Αν. Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ν. ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ (ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ) ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7269/

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας v. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194) Αναφορικά με τις κατηγορίες της Ποινικής Υπόθεσης 18372/2019: Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι, κατηγορούνται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 03/04/2019 και 04/07/2019 παρέλειψαν να πληρώσουν για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι Φεβρουάριο 2019 εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε €93.820,11 (πρώτη κατηγορία) και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με τις εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που όφειλαν για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι και Φεβρουάριο 2019 (δεύτερη κατηγορία). Περαιτέρω κατηγορούνται ότι μεταξύ 03/04/2019 και 04/07/19 παρέλειψαν να πληρώσουν εισφορές Πλεονάζοντος Προσωπικού για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι και Φεβρουάριο 2019 που ανέρχονται συνολικά σε €7081,62 (τρίτη κατηγορία), παρέλειψαν επίσης να πληρώσουν Τέλος Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι Φεβρουάριο 2019 το οποίο ανέρχεται συνολικά σε €2950,68 (τέταρτη κατηγορία), εισφορά Κοινωνικής Συνοχής η οποία ανέρχεται συνολικά σε €11.802,70 και αφορά τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι Φεβρουάριο 2019 (πέμπτη κατηγορία) και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με την εισφορά Κοινωνικής Συνοχής για την ίδια περίοδο (έκτη κατηγορία). Αναφορικά με τις κατηγορίες της Ποινικής Υπόθεσης 20349/2019: Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι, κατηγορούνται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 03/09/2019 και 09/10/2019 παρέλειψαν να πληρώσουν για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι Ιούλιο 2019 εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε €85.063,58 (πρώτη κατηγορία) και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με τις εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που όφειλαν για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι και Ιούλιο 2019 (δεύτερη κατηγορία). Περαιτέρω κατηγορούνται ότι μεταξύ 03/09/2019 και 09/10/19 παρέλειψαν να πληρώσουν εισφορές Πλεονάζοντος Προσωπικού για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι και Ιούλιο 2019 που ανέρχονται συνολικά σε €6189,86 (τρίτη κατηγορία), παρέλειψαν επίσης να πληρώσουν Τέλος Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού για τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι Ιούλιο 2019 το οποίο ανέρχεται συνολικά σε €2579,11 (τέταρτη κατηγορία), εισφορά Κοινωνικής Συνοχής η οποία ανέρχεται συνολικά σε €10.316,42 και αφορά τους μήνες Οκτώβριο 2018 μέχρι Ιούλιο 2019 (πέμπτη κατηγορία) και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με την εισφορά Κοινωνικής Συνοχής για την ίδια περίοδο (έκτη κατηγορία). Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται επίσης ότι μεταξύ των ημερομηνιών 03/09/2019 και 09/10/2019 παρέλειψαν να καταβάλουν το Ταμείο Ασφάλισης Υγείας για τους μήνες Οκτώβριο 2019 μέχρι Ιούλιο 2019 που ανέρχονται συνολικά σε €18.118,17 (έβδομη κατηγορία) καθώς και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με την εισφορά του Ταμείου Ασφάλισης Υγείας για την ίδια περίοδο (όγδοη κατηγορία) Αναφορικά με τις κατηγορίες της Ποινικής Υπόθεσης 21333/2019: Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι, κατηγορούνται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 02/10/2019 και 07/11/2019 παρέλειψαν να πληρώσουν για τους μήνες Αύγουστο 2019 μέχρι Αύγουστο 2019 εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε €7.202,57 (πρώτη κατηγορία) και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με τις εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που όφειλαν για τους μήνες Αύγουστο 2019 μέχρι Αύγουστο 2019 (δεύτερη κατηγορία). Περαιτέρω κατηγορούνται ότι μεταξύ 02/10/2019 και 07/11/2019 παρέλειψαν να πληρώσουν εισφορές Πλεονάζοντος Προσωπικού για τους μήνες Αύγουστο 2019 μέχρι Αύγουστο 2019 που ανέρχονται συνολικά σε €520,67 (τρίτη κατηγορία), παρέλειψαν επίσης να πληρώσουν Τέλος Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού για τους μήνες Αύγουστο 2019 μέχρι Αύγουστο 2019 το οποίο ανέρχεται συνολικά σε €216,95 (τέταρτη κατηγορία), εισφορά Κοινωνικής Συνοχής η οποία ανέρχεται συνολικά σε €867,78 και αφορά τους μήνες Αύγουστο 2019 μέχρι Αύγουστο 2019 (πέμπτη κατηγορία) και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με την εισφορά Κοινωνικής Συνοχής για την ίδια περίοδο (έκτη κατηγορία). Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται επίσης ότι μεταξύ των ημερομηνιών 02/10/2019 και 07/11/2019 παρέλειψαν να καταβάλουν το Ταμείο Ασφάλισης Υγείας για τους μήνες Αύγουστο 2019 μέχρι Αύγουστο 2019 που ανέρχονται συνολικά σε €1.540,31 (έβδομη κατηγορία) καθώς και το πρόσθετο τέλος αναφορικά με την εισφορά του Ταμείου Ασφάλισης Υγείας για την ίδια περίοδο (όγδοη κατηγορία) H πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής: Στο στάδιο της έκθεσης των Γεγονότων, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, πέραν των όσων εκτίθενται στις Λεπτομέρειες εκάστου αδικήματος, ανέφερε πως για την Ποινική Υπόθεση 7269/19 δεν καταβλήθηκε κανένα ποσό και παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €173.009,52 για το οποίο ζήτησε, όπως, επιπρόσθετα από οποιαδήποτε άλλη ποινή επιβάλει το Δικαστήριο, εκδοθεί και διάταγμα καταβολής του. Περαιτέρω σημείωσε όσον αφορά τις Ποινικές Υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς επιβολής ποινής στην Υπόθεση Υπ' Αρ. 7269/19 ζήτησε όπως η Κατηγορούμενη 1 σε έκαστη περίπτωση όπως διαταχθεί να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά τα οποία εξακολουθούν μέχρι σήμερα να παραμένουν οφειλόμενα ως ακολούθως: €144.173,27 που αφορά την Ποινική Υπόθεση 18372/2019 Ε.Δ. Λεμεσού €152.911,65 που αφορά την Ποινική Υπόθεση 20349/2019 Ε.Δ. Λεμεσού €12.943,15 που αφορά την Ποινική Υπόθεση 21333/2019 Ε.Δ. Λεμεσού Επιπρόσθετα, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι έκαστος Κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 15315/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που αφορά παρόμοια αδικήματα με τα υπό εξέταση και κατήγορο τον Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων με ημερομηνία καταδίκης την 15/09/2020 όπου επιβλήθηκαν στην Κατηγορούμενη 1 χρηματικές ποινές στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε (€3750 στην 1η κατηγορία, €300 στην 3η κατηγορία, €250 στην 4η κατηγορία και €600 στην 5η κατηγορία) και ποινές άμεσης φυλάκισης στον Κατηγορούμενο 2, πέντε

(5)και τριών

(3)μηνών αντίστοιχα (1η κατηγορία και 5η κατηγορία) με έναρξη ισχύος από 15/09/

1. H απόφαση που εκδόθηκε στις 15/09/2020 κατατέθηκε εξ συμφώνου από αμφότερους τους δικηγόρους των διαδίκων στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο προχώρησε και στην έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 για την καταβολή του ποσού των €676.504,
2. Προηγούμενη καταδίκη αναφορικά με την κατηγορούμενη 1 υπάρχει και στην Ποινική Υπόθεση 15313/2018 και πάλι του Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην οποία επιβλήθηκαν σε αυτή χρηματικές ποινές. Η υπόθεση αυτή δεν αφορούσε τον εδώ κατηγορούμενο
3. Εκδόθηκε δε διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 με το οποίο διατάχθηκε να καταβάλει το ποσό των €167.954,31 ως ανέφερε στο Δικαστήριο η ευπαίδευτη δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής. Αναφέρθηκε όμως στο Δικαστήριο ότι πριν τις 15/09/2020 σε διάφορες ημερομηνίες πληρώθηκε περίπου συνολικό ποσό €350.000,00 έναντι των οφειλών της Κατηγορούμενης 1 προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για οφειλές άλλες από αυτές που αποτελούν αντικείμενο της υπό εξέταση υπόθεσης ή των τριών

(3)που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της παρούσας. Η πλευρά των Κατηγορουμένων: Αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής και εκφράζοντας την ειλικρινή τους απολογία προς το Δικαστήριο, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορουμένων ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη 1 συσταθείσα από το 1986 δραστηριοποιείται στη διαχείριση ιδιωτικού σχολείου σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και από το 1996 τυγχάνει διαχείρισης από τον Κατηγορούμενο 2 όπου μέχρι σήμερα συνεχίζει τις εργασίες της σε μεγάλη κλίμακα αφού στα σχολεία της φοιτούν μεγάλος αριθμός μαθητών και εργοδοτεί περίπου 120 υπαλλήλους. Ο λόγος όπως ανέφερε ο συνήγορος τους για την μη καταχώρηση απάντησης παραδοχής εξ αρχής στις υποθέσεις αυτές ήταν διότι αυτή από τα έτη 2013 και 2014 αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα τα οποία φαίνεται να αποδίδουν οι Κατηγορούμενη στην ισχυριζόμενη κακοδιαχείριση και υπεξαίρεση χρημάτων και γενικότερα των οικονομικών πόρων της Κατηγορούμενης 1 από τον Λογιστικό / Ελεγκτικό Οίκο τον οποίο είχε διορίσει για να διαχειρίζεται ζητήματα όπως μεταξύ άλλων την πληρωμή οφειλών προς τα διάφορα Ταμεία της Δημοκρατίας, μισθών και ενοικίων. Η διαχείριση αυτή κατέληξε να έχει ως αποτέλεσμα σύμφωνα πάντα με τους Κατηγορούμενους στην απώλεια 2 με 2,5 εκατομμυρίων από τα οικονομικά της Κατηγορούμενης 1 και για τα οποία έχουν προβεί σε σχετικές καταγγελίες στην Αστυνομία Κύπρου καθώς και στην αντικατάσταση των Λογιστών / Ελεγκτών με νέους οι οποίοι προβαίνουν στην δική τους έρευνα για αποκρυστάλλωση της κατ ισχυρισμό οικονομικής ζημιάς της Κατηγορούμενης 1. Παρά τα σοβαρά προβλήματα που φαίνεται να αντιμετώπισε λόγο των καταστάσεων αυτών η Κατηγορούμενη 1 συνεχίζει τις εργασίες της όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος της και το τελευταίο έτος έχουν καταβληθεί περί τις €350.000,00 προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων που αφορά τις γενικότερες οφειλές της Κατηγορούμενης 1 προς το Ταμείο. Γίνεται δε προσπάθεια να πληρώνονται κανονικά τόσο τα ενοίκια των υποστατικών όπου αυτή στεγάζεται καθώς και οι μισθοί του προσωπικού της. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2 ο ευπαίδευτος συνήγορος του ανέφερε ότι πρόκειται για πρόσωπο ηλικίας σήμερα 64 ετών και πατέρας πέντε παιδιών, τα δύο εκ των οποίων εξακολουθούν να εξαρτώνται από αυτόν, ενώ από αυτόν εξαρτάται και η σύζυγος του η οποία απασχολείται δια μερικής απασχόλησης σε βιβλιοπωλείο. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει επίσης διάφορα προβλήματα υγείας όπως επιμαρτυρούν τα κατατεθέντα ιατρικά πιστοποιητικά Τεκμήριο Α. Συγκεκριμένα, πάσχει από στεφανιαία νόσο, ισχαιμία του μυοκαρδίου και σοβαρή αρρυθμία, καθώς και από χρόνια δηλητηρίαση από τοξικά μέταλλα. Για τα προβλήματα αυτά λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και ευρίσκεται υπό στενή ιατρική παρακολούθηση. Υποφέρει περαιτέρω από προβλήματα στην σπονδυλική στήλη. Τα αδικήματα που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι, ιδιαίτερα αυτό της πρώτης, τρίτης και πέμπτης κατηγορίας είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται πρωτίστως από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τα σχετικά άρθρα της αντίστοιχης νομοθεσίας κάθε κατηγορίας που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι. Συγκεκριμένα, το Άρθρο 85

(1)του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου 59(Ι)/2010, το οποίο αφορά την πρώτη και δεύτερη κατηγορία, διαλαμβάνει ότι «Κάθε εργοδότης ή αυτοτελώς εργαζόμενος ο οποίος παραλείπει ή αμελεί να καταβάλει οποιαδήποτε εισφορά ή πρόσθετο τέλος είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες τετρακόσια ευρώ (€3.400,00) ή και στις δύο αυτές ποινές, σε περίπτωση δε δεύτερης ή κατ' επανάληψη καταδίκης αυτού για το ίδιο αδίκημα, σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000,00) ή και στις δύο αυτές ποινές». Περαιτέρω, το Άρθρο 85

(2)&

(9)του Νόμου 59 (Ι)/2010, το οποίο αφορά την πρώτη και δεύτερη κατηγορία, προνοεί ότι: «

(2)Σε περίπτωση καταδίκης σύμφωνα με το εδάφιο

(1), ο εργοδότης ή ο αυτοτελώς εργαζόμενος, ανάλογα με την περίπτωση, επιπρόσθετα από οποιαδήποτε άλλη ποινή στην οποία υπόκειται, υποχρεούται να καταβάλει στο Ταμείο το ποσό των εισφορών ή του πρόσθετου τέλους που παρέλειψε ή αμέλησε να καταβάλει και επιπλέον ποσό που δεν υπερβαίνει το 25% του εν λόγω ποσού ή σε περίπτωση δεύτερης ή κατ' επανάληψη καταδίκης για το ίδιο αδίκημα, επιπλέον ποσό που δεν υπερβαίνει το 50%, όπως ήθελε διατάξει το Δικαστήριο: Νοείται ότι, το ποσό του οφειλόμενου πρόσθετου τέλους υπολογίζεται κατά την ημέρα της καταδίκης.»

(9)Σε περίπτωση που διαπράττεται ποινικό αδίκημα, κατά παράβαση του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει αυτού, από νομικό πρόσωπο ή από πρόσωπο που ενεργεί εκ μέρους νομικού προσώπου και αποδεικνύεται είτε ότι έχει διαπραχτεί με τη συγκατάθεση ή συνενοχή ή αμέλεια φυσικού προσώπου, που κατά το χρόνο διάπραξης του ποινικού αδικήματος κατέχει θέση συμβούλου, διευθυντή, γραμματέα ή άλλη παρόμοια θέση στο νομικό πρόσωπο ή εμφανίζεται ότι ενεργεί με τέτοια ιδιότητα, τότε τόσο το εν λόγω φυσικό πρόσωπο όσο και το νομικό πρόσωπο είναι ένοχοι του ίδιου ποινικού αδικήματος και υπόκεινται στην ποινή που προβλέπεται για το αδίκημα αυτό. Όσον αφορά την παράλειψη πληρωμής εισφορών πλεονάζοντος προσωπικού το σχετικό νομοθέτημα προβλέπει μέγιστη ποινή €427 πρόστιμο Άρθρο 19 ΚΔΠ 129/77 και του άρθρου 4 του Περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν. 166/87 Όσον αφορά την παράλειψη πληρωμής τέλους ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού το σχετικό νομοθέτημα προβλέπει μέγιστη ποινή €427 πρόστιμο (Άρθρο 8 της ΚΔΠ 78/79 σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του Περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν. 166/87) Όσον αφορά την παράλειψη πληρωμής εισφοράς κοινωνικής συνοχής το σχετικό νομοθέτημα προβλέπει μέγιστη ποινή 6 μήνες φυλάκιση ή και €854 πρόστιμο Άρθρο 5 Ν. 124(Ι)/2002 Τέλος όσον αφορά την παράλειψη πληρωμής πρόσθετου τέλους κοινωνικής συνοχής το σχετικό νομοθέτημα προβλέπει μέγιστη ποινή 6 μήνες φυλάκιση ή και €854 πρόστιμο Άρθρο 5 Ν. 124(Ι)/2002 Η σημασία της θέσπισης της νομοθεσίας του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου αλλά και άλλων νομοθετημάτων κοινωνικού περιεχομένου, όπως του περί Ετήσιων Αδειών μετ' απολαβών Νόμου και του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, είχε αναφερθεί στο σύγγραμμα του κ Γ. Πική «Sentencing in Cyprus» του 1978, σελ.130. Οι σχετικές νομοθεσίες αποτελούν σημαντικά βήματα προς την καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ένα ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας για την ευημερία των πολιτών της χώρας. Στην πρόσφατη Ποινική Έφεση Αρ. 341/2018 ημερομηνίας 15/06/2020 μεταξύ ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ v. GDG SPORT FITNESS LTD κ.α., λέχθηκαν τα εξής σχετικά που διέπουν και την υπό εξέταση υπόθεση: Είναι αδιαμφισβήτητή η σοβαρότητα που χαρακτηρίζει τα υπό εξέταση αδικήματα, εφόσον τέτοιας φύσεως νομοθεσίες προβάλλουν έντονα το στοιχείο της κοινωνικής αλληλεγγύης και σκοπό έχουν τη διασφάλιση για τους εργαζόμενους και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο ενός ικανοποιητικού επιπέδου διαβίωσης. Όπως ελέχθη στην Αθηνόδωρος κ.α. ν. Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(2014)2 ΑΑΔ 590: «Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως νομοθεσίες όπως αυτές στις οποίες οι δύο εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι, πουθενά αλλού δεν στοχεύουν παρά μόνο στην καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας για την ευημερία των πολιτών. Η διαβίωση ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας μας, εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό, αν όχι αποκλειστικά, από την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία Δημόσιων Ταμείων, όπως αυτών που προβλέπει ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος. Αποτελεί καθήκον όλων μας η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας αυτών των Ταμείων.» Συνεπώς είναι επιβεβλημένη η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των παραβάσεων τέτοιας νομοθεσίας. Σχετική με την αυστηρή αντιμετώπιση της οποίας θα πρέπει να τυγχάνουν είναι και η υπόθεση J.E.L. HOLDINGS LTD ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, MICHAEL JAMES JUDGE, ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ,

(2011)2 Α.Α.Δ 422. Εκεί οι Εφεσείοντες κατόπιν δικής τους παραδοχή κρίθηκαν ένοχοι σε κατηγορίες για παραβάσεις προνοιών του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου ήτοι, παρέλειψαν να καταβάλουν οφειλόμενες εισφορές, τέλη κλπ, στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων συνολικού ύψους €14.691,95 γιατί ενώ αυτοί είχαν καταβάλει στο λογιστή τους το ποσό που έπρεπε να πληρωθεί στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για να το πληρώσει εκ μέρους τους, αυτός καταχράστηκε τα χρήματα χωρίς ποτέ να πληρώσει την οφειλή. Παρόλα αυτά συμμορφώθηκαν δέκα μήνες μετά την καταχώρηση της υπόθεσης. Το Δικαστήριο επέβαλε πρόστιμο €2500 σε κάθε έναν από αυτούς. Η ποινή προστίμου που τους επιβλήθηκε κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο αυστηρή μεν, αλλά όχι εκδήλως υπερβολική. Περαιτέρω το Ανώτατο Δικαστήριο καταληκτικά σημείωσε ότι «η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων εξαρτάται σε μέγιστο βαθμό από τη συνέπεια και συμμόρφωση των εισφορέων για έγκαιρη εκπλήρωση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς το Ταμείο. Παράλειψη συμμόρφωσης, όταν μάλιστα αυτή γίνεται κατ' επανάληψη, συνεπάγεται αυστηρή τιμωρία των παραβατών από τα δικαστήρια.» Η αυστηρότητα προκύπτει επίσης και από την συχνότητα με την οποία εμφανίζονται αδικήματα αυτού του είδους. Δυστυχώς τα υπό κρίση αδικήματα είναι σε έξαρση. Η μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται τα αδικήματα που παραδέχθηκαν οι κατηγορούμενοι, επιβάλλει επίσης την αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών. Λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων, καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, στα πλαίσια της προαναφερθείσας νομολογίας, αλλά και ενόψει του ότι τα αδικήματα αυτά βρίσκονται σε έξαρση, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και διεκπεραιώνονται καθημερινά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Ένα άλλο στοιχείο που προσθέτει στη σοβαρότητα των αδικημάτων, το οποίο λαμβάνω υπόψη μου, είναι η παράλειψη εκπλήρωσης από τους Κατηγορουμένους των οικονομικών τους υποχρεώσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επίσης πρόσθετο επιβαρυντικό στοιχείο που λαμβάνω υπόψη μου είναι η ύπαρξη προηγούμενης καταδίκης των Κατηγορουμένων, χωρίς όμως να αγνοώ ότι ο ίδιος ο νομοθέτης σε περίπτωση δεύτερης και κατ' επανάληψη καταδίκης αυξάνει την προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης όσο και την ποινή προστίμου τουλάχιστον σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης πληρωμής εισφορών προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, πάντοτε υπάρχει η υποχρέωση του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει. Στο έργο της εξατομίκευσης της ποινής, είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη, καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης για εξισορρόπηση της ποινής ούτως ώστε η ποινή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη, (Δέστε Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας,

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Όπως έχει νομολογηθεί, η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής, (Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου, (Αρ.2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Προς όφελος των Κατηγορουμένων λαμβάνω, πρώτα από όλα υπόψη μου την παραδοχή τους έστω και σε αυτό το στάδιο με την οποία εξοικονομείται και πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα.[1] Επιπλέον ως μετριαστικό παράγοντα λαμβάνω υπόψη μου την καταβολή μέρους των γενικότερων οφειλών τους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ύψους περίπου €350.000 σε χρονική περίοδο 1 έτους παρά και το γεγονός ότι δεν αφορούν τα οφειλόμενα ποσά που αποτελούν αντικείμενο τόσο της υπό εξέταση υπόθεσης και των άλλων 3 υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη. Δεν παραβλέπω βεβαίως ότι το συνολικό οφειλόμενο ποσό της υπό εξέτασης υπόθεσης ανέρχεται στο ποσό των €173.009,52 ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο. Επίσης οφειλόμενο καθίσταται και το σύνολο των ποσών των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Προς όφελος του Κατηγορούμενου 2 λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις. Πρόκειται για πρόσωπο ηλικίας σήμερα 64 ετών και πατέρας πέντε παιδιών, τα δύο εκ των οποίων εξακολουθούν να εξαρτώνται από αυτόν αφού είναι ανήλικα, ενώ από αυτόν εξαρτάται και η σύζυγος του η οποία απασχολείτε με μερική απασχόληση. Ο κατηγορούμενος 2 ως λέχθηκε και από τον ευπαίδευτο συνήγορο του αντιμετωπίζει επίσης διάφορα προβλήματα υγείας όπως επιμαρτυρούν τα κατατεθέντα ιατρικά πιστοποιητικά Τεκμήριο Α. Συγκεκριμένα, πάσχει από στεφανιαία νόσο, ισχαιμία του μυοκαρδίου και σοβαρή αρρυθμία, καθώς και από χρόνια δηλητηρίαση από τοξικά μέταλλα. Για τα προβλήματα αυτά λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και ευρίσκεται υπό στενή ιατρική παρακολούθηση. Υποφέρει περαιτέρω από προβλήματα στην σπονδυλική στήλη. Περαιτέρω, προς όφελος του Κατηγορούμενου 2 λαμβάνω υπόψη μου ότι βρέθηκε αντιμέτωπος με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης υπό την ιδιότητα τους ως Διευθυντής της Κατηγορουμένης 1. Παρά την μεγάλη του ηλικία και την εμπλοκή του στην Διοίκηση της Κατηγορούμενης 1 για πολλά χρόνια πράγματι φαίνεται ότι η προηγούμενη καταδίκη αυτού περιορίζεται μόνο στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 15315/18 αφού δεν υποδείχθηκε οτιδήποτε άλλο προς το Δικαστήριο και ούτε αμφισβητήθηκε η αναφορά του ευπαίδευτου δικηγόρου του περί τούτου γεγονός το οποίο λαμβάνεται επίσης υπόψη του Δικαστηρίου. Το γεγονός επίσης ότι θα μπορούσε η υπό εξέταση ποινική υπόθεση όσο και οι άλλες 3 που λαμβάνονται υπόψη να είχαν ληφθεί στα πλαίσια της επιβολής ποινής που επιβλήθηκε στην Υπόθεση Αρ. 15315/18 στις 15/09/2020 λαμβάνεται επίσης υπόψη προς όφελος των Κατηγορουμένων. Βεβαίως σημειώνω ότι οι προσωπικές και άλλες περιστάσεις σίγουρα λαμβάνονται υπόψιν, πλην όμως σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής αυτές είναι ήσσονος σημασίας, (Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331, και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου, ανωτέρω). Συνυπολογίζω, επίσης, προς όφελος των Κατηγορουμένων το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα, που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή, χωρίς βεβαίως, να παραβλέπω ότι στο χρονικό αυτό διάστημα δινόταν με αυτό τον τρόπο στους Κατηγορούμενους η ευκαιρία για συμμόρφωση. Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τέτοιων αδικημάτων και με δεδομένο την ανάγκη για αποτροπή και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προανέφερα και τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2 κρίνω ότι η μοναδική κατάλληλη ποινή υπό τις περιστάσεις αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 2 είναι αυτή της φυλάκισης έχοντας πλήρη επίγνωση ότι η ποινή φυλάκισης αποτελεί έσχατο μέτρο τιμωρίας, όπου άλλη ποινή κρίνεται ακατάλληλη. Οι μετριαστικοί παράγοντες που προανέφερα είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής, αλλά όχι το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή όχι μόνο δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του Νόμου, αλλά επιπλέον θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα τόσο στον Κατηγορούμενο 2 όσο και σε νέους επίδοξους παραβάτες. Συνεπώς, αφού έλαβα υπόψη όλα τα πιο πάνω και στάθμισα κάθε σχετικό με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντα και έχοντας, περαιτέρω, κατά νου την αρχή της συνολικότητας της ποινής, επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορουμένη 1 Ποινή προστίμου €3.000,00 στην Κατηγορία

1. Στον Κατηγορούμενο 2 Ποινή φυλάκισης 2 μηνών στην Κατηγορία
2. Στους Κατηγορούμενος 1 & 2 καμιά ποινή στην Κατηγορία 2 λαμβάνοντας υπόψη ότι επιβλήθηκε σε αυτούς ποινή στην κύρια παράλειψη τους ήτοι την Κατηγορία
3. (σχετική η Ποινική Έφεση Αρ. 341/2018 ημερομηνίας 15/06/2020) Στην Κατηγορούμενη 1 Ποινή προστίμου €300 στην Κατηγορία 3 καμιά ποινή στον Κατηγορούμενο 2 για την κατηγορία αυτή λαμβάνοντας υπόψη τις ποινές που του επιβλήθηκαν στις υπόλοιπες κατηγορίες. Στην Κατηγορούμενη 1 Ποινή προστίμου €300 στην Κατηγορία 4 καμιά ποινή στον Κατηγορούμενο 2 για την κατηγορία αυτή λαμβάνοντας υπόψη τις ποινές που του επιβλήθηκαν στις υπόλοιπες κατηγορίες. Στην Κατηγορούμενη 1 Ποινή προστίμου €500 στην Κατηγορία 5 Στον Κατηγορούμενο 2 Ποινή φυλάκισης 1 μηνός στην Κατηγορία 5 Στους Κατηγορούμενος 1 & 2 καμιά ποινή στην Κατηγορία 6 λαμβάνοντας υπόψη ότι επιβλήθηκε σε αυτούς ποινή στην κύρια παράλειψη τους ήτοι την Κατηγορία
4. (σχετική η Ποινική Έφεση Αρ. 341/2018 ημερομηνίας 15/06/2020) Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο 2 να συντρέχουν. Περαιτέρω, η Κατηγορουμένη 1 διατάσσεται να καταβάλει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των €173.009,52 που αφορά την Ποινική Υπόθεση 7269/2019 Ε.Δ. Λεμεσού. Επιπρόσθετα η Κατηγορούμενη 1 διατάσσεται όπως καταβάλει και τα εξής οφειλόμενα ποσά που αφορούν τις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη: €144.173,27 που αφορά την Ποινική Υπόθεση 18372/2019 Ε.Δ. Λεμεσού €152.911,65 που αφορά την Ποινική Υπόθεση 20349/2019 Ε.Δ. Λεμεσού €12.943,15 που αφορά την Ποινική Υπόθεση 21333/2019 Ε.Δ. Λεμεσού Τέλος, θα προχωρήσω να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, ως ετροποποιήθη από το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος με το νέο Άρθρο 3

(2)διεύρυνε την ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης. Πλέον «το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου.» Σε σχέση με την εφαρμογή της οποίας έτυχε το νέο Άρθρο 3

(2)αντλώ καθοδήγηση από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας,

(2004)2 Α.Α.Δ. 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 323, Λεωνίδου ν. Αστυνομίας,

(2004)2 Α.Α.Δ 663, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνα Τζιαουχάρη,

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ.2),

(2005)2 Α.Α.Δ. 327, Κονιζίδου ν. Αρέστη, (Αρ.2)

(2009)2 Α.Α.Δ. 579, και Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 214/2009, ημερομηνίας 29/1/

1. Χρήσιμη αναφορά γίνεται στο ακόλουθο απόσπασμα στην Τζιαουχάρη (ανωτέρω): «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν από τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξής του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή.» Στην προκειμένη περίπτωση, σημειώνω ότι δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε το οποίο θα οδηγούσε σε τέτοια διαταγή. Η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξε ο Κατηγορούμενος 2 και η ανάγκη αποτροπής είναι δεδομένες και το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει τέτοιες αξιόποινες συμπεριφορές, προκειμένου να καταδείξει, ότι η συνέχιση της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων δεν είναι ανεκτή και θα πρέπει επιτέλους να τερματισθεί. Ακόμα και σε σχέση με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 2 και για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή θεωρούνται ως χρόνια και δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε ότι δεν μπορούν να γίνουν ανάλογες διευθετήσεις ώστε να δοθεί στον Κατηγορούμενο 2 κάθε δυνατή ιατρική φροντίδα που κρίνεται απαραίτητη για την αντιμετώπιση αυτών σε περίπτωση εγκλεισμού του στη φυλακή. Ούτε οι προσωπικές, οικογενειακές ή οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2 είναι τέτοιας μορφής ή έκτασης οι οποίες είναι ικανές να οδηγήσουν σε αναστολή της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί. Σε κάθε περίπτωση όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 είτε ως γεγονότα είτε ως μετριαστικά στοιχεία λήφθηκαν υπόψη κατά την επιμέτρηση σε επαρκή βαθμό για τον καθορισμό τόσο του είδους όσο και του ύψους της ποινής και θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάτι από αυτά που θα μπορούσε να δικαιολογήσει ταυτόχρονα και την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής έκτισης της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο
2. Η επιείκεια του Δικαστηρίου έχει εξαντληθεί στο ύψος της ποινής που επιβλήθηκε και οι μετριαστικοί παράγοντες, είτε μεμονωμένα είτε σωρευτικά, δεν μπορούν να θεωρηθούν αρκετοί ώστε να δικαιολογείται ταυτόχρονα και η αναστολή της ποινής. Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 δεν θα τύχει αναστολής. To τελευταίο ζήτημα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο είναι ο χρόνος έναρξης έκτισης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο 2 αφού αυτός εκτίει ήδη ποινή φυλάκισης που προγενέστερα του είχε επιβληθεί σε άλλη ποινική υπόθεση στην οποία είχε καταδικαστεί από άλλο Δικαστήριο. Το άρθρο 117

(2)του Κεφ. 155 προβλέπει ότι η ποινή φυλάκισης προσώπου, το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί σε φυλάκιση, αρχίζει μετά την έκτιση προηγούμενης ποινής φυλάκισης, εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει άλλως πως. Στην υπόθεση Κουφού και άλλος v Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 396 τονίστηκε ότι το Δικαστήριο για να εκδώσει διαφορετική διαταγή πρέπει να υπάρχουν στην υπό κρίση περίπτωση ειδικές ή και εξαιρετικές συνθήκες. Στην εν λόγω υπόθεση ο εφεσείων εξέτιε ποινή φυλάκισης για σειρά εγκλημάτων εναντίον περιουσίας. Στη συνέχεια, καταδικάστηκε για αδίκημα που αφορούσε σε ναρκωτικές ουσίες. Το Εφετείο ανέφερε τα ακόλουθα: ''Η ποινή την οποία εκτίει ο εφεσείων είναι για εγκλήματα εντελώς διαφορετικής φύσεως από το έγκλημα της κατοχής ινδικής καννάβεως στο οποίο βρέθηκε ένοχος στην παρούσα υπόθεση. Η έκδοση διαφορετικής διαταγής από τη γενική πρόνοια για έκτιση της ποινής μετά την έκτιση της προηγούμενης ποινής φυλάκισης, δεν δικαιολογείται από τη φύση, το χαρακτήρα και τα περιστατικά της υπόθεσης.'' Στη Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 443 η έφεση του κατηγορουμένου έγινε δεκτή αφού λήφθηκε υπόψη και το γεγονός ότι τα αδικήματα που αυτός αντιμετώπιζε ήταν της ιδίας φύσης με εκείνα για τα οποία είχε επιβληθεί η προηγούμενη και εκτιόμενη ποινή φυλάκισης των 2 ½ ετών από το κακουργιοδικείο. Το Εφετείο έκρινε ορθό ότι θα έπρεπε όλες οι επιβληθείσες ποινές να συντρέχουν. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: ''Με δεδομένη την ποινή των δυόμισι ετών ως το μέτρο που το Κακουργιοδικείο έκρινε ως ορθό (και η ποινή εκείνη δεν εφεσιβλήθη), το σύνολο της εγκληματικής συμπεριφοράς του Εφεσείοντα, έχοντας υπ' όψη όλους τους παράγοντες που υπεισέρχονται στο θέμα, δεν θα δικαιολογούσε την επιβολή ποινής τεσσεράμισι ετών. Ή, θέτοντας το κάπως διαφορετικά, αν η υπόθεση αυτή ήταν ενώπιον του Κακουργιοδικείου όταν επιβάλλετο ποινή στην 9399/03 και ελαμβάνετο υπόψη, αμφιβάλλουμε αν η ποινή που θα επέβαλλε το Κακουργιοδικείο, με δεδομένο πάντοτε το μέτρο των δυόμισι ετών που το ίδιο έκρινε ως ορθό, θα ήταν αισθητά διαφορετική από εκείνη που επεβλήθη. Υπό το φως του συνόλου των περιστάσεων όπως τις έχουμε αξιολογήσει πιο πάνω, και έχοντας το όφελος και της απόφασης του Κακουργιοδικείου η οποία ετέθη ενώπιον μας, δεν θα είμαστε βέβαιοι ότι η ποινή των δυόμισι ετών που είχε επιβληθεί στην 9399/03 θα ήταν αυξημένη, ή αρκούντως αυξημένη, αν είχε ληφθεί υπ' όψη τότε η υπόθεση αυτή, ώστε να δικαιολογούσε άλλη απόφαση μας παρά ότι οι συντρέχουσες ποινές που επεβλήθησαν στην υπόθεση αυτή θα πρέπει να συντρέχουν με την ήδη επιβληθείσα ποινή των δυόμισι ετών.'' Η εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 117

(2)ως προς τη διαδοχικότητα της ποινής δεν πρέπει να είναι άκαμπτη και ούτε να παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και της συνολικότητας της ποινής (the proportionality and totality principle). Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Παραρέ v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 46/2013, απόφαση ημερομηνίας 20/03/2013 (απόφαση πλειοψηφίας), η διαδοχικότητα της έκτισης της ποινής που είναι η συνήθης διαταγή με βάση το άρθρο 117

(2)του Κεφ. 155 πρέπει να ιδωθεί ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, την οποία το Δικαστήριο διατηρεί υπό το φως του λεκτικού που χρησιμοποιείται στο εδάφιο

(2), σε συνάρτηση με την αρχή της αναλογικότητας και της συνολικότητας της ποινής. Η αρχή αυτή λαμβάνει υπόψη το μη υπέρμετρο ή δυσανάλογο της ποινής ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη ενός προσώπου. Εδώ ως έχει αναφερθεί προηγουμένως ο Κατηγορούμενος 2 εκτίει ποινή φυλάκισης που του επιβλήθηκε στην ποινική υπόθεση Υπ΄ Αρ. 15315/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τα δε αδικήματα που διαπράχτηκαν και για τα οποία εκτίει ποινή φυλάκισης 5 και 3 μηνών αντίστοιχα με τις ποινές αυτές να συντρέχουν είναι ομοειδή με αυτά της υπό κρίση υπόθεσης και επιβλήθηκαν κατά τον χρόνο όπου βρισκόταν σε εξέλιξη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και η υπό εξέταση υπόθεση. Υπό το φως των πιο πάνω, και έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 117

(2)και τη σχετική Νομολογία, καταλήγω όπως οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο 2 στην υπό εξέταση υπόθεση να συντρέχουν με την ποινή φυλάκισης που ήδη εκτίει από τις 15/09/2020 που του επιβλήθηκε στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης Υπ' Αρ. 15315/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην επιμέτρηση της ποινής των Κατηγορουμένων στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη και οι Ποινικές Υποθέσεις 18372/2019, 20349/2019, 21333/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Χαρτούμπαλλος v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο