Δημοκρατίας ν. Αβρααμίδη, Υπόθεση αρ.: 9526/2020, 15/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2020:15 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 9526/2020 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας Αρχής Και ΧΧΧ Αβρααμίδη Κατηγορούμενου ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 15/9/2020 Για τη Δημοκρατία: κα Μ. Μασούρα Για τον κατηγορούμενο: κ. Θ. Αθανασίου με κ. Κ. Χαραλάμπους Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, με δική του παραδοχή έχει βρεθεί ένοχος σε τρεις κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292 (α) του Ποινικού Κώδικα (κατηγορίες 1, 9 και 10), σε δυο κατηγορίες κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του ίδιου Νόμου (κατηγορίες 2 και 3) και τέλος, σε μια κατηγορία απόπειρας διάρρηξης κατοικίας, κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292 (α), 366 και 367 του ίδιου, πάντοτε, Νόμου (11η κατηγορία). Τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, ως έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 14/11/2018 και περί ώρα 19:30 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από τον ΧΧΧ Θεοδώρου από τη Λεμεσό, ότι μεταξύ των ωρών 07:40 - 19:10 της ίδιας μέρας διαρρήχθηκε το διαμέρισμά του με αριθμό ΧΧ, το οποίο βρίσκεται στην οδό ΧΧΧΧΧ στα Κάτω Πολεμίδια. Από έλεγχο που έκανε ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι κλάπηκαν τα ακόλουθα, όλα ιδιοκτησίας του, συνολικής αξίας, €4.964,00: το κλειδί του αυτοκινήτου μάρκας ΤΟΥΟΤΑ ΣΤΑΡΛΕΤ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, το χρηματικό ποσό των €1.400,00, μια ασημένια θήκη ρολογιού, 11 αντρικά ρολόγια, συνολικής αξίας €2.200,00, ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια, αξίας €120,00, δυο δερμάτινα σακάκια, αξίας €550,00, δυο πορτοφόλια, αξίας €164,00, ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου, αξίας €450,00, μια ζώνη μάρκας ΤΟΜΜΥ HILFIGER, αξίας €60,00, ένα ζευγάρι μανικετόκουμπα, αξίας €20,00 και τέλος, μια αθλητική βαλίτσα. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι κλάπηκε και το πιο πάνω αυτοκίνητο του μάρτυρα, αξίας €2.500,
- Μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού επισκέφθηκαν τη σκηνή και από τις επιτόπιες εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος πέτυχε είσοδο και έξοδο στο διαμέρισμα από τη βεράντα του, στη νότια πλευρά, αφού παραβίασε με αιχμηρό αντικείμενο την αλουμινένια συρόμενη μπαλκονόπορτα, στην οποία εισήλθε από τη βεράντα του διπλανού διαμερίσματος. Η αξία της ζημιάς που προκλήθηκε στην αλουμινένια συρόμενη μπαλκονόπορτα και στα ερμάρια των υπνοδωματίων από τα οποία κλάπηκαν τα πιο πάνω αντικείμενα ανέρχεται σε €700,
- Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι το κλαπέν αυτοκίνητο του παραπονούμενου Θεοδώρου, εντοπίστηκε σε ανοικτό χώρο στην περιοχή Ύψωνα, στις 22/1/
- Αφού διενεργήθηκαν επιστημονικές εξετάσεις και λήφθηκε αριθμός δειγματοληψιών παραδόθηκε στον ιδιοκτήτη του. Στις 14/11/2018 και πάλι και περί ώρα 19:35 καταγγέλθηκε από το ΧΧΧ Ιωάννου, ότι διαρρήχθηκε το ακατοίκητο διαμέρισμά του με αριθμό ΧΧ, το οποίο βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία με το προηγούμενο. Για το συμβάν, ο Ιωάννου ειδοποιήθηκε από το Θεοδώρου και κατά την επίσκεψή του στο διαμέρισμα διαπίστωσε πως δεν κλάπηκε οτιδήποτε από αυτό. Από τις εξετάσεις των μελών του ΤΑΕ Λεμεσού διαπιστώθηκε ότι η είσοδος του κατηγορούμενου στο διαμέρισμα και η έξοδός του από αυτό επιτεύχθηκαν από τη μονή ξύλινη ανοιγόμενη πόρτα της κύριας εισόδου, αφαιρώντας την κλειδαριά. Την ίδια, πάντοτε, μέρα (14/11/2018) και περί ώρα 21:00 καταγγέλθηκε από το ΧΧΧ Στυλιανού, ότι την ίδια μέρα διαρρήχθηκε το διαμέρισμά του με αριθμό ΧΧ, το οποίο βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία, χωρίς να κλαπεί οτιδήποτε. Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος πέτυχε είσοδο στο διαμέρισμα και έξοδο από αυτό, αφαιρώντας την κλειδαριά από την ξύλινη ανοιγόμενη πόρτα της κύριας εισόδου. Τέλος, την ίδια μέρα και ώρα καταγγέλθηκε από το ΧΧΧ Παναγή, ότι μεταξύ των ωρών 07:00 - 15:00 έγινε απόπειρα διάρρηξης του διαμερίσματός του με αριθμό ΧΧ, το οποίο βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία που βρίσκονται και τα άλλα τρία διαμερίσματα. Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν σημάδια παραβίασης της πόρτας της κύριας εισόδου και συγκεκριμένα, γδάρσιμο στην πόρτα. Απ' όλες τις πιο πάνω σκηνές λήφθηκαν δειγματοληψίες για τη διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων. Σύμφωνα με την έκθεση του Δρ. XXX Καριόλου τού Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας, κύριος δότης του γενετικού υλικού που λήφθηκε από τη συρτή πόρτα του καθιστικού εσωτερικά του διαμερίσματος με αριθμό ΧΧ (του ΧΧΧ Ιωάννου), είναι ο κατηγορούμενος. Ο τελευταίος συνελήφθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 27/4/2020, δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και μεταφέρθηκε στην Κύπρο, στις 24/6/2020, οπότε και συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης από τον αστυφύλακα 120 Ι. Ιωάννου. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 22:22 - 22:55, ανακρίθηκε γραπτώς στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, χωρίς να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση. Ακριβώς την ίδια στάση τήρησε και κατά την ανάκρισή του στις 27/6/
- Ακολούθως, ωστόσο, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσής του, του λήφθηκαν τα παρειακά επιχρίσματά του. O ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου, στο πλαίσιο της εμπεριστατωμένης αγόρευσής του, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως κατά την επιμέτρηση της ποινής, λάβει υπόψη την άμεση παραδοχή και ειλικρινή απολογία του κατηγορούμενου, η οποία συνοδεύεται από έμπρακτη μεταμέλεια, την υπόσχεσή του πως δεν πρόκειται στο μέλλον να βρεθεί ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου για τη διάπραξη οποιασδήποτε φύσεως ποινικού αδικήματος, τη συγκατάθεση και συνεργασία του με τις ελληνικές αρχές ώστε να εκδοθεί στην Κύπρο για να δικαστεί για τα αδικήματα που έχει διαπράξει, την απουσία προσχεδιασμού στη διάπραξη των αδικημάτων, τις προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές και οικογενειακές του συνθήκες, τα προβλήματα υγείας που ο ίδιος καθώς και μέλη της οικογένειάς του αντιμετωπίζουν, τις επιπτώσεις από την ποινή που θα του επιβληθεί τόσο στον ίδιο όσο και στην οικογένειά του και τέλος, το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα σε συνδυασμό και με την άμεμπτη διαγωγή του κατά τη διάρκεια αυτών των δυο χρόνων. Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, στο πλαίσιο της ικανής αγόρευσής του, μεταξύ άλλων, ανάφερε τα εξής: Ο κατηγορούμενος, λόγω της τραγικής οικονομικής κατάστασης που αντιμετώπιζε ο ίδιος και η οικογένειά του, έφθασε στην Κύπρο το 2018 για μια καλύτερη ζωή, να ξεκινήσει να εργάζεται και αν οι συνθήκες το επέτρεπαν, θα έφερνε στην Κύπρο και τη σύζυγό του και το δίχρονο παιδί τους. Προς τούτο συνέστησε με συγγενικό του πρόσωπο την εταιρεία A.G.V.L. LTD. Ωστόσο, επειδή ήταν χρήστης σκληρών ναρκωτικών, αντιμετώπισε σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποπληρώνει τα ναρκωτικά που προμηθευόταν, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει να δέχεται έντονες απειλές. Συνεπεία αυτών, αναγκάστηκε εντελώς αψυχολόγητα και κάτω από τη συναισθηματική φόρτιση που τον κυριαρχούσε στη διάπραξη των αδικημάτων. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Ενδεικτική της σοβαρότητάς τους, είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή γι' αυτά και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας - το οποίο ο κατηγορούμενος διέπραξε σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις - προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 χρόνων, ενώ για το αδίκημα της κλοπής, για το οποίο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δυο κατηγορίες, προβλέπεται ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Τέλος, για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης κατοικίας - που αποτελεί πλημμέλημα -, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι δυο χρόνια ή πρόστιμο μέχρι €2.562,00 ή και οι δυο, αυτές, ποινές. Ωστόσο, ό,τι καθιστά ιδιαίτερα σοβαρά όλα τα διαπραχθέντα αδικήματα είναι οι επιπτώσεις σε συνδυασμό με την ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση που παρουσιάζουν αδικήματα αυτής της μορφής στον τόπο μας, η οποία αντικατοπτρίζεται από τη σωρεία αδικημάτων κατά της περιουσίας που έχουν κατακλύσει τα Δικαστήριά μας, γεγονός το οποίο καθιστά αναγκαία την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, για πάταξή τους καθώς και για προστασία της περιουσίας και ασφάλειας των πολιτών, ευρύτερα της κοινωνίας και της έννομης τάξης. Όλα αυτά έχουν τονιστεί κατ' επανάληψη σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 επισημαίνονται τα εξής: «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Καθόλα σχετικά είναι και τα ακόλουθα από τη μεταγενέστερη υπόθεση Mixaylov κ.ά. v. Αστυνομίας
(2012)2 A.A.Δ. 175: «Στις πλέον πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με υποθέσεις διάρρηξης και κλοπής, επανατονίσθηκε, η χωρίς σημεία κάμψης συνεχόμενη αυξητική τάση των διαρρήξεων και κλοπών, γεγονός που κλονίζει την ασφάλεια που πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης ενός εύνομου κράτους (Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 145/2010, ημερ. 13.5.2011). Παρόμοια επισήμανση ως προς το γεγονός ότι αδικήματα της φύσεως αυτής απασχολούν σχεδόν καθημερινά τα Δικαστήρια, με αποτέλεσμα οι ποινές που επιβάλλονται να πρέπει να είναι αποτρεπτικές, έγινε και στις υποθέσεις Michal Bukowski και Dawid Aleksander Glowacki v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 142/2010 και 147/2010, ημερ. 4.3.2011.» Όλες οι παραπάνω αρχές επαναβεβαιώθηκαν και στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Barek v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 178/2018, ημερομηνίας 20/1/2020. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα: «Στην υπόθεση Ahmed Saadi v. Αστυνομίας ECLI:CY:AD:2016:B300, Ποιν. Έφ. 308/14 ημερ. 24/6/2016 που αφορούσε επίσης σε κατηγορίες για διάρρηξη κατοικίας και κλοπή, το Εφετείο τόνισε τα εξής: «Η νομολογία είναι αυστηρή στην αντιμετώπιση αυτού του είδους τις υποθέσεις. Η ανάγκη για αποτροπή είναι προεξάρχουσα, η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των φιλήσυχων πολιτών αποτελεί προτεραιότητα και η έστω κατά κατασταλτικό τρόπο αντιμετώπιση της ανάκτησης της εμπιστοσύνης του κοινού στην εμπέδωση του δικαίου, αδήρητη αναγκαιότητα, (Φραντζίδης ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Bezanidis κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 785 και Georghe κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 824).» Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους αδικήματα επαναλήφθηκε και σε πρόσφατη νομολογία όπως στις xxx Hussein v. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2019:B206, Ποιν. Έφ. 252/2018 ημερ. 31/5/2019 και Balampanidis v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B178, Ποιν. Έφ. 210/18 ημερ. 10/5/2019. Στην τελευταία υπόθεση αναφέρθηκε περαιτέρω ότι σε υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπών «ναι μεν λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη αλλά στο βαθμό και κατά την έκταση που δεν εξουδετερώνεται το αποτρεπτικό στοιχείο της ποινής».» Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής λαμβάνονται βέβαια υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος καθώς και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Παρόλα αυτά, προεξάρχουσας σημασίας είναι η αποτροπή, για σκοπούς προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει την απόδοση περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου, και συγκεκριμένα, όπως υποδεικνύεται στην Balampanidis (ανωτέρω) «. στο βαθμό και κατά την έκταση που δεν εξουδετερώνεται το αποτρεπτικό στοιχείο της ποινής.» Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 235/13, ημερομηνίας 5/10/2016, Πισσάς (ανωτέρω), Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Καθώς ήδη έχει αναφερθεί, μολονότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις που περικλείουν αδικήματα κατά της περιουσίας, εντούτοις, αυτά, αντί να παρουσιάζουν σημεία κάμψης, απεναντίας, δυστυχώς, παρουσιάζουν έξαρση. Με αυτό δεδομένο, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξε ο κατηγορούμενος. Θα αναφερθούμε σε δυο μόνο από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, παρότι δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν καθώς και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει - όσο είναι δυνατό -, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση. 17/2016, ημερομηνίας 22/5/2017). Στην υπόθεση Θεοδώρου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 163/2016, ημερομηνίας 1/11/2017, ο εφεσείων, μετά από παραδοχή είχε βρεθεί ένοχος για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και για το αδίκημα της διάρρηξης και κλοπής. Συγκεκριμένα παραδέχθηκε ότι μεταξύ της 12 και 14 Μαρτίου του 2016, στη Λεμεσό, διέρρηξε και εισήλθε σε κατάστημα πώλησης ηλεκτρονικών εργαλείων και έκλεψε από αυτό διάφορα εργαλεία, συνολικής αξίας €14.115,39 και περαιτέρω, ότι συνωμότησε, κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο, με άγνωστο πρόσωπο, να διαπράξει την εν λόγω διάρρηξη και κλοπή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στη σοβαρότητα των αδικημάτων που διάπραξε ο εφεσείων και ιδιαίτερα εκείνου της διάρρηξης και κλοπής και χωρίς να παραγνωρίζει τους μετριαστικούς παράγοντες και τις προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του εφεσείοντα και αφού έλαβε συναφώς, υπόψη, την άμεση παραδοχή του και τη συνεργασία του με την αστυνομία, καθώς και τις προσωπικές του συνθήκες, οι οποίες περιλάμβαναν το πρόβλημα υγείας του, ότι είναι οικογενειάρχης με τρία παιδιά, καθώς και τα υπόλοιπα στοιχεία που αναφέρονται στην έκθεση κοινωνικής έρευνας, συνυπολογίζοντας όλα τα ενώπιον του στοιχεία, επέβαλε στον εφεσείοντα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης δύο ετών, σε κάθε κατηγορία. Να σημειωθεί ότι ο εφεσείων βαρυνόταν με δύο προηγούμενες καταδίκες που αφορούσαν στη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η παραπάνω ποινή, κατ' έφεση, υπό το φως των δεδομένων που περιέβαλλαν την υπόθεση χαρακτηρίστηκε επιεικής και όχι έκδηλα υπερβολική. Περαιτέρω, στην υπόθεση Ilie κ.ά. v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 280, στους τρεις εφεσείοντες, οι οποίοι με δική τους παραδοχή και πάλι, κρίθηκαν ένοχοι στην κατηγορία της διάρρηξης κατοικίας και στην κατηγορία της κλοπής, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από αυτή το ποσό των €680,00 και ρολόγια και χρυσαφικά, αξίας περίπου €220,00, περιουσία του κατόχου της κατοικίας. Πρωτόδικα, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, προβλήθηκε από το δικηγόρο των εφεσειόντων ότι επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό, ότι οι τρεις εφεσείοντες ενήργησαν απερίσκεπτα και υπό την επήρεια οινοπνεύματος. Περαιτέρω, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και οι προσωπικές συνθήκες των εφεσειόντων, οι οποίες αναφέρονταν και σε σχετική έκθεση του γραφείου ευημερίας. Ο πρώτος εφεσείων ήταν ηλικίας 54 ετών, πατέρας δύο παιδιών, ηλικίας 31 και 15 ετών και η σύζυγός του αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Ο δεύτερος εφεσείων ήταν ηλικίας 21 ετών, πατέρας δύο παιδιών, ηλικίας ενάμισι έτους και τεσσεράμιση μηνών και διατηρούσε δεσμό με συμπατριώτισσά του, η οποία είχε αρχίσει σπουδές στη νοσηλευτική σχολή, τις οποίες διέκοψε λόγω εγκυμοσύνης. Τέλος, ο τρίτος εφεσείων, ο οποίος αντιμετώπιζε εκ γενετής πρόβλημα με το δεξί του αυτί, ήταν ηλικίας 33 ετών και συμβίωνε με συμπατριώτισσά του, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά, ηλικίας 7, 4 και 3 ετών. Το Εφετείο, στη βάση του ακόλουθου σκεπτικού απέρριψε τις εφέσεις των τριών εφεσειόντων κατά των παραπάνω ποινών που τους είχαν επιβληθεί: «Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιόν μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή. Βεβαίως όπως αναφέρθηκε και στην Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224, η αποτρεπτικότητα της ποινής δεν οδηγεί σε ατονία το καθήκον του δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής. Στην προκείμενη όμως περίπτωση θεωρούμε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο συνεκτίμησε ορθά και όλες τις προσωπικές περιστάσεις των εφεσειόντων. Έλαβε υπόψη του και την παραδοχή και την απολογία τους και τη συνεργασία τους με την Αστυνομία και τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις καθώς και το ρόλο του καθενός στη διάπραξη των αδικημάτων.» Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του είναι άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και συνοδεύεται από έκφραση έμπρακτης μεταμέλειας και ειλικρινούς απολογίας (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Η παραδοχή του κατηγορουμένου έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Ότι ο κατηγορούμενος εκδήλωσε έμπρακτα τη μεταμέλειά του καταφαίνεται από τα εξής: καταρχήν, από το γεγονός ότι συγκατατέθηκε στις ελληνικές αρχές και συνεργάστηκε μαζί τους ώστε να εκδοθεί στην Κύπρο και να δικαστεί για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης. Ακολούθως, από το γεγονός ότι παραδέχθηκε και αδικήματα για τα οποία, ενδεχομένως, χωρίς την παραδοχή του, να ήταν αδύνατη η στοιχειοθέτηση της ενοχής του, παρότι, δε μας διαφεύγει, το γεγονός ότι, σ' ό,τι αφορά στη διάρρηξη του διαμερίσματος με αριθμό 12, για την οποία αντιμετωπίζει τη σχετική - 9η κατηγορία, η σύνδεσή του με αυτή κατέστη δυνατή, επειδή εντοπίστηκε το γενετικό υλικό του στο εσωτερικό μέρος του διαμερίσματος. Τέλος είναι και το γεγονός, ότι για τη συνολική ζημιά που προκάλεσε στον παραπονούμενο Θεοδώρου, ως αποτέλεσμα της διάπραξης των αδικημάτων των τριών πρώτων κατηγοριών, τον έχει αποζημιώσει πλήρως, γεγονός το οποίο επιμαρτυρείται από τη σχετική ένορκη δήλωση του παραπονούμενου (Ένδειξη Δ), στην οποία, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι δεν έχει κανένα παράπονο και καμιά απαίτηση εναντίον του κατηγορούμενου, τον οποίο έχει συγχωρέσει, ο οποίος του απολογήθηκε και του δήλωσε ότι μετάνιωσε πραγματικά γι' αυτό που έκανε, για το οποίο νιώθε τύψεις. Την πρέπουσα βαρύτητα δίνουμε και στο γεγονός ότι παρήλθε περίοδος 22 μηνών από τη διάπραξη των αδικημάτων, χωρίς στο μεταξύ ο κατηγορούμενους να διαπράξει κανένα άλλο αδίκημα. Επιπλέον λαμβάνουμε υπόψη και την απουσία προσχεδιασμού για τη διάπραξη των αδικημάτων. Επιπρόσθετα, προς όφελος του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής, όπως έχουμε επισημάνει, λαμβάνουμε υπόψη την ειλικρινή - και όχι απλά φραστική - απολογία και μεταμέλειά του, καθώς και την υπόσχεσή του πως δεν πρόκειται να παρουσιαστεί ξανά ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου για τη διάπραξη οποιασδήποτε φύσεως αδικήματος. Απ' εκεί και πέρα - υπό το φως των σχετικών προαναφερθεισών νομολογιακών αρχών - λαμβάνουμε υπόψη τις διάφορες προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές, επαγγελματικές και άλλες συνθήκες και περιστάσεις του κατηγορούμενου, όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση κοινωνικής έρευνας του γραφείου ευημερίας και/ή έχουν αναφερθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του. Σ' αυτό το πλαίσιο, δίδουμε τη δέουσα βαρύτητα στα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 36 ετών, γεννήθηκε στη Γεωργία και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια. Αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και συγκεκριμένα σακχαρώδη διαβήτη, για τον οποίο λαμβάνει καθημερινά φαρμακευτική αγωγή. Δε γνώρισε το βιολογικό του πατέρα, η μητέρα του τέλεσε δεύτερο γάμο και οι σχέσεις του με τον πατριό του - ο οποίος τον κακοποιούσε σωματικά - ήταν συγκρουσιακές. Γι' αυτό το λόγο, από την ηλικία των 15 ετών εγκατέλειψε την οικογένειά του και μετέβηκε στη Ρωσία όπου φιλοξενήθηκε από τον αδελφό της μητέρας του και ξεκίνησε να εργάζεται στις οικοδομές. Ο πατριός του απεβίωσε πριν από μερικά χρόνια, οπότε ο ίδιος ανέλαβε την οικονομική στήριξη της μητέρας του. Η μητέρα του σήμερα είναι τυφλή, διαμένει Θεσσαλονίκη και από το δεύτερο γάμο της απέκτησε ακόμη δυο παιδιά. Ο κατηγορούμενος φοίτησε για 9 χρόνια σε σχολείο στη χώρα του και από την εφηβική του ηλικία εργάζεται για είναι οικονομικά ανεξάρτητος. Λόγω της προηγούμενης φυλάκισής του, απαλλάχτηκε από τα στρατιωτικά καθήκοντά του. Ήρθε στην Κύπρο το 2004 για σκοπούς εργασίας και εγκαταστάθηκε στην επαρχία Πάφου όπου ξεκίνησε να εργάζεται στις οικοδομές. Κατά τη διάρκεια της εδώ παραμονής του γνώρισε τη σύζυγό του, η οποία κατάγεται από τη Λετονία. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί, ηλικίας 4 χρόνων το οποίο διαμένει με τη μητέρα του στη Θεσσαλονίκη και η οποία κυοφορεί ακόμη ένα παιδί τους. Το τελευταίο αυτό γεγονός και η επικείμενη γέννηση του παιδιού αποτελεί ασφαλώς μεταβολή στη ζωή του κατηγορούμενου. Η σύζυγός του εργαζόταν με μηνιαίες απολαβές €400,00 - €450,00. Ωστόσο, λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης της και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει συνεπεία αυτής, σήμερα δεν εργάζεται. Βρίσκεται σε πολύ δεινή οικονομική κατάσταση και στο μέτρο του δυνατού, τη βοηθούν κάποιοι συγγενείς. Ο κατηγορούμενος, το 2010 καταδικάστηκε στην Κύπρο για το αδίκημα της ληστείας και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης. Το 2013 μεταφέρθηκε σε φυλακές στην Ελλάδα, απ' όπου αποφυλακίστηκε το 2014. Μετά την αποφυλάκισή του ξεκίνησε να εργάζεται στις οικοδομές. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου, αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, καθώς ήδη έχει αναφερθεί ανάφερε τα εξής: ο κατηγορούμενος, λόγω της τραγικής οικονομικής κατάστασης της οικογένειάς του, το 2018 ήρθε στην Κύπρο για να εργαστεί για μια καλύτερη ζωή. Αν οι συνθήκες το επέτρεπαν, θα έφερνε στην Κύπρο τη σύζυγό του και το παιδί τους. Στην Κύπρο συνέστησε μαζί με ένα συγγενικό του πρόσωπο την εργοληπτική εταιρεία A.G.V.L. LTD. Όταν ήρθε στην Κύπρο, λόγω του ότι ήταν χρήστης σκληρών ναρκωτικών, αντιμετώπισε σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποπληρώνει τα ναρκωτικά που προμηθευόταν με αποτέλεσμα να ξεκινήσει να δέχεται έντονες απειλές και να αναγκαστεί να προβεί εντελώς αψυχολόγητα και κάτω από τη συναισθηματική φόρτιση που τον κυριαρχούσε στη διάπραξη των αδικημάτων. Συναφώς με τα παραπάνω, η θέση μας είναι η εξής: καθώς έχει νομολογηθεί, κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 218/2016, ημερομηνίας 18.1.2018 και Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154). Τέλος, αναφορικά με όσα ανάφερε ο δικηγόρος του κατηγορουμένου, για τις επιπτώσεις στον ίδιο και την οικογένειά του, συνεπεία της ποινής που θα του επιβληθεί, αυτές, παρότι δε μας αφήνουν αδιάφορους και ασφαλώς τις λαμβάνουμε υπόψη, εντούτοις, την ίδια ώρα έχουμε υπόψη μας τη νομολογιακή αρχή, ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής. (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Παρά τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής, την ίδια ώρα δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε, το γεγονός ότι, περιφρονώντας πλήρως το συνταγματικά κατοχυρωμένο και θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα του απαραβίαστου της κατοικίας, κατά τη διάρκεια μιας ημέρας διέρρηξε τρία διαμερίσματα και αποπειράθηκε να διαρρήξει ακόμη ένα, με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθα. Στην περίπτωση του κατηγορούμενου υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε και που ασφαλώς, δεν αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της υπόθεσης XXX/10, ο κατηγορούμενος, στις 3/12/2010 καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Πάφου, σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 3 χρόνων, για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και 6 χρόνων, για το αδίκημα της ένοπλης ληστείας. Και ενώ το 2014 είχε αποφυλακιστεί από τις φυλακές της Ελλάδας, στις οποίες το 2013 είχε μεταφερθεί από τις Κυπριακές Αρχές για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του, το 2018 διέπραξε και τα πολύ σοβαρά και παρόμοιας φύσεως αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, αφού κι αυτά στρέφονται κατά της περιουσίας. Παρότι βέβαια δε θα τιμωρηθεί εκ νέου για ό,τι έκανε κατά το παρελθόν, το οποίο συνθέτει την παραπάνω καταδίκη του, εντούτοις, δεν μπορεί σήμερα να αναμένει τόση επιείκεια όση αν ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Όπως επισημαίνεται στη Βραχίμης ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527: «Τονίζεται ότι οι προηγούμενες καταδίκες έχουν σημασία και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του σεβασμού του παραβάτη προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μαλέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Δεν δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης αλλά και πάλιν τέτοιες καταδίκες για παρόμοια αδικήματα στερούν τον παραβάτη του δικαιώματος να ζητήσει την επιείκεια του Δικαστηρίου (Βλ. Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 18).» Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, ως επίσης και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Εξάλλου, αυτό είναι κάτι που προς τιμή του αναγνώρισε ευθέως και ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου. Θεωρούμε ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή, αναμφίβολα θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου (ως εκτίθενται σε άλλο σημείο - πιο πάνω), ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα του επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω, κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 1η κατηγορία, φυλάκιση δυο
(2)ετών. Στη 2η κατηγορία, καμιά ποινή, καθότι τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το αδίκημα της παρούσας κατηγορίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα γεγονότα της πρώτης κατηγορίας και λήφθηκαν υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής στην εν λόγω κατηγορία. Στην 3η κατηγορία, φυλάκιση ενός (1ος) έτους. Στην 9η κατηγορία, φυλάκιση δεκαοκτώ
(18)μηνών. Στην 10η κατηγορία, φυλάκιση δεκαοκτώ
(18)μηνών. Στην 11η κατηγορία, φυλάκιση εννέα
(9)μηνών. Οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν, δεδομένου ότι, στο σύνολό τους τα διάφορα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος απορρέουν από μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά, είναι μεταξύ τους, είτε όμοια είτε συναφή και διαπράχθηκαν κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο τόπο. Αυτό, σε εφαρμογή όσων διέπουν το ζήτημα των συντρεχουσών ή διαδοχικών ποινών, το οποίο έχει απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο και στην πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Θωμά, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 132/2017 και 136/2017, ημερομηνίας 26/6/2019. Η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, σε εφαρμογή του άρθρου 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, μειώνεται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, και συγκεκριμένα, από τις 30/6/2020. Και με δεδομένο ότι, της καταδίκης του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης προηγήθηκε η διαδικασία εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στην Ελλάδα και παράδοσής του στην αρμόδια Κυπριακή Αρχή, σε εφαρμογή του άρθρου 35 του περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμου 133(Ι)/2004, ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της διαδικασίας παράδοσής του στην αρμόδια Κυπριακή Αρχή, αφαιρείται από τη συνολική διάρκεια της παραπάνω ποινής. Κατά τη γνώμη μας, πολύ ορθά ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου δεν εισηγήθηκε την αναστολή εκτέλεσης των παραπάνω ποινών που επιβάλαμε στον κατηγορούμενο. Και τούτο, επειδή θεωρούμε πως, ούτε οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος μα ούτε και οι προσωπικές του συνθήκες δικαιολογούν άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας προς την κατεύθυνση της αναστολής. Οι δειγματοληψίες και τα παρειακά επιχρίσματα, να καταστραφούν. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο