Δημοκρατία ν. Verestiuc, Αρ. Υπόθεσης: 5759/19, 27/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2020:3 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Σύνθεση Κακουργιοδικείου : Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Σ. Κλεόπα-Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Λ. Μουγής, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5759/19 Δημοκρατία ν XXXXX XXXXX Verestiuc Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Θ. Παπανικολάου. Για τον Κατηγορούμενο: Ο κ. Π. Χατζηπαναγιώτου. Κατηγορούμενος: Παρών [Η διερμηνέας κ. Νικολέτα Γεωργάκη, ορκίζεται ότι θα μεταφράζει πιστώς και αληθινώς από τα Ελληνικά στα Ρουμανικά και αντιστρόφως, όσον καλύτερα μπορεί]. ΠΟΙΝΗ (Δοθείσα Αυθημερόν) Ο κατηγορούμενος - μετά τη μεταβολή του κατηγορητηρίου και την καταχώριση αναστολής ποινικής δίωξης στην κατηγορία 1 (πράξεις που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβασιν του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154), στην οποία κατ' ακολουθίαν απαλλάχθηκε - βρέθηκε ένοχος μετά από παραδοχή του στο αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβασιν του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 2). Πιο συγκεκριμένα, παραδέχθηκε πως την 2.6.19 στην οδό Μυκηνών στην Λάρνακα, παρανόμως προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στον XXXXX XXXXX Niculae, δηλαδή του επιτέθηκε κτυπώντας τον με το κεφάλι και προκαλώντας σε αυτόν κάταγμα μείζονος πτέρυγας του σφηνοειδούς οστού αριστερά, ρωγμώδες κάταγμα μαστοειδούς τμήματος και εγκεφαλική αιμορραγία. Σύμφωνα με τα γεγονότα - τα οποία μεταφέρουμε αυτολεξεί (όπως εξάλλου και άλλα αποσπάσματα στην παρούσα) - ως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν παραδεκτά από την Υπεράσπιση [με κάποιες κοινώς παραδεκτές τροποποιήσεις και προσθήκες] (βλ. Έγγραφο Α), έχουν κατά τα ακόλουθα: «Στις 02/06/19 ειδοποιήθηκε η Αστυνομία από την ΜΚ6, ιδιοκτήτρια κατοικίας στην οδό XXXXX 6 στη Λάρνακα ότι ο ένοικος της, XXXXX XXXXX Nicolae, Ρουμάνος υπήκοος, βρισκόταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, μετά από επίθεση που δέχτηκε. Κατά την άφιξη της Αστυνομίας, διαπιστώθηκε ότι στο μέρος, εκτός από το θύμα, το οποίο σημειωτέον, βρισκόταν σε κατάσταση σύγχυσης και δεν θυμόταν τι είχε συμβεί, βρισκόταν και ο συγκάτοικος του, ο ΜΚ7, επίσης Ρουμάνος υπήκοος, ο οποίος ανέφερε ότι την 02/06/19 και περί ώρα 20:00, το θύμα είχε δεχθεί επίθεση από κάποιον XXXXX, εκ Ρουμανίας, λόγω οικονομικών διαφορών. Το θύμα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Λάρνακας, όπου αρχικά διαπιστώθηκε ότι φέρει κεφαλομάτωμα βρεγματικού λοβού δεξιά, πίσω από το αυτί, ήταν συγχυτικός με αφασία εκπομπής και αντιδρούσε επώδυνα. Ο ασθενής άρχισε να κάνει σπασμούς, όπου διασωληνώθηκε. Κατόπιν αξονικής τομογραφίας, διαπιστώθηκε ότι έφερε κάταγμα μείζονος πτέρυγας του σφηνοειδούς οστού αριστερά, ρωγμώδες κάταγμα μαστοειδούς τμήματος και εγκεφαλική αιμορραγία. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του, μεταφέρθηκε στην εντατική παρακολούθηση του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, τέθηκε σε καταστολή, διασωληνωμένος στον αναπνευστήρα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που περισυνέλεξε η Αστυνομία, διαπιστώθηκε ότι το θύμα στις 02/06/19, ενώ βρισκόταν στην οδό XXXXX 6 στη Λάρνακα, όπου διαμένει μαζί με ακόμα ένα πρόσωπο, έπαιζε τάβλι στο σαλόνι της οικίας μαζί με ακόμα δύο άτομα και κατανάλωνε ποσότητα αλκοόλης. Τότε, εισήλθε εντός της οικίας ο κατηγορούμενος, συνοδευόμενος από δύο άντρες και μια γυναίκα και απευθυνόμενος προς το θύμα, του ζήτησε να του δώσει το ποσό των 100 ευρώ που του χρωστούσε. Το θύμα αρνήθηκε αναφέροντας του ότι δεν είχε πληρωθεί ακόμα, τότε ο κατηγορούμενος εκνευρίστηκε, τον πλησίασε, τον σήκωσε πάνω με τα χέρια του και ενώ συνέχισε να τον κρατά, τον χτύπησε με κουτουλιά στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού του. Αποτέλεσμα τούτου, ήταν το θύμα να πέσει με ορμή προς το πάτωμα, χτυπώντας το κεφάλι του και χάνοντας τις αισθήσεις του για μερικά λεπτά. Ο κατηγορούμενος μαζί με τα άτομα που τον συνόδευαν, όταν είδε ότι το θύμα από το χτύπημα έχασε τις αισθήσεις του, αποχώρησε από το μέρος. Όταν συνήλθε το θύμα, τα δύο φιλικά του πρόσωπα, τον μετέφεραν στο κρεβάτι του, όπου τον έβαλαν για να ξαπλώσει. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά και μέχρι τις 16:00 της επόμενης ημέρας, το θύμα σηκωνόταν κατά διαστήματα από το κρεβάτι του και έκανε διαδοχικούς εμετούς, μέχρι που διαπιστώθηκε από τον συγκάτοικο του ότι το θύμα είχε χειροτερεύσει, δεν ανταποκρινόταν και έκανε σπασμωδικές κινήσεις. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη στις 04/06/19, κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος σύλληψης, προέβηκε σε κατάθεση όπου παραδέχθηκε ενοχή αναφέροντας ότι είχε κουτουλίσει το θύμα, λόγω του ότι του χρωστούσε χρήματα αρνούμενος να του τα δώσει. Διαπίστωσε, περαιτέρω, ότι το θύμα ενώ είχε πληρωθεί, ξόδευε τα χρήματα του σε ποτό, κατά τον επίδικο χρόνο, με αποτέλεσμα να καταναλώνει μεγάλες ποσότητες και να μεθά, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν το χρέος που είχε προς τον κατηγορούμενο». Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής (βλ. Έγγραφο Β), αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και σε σειρά μετριαστικών και έτερων παραγόντων καλώντας τελικώς το Δικαστήριο να τα συνυπολογίσει και να επιδείξει «. την μέγιστη δυνατή επιείκεια στον κατηγορούμενο, ο οποίος νιώθει μετανιωμένος σήμερα και απολογείται μέσω εμού στο Δικαστήριο σας .». Εν σχέσει προς τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου - ως αποτυπώνονται και στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας που συντάχθηκε για αυτόν στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, σημειώνουμε πως ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 44 ετών (γεννηθείς την 29.6.75 στην Ρουμανία). Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του, ο οποίος εργαζόταν ως ράφτης πριν από τη συνταξιοδότηση του, απεβίωσε το 2017 σε προχωρημένη ηλικία ένεκα προβλημάτων υγείας. Η μητέρα του, που ήταν οικοκυρά, πέθανε πριν από οκτώ έτη λόγω προβλημάτων υγείας. Ο κατηγορούμενος είναι ο πρωτότοκος υιός της οικογένειας. Τα τέσσερα αδέλφια του, με τα οποία διατηρεί επικοινωνία, είναι έγγαμα, με το ένα να διαμένει στην Ρουμανία και τα υπόλοιπα στην Αγγλία. Με την αποφοίτηση του από το Λύκειο και την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, άρχισε να εργάζεται ως οικοδόμος για κάλυψη των αναγκών του. Ήρθε στην Κύπρο το 2004 για σκοπούς εργασίας και μια καλύτερη ζωή. Εγκαταστάθηκε στην Επαρχία Λάρνακας και άρχισε να εργάζεται στις οικοδομές, αποκομίζοντας (πριν από τη σύλληψη του) εβδομαδιαία έσοδα €350,
- Κατά την παραμονή του εδώ, σύναψε σχέση και συμβιώνει με συμπατριώτισσα, του ηλικίας 50 ετών σήμερα, η οποία προέρχεται από αποτυχημένο γάμο με συμπατριώτη της με τον οποίον απέκτησε πέντε παιδιά και των οποίων τη φύλαξη και φροντίδα ανέλαβε η ίδια. Τα τέσσερα ενήλικα παιδιά της είναι έγγαμα και ζουν στην Αγγλία και στην Κύπρο. Το μικρότερο παιδί είναι ηλικίας 12 ετών και μένει με την ίδιαν και τον κατηγορούμενο σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στην Λάρνακα. Η συμβία εργάζεται σε ξενοδοχειακή μονάδα με μηνιαίο εισόδημα €700,
- Ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ή χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Αποτιμήσαμε καθετί που τέθηκε ενώπιον μας στην πλήρη του μορφή και έκταση. Είχαμε στη σκέψη τις επιταγές της νομολογίας, ότι το ανώτατο όριο ποινής - εδώ επτά έτη φυλάκισης - συνθέτει και την αφετηρία της δικαστικής ποινικολογικής επιμέτρησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεβέντης ν Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, 636-637). Στο μυαλό είχαμε και κάτι άλλο. Πάλιν νομολογιακής εκπόρευσης. Ότι εγκλήματα που περικλείουν τη χρήση βίας εναντίον προσώπου ταξινομούνται, ως εκ της φύσης τους, ως πολύ σοβαρά. Η χρήση βίας, καθώς και η επίδειξη δύναμης, εκτός από τους φυσικούς κινδύνους στους οποίους εκθέτουν τα θύματα, τείνουν να υπονομεύσουν το αίσθημα προσωπικής ασφάλειας το οποίο είναι ουσιώδες για την ευημερία των πολιτών. Η χρήση βίας για την επίτευξη οποιουδήποτε σκοπού, άλλου από αμυντικού, είναι απαράδεκτη καθότι αψηφά τον αντικειμενικό σκοπό κάθε πολιτισμένης κοινωνίας. Η βία, είτε ως μέτρο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης ή τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων και η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για γενική και ειδική αποτροπή, αλλά και για καταστολή τέτοιων συμπεριφορών (βλ. κατ' αναλογίαν, Cristinel v Κυπριακής Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 748, 750, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Τόκκαλλου
(2001)2 ΑΑΔ 95, 99). Συνυπολογίζουμε για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής όσα ανέπτυξε ο κ. Χατζηπαναγιώτου στην αγόρευση του και δη την παραδοχή του κατηγορουμένου, το λευκό του ποινικό μητρώο, την ηλικία του, την έμπρακτη μεταμέλεια του (ως προκύπτει και από την επί δικαστηρίω παραδοχή του), το χαμηλό σχετικώς μορφωτικό του επίπεδο, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής στον ίδιον και στην οικογένεια του και τη συναισθηματική φόρτιση στην οποία βρισκόταν και η οποία απέρρευσε από το ότι ο παραπονούμενος τού χρωστούσε λεφτά και αντί να του τα αποπληρώσει (έχοντας πληρωθεί από τον εργοδότη του), αυτός (κατά τη συλλογιστική του κατηγορουμένου) «. τα ξόδευε αγοράζοντας ποτά για να πίνει με τους φίλους του .». Δεν παραβλέπουμε - χωρίς αυτό να αναιρεί την εγγενή σοβαρότητα του εγκλήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος, ότι η επίθεση του προς τον παραπονούμενο δεν επισυνέβηκε διά επαναληπτικών κτυπημάτων (ένα ήταν το κτύπημα) και ότι η επίθεση διήρκησε μερικά δευτερόλεπτα και διακόπηκε αμέσως μετά από το κεφαλοκτύπημα. Σημειώνουμε προσέτι πως ο κατηγορούμενος δεν ανέμενε ότι με το κτύπημα θα προκαλούσε στον παραπονούμενο τέτοιας έκτασης σωματικές βλάβες. Ωστόσο, όφειλε να ζυγιάσει προσεκτικώς τη συμπεριφορά του και όσα τούτη πιθανώς να επέφερε στο θύμα (ηλικίας 46 ετών), πριν από το κακό και ασχέτως αν ένιωθε εκνευρισμένος από τη γενικότερη στάση του παραπονουμένου να μην του καταβάλει τα οφειλόμενα. Δεν το έπραξε. Στην R v Andrew Dodds
(2013)2 Cr App R(S) 358, 362, είχε επικυρωθεί τριετής ποινή φυλάκισης (υπό άλλες περιστάσεις και προβλεπόμενο νομοθετικό πλαίσιο ποινής από ό,τι εδώ), σε κατηγορούμενο (ηλικίας 34 ετών με 11 προηγούμενες καταδίκες), που είχε γρονθοκοπήσει το θύμα μια φορά στο πρόσωπο (μετά που τον κλώτσησε στα πόδια), με παρεπόμενο το θύμα να πέσει στο έδαφος και να κτυπήσει με το κεφάλι σε τοίχο και να τραυματιστεί σοβαρώς. Μολονότι εκτιμήσαμε την απόφαση αυτή, δεν καθοδηγηθήκαμε ιδιαίτερα από το σκεπτικό της ως προς το είδος και το ύψος της ποινής αφού τα γεγονότα της (και οι περιστάσεις του κατηγορουμένου) ήσαν διαφορετικά από τα κείμενα. Περισσότερο, συνεκτιμήσαμε την υπόθεση ως προς τις δυνητικές επιπτώσεις που μπορούν να έχουν επιθέσεις αυτού του είδους, στη γενικότερη διάσταση τους αλλά και για τους εγγενείς κινδύνους που τούτου του είδους οι βίαιες συμπεριφορές εμπεριέχουν. Κατέγραψε λοιπόν το Αγγλικό Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση, ότι: «The courts have repeatedly said that those who go out drinking in pubs and clubs and commit acts of violence on others should realize that even a single punch can cause life-threatening and life-long injuries, such as tragically in this case. Where this does happen, the courts will take into account all the circumstances of the case and sentence appropriately. The appeal is dismissed». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Τα δικαστήρια έχουν επανειλημμένως εκφράσει πως ως όσοι επιδίδονται δημοσίως σε κατανάλωση αλκοολούχων ποτών σε μπυραρίες και λέσχες/κέντρα και διαπράττουν πράξεις βίας επί άλλων συνανθρώπων τους θα πρέπει να κατανοήσουν ότι ακόμη και μια γροθιά μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή ή και τραυματισμούς που μπορεί να διαρκέσουν για μια ζωή, όπως τραγικώς συνέβη στην παρούσα υπόθεση. Όταν συμβαίνει αυτό τα Δικαστήρια θα πρέπει συνυπολογίζουν πάντοτε όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και να επιβάλλουν την αρμόζουσα ποινή. Η έφεση απορρίπτεται». Συμφωνούμε. Ως προειπώθηκε, από το κτύπημα ο κατηγορούμενος υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς. Η έκταση των τραυμάτων που προκλήθηκαν στον παραπονούμενο ως εκ της παράνομης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου - και την οποία έκταση αξιολογήσαμε ως στοιχείο που συνυπολογίζεται στον καθορισμό της ποινής (βλ. κατ' αναλογίαν, Σακαρίδης και Άλλου ν Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 272, 280) - συνοψίζεται ή και αποσαφηνίζεται ως προς τα γενικότερα παρεπόμενα, στο κοινώς αποδεκτό Ιατρικό Πιστοποιητικό ημερομηνίας 16.1.20 (βλ. Έγγραφο Α1), στο οποίο διαλαμβάνονται και τα εξής: «. Εκ του ιστορικού του προκύπτει ενδονοσοκομειακή νοσηλεία από 3/6/2019 μέχρι 3/7/2019 με διάγνωση κάκωση κεφαλής, θλάσης εγκεφάλου, επιληπτικές κρίσεις μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό. Στην παρούσα φάση ο ασθενής είναι σε καλή γενική κατάσταση, προσανατολισμένος στο χώρο και στο χρόνο, χωρίς νευρολογική σημειολογία (χωρίς δυσκολία βάδισης, χωρίς διαταραχές ομιλίας). Αναφέρει εύκολη κόπωση, δυσκολία συγκέντρωσης, δύσπνοια (παρακολουθείται από πνευμονολόγο). Λαμβάνει την αντιπιληπτική αγωγή. Ο ασθενής παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία της Νευροχειρουργικής κλινικής και δε δύναται να εργαστεί για τους επόμενους 6 μήνες .». Παρότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε στατική διατίμηση στην επιβολή ποινών στην Κύπρο, δεν βλάπτει η επίκληση προηγούμενων παρόμοιων αποφάσεων του Εφετείου (ή άλλων ξένων δικαστηρίων), αφού κάτι τέτοιο θωρακίζει τη δικαστική κρίση και δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας στον κατηγορούμενο για το πώς είναι που αντικρίστηκε ποινολογικώς και για ποιο λόγο, δίχως να προοιωνίζεται με αυτό και η αυτόματη υιοθέτηση της ίδιας ποινής (βλ. κατ' αναλογίαν, Valdez και Άλλου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 144/16, ημ. 21.2.17). Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639, για παρόμοιο αδίκημα, η επιβληθείσα πρωτοδίκως ποινή φυλάκισης των 14 μηνών κρίθηκε ως εκδήλως ανεπαρκής και αυξήθηκε στα δύο έτη. Υπάρχουν αναντιρρήτως διαφοροποιήσεις μεταξύ των γεγονότων στην παρούσα υπόθεση από εκείνα που συναποτέλεσαν το βάθρο ποινής στην υπόθεση εκείνη. Προβήκαμε στις διαφοροποιήσεις - ενδεικτικώς στην ύπαρξη εκεί περισσοτέρων του ενός κτυπήματος στο θύμα, αλλά και συμπεριφοράς του εφεσίβλητου η οποία είχε χαρακτηριστεί δικαστικώς ως «κτηνώδης αντίδραση» έστω και αν τούτος τελούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος (περιγραφή που δεν θα μπορούσε δικαιολογημένως να υιοθετηθεί εδώ) - ώστε να σταχυολογηθεί η αναφερόμενη απόφαση εντός εύλογων παραμέτρων αναφορικώς προς τα ενεστώτως αφορώντα. Η έξαρση διάπραξης αδικημάτων όπως αυτό που μας απασχολεί είναι μεγάλη και αποκομίζουμε προς τούτο καθοδήγηση όχι μόνον από την Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639 - η οποία αποφασίστηκε πριν από 15 τόσα έτη - αλλά και από τον όλο και αυξανόμενο αριθμό υποθέσεων με παρόμοια γεγονότα που εκδικάζονται (έπειτα από παραδοχή) από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας/Αμμοχώστου. Επομένως, η αποτροπή παραμένει ισχύουσα ως επιδίωξη - και αυξημένη θα λέγαμε - ως εκ της συνεχιζόμενης έντασης και έκτασης διάπραξης των περί ων ο λόγος αδικημάτων, αλλά και των αδικημάτων βίας εν γένει στην χώρα μας (βλ. κατ' αναλογίαν, QA v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 71/18, ημ.11.9.19). Εν προκειμένω, ο κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε απαραδέκτως - και μάλιστα με διάθεση που παραπέμπει εν τίνι τρόπω σε αυτοδικία - εισερχόμενος στην οικία του θύματος (από ανοικτή πόρτα) και κτυπώντας τον μέσα στο σπίτι του μπροστά σε τρίτους και τούτο διότι εκνευρίστηκε που ο παραπονούμενος, αν και προσφάτως πληρωθείς από την εργασία του, αρνούνταν να τον ξοφλήσει για κάποιο χρέος που του όφειλε (ύψους €100,00). Το ότι ο κατηγορούμενος διέμενε παλαιότερα με το θύμα στην ίδια οικία, έχοντας μάλιστα και τα κλειδιά σε αυτή μέχρι και λίγες μέρες πριν από το συμβάν, δεν μετριάζει ιδιαίτερα τα πράγματα ούτε και πάντως συνθέτει άλλοθι για την πρωτόγονη συμπεριφορά του έναντι του παραπονουμένου. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος «. εισήλθε εντός της οικίας .. συνοδευόμενος από δύο άνδρες και μία γυναίκα .», καίτοι θα μπορούσε, τωόντι, να παραπέμψει σε κάποιου είδους προσχεδιασμό από μέρους του κατηγορουμένου ή ακόμη και ενέργεια του ως μέρος ομάδας - στοιχεία αναντιρρήτως επιβαρυντικά - δεν ταυτίστηκε ή διασυνδέθηκε αρκούντως από την Κατηγορούσα Αρχή με τέτοια διάθεση, ή εντάχθηκε εν πάση περιπτώσει κατά τρόπον ώστε να μπορεί να οδηγήσει λελογισμένως σε άλλους συνειρμούς κατά του κατηγορουμένου. Έτσι, από αυτής της απόψεως, τα πράγματα τούτα παρέμειναν επιμετριτικώς ουδέτερα. Σταθμίζοντας την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικών ποινών (ως απαιτεί το αδίκημα και τα γεγονότα που το περιστοιχίζουν) και - στο πλαίσιο της εξατομίκευσης - τις περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα μετριαστικά του στοιχεία ως προαναφέρθηκαν, καταλήγουμε πως η μόνη ενδεικνυόμενη ποινή για τον κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης του. Καθορίζουμε την ποινή στα 2 έτη φυλάκισης (βλ. κατηγορία 2). Δεν δικαιολογείται αντικειμενικώς η αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβάλαμε και τούτο από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου αποτιμώμενων τούτων με κατά νουν και τα προνοούμενα στο άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72 (βλ. κατ' αναλογίαν, Αστυνομία ν Βρυώνης, Ποιν. Έφ. 92/17, ημ. 19.7.19, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ιορδάνους και Άλλου, Ποιν. Έφ. 222/17, ημ. 9.4.19). Η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. /κχ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο