένα κατάστημα και να κατευθύνεται προς το μέρος του. Σταμάτησε μπροστά του σε απόσταση περίπου ενός μέτρου και του είπε: «Να σου γαμήσω τα μωρά σου». Εννοούσε τα εγγόνια του ηλικίας πέντε και τεσσάρων ετών. Ο ίδιος δεν απάντησε και συνέχισε την πορεία του προς το φαρμακείο. Ο κατηγορούμενος τότε του είπε: «Θα σε κρεμάσω να λύσουν οι πέτσες σου». Ένιωσε φόβο όταν ο κατηγορούμενος είπε αυτές τις φράσεις με μίσος. Οι φράσεις ήταν τόσο σκληρές και επικίνδυνες, που δεν ήθελε να απαντήσει. Δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο εκεί. Συνέχισε την πορεία του. Κατάγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είπε «ψιτ» στον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 2). Έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 3). Τον κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 4). Δεν επισκέφθηκε τη σκηνή καθότι θεώρησε ότι ήταν επαρκής η κατάθεση του κατηγορούμενου. Τον ενημέρωσε προφορικώς ότι αν υπάρχει μάρτυρας μπορεί να προσέλθει στον αστυνομικό σταθμό. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 3). Σ' αυτή αναφέρει ότι ο ΜΚ1 είναι ο σπιτονοικοκύρης του και επιθυμεί να τον διώξει από το υποστατικό που ενοικιάζει από τη σύζυγό του τα τελευταία έξι χρόνια (Τεκμήριο 5). Ο ΜΚ1 τον κατάγγειλε στο παρελθόν για παρόμοιες πράξεις και του είπε ότι θα κάνει τα πάντα για να τον διώξει. Εκκρεμεί διαδικασία έξωσής του. Στις 11.7.17 εξερχόταν από κατάστημα και κατευθυνόταν προς το όχημά του. Χαιρέτισε μια κοπέλα η οποία είναι πελάτισσά του. Δεν γνωρίζει το όνομά της. Άκουσε κάποιον να λέει «ψιτ». Γύρισε και είδε τον ΜΚ1 να περνά από πίσω του και σταμάτησε. Αντάλλαξαν ματιές. Τον αγνόησε και μπήκε στο όχημά του. Ο ΜΚ1 δεν δημιουργεί προβλήματα. Η «παιδιάστικη» συμπεριφορά του ΜΚ1 και τα όσα ψευδώς του καταλογίζει είναι καθαρά για προσωπικούς λόγους επειδή θέλει να τον διώξει από το υποστατικό. Κατέθεσε αντίγραφα κατηγορητηρίων. Κατηγορείται ότι στις 11.2.17 επιτέθηκε και εξύβρισε τον ΜΚ1 (Τεκμήριο 6), ότι στις 19.4.18 εξύβρισε τη σύζυγο και τον γιο του ΜΚ1 (Τεκμήριο 7), ότι στις 23.3.20 απείλησε και εξύβρισε τον γιο του ΜΚ1 (Τεκμήριο 8) και ότι στις 13.3.19 οδηγούσε επικίνδυνα όταν ο ΜΚ1 κατάγγειλε ότι προσπάθησε να τον σκοτώσει με το όχημά του (Τεκμήριο 9). Στο παρελθόν παραδέχθηκε ενοχή σε ποινική υπόθεση ότι εξύβρισε δημόσια τον ΜΚ1. Ο γιος του ΜΚ1 κατηγορείται ότι στις 23.3.20 απείλησε και εξύβρισε τον (εδώ) κατηγορούμενο (Τεκμήριο 10). Ερωτηθείς σχετικά με την κοπέλα, που αναφέρει στην κατάθεσή του ότι ήταν παρούσα, ρωτήθηκε αν την είδε μετά την επίδικη ημερομηνία. Απάντησε όχι. Ρωτήθηκε τότε αν εννοεί ότι μέχρι την επίδικη ημερομηνία ήταν πελάτισσά του και μετά την επίδικη ημερομηνία σταμάτησε να είναι πελάτισσά του. Απάντησε ότι η σχέση με τους πελάτες διακόπτεται καμιά φορά. Πήγε στο στον αστυνομικό σταθμό «150 φορές χωρίς υπερβολή». Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και ν' απορρίψει άλλο (Χριστοφόρου ν. Γερμανού, Πολιτική Έφεση 247/13, ημερ. 7.4.20). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε στις ερωτήσεις με αμεσότητα. Ουδεμία τάση υπεκφυγής διαπιστώθηκε. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του κατά την αντεξέταση. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Δεν παραγνωρίζω τη θέση του ότι αν γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος θα χρησιμοποιούσε το υποστατικό ως ψησταριά δεν θα του το ενοικίαζε. Η θέση αυτή δεν συνάδει με το ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 5), στο οποίο αναγράφεται ότι το υποστατικό θα χρησιμοποιείται ως ψησταριά. Ο ίδιος δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Η ύπαρξη αντιφάσεων δεν καταστρέφει, άνευ ετέρου, την αξιοπιστία μάρτυρα (Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316). Η αντίφαση αυτή δεν είναι ουσιώδης για τα επίδικα θέματα (Hasan v. Ανδρέου, Πολιτική Έφεση 2/11, ημερ. 2.12.15). Ούτε αναφέρεται σε οτιδήποτε το σημαντικό σχετικά με την εξέλιξη του επίδικου επεισοδίου. Δεν παραγνωρίζω επίσης ότι ανέφερε ότι το κατάστημα, εντός του οποίου υπήρχαν άτομα, ήταν σε απόσταση ένα με δύο μέτρα από το περιστατικό, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε ότι ήταν δυόμιση μέτρα. Πρόκειται για δική του εκτίμηση ως προς την απόσταση. Η διαφορά κρίνεται ως επουσιώδης. Η αξιοπιστία δεν επηρεάζεται από τις διαπιστώσεις αυτές έχοντας υπόψη τη συνολική του εικόνα. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Ο ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση. Περιέγραψε τις ενέργειές του καταθέτοντας σχετικά τεκμήρια. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε μεροληπτική διάθεση ή προσπάθεια παραποίησης γεγονότων. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου παρουσιάζει αδυναμίες. Πρώτον, στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 3) αναφέρει: «.τότε άκουσα κάποιον να λέει "ψιτ" από πίσω μου και γύρισα και είδα τον [ΜΚ1] που περνούσε από πίσω μου και σταμάτησε.». Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε αν το «ψιτ» προερχόταν από τον ΜΚ
- Απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Σε άλλο σημείο ρωτήθηκε αν προερχόταν από τον ΜΚ1 ή κάποιον άλλο. Απάντησε ότι δεν υπήρχε κάποιος άλλος. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι προερχόταν από τον ΜΚ
- Πρόσθεσε ότι ο ίδιος γνώριζε ότι όλα γίνονται σκοπίμως από τον ΜΚ1 και γι' αυτό απλώς απομακρύνθηκε. Οι παλινδρομήσεις στη μαρτυρία του, και μάλιστα σε μια ουσιώδη πτυχή της εκδοχής του, είναι εμφανείς. Δεύτερο, η αρχική του θέση ότι δεν γνωρίζει αν το «ψιτ» προερχόταν από τον ΜΚ1 δεν συνάδει με τις υποβολές της υπεράσπισης. Επανειλημμένως υποβλήθηκε στον ΜΚ1 προερχόταν από τον ίδιο. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας του κατηγορούμενου (Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 176/18 κ.ά., ημερ. 11.1.19). Τρίτο, ισχυρίστηκε ότι παρούσα ήταν μια πελάτισσά του. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε το όνομά της. Τότε προέβαλε για πρώτη φορά τη θέση ότι έκτοτε δεν την ξαναείδε. Αν και ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να αναφέρει το όνομά της, όπως ισχυρίστηκε στην κατάθεσή του, επέρριψε ευθύνες στην αστυνομία για πλημμελή διερεύνηση γιατί δεν έκαναν προσπάθειες να την εντοπίσουν. Ευθύνες επέρριψε και στον ΜΚ1 που δεν την κάλεσε ως μάρτυρα. Θεωρώ ότι προέβαλε τους ισχυρισμούς αυτούς - και μάλιστα για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση - στην προσπάθειά του να προωθήσει την εκδοχή του. Οι αδυναμίες στη μαρτυρία του είναι σε τέτοια έκταση και βαθμό που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτή. Το άρθρο 99, Κεφ. 154 προνοεί ότι όποιος σε δημόσιο χώρο εξυβρίζει άλλον με τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση είναι ένοχος. Σχετική είναι η πολύ πρόσφατη απόφαση Μιχαηλίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/19, ημερ. 20.10.
- Το τι αποτελεί υβριστική συμπεριφορά είναι θέμα πραγματικό (Λουκαΐδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 36/14, ημερ. 9.12.14). Στην Λουκαΐδης (ανωτέρω) ο εφεσείοντας φώναξε σε αστυνομικό κατά τον έλεγχο αλκοόλης τη φράση «να πα να γαμηθείς». Το Εφετείο επικύρωσε την καταδίκη, τονίζοντας ότι, υπό τις περιστάσεις, η φράση ήταν υβριστική και εξέφραζε αγανάκτηση και δυσαρέσκεια προς τον υβριζόμενο. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (Γενικός Εισαγγελέας v. Kozina
(1999)2 Α.Α.Δ. 503). Το άρθρο 91Α, Κεφ. 154 προνοεί ότι όποιος προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή παράνομη πράξη είναι ένοχος. Σχετική είναι η πολύ πρόσφατη απόφαση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 189/19, ημερ. 20.10.
- Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο ΜΚ2 παρέλειψε να ενημερώσει τον κατηγορούμενο ότι είχε δικαίωμα να παρουσιάσει μάρτυρες για να δώσουν κατάθεση. Η υποβολή παρέμεινε «χωρίς σάρκα και οστά». Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Ούτε ο ισχυρισμός ότι υπήρξε πλημμελής διερεύνηση από την αστυνομία μπορεί να γίνει αποδεκτός επειδή δεν επισκέφθηκε τη σκηνή για να εντοπίσει μάρτυρες. Η υπεράσπιση είχε το δικαίωμα να προσκομίσει τη μαρτυρία που επιθυμούσε στο Δικαστήριο (Αχιλλέως v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 327/18, ημερ. 29.9.20). Ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει αριθμό κατηγορητηρίων για υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του (Τεκμήρια 6-9). Οι υποθέσεις αυτές δεν δεικνύουν ότι διέπραξε τα επίδικα αδικήματα (Αθανασίου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 10/15, ημερ. 27.10.15). Στη βάση των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: ο κατηγορούμενος ενοικιάζει υποστατικό από τη σύζυγο του ΜΚ
- Οι σχέσεις τους δεν είναι καλές. Στις 11.7.17 και ώρα 09:30 ο ΜΚ1 περπατούσε στην οδό Μίλτωνος για να μεταβεί σε φαρμακείο. Ο κατηγορούμενος εξήλθε από κατάστημα, εντός του οποίου υπήρχαν άτομα. Σταμάτησε μπροστά από τον ΜΚ1 σε απόσταση περίπου ενός μέτρου και του είπε με μίσος: «Να σου γαμήσω τα μωρά σου». Ο ΜΚ1 φοβήθηκε και συνέχισε την πορεία του. Ο κατηγορούμενος τότε του είπε: «Θα σε κρεμάσω να λύσουν οι πέτσες σου». Ο ΜΚ1 συνέχισε την πορεία του. Κατάγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία αυθημερόν. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Αναφορικά με την 1η κατηγορία, το περιστατικό έγινε σε δημόσιο δρόμο. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου και του ΜΚ1 δεν ήταν καλές. Ο ΜΚ1 έχει δύο μικρά εγγόνια. Ο κατηγορούμενος εξήλθε από κατάστημα, εντός του οποίου βρίσκονταν άλλα άτομα, και με μίσος ανέφερε τη συγκεκριμένη φράση. Η φράση ήταν υβριστική. Εξ αντικειμένου θα μπορούσε να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι προκλήθηκε παρευρισκόμενος να επιτεθεί είναι άνευ σημασίας (Αχιλλέως v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 98). Αναφορικά με τη 2η κατηγορία, ο κατηγορούμενος απευθυνόμενος με μίσος στον ΜΚ1 ανέφερε τη συγκεκριμένη φράση. Η φράση ήταν απειλητική για τη σωματική του ακεραιότητα. Ο ΜΚ1 ένιωσε φόβο. Επέλεξε να συνεχίσει την πορεία του για να μην συνεχιστεί το επεισόδιο. Προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία αυθημερόν. Η φράση μπορούσε αντικειμενικά να προκαλέσει φόβο στο μέσο λογικό άνθρωπο. Τέλος, θέση του κατηγορούμενου ήταν ότι ο ΜΚ1 προέβη σε καταγγελία εναντίον του με σκοπό να τον εκδιώξει από το υποστατικό. Δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από την (αξιόπιστη) μαρτυρία του ΜΚ1. Η κατηγορούσα αρχή απόδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 99, Κεφ. 154 [2] Άρθρο 91Α, Κεφ. 154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο