ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΦΕΛΛΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 6215/16, 26/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:B6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6215/16 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ -εναντίον- XXXXX ΦΕΛΛΑΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26 Νοεμβρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Σταύρου. Για τον Κατηγορούμενο : κος Θωμά. Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ως το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε τέσσερις κατηγορίες. Όταν η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεσή της, το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του. Ο κατηγορούμενος αθωώθηκε στις κατηγορίες υπ' αριθμό 1 και 3 ενώ κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες 2 και
- Παραθέτω πιο κάτω εν συντομία, όλες τις κατηγορίες προκειμένου να καταστεί σαφές το πλαίσιο εντός του οποίου θα κινηθεί η υπόθεση αυτή.
- Πρόκληση εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 341 και 335 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 17/5/2007, προκάλεσε τον XXXXX Δημητρίου Χ''Στυλλία να υπογράψει πληρεξούσιο έγγραφο αναφέροντάς του ψευδώς ότι θα το χρησιμοποιούσε για να ενοικιάσει για λογαριασμό του, ακίνητό το οποίο άνηκε στον πιο πάνω παραπονούμενο και στους XXXXX και XXXXX Δημητρίου, ενώ χρησιμοποίησε το πληρεξούσιο για να μεταβιβάσει το ακίνητο στο όνομά του (έχει απαλλαγεί και αθωωθεί εκ πρώτης όψεως).
- Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα ότι στις 23/11/2007 έθεσε σε κυκλοφορία το πλαστογραφημένο πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία (έχει κληθεί σε απολογία).
- Εξασφάλιση αγαθών δια ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα. Στις 23/11/2007 και με σκοπό καταδολίευσης απέσπασε μερίδιο 31/60 του ακινήτου που περιγράφεται στην πρώτη κατηγορία, καταθέτοντας πληρεξούσιο έγγραφο στο οποίο ήταν πλαστογραφημένες οι υπογραφές των XXXXX και XXXXX Δημητρίου (έχει απαλλαγεί και αθωωθεί εκ πρώτης όψεως).
- Ψευδής όρκος κατά παράβαση των άρθρων 117 και 35 του Ποινικού Κώδικα. Στις 23/11/2007 ορκίστηκε ψευδώς ενώπιον του Κτηματολογικού Λειτουργού ότι η επονόματί του μεταβίβαση μεριδίου του ακινήτου που περιγράφεται στην πρώτη κατηγορία ήταν σε γνώση των XXXXX και XXXXX Δημητρίου (έχει κληθεί σε απολογία). Το πλαίσιο των γεγονότων εντός του οποίου αναδιπλώνεται η υπόθεση αυτή, επιγραμματικά έχει ως ακολούθως. Ο XXXXX Δημητρίου Χατζηστυλλιάς (πλέον ο Χατζηστυλλίας) είναι Κύπριος κάτοικος Αγγλίας. Ο Δημητράκης Δημητρίου και ο XXXXX Δημητρίου είναι γιοί του. Ο XXXXX μέσω της γυναίκας του είναι συγγενής των παραπονουμένων. Ο Χατζηστυλλιάς είχε περιουσία στην Κύπρο. Ο κατηγορούμενος είχε ενδιαφερθεί να αγοράσει ένα ακίνητο από το Χατζηστυλλιά. Στις 23/11/2007 ο κατηγορούμενος δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου μεταβίβασε στον εαυτό του 31/60 μερίδιο ακινήτου (πλέον το επίδικο ακίνητο). Αυτά τα 31/60 αντιστοιχούν σε όλο το ποσοστό που είχε ο XXXXX Δημητρίου και μέρος του ποσοστού που είχε ο XXXXX Δημητρίου. Από το σημείο αυτό ξεκινούν τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Οι Παραπονούμενοι ισχυρίζονται ότι ουδέποτε συμφώνησαν για τέτοια μεταβίβαση και ουδέποτε έδωσαν πληρεξούσιο στον κατηγορούμενο. Είναι η θέση τους ότι ο κατηγορούμενος πέτυχε στο όνομά του μεταβίβαση μεριδίου που τους ανήκει χρησιμοποιώντας πληρεξούσιο το οποίο ουδέποτε του έδωσαν. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι η μεταβίβαση έγινε με πληρεξούσιο που του έδωσαν οι παραπονούμενοι. Μαρτυρία προς απόδειξη της υπόθεση έδωσαν 8 μάρτυρες κατηγορίας. Καταγράφω πιο κάτω εν συντομία τη σχετική μαρτυρία. Πρώτος μαρτυρία έδωσε ο Αστυφύλακας XXXXX Νικολάου, ο οποίος υπηρετεί στο Εργαστήριο Γραφολογίας του Αρχηγείου Αστυνομίας με ειδικότητα δικαστικού γραφολόγου. Έχει μελετήσει το επίδικο πληρεξούσιο έγγραφο - τεκμήριο 1 και άλλα δείγματα γραφής που αποδίδονται στο XXXXX Δημητρίου καθώς και δείγματα γραφής του κατηγορουμένου. Αναφορικά με την αποδιδόμενη στο XXXXX Δημητρίου ως υπογραφή του, μετά από το γραφολογικό έλεγχο που έκανε στο τεκμήριο 1, το συμπέρασμά του είναι ότι ΔΕΝ είναι γνήσια του XXXXX Δημητρίου αλλά αποτέλεσμα προσπάθειας αντιγραφής και/ή απομίμησης. Το ίδιο ισχύει και για τη φερόμενη ως υπογραφή του XXXXX Δημητρίου. Μετά από γραφολογικό έλεγχο, το συμπέρασμά του είναι ότι η τεθειμένη υπογραφή στο Τεκμήριο 1 ΔΕΝ είναι η γνήσια υπογραφή του XXXXX Δημητρίου. Δεν μπορεί όμως να γνωρίζει το πρόσωπο το οποίο έθεσε τις εν λόγω υπογραφές στο επίδικο πληρεξούσιο. Η επόμενη μάρτυρας XXXXX Ζενιέρη, εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας. Ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου στις 23/11/2007 ήταν οι XXXXX Χατζηστυλλιάς ¼ μερίδιο. XXXXX Δημητρίου ½ μερίδιο και XXXXX Δημητρίου ¼ μερίδιο. Στις 23/11/2007 παρουσιάστηκε δήλωση μεταβίβασης σύμφωνα με την οποία πωλήθηκε στον κατηγορούμενο μερίδιο 31/60 του επίδικου ακινήτου. Ειδικότερα, ο XXXXX Δημητρίου πώλησε στον κατηγορούμενο όλο το μερίδιο του και ο XXXXX Δημητρίου τα 16/60 του όλου. Για του πωλητές παρουσιάστηκε και υπέγραψε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος ο κατηγορούμενος παρουσιάζοντας πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 17/5/
- Στο εν λόγω πληρεξούσιο πληρεξουσιοδότες ήταν οι XXXXX Δημητρίου, XXXXX Δημητρίου και XXXXX Χατζηστυλλίας. Όμως στο κτηματολόγιο υπήρχε επιστολή του Χατζηστυλλιά ημερομηνίας 6/6/2007 με την οποία ακύρωνε κάθε πληρεξούσιο που έδωσε. Ο κατηγορούμενος για να επιτύχει τη μεταβίβαση καταχώρησε Δήλωση Μεταβίβασης (Τύπος Ν.270). Τον τύπο αυτό συνόδευε έντυπο ΔΕ100 το οποίο υπέγραψε και στο οποίο δηλώνει ότι είναι σε γνώση των αντιπροσωπευόμενων η επιχειρούμενη πώληση. Στις 4/11/2014 με επιστολή ημερομηνίας 28/8/2014 και οι XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου ανακάλεσαν το επίδικο πληρεξούσιο. Σημερινοί ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου είναι οι XXXXX XXXXX Φελλάς (κατηγορούμενος) 31/60, XXXXX XXXXX Δημητρίου 7/30 και ο XXXXX Χατζηστυλλιάς με ¼. Τέλος, η μάρτυρας εξήγησε ότι πριν προχωρήσει το Κτηματολόγιο με οποιαδήποτε μεταβίβαση πρέπει να παρουσιαστούν βεβαιώσεις καταβολής του φόρου εισοδήματος και απαλλαγή από το κοινοτικό συμβούλιο. Ο τρίτος μάρτυρας, XXXXX Αρμένης είναι ο Δήμαρχος του Δήμου Λιβαδιών. Από 2001 μέχρι 2011 ήταν κοινοτάρχης Λιβαδιών. Μεταξύ άλλων, πιστοποιούσε υπογραφές σε έγγραφα σε σχέση με πρόσωπα που γνώριζε ότι είναι ενήλικες έχοντες σώας τα φρένας. Είδε το επίδικο πληρεξούσιο. Συμφώνησε ότι η πιστοποίηση των υπογραφών έγινε από τον ίδιο. Η πρακτική που ακολουθούσε ήταν συνήθως η πιστοποίηση να γίνεται αφού η υπογραφή τέθηκε στην παρουσία του. Πέρασαν αρκετά χρόνια όμως και δεν μπορεί να θυμάται τι ακριβώς έγινε στην επίδικη περίπτωση. Ακολούθησε η μαρτυρία των αστυνομικών οι οποίοι έχουν μεταφέρει τα τεκμήρια. Δεν έχει αμφισβητηθεί και δεν υπάρχει λόγος να την αναπαράγω, εφόσον στην απουσία οποιασδήποτε αμφισβήτησης δεν χρειάζεται να εξεταστεί σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα. Η Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Παναγή ήταν η επόμενη μάρτυρας. Μεταξύ άλλων, έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, τη συγκατάθεση του για να ληφθούν δείγματα υπογραφής του και επίσης τον κατηγόρησε γραπτώς. Στο πλαίσιο των ενεργειών της, έλαβε καταθέσεις από το XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου, οι οποίοι της παρέδωσαν, πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο έδωσαν στον πατέρα τους (κατατέθηκε ως τεκμήριο 26). Οι υπόλοιπες ενέργειες της, παραλαβή εγγράφων και λήψη καταθέσεων καταγράφονται σαφώς στο Έγγραφο Δ και παρέμειναν αναντίλεκτες. Δεν υπάρχει λόγος επανάληψης. Εάν χρειαστεί θα επανέλθω στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Τα πιο πάνω είναι τα ουσιώδη στοιχεία της μαρτυρίας της. Αναφέρω για ό,τι σημασία έχει ότι της έγιναν ερωτήσεις και υποβολές αναφορικά με τη γνησιότητα των υπογραφών στα τεκμήρια 1 και 26, στις οποίες περιττό να αναφέρω ότι η μάρτυρας δεν θα μπορούσε να απαντήσει ή να τοποθετηθεί εφόσον δεν έχει το απαιραίτητο επιστημονικό υπόβαθρο (και ούτε ισχυρίστηκε ότι το έχει). Ακολούθησε η μαρτυρία του Δημητράκη Δημητρίου, ενός από τους παραπονούμενους. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει, ήταν συνιδιοκτήτης με τον πατέρα του και τον αδερφό του XXXXX σε δύο εκτάσεις γης στα Λιβάδια στη Λάρνακα. Η οικογένεια ζει στο Λονδίνο. Το καλοκαίρι του 2007 ο πατέρας του, τον πήρε τηλέφωνο και του είπε πως άτομο με το όνομα XXXXX Ανδρέα Φελλά επιθυμούσε να αγοράσει έναντι ΛΚ140000 το ένα τεμάχιο. Θα τους έδινε προκαταβολή ΛΚ
- Είπε στον πατέρα του μόλις λάβει την προκαταβολή να τον ενημερώσει να έρθει. Ο πατέρας του τον ενημέρωσε και ήρθε. Όταν έφτασε βρήκε τον πατέρα του και τον κατηγορούμενο να κάθονται στο σπίτι και να πίνουν μπύρες, κάτι το οποίο δεν του άρεσε γιατί ο πατέρας του έχει προβλήματα υγείας και δεν πρέπει να πίνει. Επίσης, ούτε το ποσό των ΛΚ25000 ως προκαταβολή είχε καταβάλει. Η όλη εντύπωση που του προκάλεσε ο κατηγορούμενος ήταν αρνητική και για αυτό ενημέρωσε τον αδελφό του και τον πατέρα του ότι δεν ήθελε να κάνει δουλειές μαζί του. Όταν του το είπε ο πατέρας του, η απάντηση του κατηγορουμένου (ως ο πατέρας του του είπε), ήταν «Θα του την κάτσω μια τζιαι καλά». Επέστρεψε στο Λονδίνο. Επέστρεψε και ο πατέρας του, ο οποίος έκτοτε λόγω της υγείας του δεν ξαναταξίδεψε στην Κύπρο. Ο ίδιος σε επίσκεψή του στην Κύπρο το 2014, διαπίστωσε ότι στο χωράφι τους υπήρχαν κλουβιά σκύλων. Διερευνώντας το όλο ζήτημα διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος είχε μεταβιβάσει με πληρεξούσιο έγγραφο ποσοστό πέραν του 50% στο επίδικο ακίνητο, ήτοι 31/
- Ρώτησε τον πατέρα του αν ήξερε κάτι σχετικά. Τον διαβεβαίωσε ότι ουδέποτε έδωσε τέτοια έγκριση. Διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος πέτυχε τη μεταβίβαση χρησιμοποιώντας πληρεξούσιο έγγραφο (τεκμήριο 1). Όμως, το πληρεξούσιο με το οποίο έγινε η επίδικη μεταβίβαση, Τεκμήριο 1, δεν φέρει την υπογραφή του. Η εκεί φερόμενη ως δική του υπογραφή δεν είναι. Ουδέποτε υπέγραψε το Τεκμήριο
- Κατάγγειλε στην αστυνομία το γεγονός. Ο πατέρας του το επίδικο χρονικό διάστημα είχε έρθει στην Κύπρο για να πωλήσει μέρος της ακίνητής του περιουσίας στην οποία συνιδιοκτήτες ήταν ο ίδιος και ο αδερφός του. Για το λόγο αυτό ο ίδιος και ο αδερφός του, είχαν δώσει πληρεξούσιο έγγραφο στον πατέρα τους με το οποίο του επέτρεπαν να πωλήσει την εν λόγω περιουσία. Με τον κατηγορούμενο δεν είχε την παραμικρή συναλλαγή λόγω του ότι δεν τον εμπιστευόταν. Ουδέποτε του έδωσε πληρεξούσιο να μεταβιβάσει στο όνομά του περιουσία που άνηκε στον ίδιο. Κατά την εκτενή αντεξέτασή του, η θέση του ήταν ότι συνάντησε τον κατηγορούμενο. Δεν του προκάλεσε θετική εντύπωση. Δεν τον εμπιστεύτηκε να προχωρήσει στην οποιαδήποτε συναλλαγή μαζί του. Δεν του έδωσε πληρεξούσιο. Αυτά το έτος
- Αργότερα το έτος 2014 ανακάλυψε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ιδιοκτήτης κατά 31/60 στο επίδικο ακίνητο. Μετά που διαπίστωσε το πιο πάνω εξηγεί την όλη διερεύνηση στην οποία προέβη μέχρι την καταγγελία του όλου συμβάντος στην Αστυνομία. Η θέση του ήταν ότι ουδέποτε έδωσε πληρεξούσιο στον κατηγορούμενο (οποιοδήποτε πληρεξούσιο και ειδικότερα το Τεκμήριο 1), ουδέποτε πήγε στον κοινοτάρχη για να πιστοποιήσει την υπογραφή του, ουδέποτε συμφώνησε να προβεί σε οποιαδήποτε συναλλαγή μαζί του, ουδέποτε συμφώνησε να του πωλήσει ακίνητη ιδιοκτησία, ουδέποτε έλαβε χρηματικό ποσό εις αντάλλαγμα πώλησης ή οποιοδήποτε άλλο χρηματικό ποσό. Ακολούθησε η μαρτυρία του δεύτερου αδερφού XXXXX Δημητρίου. Η θέση του υπήρξε ότι, ουδέποτε υπέγραψε οποιοδήποτε πληρεξούσιο και ειδικότερα το Τεκμήριο 1 προς όφελος του κατηγορουμένου, ουδέποτε πήγε στον κοινοτάρχη για να πιστοποιήσει την υπογραφή του, ουδέποτε πώλησε ακίνητη περιουσία του στον κατηγορούμενο και ουδέποτε πήρε χρήματα από αυτόν. Το ποσοστό που ο ίδιος είχε στο επίδικο ακίνητο απαλείφθηκε προς όφελος του κατηγορουμένου, χωρίς να του το πωλήσει, χωρίς τη συναίνεση, τη γνώση ή την έγκρισή του. Εξαιρετικά συνοπτικά τα πιο πάνω συνιστούν τη μαρτυρία που έχει δοθεί από την Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης. Το Δικαστήριο, ως ήδη αναφέρω με ενδιάμεση απόφασή του, αθώωσε τον κατηγορούμενο στην πρώτη και τρίτη κατηγορία και τον κάλεσε σε απολογία αναφορικά με την 2η κατηγορία (κυκλοφορία πλαστού εγγράφου) και την 4η κατηγορία (δόση ψευδούς όρκου). Αφού το εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και περαιτέρω κάλεσε ένα μάρτυρα προς υπεράσπισή του. Ετοίμασε γραπτή δήλωση και περαιτέρω υιοθέτησε τις απαντήσεις που έδωσε στην ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε, γνωρίζει τον XXXXX Χατζηστυλλία πολύ καλά. Είναι θείος της γυναίκας του. Είχαν πολύ καλές σχέσεις. Λόγω του ότι ο Χατζηστυλλιάς του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη όταν ήρθε στην Κύπρο του έδωσε πληρεξούσιο έγγραφο αναφορικά με τον ίδιο και τα παιδιά του. Σύμφωνα με το εν λόγω πληρεξούσιο έγγραφο μπορούσε να πωλήσει, μεταβιβάσει, υποθηκεύσει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία τους. Τη δεδομένη χρονική περίοδο το μόνο τεμάχιο γης που είχε ήταν το τεμάχιο με αριθμό XXXXX. Την υπόλοιπη ακίνητη του περιουσία την είχαν πωλήσει τα παιδιά του. Δύο μήνες μετά που του έδωσε το πληρεξούσιο, ο XXXXX Χατζηστυλλιάς του είπε ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με το ακίνητο. Πήγε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας και με το πληρεξούσιο μεταβίβασε τα 31/60 του εν λόγω ακινήτου στο όνομά του. Ενημέρωσε σχετικά τηλεφωνικά τον XXXXX Χατζηστυλλιά. Το επίδικο πληρεξούσιο είναι η θέση του ότι υπογράφηκε από τον Χατζηστυλλιά και τους δύο γιούς του XXXXX και XXXXX στην παρουσία του. Την ίδια μέρα τους έβαλε στο αυτοκίνητο και πήγαν στον κοινοτάρχη XXXXX Αρμένη ο οποίος πιστοποίησε τις υπογραφές τους. Η θέση του ήταν ότι ο Χατζηστυλλιάς του είπε να κάνει ό,τι θέλει με το ακίνητο. Όταν έκανε τη μεταβίβαση ενημέρωσε μόνο τον Χατζηστυλλιά και όχι τους γιούς του. Όταν του υποδείχθηκε από τον ανακριτή ότι τα 31/60 που μεταβίβασε πάνω του δεν ήταν από το μερίδιο του Χατζηστυλλιά αλλά ¼ που άνηκε στο γιό του XXXXX και 16/60 που ανήκαν στο γιό του XXXXX και ότι ο λόγος που το έκανε αυτό ήταν επειδή ο Χατζηστυλλιάς από 7/6/2007 είχε αποστείλει επιστολή στο Κτηματολόγιο με την οποία απέσυρε το πληρεξούσιο προς όφελός του, ο κατηγορούμενος δεν θυμότανε να απαντήσει γιατί μεταβίβασε στο όνομά του τα συγκεκριμένα μερίδια. Κατά την ακροαματική διαδικασία η θέση του ήταν ο Χατζηστυλλιάς και οι γίοι τον επισκέφτηκαν στο γκαράζ του και του υπέγραψαν πληρεξούσιο έγγραφο για να μεταβιβάσει στο όνομά του το επίδικο ακίνητο δυνάμει πώλησης. Είχε πρόβλημα να βρει όλο το ποσό που συμφώνησαν, είχε μόνο ΛΚ25.000 τις οποίες έδωσε στον Χατζηστυλλιά, ο οποίος του είπε να μεταβιβάσει όχι από το μερίδιό του, αλλά από το μερίδιο των παιδιών του τα 31/
- Είδε το Τεκμήριο 1 και το αναγνώρισε ως το πληρεξούσιο με το οποίο πήγε στο Κτηματολόγιο και προχώρησε με τη μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομά του. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο XXXXX Χαπέρης. Σύμφωνα με τα όσα είπε ο ίδιος ετοίμασε τα πληρεξούσια έγγραφα Τεκμήρια 1 και
- Ουδείς όμως υπέγραψε στην παρουσία του. Είναι η θέση του ότι τα ετοίμασε σε δύο διαφορετικές ημέρες. Όταν τα ετοίμαζε παρόντες ήταν ο Χατζηστυλλιάς και οι δύο γίοι του. Του έδωσαν τα διαβατήρια τους, τα είδε, συμπλήρωσε τα ονόματα. Την πρώτη φορά του είπαν ότι θέλουν να τους ετοιμάσει πληρεξούσιο για να διορίσουν τον πατέρα τους πληρεξούσιο αντιπρόσωπό τους. Ετοιμάστηκε το Τεκμήριο
- Την επόμενη φορά του είπαν να ετοιμάσει πληρεξούσιο με το οποίο διορίζουν τον Φελλά πληρεξούσιο αντιπρόσωπό τους. Αν και δεν είναι η δουλειά του, ισχυρίζεται ότι τους είπε ότι με αυτό όλη η περιουσία τους είναι στα χέρια του κατηγορουμένου και αυτοί συμφώνησαν. Τα πιο πάνω συνιστούν σύντομη καταγραφή της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί στο πλαίσιο της ακροαματικής υπόθεσης, προκειμένου να καταστεί σαφές το υπόβαθρο γεγονότων το οποίο συνθέτει την υπό εξέταση υπόθεση και το σύνολο των εκατέρωθεν ισχυρισμών. Περαιτέρω ανάλυση και αναφορές στη μαρτυρία θα γίνουν πιο κάτω κατά την αξιολόγηση. Με τις αγορεύσεις του ο δικηγόρος του κατηγορούμενου ισχυρίζεται ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα αδικήματα τα οποία αποδίδονται στον πελάτη του, ενώ ακριβώς αντίθετη είναι η θέση του δικηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Ακολουθεί η αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο θα επιτελέσω έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές που έχει θέσει νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κατ' αρχάς αναφέρω ότι η μαρτυρία του πραγματογνώμονα γραφολόγου, έχει γίνει αποδεκτή με σχετική δήλωση του δικηγόρου του κατηγορουμένου. Από την αναντίλεκτη μαρτυρία του, προβαίνω σε εύρημα ότι οι φερόμενες, στο Πληρεξούσιο Τεκμήριο 1, ως υπογραφές των XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου ΔΕΝ είναι γνήσιες υπογραφές τους. Η ΜΚ2 εργάζεται στο κτηματολόγιο. Ανάφερε αντικειμενικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται με τα γεγονότα της υπόθεσης. Δεν έχω διακρίνει τον οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο να μη γίνει αποδεκτή η μαρτυρία της, ούτε και έχει κατ' ελάχιστο κλονισθεί η μαρτυρία της. Από τη μαρτυρία της ΜΚ2 ό,τι είναι σημαντικό για σκοπούς της υπόθεσης αυτής είναι τα εξής τρία, για τα οποία αποδέχομαι τη μαρτυρία της:
- Ο κατηγορούμενος στις 23/11/2017, χρησιμοποιώντας το Πληρεξούσιο - Τεκμήριο 1 καταχώρησε το Τεκμήριο 17 ήτοι τη Δήλωση Μεταβίβασης και πέτυχε τη μεταβίβαση στο όνομά του του επίδικου ακινήτου.
- Στις 23/11/2007 ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου ήταν οι XXXXX Χατζηστυλλιάς ¼ μερίδιο. XXXXX Δημητρίου ½ μερίδιο και XXXXX Δημητρίου ¼ μερίδιο. Στις 23/11/2007 ο κατηγορούμενος μεταβίβασε δυνάμει του Πληρεξουσίου Εγγράφου - Τεκμήριο 1 μερίδιο 31/60, το οποίο αντιστοιχεί σε όλο του μερίδιο του XXXXX Δημητρίου και από το μερίδιο του XXXXX Δημητρίου μεταβίβασε τα 16/60 του όλου.
- Μέρος του Τεκμηρίου 17, είναι η Υπεύθυνη Δήλωση Δ.Ε.100 στην οποία ο κατηγορούμενος στο σημείο δ, δηλώνει ότι «δ) Είναι σε γνώση του αντιπροσωπευόμενου η σκοπούμενη δικαιοπραξία». Επισημαίνω ότι στο σημείο β της εν λόγω δήλωσης, μεταξύ άλλων δηλώνει σε σχέση με τον αντιπροσωπευόμενο ότι «..... έχω συνεχή επικοινωνία μαζί του».
- Ο XXXXX Χατζηστυλλίας, με επιστολή του ημερομηνίας 6/6/2007 ακύρωσε οποιαδήποτε πληρεξούσια έδωσε προς οποιοδήποτε πρόσωπο.
- Με επιστολή ημερομηνίας 28/8/2014 και οι XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου ανακάλεσαν το επίδικο πληρεξούσιο. Ο κοινοτάρχης Μ. Αρμένης, συμφωνεί ότι ο ίδιος είναι το άτομο το οποίο πιστοποίησε το πληρεξούσιο Τεκμήριο
- Η συνήθης πρακτική του ήταν να είναι παρόντα τα μέρη. Δεν μπορεί να θυμηθεί ακριβώς τι έγινε αναφορικά με το επίδικο πληρεξούσιο. Δε θυμάται να πει εάν ήταν παρόντες οι XXXXX και XXXXX Δημητρίου. Δεν θυμότανε με ακρίβεια να αναφερθεί κατά πόσο πιστοποίησε ο ίδιος την υπογραφή των XXXXX και XXXXX Δημητρίου στο πληρεξούσιο Τεκμήριο
- Εικάζει ότι εφόσον συνήθως πήγαιναν ενώπιον του οι υπογράφοντες, ότι το ίδιο έγινε στην επίδικη περίπτωση. Μαρτυρία βεβαίως η οποία αντιστρατεύεται το ίδιο το πόρισμα του γραφολόγου, η οποία και με δήλωση του δικηγόρου του κατηγορουμένου έγινε αποδεκτή, ότι οι υπογραφές στο τεκμήριο 1 ΔΕΝ είναι οι υπογραφές των XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου. Επομένως, αναπόφευκτα και εφόσον η μαρτυρία του αντιστρατεύεται, την αναντίλεκτη και κοινά αποδεκτή μαρτυρία του γραφολόγου, απορρίπτεται. Η αστυφύλακας XXXXX XXXXX Παναγή, αναφέρθηκε στις ενέργειές ως προς τη συλλογή των δειγμάτων υπογραφής και τις καταθέσεις που έλαβε. Τα όσα ανέφερε παρέμειναν στην ουσία τους αναντίλεκτα και είναι αποδεκτά. Ο XXXXX Δημητρίου, ήταν σαφής. Όταν είδε τον κατηγορούμενο να πίνει αλκοόλ με τον πατέρα του, αποφάσισε ότι δεν ήθελε να προχωρήσει σε οποιαδήποτε συναλλαγή μαζί του. Ο κατηγορούμενος δεν τους έδωσε χρήματα και ο ίδιος ουδέποτε συναίνεσε στην πώληση περιουσίας του στον κατηγορούμενο. Η πρώτη επαφή του κατηγορουμένου για την πώληση του ακινήτου έγινε το έτος
- Ο μάρτυρας ήταν με την εντύπωση ότι είχε καταστεί ξεκάθαρο ότι δεν θα προχωρούσε με πώληση ακινήτου προς τον κατηγορούμενο. Το έτος 2014 είδε ότι στο ακίνητό τους υπήρχαν κατασκευές και σκύλους. Θορυβήθηκε, έψαξε το όλο ζήτημα και ανακάλυψε ότι ο κατηγορούμενος μεταβίβασε τα 31/60 μερίδια στο όνομά του. Πήγε στο κτηματολόγιο. Με επιστολή του ακύρωσε κάθε πληρεξούσιο έγγραφο τυχόν κατατεθειμένο. Κατάγγειλε το γεγονός στην αστυνομία. Αμφισβήτησε αμέσως το πληρεξούσιο. Έδωσε δείγμα υπογραφής στην αστυνομία. Απορρίπτει κατηγορηματικά ότι συμφώνησε να πωλήσει περιουσία του στον κατηγορούμενο. Απορρίπτει κατηγορηματικά ότι έλαβε οποιοδήποτε ποσό από τον κατηγορούμενο. Ο XXXXX Δημητρίου, επίσης απορρίπτει κάθε δικαιοπραξία με τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος έχει μεταβιβάσει στο όνομά του όλο το ποσοστό μεριδίου που είχε χωρίς να τον εξουσιοδοτήσει σχετικά, χωρίς να συναινέσει σε τέτοια μεταβίβαση, χωρίς τη γνώση του. Απορρίπτει κατηγορηματικά ότι έχει λάβει το οποιοδήποτε αντάλλαγμα από τον κατηγορούμενο. Κατήγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία και έχει δώσει δείγμα γραφής στην αστυνομία. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι χρησιμοποιώντας το πληρεξούσιο έγγραφο - τεκμήριο 1, έχει μεταβιβάσει στο όνομά του τα 31/60 του επίδικου ακινήτου. Η θέση του είναι ότι το εν λόγω πληρεξούσιο του το έχουν δώσει οι XXXXX και XXXXX Δημητρίου και ότι το υπέγραψαν στην παρουσία του. Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από την όλη μαρτυρία. Πουθενά ο κατηγορούμενος είτε στην κατάθεση που έδωσε είτε δίδοντας μαρτυρία στο Δικαστήριο δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε συμφωνία συναφθείσα με τους XXXXX και XXXXX Δημητρίου. Ακόμα και μετά την επίδικη μεταβίβαση, όπως ο ίδιος είπε, επικοινώνησε και ενημέρωσε μόνο το Χατζηστυλλιά. Δεν μίλησε με τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Δεν τους ενημέρωσε και δεν τους είπε για τη μεταβίβαση της περιουσίας τους στο όνομά του. Περαιτέρω, ενώ με υποβολές του δικηγόρου του στους μάρτυρες κατηγορίας προβλήθηκε ισχυρισμός για πληρωμή ΛΚ25.000 δίδοντας μαρτυρία ο ίδιος καμία μαρτυρία προς υποστήριξη του ισχυρισμού του αυτού έχει προσφέρει. Επιπλέον, ο δικηγόρος του κατηγορουμένου δήλωσε σε αρκετές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ότι δεν αμφισβητεί το πόρισμα του ΜΚ1 - γραφολόγου. Ό,τι δεν αμφισβητείται δεν μπορεί παρά να είναι ξεκάθαρο, ήτοι ότι οι υπογραφές στο πληρεξούσιο έγγραφο τεκμήριο 1 το οποίο είναι και το πληρεξούσιο το οποίο χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος για να κάνει την επίδικη μεταβίβαση δεν είναι οι γνήσιες υπογραφές των XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου. Αντιθέτως, το πληρεξούσιο τεκμήριο 26 είναι πληρεξούσιο το οποίο οι XXXXX και XXXXX Δημητρίου αποδέχονται ότι υπέγραψαν δίδοντας τη σχετική πληρεξουσιοδότηση στον πατέρα τους. Προκαλεί εντύπωση η επιμονή της υπεράσπισης να αντεξετάζει με αντιπαραβολή του τεκμηρίου 26 ήτοι του πληρεξουσίου το οποίο οι XXXXX και XXXXX Δημητρίου αποδεχτήκαν και συμφωνούν ότι έδωσαν στον πατέρα τους με το πληρεξούσιο 1, το οποίο ως ο γραφολόγος δεν φέρει τις γνήσιες υπογραφές τους και με τον οποίο ο δικηγόρος του κατηγορούμενου δήλωσε πολλές φορές στη διάρκεια της διαδικασίας ότι συμφωνεί και να κάνει όλη την αντιπαραβολή αυτή προκειμένου να αποδείξει ότι οι υπογραφές στο τεκμήριο 1 είναι γνήσιες. Έκανε μάλιστα τέτοια υποβολή στους XXXXX και XXXXX Δημητρίου ότι δηλαδή οι υπογραφές στο Τεκμήριο 1 είναι δικές τους, κάτι το οποίο έρχεται σε πλήρη και μετωπική σύγκρουση με τη δεδηλωμένη θέση του, ως λογικά συνάγεται μετά την αποδοχή της μαρτυρίας του γραφολόγου, ότι οι XXXXX και XXXXX Δημητρίου δεν υπέγραψαν το τεκμήριο
- Περαιτέρω, υποδεικνύω τα ακόλουθα. Όλη η μαρτυρία του κατηγορουμένου ήταν στοχευμένη στον να αναδείξει σχέση εμπιστοσύνης που είχε με το Χατζηστυλλιά. Εκείνο που πρόβαλλε είναι ότι ο Χατζηστυλλιάς του είπε να κάνει ό,τι θέλει με την περιουσία του. Μετά την καταγγελία του υποδεικνύεται ότι το μερίδιο που μεταβίβασε επονόματί του ΔΕΝ ήταν του Χατζηστυλλιά και των δύο γιών του. Ο ανακριτής μάλιστα τον ρωτά μήπως ο λόγος που μεταβίβασε το ακίνητο των γιών του είναι γιατί ο Χατζηστυλλία είχε ανακαλέσει το πληρεξούσιο. Ο κατηγορούμενος, είπε στον ανακριτή ότι δε ξέρει για πιο λόγο έγινε αυτό. Δίδοντας μαρτυρία στο Δικαστήριο, δεκατρία χρόνια μετά τη μεταβίβαση που έγινε το 2007, εκείνο που δεν θυμότανε να πει στον ανακριτή το 2014, θυμήθηκε να το πει στο Δικαστήριο. Ισχυρίστηκε ότι ο Χατζηστυλλιάς του είπε να προχωρήσει με μεταβίβαση στο όνομά του όχι του δικού του μεριδίου, αλλά του μεριδίου που άνηκε στους γιούς του. Πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις και ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται. Περαιτέρω, η θέση του αυτή βεβαίως αντιστρατεύεται και καταρρίπτει όλους τους προηγούμενους ισχυρισμούς του. Το άτομο το οποίο τον εμπιστευόταν απόλυτα ανακαλεί το πληρεξούσιο που του έδωσε. Κάτι τέτοιο ως αναφέρει ο κατηγορούμενος δεν το γνώριζε. Ο κατηγορούμενος προχωρεί και μεταβιβάζει στο όνομά του την περιουσία των XXXXX και XXXXX Δημητρίου, από τους οποίους ως ο ίδιος αναφέρει στη δεύτερη εκδοχή του, δεν έλαβε εντολή και ΔΕΝ τους ενημερώνει ως ο ίδιος δηλώνει σε κανένα στάδιο είτε πριν είτε μετά τη μεταβίβαση. Οι πράξεις του καταρρίπτουν την εκδοχή του και υποστηρίζουν τη θέση των παραπονουμένων ότι ουδέποτε του έδωσαν πληρεξούσιο για να μεταβιβάσει περιουσία τους στο όνομά τους. Παραμένει αναντίλεκτο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατέχει το ποσοστό 31/60 στο επίδικο ακίνητο. Σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος αναφέρει, τη μεταβίβαση την έκανε ο ίδιος χρησιμοποιώντας το Τεκμήριο
- Το τεκμήριο 1 δεν φέρει τις γνήσιες υπογραφές των XXXXX και XXXXX Δημητρίου. Μάλιστα τη μέρα που είχε πάει στο κτηματολόγιο 23/11/2007, είχε ήδη προηγηθεί η ανάκληση του πληρεξουσίου από τον XXXXX Χατζηστυλλία και ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να κάνει τίποτε σε σχέση με το ποσοστό του Χατζηστυλλία, παρά το ότι όλοι οι ισχυρισμοί του και όλη η μαρτυρία του περιστρέφεται στις καλές σχέσεις που είχε με τον Χατζηστυλλία και ότι ο ίδιος επιθυμούσε να του δώσει ακίνητη περιουσία του. Τέτοιες καλές σχέσεις ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι είχε με τους γιούς τους, τους οποίους ως ο ίδιος λέει ούτε καν μετά τη μεταβίβαση στο όνομά του της περιουσίας τους δεν πήρε τηλέφωνο να ενημερώσει. Παραμένει δε αναπόφευκτο και μόνο λογικό συμπέρασμα ότι, εφόσον στο επίδικο πληρεξούσιο τεκμήριο δεν είναι οι γνήσιες υπογραφές τους και εφόσον οι ίδιοι αρνούνται ότι το υπέγραψαν καταρρίπτονται τα όσα αναφέρει ο κατηγορούμενος περί υπογραφής του πληρεξουσίου στην παρουσία του. Απορρίπτω χωρίς δισταγμό την εκδοχή του. Ο XXXXX Χαπέρης, μου έδωσε την εντύπωση ότι εμφανίστηκε στο Δικαστήριο προκειμένου να βοηθήσει τον κατηγορούμενο και να παρουσιάσει μια εικόνα γεγονότων ως η εκδοχή του κατηγορουμένου. Τόσο το πληρεξούσιο έγγραφο Τεκμήριο 1 όσο και το προγενέστερο πληρεξούσιο τεκμήριο 26, ετοιμάστηκαν και παραδόθηκαν από τον εν λόγω μάρτυρα στον κατηγορούμενο μετά που το ζήτησε ο κατηγορούμενος. Ο μάρτυρας αυτός προβάλλει για πρώτη φορά, σε όλη την ακροαματική διαδικασία, τον ισχυρισμό ότι οι XXXXX και XXXXX Δημητρίου ήταν παρόντες όταν πήρε τα πληρεξούσια έγγραφα στον κατηγορούμενο, ότι τους εξήγησε πλήρως τις συνέπειες, ότι αυτοί κατάλαβαν, αλλά κανείς δεν υπέγραψε μπροστά του. Αποδέχομαι ότι τα γράμματα στα Τεκμήρια 1 και 26 είναι δικά του. Η θέση του όμως ότι ήταν παρόντες οι XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου, ότι τους εξήγησε τι σημαίνει το πληρεξούσιο ου θα έδιδαν, αυτοί κατάλαβαν και συναίνεσαν στην παρουσία του, απορρίπτεται. Απορρίπτεται γιατί δεν είναι πιστευτή ως εκδοχή εφόσον είναι αποκομμένη από τα υπόλοιπα γεγονότα και δεν συνάδει με τη λογική της υπόλοιπης μαρτυρίας. Απορρίπτεται και για το λόγο ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος δίδοντας μαρτυρία επιλέγει να μην τον αναφέρει καθόλου. Το κυριότερο, απορρίπτεται και για τον επιπλέον λόγο ότι τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στους XXXXX και XXXXX όταν έδιδαν μαρτυρία προκειμένου να τοποθετηθούν. Επί του σημείου αυτού παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Tekinder Pal κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ., 551: «Παραπονείται ευρύτερα η υπεράσπιση ότι το Κακουργιοδικείο θεώρησε ότι ουσιώδεις πτυχές της θέσης των εφεσειόντων δεν τέθηκαν υπόψη των μαρτύρων κατηγορίας και ως εκ τούτου είτε δεν εξετάστηκαν καθόλου από το Δικαστήριο, είτε θεωρήθηκαν ως εκ των υστέρων σκέψεις και ήταν εν πάση περιπτώσει απορριπτέες. Είναι γνωστή η νομική θεώρηση του θέματος. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassler KG v. The Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 599.» Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας ακολουθούν τα ευρήματά μου. Τολμώ να πω ότι, ξεκάθαρα τα γεγονότα της υπόθεσης είναι εξαιρετικά απλά και οδηγούν από μόνα τους στην αλήθεια με πλήρη καθαρότητα και διαύγεια, χωρίς οποιαδήποτε αμφιταλάντευση ή κενό ως προς αυτά. Ο κατηγορούμενος στις 23/11/2007 χρησιμοποιώντας το πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 1 και τη Δήλωση Μεταβίβασης - Τεκμήριο 7, μεταβίβασε ποσοστό 31/60 ακινήτου στο όνομά του. Το ποσοστό που μεταβίβασε στο όνομά του άνηκε στους XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου. Οι υπογραφές στο Τεκμήριο 1 δεν είναι οι υπογραφές των XXXXX και XXXXX Δημητρίου. Οι XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου:
- ουδέποτε υπέγραψαν το Πληρεξούσιο Έγγραφο - Τεκμήριο 1,
- ουδέποτε εξουσιοδότησαν τον κατηγορούμενο να μεταβιβάσει στο όνομά του τα 31/60 του επίδικου τεμαχίου τα οποία ήταν εγγεγραμμένα στο όνομά τους,
- ουδέποτε έλαβαν οποιοδήποτε ποσό από τον κατηγορούμενο για πώληση του επίδικου ακινήτου. Έπεται ότι το πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 1 που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος ήταν πλαστό. Είναι εύρημά μου ως προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου, ότι είπε ψέματα ότι οι XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου υπέγραψαν το Τεκμήριο 1 στην παρουσία του. Λέγοντας αυτό το ψέμα αναπόφευκτα ως μαθηματικό αποτέλεσμα έπεται ότι γνώριζε ότι το πληρεξούσιο έγγραφο Τεκμήριο 1 το οποίο, ως ίδιος είπε, χρησιμοποίησε για να επιτευχθεί η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομά του δεν ήταν γνήσιο. Ενώ γνώριζε το πιο πάνω, ο κατηγορούμενος προχώρησε ένα βήμα πιο κάτω και όταν στις 23/11/2007 πήγε στο Κτηματολόγιο, παρουσίασε το μη γνήσιο Πληρεξούσιο και υπέγραψε τη Δήλωση Μεταβίβασης - Τεκμήριο 17 στην παρουσία της κτηματολογικής Λειτουργού ΜΚ
- Μέρος του Τεκμηρίου 17 είναι η Υπεύθυνη Δήλωση - έντυπο Δ.Ε.100, στο οποίο ο κατηγορούμενος στο σημείο δ υπεύθυνα δηλώνει ότι οι αντιπροσωπευόμενοι γνωρίζουν για τη σκοπούμενη δικαιοπραξία, κάτι το οποίο δεν είναι αληθές. Περαιτέρω στο ίδιο έντυπο καταγράφεται ότι έχει συνεχή επικοινωνία με τον αντιπροσωπευόμενο κάτι το οποίο ΔΕΝ ήταν αληθές, ως ο ίδιος δήλωσε ενόρκως δίδοντας μαρτυρία. Δεν είχε επικοινωνία ούτε πριν τη μεταβίβαση με τους XXXXX και XXXXX Δημητρίου, αλλά και μετά όταν τελείωσε η μεταβίβαση δεν τους ενημέρωσε σχετικά για το γεγονός ότι αποξένωσε προς όφελος του περιουσία τους. Ο ισχυρισμός του είναι ότι ενημέρωσε τον πατέρα τους. Οι XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου, έμαθαν για τη μεταβίβαση το έτος
- Όταν έμαθαν για τη μεταβίβαση και τις συνθήκες μεταβίβασης, άμεσα προχώρησαν σε ανάκληση του πληρεξουσίου εγγράφου το οποίο υπήρχε κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο και με καταγγελία στην Αστυνομία. Το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος είναι η κυκλοφορία πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 339 του Κεφ.
- Το άρθρο το οποίο ουσιαστικά ενδιαφέρει για διακρίβωση του αξιόποινου ή όχι των πράξεων του κατηγορουμένου είναι το άρθρο 339, το οποίο έχει ως ακολούθως: «
- Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος.» Για να ενεργοποιηθούν οι πρόνοιές του απαιτείται:
- Ύπαρξη πλαστού εγγράφου. Το πληρεξούσιο έγγραφο τεκμήριο 1, σαφέστατα και όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του γραφολόγου δεν είναι γνήσιο έγγραφο. Αυτό συνιστά την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος.
- Πέραν του πλαστού εγγράφου, απαιτείται περαιτέρω γνώση του γεγονότος αυτού, έτσι ώστε να πληρωθεί και η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος αυτού. Στην υπό εξέταση περίπτωση, οι υπογραφές τεκμήριο 1 φερόμενες ως των XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου, δεν είναι δικές τους. Είναι εύρημα μου ότι δεν υπέγραψαν ενώπιον του κατηγορουμένου ως ο ίδιος διατείνεται γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμά μου ότι το ψέμα του αυτό, σημαίνει ότι γνώριζε περί του μη γνήσιου των υπογραφών.
- Τέλος, το άρθρο 339 προϋποθέτει την κυκλοφορία του πλαστού εγγράφου. Ο όρος θέτει σε κυκλοφορία, ερμηνεύεται στο Νόμο στο άρθρο 4 ως ακολούθως: «"θέτει σε κυκλοφορία ένα πράγμα" σημαίνει και περιλαμβάνει το να χρησιμοποιεί ή να χειρίζεται πράγμα ή το να αποπειράται τη χρήση ή το χειρισμό του τέτοιου πράγματος και το να αποπειράται την υποκίνηση άλλου σε χρήση ή χειρισμό ή ενέργεια σε τέτοιο πράγμα». Από ανάγνωση και μόνο του πιο πάνω ορισμού αλλά και ως έχει ερμηνευθεί σε αγγλικές αποφάσεις, ο όρος «θέτω σε κυκλοφορία» είναι ταυτόσημος της έννοιας «χρήση» («use»). Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2016, B.6.50Q: " 'Use' must presumably bear its ordinary meaning 'to put into action or service: avail oneself of: . to carry out a purpose or action by means of' (Webster's Ninth New Collegiate Dictionary). However, the use need not be successful: the full offence may be committed even if the instrument is at once recognized as a forgery." Ο κατηγορούμενος, χρησιμοποίησε το εν λόγω πληρεξούσιο προκειμένου να επιτύχει τη μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου προς όφελος του. Από τα πιο τα πιο πάνω προκύπτει ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου εμπίπτει εντός του βεληνεκούς του άρθρου 339, εφόσον κάθε επιμέρους στοιχείο το οποίο συνθέτει αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος συντρέχει. Δεν διαφεύγει την προσοχή μου το επιχείρημα του δικηγόρου του κατηγορουμένου σε σχέση με ανακολουθία της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, ως προς το ότι στην πρώτη κατηγορία αναφέρεται σε εκτέλεση του επίδικου πληρεξουσίου από τον XXXXX Χατζηστυλλιά με ψευδείς παραστάσεις. Πλην όμως το έγγραφο το οποίο αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία και στο οποίο παραπέμπει η δεύτερη κατηγορία είναι το πληρεξούσιο έγγραφο τεκμήριο 1, κάτι το οποίο γνώριζε ο κατηγορούμενος, δεν παραπλανήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο, αλλά αντίθετα η υπεράσπισή του κινήθηκε γύρω από αυτό με υποβολές στον XXXXX Δημητρίου και XXXXX Δημητρίου ότι οι ίδιοι το υπέγραψαν. Η τρίτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αφορά στο αδίκημα το άρθρου 117 του Κεφ.154, σύμφωνα με το οποίο: «
- Όποιος ορκίζεται με ψευδή όρκο ή προβαίνει σε ψευδή βεβαίωση ή δήλωση ενώπιον προσώπου εξουσιοδοτημένου να επαγάγει όρκο ή να δεχτεί δήλωση υπό τέτοιες περιστάσεις, ώστε αν ο ψευδής όρκος δινόταν ή η ψευδής δήλωση γινόταν σε δικαστική διαδικασία θα ισοδυναμούσε με ψευδορκία, είναι ένοχος πλημμελήματος.» Το πιο πάνω άρθρο παραπέμπει στο αδίκημα της ψευδορκίας το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 110 του Κεφ. 154 προκειμένου να στοιχειοθετηθεί απαιτούνται τα ακόλουθα: «110.-
(1)Όποιος γνωρίζει ότι προβαίνει σε ψευδή κατάθεση σε δικαστική διαδικασία ή για το σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας, που αφορά σε ο,τιδήποτε ουσιώδες για ζήτημα, το οποίο είτε εκκρεμεί είτε σκοπεύεται να εγερθεί στην πιο πάνω διαδικασία, είναι ένοχος πλημμελήματος, το οποίο καλείται ψευδορκία. Είναι αδιάφορο κατά πόσο- - η κατάθεση δόθηκε με όρκο ή με οποιαδήποτε άλλη νόμιμη διαβεβαίωση, ή - οι τύποι και η διαδικασία που χρησιμοποιήθηκαν κατά την επαγωγή του όρκου ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο δέσμευση αυτού που καταθέτει να πει την αλήθεια, αν συναίνεσε στη χρήση τους, ή - η ψευδή κατάθεση δόθηκε προφορικά ή γραπτά, ή - το Δικαστήριο ήταν συγκροτημένο κανονικά ή συνήλθε στον αρμόζοντα τόπο, αν αυτό ενεργεί πράγματι ως Δικαστήριο στη διαδικασία κατά την οποία δόθηκε τέτοια κατάθεση, ή - αυτός που καταθέτει ήταν ικανός μάρτυρας ή όχι, ή κατά πόσο η κατάθεση ήταν αποδεκτή σε αυτή τη διαδικασία.
(2)Όποιος προκαλεί άλλο να διαπράξει ψευδορκία, την οποία αυτός που έχει προκληθεί πράγματι τη διαπράττει, κατά συνέπεια τέτοιας πρόκλησης, είναι ένοχος πλημμελήματος, το οποίο καλείται πρόκληση σε ψευδορκία.» Ήδη αναφέρω ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 117 καθορίζονται ως αυτά της ψευδορκίας και επομένως η ποινική αντιμετώπισή του είναι ταυτόσημη με αυτή της ψευδορκίας. Στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice, έκδοση 2018 παράγραφος 28-141 αναφέρει τα στοιχεία που συνθέτουν το αδίκημα αυτό. Ό,τι ενδιαφέρει για σκοπούς στοιχειοθέτησης του αδικήματος αυτού το οποίο δεν αναφέρεται σε ψευδορκία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ο κατηγορούμενος να προβαίνει σε δήλωση ενώπιον προσώπου εξουσιοδοτημένου να δεχτεί τη δήλωση, ότι η δήλωση έγινε με πρόθεση (wilfully), ότι αυτή ήταν ψευδής, ότι το άτομο που την έκανε γνώριζε ότι ήταν ψευδής ή δεν πίστευε ότι ήταν αληθής, η δήλωση ήταν ουσιώδης για το σκοπό που έγινε («the statement was, viewed objectively, material in the judicial proceeding;»). Το τεκμήριο 17 είναι η Δήλωση Μεταβιβάσεως, την οποία ο κατηγορούμενος παρουσίασε στο Κτηματολόγιο και ειδικότερα στη ΜΚ2 προκειμένου να επιτευχθεί η μεταβίβαση. Σε αυτή περιέχεται υπεύθυνη δήλωση (έντυπο Δ.Ε.100) στην οποία ο κατηγορούμενος δηλώνει υπεύθυνα, ότι οι XXXXX και XXXXX Δημητρίου (α) γνωρίζουν για τη δικαιοπραξία που θα γίνει και ότι (β) έχει συνεχή επικοινωνία μαζί τους. Πρώτον, είναι εύρημά μου ότι οι Δημητράκης και Γιαννάκης Δημητρίου ουδέποτε συμφώνησαν να του πωλήσουν το επίδικο ακίνητο και ουδέποτε υπέγραψαν το επίδικο πληρεξούσιο και ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο δεν έφερε γνήσιες υπογραφές. Δεύτερο ο ίδιος ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι επικοινωνούσε με το Χατζηστυλλιά και ότι δεν είχε επαφή με τους γιούς του και μάλιστα ως ο ίδιος δήλωσε μετά τη μεταβίβαση ενημέρωσε τον Χατζηστυλλία και ΟΧΙ τους γιούς στους οποίους άνηκε το μερίδιο το οποίο επωφελήθηκε. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι οι δηλώσεις στις οποίες προέβαινε ήταν ψεύτικες. Προέβη σε αυτές συμπληρώνοντας τη Δήλωση Μεταβίβασης Τεκμήριο 17, η οποία καταχωρήθηκε προκειμένου να επιτύχει τη μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομά του. Το αδίκημα του άρθρου 117 εξομοιώνει την τελεσθείσα σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα σε αυτό πράξη με ψευδορκία και επομένως το αδίκημα αυτό αντιμετωπίζεται και αποδεικνύεται ως η ψευδορκία. Παρά την προσπάθειά μου, δεν έχω εντοπίσει αυθεντία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του εν λόγω αδικήματος, πλην μιας αναφοράς στην απόφαση στην υπόθεση Παρμαξής Νίκος ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 224, πως σύμφωνα με το κοινοδίκαιο για το αδίκημα της ψευδορκίας απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία (σχετικό βέβαια είναι και το άρθρο 112 του Κεφ. 154). Ως έχει πρόσφατη υποδειχθεί στην Σ.Σ. κ.α. ν. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ.147/16, 148/16, 20/11/2019: «Μια μαρτυρία για να είναι ενισχυτική πρέπει, χωρίς βεβαίως να απαιτείται να αποδείξει αφ΄ εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι, όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο κατηγορούμενος (R. v. Baskerville [1916] 2 K.B. 658, Turner v. Blunden [1986] 2 All ER 75, Tτοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 258, Χριστοδούλου Ιερόθεος άλλως Ρόπας και ν. Δημοκρατίας (Αρ.2)
(2000)2 ΑΑΔ 628). » Ο συνδυασμός της μαρτυρίας του γραφολόγου ΜΚ1 ο οποίος ξεκάθαρα και χωρίς να αμφισβητηθεί αναφέρει ότι οι υπογραφές στο πληρεξούσιο - Τεκμήριο 1 δεν είναι των XXXXX Δημητρίου και της ΜΚ2 κτηματολογικού λειτουργού η οποία αναφέρει χωρίς επίσης να αμφισβητηθεί ότι ο κατηγορούμενος με τη χρήση του τεκμηρίου 1 και παραδίδοντας το Τεκμήριο 17 (στο οποίο περιέχεται η υπεύθυνη δήλωσή του Δ.Ε.100) έχει πετύχει τη μεταβίβαση στο όνομά του ποσοστού 31/60 (το οποίο άνηκε στους XXXXX και XXXXX Δημητρίου) του επίδικου ακινήτου, ενισχύουν με καταλυτικό τρόπο τη μαρτυρία των παραπονουμένων και αβίαστα χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω συνειρμοί ή διεργασίες σκέψεις στοιχειοθετείται τόσο η αντικειμενική όσο και η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος αυτού. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες με αριθμό 2 και 4. (Υπ) ................................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο