Δημοκρατία ν. Γλυκερίου, Αρ. Υπόθεσης: 5497/20, 7/10/2020

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 1), της κατοχής του ίδιου ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 5

(1), 6

(3), 30, 30Α, 31 και 38 του του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2), της προμήθειας του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β από άλλο πρόσωπο, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3,6

(2), 30, 31 και 38 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 3), της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 4

(1)(iii), 5(α) και 7 του Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/07 (βλ. κατηγορία 4) και της αντίστασης κατά οργάνου τήρησης της τάξης, κατά παράβασιν του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 7). Ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε στις κατηγορίες 5 και 6, μετά την αντίστοιχη καταχώριση αναστολής ποινικής δίωξης την 5.10.

1. Συμφώνως των παρατεθέντων γεγονότων (βλ. Έγγραφο Α): «Στις 24/07/20 είχε ληφθεί πληροφορία ότι 3 πρόσωπα, τα οποία διαμένουν στην περιοχή του συνοικισμού XXXXX στη Λάρνακα, θα παραλάμβαναν μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Η περιοχή τέθηκε υπό παρακολούθηση. Κατά την παρακολούθηση και περί ώρα 11:30, εντοπίστηκε να προσεγγίζει την περιοχή μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού, χωρίς αριθμούς εγγραφής και ο οδηγός αυτής, φορούσε κράνος και έφερε στην πλάτη του αθλητική τσάντα. Η ως άνω μοτοσυκλέτα, οδηγούμενη με ιλιγγιώδη ταχύτητα, εισήλθε στην πίσω πλευρά της πολυκατοικίας όπου εκεί βρισκόντουσαν δύο από τα τρία πρόσωπα, όπου σύμφωνα με την πληροφορία, θα παραλάμβαναν την ποσότητα ναρκωτικών. Κατά την έφοδο την Αστυνομίας για ανακοπή του οδηγού της μοτοσυκλέτας, καθώς και των δύο προσώπων που ανέμεναν στο χώρο για παραλαβή της ποσότητας, τράπηκαν όλοι σε φυγή. Ο κατηγορούμενος κρατώντας την αθλητική τσάντα ώμου στα χέρια και αφού διένυσε απόσταση, καταδιωκόμενος, σε κάποια στιγμή έχασε την ισορροπία του και έπεσε στο έδαφος, με αποτέλεσμα να τον προσεγγίσει ο πρώτος αστυφύλακας που τον καταδίωκε (ΜΚ2). Ο ΜΚ2 εφίστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στο νόμο και χωρίς αυτός να δώσει οποιαδήποτε απάντηση, προσπάθησε να σηκωθεί με σκοπό να διαφύγει, φωνάζοντας ταυτόχρονα «Εννά χάσω τη γεναίκα μου τζαι το μωρό μου». Τότε ο ΜΚ2 προσπάθησε να τον ακινητοποιήσει με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο στο έδαφος, όπου και πάλι ο κατηγορούμενος, τόσο με τα χέρια του όσο και με τα πόδια του, κλωτσώντας, έκανε προσπάθειες να απωθήσει τον αστυφύλακα. Συνελήφθηκε με τη βοήθεια άλλου αστυφύλακα που κατέφθασε στο σημείο (ΜΚ1), για το αυτόφωρο αδίκημα της αντίστασης κατά τη νόμιμης σύλληψης. Όταν του εφιστήθηκε και πάλι η προσοχή στο νόμο απάντησε «Εννά τα χάσω ούλλα ρε κουμπάρε, άισμε». Στη συνέχεια, ρωτήθηκε ο κατηγορούμενος για το περιεχόμενο της αθλητικής τσάντας ώμου που κρατούσε και όταν του εφιστήθηκε η προσοχή στο νόμο απάντησε «Εν χόρτο, ινταμπουνάσιει μέσα». Διαπιστώθηκε ότι περιείχε 996,8 γρ. κάνναβης. Σε έρευνα που επακολούθησε στον κατηγορούμενο, σε τσαντάκι μέσης που έφερε, εντοπίστηκε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Nokia, που περιείχαν 2 κάρτες sim, το χρηματικό ποσό των 520 ευρώ σε διάφορα χαρτονομίσματα, το χρηματικό ποσό των 405 ευρώ σε διάφορα χαρτονομίσματα, τα οποία ήταν δεμένα με λάστιχο και όταν του εφιστήθηκε η προσοχή στο νόμο απάντησε «Εννά πάω φυλακή μεν μου πιάσεις τα λεφτά μου, τα τηλέφωνα μου ότι θέλεις κάμε τα». Επίσης, παραλήφθηκε το κράνος που φορούσε, τα γάντια του, καθώς και η μοτοσυκλέτα που οδηγούσε χωρίς αριθμούς εγγραφής, η οποία όμως είναι εγγεγραμμένη με αριθμούς εγγραφής XXXXX
2. Όταν πληροφορήθηκε ότι θα κατασχεθούν απάντησε «Εννά μου τα πιάετε ούλλα;» Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε κατάθεση - ομολογία ενοχής, παραδεχόμενος τη διάπραξη των αδικημάτων αναφέροντας ότι την κάνναβη που είχε στην κατοχή του, την παρέλαβε από την Λευκωσία, από πρόσωπο, το οποίο αρνείτο να κατονομάσει και τη μετέφερε στη Λάρνακα με σκοπό να την παραδώσει σε άλλο πρόσωπο, το οποίο επίσης αρνήθηκε να κατονομάσει. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, προέβηκε σε αυτές τις ενέργειες για να εξοφλήσει οικονομικό χρέος, που οφείλει σε κάποιο άτομο, το οποίο επίσης δεν κατονόμασε. Αναφορικά με τα ανευρεθέντα χρήματα, αυτά αφορούν την αμοιβή του για την πράξη του. Ζητείται η κατάσχεση των ναρκωτικών ουσιών, καθώς και του χρηματικού ποσού, που αφορά έσοδο της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η μοτοσυκλέτα, τα δύο τηλέφωνα, το κράνος και τα γάντια παρακαλώ όπως επιστραφούν στο νόμιμο δικαιούχο. .................................................». Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια αδικήματα. Η πρώτη, αφορά στην υπόθεση XXXXX/15 (Κακουργιοδικείου Λευκωσίας), όπου την 5.2.16 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τριών

(3)ετών για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, εννέα

(9)ετών για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, επτά

(7)ετών για προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, τριών

(3)ετών για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και ενός

(1)έτους για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β. Τα αδικήματα εκείνα διαπράχθηκαν την 1.8.14. Η δεύτερη, αφορά στην υπόθεση XXXXX/17 (Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας), όπου την 2.2.18 - ενώ ο κατηγορούμενος ήταν υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές για την υπόθεση XXXXX/15 (πιο πάνω) - επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τριών

(3)μηνών για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και έξι

(6)μηνών για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν την 1.11.15. Για την έκτιση των ποινών του κατηγορουμένου, η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι: «Την 01/03/18 ο κατηγορούμενος ευεργετήθηκε με αναστολή της ποινής κατά 1/4 , ήτοι όφειλε να εκτίσει 6 χρόνια και 9 μήνες από 11/09/15 και ημερομηνία αποφυλάκισης του είχε οριστεί η 13/05/22, αποφυλακίστηκε όμως στις 31/03/20, αφού ευεργετήθηκε με αναστολή ποινής για περίοδο 3 ετών από την ημέρα αποφυλάκισης του, με τον όρο εάν οποτεδήποτε πριν την πάροδο της περιόδου αναστολής, διαπράξει νέο αδίκημα και καταδικαστεί γι' αυτό, σε ποινή φυλάκισης, η ανασταλείσα ποινή θα ενεργοποιηθεί αυτόματα και θα εκτίσει το υπόλοιπο αυτής. Ως εκ τούτου, εάν του επιβληθεί ποινή φυλάκισης στην παρούσα υπόθεση, θα του ενεργοποιηθεί ποινή φυλάκισης 773 ημερών». Δεν λέχθηκε κάτι για την ποιότητα της καννάβεως - και ιδιαίτερα για την περιεκτικότητα της σε τετραϋδροκανναβινόλη (βλ. κατ' αναλογίαν, R ν Auton

(2011)EWCA Crim 76) - με συνεπόμενο η μεταβλητή αυτή να μην μπορεί παρά να προσμετρήσει (και προσμετρά) υπέρ του κατηγορουμένου ως η ευνοϊκότερη γι' αυτόν εκδοχή (βλ. κατ' αναλογίαν, Χατζηπαναγή ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 175/13, ημ. 18.2.16, R v Newton

(1982)4 Cr App R(S) 388). Προσεγγίζοντας τα παρόμοια (με τα κυρίως αδικήματα που διέπραξε και αυτή τη φορά εν σχέσει προς τα ναρκωτικά) προηγούμενα του κατηγορουμένου υπό μια γενικότερη οπτική, λέμε πως - εκτός τού ότι τούτες οι καταδίκες αποτελούν ένδειξη της ευρύτερης στάσης και σεβασμού του προς τους νόμους της Πολιτείας και μειώνουν οπωσδήποτε το εύρος της επιείκειας που θα μπορούσε να του επιδειχθεί - ουδόλως αποτιμήσαμε τις καταδίκες αυτές με τρόπο που αντικειμενικώς να δημιουργεί την εντύπωση πως ο κατηγορούμενος τιμωρείται για τα ίδια δεύτερη φορά, ή ως στοιχείο που θα μπορούσε να απολήξει σε τιμωρία του πέραν εκείνης που επιβάλλει η σοβαρότητα των γεγονότων της τωρινής υπόθεσης (βλ. κατ' αναλογίαν, Iordache v Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Ποιν Έφ. 430/19, ημ. 7.4.20, Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565, 569-571, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138, 142-143). Κάθε άλλο. Είπαμε γιατί. Στη θεματική των προηγούμενων καταδικών θα ξαναγυρίσουμε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής (και παραδίδοντας σχετική γραπτή αγόρευση/Έγγραφο Β), μίλησε για τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, τις προηγούμενες καταδίκες του και για άλλα που (κατά την άποψη του δικηγόρου), δικαιολογούν την επίδειξη της μέγιστης δυνατής επιείκειας και την προσδοκία του κατηγορουμένου για «. μεγαλοψυχία του Δικαστηρίου ούτως ώστε να του δοθεί μια ύστατη ευκαιρία να σωφρονιστεί και να προσπαθήσει να επανενταχθεί στην κοινωνία όσο πιο σύντομα γίνεται». Οι οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου (εκτός των όσων αναπτύχθηκαν από τον κ. Τσολακίδη), αναφέρονται και στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας ημερομηνίας 18.9.

1. Εκεί, απογράφεται ότι ο κατηγορούμενος είναι 30 ετών (γεννηθείς στην Λευκωσία την 7.9.90) και πως προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του καταγόταν από τον XXXXX. Απεβίωσε πριν από δύο έτη σε ηλικία 55 ετών. Η μητέρα του, 60 ετών σήμερα, κατάγεται από την XXXXX. Εργάζεται ως καθαρίστρια σχολείου. Ο κατηγορούμενος είναι ο δεύτερος σε σειρά από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Η αδελφή του, ηλικίας 32 ετών, είναι έγγαμη και μητέρα δύο παιδιών. Δουλεύει ως πλασιέ και διαμένει με την οικογένεια της στην Λευκωσία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του κατηγορουμένου (26 ετών), εργάζεται ως πλασιέ, ενώ ο μικρότερος (24 ετών) είναι κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές για κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Οι σχέσεις του κατηγορουμένου με όλα τα μέλη της οικογένειας του είναι καλές. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής, στον κλάδο μηχανικών αυτοκινήτων. Υπηρέτησε για ένα έτος τη στρατιωτική του θητεία και έτυχε αναστολής λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Δεν εργάστηκε ποτέ και στηριζόταν οικονομικώς μέχρι και τη σύλληψη του, από συγγενικά του πρόσωπα. Το 2012, παντρεύτηκε και απέκτησε μία θυγατέρα ηλικίας σήμερα 8½ ετών. Μετά από την αποφυλάκιση του (μαζί με την σύζυγο του η οποία επίσης εξέτισε ποινή φυλάκισης), άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τον γάμο του αποτέλεσμα των οποίων ήταν να διαζευχθεί την 8.7.
2. Το παιδί τους διαμένει με τη μητέρα και παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Αξιολογήσαμε καθετί που τέθηκε ενώπιον μας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται εναργώς από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές, της οκταετούς φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 1), της ισοβίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια (βλ. κατηγορία 2) και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β από άλλο πρόσωπο (βλ. κατηγορία 3), της δεκατετραετούς φυλάκισης ή χρηματικής ποινής μέχρι €500.000,00 για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (βλ. κατηγορία 4) και της διετούς φυλάκισης για την αντίσταση κατά οργάνου τήρησης της τάξης (βλ. κατηγορία 7). Τα περί ων ο λόγος αδικήματα - ιδίως αυτά που αφορούν στα ναρκωτικά - κατατάσσονται ως σοβαρά δοσμένων και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, με την πολύ μεγάλη, δυστυχώς, συχνότητα διάπραξης τους, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Μολοντούτο, ακόμη και εντός του πλαισίου αυτού, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως συρρικνώνεται ή ατονεί, αφού, διά πάγιας νομολογίας, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (για τα οποία δεν προβλέπεται αναγκαστική ποινή), το Δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε - να πραγματεύεται την κάθε περίπτωση στη βάση των γεγονότων της και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του (βλ. κατ' αναλογίαν, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485). Τούτη η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι υπερακοντίζει το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοδούλου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, 129-130, Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, 638). Είναι αναγκαία επομένως η προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση. Έτσι κάναμε και εμείς εδώ. Αναφορικώς προς την αναγκαιότητα αποτρεπτικής αντιμετώπισης ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη αδικημάτων σχετιζόμενων προς τα ναρκωτικά, επαναλαμβάνουμε όσα διατύπωσε το Εφετείο στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, 379-380 (διά του Πασχαλίδη, Δ.), τα οποία εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει)». Συνυπολογίζουμε για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, την άμεση ομολογία και παραδοχή του κατηγορουμένου προς την Αστυνομία και την επί τούτω συνεργασία του με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές (περιοριζόμενης τούτης στην ομολογία του), την άμεση του παραδοχή στο Δικαστήριο - η οποία ως έχει υπομνησθεί και στην Θεοδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημ. 27.11.19 (με μνεία στην locus clasicus πλέον Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36), πρέπει να αμείβεται «. με σχετική έκπτωση στη ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης .» (βλ. επίσης, Barek v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 178/18, ημ. 22.1.20) - τις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις (όπως με αισθαντικότητα τις παρέθεσε ο κ. Τσολακίδης προφορικώς αλλά και στη γραπτή του αγόρευση), τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιον και στην οικογένεια του (και ιδίως στο ανήλικο παιδί του), την ηλικία του (30 ετών), τη μεταμέλεια και απολογία του, τα οικονομικά του προβλήματα, την πρόθεση και αποφασιστικότητα του να αναμορφωθεί (έχοντας πλέον απαλλαγεί και από τη «. συνήθεια .» (όπως την όρισε ο δικηγόρος του) χρήσης «. κάνναβης όσο και σκληρώτερων ναρκωτικών . ενόσω ευρίσκετο κατάδικος στις κεντρικές Φυλακές στα πλαίσια της καταδίκης του στην ποινική υπόθεση XXXXX/15 του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας», την κατάσταση πανικού υπό την οποία ενήργησε σε σχέση προς το αδίκημα της αντίστασης κατά οργάνου τήρησης της τάξης και το ότι ο όποιος εγκλεισμός του στις Κεντρικές Φυλακές ενδέχεται να είναι δυσχερέστερος (από απόψεως επικοινωνίας με τα αγαπημένα του πρόσωπα και άλλα σχετικά), ως εκ της πανδημίας του κορωνοϊού (βλ. κατ' αναλογίαν, R v Manning 2020 EWCA Crim 592). Δεν παραβλέπουμε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους πίσω από τα αδικήματα που τέλεσε (σε σχέση προς τα ναρκωτικά) και πως εκτελούσε χρέη διανομέα των ναρκωτικών τα οποία δεν ανήκαν στον ίδιον αλλά σε τρίτον που γνώρισε ο κατηγορούμενος ενόσω βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές και που του είχε δώσει οδηγίες να παραλάβει τα ναρκωτικά και να τα μεταφέρει έναντι αμοιβής €925,00 (που είναι εξάλλου και το ποσό που εντοπίστηκε στην κατοχή του). Μολαταύτα, ο κατηγορούμενος εκτέλεσε τον δικό του σημαντικό ρόλο στη διασπορά - ή στην προσπάθεια διασποράς - των ναρκωτικών στην κοινωνία (έναντι πληρωμής), έχοντας εμφανώς σταθμίσει τα πράγματα προτού αποφασίσει να προχωρήσει με την εγκληματική του συμπεριφορά (βλ. κατ' αναλογίαν, Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, 497). Έπρεπε ο κατηγορούμενος να είχε προβληματιστεί ευθύς εξ αρχής, ζυγιάζοντας προσεκτικότερα τα δυνητικά παρεπόμενα των πράξεων του, έχοντας κατά τεκμήριον και καλή γνώση τού τι σημαίνει εγκλεισμός στις Κεντρικές Φυλακές (ως εκ των προηγούμενων του καταδικών για ναρκωτικά), με όλα όσα αυτή η κατάσταση επιφέρει συνοδά. Δεν το έπραξε. Απεναντίας, εγκλημάτησε - έστω και αν πέρασαν κάποια έτη χωρίς να παρανομήσει - ενώ είχε ευεργετηθεί κιόλας με αναστολή της ποινής φυλάκισης που εξέτιε κατά τους κρίσιμους χρόνους (πάλι για ναρκωτικά), παραβιάζοντας τους σχετικούς όρους που του έθεσε η Πολιτεία. Αυτή η συμπεριφορά του κατηγορουμένου - μη παραβλεπόμενου και του γεγονότος ότι διέπραξε αδίκημα σε σχέση προς ναρκωτικά (με συναφή τη δεύτερη του προηγούμενη καταδίκη), ενώ τελούσε σε υποδικία σε υπόθεση Κακουργιοδικείου για ναρκωτικά (την XXXXX/15 η οποία αφορά στην πρώτη του προηγούμενη καταδίκη) - αποτελεί ένδειξη πως ο κατηγορούμενος είναι άτομο με έκδηλη ροπή προς το συγκεκριμένο έγκλημα (της κατοχής ή και προμήθειας καννάβεως), κάτι που περιορίζει, ως θίξαμε και υπό ένα γενικότερο φάσμα ανωτέρω, τα περιθώρια για επιείκεια (βλ. Ιωάννου v Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 171, 186), χωρίς ωστόσο αυτό να υποδηλώνει και απογύμνωση της ποινής από κάθε οφειλόμενη επίδειξη επιείκειας προς το άτομο του (βλ. κατ' αναλογίαν, Αστυνομία v Μιλτιάδους, Ποιν. Έφ. 277/18, ημ.10.5.19, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Αθηνής

(1993)2 ΑΑΔ 154, 156). Παραπέμπουμε αμέσως - προβαίνοντας εξονυχιστικώς στις αναγκαίες διαφοροποιήσεις γεγονότων και περιστάσεων μεταξύ των αφορώντων υποθέσεων και των όσων κειμένως ισχύουν στην παρούσα υπόθεση - σε σειρά αποφάσεων που δίνουν το στίγμα των ευρύτερων παραμέτρων επιμέτρησης σε παρόμοιες περιπτώσεις, έχοντας, εμείς, πάντα κατά νουν εν πάση περιπτώσει και όσα υπεδείχθησαν στη LCA Domiki Ltd v RKA Kikkos Developers Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 116/2011, ημ. 17.3.15 (από τον Ναθαναήλ Δ.), πως δηλαδή «. ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης .» (βλ. επίσης, Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/17, ημ. 31.5.19). Στην Κυριάκου ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 746, το Εφετείο αντικατέστησε με ποινή φυλάκισης πέντε

(5)ετών την πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή φυλάκισης έξι

(6)ετών σε κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, για την κατοχή 688,2684 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης καννάβεως με σκοπό την προμήθεια, διότι το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε σημασία στη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις ανακριτικές αρχές. Στην Ahmed και Άλλων ν Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 801, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης με ανώτατη ποινή έξι

(6)ετών για προμήθεια ρητίνης καννάβεως συνολικού βάρους «. περίπου 947γρ. .», σε νεαρούς κατηγορουμένους, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή (έπειτα από δίκη εντός δίκης) και με τον ιθύνοντα νου να είναι άλλο πρόσωπο που δεν συνελήφθη. Η ποινή χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο, ως «. αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και οπωσδήποτε όχι έκδηλα υπερβολική». Στην Soleimani ν Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης οκτώ

(8)ετών μετά από παραδοχή, για κατοχή 977.7691 γραμμαρίων ρητίνης καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 26 ετών. Δεν ήταν ο ιθύνων νους, συνεργάστηκε με την Αστυνομία και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Ο ρόλος του ως μεταφορέα των ναρκωτικών (που εντοπίστηκαν στο μοτοποδήλατο που οδηγούσε μετά από ανακοπή του και αστυνομική έρευνα στο χώρο αποσκευών), χαρακτηρίστηκε ως «. ιδιαιτέρως σημαντικός, θα προσθέταμε απαραίτητος, πράγμα που δικαιολογεί και την περαιτέρω παρατήρηση του Κακουργιοδικείου πως η δράση του δεν διέφερε από τη δράση οποιουδήποτε προσώπου που ενεργεί ως έμπορος ναρκωτικών». Συνεκτιμώντας όσα παραθέσαμε (και όσα έτερα ανέδειξε ως αξιολογήσιμα επιμετρητικά στοιχεία ο κ. Τσολακίδης) και έχοντας εισέτι στη σκέψη το είδος και ποσότητα των ναρκωτικών - γνωρίζοντας ότι τα ναρκωτικά Τάξεως Β (όπως η κάνναβη), δεν κατατάσσονται στα σκληρότερα ναρκωτικά (βλ. κατ' αναλογίαν, Ηλιάδη ν Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 412, 414) - κρίνουμε πως η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αφεύκτως και δυστυχώς για τον κατηγορούμενο, η φυλάκιση. Καθορίζοντας το είδος και ύψος της τιμωρίας, δεν λησμονήσαμε πως το νομοθετικώς ανώτατο όριο ποινής στο οποίο υπόκειται ένας κατηγορούμενος, συγκροτεί παράγοντα υψίστης σπουδαιότητας, μια και η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο το δύσκολο έργο της επιμέτρησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Ghafari v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442, Λεβέντης v Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632, 636-637), χωρίς ποτέ βεβαίως να παραγκωνίζει την εμπεδωμένη αρχή ότι (στο πλαίσιο που εξετάζεται), η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων (βλ. κατ' αναλογίαν, Κουτσούδης v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 574, 578). Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην κατηγορία 2 (παράνομη κατοχή καννάβεως με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην κατηγορία 3 (προμήθεια καννάβεως από άλλο πρόσωπο), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην κατηγορία 4 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 7 (αντίσταση κατά οργάνου τήρησης της τάξης), ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Δεν επιβάλλουμε ποινή στην κατηγορία 1 (παράνομη κατοχή καννάβεως) αφού τα γεγονότα και συστατικά της στοιχεία αλληλοκαλύπτονται αντιστοίχως από εκείνα στις κατηγορίες 2 και 3. Έχοντας στο μυαλό πως ηγέρθη θέμα ενεργοποίησης τού υπολοίπου της ποινής του κατηγορουμένου το οποίο αναστάλθηκε κατά τα προειρημένα μετά από προεδρική χάρη υπό όρους, εξετάσαμε με μέγιστη προσοχή και αισθαντικότητα (και στο κατάλληλο στάδιο ενώ αποφασίζαμε για το είδος και ύψος της ποινής), το κατά πόσον το σύνολο της ποινής που θα προκύψει μετά από την ενεργοποίηση τού υπολοίπου της φυλάκισης του κατηγορουμένου (773 μέρες), θα παραβίαζε την αρχή της συνολικότητας, καθιστάμενη τουτέστιν η ποινή υπερβολική. Προς τούτο, είχαμε υπόψιν, ως αυτοπροειδοποίηση και καθοδήγηση και τα όσα αναφέρθηκαν στην Παπαχρίστου ν Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 62, 66, όπου το Εφετείο υπέμνησε και τούτα: «Είναι θεμελιωμένη αρχή της επιβολής ποινών ότι όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε ένα κατηγορούμενο ή όταν επιβάλλεται μια ποινή και ταυτόχρονα ενεργοποιείται άλλη ανασταλείσα ποινή, διαδοχικά προς την δεύτερη ποινή που επιβάλλεται, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως το σύνολο των διαδοχικών ποινών δεν είναι υπερβολικό (Δέστε: Bocskei [1970] 54 Cr. App. R. 519). Το επιβάλλον ποινή Δικαστήριο, υπό συνθήκες όπως της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να λάβει υπόψη του και την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του αδικήματος και της ποινής. Σε κάθε περίπτωση η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο πρέπει να είναι ανάλογη προς το αδίκημα που διέπραξε. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην περίπτωση ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης διαδοχικά προς την επιβαλλόμενη ποινή. Και πάλιν σε τέτοια περίπτωση το τελικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει κατά πόσο το σύνολο των ποινών είναι υπερβολικό και αν είναι υπερβολικό να το μειώσει έτσι ώστε να είναι δίκαιο για τον κατηγορούμενο (Δέστε: Rafferty, 23.11.71, 2800/B/71, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα D.A. Thomas, Principles of Sentencing, 2nd Ed., p. 255)». Συνεκτιμήσαμε προσέτι και τα όσα ειπώθηκαν στην Τζιάμα ν Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 17/17, ημ. 18.12.17, όπου το Εφετείο είπε και αυτά: «Ο εφεσείων έτυχε του πλεονεκτήματος της προεδρικής χάρης με την αναστολή της ποινής για περίοδο τριών ετών, το Νοέμβριο του 2013. Σύμφωνα με τους όρους κάτω από τους οποίους αποφυλακίστηκε, εάν οποτεδήποτε προ της παρόδου της περιόδου αναστολής των τριών ετών διαπράξει νέο αδίκημα και καταδικαστεί γι΄ αυτό σε ποινή φυλάκισης, η ανασταλείσα ποινή θα ενεργοποιηθεί αυτόματα εις τρόπο ώστε μετά την έκτιση της οποιασδήποτε τέτοιας ποινής, ο κατάδικος να εκτίσει στη συνέχεια το υπόλοιπο της ανασταλείσας ποινής. Ο εφεσείων δεν εκμεταλλεύτηκε τη χάρη που του δόθηκε και διέπραξε τα υπό κρίση αδικήματα κατά την περίοδο της αναστολής. Η ενεργοποίηση του υπόλοιπου της ποινής που ανερχόταν σε 295 μέρες είναι υποχρεωτική. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, λόγω του ότι θα προχωρούσε σε ενεργοποίηση του υπόλοιπου της ποινής που αναστάληκε, εξέτασε τη νομολογία επί του ζητήματος της συνολικότητας της ποινής, έτσι ώστε αυτή να μην είναι υπερβολική». Η ποινή που επιβάλαμε θα είναι διαδοχική της εναπομείνασας φυλάκισης των 773 ημερών κατά τα παραπάνω αναφερθέντα. Κατ' ακολουθίαν, το σύνολο της ποινής που προκύπτει για τον κατηγορούμενο είναι 8 έτη φυλάκισης συν 773 ημέρες. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση - δηλαδή από την 24.7.20 - να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο