← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Χριστοφόρου, Αρ. Υπόθεσης: 1364/19, 6/2/2020

Δημοκρατία ν. Χριστοφόρου, Αρ. Υπόθεσης: 1364/19, 6/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2020:5 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Σύνθεση Κακουργιοδικείου : Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Σ. Κλεόπα-Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Λ. Μουγής, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1364/19 Δημοκρατία ν XXXXX Χριστοφόρου Κατηγορουμένου --------------------- Ημερομηνία: 6 Φεβρουαρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Οι κ.κ. Θ. Παπανικολάου και Χ. Προξένου. Για τον Κατηγορούμενο: Ο κ. Θ. Θωμά. Κατηγορούμενος: Παρών. ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος μετά από παραδοχή του στα αδικήματα της ανθρωποκτονίας, κατά παράβασιν του άρθρου 205 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 1), του εμπρησμού, κατά παράβασιν του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 2), της διάρρηξης κατοικίας εν καιρώ νυκτός με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβασιν των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 3) και της ληστείας, κατά παράβασιν των άρθρων 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορίες 4 και 5). Πιο συγκεκριμένα - και κατά τις λεπτομέρειες αδικήματος των αφορώντων εγκλημάτων στο κατηγορητήριο - ο κατηγορούμενος την 27.1.19, μεταξύ των ωρών 04:30 και 06:30 στην οδό XXXXX στην Λάρνακα, με παράνομη πράξη επέφερε τον θάνατο στον XXXXX Μαυρομμάτη (XXXXX) ηλικίας 76 ετών, τέως από την Λάρνακα, ρίχνοντας τον από το κρεβάτι, ποδοπατώντας τον στο στήθος και κλωτσώντας τον επανειλημμένως στο σώμα (βλ. κατηγορία 1). Ακολούθως, στον ίδιο τόπο και χρόνο, εσκεμμένως και παρανόμως ο κατηγορούμενος έθεσε φωτιά στην οικία του θύματος, με παρεπόμενο να προξενήσει σε αυτή ζημιές ύψους €3.100,00 (βλ. κατηγορία 2). Ο κατηγορούμενος είχε εισέλθει στην οικία λίγο προηγουμένως, κατόπιν διάρρηξης της, με σκοπό τη ληστεία (βλ. κατηγορία 3), την οποία και διέπραξε κλέβοντας από το θύμα ποσό €50,00, χρησιμοποιώντας πραγματική βία (βλ. κατηγορία 4). Μετέπειτα, την ίδια μέρα (και περί ώρα 06:55) στην XXXXX στην Λάρνακα, έκλεψε από την XXXXX Κωνσταντίνου €35,00 (με το ποσό τούτο να αναθεωρείται κατά την παράθεση των γεγονότων σε €30,00), χρησιμοποιώντας εναντίον της πραγματική βία (βλ. κατηγορία 5). Σύμφωνα με τα γεγονότα (σε πιο αναλυτική μορφή και έκταση) - τα οποία μεταφέρουμε αυτολεξεί (όπως εξάλλου και άλλα αποσπάσματα στην απόφαση) - ως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν στο τέλος παραδεκτά από την Υπεράσπιση [με κάποιες κοινώς παραδεκτές τροποποιήσεις και προσθήκες] (βλ. Έγγραφο Α): «Την 27/01/19 και περί ώρα 7 το πρωί, ειδοποιήθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία ότι στην οικεία της Οδού XXXXX 2 στη Λάρνακα, βρισκόταν σε εξέλιξη πυρκαγιά. Όταν κατασβέστηκε η φωτιά, πριν επεκταθεί σε γειτνιάζουσες οικείες, διαπιστώθηκε ότι εντός της οικείας κείτετο απανθρακωμένος ο XXXXX Μαυρομμάτης, ηλικίας 76 ετών (ημερομ. γέννησης 10/10/43). Κατόπιν επιστημονικών εξετάσεων, διαπιστώθηκε ότι έφερε πολλαπλά κατάγματα, θλάση πνευμόνων και γενικά τραύματα που του προκλήθηκαν, προ της πυρκαγιάς. Περαιτέρω, είχε διαπιστωθεί ότι δεν είχε εισπνεύσει μονοξείδιο του άνθρακα, γεγονός το οποίο δεικνύει ότι ο θάνατος του προήλθε προ της έναυσης της πυρκαγιάς. Στις 27/01/19 και ώρα 07:15, καταγγέλθηκε στην Αστυνομία, από την XXXXX Κωνσταντίνου, 96 ετών, ότι η ώρα 7:00, ενώ μετέβαινε στην εκκλησία της Παναγίας Χρυσοπολίτισσας, στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, άγνωστος νεαρός, της επιτέθηκε, την έριξε στο έδαφος και της άρπαξε, δια της βίας, την τσάντα της, η οποία περιείχε το χρηματικό ποσό των 35 ευρώ. Στις 29/01/19, εξασφαλίστηκαν πλάνα από κλειστό κύκλωμα, της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, στα οποία, ο κατηγορούμενος εικονίζεται να προπορεύεται της XXXXX Κωνσταντίνου, να στήνει καρτέρι σε αυτή, πίσω από ένα όχημα τύπου van και όταν αυτή πλησιάζει, να της επιτίθεται και να αρπάζει την τσάντα της. Ως εκ τούτου, εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης και έρευνας της οικείας του κατηγορουμένου. Κατά την εκτέλεση των ως άνω ενταλμάτων και κατά την παραλαβή τεκμηρίων από την οικία του, ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν τα παπούτσια που εφόρουν που επήα στον γέρο.» Στην συνέχεια είπε «Τον γέρο που έκρουσε.» Όταν του εφιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, προέβη σε ομολογία ενοχής για τον θάνατο, την διάρρηξη εν καιρώ νυκτός, την ληστεία, καθώς και τον εμπρησμό της οικείας του θύματος. Συγκεκριμένα, ανέφερε αυτολεξεί « Εγιώ τον σκότωσα γιατί χρωστούσα λεφτά. Τον χτυπούσα στην καρδιά, εθόλωσα και τον πατούσα τζαι στην τζιεφαλή. Άψα τα ρούχα με τον αναπτήρα, τράβησα πίσω το στρώμα, έπιασα 50 ευρώ. Τα ρούχα άψα τα με ένα άσπρο αναπτήρα τζαι πάνω στα ρούχα έβαλα τζαι ένα καζούι. Έμπηκα που την πόρτα στο πλευρό που ρίξαν. Εθόλωσα.» Κατόπιν τούτου, ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση - ομολογία ενοχής, δηλώνοντας ότι το προηγούμενο βράδυ είχε μεταβεί σε νυχτερινό κέντρο και αποχώρησε από αυτό περί ώρα 04:
  2. Στην συνέχεια, περί ώρα 06:00 μετέβηκε πεζός στην οικεία του θύματος, με σκοπό την ληστεία. Εισήλθε από την πίσω πόρτα, σπρώχνοντας τη, πέτυχε είσοδο σε αυτή, προχώρησε στο δωμάτιο όπου κοιμόταν το θύμα και το ξεσκέπασε με μια απότομη κίνηση. Τότε, όταν το θύμα γύρισε προς το μέρος του κατηγορούμενου, ενόσω ήταν ξαπλωμένο, τον χτύπησε ενστικτωδώς στο κεφάλι, με συνέπεια να προκαλέσει την οργίλη αντίδραση του κατηγορουμένου, ο οποίος άρπαξε το θύμα από το κρεβάτι και το πέταξε στο πάτωμα, ξεκινώντας να του χτυπά να τον πατά μανιωδώς στο στήθος και στα πλευρά, με κλωτσιές. Το θύμα, ανήμπορο να αμυνθεί, απεβίωσε από τα χτυπήματα που δέχθηκε. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι έβαλε φωτιά στο θύμα, αφού πρώτα μάζεψε ρούχα του θύματος και τα τοποθέτησε σε σωρό για να εξαφανίσει τα ίχνη του. Πριν όμως θέσει τη φωτιά και ενώ βεβαιώθηκε ότι το θύμα του είχε αποβιώσει, έψαξε τις τσέπες του θύματος και απέσπασε το ποσό των 50 ευρώ που υπήρχε σε αυτές. Περαιτέρω, ερεύνησε την οικεία του άτυχου Γιώργου Μαυρομμάτη, ώστε να αποσπάσει περισσότερα χρήματα, τα οποία δεν εντόπισε. Μετά την έναυση της πυρκαγιάς και αφού ανέμενε αυτή, να επεκταθεί σε όλη την οικεία, αναχώρησε από την μπροστινή πόρτα της οικείας και ακολούθησε πορεία προς την Εκκλησία Χρυσοπολίτισσας με σκοπό να μεταβεί στην οικεία του, η οποία βρίσκεται στην περιοχή Αγίων Αναργύρων, στην Λάρνακα. Τότε, είδε την υπερήλικα γυναίκα να κινείται μόνη στο δρόμο και έτσι την παρακολούθησε με σκοπό να βρει την ευκαιρία να την κλέψει. Στην κατάθεση του, περιγράφει ότι είχε κρυφτεί πίσω από ένα μηχάνημα και την κατάλληλη ώρα όρμησε, δια της βίας και της άρπαξε την τσάντα που κρατούσε, με αποτέλεσμα να ρίξει στο έδαφος το θύμα. Παραδέχθηκε περαιτέρω ότι στην τσάντα της υπήρχε το ποσό των 30 ευρώ, το οποίο και καρπώθηκε. Διαπιστώθηκε ότι το θύμα της ληστείας ήταν η XXXXX Κωνσταντίνου, ηλικίας 96 ετών. Αποτέλεσμα της πυρκαγιάς που έθεσε ο κατηγορούμενος στην οικεία του άτυχου XXXXX Μαυρομμάτη, ήταν να προκληθούν ζημιές ύψους 3,100 ευρώ. ...............................................». Μετά από συναίνεση της Κατηγορούσας Αρχής, εγκρίθηκε αίτημα του κατηγορουμένου όπως κατά την επιμέτρηση της ποινής ληφθούν υπόψιν επτά

(7)υποθέσεις για αδικήματα που τούτος παραδέχθηκε ότι τέλεσε, ως οι αντίστοιχες λεπτομέρειες στα αναλογούντα κατηγορητήρια. Οι δικαστηριακοί φάκελοι των υποθέσεων καταχωρίστηκαν ως Δέσμη Α, με τα γεγονότα, ως τα παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή, με ομοθυμία της Υπεράσπισης, να έχουν κατά τα αυτά: «................................................. Σε όλες τις υποθέσεις που ακολουθούν τα γεγονότα έχουν ως το Κατηγορητήριο Αρ. Υπόθεσης : XXXXX/19 Τα αδικήματα που αφορούν την ως άνω υπόθεση είναι η διάρρηξη κατοικίας και κλοπή, καθώς και απειλή. Συγκεκριμένα στις 15/07/18 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από την παραπονούμενη ότι μεταξύ των ημερομηνιών 14/07/18 περί ώρα 20:30 μέχρι 15/07/18 και ώρα 12:00, άγνωστος διέρρηξε το ισόγειο διαμέρισμα της στην οδό XXXXX 16, αρ.
  1. Διαπιστώθηκε ότι είχε παραβιαστεί με αιχμηρό αντικείμενο το ξύλινο, ανοιγόμενο παράθυρο υπνοδωματίου και κλάπηκε το ποσό των 80 ευρώ, ένα κινητό τηλέφωνο LG αξίας 20 ευρώ και διάφορα χρυσαφικά, συνολικής αξίας 1000 ευρώ. Κατά την προσεκτική εξέταση της σκηνής από εμπειρογνώμονες της Αστυνομίας, εντοπίστηκαν στη σκηνή, στο έδαφος, έξω από το υπνοδωμάτιο, ένα γυναικείο ρολόι, ένα ζεύγος σκουλαρίκια και ένας φακός μάρκας Duracell, τα οποία έπεσαν από τον δράστη, κατά την αποχώρηση του. Η παραπονούμενη εξέφρασε υποψίες για την διάρρηξη εναντίον του κατηγορούμενου, λόγω του ότι του είχε κάνει παρατήρηση για φασαρία, την οποία προκαλούσε στις 13/07/
  2. Περαιτέρω, η παραπονούμενη ανέφερε ότι είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο στις 15/07/18 μόλις διαπίστωσε τη διάρρηξη της οικείας της και ο κατηγορούμενος την απείλησε με τη φράση που αναφέρεται στη 2η κατηγορία. Όταν ανακρίθηκε ο κατηγορούμενος, παραδέχθηκε ότι ενήργησε έτσι, δηλαδή, διάρρηξε το διαμέρισμα για λόγους εκδίκησης, αφού πιστεύει ότι τον κακολογεί στη γειτονιά. Να σημειωθεί ότι την διάρρηξη κατόρθωσε να την κάνει με τη χρήση σκεπαρνιού, παραβιάζοντας το παράθυρο, χρησιμοποιώντας επίσης ένα ζευγάρι πλαστικά γάντια και ένα ζευγάρι κλειδιά τα οποία παρέδωσε στην Αστυνομία. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, απάντησε «Παραδέχομαι και απολογούμαι. Ούτε θα της ξαναμιλήσω». Παρακαλώ όπως, το γυναικείο ρολόι και το ζεύγος σκουλαρίκια, τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια να επιστραφούν στη νόμιμη δικαιούχο. Το σκεπάρνι και ο φακός και τα γάντια να κατασχεθούν. Αρ. Υπόθεσης: XXXXX/19 Τα γεγονότα της υπόθεσης αφορούν δύο διαρρήξεις κτηρίων, με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος. Στις 22/01/19, και περί ώρα 07:30 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από τον εφημέριο της εκκλησίας Αγίου Γεωργίου και υπεύθυνο του κοιμητηρίου ότι μεταξύ των ωρών 19:00 με 06:00 είχαν διαρρηχθεί, το γραφείο του εφημέριου καθώς και ακόμα ένα κτήριο το οποίο χρησιμοποιείται ως αποθήκη. Διαπιστώθηκε ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο στα δύο κτήρια, παραβιάζοντας ανοιγόμενα παράθυρα, σπάζοντας τα. Από εξετάσεις στη σκηνή, παραλήφθηκαν δειγματοληψίες από κηλίδες αίματος. Κατόπιν, εξέτασης από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής ταυτοποιήθηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση - ομολογία, όπου παραδέχθηκε ότι χρησιμοποίησε πέτρα για να παραβιάσει τα παράθυρα σπάζοντας τα και τραυματίστηκε κατά την είσοδο του, με γυαλί που είχε απομείνει στο πλαίσιο του παραθύρου. Σκοπό είχε τον εντοπισμό χρημάτων για να αγοράσει ναρκωτικά, χωρίς όμως να καρπωθεί οποιοδήποτε χρηματικό ποσό αφού δεν υπήρχε. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς απάντησε «Παραδέχουμαι αλλά δεν ηύρα ριάλλια να κλέψω». Αρ. Υπόθεσης: XXXXX/18 Τα γεγονότα της υπόθεσης αφορούν αδικήματα ναρκωτικών. Στις 24/05/18, στο πλαίσιο διερεύνησης τροχαίων αδικημάτων, προέκυψε μαρτυρία, εναντίον του κατηγορούμενου, για αδικήματα προμήθειας από άλλο και σε άλλο κάνναβης, κατοχής και χρήσης. Όταν συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, σε κατάθεση του ανέφερε ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια καπνίζει κάνναβη και κερνάει και σε φίλους του και ότι στις 22/05/18 αγόρασε από πρόσωπο, το οποίο αρνήθηκε να κατονομάσει, 1 γραμμάριο κάνναβης, το οποίο κάπνισε ο ίδιος και είχε κεράσει και στον φίλο του XXXXX Alllidawi (ανήλικο), αφού προηγουμένως του ετοίμασε το τσιγάρο και του το έδωσε, έτοιμο προς χρήση. Αρ. Υπόθεσης XXXXX/18 Η υπόθεση αφορά κλοπή. Στις 14/05/18 και ώρα 22:40, καταγγέλθηκε στην Αστυνομία ότι την ίδια ημέρα και 10 λεπτά περίπου προηγουμένως, ενώ ο παραπονούμενος ΜΚ1 είχε σταθμεύσει το όχημα του έξω από συγκεκριμένο φούρνο, στην περιοχή του σταδίου Αντώνης Παπαδόπουλος και ενώ ο ίδιος βρισκόταν εντός του φούρνου, αυτό είχε κλαπεί. Ο μάρτυρας είχε αφήσει τα κλειδιά του οχήματος στη μίζα της μηχανής. Περαιτέρω, ο ίδιος είχε αναφέρει ότι εντός του οχήματος, υπήρχε μια ανδρική τσάντα εντός της οποίας υπήρχε το χρηματικό ποσό των 780 ευρώ και ένα πορτοφόλι με το ποσό των 125 ευρώ. Από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι συγκεκριμένο πρόσωπο, το οποίο στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος, βρισκόταν σε παρακείμενο περίπτερο, μόλις είδε τον οδηγό του οχήματος να εισέρχεται στο φούρνο, κατευθύνθηκε προς το σημείο, εισήλθε στο όχημα και εγκατέλειψε την περιοχή με αυτό. Το όχημα εντοπίστηκε εγκαταλελειμμένο στον συνοικισμό Αγίων Αναργύρων και εντός αυτού βρισκόταν συγκεκριμένος ανήλικος. Ανακρινόμενος, κατονόμασε τον κατηγορούμενο ότι, τον ίδιο τον παρέλαβε από το χωριό Αραδίππου με το αυτοκίνητο και αφού έκαναν τη βόλτα τους, εγκατέλειψε τον ίδιο και το όχημα εκεί που ανευρέθηκε. Ο κατηγορούμενος έφυγε πεζός από το σημείο. Κατά την εξέταση του οχήματος, εντοπίστηκε και παραλήφθηκε από το πίσω κάθισμα μια αντρική φόρμα, τύπου φούτερ, χρώματος μαύρου, με επιγραφή seniors, η οποία παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Το πορτοφόλι και η τσάντας χειρός μαζί με τα 905 ευρώ δεν εντοπίστηκαν. Όταν συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, προέβηκε σε ομολογία ενοχής και παρέδωσε το χρηματικό ποσό των 335 ευρώ. Παραδέχθηκε, περαιτέρω, ότι το μαύρο φούτερ του ανήκει και το είχε αφήσει ο ίδιος μέσα στο αυτοκίνητο. Παρακαλώ όπως, η αντρική φόρμα τύπου φούτερ, να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Αρ. Υπόθεσης: XXXXX/18 Η υπόθεση αφορά κλοπή οχήματος. Την 02/10/18 και ώρα 23:50 λήφθηκε πληροφορία στην Αστυνομία ότι το όχημα XXXXX81, οδηγείται στην περιοχή Αγίων Αναργύρων από τον κατηγορούμενο και πιθανόν να είναι κλοπιμαίο. Διαπιστώθηκε ότι το όχημα ανήκει σε κάτοικο Κιτίου, ο οποίος το είχε μεταφέρει σε συγκεκριμένο μηχανουργείο για αποκατάσταση βλάβης. Όταν διενεργήθηκε έρευνα στο μηχανουργείο διαπιστώθηκε ότι το όχημα που ήταν σταθμευμένο στον εξωτερικό του χώρο, δεν βρισκόταν πλέον εκεί. Τότε, μέλη της Αστυνομίας, τα οποία ήδη αναζητούσαν το συγκεκριμένο όχημα, μετέβησαν για εξετάσεις στην οικεία του κατηγορούμενου, όπου ανακρινόμενος παραδέχθηκε ότι ο ίδιος έκλεψε το όχημα από το μηχανουργείο στις 30/09/18 και το χρησιμοποιούσε, στη συνέχεια παρέδωσε το κλειδί του οχήματος που είχε στην κατοχή του και οδήγησε την Αστυνομία σε ένα δρόμο αδιέξοδο, ο οποίος δεν χρησιμοποιείται ευρέως από το κοινό και βρίσκεται κοντά στην οικεία του, όπου τους υπέδειξε σε γκαράζ, κρυμμένο, το όχημα. Αρ. Υπόθεσης: XXXXX/19 Η υπόθεση αφορά κλοπή αυτοκινήτου. Στις 21/11/18 και ώρα 08:00, ο παραπονούμενος κατήγγειλε στην Αστυνομία ότι μεταξύ 20/11/18 και ώρα 22:45 με 21/11/18 και ώρα 05:30, άγνωστοι έκλεψαν το saloon όχημα του με αριθμούς εγγραφής XXXXX39, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο και κλειδωμένο στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας, όπου διαμένει. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 16:00, αστυφύλακες της περιοχής Κιτίου εντόπισαν το όχημα να κινείται στην περιοχή, να βρίσκονται εντός αυτού, 3 νεαρά πρόσωπα και οι 2 επιβαίνοντες να βρίσκονται στις θέσεις των επιβατών, όπου έβγαζαν τα σώματα τους έξω από το όχημα, φωνάζοντας παράλληλα, ενώ το όχημα βρισκόταν εν κινήσει. Όταν τους έγινε σήμα για να σταματήσουν, ανέπτυξαν ταχύτητα και καταδιώχθηκαν, εν συνεχεία εισήλθαν σε πρατήριο βενζίνης όπου και οι 3 εξήλθαν από αυτό και τράπηκαν σε φυγή προς διάφορες κατευθύνσεις. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη, επ' αυτοφώρω και ανακρινόμενος ανέφερε ότι το όχημα δεν το είχε κλέψει ο ίδιος, αλλά άλλο πρόσωπο, το οποίο του ανέφερε επ' ακριβώς τα περιστατικά της κλοπής και συναποφάσισαν να κάνουν βόλτες στην περιοχή του Κιτίου, αφού θα παραλάμβαναν φίλο τους από τη συγκεκριμένη περιοχή. Όταν τους καταδίωξε η Αστυνομία, ο ίδιος δεν κατάφερε να διαφύγει της σύλληψης, ως οι άλλοι 2, συνεπιβάτες. Αρ. Υπόθεσης: XXXXX/19 Η υπόθεση αφορά συνομωσία για διάπραξη κακουργήματος, διάρρηξη κτηρίου και κλοπή και κακόβουλη ζημιά. Στις 12/12/18 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από τον παραπονούμενο ότι στις 09/12/18 και ώρα 05:30, είχε ενεργοποιηθεί το σύστημα συναγερμού που διατηρεί στο περίπτερο με την ονομασία Champions, στην περιοχή του Σταδίου Αντώνης Παπαδόπουλος, στην Λάρνακα. Τότε έσπευσε αμέσως στο περίπτερο του όπου αντιλήφθηκε πρόσωπο να βρίσκεται στο χώρο στάθμευσης του γηπέδου και να ψάχνει κάτι στο έδαφος. Μόλις έγινε αντιληπτή η παρουσία του (του παραπονούμενου), το πρόσωπο τράπηκε σε φυγή. Ακολούθως, διαπίστωσε ότι υπήρχε ζημία στο συρόμενο προστατευτικό της εισόδου, δηλαδή ήταν σπασμένο και αφαιρεμένο. Επίσης, η γυάλινη πόρτα ήταν θρυμματισμένη και εντός του χώρου του περιπτέρου υπήρχε μεγάλη πέτρα, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί για να σπάσει το γυαλί. Περαιτέρω, η επιπρόσθετη κλειδωνιά ασφαλείας της πόρτας ήταν και αυτή σπασμένη. Από επιπρόσθετο έλεγχο, το κάλυμμα της σειρήνας του συστήματος συναγερμού ήταν ανοιχτό και τα καλώδια ήταν βγαλμένα. Είχαν κλαπεί, επίσης, δύο κάμερες του κλειστού κυκλώματος ασφαλείας του περιπτέρου. Από έλεγχο που διενεργήθηκε στον καταγραφέα του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του περιπτέρου είχε διαπιστωθεί ότι δύο άγνωστα προς τον ιδιοκτήτη πρόσωπα, αποπειράθηκαν να διαρρήξουν το περίπτερο προκαλώντας σε αυτό την ζημιά που αναφέρεται πιο πάνω και αποσπώντας τις δύο κάμερες. Το ένα πρόσωπο εκ των δύο, είχε αναγνωριστεί ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο που είχε δει ο παραπονούμενος στο χώρο στάθμευσης του γηπέδου. Στο σημείο τούτο εντοπίστηκε ένα γάντι χρώματος μαύρου. Κατόπιν εξετάσεων από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής στο γάντι, ταυτοποιήθηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Ανακρινόμενος ο κατηγορούμενος, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση όπου παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων και κατονόμασε το πρόσωπο που ήταν μαζί του εκείνο το βράδυ, αναφέροντας ότι είχε πει στο δεύτερο άτομο ότι θα κλέψει το περίπτερο, χωρίς κάποια άλλη ανάμειξη αυτού με τα αδικήματα. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, απάντησε «Ναι, έκαμα τα τούτα που μου διάβασες τζαι ένας λόγος που τα έκαμα ήταν γιατί μια μέρα πήγα να αλλάξω ένα αναπτήρα τζαι τούτος ο XXXXXX εν μου τον άλλαξε.» Τα τεκμήρια, δηλαδή, ένα γάντι, ένα usb που περιέχει πλάνα από κλειστό κύκλωμα και δύο cd αντίγραφα του πιο πάνω usb, παρακαλώ να κατασχεθούν». Απογράφεται ως υπενθύμιση - μια που έτσι κι αλλιώς η όλη διαδικασία βρίσκεται καταγεγραμμένη στα πρακτικά - πως για ποικίλους λόγους και σε διάφορες χρονικές στιγμές υπήρξαν αλλαγές απάντησης από παραδοχή σε μη παραδοχή και αναστρόφως σε κάποιες κατηγορίες - όχι όμως στις κατηγορίες 1, 3, 4 και 5 στις οποίες υπήρξε άμεση παραδοχή - και ότι διεξήχθη (μερική τελικώς) ακροαματική διαδικασία για τις κατηγορίες 2 και 7, με την κατάθεση σειράς μαρτύρων, με τη δίκη αυτή, να απολήγει, στα πολλά (μετά και από την ένορκη μαρτυρία του κατηγορουμένου), στην καταχώριση αναστολής ποινικής δίωξης στις κατηγορίες 6 και 7 (την 21.11.19), με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να απαλλαχθεί στην καθεμία από αυτές. Διαγράφουμε από το μυαλό καθετί που αναφέρθηκε στο πλαίσιο της δίκης για ό,τι είναι που τούτη ασχολήθηκε. Τούτο, για να διασφαλιστούν αντικειμενικώς τα δικαιώματα του κατηγορουμένου στο τωρινό στάδιο όπου η ποινή που θα επιβληθεί θα βασισθεί εξ ολοκλήρου στα όσα για τον σκοπό αυτό και μόνον παρουσιάστηκαν ενώπιον μας προς απόφανση (βλ. κατ' αναλογίαν, ΧΧ ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 294/18, ημ. 19.11.19). Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο κ. Θωμά ζήτησε στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής «. την μέγιστη δυνατή επιείκεια από το Δικαστήριο .», προτάσσοντας σειρά μετριαστικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένου και του μειωμένου δείκτη νοημοσύνης του κατηγορουμένου, καλώντας μας συν τω χρόνω να προβληματιστούμε ιδιαίτερα για την ποινή με αφετηρία το σκεπτικό στην Ιωάννου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/14, ημ. 8.4.
  3. Σε αυτό θα επανέλθουμε. Αναφορικώς προς το ζήτημα του μειωμένου δείκτη νοημοσύνης τού κατηγορουμένου - και αφού ανέκυψε διάσταση για αυτό κατά την αγόρευση για μετριασμό - διεξήχθη μετά από απόφαση μας διαδικασία τύπου Newton κατά την οποία η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τη μαρτυρία της Ψυχιάτρου Αγάθης Βαλανίδου, η οποία ήταν και η συντάκτρια ιατρικής έκθεσης για τον κατηγορούμενο ημερομηνίας 27.9.19 (βλ. Τεκμήριο 1). Η ιατρική έκθεση/Τεκμήριο 1, περιλαμβάνει και τούτα: «.............................................. Ο ανωτέρω ξεκίνησε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στο Τμήμα Φυλακών από την αρχή της φυλάκισης του λόγω του ιστορικού περιστασιακής συνεργασίας με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στη Λάρνακα αλλά κυρίως λόγω του μειωμένου δείκτη νοημοσύνης και του σοβαρού αδικήματος το οποίο κατηγορείται. Από την αρχή της συνεργασίας μας διαπιστώθηκε το γνωστικό του έλλειμμα αλλά την ίδια στιγμή αναγνώριζε το αξιόποινο της πράξης του και λυπόταν που δεν συνεργάστηκε όλα τα χρόνια που αρμόδιοι του είχαν επιστήσει την προσοχή για σκοπούς προστασίας και θεραπείας. Στα πλαίσια της φυλάκισης του παραμένει συνεργάσιμος και αποδέχεται λήψη φαρμακευτικής αγωγής η οποία ενδείκνυται για σκοπούς ελέγχου της παρορμητικότητας του αλλά και της επιθυμίας του για χρήση παράνομων ουσιών. Από τις 26/2/2019 παραμένει στην Πτέρυγα 10 του Τμήματος Φυλακών η οποία φιλοξενεί κρατούμενους με ψυχικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς που χρήζουν συστηματικής θεραπείας και παρακολούθησης. Ο ανωτέρω λαμβάνει συστηματικά τη φαρμακευτική του αγωγή, έχει συνεργασία με Κλινική Ψυχολόγο και Εργοθεραπευτή και επίσης συμμετέχει στα εκπαιδευτικά προγράμματα που προσφέρονται από το Τμήμα Φυλακών. Από τα τηρούμενα αρχεία των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, στο παρελθόν έγιναν προσπάθειες να συνεργαστεί με τις Υπηρεσίες από το 2016 μετά από παραπομπή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας αλλά λόγω της μη δικής του συνεργασίας και της αδυναμίας του χαοτικού οικογενειακού περιβάλλοντος να τον στηρίξει και να τον οριοθετήσει δεν έγινε εφικτή οποιαδήποτε ενέργεια. Να σημειώσουμε ότι ο πατέρας του εκτίει ποινή φυλάκισης για υπόθεση πραγματικής σωματικής βλάβης. Η εμπλοκή του με χρήση και κατάχρηση παράνομων ουσιών είναι επίσης ένας σοβαρός επιβαρυντικός παράγοντας πέραν του Νοητικού του πηλίκου το οποίο τον καθιστά υποβόλιμο και τον έχει οδηγήσει σε σοβαρές παραβατικές πράξεις από το παρελθόν. Εισήγηση πέραν της απαραίτητης απόφασης του αρμόδιου Δικαστηρίου, για σκοπούς σωφρονισμού και αποτροπής του οποιουδήποτε παραπτωματία από επανάληψη παρόμοιων αδικημάτων, να ληφθεί υπόψη η αναγκαιότητα να λάβει προστασία και θεραπεία από τις αρμόδιες υπηρεσίες». Η XXXXX Βαλανίδου αποσαφήνισε στη μαρτυρία της εκφάνσεις τής ιατρικής έκθεσης, ως το Τεκμήριο 1, το οποίο - μαζί με την μαρτυρία της -έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο για ό,τι είναι που συναπάρτισε αντικείμενο κρίσης στη διαδικασία τύπου Newton, με το σκεπτικό μας να βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά και να μην χρειάζεται να επαναληφθεί για ό,τι τώρα μέλει. Υπογραμμίζουμε δύο τινά περί της μαρτυρίας αυτής. Πρώτον, διευκρινίστηκε πως ο κατηγορούμενος «. έχει μειωμένο δείκτη νοημοσύνης και είχε καταχωρηθεί ως ελαφριά νοητική ανεπάρκεια» - με την ελαφριά αυτή ανεπάρκεια, να «. πλησιάζει το φυσιολογικό» - και ότι τούτος είχε (και έχει) την ικανότητα και δυνατότητα να αποφασίζει και επιλέγει αν θα προβεί (ή όχι) στην όποια παραπτωματική συμπεριφορά. Δεύτερον, πως η μάρτυς είπε και τα ακόλουθα για την ευρύτερη προσέγγιση και αξιολόγηση του κατηγορουμένου, απτόμενων τούτων και με το ζήτημα του δείκτη νοημοσύνης του κατηγορουμένου: «Στη διάρκεια της παρακολούθησης, αλλά και στα πλαίσια της λήψης του ιστορικού του, ήταν ένα παιδί το οποίο είχε τη δυνατότητα και έχει τη δυνατότητα να εκπαιδευτεί. Δηλαδή να μάθει διάφορα θέματα τα οποία μπορούν να τον εντάξουν στην κοινωνία. Την ίδια στιγμή όμως, από μικρός είχε διαπιστωθεί ότι είχε διαταραχές στη συμπεριφορά, τα οποία στον συγκεκριμένο κυρίως είχαν να κάμουν με το χαοτικό περιβάλλον το οποίο αντιλαμβάνομαι είναι γνωστό στο Δικαστήριο και η δυσκολία του αυτή, τον οδήγησε σε τακτικές παραβατικές συμπεριφορές και το άλλο μεγάλο κεφάλαιο στη χρήση και εξάρτηση παράνομων ουσιών. Άρα από τη στιγμή που τούτα τα κεφάλαια δεν υπήρχαν οι προστατευτικοί μηχανισμοί, είτε του οικογενειακού περιβάλλοντος, είτε του κοινωνικού περιβάλλοντος, εκπαιδευτικού και λοιπά, τούτο το παιδί επέλεξε να προβαίνει σε παραβατικές συμπεριφορές, όντας και πολλές φορές υποβόλιμος για να αποκτήσει και μια θέση στην κοινωνία. Από τη στιγμή που ξεχώριζε με τις δυσκολίες του, το να προβεί σε παραβατικές συμπεριφορές, είναι μια επιλογή που οι νεαροί επιλέγουν, για να τους δώσει κάποιος σημασία. Δηλαδή δεν είναι το γεγονός ότι δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα λεφτά του επίσης εν ένα θέμα, αλλά την ίδια στιγμή μπορούσε να ζητήσει ή να προβεί σε πράξεις παράνομες για να έχει λεφτά τα οποία δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί και να πει εντάξει, θα τα πάρω στη μητέρα μου να περάσουμε καλύτερα στο σπίτι. Προτιμούσε να τα φάει στα ναρκωτικά ή σε οτιδήποτε άλλο ο ίδιος θεωρούσε. Την ίδια στιγμή όμως η περίοδος του σχολείου, αναφέρεται ότι σημαντική για τον ίδιο αναφέρεται για περίοδο στην οποία ήταν πρωταθλητής στην κολύμβηση και συμμετείχε σε Παραολυμπιακούς Αγώνες. Δείχνει την ικανότητα να ενταχθεί σε ένα πλαίσιο στο οποίο έχει καθοδήγηση. Πολύ σημαντικό. Επίσης το γεγονός ότι οδηγούσε αυτοκίνητο, μηχανή μεγάλου κυβισμού, δείχνει τη δυνατότητα να αντεπεξέλθει σε δεξιότητες οι οποίες θέλουν συγκέντρωση. Το ότι όμως εν αναβάτης έχει να κάνει στη δυσκολία να αντεπεξέλθει σε γνωστικό, γιατί δεν μπορούσε να αναπτύξει άλλες ικανότητες». Συνυφασμένο με τα γεγονότα που κατατέθηκαν στην αφορώσα διαδικασία για επιβολή ποινής (με την προοπτική θεμελίωσης του υποβάθρου επί του οποίου θα στηριχθεί επί τούτω το Δικαστήριο), είναι και η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου προς την Αστυνομία ημερομηνίας 29.1.19 (βλ. Τεκμήριο 2) και τούτο μόνον εν σχέσει προς το ακόλουθο περιεχόμενο (με το εναπομείναν να αγνοείται): «. Ο γέρος είχε τα μαθκιά του ανοικτά. Άμα τζαι έδωκα του καμπόσες έβεγχε την αναπνοή του λλίο δυνατά τζαι έβαλα το δακτύλι μου μες το στόμα του τζαι είδα ότι η γλώσσα του επήε μές τον λαιμό του. Ύστερα έβαλα το χέρι μου πας τον λαιμό του τζαι εκατάλαβα ότι επέθανε, αλλά τα μαθκια του ήταν ανοικτά ακόμα. Αμα επέθανε ο γέρος, έβαλα το χέρι μου μές την πούγκα του τζαι έπιασα που μέσα πενήντα ευρώ». Προτού προχωρήσουμε με την επιμέτρηση, θα αναφερθούμε στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο και την οποία ο κ. Θωμά αποδέχθηκε και χρησιμοποίησε για τους σκοπούς της αγόρευσης του. Αναφέρεται λοιπόν στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας - και τα δεχόμαστε αυτά ως δεδομένα - ότι ο κατηγορούμενος είναι 21 ετών (έχοντας γεννηθεί στην Λάρνακα την 26.5.98). Είναι ο δεύτερος (μαζί με τη δίδυμη αδελφή του) από τέσσερα αδέλφια. Ο πατέρας - ο οποίος εκτίει ποινή φυλάκισης στις Κεντρικές Φυλακές - εγκατέλειψε την οικογένεια όταν ο κατηγορούμενος ήταν επτά ετών. Λόγω του αλκοολισμού του, ο πατέρας συντηρούνταν από κρατικά επιδόματα και σπανίως στήριζε οικονομικώς την οικογένεια. Στην παιδική του ηλικία, ο κατηγορούμενος, τα αδέλφια και η μητέρα του, υπήρξαν θύματα σωματικής βίας από τον πατέρα, με τα παιδιά να βιώνουν καθημερινώς έντονες οικογενειακές συγκρούσεις. Τη φύλαξη και φροντίδα του κατηγορουμένου και των τριών αδελφιών του, ανέλαβε η μητέρα τους που είναι σήμερα 40 ετών και λήπτρια Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και η οποία ουδέποτε εργάστηκε ένεκα των προβλημάτων ψυχικής υγείας που παρουσιάζει. Οι σχέσεις του κατηγορουμένου με την μητέρα και τα αδέλφια του είναι καλές. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την Β' Τάξη Δημοτικού και μετά στην Ειδική Σχολή Αγίου Σπυρίδωνα στην Λάρνακα. Ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στον Κλάδο Μαγειρικής στην Τεχνική Σχολή. Από την ηλικία των 16 ετών εργαζόταν περιστασιακά ως γκαρσόνι. Διαγνώστηκε με υπερκινητικότητα. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή από 5 ετών. Εξαιτίας των προβλημάτων ψυχικής υγείας που παρουσιάζει, απαλλάχθηκε από την Εθνική Φρουρά. Από τροχαίο δυστύχημα που είχε, τοποθετήθηκε στο πόδι του πλατίνα. Σε ηλικία 12 ετών, άρχισε τη χρήση σκληρών ναρκωτικών, μηδέποτε όμως εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Μολαταύτα, δηλώνει πως μετά τη σύλληψη του, δεν έκανε χρήση ναρκωτικών. Αξιολογήσαμε προσεκτικώς και με αισθαντικότητα όσα τέθηκαν ενώπιον μας. Αναμφιβόλως - και τα ίδια ισχύουν τηρουμένων των αναλογιών και για τα υπόλοιπα κακουργήματα που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος και για τα οποία προβλέπονται νομοθετικώς πολυετείς ποινές φυλάκισης ως ανώτατο όριο (και δη 14 έτη φυλάκισης για τα αδικήματα του εμπρησμού και της ληστείας και 10 έτη φυλάκισης για το κακούργημα της διάρρηξης κατοικίας εν καιρώ νυκτός) - το αδίκημα της ανθρωποκτονίας συνθέτει ένα ιδιαζόντως σοβαρό έγκλημα όχι μόνον λόγω της ανώτατης προβλεπόμενης ποινής της διά βίου φυλάκισης αλλά και της φύσης τής συμπεριφοράς που τούτο προσδιορίζει, αφού παραδεκτώς και στοιχειωδώς, η ανθρώπινη ζωή αποτελεί το πολυτιμότερο αγαθό και τυγχάνει πρωταρχικής προστασίας από ευνομούμενες κοινωνίες όπως η Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με την ανησυχητική συχνότητα διάπραξης του υπό αναφοράν αδικήματος αλλά και άλλων αδικημάτων (βίας) κατά της ζωής και του προσώπου στην χώρα μας (βλ. κατ' αναλογίαν, QA v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 71/18, ημ. 11.9.19) - με τη διαπίστωση αυτή να προκύπτει και από τον μεγάλο συγκριτικώς αριθμό παρόμοιων υποθέσεων που καταχωρίζονται στα Δικαστήρια μας [και στο Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας/Αμμοχώστου]και στις οποίες δηλώνεται παραδοχή ή προκύπτει καταδίκη μετά από ακρόαση (βλ. κατ' αναλογίαν, Μαυρόλουκα ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 212/13, ημ. 5.2.15) - σε συνδυασμό με την κοινωνική απαξία που χαρακτηρίζει το κακούργημα της ανθρωποκτονίας, καλεί αναντιρρήτως στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί και τούτο βάσει εμπεδωμένης αρχής ότι ακόμη και στα χειρότερα των εγκλημάτων (όπου δεν προβλέπεται αναγκαστική ποινή), το Δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως οφείλει - και έτσι πράξαμε κι εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του. Τούτο όμως, δεν σημαίνει ότι το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής θα πρέπει να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον για επιβολή της πρέπουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία καθορίζει (εν τη ευρεία εννοία του όρου). Επιβάλλεται επομένως, μακροσκοπική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση. Τούτο έγινε και εδώ. Σε σχέση προς τη νομολογία στην οποία μας παρέπεμψε ο κ. Θωμά - και την οποία μελετήσαμε και διηθήσαμε όπως και άλλη σχετική - οφείλουμε να σημειώσουμε ότι καμιά από τις αυθεντίες στις οποίες παραπεμφθήκαμε δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πανομοιότυπη ή έστω παρόμοια με την εκτυλισσόμενη αφού η καθεμιά διακρίνεται, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, επί ουσιαστικών πτυχών, όπως η ύπαρξη (ή όχι) παραδοχής, μεταμέλειας, ομολογίας και συνεργασίας με την Αστυνομία, προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων, ψυχολογικών προβλημάτων, συνθηκών εκτέλεσης του εγκλήματος και άλλα. Ο κ. Θωμά - και επανερχόμαστε στη θεματική αυτή ως είπαμε πως θα πράτταμε - παρέπεμψε στην Ιωάννου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/14, ημ. 8.4.15, ως προσομοιάζουσα με την εκτυλισσόμενη υπόθεση. Στην υπόθεση εκείνη, το Εφετείο μείωσε την πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή των 5 ετών φυλάκισης σε 3 έτη φυλάκισης με αναστολή (συμφωνώντας με την πρωτόδικη απόφαση της μειοψηφίας) σε κατηγορούμενο ηλικίας 17 ετών που είχε επιφέρει τον θάνατο στον πατέρα του θέτοντας φωτιά στο ύφασμα καναπέ επί του οποίου τούτος βρισκόταν σε κατάσταση αναισθησίας μετά την κατανάλωση αλκοόλ. Ο κατηγορούμενος σκέφθηκε ότι το θύμα θα ξυπνούσε ««με μια μικρή φωτιά» στον καναπέ», κάτι που δυστυχώς δεν συνέβη γιατί το υλικό ήταν εύφλεκτο και η φωτιά εξελίχθηκε σε χρόνο κάποιων δευτερολέπτων, ενώ εντός περίπου τριών λεπτών τούτη, έκαψε το σώμα του θύματος κατά το 70% προκαλώντας του τον θάνατο. Ο κατηγορούμενος θεωρήθηκε πως λόγω της νοητικής του αναπηρίας είχε δυσκολία στο να αντιλαμβάνεται αν μια πράξη εγκυμονεί κινδύνους ή όχι και το ίδιο αφορούσε και για τις επενέργειες που μπορούσε να υπέχει μια τέτοια πράξη. Εν προκειμένω, ο κατηγορούμενος δεν κατατάσσεται στην ίδια κατηγορία νοητικής κατάστασης με τον κατηγορούμενο/εφεσείοντα στην Ιωάννου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/14, ημ. 8.4.
  4. Ο κατηγορούμενος χαρακτηρίζεται εδώ ως άτομο ικανό να αποφασίζει και να ζυγίζει τις πράξεις του και να δρα αντιστοίχως. Πέραν τούτου, οι συνθήκες διάπραξης της ανθρωποκτονίας που κειμένως απασχολεί - και στις οποίες θα επιστρέψουμε - ταξινομούνται ως κατά πολύ σοβαρότερες και αποκρουστικές από εκείνες στην υπό ανάλυσιν απόφαση και τούτο ως εκ του τρόπου δράσης του κατηγορουμένου και των συνθηκών πρόκλησης του θανάτου στο θύμα. Κατ' ακολουθίαν, η Ιωάννου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/14, ημ. 8.4.15 , απέχει πολύ από το να απαρτίσει κρίσιμο σημείο παραπομπής για τα παρόντα, μολονότι αποτιμάται. Ωστόσο, εκεί που συγκλίνουμε με τον κ. Θωμά είναι πως η Ιωάννου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/14, ημ. 8.4.15, ξαναθυμίζει ότι η κάθε περίπτωση επιβολής ποινής (ιδίως σε τέτοιου είδους αδικήματα), πρέπει να αποφασίζεται στη βάση των δικών της γεγονότων και προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου, με αυτό να φύεται έτσι κι αλλιώς από τη νομολογία που επέλεξε να αναπτύξει στην απόφαση του το Εφετείο για σκοπούς επίρρωσης του σκεπτικού του. Σχετικώς με τη μεταχείριση κατηγορουμένων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις, προσεγγίσαμε τη σχετική νομολογία γνωρίζοντας πως το Ανώτατο Δικαστήριο (διά του Νικήτα, Δ.), σημείωσε τα ακόλουθα, κατ' αναλογίαν σχετικά, στη Μιχαήλ ν Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131, τα οποία είχαμε συνεχώς κατά νουν - όπως και το ότι (ως υπέδειξε ο Ναθαναήλ, Δ.), «. ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης .» (βλ. LCA Domiki Ltd v RKA Kikkos Developers Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 116/2011, ημ. 17.3.15) - : «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Τα σεξουαλικά αδικήματα δεν αποτελούν εξαίρεση: βλ. π.χ. R. ν. Billam [1986] 1 All E.R. 985. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Παραμένοντας στη χρησιμότητα του δικαστικού προηγουμένου για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής και επί ενός γενικότερου επιπέδου ανάλυσης, επισημαίνουμε ότι στην Ονησίλλου v Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 556, 584, τονίστηκε πως το έγκλημα της ανθρωποκτονίας καλύπτει ένα ευρύ φάσμα εγκληματικής συμπεριφοράς και ότι δεν είναι ευχερής τουτέστιν ο καθορισμός τιμωρητικού πλαισίου, έστω και μέσα σε πλατιά όρια. Όπου όμως το έγκλημα είναι το αποτέλεσμα ηθελημένης παράνομης πράξης (όπως στην προκειμένη περίπτωση), δικαιολογείται η επιβολή πολύχρονης ποινής φυλάκισης. Παρά ταύτα - και συσταθμίζοντας και διαφοροποιώντας ό,τι χρήζει τέτοιας προσέγγισης - λέγουμε πως στην Pernell και Άλλων v Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ 2)
(1998)2 ΑΑΔ 417, το Εφετείο αντικατέστησε με ποινή φυλάκισης 25 ετών τη διά βίου φυλάκιση που είχε πρωτοδίκως επιβληθεί στους νεαρούς κατηγορουμένους (23-26 ετών) - μετά από ακροαματική διαδικασία (σε αντίθεση με εδώ, με τον κατηγορούμενο να είναι και ηλικιακώς μικρότερος) - για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας, υπολογίζοντας μέσα σε άλλους παράγοντες, το λευκό ποινικό τους μητρώο και την κατάσταση μέθης τους κατά τη διάπραξη του κακουργήματος. Οι κατηγορούμενοι, αφού απήγαγαν νεαρή τουρίστρια και προσπάθησαν να την βιάσουν, την κτύπησαν άγρια με φτυάρι συνολικώς 15 φορές σε διάφορα μέρη του σώματος της, με ένα από τα κτυπήματα να διαμελίζει σχεδόν στα δύο το πρόσωπο της. Στην Lemonas v The Republic
(1986)2 CLR 25, το Εφετείο επικύρωσε ποινή διά βίου φυλάκισης σε κατηγορούμενο ηλικίας 19 ετών ο οποίος παραδέχθηκε το έγκλημα της ανθρωποκτονίας ανυπεράσπιστης γυναίκας ηλικίας 34 ετών, την οποία αποπειράθηκε πρώτα να βιάσει, μαχαιρώνοντας την ακολούθως κατ' επανάληψιν σε πάλη που προέκυψε μεταξύ τους ως εκ της προσπάθειας του αυτής. Όταν ο κατηγορούμενος διαπίστωσε ότι το θύμα εξακολουθούσε να ζει, την αποτελείωσε κόβοντας τον λαιμό της, οδηγώντας την στην μπανιέρα η οποία ήταν γεμάτη με νερό και πιέζοντας το κεφάλι της μέσα σε αυτό για να βεβαιωθεί πως απεβίωσε. Ο κατηγορούμενος - σε αντίθεση με τον εδώ κατηγορούμενο για τον οποίον όμως λαμβάνονται υπόψιν σειρά σοβαρών ποινικών υποθέσεων - βαρυνόταν με προηγούμενες καταδίκες σε φυλάκιση για διάρρηξη καταστήματος και πλαστογραφία, διάρρηξη οικίας και κλοπής και διάρρηξη κατοικίας και απόπειρα βιασμού. Δεν αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα παρά μόνον χαρακτηριζόταν από ανωριμότητα και μειωμένη προσαρμοστικότητα. Ήταν το δέκατο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας και μεγάλωσε με δυσκολίες. Λήφθηκε υπόψιν η σκαιότητα του εγκλήματος και το ότι μοναδικός σκοπός του κατηγορουμένου ήταν η ικανοποίηση των σεξουαλικών του επιθυμιών (εδώ της διάρρηξης και κλοπής). Θεωρήθηκε πως ήταν ανεπίδεκτος αναμόρφωσης και ότι η ποινή που θα έπρεπε να του επιβληθεί, σε μια από τις χειρότερες περιπτώσεις ανθρωποκτονίας της εποχής, έπρεπε να αντανακλά όχι μόνον τη σοβαρότητα των πράξεων του αλλά και την αναγκαιότητα για προστασία της κοινωνίας. Προσμετρούμε προς όφελος του κατηγορουμένου, την άμεση ομολογία του προς τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές, την απολογία του, την επί Δικαστηρίω παραδοχή του - η οποία ως έχει υπομνησθεί και στην Θεοδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημ. 27.11.19 (με μνεία στην locus clasicus πλέον Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28, 36), πρέπει να αμείβεται «. με σχετική έκπτωση στη ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης .» (βλ. επίσης, Barek v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 178/18, ημ. 22.1.20) - το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του (21 ετών) - έχοντας ως Δικαστές συνειδητοποιημένη γνώση των προσταγών της νομολογίας πως τα νεαρά άτομα, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων, πρέπει να τυγχάνουν προσεκτικής και λεπτής μεταχείρισης (βλ. γενικώς, GM Pikis, Sentencing in Cyprus: Sentencing Revisited, 2η Έκδ., 2007, σελ. 88-90), δίχως πάντως τούτο να συνθέτει στην κάθε περίπτωση ασπίδα για την αυστηρή μεταχείριση τους εκεί όπου είναι αναγκαίο ως εκ της φύσης και συνθηκών τού επίμαχου εγκλήματος (βλ. κατ' αναλογίαν, Velcu v Αστυνομία, Ποιν. Έφ. 100/19, ημ. 20.1.20) - τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, τις υπόλοιπες χαοτικές οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, το χαμηλό του μορφωτικό επίπεδο, την απώλεια αυτοελέγχου που επέδειξε κατά τις κρίσιμες στιγμές, τα οικονομικά του προβλήματα, τις πλατύτερες και γενικότερες επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιον και στην οικογένεια του, καθώς και τον μειωμένο δείκτη νοημοσύνης του (και όσα είπε σχετικώς για αυτό - και για άλλα - η Ψυχίατρος Αγάθη Βαλανίδου), κατάσταση που σαφώς δικαιολογεί επιείκεια προς το πρόσωπο του (βλ. γενικώς, GM Pikis, Sentencing in Cyprus: Sentencing Revisited, 2η έκδ., 2007, σελ. 66-69). Συνυπολογίζουμε προσέτι και τον αριθμό, φύση και γεγονότα των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψιν κατά τις προβλέψεις του άρθρου 81 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, γεγονός που οδηγεί εδώ, υπό τους περιορισμούς που παραθέτουμε πιο κάτω, σε επίταση της ποινής που άλλως θα επιβαλλόταν στον κατηγορούμενο (βλ. κατ' αναλογίαν, Μακρή ν Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 42, 48). Δεν διέλαθε την προσοχή (και περί των ως άνω αναφερομένων περιορισμών ο λόγος αυτή τη στιγμή ), πως οι πιο πάνω υποθέσεις δεν είναι όμοιες ή παρόμοιες με το κακούργημα της ανθρωποκτονίας (εν αντιθέσει προς τα άλλα κακουργήματα που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος). Υπό αυτή τη θεώρηση - και χωρίς να παραμερίζουμε κάποια στοιχεία εκδικητικότητας που φαίνεται να επέδειξε ο κατηγορούμενος κατά τα γεγονότα δύο εκ των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψιν (3247/19 και 10548/19) - οι εν λόγω υποθέσεις αποτιμώνται ως παρέχουσες ενδείξεις για τη στάση και σεβασμό τού κατηγορουμένου προς τους Νόμους της Πολιτείας (βλ. κατ' αναλογίαν, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Ματθαίου, άλλως Μαλέγκου
(1994)2 ΑΑΔ 1, 8-9). Κατά τα άλλα - για τις υπόλοιπες συναφείς με τη φύση των αναφερομένων υποθέσεων κατηγοριών - οι περί ων ο λόγος υποθέσεις θα εκτιμηθούν δεόντως κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. GM Pikis, Sentencing In Cyprus: Sentencing Revisited, 2η έκδ., 2007, σελ. 59-62). Ως άφησε να νοηθεί ο κ. Θωμά, ο κατηγορούμενος μπορεί να μην ενήργησε με προσχεδιασμό και προγραμματισμό, εντούτοις η απουσία των δυνητικώς επιβαρυντικών αυτών συνθηκών, δεν αμβλύνει κρισίμως τη σοβαρότητα της εγκληματικής πράξης και της προφανούς απαξίας που επέδειξε ο κατηγορούμενος προς την ανθρώπινη ζωή. Ο κατηγορούμενος φόνευσε το θύμα, ένα ηλικιωμένο και ευάλωτο άτομο, το οποίο κοιμόταν αμέριμνο στην οικία του και που ξαφνικώς (και στο μέσο της νύχτας), είχε την ατυχία να αντικρίσει μπροστά του τον κατηγορούμενο ο οποίος, επειδή το θύμα λειτούργησε ενστικτωδώς για να υπερασπίσει εαυτόν, μετά που ο κατηγορούμενος τον ξεσκέπασε απότομα ενώ κοιμόταν τον κτύπησε ξυπνώντας στο κεφάλι μη γνωρίζοντας το θύμα ότι αυτό θα θύμωνε τον κατηγορούμενο και να τον οδηγούσε στο να τον σκοτώσει. Θυμίζουμε πώς είναι που έγινε το κακό. Ο κατηγορούμενος άρπαξε τον ηλικιωμένο από το κρεβάτι. Τον πέταξε στο πάτωμα. Ξεκίνησε να τον κτυπά. Να τον πατά μανιωδώς στο στήθος και στα πλευρά. Με κλωτσιές. Το θύμα, ανήμπορο να αμυνθεί, απεβίωσε από τα κτυπήματα. Ο κατηγορούμενος επέδειξε λοιπόν θράσος και ασέβεια προς τα δικαιώματα του θύματος. Ο τρόπος με τον οποίο σκότωσε τον XXXXX Μαυρομμάτη (Κόκο), ηλικίας 76 ετών, ήταν όχι μόνον υπό τις περιστάσεις απαράδεκτος και αδικαιολόγητος αλλά μανιασμένος, βάναυσος, κτηνώδης, αποτρόπαιος και απάνθρωπος. Δεν τον έφτανε που ηθελημένα αφαίρεσε τη ζωή από το θύμα, στο πλαίσιο μάλιστα διάπραξης άλλου κακουργήματος εντός της οικίας του θύματος στην οποία εισήλθε παρανόμως για να τον κλέψει. Αποφασισμένος να φύγει από εκεί με οικονομικό όφελος από τη διάρρηξη, ο κατηγορούμενος έκλεψε από το θύμα (εκτός από την ζωή του) και το ευτελές ποσό των €50,00 - τόσα βρήκε στις τσέπες του θύματος αλλά και μετά από έρευνα του σπιτιού - ενώ στο μεταξύ ο ηλικιωμένος κειτόταν νεκρός μπροστά του. Είχε εν τω μεταξύ επιβεβαιώσει τον θάνατο του ηλικιωμένου βάζοντας το δάχτυλο στο στόμα του θύματος διαπιστώνοντας ότι «. η γλώσσα του επήε μες τον λαιμό του .» και ελέγχοντας προφανώς και το σφυγμό του, εκτός από το ότι «. ο γέρος είχε τα μάθκια του ανοιχτά .». Δεν έμεινε όμως ούτε και σε αυτό ο κατηγορούμενος. Αποφάσισε να τον κάψει, Τούτο, για να εξαφανίσει ο κατηγορούμενος τα ίχνη του, ξέροντας πάντως καλώς πώς έπρεπε να λειτουργήσει για να μειώσει τις πιθανότητες εντοπισμού και σύλληψης του. Φεύγοντας από την οικία - να το θυμίσουμε τούτο για ό,τι σχετίζεται προς την κατηγορία 5 - ο κατηγορούμενος είδε στην πορεία του μια υπερήλικη γυναίκα να κινείται μονάχη στο δρόμο και την παρακολούθησε για να αδράξει την κατάλληλη ευκαιρία και να την κλέψει. Κρύφτηκε πίσω από ένα μηχάνημα και την κατάλληλη στιγμή όρμησε και διά της βίας άρπαξε την τσάντα που κρατούσε η υπερήλικας, με αποτέλεσμα να ρίξει στο έδαφος το θύμα και να κλέψει από αυτήν €30,00. Αντικειμενικώς ιδωμένων των πραγμάτων - και χωρίς ούτε για μια στιγμή να ξεπερνούμε απροβλημάτιστα (ακριβώς το αντίθετο διότι μεγάλη ήταν και εξακολουθεί να είναι η βάσανος μας), τα όσα συνθέτουν τον κατηγορούμενο ως προσωπικότητα, βιώματα, δυσκολίες και δίχως να παραβλέπουμε το νεαρό της ηλικίας του αλλά και όλα τα άλλα που προαναφέραμε ως ελαφρυντικά και περιστάσεις που περιστοιχίζουν τη διάπραξη των εγκλημάτων - καταλήγουμε ότι η μόνη ενδεικνυόμενη ποινή είναι, αφεύκτως, αυτή της φυλάκισης του κατηγορουμένου στην καθεμιά κατηγορία που τούτος αντιμετωπίζει. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν έχει ακόμη εκλείψει η πιθανότητα αναμόρφωσης του κατηγορουμένου και θα πρέπει να τύχει τούτος, τονίζουμε με κάθε αρμόδιο σεβασμό, του πρέποντος και προσεκτικού χειρισμού στις Κεντρικές Φυλακές. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 1 (ανθρωποκτονία), ποινή φυλάκισης 20 ετών. Στην κατηγορία 2 (εμπρησμό), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην κατηγορία 3 (διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυκτός), ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 4 (ληστεία), ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 5 (ληστεία), ποινή φυλάκισης 4 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Εάν δεν ήταν για την παραδοχή του κατηγορουμένου, το νεαρό της ηλικίας του και την ελαφριά νοητική του ανεπάρκεια (αλλά και για όλα τα άλλα μετριαστικά που του αναγνωρίσαμε), η ποινή που θα του επιβάλλαμε θα ήταν αισθητώς μεγαλύτερη, έχοντας κατά νουν και την Lemonas v The Republic
(1986)2 CLR 25. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να λογαριαστεί βάσει του άρθρου 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. Τα κατασχεθέντα τεκμήρια (ένα γάντι, ένα usb που περιέχει πλάνα από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και δύο cd αντίγραφα του usb), κατάσχονται, όπως και τα άλλα τεκμήρια που αφορούν στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψιν και τα οποία να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης, εάν δε, δεν υποβληθεί αίτημα επιστροφής, αυτά να καταστραφούν ή να διατεθούν ως ο νόμος και οι κανονισμοί ορίζουν. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.