Δημοκρατία ν. Παντελή, Αρ. Υπόθεσης: 6541/20, 30/11/2020

(2)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 1) και της κατοχής του ίδιου ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 6

(3)και 30, του του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2). Ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε στην κατηγορία 3 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), μετά από την καταχώριση αναστολής ποινικής δίωξης την 5.11.

1. Τα κοινώς παραδεκτά γεγονότα (βλ. Έγγραφο Α) - με κάποιες παραδεκτές (προφορικές) προσθήκες που προέκυψαν κατά τη διαδικασία - έχουν κατά τα ακόλουθα: «Στις 26/08/2020 στα πλαίσια διερεύνησης πληροφορίας για διακίνηση ναρκωτικών μέλη της ΥΚΑΝ εντόπισαν και έθεσαν υπό παρακολούθηση τον κατηγορούμενο, ο οποίος οδηγούσε αυτοκίνητο τύπο βαν. Περί ώρα 17:20 ο κατηγορούμενος θεάθηκε να εισέρχεται με το αυτοκίνητο του σε αποθήκες εμπορίας ψαριών στο Ζύγι και τότε αποφασίστηκε η ανακοπή και έρευνα του. Κατά την έρευνα στο αυτοκίνητο εντοπίστηκε στο χαλάκι του συνοδηγού ένα πλαστικό σακούλι μέσα στο οποίο υπήρχε κάνναβη συνολικού βάρους 997,3 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την κατοχή των ναρκωτικών και συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα. Την ίδια μέρα, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας λήφθηκε κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία παραδέχθηκε την κατοχή των ναρκωτικών αλλά ανάφερε ότι δεν ήθελε να πει οτιδήποτε άλλο σε εκείνο το στάδιο. Στις 27/8/2020 εκδόθηκε διάταγμα προφυλάκισης του κατηγορούμενου για 8 μέρες, το οποίο ανανεώθηκε στις 04/09/2020 για άλλες 4 μέρες. Στις 08/09/2020 έγινε παραπομπή του κατηγορούμενου σε απευθείας δίκη ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας και ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση ως υπόδικος και έκτοτε παραμένει υπό κράτηση. Στις 06/11/2020, ο κατηγορούμενος έδωσε λεπτομερή κατάθεση στην αστυνομία κατονομάζοντας τον προμηθευτή των ναρκωτικών, δηλώνοντας την πρόθεση του να δώσει μαρτυρία εναντίον του όταν αυτός διωχθεί ποινικά. Βάσει της κατάθεσης του κατηγορούμενου ο προμηθευτής των ναρκωτικών συνελήφθη και εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα προφυλάκισης. Στην συνέχεια καταχωρήθηκε εναντίον του ποινική υπόθεση και παραπέμφθηκε σε δίκη ενώπιον Κακουργιοδικείου. Η ανευρεθείσα κάνναβη εξετάστηκε για την περιεκτικότητα της σε τετραυδροκανναβινόλη και διαπιστώθηκε ότι αυτή ανέρχεται σε 20,19%, συνεπώς θεωρείται μέτριας προς ψηλής περιεκτικότητας. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες ως ακολούθως: Στις 23/12/2013 καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Πάφου στην Υπόθεση XXXXX/13 σε συντρέχουσες ποινές -6 χρόνια φυλάκιση, ποινή η οποία μειώθηκε μετά από έφεση σε 3 χρόνια φυλάκιση, για κατοχή 12 φυτών κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια, ημερομηνία διάπραξης 12/07/2013, -4 χρόνια φυλάκιση, ποινή η οποία μειώθηκε μετά από έφεση σε 2 χρόνια φυλάκιση, για καλλιέργεια των 12 φυτών κάνναβης, -6 μήνες φυλάκιση για κατοχή των 12 φυτών κάνναβης. Αποφυλακίστηκε την 15.4.
2. Στις 27/06/2019 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην Υπόθεση 275/19 σε συντρέχουσες ποινές -24 μήνες φυλάκιση για κατοχή 33,43 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, -9 μήνες φυλάκιση για συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος και -6 μήνες φυλάκιση για παράνομη κατοχή 2 γραμμαρίων κοκαΐνης. Τα αδικήματα είχαν διαπραχθεί την 12.1.
3. Αποφυλακίστηκε στις 31/03/20 μετά από Αναστολή Έκτισης της Ποινής από τον Γενικό Εισαγγελέα και συνεπεία της παρούσας καταδίκης θα ενεργοποιηθεί έκτιση της ποινής για 148 μέρες. .......................................... Αναφορικά με το διάταγμα που εκδόθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με προεδρική χάρη, ως μου έχει αναφερθεί, είχε αποφασιστεί λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού ως μέτρο αποσυμφόρησης των Κεντρικών Φυλακών, όπως απονεμηθεί χάρη και του έχει απονεμηθεί προεδρική χάρη με όρους αναστολής έκτισης της ποινής για 3 χρόνια και αν διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα εντός των 3 ετών το οποίο θα του επιβαλλόταν ποινή φυλάκισης, θα ενεργοποιείτο αυτόματα το υπόλοιπο μέρος της ποινής του το οποίο ανέχεται σε 148 ημέρες και ήταν κατόπιν εισήγησης του Γενικού Εισαγγελέα και του απονεμήθηκε χάρη». Προσεγγίζοντας τα παρόμοια (με τα κυρίως αδικήματα που διέπραξε και αυτή τη φορά εν σχέσει προς τα ναρκωτικά) προηγούμενα του κατηγορουμένου υπό μια γενικότερη οπτική, λέμε πως - καίτοι τούτες οι καταδίκες αποτελούν δείγμα της ευρύτερης στάσης και σεβασμού του προς τους νόμους της Πολιτείας και μειώνουν οπωσδήποτε το εύρος της επιείκειας που θα μπορούσε να του επιδειχθεί - ουδόλως τις αποτιμήσαμε έτσι που αντικειμενικώς να δημιουργείται η εντύπωση πως ο κατηγορούμενος τιμωρείται για τα ίδια δεύτερη φορά, ή ως στοιχείο που θα μπορούσε να απολήξει σε τιμωρία του πέραν εκείνης που επιβάλλει η σοβαρότητα των γεγονότων της τωρινής υπόθεσης (βλ. κατ' αναλογίαν, Iordache v Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Ποιν Έφ. 430/19, ημ. 7.4.20, Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565, 569-571, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138, 142-143). Στη θεματική των προηγούμενων καταδικών θα ξαναγυρίσουμε. Ο κ. Πικής, αγορεύοντας ικανώς και επιμελώς για τον μετριασμό της ποινής (με παραπομπή σε νομολογία και συγγράμματα), εστίασε στη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές κάτι που, ως υποστήριξε σθεναρώς, δικαιολογεί την επίδειξη της μέγιστης δυνατής επιείκειας προς τον κατηγορούμενο. Είπε συναφώς ο συνήγορος: «.......................................... Η συνεργασία του κατηγορουμένου με τις αστυνομικές αρχές υπήρξε άμεση. Από τη στιγμή της σύλληψης του παραδέχθηκε ότι τα ναρκωτικά ήταν δικά του, ήταν στην κατοχή του και σε μεταγενέστερο χρόνο και συγκεκριμένα στις 6.11.20 έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία κατονόμασε τον προμηθευτή των ναρκωτικών οδηγώντας στη σύλληψη του και προσαγωγή του σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Αυτό το έπραξε με εμφανή κίνδυνο για τον ίδιο και την οικογένεια του καθότι ο προμηθευτής είναι πολύ επικίνδυνο εγκληματικό στοιχείο με προηγούμενες καταδίκες. Προσφάτως συνελήφθηκε για δολοφονία ατόμων στην ελεύθερη επαρχία Αμμοχώστου αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω ανεπαρκή στοιχείων. Είχε δηλώσει στις διωκτικές αρχές και δηλώνει σήμερα στο Δικαστήριο ότι είναι διατεθειμένος να δώσει μαρτυρία στη δίκη κατά του προμηθευτή των ναρκωτικών ώστε να επιτευχθεί η καταδίκη του. Τονίζεται ότι δεν υπήρξε άλλη μαρτυρία εναντίον του προμηθευτή των ναρκωτικών ικανή να οδηγήσει στη σύλληψη του και πως αυτή επιτεύχθηκε αποκλειστικά και μόνο στη βάση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου. Επομένως η συνεργασία του με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές δεν περιορίζεται σε άμεση παραδοχή για τα υπό κατηγορία αδικήματα αλλά είναι πολύ πιο ουσιαστικής μορφής οδηγώντας στη δικαιοσύνη των ιθύνων νου του εγκλήματος. .......................................... Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε κάθε περίπτωση στον βαθμό συνεργασίας, κατά πόσο συνελήφθηκαν οι συνεργοί, συνεργός και σε πόσο βαθμό έχει εκθέσει ο κατηγορούμενος την ζωή του σε κίνδυνο. Τώρα σε αυτή την περίπτωση το ότι δεν έχει δώσει μαρτυρία μέχρι να επιβληθεί η ποινή είναι ο χειρισμός που επέλεξε η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή, εμείς σαν υπεράσπιση με βάση, αντιλαμβάνομαι με βάση τη νομολογία που ισχύει στα κυπριακά δικαστήρια, εμείς σαν υπεράσπιση δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα κύριε Πρόεδρε εάν αυτό θα επιδράσει θετικά στην ποινή του κατηγορουμένου να ανασταλεί η διαδικασία επιβολής ποινής μέχρι να δώσει μαρτυρία ως μάρτυρας κατηγορίας διότι αυτό προτίθεται να κάμει. .......................................................». Οι οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, απογράφονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας ημερομηνίας 16.11.20. Αξιολογήσαμε καθετί που τέθηκε ενώπιον μας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται εναργώς από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές, της οκταετούς φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 1) και της ισοβίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια (βλ. κατηγορία 2). Τα περί ων ο λόγος αδικήματα κατατάσσονται ως σοβαρά δοσμένων και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων παρεπομένων στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, με την πολύ μεγάλη, δυστυχώς, συχνότητα διάπραξης τους, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών (βλ. κατ' αναλογίαν, Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, 379-380). Μολοντούτο, ακόμη και εντός του πλαισίου αυτού, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ποσώς συρρικνώνεται ή ατονεί, αφού, διά πάγιας νομολογίας, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (για τα οποία δεν προβλέπεται αναγκαστική ποινή), το Δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε - να πραγματεύεται την κάθε περίπτωση στη βάση των γεγονότων της και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του (βλ. κατ' αναλογίαν, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485). Τούτη η διεργασία εξατομίκευσης, δεν σημαίνει ότι υπερακοντίζει το πρόσθετο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοδούλου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, 129-130, Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, 638). Είναι απαραίτητη επομένως η προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση. Έτσι κάναμε και εμείς εδώ. Συνυπολογίζουμε για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, την άμεση ομολογία και παραδοχή του κατηγορουμένου προς την Αστυνομία και την επί τούτω αυθωρεί συνεργασία του με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές (με όλους τους ενεδρεύοντες κινδύνους για τον ίδιον και την οικογένεια του), την άμεση του παραδοχή στο Δικαστήριο - η οποία ως έχει υπομνησθεί και στην Θεοδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημ. 27.11.19 (με μνεία στην locus clasicus πλέον Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36), πρέπει να αμείβεται «. με σχετική έκπτωση στη ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης .» (βλ. επίσης, Barek v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 178/18, ημ. 22.1.20) - τις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής στον ίδιον και στην οικογένεια του, την ηλικία του (είναι 38 ετών), την έμπρακτη μεταμέλεια και απολογία του, τα οικονομικά του προβλήματα, το μορφωτικό του επίπεδο, την πρόθεση και αποφασιστικότητα του να αναμορφωθεί και να απεξαρτηθεί από τη χρήση ναρκωτικών και το ότι ο όποιος εγκλεισμός του στις Κεντρικές Φυλακές ενδέχεται να είναι δυσχερέστερος (από απόψεως επικοινωνίας με τα αγαπημένα του πρόσωπα και άλλα σχετικά), ως εκ της εξακολουθούσας πανδημίας του κορωνοϊού (βλ. κατ' αναλογίαν, R v Manning 2020 EWCA Crim 592). Δεν παραβλέπουμε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους πίσω από τα αδικήματα που τέλεσε και πως (κατόπιν επιμονής του προμηθευτή των ναρκωτικών), εκτελούσε χρέη «απλού» μεταφορέα των ναρκωτικών (ως υπέδειξε ο κ. Πικής). Μολαταύτα, ο κατηγορούμενος εκτέλεσε τον δικό του σημαντικό ρόλο στη διασπορά - ή στην προσπάθεια διασποράς - των ναρκωτικών στην κοινωνία (έναντι αμοιβής €300,00), έχοντας εμφανώς σταθμίσει τα πράγματα προτού αποφασίσει να προχωρήσει με την εγκληματική του συμπεριφορά (βλ. κατ' αναλογίαν, Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, 497). Έπρεπε ο κατηγορούμενος να είχε προβληματιστεί ευθύς εξ αρχής, ζυγιάζοντας προσεκτικότερα τα δυνητικά παρεπόμενα των πράξεων του, έχοντας (κατά τεκμήριον) και καλή γνώση τού τι σημαίνει εγκλεισμός στις Κεντρικές Φυλακές (ως εκ των προηγούμενων του καταδικών για ναρκωτικά), με όλα όσα αυτή η κατάσταση επιφέρει συνοδά. Δεν το έπραξε. Απεναντίας, εγκλημάτησε ενώ είχε ευεργετηθεί κιόλας (λιγότερο από πέντε

(5)μήνες προηγουμένως), με αναστολή της ποινής φυλάκισης που εξέτιε κατά τους κρίσιμους χρόνους (πάλι για ναρκωτικά), παραβιάζοντας τους σχετικούς όρους που του έθεσε η Πολιτεία. Αυτή η διαγωγή του, συνθέτει ένδειξη πως είναι άτομο με έκδηλη ροπή προς το συγκεκριμένο έγκλημα (της κατοχής ή και προμήθειας καννάβεως), κάτι που περιορίζει τα περιθώρια για επιείκεια (βλ. Ιωάννου v Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 171, 186), χωρίς ωστόσο αυτό να υποδηλώνει και απογύμνωση της ποινής από κάθε οφειλόμενη επίδειξη επιείκειας προς το πρόσωπο του (βλ. κατ' αναλογίαν, Αστυνομία v Μιλτιάδους, Ποιν. Έφ. 277/18, ημ.10.5.19, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Αθηνής

(1993)2 ΑΑΔ 154, 156), προπαντός ως εκ της συνεργασίας του με την αστυνομία και τις ανακριτικές αρχές (ως την ανέπτυξε ο κ. Πικής απολήγοντας πως ο κατηγορούμενος «. με τις πράξεις του ουσιαστικά έχει πλέον θέσει εαυτόν εκτός αυτού του κύκλου που έχει να κάμει με τα ναρκωτικά κλπ διότι πλέον είναι άτομο που συνεργάζεται με την Αστυνομία και είναι η πρώτη φορά που αποφάσισε να συνεργαστεί με την Αστυνομία και να καταδώσει τον προμηθευτή των ναρκωτικών το οποίο ενέχει και πολλούς κινδύνους για τον ίδιο»). Παραπέμπουμε αμέσως - προβαίνοντας εξονυχιστικώς στις αναγκαίες διαφοροποιήσεις γεγονότων και περιστάσεων μεταξύ των υποθέσεων και των όσων κειμένως ισχύουν στην παρούσα υπόθεση - σε σειρά αποφάσεων που δίνουν το στίγμα των ευρύτερων παραμέτρων επιμέτρησης σε παρόμοιες περιπτώσεις, έχοντας πάντα κατά νουν τα όσα υπεδείχθησαν στη LCA Domiki Ltd v RKA Kikkos Developers Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 116/2011, ημ. 17.3.15 (από τον Ναθαναήλ Δ.), πως δηλαδή «. ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης .» (βλ. επίσης, Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/17, ημ. 31.5.19). Στην Κυριάκου ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 746, το Εφετείο αντικατέστησε με ποινή φυλάκισης πέντε

(5)ετών την πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή φυλάκισης έξι

(6)ετών σε κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, για την κατοχή 688,2684 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης καννάβεως με σκοπό την προμήθεια, διότι το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε σημασία στη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις ανακριτικές αρχές. Στην Ahmed και Άλλων ν Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 801, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης με ανώτατη ποινή έξι

(6)ετών για προμήθεια ρητίνης καννάβεως συνολικού βάρους «. περίπου 947γρ. .», σε νεαρούς κατηγορουμένους, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή (έπειτα από δίκη εντός δίκης) και με τον ιθύνοντα νου να είναι άλλο πρόσωπο που δεν συνελήφθη. Η ποινή χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο, ως «. αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και οπωσδήποτε όχι έκδηλα υπερβολική». Στην Soleimani ν Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης οκτώ

(8)ετών μετά από παραδοχή, για κατοχή 977.7691 γραμμαρίων ρητίνης καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 26 ετών. Δεν ήταν ο ιθύνων νους, συνεργάστηκε με την Αστυνομία και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Ο ρόλος του ως μεταφορέα των ναρκωτικών (που εντοπίστηκαν στο μοτοποδήλατο που οδηγούσε μετά από ανακοπή του και αστυνομική έρευνα στο χώρο αποσκευών), χαρακτηρίστηκε ως «. ιδιαιτέρως σημαντικός, θα προσθέταμε απαραίτητος, πράγμα που δικαιολογεί και την περαιτέρω παρατήρηση του Κακουργιοδικείου πως η δράση του δεν διέφερε από τη δράση οποιουδήποτε προσώπου που ενεργεί ως έμπορος ναρκωτικών». Συνεκτιμώντας όσα παραθέσαμε και όσα έτερα ανέδειξε ως αξιολογήσιμους γνώμονες ο κ. Πικής και έχοντας εισέτι στη σκέψη το είδος, ποσότητα και ποιότητα των ναρκωτικών - γνωρίζοντας ότι τα ναρκωτικά Τάξεως Β (όπως η κάνναβη), δεν κατατάσσονται στα σκληρότερα ναρκωτικά (βλ. κατ' αναλογίαν, Ηλιάδη ν Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 412, 414) - κρίνουμε πως η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αφεύκτως και δυστυχώς για τον κατηγορούμενο, η φυλάκιση. Καθορίζοντας το είδος και ύψος της τιμωρίας, δεν λησμονήσαμε ότι το νομοθετικώς ανώτατο όριο ποινής στο οποίο υπόκειται ένας κατηγορούμενος, συγκροτεί παράγοντα υψίστης σπουδαιότητας, μια και η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο το δύσκολο έργο της επιμέτρησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Ghafari v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442, Λεβέντης v Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632, 636-637), χωρίς ποτέ βεβαίως να παραγκωνίζει την εμπεδωμένη αρχή ότι (στο πλαίσιο που εξετάζεται), η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων (βλ. κατ' αναλογίαν, Κουτσούδης v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 574, 578). Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην κατηγορία 2 (παράνομη κατοχή καννάβεως με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 4 ½ ετών. Δεν επιβάλλουμε ποινή στην κατηγορία 1 (παράνομη κατοχή καννάβεως) αφού τα γεγονότα και συστατικά της στοιχεία αλληλοκαλύπτονται από εκείνα στην κατηγορία 2. Έχοντας στο μυαλό πως ηγέρθη θέμα ενεργοποίησης τού υπολοίπου της ποινής του κατηγορουμένου το οποίο αναστάλθηκε κατά τα προειρημένα μετά από προεδρική χάρη υπό όρους, εξετάσαμε (ενώ αποφασίζαμε για το είδος και ύψος της ποινής), το κατά πόσον το σύνολο της ποινής που θα προκύψει μετά από την ενεργοποίηση τού υπολοίπου της φυλάκισης του κατηγορουμένου (148 μέρες), θα παραβίαζε την αρχή της συνολικότητας, καθιστάμενη τουτέστιν η ποινή υπερβολική. Προς τούτο, είχαμε στο μυαλό (ως αυτοπροειδοποίηση και καθοδήγηση) και τα όσα αναφέρθηκαν στην Παπαχρίστου ν Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 62, 66, όπου το Εφετείο υπέμνησε και τούτα: «Είναι θεμελιωμένη αρχή της επιβολής ποινών ότι όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε ένα κατηγορούμενο ή όταν επιβάλλεται μια ποινή και ταυτόχρονα ενεργοποιείται άλλη ανασταλείσα ποινή, διαδοχικά προς την δεύτερη ποινή που επιβάλλεται, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως το σύνολο των διαδοχικών ποινών δεν είναι υπερβολικό (Δέστε: Bocskei [1970] 54 Cr. App. R. 519). Το επιβάλλον ποινή Δικαστήριο, υπό συνθήκες όπως της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να λάβει υπόψη του και την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του αδικήματος και της ποινής. Σε κάθε περίπτωση η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο πρέπει να είναι ανάλογη προς το αδίκημα που διέπραξε. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην περίπτωση ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης διαδοχικά προς την επιβαλλόμενη ποινή. Και πάλιν σε τέτοια περίπτωση το τελικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει κατά πόσο το σύνολο των ποινών είναι υπερβολικό και αν είναι υπερβολικό να το μειώσει έτσι ώστε να είναι δίκαιο για τον κατηγορούμενο (Δέστε: Rafferty, 23.11.71, 2800/B/71, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα D.A. Thomas, Principles of Sentencing, 2nd Ed., p. 255)». Συνεκτιμήσαμε προσέτι και τα όσα ειπώθηκαν στην Τζιάμα ν Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 17/17, ημ. 18.12.17, όπου το Εφετείο είπε και αυτά: «Ο εφεσείων έτυχε του πλεονεκτήματος της προεδρικής χάρης με την αναστολή της ποινής για περίοδο τριών ετών, το Νοέμβριο του 2013. Σύμφωνα με τους όρους κάτω από τους οποίους αποφυλακίστηκε, εάν οποτεδήποτε προ της παρόδου της περιόδου αναστολής των τριών ετών διαπράξει νέο αδίκημα και καταδικαστεί γι΄ αυτό σε ποινή φυλάκισης, η ανασταλείσα ποινή θα ενεργοποιηθεί αυτόματα εις τρόπο ώστε μετά την έκτιση της οποιασδήποτε τέτοιας ποινής, ο κατάδικος να εκτίσει στη συνέχεια το υπόλοιπο της ανασταλείσας ποινής. Ο εφεσείων δεν εκμεταλλεύτηκε τη χάρη που του δόθηκε και διέπραξε τα υπό κρίση αδικήματα κατά την περίοδο της αναστολής. Η ενεργοποίηση του υπόλοιπου της ποινής που ανερχόταν σε 295 μέρες είναι υποχρεωτική. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, λόγω του ότι θα προχωρούσε σε ενεργοποίηση του υπόλοιπου της ποινής που αναστάληκε, εξέτασε τη νομολογία επί του ζητήματος της συνολικότητας της ποινής, έτσι ώστε αυτή να μην είναι υπερβολική». Η ποινή που επιβάλαμε θα είναι διαδοχική της εναπομείνασας φυλάκισης των 148 ημερών, κατά τα παραπάνω αναφερθέντα. Κατ' ακολουθίαν, το σύνολο της ποινής που προκύπτει για τον κατηγορούμενο είναι 4 ½ έτη φυλάκισης συν 148 ημέρες φυλάκισης. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση - δηλαδή από την 27.8.20 - να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο