Δημοκρατία ν. Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5535/19, 20/1/2020

(2), 30, 31 και 38 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 1), της κατοχής του ίδιου ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 6

(3), 5

(1), 26, 30Α, 31 και 38 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2) και της προμήθειας τού φαρμάκου αυτού Τάξεως Α από άλλο πρόσωπο, κατά παράβασιν των άρθρων 2 και 3 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 4). Ο κατηγορούμενος 1 απαλλάχθηκε στις κατηγορίες 1, 2, 4 μετά την καταχώριση αναστολής ποινικής δίωξης από τον Γενικό Εισαγγελέα την 15.1.

1. Τα γεγονότα - τα οποία μεταφέρουμε αυτολεξεί (όπως εξάλλου και άλλα αποσπάσματα στην παρούσα) - ως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν παραδεκτά από την Υπεράσπιση [με κάποιες κοινώς παραδεκτές τροποποιήσεις και προσθήκες] (βλ. Έγγραφο Α), έχουν κατά τα ακόλουθα: « Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε τη διάπραξη του αδικήματος της 3ης κατηγορίας: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της εμπορίας ναρκωτικών, κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Σε άγνωστο χρόνο πριν ή κατά την 25.5.2019, ο κατηγορούμενος 1 συμφώνησε με τον κατηγορούμενο 2 XXXXX Ευαγγέλου, όπως διαπράξουν κακούργημα. Συγκεκριμένα, υπήρξε συμφωνία μεταξύ των κατηγορουμένων να προμηθεύσουν άλλο πρόσωπο με ναρκωτικά Τάξεως Α', δηλαδή 1 κιλού και 502,5 γραμμαρίων Κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ενοχή σε όλες τις κατηγορίες. Την 25.5.2019, μετά από πληροφορία για διακίνηση ναρκωτικών από συγκεκριμένο άτομο και σε συγκεκριμένη περιοχή, μέλη της ΥΚΑΝ έθεσαν υπό συνεχή παρακολούθηση συγκεκριμένη περιοχή παρά τον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού Λάρνακας. Στις 17:10 περίπου, ο ΜΚ-2 Αστ. XXXX Χ. Χριστοφόρου, εντόπισε το αυτοκίνητο NISSAN QASHQAI χρώματος μαύρου με αρ. εγγραφής XXXXX01 το οποίο οδηγούσε ο 2ος κατηγορούμενος, με συνοδηγό τον 1ο κατηγορούμενο, να κινείται στο δρόμο προς το Καλό Χωριό, το οποίο και τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Το εν λόγω όχημα εισήλθε εντός χωματόδρομου, τον οποίο έλεγχε ο ΜΚ-1, Αστ. XXXX XXXXX Χαραλάμπους, και προχώρησε ευθεία. Ακολούθως, το όχημα επέστρεψε πίσω, σταμάτησε για λίγο δίπλα από μια μοσφιλιά, η οποία βρισκόταν τα αριστερά του οχήματος, χωρίς να εξέλθει κανείς και αργότερα αφού προχώρησε σε απόσταση τριών περίπου μέτρων σταμάτησε σε δεύτερη μοσφιλιά, η οποία επίσης βρισκόταν στα αριστερά του οχήματος. Αφού ο 2ος κατηγορούμενος σταμάτησε για λίγο το όχημα χωρίς να εξέλθει κανείς, ακολούθως το οδήγησε μέσα στα χόρτα στο πλάι της δεύτερης μοσφιλιάς και σταμάτησε. Ο συνοδηγός (1ος κατηγορούμενος) εξήλθε αρχικά από το όχημα και στη συνέχεια εξήλθε ο 2ος κατηγορούμενος κρατώντας μια νάιλον σακούλα σκούρου χρώματος. Άφησε τη σακούλα σε ένα σημείο και την κάλυψε με χόρτα και κλαδιά και στη συνέχεια εισήλθαν και οι δύο εντός του οχήματος και αναχώρησαν με κατεύθυνση τον αυτοκινητόδρομο. Μετά την πάροδο μερικών λεπτών, οδηγώντας ο 2ος κατηγορούμενος επέστρεψε στο χωματόδρομο χωρίς να σταματήσει και ακολούθως επέστρεψε ξανά στον αυτοκινητόδρομο. Ο ΜΚ-1, μετέβηκε στο σημείο όπου ήταν κρυμμένη η σακούλα και αφού έλαβε τις δέουσες προφυλάξεις, έκανε προκαταρκτικό έλεγχο στο περιεχόμενο της και διαπίστωσε ότι περιείχε κοκαΐνη, ενημερώνοντας τα υπόλοιπα μέλη της επιχείρησης. Εντός της σακούλας εντοπίστηκαν 2 συσκευασίες σε σχήμα πλάκας οι οποίες όπως διαπιστώθηκε αργότερα από τις επιστημονικές εξετάσεις περιείχαν Κοκαΐνη συνολικού βάρους 1 κιλού και 502,5 γραμμαρίων. Οι φωτογραφίες της σκηνής με επισυναπτόμενο ευρετήριο, κατατίθενται ως Τεκμήριο. Ο ΜΚ-1 παρέμεινε στο σημείο για φύλαξη της σακούλας με τις συσκευασίες Κοκαΐνης (Αστυνομικό Τεκμήριο 1). Όταν το όχημα κινήθηκε στον αυτοκινητόδρομο, ο ΜΚ-2 το έθεσε υπό παρακολούθηση μαζί με άλλα μέλη της ΥΚΑΝ. Το όχημα αφού πέρασε τον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού προχώρησε προς την έξοδο για Λεμεσό. Το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX01 ανακόπηκε από τον ΜΚ-2, αφού προηγουμένως τοποθετήθηκε και τέθηκε σε λειτουργία ο αστυνομικός φάρος του υπηρεσιακού οχήματος. Στη συνέχεια ο ΜΚ - 2 μετέφερε τους κατηγορούμενους 1 και 2 στο σημείο όπου είχε εντοπιστεί η κοκαΐνη στην περιοχή PANORAMIC HOUSE στο Καλό Χωριό Λάρνακας. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1810-1816 ο ΜΚ- 10 (Α/Αστ. XXXX XXXXX Κων/νου) έλαβε αριθμό φωτογραφιών στο σημείο όπου είχαν εντοπιστεί τα ναρκωτικά και τους επέστησε την προσοχή τους στον νόμο. Ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε «εγώ εν ξέρω τι λαλείτε εν κοντεύκω τζιαμέ» ενώ ο 2ος κατηγορούμενος απάντησε «εγώ απλά έρεξα που τον δρόμο αλλά εν εσταμάτησα πούποτε.». Ανοίχθηκε εκ νέου στην παρουσία των κατηγορούμενων 1 και 2 το Τεκμήριο Αστυνομίας 1 και αφού τους υποδείχθηκε το περιεχόμενο της τσάντας, ο ΜΚ - 10 τους επέστησε εκ νέου την προσοχή τους στον νόμο. Ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε «εν έχω ιδέα για τούτα που μου λαλείτε», ενώ ο 2ος κατηγορούμενος απάντησε «ούτε εγώ έχω σχέση». Στην συνέχεια και ώρα 18:20 ο ΜΚ - 10 πληροφόρησε τους κατηγορούμενους 1 και 2 ότι είναι υπό σύλληψη και αφού τους επέστησε εκ νέου την προσοχή τους στον νόμο και τους εξήγησε τα δικαιώματα τους, ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε «εν έχω σχέση εγώ με τούντα πράγματα» ενώ ο 2ος κατηγορούμενος απάντησε «έννε δικά μου». Στην συνέχεια, στις 18:30 περίπου, ο ΜΚ - 2 έλαβε οδηγίες όπως στο σημείο όπου είχε εντοπιστεί η κοκαΐνη να τοποθετηθούν ομοιώματα ενώ είχε ληφθεί σχετική έγκριση για να γίνει ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών, καθώς υπήρχε πληροφόρηση ότι στο σημείο θα μετέβαινε άλλο πρόσωπο με σκοπό να τα παραλάβει και να τα αποθηκεύσει. Παρά το ότι τέθηκε υπό παρακολούθηση συγκεκριμένο όχημα, ακολούθως, ο ΜΚ- 2 έλαβε οδηγίες όπως η διαδικασία ελεγχόμενης παράδοσης διακοπεί καθώς η όλη υπόθεση είχε διαρρεύσει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. .............................................». Η καθαρότητα της περί ης ο λόγος κοκαΐνης κατατάσσεται, παραδεκτώς, ως μεγάλη [87.28%] (βλ. Τεκμήριο Β4). Κάποιοι από τους χώρους στους οποίους διαδραματίστηκαν τα αφορώντα γεγονότα και στους οποίους εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά ως ήσαν συσκευασμένα τη στιγμή εκείνη, φαίνονται στις (κοινώς αποδεκτές για ό,τι εξεικονίζουν) φωτογραφίες /Τεκμήριο Α
3. Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη ημερομηνίας 7.5.19, για το αδίκημα της παράνομης κατοχής (την 20.5.18), πυροβόλου όπλου Κατηγορίας Δ, κατά παράβασιν αντίστοιχων διατάξεων του Περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/04, συμφώνως της οποίας καταδικάστηκε (ως παραδέχθηκε και ενώπιον μας), σε χρηματική ποινή ύψους €400,00 (βλ. Τεκμήριο Α2). Ο κ. Δημητρίου αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής των κατηγορουμένων αναγνώρισε απεριφράστως τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Αναφέρθηκε σε σειρά μετριαστικών και άλλων παραγόντων που θα πρέπει, ως είπε, να απαρτίσουν το θεμέλιο για την ποινή, με έμφαση (χωρίς ωστόσο υποβιβασμό των έτερων στοιχείων που προβλήθηκαν), τη δεδηλωμένη πρόθεση των κατηγορουμένων για συνεργασία με τις ανακριτικές και αστυνομικές αρχές προς εντοπισμό του πρωτεργάτη πίσω από την παρούσα περίπτωση αλλά και για την εξιχνίαση εγκλημάτων - τα οποία «.έχουν να κάμουν με τα πιο σοβαρά αδικήματα του ποινικού κώδικα .» (ως τόνισε ο κ. Δημητρίου) - κάτι που οδήγησε, ως επιστέγασμα, στην ένταξη των κατηγορουμένων στο Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων. Σε αυτά θα επανέλθουμε. Το σύνολο της αγόρευσης του ευπαίδευτου δικηγόρου, επιμελής ως ήταν τούτη από απόψεως συνάρθρωσης, συνοχής και περιεχομένου καταγράφεται σε κείμενο με το οποίο εφοδίασε τόσον την Κατηγορούσα Αρχή όσον και εμάς (βλ. Έγγραφο Β). Εν σχέσει προς τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων - ως αποτυπώνονται σε Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας που συντάχθηκε για τον καθένα από αυτούς για τους παρόντες σκοπούς, το περιεχόμενο των οποίων υιοθετήθηκε από την Υπεράσπιση (με επίρρωση μάλιστα και κάποιων εκεί αναφερόμενων πτυχών, με σειρά τεκμηρίων, συναινούσας της Κατηγορούσας Αρχής) - σημειώνουμε τα πιο κάτω. Ο κατηγορούμενος 1 είναι 32 ετών (γεννηθείς στην Λάρνακα, την 27.3.87). Είναι παντρεμένος με άνεργη μητέρα ενός παιδιού ηλικίας 3 ετών το οποίο φοιτά σε παιδικό σταθμό. Το παιδί υποφέρει από θαλασσαιμία και υποβάλλεται σε μεταγγίσεις αίματος στο Μακάριο Νοσοκομείο 2-3 φορές την βδομάδα καθώς και σε άλλη συναρτώμενη νοσοκομειακή περίθαλψη και μεταχείριση (βλ. Τεκμήριο Β5). Ο κατηγορούμενος 1 ήταν παλαιότερα παντρεμένος με γυναίκα η οποία σήμερα είναι 32 ετών. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά (ηλικίας τώρα 13 και 8 ετών) που φοιτούν στο Γυμνάσιο και Δημοτικό αντιστοίχως και διαμένουν στην Λάρνακα. Η πρώην σύζυγος του είναι μητέρα μιας θυγατέρας (από άλλον πατέρα), ηλικίας σήμερα 12 ετών (και μαθήτριας Γυμνασίου), την οποία, ως ανέφερε ο κατηγορούμενος 1, μεγάλωσε ο ίδιος. Ο κατηγορούμενος 1 βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές από την 3.6.
4. Εδώ και ένα μήνα είναι ενταγμένος στο Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε με την οικογένεια του στην Λάρνακα, εργαζόμενος ως πλασιέ φθαρτών, με μηνιαία εισοδήματα €1.000,
5. Η μητέρα του, ηλικίας 50 ετών, κατάγεται από την Ορμήδεια και διαμένει στην Λάρνακα. Εργαζόταν ως πλασιέ και πριν από 5 έτη έχασε το πόδι της σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Έκτοτε, δεν εργάζεται και λαμβάνει κρατικό επίδομα. Διακινείται με αναπηρικό καροτσάκι ή αναλόγως με προσθετικό πόδι. Ο κατηγορούμενος 1 έχει αναλάβει την φροντίδα της, με αυτόν να μην διατηρεί επικοινωνία με τον πατέρα του και να μην γνωρίζει τίποτε για τούτον. Οι γονείς του απέκτησαν δύο παιδιά από τον μεταξύ τους γάμο, με τον κατηγορούμενο 1 να είναι ο πρωτότοκος. Ο αδελφός του, ηλικίας 29 ετών, είναι έγγαμος και άτεκνος. Διατηρεί μαζί του επικοινωνία. Ο κατηγορούμενος 1 μεγάλωσε με την μητέρα του καθώς οι γονείς του χώρισαν όταν αυτός ήταν τριών ετών. Ο πατέρας του δεν τους στήριξε ποτέ και μεγάλωσαν με πολλές δυσκολίες. Ο κατηγορούμενος 1 είναι απόφοιτος Γυμνασίου. Ο λόγος που δεν συνέχισε τη σχολική του φοίτηση έγκειται στο ότι ήθελε να εργαστεί και να συνεισφέρει στην οικογένεια του. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Εθνική Φρουρά. Αρχικώς, εργάστηκε ως γκαρσόνι και μετέπειτα σε εταιρεία που προμηθεύει υπεραγορές με φθαρτά. Σύναψε τον πρώτο γάμο του όταν ήταν 19 ετών. Παρέμεινε με την πρώτη του σύζυγο για 6 έτη. Μετά τον χωρισμό του, ο κατηγορούμενος 1 διατήρησε επικοινωνία και επαφή με τα παιδιά του καταβάλλοντας και διατροφή. Λίγο αργότερα, σύναψε τον δεύτερο του γάμο. Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ή χρήσης ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ. Ο κατηγορούμενος 2, ηλικίας 23 ετών (γεννηθείς στην Λάρνακα την 6.6.96), βρίσκεται και αυτός υπόδικος στην Κεντρικές Φυλακές από την 3.6.19 και ενταγμένος εδώ και ένα μήνα (όπως και ο κατηγορούμενος 1), στο Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων. Είναι άγαμος. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε με την μητέρα του στην Λάρνακα (όπου και μεγάλωσε), εργαζόμενος ως ελαιοχρωματιστής, με εβδομαδιαία εισοδήματα €250,
6. Οι γονείς του είναι πρόσφυγες. Η μητέρα του, ηλικίας 48 ετών σήμερα, εργαζόταν ως φροντίστρια σε ίδρυμα για άτομα με ειδικές ανάγκες. Τα τελευταία δύο έτη, τούτη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τον αυχένα της και έχει υποβληθεί σε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις. Εξαιτίας τούτου, δυσκολεύεται στη βάδιση και γενικότερα στην αυτοεξυπηρέτηση της. Πριν από την υποδικία του, ο κατηγορούμενος 2 συντηρούσε την μητέρα του, τόσον οικονομικώς όσον και στην καθημερινότητα της. Ο πατέρας του ήταν ελαιοχρωματιστής. Η σχέση του με τον πατέρα του έχει κλονιστεί από τότε που ο τελευταίος εγκατέλειψε τον συζυγικό οίκο. Δεν διατηρούν μεταξύ τους συχνή επικοινωνία. Οι γονείς του κατηγορουμένου 2 απέκτησαν τρία παιδιά από τον γάμο τους. Ο ίδιος είναι ο μικρότερος σε ηλικία. Εγκατέλειψε το Γυμνάσιο στο πρώτο τρίμηνο. Δεν ήθελε να συνεχίσει τη φοίτηση του. Ξεκίνησε να εργάζεται με τον πατέρα του ως ελαιοχρωματιστής μέχρι την ηλικία των 17 ετών οπότε και κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά. Όταν ολοκλήρωσε τη θητεία του συνέχισε να εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής με τον πατέρα του και όταν οι γονείς του χώρισαν συνέχισε να εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής μέχρι τη σύλληψη του για τα τρέχοντα. Αντιμετωπίζει πρόβλημα στα νεφρά επειδή όταν ήταν μικρός ασθένησε με μηνιγγίτιδα και έτσι κατά διαστήματα πρέπει να υποβάλλεται σε σχετικές εξετάσεις και φαρμακευτική αγωγή. Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα χρήσης ναρκωτικών ή αλκοόλ, εκφράζει δε ανησυχία για την μητέρα του ως εκ των προβλημάτων υγείας της και για το ότι αυτός ήταν που την φρόντιζε και μεριμνούσε. Αξιολογήσαμε καθετί που τέθηκε ενώπιον μας για μετριασμό της ποινής στην πλήρη του μορφή, όπως και τις Εκθέσεις Κοινωνικής Έρευνας και τις αγορεύσεις των μερών. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται εναργώς από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές τής διά βίου φυλάκισης ή και προστίμου για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια (βλ. κατηγορία 2), της δωδεκαετούς φυλάκισης ή και προστίμου για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 1) και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α από άλλο πρόσωπο (βλ. κατηγορία 4), ως και της επταετούς φυλάκισης για την κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (βλ. κατηγορία 3). Τα αδικήματα τούτα κατατάσσονται ως σοβαρά δοσμένων και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων παρεπομένων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα μαζί με τη μεγάλη συχνότητα διάπραξης τους - αποτελώντας και το αντικείμενο τού κυριότερου όγκου των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας/Αμμοχώστου από τον Σεπτέμβριο 2019 στις οποίες δηλώνεται παραδοχή ή προκύπτει καταδίκη κατόπιν ακρόασης - σε συνδυασμό με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός του πλαισίου αυτού, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί διότι, βάσει πάγιας νομολογίας, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (όπου δεν προβλέπεται αναγκαστικώς η επιβολή προκαθορισμένης ποινής), το Δικαστήριο καθηκόντως και δεόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο, αναλόγως των προσωπικών και άλλων περιστάσεων του. Η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι πρέπει ταυτοχρόνως να υπερακοντίζει το δικαστικό καθήκον για επιβολή της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει. Επομένως, επιβάλλεται, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση (βλ. μεταξύ άλλων, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485). Για την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη όμοιων ή και παρόμοιων αδικημάτων με τα επίδικα, αρκούμαστε να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όσα διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο (διά του Πασχαλίδη, Δ.), στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, 379-380, τα οποία εφαρμόζονται αναλογικώς και στη δική μας περίπτωση: « Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». Σε σχέση προς την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορουμένου 1 - και παραβλέποντας την αναφορά στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας που ετοιμάστηκε για αυτόν για το ότι «. δεν έχει στο παρελθόν εμπλακεί σε παρόμοιο ή άλλο αδίκημα .», η οποία (ως απέδειξε η εκτύλιξη των πραγμάτων μετά την παραδοχή του για την προηγούμενη καταδίκη), θα πρέπει να οφείλεται σε παραδρομή - σημειώνεται πως τούτη η καταδίκη δεν είναι συναφής με τα αδικήματα που ενεστώτως αντιμετωπίζει. Αυτό, δεν υποδηλοί ασφαλώς πως παραγνωρίζεται η καταδίκη τούτη, μια και αποτελεί ένδειξη της ευρύτερης στάσης και σεβασμού του προς τους νόμους της Πολιτείας (Παναγιώτου (Αντάρτης) ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138, 142-143). Υπέχει όμως ελάχιστης σημασίας εδώ. Προσεγγίζοντας το ζήτημα της προηγούμενης καταδίκης, υπό μια γενικότερη οπτική, οφείλουμε να πούμε, έχοντας κατά νουν κάποιες επισημάνσεις του Εφετείου στην Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565, 569-571 και στην Παναγιώτου (Αντάρτης) ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138, 142-143), πως σε καμιά περίπτωση η προηγούμενη καταδίκη θα μπορούσε να προταχθεί με τρόπο που να οδηγήσει αντικειμενικώς τον κατηγορούμενο 1 στο να σχηματίσει την εντύπωση πως τιμωρείται για τα ίδια δεύτερη φορά ή ότι θα αποτιμηθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο ώστε να απολήξει σε τιμωρία του πέραν εκείνης που επιβάλλει η σοβαρότητα των γεγονότων της τωρινής υπόθεσης. Κάθε άλλο. Είπαμε γιατί. Λαμβάνουμε υπόψιν για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, την ομολογία και απολογία των κατηγορουμένων, την άμεση παραδοχή τους - η οποία ως έχει υπομνησθεί και στην Θεοδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημ. 27.11.19 (με μνεία στην locus clasicus πλέον Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36), πρέπει να αμείβεται «. με σχετική έκπτωση στη ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης .» (βλ. επίσης κατ' αναλογίαν, Κουλουντή ν Αστυνομίας, Ποιν Έφ. 154/15, ημ. 2.12.15) - το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 2, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου 2 (23 ετών) έχοντας ως Δικαστές συνειδητοποιημένη γνώση των προσταγών της νομολογίας πως τα νεαρά άτομα, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων, πρέπει να τυγχάνουν προσεκτικής μεταχείρισης (βλ. γενικώς, GM Pikis, Sentencing in Cyprus: Sentencing Revisited, 2η Έκδ., 2007, σελ. 88-90), δίχως τούτο να συνθέτει πάντα ασπίδα στην αυστηρή μεταχείριση τους, εκεί όπου τούτη επιβάλλεται ως εκ της φύσης και συνθηκών τού επίμαχου εγκλήματος (βλ. κατ' αναλογίαν, Marius v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ 155/14, ημ. 27.5.15, Φραντζίδης v Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 77, 79, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, 582) - την ηλικία του κατηγορουμένου 1 (είναι 32 ετών), τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις και των δύο κατηγορουμένων, την έμπρακτη μεταμέλεια τους, τις πάσης φύσεως επιπτώσεις τής καταδίκης και ποινής τους στους ίδιους, στην οικογένεια τους και σε αυτούς που τους αγαπούν και έχουν την ανάγκη τους, τα οικονομικά τους προβλήματα (και τη διασύνδεση τούτων με την απόφαση τους να παρανομήσουν), την εμπλοκή και εισέτι μη δίωξη και άλλων προσώπων που αναμείχθηκαν στα εγκλήματα για τα οποία κατηγορήθηκαν οι κατηγορούμενοι, την αναστολή ποινικής δίωξης του κατηγορουμένου 1 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 πλην της συνομωσίας, τις ευρύτερες και διαχρονικές οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων (όσες δεν αποτέλεσαν ή αποτελούν σημείο ρητής νύξης εδώ), την πίεση υπό την οποία ενήργησαν οι κατηγορούμενοι σε διάφορες διαβαθμίσεις και στιγμές, εκπορευόμενης τούτης με πηγή της τον φερόμενο ως πρωτεργάτη και καταδικασθέντα «. σε αρκετές υποθέσεις Ναρκωτικών αλλά και ανθρωποκτονίας .» κατονομασθέντος προσώπου στις καταθέσεις των κατηγορουμένων προς την Αστυνομία (βλ. Τεκμήρια Β2, Β3), ως προσέτι υπογράμμισε χωρίς αντίκρουση ο κ. Δημητρίου στην αγόρευση του. Η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου 1 ημερομηνίας 15.10.19 (βλ. Τεκμήριο Β2) έχει ως εξής: « .............................................. Σχετικά με την υπόθεση για την οποία έχω συλληφθεί στις 25/05/2019 μαζί με τον αδερφό της συμβίας μου, XXXXX Ευαγγέλου η οποία αφορά περί το ενάμιση κιλό κοκαΐνη, θέλω να μιλήσω και να σας πω όλη την αλήθεια για την εμπλοκή και τον ρόλο μου στην υπόθεση. Έχω ήδη μιλήσει και λάβει νομική συμβουλή από τον δικηγόρο μου XXXXX Δημητρίου και είμαι αποφασισμένος να σας πω όλα όσα γνωρίζω για τούτη την υπόθεση. Εγώ έχω πολύ καλές σχέσεις με τον XXXXX Μαυρομιχάλη και επρόκειτο να με παντρέψει με την συμβία μου XXXXX. Μέσω του XXXXX Μαυρονικόλα γνώρισα και γίναμε φίλοι με τον XXXXX Ζαβράντονα. Συγκεκριμένα πριν από ενάμιση χρόνο περίπου μετά που αποφυλακίστηκε ο Ζαβράντονας, ο XXXXX επιδίωξε και συμφιλιώθηκε με τον Ζαβράντονα και έτσι γνωρίστηκα και εγώ μαζί του και γίναμε πολύ καλοί φίλοι. Μάλιστα αναπτύξαμε πέραν από φιλικές και οικογενειακές σχέσεις και πήγαινα εγώ στο σπίτι του και αυτός ερχόταν στο δικό μου για φαγητό και ποτό. Μάλιστα μιλούσαμε συχνά και στο τηλέφωνο. Εγώ έχω και στα δύο μου SMART PHONES κινητά τηλέφωνα αποθηκευμένα δύο τηλέφωνα στο όνομα Ζαβράντονα με τα οποία επικοινωνούσαμε. Το ένα είναι Κυπριακός αριθμός και το άλλο είναι Αγγλικός αριθμός αλλά δεν τα θυμάμαι απέξω. Είναι αποθηκευμένα στα κινητά μου τηλέφωνα που σου είπα προηγουμένως τα οποία βρίσκονται στην κατοχή σας και μπορείτε να τα ελέγξετε. Οι περισσότερες συνομιλίες μας γίνονταν μέσω της εφαρμογής What's up και Signal. Λόγο της δικής μου σχέσης, ο Ζαβράντονας γνώρισε και τον κουνιάδο μου XXXXX Ευαγγέλου ο οποίος είναι συγκατηγορούμενος στην υπόθεση μου. Μάλιστα ο Ζαβράντοντας και ο κουνιάδος μου ανέπτυξαν και αυτοί φιλικές σχέσεις μεταξύ τους πηγαίνοντας μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις και κυνήγι μαζί. Στις 25/05/2019 με πήρε τηλέφωνο ο Ζαβράντονας ενώ ευρισκόμουν σε πάρτυ γενεθλίων της κόρης του XXXXX στο σπίτι του στη Λευκωσία και μου ζήτησε να του στείλω τον κουνιάδο μου να πάει κοντά του στο Τσέρι γιατί τον ήθελε επείγον. Συγκεκριμένα μου ζήτησε να του πω να πάει να τον συναντήσει μετά το Στρατόπεδο του Τσερίου. Νομίζω ήταν γύρω στο μεσημέρι όταν με πήρε τηλέφωνο και η επικοινωνία έγινε στην εφαρμογή SIGNAL. Εγώ πήρα τηλέφωνο τον κουνιάδο μου τον XXXXX στην ίδια εφαρμογή και του είπα να πάει να συναντήσει το Ζαβράντονα επείγον για κάτι που τον ήθελε στο συγκεκριμένο σημείο. Εγώ μέχρι σε αυτό το σημείο δεν ερώτησα τον Ζαβράντονα τι τον ήθελε. Μετά από λίγη ώρα με πήρε τηλέφωνο ο κουνιάδος μου στην ίδια εφαρμογή και μου ανέφερε ότι ο Ζαβράντονας μετά την συνάντηση τους κοντά στο Στρατόπεδο Τσερίου του ζήτησε να τον ακολουθήσει σε κάποιο άλλο σημείο στην περιοχή Τσερίου όπου εκεί του έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο κάτω από την θέση του συνοδηγού ένα σακούλι σκούρου χρώματος χωρίς να του αναφέρει τι ήταν. Του έδωσε όπως μου ανέφερε οδηγίες να το μεταφέρει στη Λάρνακα και να το αφήσει κάτω από μια μοσφιλιά σε ανοιχτό χωράφι στην περιοχή PANORAMIC VIEW στο Καλό Χωριό Λάρνακας. Ο κουνιάδος μου ένιωθε πολύ ταραγμένος και φοβισμένος για τις οδηγίες που πήρε από τον Ζαβράντονα. Εγώ τότε είπα στον κουνιάδο μου να συναντηθούμε στην έξοδο παρά το χωριό Κλαυδιά σε ένα χωράφι που χρησιμοποιείται για χώρος στάθμευσης για να πάμε μαζί. Ο XXXXX ήρτεν εκεί, μπήκα μέσα στο αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής XXXXX01 και ξεκινήσαμε για το σημείο που του είπε ο Ζαβράντονας. Μόλις ξεκινήσαμε έπιασα τον Ζαβράντονα τηλέφωνο και τον ρώτησα τι είχε μέσα η τσάντα οπότε μου είπε ότι είναι κοκαΐνη οπότε εγώ αντέδρασα και άρχισα να συζητώ μαζί του. Για να μεν μπούμε σε παραπάνω διαδικασίες με τον Ζαβράντονα, είπα στον Γιάννη ότι πρόκειται για κοκαΐνη και να πάμε γρήγορα να βάλουμε την κοκαΐνη στο σημείο που του είπε για να τελειώνουμε που τούτο. Ούτως ή άλλως δεν είχαμε και οποιαδήποτε άλλη επιλογή στο σημείο που εφτάσαμε. Επήμε στο συγκεκριμένο σημείο δηλαδή στον χωματόδρομο στην περιοχή PANORAMIC HOUSE όπου κοντά σε μια μοσφιλιά κατεβήκαμε και οι δύο και ο XXXXX έβαλε την κοκαΐνη κάτω από φύλλα φοινικιάς. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να φύγουμε οπότε μίλησα με τον Ζαβράντονα ενημερώνοντας τον ότι η δουλειά έγινε. Δεν θυμάμαι εάν τον έπιασα εγώ ή εκείνος εμένα. Όλες οι συνομιλίες μας γίνονταν και υπάρχουν καταγεγραμμένες στα κινητά μου τηλέφωνα τα οποία μπορείτε να δείτε. Είμαι πρόθυμος όποτε το ζητήσετε να ξεκλειδώσω τα τηλέφωνα μου για να πιάσετε ότι θέλετε εν σχέση με την υπόθεση. Εγώ ήθελα να τελειώνω από αυτή την ιστορία και να ξεκαθαρίσω τον βαθμό της δικής μου εμπλοκής και της δικής του κουνιάδου μου. Όπως βλέπετε με τα όσα έχω πει, ο εγκέφαλος αυτής της ιστορίας είναι ο XXXXX Ζαβράντονας και η εμπλοκή μας οφείλετε σε αυτό τον άνθρωπο. .............................................». Ο κατηγορούμενος 1 έδωσε και δεύτερη γραπτή κατάθεση στις 7.11.19 (βλ. Τεκμήριο Β1), το περιεχόμενο της οποίας δεν προσθέτει κάτι εδώ (και ποσώς υποβιβάζουμε τη πιθανή αποδεικτική αξία της μαρτυρίας αυτής), μια που αναφέρεται σε τηλεπικοινωνιακά και άλλης παρόμοιας φύσης δεδομένα. Η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου 2 ημερομηνίας 2.12.19 (βλ. Τεκμήριο Β3), έχει ως ακολούθως: « .............................................. Σχετικά με την υπόθεση για την οποία έχω συλληφθεί στις 25/05/2019 μαζί με τον γαμπρό μου τον XXXXX Γεωργίου και αφορά ενάμιση κιλό κοκαΐνη, μετά που έμεινα αρκετό καιρό υπό κράτηση αποφάσισα να σας πω την αλήθεια για το τι έγινε εκείνη την ημέρα και ποια ήταν η εμπλοκή μου σε τούτην την υπόθεση. Ο XXXXX Γεωργίου τα τελευταία χρόνια συζεί με την αδερφή μου την Κυριακή και έχουν ένα μωρό τον XXXXX. Με τον XXXXX έχουμε καλές σχέσεις και κάποτε κάναμε παρέα. Ο XXXXX έχει πολλούς φίλους αρκετούς από τους οποίους γνώρισα και εγώ. Ένας από τους φίλους του XXXXX που γνώρισα είναι και ο XXXXX ο Ζαβράντονας. Τον Ζαβράντονα τον γνώρισα περίπου πριν από κανένα χρόνο. Επειδή του XXXXX του Ζαβράντονα άρεσκε του το κυνήγι και εμένα το ίδιο, αποκτήσαμε μια φιλική σχέση και μάλιστα αν θυμάμαι καλά τον Φεβράρη του 2019 πήγαμε κυνήγι μαζί στο Αυδελλερό. Με τον Ζαβράντονα μιλούσαμε κάποτε και έτυχε να βρεθούμε και να φάμε και μαζί. Όσες φορές συναντήθηκα με τον Ζαβράντονα ήταν και ο γαμπρός μου ο XXXXX μαζί μας. Για την ημέρα που μας εσυλλάβετε θα σου πω την αλήθεια για το τι έγινε. Εγώ εκείνη την ημέρα, Σάββατο 25 του Μάη, κατά τις τρεις το απόγευμα ήμουν στο γαμπρό μου τον Κωνσταντίνο στα Λειβάδια. Όταν ήμουν εκεί έπιασε με τηλέφωνο ο Α από τη τηλέφωνο του με αριθμό XXXXX2222 στο τηλέφωνο μου με αριθμό XXXXX8030 και μου είπε να πάω στο στρατόπεδο του Τσερκού γιατί κάτι με θέλει ο Ζαβράντονας. Εγώ ρώτησα τον Μάριο τι με ήθελε ο Ζαβράντονας αλλά ούτε εκείνος ήξερε να μου πει. Μετά από κανένα πεντάλεπτο ξεκίνησα με το αυτοκίνητο της μάνας μου το Qashqai με αριθμούς εγγραφής XXXXX01 για να πάω στον τόπο που μου είπεν ο XXXXX να συναντήσω τον Ζαβράντονα. Εγώ αφού πήγα ως την έξοδο του Τσερκού μετά εμίλησα στο τηλέφωνο με τον XXXXX για να μου εξηγήσει ακριβώς πώς θα πάω εκεί αφού δεν ήξερα καλά την περιοχή. Όταν πέρασα από το στρατόπεδο του Τσερκού σταμάτησα το αυτοκίνητο μου σε μια πλευρά του δρόμου και περίμενα τον Ζαβράντονα να έρθει. Μετά από πέντε λεπτά περίπου ήρθε στο πλευρό μου μόνος του ο Ζαβράντονας με ένα RAV4 πορτοκαλί που δεν θυμάμαι τα νούμερα του αλλά ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τον Ζαβράντονα να οδηγά τούτο το αυτοκίνητο αφού ως τωρά έξερα ότι οδηγά ένα Audi ασημί. Εκείνος τότε μου ένεψε με το χέρι του και μου είπε έλα πίσω μου. Αφού προχώρησε εγώ τον ακολούθησα με το δικό μου. Μετά από περίπου πέντε με δέκα λεπτά σταματήσαμε σε κάτι χωράφκια. Αφού σταμάτησε μπροστά μου, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μου είπε να τον περιμένω εκεί. Μετά μπήκε ξανά στο αυτοκίνητο του και έφυγε χωρίς να μου πει που θα πάει. Μετά από κανένα δεκάλεπτο ήρθε πίσω με το ίδιο αυτοκίνητο και αφού σταμάτησε δίπλα μου κατέβηκε από αυτό φορώντας γάντια μακριά του βόθρατζιη και κρατούσε μια καφέ νάιλον τσέντα. Αφού άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού έβαλε την συγκεκριμένη τσέντα κάτω από τη θέση του συνοδηγού. Εγώ τότε τον ρώτησα τι ήταν τούτο και αυτός μου απάντησε λλίο θυμωμένα πάρτα τζιαμέ που να σου πω και μόλις τα πάρεις πιάσμε να σου δώκω χίλια ευρώ. Μου είπε να την πάρω στην περιοχή Καλού Χωριού. Μου εξήγησε να περάσω τα ράνταπάουτ προς Καλό Χωριό και στο δρόμο θα δω μια ταμπέλα στα αριστερά που γράφει PANORAMIC HOUSE και να μπω από εκεί αριστερά και να αφήσω την τσέντα κοντά στην πρώτη μοσφιλιά στα δεξιά, στην άκρη του δρόμου. Ο Ζαβράντονας μου είπε να παέννω σιγά σιγά στο δρόμο για να μην με σταματήσει η Αστυνομία. Εγώ επειδή ήξερα ότι είναι επικίνδυνος ο Ζαβράντονας εφοήθηκα να του πω ότι εντο παίρνω. Μόλις τον είδα με τα γάντια κατάλαβα ότι ήταν κάτι παράνομο που είχε η τσέντα είτε ναρκωτικά είτε όπλα, είτε εκρηκτικά, έπιασα τηλέφωνο τον Μάριο και του είπα ότι ο Ζαβράντονας έβαλε μου κάτι μέσα στο αυτοκίνητο και ήμουν σίγουρος ότι ήταν κάτι παράνομο και εφοήθηκα. Ο Μάριος μου είπε να μην αγχώνουμαι και να έρθω σιγά σιγά και να συναντηθούμε στα Κλαυδιά. Όταν πήγα στο χωράφι κοντά στην έξοδο των Κλαυδιών ο XXXXX ήταν εκεί και με περίμενε με το αυτοκίνητο της αδερφής μου. Αφού κατέβηκε μπήκε στη θέση του συνοδηγού και πήγαμε μαζί προς το Καλό Χωριό. Την ίδια ώρα ο XXXXX έπιασε τηλέφωνο τον Ζαβράντονα και τον ρώτησε τι μου έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο και τότε ο Ζαβράντονας του είπε ότι εν κοκαΐνη. Ο XXXXX αφού συζήτησε έντονα μαζί του γιατί να μου βάλει την κοκαΐνη μέσα στο αυτοκίνητο, έκλεισε το τηλέφωνο και μου είπε πάμε να την πάρουμε για να ξιμπερτέψουμε με τούτον τον άνθρωπο. Αφού πήγαμε στη περιοχή που μας είπε ο Ζαβράντονας, σταμάτησα το αυτοκίνητο μου στην άκρη του δρόμου και κατέβηκε πρώτος ο XXXXX και αφού έλεγξε την περιοχή αν έχει αστυνομία, μου ένεψε να πάρω την σακούλα με την κοκαΐνη. Εγώ όπως εκάθουμουν έπιασα την σακούλα με τη κοκαΐνη που ήταν κάτω από τη θέση του συνοδηγού και κατέβηκα από το αυτοκίνητο και πήγα προς το μέρος του XXXXX. Ταράξαμε κάτι φύλλα φοινιτζιάς και οι δύο μας και αφού κρύψαμε την σακούλα από κάτω φύγαμε. Την ώρα που πήγα να πάρω τον XXXXX πίσω στο αυτοκίνητό του, μας σταμάτησε η αστυνομία και συλλάβαν μας. Για τούτους τους τόπους που σου είπε πιο πάνω, θυμάμαι καλά που είναι και να πάμε να σας τους δείξω. .............................................». Οι κατηγορούμενοι έχουν λοιπόν (με παραδοχή και της Κατηγορούσας Αρχής), συνεργαστεί και συνεργάζονται με τις ανακριτικές και αστυνομικές αρχές, με το περιεχόμενο των καταθέσεων τους (βλ. Τεκμήρια Β1, Β2 και Β3), να έχει (ως μας υποδείχθηκε κατά τη διαδικασία), επιβεβαιωθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και οδηγήσει στην ένταξη των κατηγορουμένων στο Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων. Προσθέτως, ο κατηγορούμενος 1 έχει προβεί και σε άλλη κατάθεση προς το ΤΑΕ Αρχηγείου για (φερόμενα), σοβαρότατα εγκλήματα, η οποία και αξιολογείται. Παρεμβάλλουμε, ότι το πρώτο βήμα για τη διεξοδική αποκάλυψη εμπλοκής τρίτων προσώπων στην εγκληματική συμπεριφορά των κατηγορουμένων, έγινε από τον κατηγορούμενο 1 στις 15.10.19 με την κατάθεση/Τεκμήριο Β2 και την κατάθεση ημερομηνίας 7.11.19 (βλ. Τεκμήριο Β1), για να ακολουθήσει επέκεινα η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου 2 στις 2.12.19, ως το Τεκμήριο Β3. Τούτη η αλληλουχία γεγονότων και χειρισμών έγινε με πρωτοβουλία του κατηγορουμένου 1. Ο λόγος για τον οποίο (ως παραστατικώς ανέφερε χωρίς αντιλογία ο κ. Δημητρίου) «. ανέλαβε και αυτό το βάρος ο κατηγορούμενος 1 πρώτα ήταν είχε να κάμει με την ανθρώπινη φύση, δηλαδή η ηλικία του ήταν τέτοια που ο κατηγορούμενος 2 ένα παιδί 22 χρονών, επειδή στις Κεντρικές Φυλακές διέρρευσε το γεγονός ότι έδωσαν καταθέσεις θα ήταν σε πολύ μεγάλο κίνδυνο η ζωή του δεύτερου κατηγορουμένου και προτίμησε να πάρει το βάρος ο πρώτος κατηγορούμενος παρά ένα νεαρό παιδί να δώσει πρώτα κατάθεση .». Τούτη η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1, δίδει (προς όφελος του), μια πρόσθετη μετριαστική χροιά στην όλη συμπεριφορά συνεργασίας του με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές. Η ως άνω περιγραφόμενη συνεργασία των κατηγορουμένων με τις αρχές - σημαίνουσα ως φαίνεται να είναι στην πράξη, με όλους τους συνεπακόλουθους και εγγενείς κινδύνους της επιλογής τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Gani και Άλλου ν Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 243, 248-249) - συγκαταλέγεται σε εκείνες που ταξινομούνται ως εκ πρώτης όψεως ωφέλιμες και πρόσφορες για τις ανακριτικές αρχές αλλά ταυτοχρόνως και ως δημιουργούσες μεγάλους δυνητικούς και πραγματικούς κινδύνους για τη ζωή των κατηγορουμένων και μελών των οικογενειών τους, χωρίς αυτονοήτως, να προδικάζουμε οτιδήποτε παρά μόνον να υποδεικνύουμε ως παρατήρηση τα όσα εμφανίζονται να φύονται από τα γεγονότα και τις δηλώσεις Κατηγορούσας Αρχής και Υπεράσπισης, ιδιαίτερα όταν κάποιος αναλογιστεί, με αντικειμενικό κριτήριο, πως ο παρουσιαζόμενος ως ιθύνων νους της υπόθεσης, ως λέχθηκε «. καταδικάστηκε από τα Δικαστήρια σε αρκετές υποθέσεις Ναρκωτικών αλλά και στο αδίκημα της ανθρωποκτονίας .». Στη Φραγκίσκου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 222/14, ημ. 25.11.15, το Ανώτατο Δικαστήριο (διά του Λιάτσου, Δ.), τόνισε και αυτά τα κρίσιμα για ό,τι εδώ αναλύεται (με την εφετειακή παρατήρηση να απογράφεται εκεί σε υπόθεση ναρκωτικών): « Η πλήρης διαλεύκανση εγκληματικών δραστηριοτήτων οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ιδίως η προσαγωγή ενώπιον της δικαιοσύνης των προσώπων που διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην εγκληματική αυτή συμπεριφορά, είναι έργο δύσκολο και πολύπλοκο. Στις πλείστες των περιπτώσεων είναι αναγκαία η αναζήτηση μαρτυρίας από πρόσωπα που εμπλέκονται στις έκνομες αυτές δραστηριότητες. Πρόσωπα που συνήθως είναι απρόθυμα να συνδράμουν τις προσπάθειες των διωκτικών αρχών. Ο φόβος τόσο για τη δική τους ασφάλεια όσο και γι΄ αυτή του στενού οικογενειακού και φιλικού τους περιβάλλοντος λειτουργεί αποτρεπτικά. Ο κίνδυνος που αναλαμβάνουν ως αποτέλεσμα της απόφασής τους να συνεργαστούν με την Αστυνομία, σε συνάρτηση με το βαθμό συνεργασίας και την έκταση και φύση των πληροφοριών που παρέχουν, θα πρέπει να συνεκτιμούνται από τα Δικαστήρια κατά το στάδιο της επιβολής ποινής στα πρόσωπα αυτά. Οσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος και όσο πολυτιμότερη είναι η συνδρομή τόσο περισσότερο θα πρέπει αυτό να αντανακλάται στο ύψος της ποινής που επιβάλλεται». Αναφορικώς προς την έκπτωση στην ποινή που θα μπορούσε να προκύψει από μια τέτοιας φύσης συνεργασία, αυτή η έκπτωση σταχυολογείται νομολογιακώς ως αξιόλογη, με την αγγλική νομολογία να την κατατάσσει μεταξύ ήμισυ και του ενός τρίτου της ποινής που αλλιώς θα επιβαλλόταν στον κατηγορούμενο (βλ. κατ' αναλογίαν, ΚΕΜΑ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 284/18, ημ. 19.7.19). Η ως άνω θεώρηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν διαφέρει ως προς την αρχή που εκφράζει από τη διαχρονική θέση άλλων ανώτατων δικαστηρίων της Κοινοπολιτείας. Διευκρινίζουμε. Στην R v Barber

(1976)14 SASR 388, 390, το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας (διά του Αρχιδικαστή Bray), κατέγραψε κι αυτά: « We have, I think, to accept that the courts have acted on the view that it is not expedient that there should be honour amongst thieves and have therefore sometimes rewarded the informer and encouraged other potential informers by an appropriate mitigation of his sentence. In some cases, genuine remorse by those who have been used as the tools of organized crime may be manifested by disclosure of the identity of their principals and when that happens I thing it deserves generous recognition, particularly when it is only done at the cost of personal danger». Τούτη η (ωφελιμιστική) προσέγγιση (προς το δημόσιο συμφέρον), σκοπεί στο να υποσκάψει και να αποδομήσει εν τίνι τρόπω, την αμφίδρομη αφοσίωση όσων συνωμοτών εμπλέκονται σε εγκληματικές συμπεριφορές. Τοιουτοτρόπως, η συνεργασία των κατηγορουμένων με τις ανακριτικές και αστυνομικές αρχές πρέπει, στην ομαλή πορεία των πραγμάτων, να ανταμείβεται με ανάλογη και αισθητή μείωση στην επιβληθησόμενη ποινή (βλ. κατ' αναλογίαν, Cameron v R

(2002)HCA 6, W

(2002)129 A Crim R 400, Wong v The Queen

(2001)HCA 64). Στην R v Cartwright

(1989)17 NSWLR 243, 252-253, η πλειοψηφία του Ποινικού Εφετείου της Νέας Νότιας Ουαλίας, σημείωσε και αυτά (διά των Δικαστών Hunt και Badgery-Parker), ως προς την εμβέλεια και δυνητική αξία της πληροφόρησης των αρχών από τους συνεργαζόμενους με αυτές πληροφοριοδότες: « It is clearly in the public interest that offenders should be encouraged to supply information to the authorities which will assist them to bring other offenders to justice, and to give evidence against those other offenders in relation to whom they have given such information. .............................................. Again, in order to ensure that such encouragement is given, the reward for providing assistance should be granted if the offender has genuinely cooperated with the authorities whether or not the information supplied objectively turns out in fact to have been effective. The information which he gives must be such as could significantly assist the authorities. The information must, of course, be true; a false disclosure attracts no discount at all. What is relevant here is the potential of the information to assist the authorities, as comprehended by the offender himself. Information which turns out to be significant, but which is neither comprehended nor intended as such by the offender, has not been given in the spirit of willingness which the discount is designed to achieve. The circumstance that objectively the information subsequently turned out to be effective may perhaps demonstrate that the information possessed such a potential if it is not otherwise obvious upon the face of the information itself, but such effectiveness is not a requirement. As we have already pointed out, the offender will not lose the discount because in fact (unknown to him) the authorities are already in possession of that information. Nor should he lose it if the authorities do not in the end act upon his information, because (for example) they subsequently receive or they have already received more cogent information from another source - or if the offender does not in the end give evidence as promised, because (for example) the person who is the subject of his information has pleaded guilty». Σε ό,τι αφορά στην έκταση της ποινολογικής μείωσης, αυτή, κατά τα Αυστραλιανά δρώμενα, μπορεί να κυμανθεί σε ένα πλαίσιο της τάξης του 20%-50% τής ποινής που θα επιβαλλόταν διαφορετικώς, χωρίς όμως με τούτο να υπονοείται η ύπαρξη οιασδήποτε στατικής διατίμησης εν είδει ταρίφας (βλ. κατ' αναλογίαν, Radebe v The Queen

(2001)122 A Crim R 559, R v Pang

(1999)105 A Crim R 474), ή περιθωριοποίηση της αρχής πως η ποινή πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του αδικήματος και ορθώς σταθμισμένη και δίκαιη (βλ. κατ' αναλογίαν, R v NP

(2003)NSWCCA 195). Παρόμοια αντίκριση, πέραν της Αυστραλιανής, εντοπίζεται και στην Ιρλανδία όπου το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε ότι η συζητούμενη συνεργασία επικουρεί στην εξιχνίαση του σοβαρού εγκλήματος και πρέπει να τυγχάνει σημαντικής έκπτωσης στην ποινή (βλ. κατ' αναλογίαν, People (DPP) v Begley

(2013)IECCA 32). Στην R v King

(1985)7 Cr App R(S) 227, ο Λόρδος Αρχιδικαστής Lane, είπε και τούτα εκ μέρους τού Αγγλικού Ποινικού Εφετείου: « It is, of course, impossible to lay down any hard and fast rule as to the amount by which the sentence upon a large-scale informer should be reduced by reason of the assistance which he gives to the police. It scarcely needs stating, and indeed this is the way that Mr. Pollard approached the problem, that the court will first turn to the offences which the informer has admitted to assess their gravity and their number. That should enable the court to arrive at what might be called the starting figure». Στην R ν Braile

(2019)ABCA 477, το Ποινικό Εφετείο της Αλμπέρτας, υπέμνησε τα όσα η Καναδική νομολογία αναγνωρίζει επί της αναλυόμενης θεματολογίας λέγοντας ότι η μείωση της ποινής εξαρτάται από τον βαθμό και ποιότητα της συνεργασίας των κατηγορουμένων με τις ανακριτικές και αστυνομικές αρχές όπως και την έκταση της γνώσης ή της απουσίας γνώσης από πλευράς των αρχών για μέρος ή το όλον των παρεχόμενων προς αυτές πληροφοριών από τους κατηγορουμένους (βλ. επίσης κατ' αναλογίαν, R v AB

(2004)OTC 1144). Διόλου δεν παραγνωρίζουμε πως εν προκειμένω οι κατηγορούμενοι, μολονότι δεν ήσαν οι ιθύνοντες νόες των πραγμάτων, συνέδραμαν διά του δευτερεύοντα ρόλου που διαδραμάτισαν υπό τις συνθήκες που περιεγράφηκαν, στη διάδοση των ναρκωτικών και του ολέθρου που τούτη επιφέρει, όντες σημαντικοί κρίκοι στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών (βλ. κατ' αναλογίαν, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Dos Santos

(2005)2 ΑΑΔ 297, 299). Αξιολογήσαμε περιπλέον πως - εξαιρουμένων των όσων έχουμε ήδη συζητήσει και αποδεχτεί - δεν συντρέχει καμιά άλλη περίσταση που να καθιστά τα επίδικα αδικήματα ως ιδιαίτερα σοβαρά βάσει του άρθρου 30

(4)(α)(i-vii) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ενώ αντιθέτως ενυπάρχουν στοιχεία που τα καθιστούν ως λιγότερο σοβαρά βάσει του άρθρου 30

(4)(β)(i), (

1. ii)και (
2. v)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ήτοι το νεαρόν της ηλικίας του κατηγορουμένου 2, το ότι οι κατηγορούμενοι εγκλημάτησαν (ως αναφέρθηκε στην αγόρευση για μετριασμό και δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή) παρασυρόμενοι κατ' ουσίαν από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτούς (δηλαδή από τους εμπόρους ναρκωτικών) και το γεγονός πως οι κατηγορούμενοι συνεργάστηκαν (και συνεργάζονται) με τις αρχές για δίωξη των προμηθευτών. Σημειώνουμε προσθέτως και το ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε από τα περιστατικά που αναφέρονται στο άρθρο 30

(4)(α)(i-vii) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Μελετήσαμε την εφετειακή και πρωτόδικη νομολογία στην οποία μας παρέπεμψε ο κ. Δημητρίου στη θεμιτή του προσπάθεια να καταδείξει τις παραμέτρους της επιθυμητής μεταχείρισης των κατηγορουμένων, την οποία και μελετήσαμε πολύ προσεκτικά όπως και άλλη σχετική (την οποία και παραθέτουμε κατωτέρω). Για τη θεματική της χρησιμότητας του δικαστικού προηγούμενου στο πεδίο επιβολής ποινής, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στο ότι το Ανώτατο Δικαστήριο (διά του Νικήτα, Δ.), σημείωσε τα ακόλουθα σχετικά στη Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131, τα οποία είχαμε συνεχώς στην σκέψη - όπως και το ότι (ως υπέδειξε ο Ναθαναήλ, Δ.), «. ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης .» (βλ. LCA Domiki Ltd v RKA Kikkos Developers Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 116/2011, ημ. 17.3.15) - : « Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. ............................................ Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Με αφετηρία αυτά, παραθέτουμε αμέσως σειρά αποφάσεων η οποία χαράσσει και οριοθετεί (με την ευρεία έννοια του όρου), τις παραμέτρους της επιμέτρησης σε παρόμοιες περιπτώσεις. Υποσημειώνουμε, ότι η αναφορά μας επικεντρώνεται κυρίως (και όχι μόνο), σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν σε πρωτόδικες αποφάσεις οι οποίες εκδόθηκαν κατά ή μετά το 2002. Τούτο, ως εκ της απόφασης του Εφετείου στην Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36, στην οποία αναδείχθηκε με σαφήνεια το στοιχείο της παραδοχής ως σημαντικού κατ' αρχήν (και αναλόγως της περίπτωσης) μετριαστικού στοιχείου στην επιβολή ποινής. Ακολουθούν οι αποφάσεις. Στην Αναστασιάδης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 242/18, ημ. 31.5.19, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών (μετά από παραδοχή) σε κατηγορία κατοχής με σκοπό την προμήθεια 600,9 γραμμαρίων κοκαΐνης, με την περιστασιακή εμπλοκή του πολύτεκνου κατηγορουμένου (ηλικίας 39 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο) στη διάπραξη του εγκλήματος να συνυπολογίζεται σοβαρώς. Στη Marius ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 155/14, ημ. 27.5.15, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, 11 ετών (σε κατηγορούμενο λευκού ποινικού μητρώου ηλικίας 23 ετών), κατόπιν παραδοχής, στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 883,4463 γραμμαρίων κοκαΐνης, ποινή η οποία, μ' όλο που χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή, δεν κρίθηκε ως εκδήλως υπερβολική. Στην Mbakoup ν Δημοκρατίας, Ποιν Έφ. 86/14 ημ. 27.3.15, επικυρώθηκε επταετής ποινή φυλάκισης μετά από παραδοχή (σε άγαμο πατέρα ηλικίας τριών παιδιών κατηγορούμενο ηλικίας 34 ετών), για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 351,4198 γραμμαρίων κοκαΐνης. Στη Memic v Δημοκρατίας

(2014)2(Α) ΑΑΔ 276, κατηγορούμενος (ηλικίας 35 ετών, οικογενειάρχης με δύο ανήλικα παιδιά και σύζυγο, λευκού ποινικού μητρώου), παραδέχθηκε πρωτοδίκως το αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια (έναντι αμοιβής) 915,27 γραμμαρίων κοκαΐνης. Το Εφετείο επικύρωσε την επιβληθείσα ποινή τής οκταετούς φυλάκισης αφού συνεκτίμησε και την τριετή καθυστέρηση από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος (κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση). Στη Saliba ν Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 ΑΑΔ 388, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών κατόπιν παραδοχής σε εικοσιεξάχρονο κατηγορούμενο, λευκού ποινικού μητρώου, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Dos Santos

(2005)2 ΑΑΔ 297, 299, το Εφετείο καθόρισε ως αρμόζουσα ποινή την εννεαετή φυλάκιση του κατηγορουμένου (μεταφορέα επί πληρωμή) στην κατηγορία εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.021 γραμμαρίων κοκαΐνης. Στη Sikaf ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 467, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών στον κατηγορούμενο κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 587,3412 γραμμαρίων κοκαΐνης, με τον κατηγορούμενο να κατονομάζει τους συνεργάτες του. Ήταν 46 ετών. Η ποινή χαρακτηρίστηκε επιεικής. Στη Hijazi v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 99, ο κατηγορούμενος (ηλικίας 33 ετών, παντρεμένος με τέσσερα παιδιά) παραδέχθηκε κατοχή 9,9 γραμμαρίων κοκαΐνης (98%) με σκοπό την προμήθεια για να δυνηθεί να εξασφαλίσει βίζα για να μεταφέρει το παιδί του στο εξωτερικό για σκοπούς θεραπείας. Το Εφετείο επικύρωσε την ποινή της τετραετούς φυλάκισης (με το ανώτατο νομοθετικώς όριο ποινής να βρίσκεται τότε στα 14 έτη), τονίζοντας τη μεγάλη σοβαρότητα της εμπορίας ναρκωτικών. Για την υπόθεση Δημοκρατία ν Ρόνεη και Άλλων, Αρ. Υπ. 14015/19, ημ. 5.12.19 (Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λεμεσού), στην οποία μας παρέπεμψε ο κ. Δημητρίου - όπου επιβλήθηκε κατόπιν παραδοχής στον κατηγορούμενο 1 (ηλικίας 26 περίπου ετών), με λευκό ποινικό μητρώο, ποινή φυλάκισης 5 ετών για την (μεταξύ άλλων) εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης συνολικού βάρους 999,2 γραμμαρίων και στην οποία υπόθεση συνυπολογίστηκε άλλη εκκρεμούσα υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου για συνωμοσία προς διάπραξιν κακουργήματος (κατοχή 393,1 γραμμαρίων ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (MDMA) με σκοπό την προμήθεια) και μια άλλη μη καταχωρισθείσα υπόθεση για την προμήθεια από άλλο πρόσωπο ενός κιλού καννάβεως και ενός κιλού ρητίνης καννάβεως έναντι συνολικού ποσού €14.500,00, με τον κατηγορούμενο να προμηθεύει τις ποσότητες αυτές σε τρίτους με κέρδος €1.000,00 - απογράφουμε πως η εν λόγω υπόθεση (στην οποία ο κατηγορούμενος επίσης συνεργάστηκε με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές), αποφασίστηκε με κριτήριο τα δικά της ιδιάζοντα γεγονότα για τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και το πρόσωπο του δράστη. Κατ' ακολουθίαν, η πειστική αξία της συζητούμενης απόφασης είναι με κάθε σεβασμό περιορισμένη, παρότι αξιολογήσιμη. Παρεμπιπτόντως, το ίδιο ιδιάζουσα είναι και η παρούσα περίπτωση. Δεν υφίστανται λόγοι για διαφοροποίηση της ποινής που θα επιβληθεί στους κατηγορουμένους στην κατηγορία 3 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος), καθότι η εμπλοκή τους στο αδίκημα αυτό δεν διαχωρίζεται σε έκταση και ένταση κατά τρόπον διακριτό σε βαθμό που να δικαιολογεί διαφορετική προσέγγιση. Μήτε κατιτί άλλο θα δικαιολογούσε λελογισμένως την όποια διαφοροποίηση μεταξύ των κατηγορουμένων, συσταθμιζόμενης και της (έστω διαφορετικής φύσης) προηγούμενης καταδίκης του κατηγορουμένου 1. Δεν διαφεύγει την προσοχή πως ο κατηγορούμενος 2 είναι πολύ νεαρότερος από τον κατηγορούμενο 1 και λευκού ποινικού μητρώου (σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 1). Πάντως, δεν μπορεί να παραγνωριστεί πως είναι ο κατηγορούμενος 1 που χάραξε πρώτος τον δρόμο της συνεργασίας με τις αρχές, επωμιζόμενος μονάχος τον κίνδυνο των όσων θα απεκάλυπτε - και απεκάλυψε τωόντι - έτσι ώστε να αποστασιοποιήσει και προστατεύσει τον νεαρότερο κατηγορούμενο 2 από το πρώτο κύμα της όποιας συνδεδεμένης αντίδρασης. Άρα, το ζύγιασμα των πραγμάτων, μας οδηγεί σε όσα προείπαμε (βλ. κατ' αναλογίαν, Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 34-37). Συνεκτιμώντας όσα παραθέσαμε και αναλύσαμε και έχοντας στο μυαλό - αλλά ουχί αποκλειστικώς μονάχα αυτό (βλ. κατ' αναλογίαν, Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/17, ημ. 31.5.19, Wong v The Queen

(2001)HCA 64) - την αρκετά μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών (1 κιλό και 500,2 γραμμάρια κοκαΐνης), ως και την καθαρότητα της κοκαΐνης [87.28%] (βλ. κατ' αναλογίαν, Memic v Δημοκρατίας

(2014)2(Α) ΑΑΔ 276, 285-286, Sentencing Council, Drug Offences: Definitive Guideline 2012, σελ.7) - κρίνουμε ότι η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αφεύκτως (και δυστυχώς για τους κατηγορουμένους) αυτή της φυλάκισης τους. Επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: Στον κατηγορουμένο 1 στην κατηγορία 3 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος), ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στον κατηγορούμενο 2 στην κατηγορία 3 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος), ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στον κατηγορούμενο 2, στην κατηγορία 2 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 6 ετών και στην κατηγορία 4 (προμήθεια ναρκωτικών Τάξεως Α από άλλο πρόσωπο), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Δεν επιβάλλουμε ποινή (στον κατηγορούμενο 2) στην κατηγορία 1 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), δεδομένης της ταύτισης των συστατικών στοιχείων τού αναφερόμενου αδικήματος με εκείνα που συναπαρτίζουν (εν μέρει), τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που διατυπώνεται στην κατηγορία 2 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Η ποινή που επιβάλαμε στον κατηγορούμενο 1 δεν δικαιολογείται, αντικειμενικώς, να ανασταλεί και τούτο ως εκ του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου 1, κατά τα προνοούμενα στο άρθρο 3

(2)του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72 (βλ. κατ' αναλογίαν, Αστυνομία ν Βρυώνης, Ποιν. Έφ. 92/17, ημ. 19.7.19, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ιορδάνους και Άλλου, Ποιν. Έφ. 222/17, ημ. 9.4.19). Η ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο 1, θα είναι άμεση. Άμεση εκ των νομοθετικών πραγμάτων θα είναι ασφαλώς και η ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο 2 (στις κατηγορίες που τον αφορούν). Οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 2, θα συντρέχουν μεταξύ τους. Οι ποινές θα ήσαν αισθητώς μεγαλύτερες εάν δεν συνέτρεχαν τα ελαφρυντικά με τα οποία πιστώσαμε τους κατηγορουμένους και ιδίως εκείνα που αφορούν στην επί δικαστηρίω παραδοχή και συνεργασία τους με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές. Ο χρόνος που οι κατηγορούμενοι τέλεσαν σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση (από 25.05.19), να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. Τα ναρκωτικά δημεύονται. Το ίδιο και τα αντικείμενα/τεκμήρια που κατασχέθηκαν από την Αστυνομία στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κχ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο